Θεματική Ενότητα: Περιβάλλον

Βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: Παράνομες επεμβάσεις της Περιφέρειας Ηπείρου στην παραλία Μονολιθίου Πρέβεζας για την κατασκευή ποδηλατόδρομου – Καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος.

Συντάχθηκε από Κώστας Παππάς στις 30 Ιανουαρίου 2026. Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Ερωτήσεις, Ερωτήσεις - Α.Κ.Ε. - Αναφορές.

Προς τους κ.κ. Υπουργούς

-Περιβάλλοντος και Ενέργειας

-Εσωτερικών

-Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών

-Πολιτισμού

Θέμα: Παράνομες επεμβάσεις της Περιφέρειας Ηπείρου στην παραλία Μονολιθίου Πρέβεζας για την κατασκευή ποδηλατόδρομου – Καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος.

Το έργο «Κατασκευή Κύριας Διαδρομής Δικτύου Ποδηλατοδρόμων Π.Ε. Πρέβεζας (Ιόνια Διαδρομή)», μήκους 58 χλμ., εκτελείται από την Περιφέρεια Ηπείρου και χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης. Σύμφωνα με τα Τεύχη Δημοπράτησης και την Τεχνική Περιγραφή του έργου, μεγάλο τμήμα της χάραξης (Χ.Θ. 9+500 έως Χ.Θ. 12+421) προβλεπόταν να διέρχεται εντός της παραλιακής ζώνης του Μονολιθίου.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τεχνικής Περιγραφής του έργου αλλά και όσα αναδεικνύονται τόσο από δημοσιεύματα όσο και από το πλήρες Υπόμνημα της «Πρωτοβουλίας Πολιτών για τον Ποδηλατόδρομο» προς τον Εισαγγελέα Πρέβεζας, η Περιφέρεια Ηπείρου προχώρησε σε εργασίες που αφορούν μόνιμες παρεμβάσεις σε ζώνη παραλίας, ή και σε τμήματα αιγιαλού, που μετά τις έντονες διαμαρτυρίες για την έλλειψη μελετών και την καταστροφή της παραλίας σταμάτησε, χωρίς η Περιφέρεια να προχωρήσει στην αποκατάσταση της παραλίας στην πρότερη κατάσταση με την αφαίρεση των ξένων προς το περιβάλλον ογκολίθων και εν γένει υλικών λατομείου.

Ενδεικτικά, εκτελέσθηκαν εργασίες όπως, διάνοιξη ορυγμάτων, εκτεταμένες χωματουργικές επεμβάσεις – διάνοιξη εντός παραλίας – τοποθέτηση ογκολίθων και αδρανών υλικών (αφαίρεση αυτό και κατασκευή τοιχίων αντιστήριξης), χωρίς Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, χωρίς ακτομηχανική μελέτη, χωρίς έγκριση παραχώρησης παραλίας, χωρίς τις απαιτούμενες γνωμοδοτήσεις των αρμόδιων υπηρεσιών.

Παρά τις αρχικές απαντήσεις της Περιφέρειας ότι δήθεν δεν απαιτείται ΜΠΕ, διότι το έργο θα εκτελούνταν επί υφιστάμενου δρομίσκου, η ίδια η τελική χάραξη τροποποιήθηκε ώστε να περιλαμβάνει λιμενικού χαρακτήρα έργα, όπως: βαθιές εκσκαφές βάθους 0,80–1,80 μ. και πλάτους μέχρι 4,50μ, τοποθέτηση ογκολίθων και αδρανών υλικών ,(αφαίρεση: κατασκευή τοιχίων αντιστήριξης επί της παραλίας) , χωρίς ακτομηχανική μελέτη, χωρίς περιβαλλοντική αδειοδότηση και χωρίς τις νόμιμες αδειοδοτήσεις και απόφαση (αφαίρεση παραχώρησης χρήσης αιγιαλού) από το Υπουργείο Οικονομικών (άρθρα 6, 12 και 14 ν. 2971/2001).

Παρά το γεγονός ότι το έργο εκτελούνταν επί της παραλίας και πιθανόν τμήματα αυτού και επί του αιγιαλού, η έλλειψη ακτομηχανικής μελέτης και η προχειρότητα του έργου είχαν ως αποτέλεσμα την καταστροφή του έργου μια που μεγάλο τμήμα του ποδηλατόδρομου έχει καταρρεύσει, έχει παρασυρθεί από τα κύματα ή έχει θαφτεί κάτω από τόνους χώματος και υλικά διαλογής λατομείου και χαλίκι Α3 έχουν διασκορπιστεί επί της παραλίας.

Το έργο βρίσκεται σε κατάσταση πλήρους εγκατάλειψης και τεχνικής απαξίωσης. Αποτέλεσμα η αλλοίωση και υποβάθμιση της παραλίας Μονολιθίου, με αλλαγή μορφολογίας της ακτής.

Εναπόθεση χωμάτων σε μήκος 2 χιλ., με αποτέλεσμα την ανάπτυξη ανεπιθύμητης βλάστησης (καλάμια). Καταστροφή αλόφιλης χλωρίδας και

περιοχών ωοτοκίας της Caretta – caretta με την εισαγωγή αδρανών υλικών πάνω στην άμμο.

Οι πρόχειρες, παράνομες και τεχνικά αστήρικτες επεμβάσεις της Περιφέρειας Ηπείρου έχουν ήδη οδηγήσει στη διακοπή του έργου, στην ανάγκη συνολικής επαναχάραξης, σε πλήρη απώλεια χρονοδιαγράμματος.

Με βάση τις τεχνικές, περιβαλλοντικές και νομικές παραβιάσεις που έχουν διαπιστωθεί, η χώρα κινδυνεύει: με χρηματοδοτική απώλεια εκατομμυρίων ευρώ, με παραβίαση ευρωπαϊκού περιβαλλοντικού κεκτημένου και πιθανά με κυρώσεις της Ε.Ε. και ρήτρες μη τήρησης οροσήμων του Ταμείου Ανάπτυξης.

Επειδή το έργο έχει ουσιαστικά καταστραφεί πριν ολοκληρωθεί, ενώ η Περιφερειακή Αρχή δηλώνει ότι δεν προτίθεται να αποκαταστήσει πλήρως την παραλία, αφήνοντας το φυσικό τοπίο σε κατάσταση μνημειώδους υποβάθμισης,

Επειδή η υπόθεση του ποδηλατόδρομου στο Μονολίθι δεν αποτελεί απλώς τεχνική αστοχία αλλά αποτελεί συνειδητή πολιτική επιλογή της Περιφέρειας Ηπείρου, η οποία προχώρησε σε εκτέλεση έργου χωρίς περιβαλλοντική αδειοδότηση τροποποιώντας στην πράξη τη φύση του έργου (λιμενικού χαρακτήρα επεμβάσεις) χωρίς νέες εγκρίσεις και αγνόησε τις τεκμηριωμένες προειδοποιήσεις πολιτών και επιστημονικών φορέων και οδήγησε σε καταστροφή τμήματος του ίδιου του έργου και σε αλλοίωση της παραλίας,

Επειδή η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας φέρει ακέραια πολιτική ευθύνη, καθότι το έργο χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης και τα συναρμόδια Υπουργεία, ενώ είχαν υποχρέωση ελέγχου νομιμότητας και επιλεξιμότητας, δεν προχώρησαν σε καμία ουσιαστική παρέμβαση για να αποτραπεί η περιβαλλοντική ζημιά,

Επειδή πέρα της τεράστιας περιβαλλοντικής καταστροφής που έχει ήδη συντελεσθεί στην απείρου κάλους παραλία Μονολιθίου της Πρέβεζας,, όπου επείγει η εκτέλεση έργων προς αποκατάσταση, τίθεται και ένα μεγάλο ζήτημα διότι η ευρύτερη περιοχή αποτελεί Γ’ Αρχαιολογική Ζώνη, αφού γειτνιάζει με τον προστατευόμενο ιστορικό χώρο της Νικόπολης και οι εκσκαφές και τα ορύγματα έγιναν χωρίς προηγούμενες αρχαιολογικές μελέτες και επιτηρήσεις,

Επειδή η αστοχία της κατασκευής του ποδηλατοδρόμου στο Μονολίθι Πρεβέζης, δεν αφορά «τοπικό ζήτημα». Πρόκειται για παράδειγμα κακοποίησης του περιβάλλοντος και κακής διαχείρισης ευρωπαϊκών πόρων, που εκθέτει τη χώρα.

Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:

Πώς εξηγείται ότι η Περιφέρεια Ηπείρου να εκτέλεσε τεχνικά έργα τύπου λιμενικών παρεμβάσεων χωρίς ΜΠΕ, χωρίς ακτομηχανική μελέτη και χωρίς τις νόμιμες αδειοδοτήσεις και απόφαση από το Υπουργείο Οικονομικών;

Τι ελέγχους έχει πραγματοποιήσει το Υπουργείο Περιβάλλοντος για την τεκμηριωμένη υποβάθμιση της παραλίας Μονολιθίου;

Προτίθεται το αρμόδιο Υπουργείο να διατάξει άμεση αποκατάσταση του φυσικού τοπίου και αν ναι με ποιο χρονοδιάγραμμα;

Ποιος αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για την τεχνική αποτυχία, την περιβαλλοντική ζημία και τον κίνδυνο απώλειας ευρωπαϊκών πόρων;

Πώς θα αποζημιωθεί η τοπική κοινωνία για την πρόκληση τόσο σοβαρής περιβαλλοντικής και αναπτυξιακής βλάβης;

Ποιο είναι το συνολικό συμβατικό τίμημα του έργου και ποια η κατανομή του ανά υποέργο;

Τι ποσό έχει καταβληθεί μέχρι σήμερα στον ανάδοχο. Για ποιες πιστοποιημένες εργασίες έγιναν οι πληρωμές αυτές και σε ποια τμήματα του έργου;

Περιλαμβάνονται στις πληρωμές εργασίες που έχουν παρασυρθεί από τον κυματισμό, έχουν καταστραφεί, έχουν καλυφθεί με άμμο ή μπαζώματα, βρίσκονται σήμερα σε κατάσταση μη λειτουργική;

Έχουν ενεργοποιηθεί ή προτίθεται η Διοίκηση να ενεργοποιήσει ρήτρες κακοτεχνίας, υπαιτιότητας του αναδόχου; Προβλέπεται επιστροφή καταβληθέντων ποσών ή συμψηφισμός με το κόστος αποκατάστασης της παραλίας;

Ποιος θα καλύψει το κόστος της περιβαλλοντικής αποκατάστασης:

Έχει ενημερωθεί το Ταμείο Ανάκαμψης για τις αστοχίες στο έργο;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Μπάρκας Κώστας

Ζαμπάρας Μιλτιάδης

Βέττα Καλλιόπη

Ακρίτα Έλενα

Γεροβασίλη Όλγα

Δούρου Ρένα

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Νοτοπούλου Κατερίνα

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Παπαηλιού Γιώργος

Παππάς Νίκος

Ψυχογιός Γιώργος

Μίλτος Ζαμπάρας: Η κυβέρνηση βάζει ιδιώτες να ελέγχουν ιδιώτες – αυτή είναι η περιβαλλοντική τους πολιτική

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις 29 Ιανουαρίου 2026. Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Δηλώσεις – Συνεντεύξεις – Συναντήσεις.

Δήλωση του Τομεάρχη Περιβάλλοντος & Ενέργειας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

Οι παρατυπίες και οι αυθαιρεσίες στην «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ Α.Ε.» καλά κρατούν. Παρά τις κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις του ΣΥΡΙΖΑ -ΠΣ που κατήγγειλαν τον ελλιπή περιβαλλοντικό έλεγχο το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας δεν έχει εκδώσει καμία απάντηση.

Καμία λογοδοσία για το έλλειμμα των διαδικασιών που οφείλει να διασφαλίζει ως θεματοφύλακας.

Στην ερώτηση που κατέθεσε στη Βουλή ο Τομεάρχης Περιβάλλοντος και Ενέργειας αναδεικνύονται σοβαρά ζητήματα αδιαφάνειας και θεσμικής εκτροπής: ο λεγόμενος «Ανεξάρτητος Περιβαλλοντικός Ελεγκτής», είναι ένας ιδιώτης ελεγκτής ο οποίος θα αντικαταστήσει τους δημόσιους περιβαλλοντικούς ελέγχους με ότι αυτό συνεπάγεται για την αξιοπιστία των ελέγχων και των αποτελεσμάτων. Δηλαδή οι ιδιώτες θα ελέγχονται από ιδιώτες.

Η κυβέρνηση επιλέγει να προχωρά νέα έργα με ιδιωτικούς, προσυμφωνημένους ελέγχους, την ώρα που έχει καταργήσει στην πράξη τους δημόσιους, ανεξάρτητους και αιφνιδιαστικούς μηχανισμούς εποπτείας.

Την ίδια στιγμή, κατατέθηκε η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για το έργο ανάπτυξης μεταλλείων στη Θράκη, που αφορά την ίδια μητρική εταιρεία. Η σύμπτωση μόνο τυχαία δεν είναι.

Το γεγονός αυτό καθιστά τη σιωπή του ΥΠΕΝ ακόμη πιο προκλητική.

Με ποια εγγύηση ανεξαρτησίας, επάρκειας και προστασίας του περιβάλλοντος προωθείται το νέο μεταλλευτικό έργο στη Θράκη;

Όταν οι ερωτήσεις στη Βουλή αγνοούνται και η περιβαλλοντική εποπτεία περιορίζεται σε τυπικές και ανεπαρκείς εκθέσεις, τότε γίνεται ξεκάθαρη η κυβερνητική αδιαφορία.

Είναι μία επιλογή που υποβαθμίζει την αξία της πρόληψης και θέτει σε δεύτερη μοίρα το περιβάλλον, τη διαφάνεια και τις τοπικές κοινωνίες.

Απαιτούμε διαφάνεια, ισχυρούς δημόσιους θεσμούς και περιβαλλοντικοί έλεγχοι αντάξιοι του μεγέθους και της σημασίας των έργων που αδειοδοτούνται.

Στο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, σε αυτή τη θέση επιμένουμε, γιατί αυτό είναι το μοντέλο ανάπτυξης που πιστεύουμε και αυτό είναι το θεσμικό και περιβαλλοντικό πλαίσιο που θέλουμε να χτίσουμε για τη χώρα.

Κοινοβουλευτική παρέμβαση Βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με πρωτοβουλία της Π. Τσαπανίδου, για το υβριδικό ενεργειακό πάρκο στη Λέσβο

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις 29 Ιανουαρίου 2026. Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Ερωτήσεις, Ερωτήσεις - Α.Κ.Ε. - Αναφορές.

Ερώτηση προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας κατέθεσαν οκτώ (8) Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, με πρωτοβουλία της Βουλευτού Επικρατείας Πόπης Τσαπανίδου, σχετικά με τον σχεδιασμό κατασκευής υβριδικού ενεργειακού πάρκου στη Λέσβο.

Οι Βουλευτές εκφράζουν σοβαρές ανησυχίες για τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων έργου φωτοβολταϊκής ισχύος 30 MW με σύστημα αποθήκευσης, το οποίο χωροθετείται σε τέσσερις διαφορετικές περιοχές του νησιού, καταλαμβάνοντας εκτάσεις άνω των 1,5 εκατ. τ.μ. και επιφέροντας εκτεταμένες αλλαγές χρήσεων γης.

Όπως επισημαίνεται στην κοινοβουλευτική παρέμβαση, η Λέσβος είναι μη διασυνδεδεμένο και ήδη κορεσμένο ηλεκτρικά νησί, με ανώτατο επιτρεπόμενο όριο φωτοβολταϊκής ισχύος τα 14,4 MW, γεγονός που καθιστά προβληματικό τον σχεδιασμό έργου υπερδιπλάσιας ισχύος. Την ίδια στιγμή, στο νησί προγραμματίζεται η ανάπτυξη 306 MW αιολικών σταθμών, όταν το ιστορικό φορτίο αιχμής δεν ξεπερνά τα 70 MW.

Οι Βουλευτές ζητούν απαντήσεις για την απουσία συνολικής και σωρευτικής αξιολόγησης των ενεργειακών έργων, τους κινδύνους από την εγκατάσταση συστοιχιών μπαταριών λιθίου, τις επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον και τη φέρουσα ικανότητα του νησιού, καθώς και για την ελλιπή ενημέρωση και συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών.

Παράλληλα, τονίζουν την ανάγκη άμεσης οριστικοποίησης του Ειδικού Χωροταξικού Σχεδίου για τις ΑΠΕ, με ειδικές προβλέψεις για τα νησιά, ώστε να αποτραπεί η ανεξέλεγκτη και δυσανάλογη συγκέντρωση έργων μεγάλης κλίμακας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ υπογραμμίζει ότι η ενεργειακή μετάβαση οφείλει να υπηρετεί τη βιώσιμη ανάπτυξη, την αρχή της νησιωτικότητας, την κοινωνική συναίνεση και όχι την περιβαλλοντική υποβάθμιση και την απαξίωση των τοπικών κοινωνιών.

Αναλυτικά η Ερώτηση

Αθήνα, 28 Ιανουαρίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας

ΘΕΜΑ: «Ενεργειακός σχεδιασμός χωρίς όρια. Το σχέδιο για κατασκευή υβριδικού ενεργειακού πάρκου στη Λέσβο προκαλεί εύλογες αντιδράσεις στις τοπικές κοινωνίες.»

Σε δημόσια διαδικασία διαβούλευσης, με καταληκτική ημερομηνία την 26η Ιανουαρίου, έχει τεθεί η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) για υβριδικό σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με φωτοβολταϊκά και σύστημα αποθήκευσης, που προτείνεται να υλοποιηθεί στη Λέσβο. Το έργο χωρομετρείται σε τέσσερις διακριτές περιοχές του νησιού: στις «Σκάλες» σε απόσταση περίπου 1,6 χιλιομέτρων νοτιοανατολικά του Μανταμάδου, στη «Λάκκα» περίπου 2,5 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Σκάλας Ερεσού, καθώς και στις θέσεις «Κατερίνες» και «Λινόχωμα».

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΜΠΕ, ο σχεδιασμός προβλέπει την εγκατάσταση 47.616 φωτοβολταϊκών πλαισίων ισχύος 630 W, συνολικής ισχύος 30 MW, καθώς και συστοιχιών συσσωρευτών ενέργειας. Το συνολικό εμβαδόν των περιοχών ενδιαφέροντος υπερβαίνει το 1,5 εκατομμύριο τετραγωνικά μέτρα ενώ η προτεινόμενη περίφραξη εκτείνεται σε περισσότερα από 376.000 τ.μ., μεταβάλλοντας εκτεταμένες εκτάσεις σε ζώνες βαριάς τεχνικής χρήσης.

Το έργο συνοδεύεται από πλήθος υποδομών, όπως Κέντρο Ελέγχου, μετατροπείς, μετασχηματιστές, υπόγεια δίκτυα μέσης τάσης, πλατείες εγκατάστασης κοντέινερ συσσωρευτών, καθώς και κατασκευή ή διαπλάτυνση οδών πρόσβασης, γεγονός που συνεπάγεται σημαντική αλλοίωση του φυσικού αναγλύφου.

Ιδιαίτερη ανησυχία εκφράζεται για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις που απορρέουν από την εκχέρσωση και αποψίλωση μεγάλων εκτάσεων, με κίνδυνο επιτάχυνσης της διάβρωσης και της ερημοποίησης, αλλά και από τη μεταβολή των τοπικών μικροκλιματικών συνθηκών λόγω της μεγάλης συγκέντρωσης φωτοβολταϊκών επιφανειών.

Παράλληλα, προβληματισμό προκαλεί η εγκατάσταση μεγάλου αριθμού συστοιχιών μπαταριών λιθίου, καθώς στη Μελέτη δεν αποτυπώνονται με επάρκεια τα σενάρια αστοχίας, πυρκαγιάς ή έκλυσης τοξικών ουσιών, ούτε η διαχείριση ενός τέτοιου ενδεχόμενου σε νησιωτικό και δυσπρόσιτο περιβάλλον.

Σε ενεργειακό επίπεδο, εγείρονται σοβαρά ζητήματα αναντιστοιχίας. Η Λέσβος, ως μη διασυνδεδεμένο νησί, θεωρείτε κορεσμένο και διαθέτει ανώτατο επιτρεπόμενο όριο εγκατεστημένης φωτοβολταϊκής ισχύος 14,4 MW, εκ των οποίων λειτουργούν ήδη 8,8 MW. Η υλοποίηση έργου ισχύος 30 MW προϋποθέτει τη δημιουργία νέου ηλεκτρικού χώρου.

Την ίδια στιγμή, στον δυτικό τομέα του νησιού σχεδιάζεται η ανάπτυξη 306 MW αιολικών σταθμών, με 153 ανεμογεννήτριες, ενώ το ιστορικό φορτίο αιχμής της Λέσβου – ακόμη και σε ακραίες συνθήκες καύσωνα – δεν έχει ξεπεράσει ποτέ τα 70 MW.

Η έντονη αυτή δυσαναλογία δημιουργεί θέτει επιτακτικά το ζήτημα της φέρουσας ικανότητας της Λέσβου, της προστασίας του φυσικού και πολιτιστικού της κεφαλαίου, καθώς και της ανάγκης ουσιαστικής συμμετοχής των τοπικών κοινωνιών στον ενεργειακό σχεδιασμός.

Πολύ περισσότερο κάνει υπερ-επειγουσα την οριστικοποίηση του Ειδικού Χωροταξικού Σχεδίου για ΑΠΕ το οποίο – σε βαθμό παρεξήγησης – καθυστερεί η κυβέρνηση.

Με βάση τα παραπάνω,

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

Με ποιο σκεπτικό προωθείται έργο φωτοβολταϊκής ισχύος 30 MW σε νησί με επιτρεπόμενο σήμερα όριο μόλις 14,4 MW;
Έχει εκπονηθεί συνολική και σωρευτική αξιολόγηση των επιπτώσεων από σχεδιαζόμενα Ενεργειακά έργα στο νησί, περιλαμβανομένων σχεδίων για 306 MW αιολικών και ενδεχομένως άλλων;
Πώς διασφαλίζεται ότι η εκτεταμένη αλλαγή χρήσεων γης δεν υπερβαίνει τη φέρουσα ικανότητα των τοπικών οικοσυστημάτων;
Με ποιον τρόπο εξασφαλίστηκε η ουσιαστική ενημέρωση και συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών στη διαδικασία λήψης αποφάσεων;
Προτίθεται το Υπουργείο να επανεξετάσει τη σκοπιμότητα του έργου υπό το πρίσμα της αρχής της νησιωτικότητας και της βιώσιμης τοπικής ανάπτυξης;
Πότε σχεδιάζει το Υπουργείο την οριστικοποίηση του Ειδικού Χωροταξικού Σχεδίου για τις ΑΠΕ και – μέσα στα πλαίσια του – θα υπάρχει ειδική πρόβλεψη έργων ΑΠΕ στα νησιά, ώστε να αποτρέπεται η υπερσυγκέντρωση έργων μεγάλης κλίμακας;

Οι ερωτώντες/ούσες βουλευτές

Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη)

Γιαννούλης Χρήστος

Δούρου Ειρήνη (Ρένα)

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Νοτοπούλου Αικατερίνη

Παππάς Νικόλαος

Ψυχογιός Γεώργιος

Θ. Ξανθόπουλος: Σε απόγνωση οι αγρότες του Β. Εβρου με ευθύνη της κυβέρνησης-Καμία εγγύηση για κάλυψη των αναγκών άρδευσης και το περιβάλλον-Αδιαφανείς διαδικασίες στη διαχείριση των νερών του Εβρου και του Αρδα || Συζήτηση Επίκαιρης Ερώτησης

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις 27 Ιανουαρίου 2026. Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Ομιλίες & Παρεμβάσεις, Παρεμβάσεις.

“Δεν πάμε καλά στον Έβρο και τον Άρδα. Ούτε στη Βουλή, αφού δεν ενημερώνεται το σώμα. Οι ευθύνες της κυβέρνησης είναι πολύ σοβαρές. Διακυβεύεται η αγροτική παραγωγή στο Β. Έβρο. Μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές στη Δαδιά πριν δυο χρόνια, αφήνετε χωρίς νερό τους αγρότες, οι οποίοι με ατομική ευθύνη θα επιλέξουν αν θα σπείρουν. Όχι επιτελικό κράτος, ούτε καν κράτος, δεν συνιστά αυτή η εξέλιξη”.

Αυτά τόνισε ο βουλευτής Δράμας και Τομεάρχης Εσωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Θ. Ξανθόπουλος, αναπτύσσοντας την Επίκαιρη Ερώτηση που κατέθεσε στη Βουλή, για την απαξίωση της Βουλής και την συσκότιση που επιχειρείται γύρω από την διαχείριση του νερού του ποταμού Άρδα. Όπως επεσήμανε, η πολυδιαφημισμένη “Κοινή Δήλωση” Ελλάδας Βουλγαρίας παραμένει ανεφάρμοστη και αδιαφανής αφού οι τεχνικοί όροι της δεν έχουν δημοσιοποιηθεί δημιουργώντας συνθήκη απόλυτης αβεβαιότητας για χιλιάδες οικογένειες αγροτών. Η στάθμη του ποταμού έχει πέσει δραματικά, οι αντλίες μένουν εκτός λειτουργίας και χιλιάδες στρέμματα κινδυνεύουν να μείνουν ακαλλιέργητα, ενώ η κυβέρνηση ενέκρινε πρόχερια και ατεκμηρίωτα το ποσό των 2,1εκ.€ προς τη βουλγαρική πλευρά για παροχή νερού μόλις για 1,5 μήνα, χωρίς να είναι γνωστό ούτε πόσα κυβικά μέτρα νερού αγοράστηκαν, ούτε ποιος φορέας παρακολούθησε την ορθή εφαρμογή των συμφωνηθέντων. Την ίδια στιγμή, η συνεχιζόμενη μείωση των ποτάμιων ροών προκαλεί σοβαρή περιβαλλοντική υποβάθμιση στο Δέλτα του Έβρου, έναν υγρότοπο διεθνούς σημασίας, με το ΥΠΕΝ να τηρεί πλήρη σιωπή.

Απέναντι σε αυτή τη θεσμική και κοινωνική κρίση, η απάντηση του Υφυπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Ν. Τσάφου ήταν αποκαλυπτική της κυβερνητικής αδιαφορίας. Με γενικόλογες και αόριστες αναφορές σε «στόχους μακροχρόνιας συμφωνίας» και με μοναδικό επιχείρημα την πολιτική αστάθεια στη Βουλγαρία, απέφυγε να απαντήσει σε όλα τα κρίσιμα ερωτήματα: δεν ανέφερε ποια ποσότητα νερού παραχωρήθηκε έναντι των 2,1 εκατ. ευρώ, αν υπάρχει αρμόδια υπηρεσία ελέγχου των παροχών, αν ασκήθηκε οποιοσδήποτε έλεγχος εφαρμογής της συμφωνίας και πώς διασφαλίζεται το δημόσιο χρήμα. Ούτε εξήγησε τι έκανε η κυβέρνηση τα προηγούμενα χρόνια, πριν το 2024, όταν δεν υπήρχε πολιτική κρίση στη Βουλγαρία, παρότι γνώριζε ότι οι διεθνείς διατάξεις και η ευρωπαϊκή Οδηγία-Πλαίσιο για τα Ύδατα επιβάλλουν δεσμευτικές διακρατικές συμφωνίες. Καμία απάντηση δεν δόθηκε ούτε για την επίσημη ανακοίνωση των ΤΟΕΒ της περιοχής Άρδα, σύμφωνα με την οποία δεν υπάρχει καμία διασφάλιση παροχής νερού για την καλλιεργητική περίοδο 2026 και τα επόμενα έτη, αφήνοντας τους αγρότες να αποφασίζουν μόνοι τους, χωρίς κρατική μέριμνα, αν και τι θα καλλιεργήσουν. Έτσι, η «ατομική ευθύνη» μετατρέπεται σε υποχρεωτική επιλογή επιβίωσης, αποτέλεσμα κρατικής απουσίας και πολιτικής εγκατάλειψης.

Η συνολική εικόνα αποκαλύπτει ότι δεν υπάρχει στρατηγική, δεν υπάρχει σχέδιο, δεν υπάρχει θεσμικός έλεγχος και δεν υπάρχει λογοδοσία. Υπάρχει μόνο μια συνειδητή πολιτική επιλογή απαξίωσης του Έβρου, της αγροτικής παραγωγής και του φυσικού του πλούτου. Η κυβέρνηση δεν διαχειρίζεται το πρόβλημα· το αποφεύγει. Και αυτή η αποφυγή οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην οικονομική ασφυξία των αγροτών, στην περιβαλλοντική υποβάθμιση και, τελικά, στο ξεκάθαρο ξεπούλημα του Έβρου.

Τα προβλήματα που ανακύπτουν μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας Κτηματογράφησης, στη Βουλή από τον Χάρη Μαμουλάκη || Κατατεθείσα Αναφορά

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις 27 Ιανουαρίου 2026. Καταχωρήθηκε στο Α.Κ.Ε. – Αναφορές, Βουλή, Ερωτήσεις - Α.Κ.Ε. - Αναφορές.

Αναφορά προς τους Υπουργούς Περιβάλλοντος & Ενέργειας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης

Τα προβλήματα που ανακύπτουν μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας Κτηματογράφησης αναδεικνύει ο Τομεάρχης Οικονομικών & Ανάπτυξης Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, Βουλευτής Ηρακλείου Χάρης Μαμουλάκης, καταθέτοντας σχετική επιστολή του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας / Τμήμα Ανατολικής Κρήτης – ΤΕΕ/ΤΑΚ ως Αναφορά προς τους Υπουργούς Περιβάλλοντος & Ενέργειας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης.

Με τη συγκεκριμένη επιστολή του ΤΕΕ/ΤΑΚ, επισημαίνεται ότι μετά την τελική ανάρτηση του Κτηματολογίου και τον έλεγχο των εγγραφών, στην Κρήτη διαπιστώθηκαν μαζικές και εκτεταμένες εσφαλμένες εγγραφές, οι οποίες συνιστούν ευθεία παραβίαση του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου. Το πρόβλημα δεν περιορίζεται σε μεμονωμένες περιπτώσεις, αλλά αφορά χιλιάδες ακίνητα και πλήττει τη συνοχή και τη λειτουργία των τοπικών κοινωνιών. Το γεγονός αυτό, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην εν λόγω επιστολή, φέρει ιδιαίτερα σοβαρές συνέπειες για τους πολίτες, όπως απώλεια περιουσίας, αδυναμία μεταβίβασης ακινήτων, πάγωμα της τοπικής αγοράς και οικονομική εξόντωση μέσω της υποχρέωσης δικαστικών προσφυγών με υψηλό κόστος.

27.01.2026_«Προβλήματα που ανακύπτουν μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας Κτηματογράφησης.»Λήψη

«Οι κυβερνητικές καθυστερήσεις, η απουσία πρόληψης και τα έργα στα χαρτιά οδήγησαν στις νέες ανυπολόγιστες απώλειες από τις πλημμύρες» || Ερώτηση 15 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία του Ν. Παππά επ αφορμή των πρόσφατων καταστροφικών πλημμυρών στην Αττική

Συντάχθηκε από Ειρήνη Μαλτέζου στις 26 Ιανουαρίου 2026. Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Ερωτήσεις, Ερωτήσεις - Α.Κ.Ε. - Αναφορές.

Κοινοβουλευτική ερώτηση προς τους υπουργούς Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Υποδομών και Μεταφορών, Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας κατέθεσαν 15 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, με πρωτοβουλία του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του κόμματος και βουλευτή Β3 Νότιου Τομέα Αθηνών, Νίκου Παππά, με αφορμή τις πρόσφατες πλημμύρες στην Αττική, που στοίχισαν μία ανθρώπινη ζωή και προκάλεσαν καταστροφές σε πολύ μεγάλο πλήθος κατοικιών και επιχειρήσεων.

Όπως επισημαίνεται στο κείμενο της ερώτησης, η πρόσφατη τραγωδία «επιβεβαιώνει τις προειδοποιήσεις ειδικών για την ευπάθεια της περιοχής σε ακραία υδατικά φαινόμενα εξαιτίας της αποτυχίας ολοκληρωμένων αντιπλημμυρικών έργων και ενός ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης των υδάτων». Παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις και τις επιστημονικά τεκμηριωμένες προτάσεις, «παραμένουν μεγάλα κενά στον σχεδιασμό, την υλοποίηση και την παρακολούθηση αντιπλημμυρικών υποδομών». Και αυτό ενώ -σε ό,τι αφορά την Αττική- «η περιφερειακή αρχή 2014-2019 υλοποίησε 168 αντιπλημμυρικά έργα (προϋπολογισμού μισού δισεκατομμυρίου ευρώ) και παρέδωσε δεκάδες ακόμα σε εκτέλεση, τα οποία όμως είτε βάλτωσαν είτε διακόπηκαν βίαια από τις επόμενες περιφερειακές διοικήσεις».

Οι βουλευτές τονίζουν ότι «τα αντιπλημμυρικά έργα παραμένουν είτε στα χαρτιά, είτε υπολείπονται με τραγικά μεγάλες καθυστερήσεις», ενώ έργα που θα ενίσχυαν την παροχετευτικότητα των ρεμάτων και θα μείωναν τον κίνδυνο υπερχείλισης δεν έχουν ολοκληρωθεί.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην καθυστέρηση των Σχεδίων Διαχείρισης Κινδύνων Πλημμύρας, τα οποία -βάσει ευρωπαϊκής νομοθεσίας- έπρεπε να έχουν ολοκληρωθεί έως το 2021. Αντί αυτού, «η χώρα σύρθηκε σε καταδίκη από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης» και τα ΣΔΚΠ εγκρίθηκαν μόλις τον Ιούνιο του 2025. Όπως υπογραμμίζεται, «δεν πρόκειται για τυπική ή “γραφειοκρατική” παράλειψη», αλλά για κρίσιμο εργαλείο πρόληψης και προστασίας ζωών.

Παράλληλα, καταγγέλλεται ότι η κυβέρνηση «αφήνει την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία χωρίς τα αναγκαία εργαλεία», χωρίς επαρκές προσωπικό και χωρίς ουσιαστικό ρόλο στον επιχειρησιακό σχεδιασμό.

«Όταν η πρόληψη αντιμετωπίζεται ως περιττή γραφειοκρατία, η καταστροφή γίνεται πολιτική επιλογή. Και γι’ αυτήν την επιλογή, η κυβέρνηση οφείλει να λογοδοτήσει», τονίζουν οι βουλευτές. Και ρωτούν τους αρμόδιους υπουργούς:

Ποια είναι η πλήρης κατάσταση των αντιπλημμυρικών έργων στην Αττική και σε όλη τη χώρα; Ποια έργα έχουν ολοκληρωθεί, ποια βρίσκονται σε εξέλιξη και ποια δεν έχουν καν ξεκινήσει; Ποια είναι τα ακριβή χρονοδιαγράμματα ολοκλήρωσης για τα καθυστερημένα έργα;
Ποια μέτρα έχουν ληφθεί για να ενισχυθούν οι φυσικές κοίτες ποταμών και ρεμάτων, να βελτιωθεί η απορροή όμβριων υδάτων και να προληφθεί η υπερχείλιση σε περιοχές υψηλού κινδύνου, όπως γύρω από τον Κηφισό, τον Ιλισσό και άλλα υδατορέματα;
Με ποιον τρόπο διασφαλίζεται ότι οι πόροι που είναι διαθέσιμοι -συμπεριλαμβανομένων των ευρωπαϊκών εργαλείων χρηματοδότησης για φυσικές καταστροφές- έχουν αξιοποιηθεί πλήρως και αποτελεσματικά για έργα πρόληψης και όχι μόνο για αντιμετώπιση των συνεπειών μετά την καταστροφή (π.χ. Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλληλεγγύης και σχετικά χρηματοδοτικά μέσα);
Ποιο είναι το σύνολο της χρηματοδότησης που δόθηκε στην Περιφέρεια Αττικής για την υλοποίηση των έργων και πώς αυτά διατέθηκαν;
Πόσα αυθαίρετα κτίσματα που φράζουν τη ροή υδάτων, κατεδαφίστηκαν και σε ποιες περιοχές; Ποια ρέματα απελευθερώθηκαν;
Στο πρόσφατο εγκεκριμένο ΣΔΚΠ λήφθηκαν υπόψη δεδομένα κλιματικής κρίσης, κατά την εκπόνηση των χαρτών;
Ποιο σχέδιο Πολιτικής Προστασίας υλοποιήθηκε στην προκειμένη περίπτωση της πρόσφατης καταστροφής στην Αττική;
Πώς ακριβώς θα υπάρξει έγκαιρη προειδοποίηση και πρόληψη, όταν η ίδια η ΕΜΥ -ο βασικός επιστημονικός πυλώνας της χώρας για τα ακραία καιρικά φαινόμενα- αντιμετωπίζεται ως δευτερεύουσα υπηρεσία και όχι ως κρίσιμη εθνική υποδομή; Επισυνάπτεται η Ερώτηση

Ακολουθεί η ερώτηση:

ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τους κ.κ. Υπουργούς

Περιβάλλοντος και Ενέργειας
Υποδομών και Μεταφορών
Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας

Θέμα: «Οι κυβερνητικές καθυστερήσεις, η απουσία πρόληψης και τα έργα στα χαρτιά οδήγησαν στις νέες ανυπολόγιστες απώλειες από τις πλημμύρες»

Τις τελευταίες μέρες, η Αττική βίωσε μια καταστροφική πλημμύρα που στοίχισε μία ανθρώπινη ζωή και προκάλεσε εκτεταμένες ζημιές σε κατοικίες, υποδομές και επιχειρήσεις, επιβεβαιώνοντας τις προειδοποιήσεις ειδικών για την ευπάθεια της περιοχής σε ακραία υδατικά φαινόμενα εξαιτίας της αποτυχίας ολοκληρωμένων αντιπλημμυρικών έργων και ενός ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης των υδάτων. Παρά τις επανειλημμένες δημόσιες εκκλήσεις και τις επιστημονικά τεκμηριωμένες συστάσεις για αντιπλημμυρική προστασία, τα τελευταία χρόνια παραμένουν μεγάλα κενά στον σχεδιασμό, την υλοποίηση και την παρακολούθηση αντιπλημμυρικών υποδομών τόσο στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής όσο και σε άλλα κρίσιμα σημεία της χώρας. Και αυτό -σε ό,τι αφορά την Αττική- ενώ η περιφερειακή αρχή 2014-2019 υλοποίησε 168 αντιπλημμυρικά έργα (προϋπολογισμού μισού δισεκατομμυρίου ευρώ) και παρέδωσε δεκάδες ακόμα σε εκτέλεση, τα οποία όμως είτε βάλτωσαν είτε διακόπηκαν βίαια από τις επόμενες περιφερειακές διοικήσεις.

Τα αντιπλημμυρικά έργα, λοιπόν, παραμένουν είτε στα χαρτιά είτε υπολείπονται με τραγικά μεγάλες καθυστερήσεις. Έργα που θα ενίσχυαν την παροχετευτικότητα των ρεμάτων και θα απελευθέρωναν τις φυσικές κοίτες και θα μείωναν τον κίνδυνο υπερχείλισης δεν έχουν ολοκληρωθεί.

Ιδιαίτερη πολιτική και θεσμική ευθύνη φέρει η κυβέρνηση για την απαράδεκτη καθυστέρηση στην αναθεώρηση και έγκριση των Σχεδίων Διαχείρισης Κινδύνων Πλημμύρας (Σ.Δ.Κ.Π.), τα οποία -βάσει της ευρωπαϊκής νομοθεσίας- όφειλαν να έχουν ολοκληρωθεί έως το 2021. Αντί αυτού, η χώρα σύρθηκε σε καταδίκη από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα σχέδια εγκρίθηκαν τελικά μόλις τον Ιούνιο του 2025, δηλαδή τέσσερα χρόνια μετά την προβλεπόμενη προθεσμία και αφού είχαν προηγηθεί καταστροφές ανυπολόγιστου κόστους. Δεν πρόκειται για τυπική ή «γραφειοκρατική» παράλειψη, όπως επιμένει να τα υποβαθμίζει ο ίδιος ο πρωθυπουργός, αλλά για θεμελιώδες εργαλείο πρόληψης, πάνω στο οποίο βασίζονται ο σχεδιασμός έργων, οι ζώνες κινδύνου, τα σχέδια πολιτικής προστασίας και η προστασία ανθρώπινων ζωών.

Και μέσα σε όλα αυτά, η κυβέρνηση αφήνει την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία χωρίς τα αναγκαία εργαλεία, χωρίς σύγχρονα μοντέλα πρόγνωσης υψηλής ανάλυσης, χωρίς επαρκές προσωπικό και χωρίς θεσμικό ρόλο στον επιχειρησιακό σχεδιασμό της Πολιτικής Προστασίας.

Η καθυστέρηση αυτή κόστισε από τις καταστροφές του «Daniel» στη Θεσσαλία μέχρις και τις πρόσφατες απώλειες ζωών και καταστροφές περιουσιών στην Αττική. Όταν η πρόληψη αντιμετωπίζεται ως περιττή γραφειοκρατία, η καταστροφή γίνεται πολιτική επιλογή. Και γι’ αυτήν την επιλογή, η κυβέρνηση οφείλει να λογοδοτήσει.

Με βάση τα ανωτέρω,

Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:

Ποια είναι η πλήρης κατάσταση των αντιπλημμυρικών έργων στην Αττική και σε όλη τη χώρα; Ποια έργα έχουν ολοκληρωθεί, ποια βρίσκονται σε εξέλιξη και ποια δεν έχουν καν ξεκινήσει; Ποια είναι τα ακριβή χρονοδιαγράμματα ολοκλήρωσης για τα καθυστερημένα έργα;
Ποια μέτρα έχουν ληφθεί για να ενισχυθούν οι φυσικές κοίτες ποταμών και ρεμάτων, να βελτιωθεί η απορροή όμβριων υδάτων και να προληφθεί η υπερχείλιση σε περιοχές υψηλού κινδύνου, όπως γύρω από τον Κηφισό, τον Ιλισσό και άλλα υδατορέματα;
Με ποιον τρόπο διασφαλίζεται ότι οι πόροι που είναι διαθέσιμοι -συμπεριλαμβανομένων των ευρωπαϊκών εργαλείων χρηματοδότησης για φυσικές καταστροφές- έχουν αξιοποιηθεί πλήρως και αποτελεσματικά για έργα πρόληψης και όχι μόνο για αντιμετώπιση των συνεπειών μετά την καταστροφή (π.χ. Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλληλεγγύης και σχετικά χρηματοδοτικά μέσα);
Ποιο είναι το σύνολο της χρηματοδότησης που δόθηκε στην Περιφέρεια Αττικής για την υλοποίηση των έργων και πώς αυτά διατέθηκαν;
Πόσα αυθαίρετα κτίσματα που φράζουν τη ροή υδάτων, κατεδαφίστηκαν και σε ποιες περιοχές; Ποια ρέματα απελευθερώθηκαν;
Στο πρόσφατο εγκεκριμένο ΣΔΚΠ λήφθηκαν υπόψη δεδομένα κλιματικής κρίσης, κατά την εκπόνηση των χαρτών;
Ποιο σχέδιο Πολιτικής Προστασίας υλοποιήθηκε στην προκειμένη περίπτωση της πρόσφατης καταστροφής στην Αττική;
Πώς ακριβώς θα υπάρξει έγκαιρη προειδοποίηση και πρόληψη, όταν η ίδια η ΕΜΥ -ο βασικός επιστημονικός πυλώνας της χώρας για τα ακραία καιρικά φαινόμενα- αντιμετωπίζεται ως δευτερεύουσα υπηρεσία και όχι ως κρίσιμη εθνική υποδομή;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Παππάς Νικόλαος

Ζαμπάρας Μίλτος

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Ψυχογιός Γιώργος

Καλαματιανός Διονύσης

Βέττα Καλλιόπη

Γαβρήλος Γιώργος

Γιαννούλης Χρήστος

Δούρου Ρένα

Κόκκαλης Βασίλης

Κοντοτόλη Μαρίνα

Μπάρκας Κώστας

Ξανθόπουλος Θεόφιλος

Παπαηλιού Γιώργος

Τσαπανίδου Πόπη

Ερώτηση βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ: Παράκαμψη της περιβαλλοντικής διαφάνειας στο έργο της απόληψης αμμώδους υλικού από τη θαλάσσια περιοχή του Ακρωτηρίου Επανομής, στο πλαίσιο των έργων κατασκευής του 6ου προβλήτα του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις 23 Ιανουαρίου 2026. Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Ερωτήσεις, Ερωτήσεις - Α.Κ.Ε. - Αναφορές.

Αθήνα, 23 Ιανουαρίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Θέμα: «Παράκαμψη της περιβαλλοντικής διαφάνειας στο έργο της απόληψης αμμώδους υλικού από τη θαλάσσια περιοχή του Ακρωτηρίου Επανομής, στο πλαίσιο των έργων κατασκευής του 6ου προβλήτα του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης»

Η πρόσφατη πρόθεση απόληψης αμμώδους υλικού από τη θαλάσσια περιοχή του Ακρωτηρίου Επανομής, στο πλαίσιο των έργων κατασκευής του 6ου προβλήτα του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης, όπως αποκαλύπτεται από πρόσφατα δημοσιεύματα, δημιουργεί εύλογες ανησυχίες σε κατοίκους και ειδικούς. Η εν λόγω δραστηριότητα αφορά άμεσα μια ιδιαίτερα ευαίσθητη παράκτια και θαλάσσια ζώνη, με σημαντική περιβαλλοντική, κοινωνική και παραγωγική αξία, που γειτνιάζει με Προστατευόμενες Περιοχές του Δικτύου NATURA 2000. Η απόληψη αμμώδους υλικού είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο, ότι μπορεί να επιφέρει μεταβολές στη μορφολογία του βυθού, στη δυναμική των θαλάσσιων ρευμάτων και στη φυσική αναπλήρωση των ακτών, με δυνητικές μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στη βιοποικιλότητα, στην αλιεία, στον τουρισμό και στην ποιότητα ζωής των κατοίκων.

Το αρμόδιο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας αντί να προχωρήσει στη διαδικασία περί τροποποίησης της ισχύουσας Α.Ε.Π.Ο. όπως ο νόμος επιβάλλει, αποφάσισε αυθαίρετα να παρακαμφθεί η περιβαλλοντική αξιολόγηση, μέσω της διαδικασίας Συμμόρφωσης Τελικού Σχεδιασμού. Σημειώνεται ότι η εν λόγω διαδικασία της Συμμόρφωσης Τελικού Σχεδιασμού προβλέπεται να χρησιμοποιείται, σε εκείνες τις περιπτώσεις που ο λεπτομερής τεχνικός σχεδιασμός (που έπεται της ΑΕΠΟ) επιφέρει μικρές διαφοροποιήσεις, οι οποίες δεν μεταβάλλουν ουσιωδώς τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις (π.χ. εργοτάξια, αποθεσιοθαλάμους, σταθμούς διοδίων, κέντρα συντήρησης ή αντικατάσταση εξοπλισμού), εφόσον έχει υπάρξει σχετική πρόβλεψη και αξιολόγηση από πριν στην Μ.Π.Ε και την Α.Ε.ΠΟ. του έργου. Δηλαδή εφαρμόζεται αποκλειστικά σε μικρές τεχνικές διαφοροποιήσεις που έχουν ήδη προβλεφθεί και αξιολογηθεί στη ΜΠΕ και δεν αλλοιώνουν το συνολικό περιβαλλοντικό ισοζύγιο του έργου. Στην προκειμένη περίπτωση, αυτό δεν ισχύει.

Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί το γεγονός ότι, σύμφωνα με τη Δημοτική Αρχή Θερμαϊκού, δεν έχει υπάρξει καμία θεσμική ή ουσιαστική ενημέρωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για τον σχεδιασμό, το εύρος, το χρονοδιάγραμμα και τις περιβαλλοντικές παραμέτρους της συγκεκριμένης παρέμβασης. Η απουσία ενημέρωσης και διαβούλευσης για έργα τέτοιας κλίμακας αντιβαίνει στις αρχές της διαφάνειας, της καλής διοίκησης και της συμμετοχής της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στον χωρικό και περιβαλλοντικό σχεδιασμό.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το ίδιο το ΥΠΕΝ καταστρατηγεί για πολλοστή φορά τη θεσμική δεοντολογία, και επιδίδεται σε διοικητική παράκαμψη, χρησιμοποιώντας τη διαδικασία της Συμμόρφωσης Τεχνικού Σχεδιασμού ως “κερκόπορτα” για την παράκαμψη της περιβαλλοντικής διαφάνειας και τη νομιμοποίηση ουσιωδών αλλαγών σε έργα, μακριά από κάθε δημόσιο έλεγχο. Με πρόσχημα τη διαδικασία έγκρισης μιας τεχνικής περιβαλλοντικής μελέτης, η οποία θεσπίστηκε αυστηρά για τη διευθέτηση επιμέρους ειδικών τεχνικών ζητημάτων ενός έργου που δεν επιφέρουν ουσιαστικές μεταβολές στις αναμενόμενες περιβαλλοντικές επιπτώσεις, επιχειρείται ουσιαστικά η τροποποίηση της εγκεκριμένης ΑΕΠΟ ώστε να ενσωματωθεί μια επιπρόσθετη δραστηριότητα με σαφείς περιβαλλοντικές επιπτώσεις, χωρίς αυτές να αξιολογηθούν όπως ρητά προβλέπει η περιβαλλοντική νομοθεσία και οι αρχές της θεσμικής νομιμότητας και διαφάνειας .

Η ανάγκη υλοποίησης μεγάλων αναπτυξιακών έργων, όπως η αναβάθμιση του λιμένα Θεσσαλονίκης, είναι αδιαμφισβήτητη. Ωστόσο, η βιώσιμη ανάπτυξη προϋποθέτει σαφές θεσμικό πλαίσιο, επιστημονική τεκμηρίωση, περιβαλλοντική ευθύνη και ουσιαστική κοινωνική νομιμοποίηση.

Επειδή, με την κατάργηση του Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου Θερμαϊκού, καταργήθηκαν και όλες οι εν εξελίξει δράσεις προστασίας και μελέτες που εξελίσσονταν για την περιοχή και υποβαθμίστηκε σημαντικά η επίβλεψη των προστατευόμενων περιοχών,

Επειδή, η επιπλέον ποσότητα που θα αποληφθεί είναι τετραπλάσια της αρχικώς αδειοδοτημένης, δίχως να εξετάζονται κρίσιμες παράμετροι και μέτρα αντιμετώπισης της πιθανής διάβρωσης που θα επιφέρει,

Επειδή, από την ΤΕΠΕΜ προκύπτουν δραστηριότητες που έρχονται σε αντίθεση με περιβαλλοντικούς όρους της ισχύουσας Α.Ε.Π.Ο.

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός

1. Βάσει ποιας νομικής αιτιολόγησης το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας επιτρέπει την τροποποίηση κρίσιμων παραμέτρων έργων μέσω ΤΕΠΕΜ, τη στιγμή που αυτές επιφέρουν σαφείς και νέες περιβαλλοντικές επιπτώσεις;

2. Για ποιο λόγο επιλέγεται η οδός της «αδιαφάνειας», αποκλείοντας την τοπική αυτοδιοίκηση και τους ενδιαφερόμενους πολίτες από τη διαδικασία διαβούλευσης που θα εξασφάλιζε μια πλήρης τροποποίηση ΑΕΠΟ;

3. Πόσο είναι το αναφερόμενο μακροχρόνιο διάστημα της αναπλήρωσης του υποβρυχίου ορύγματος (οι διαστάσεις του οποίου δεν αναφέρονται πουθενά στην ΤΕΠΕΜ) που θα δημιουργηθεί από την απόληψη του αμμώδους υλικού; Σε πόσο χρονικό διάστημα θα αποκατασταθούν οι οικολογικές συνθήκες εντός του υποβρυχίου ορύγματος αλλά και στις γειτονικές σε αυτό θαλάσσιες περιοχές που θα επηρεαστούν από τη μεταφορά και διασπορά του νέφους των αιωρούμενων λεπτόκοκκων υλικών που θα δημιουργηθούν στη διάρκεια των βυθοκορήσεων;

3. Προτίθεται το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας να θεραπεύσει αυτή την πρακτική «διάσπασης» της περιβαλλοντικής εκτίμησης, η οποία υπονομεύει το κράτος δικαίου και την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος ενώ θα μπορούσε να το είχε προλάβει τηρώντας τις νόμιμες διαδικασίες;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Γιαννούλης Χρήστος

Ζαμπάρας Μιλτιάδης (Μίλτος)

Ακρίτα Έλενα

Βέττα Καλλιόπη

Δούρου Ειρήνη (Ρένα)

Μαμουλάκης Χαράλαμπος (Χάρης)

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Νοτοπούλου Κατερίνα

Παπαηλιού Γεώργιος

Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη)

Ψυχογιός Γεώργιος

Η Ελλάδα ένα βήμα πριν την παραπομπή της στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, για μη ενσωμάτωση της κοινοτικής νομοθεσίας για τις ΑΠΕ-Επίκαιρη Ερώτηση από τον Χάρη Μαμουλάκη προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος & Ενέργειας

Επανέρχεται στο ζήτημα του κινδύνου παραπομπής της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τη μη ενσωμάτωση της κοινοτικής νομοθεσίας για τις ΑΠΕ ο Τομεάρχης Οικονομικών & Ανάπτυξης Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Βουλευτής Ηρακλείου Χάρης Μαμουλάκης, καταθέτοντας ως Επίκαιρη την σχετική Ερώτηση & ΑΚΕ που είχε καταθέσει προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος & Ενέργειας, με την συνυπογραφή 8 ακόμη Βουλευτών, η οποία κατέστη αναπάντητη.

«Η Ελλάδα βρίσκεται προ της παραπομπής της, για ακόμη μια φορά, στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται αναφορικά με τις πιθανές χρηματικές κυρώσεις και την απώλεια πόρων» αναφέρει σε δήλωσή του ο Χάρης Μαμουλάκης, τονίζοντας: «Η υιοθέτηση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας και η συμμόρφωση με αυτή έχει βαρύνουσα σημασία, πόσο μάλλον σε ό,τι αφορά τον τομέα των ΑΠΕ, η συμβολή των οποίων κρίνεται καθοριστική, τόσο για ζητήματα περιβάλλοντος όσο και για τη σταδιακή εξάλειψη της εξάρτησης της Ευρώπης από τα ρωσικά ορυκτά καύσιμα. Ο αρμόδιος Υπουργός οφείλει εξηγήσεις.».

Με την Ερώτηση επισημαίνεται ο καθοριστικός ρόλος της ενέργειας τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο, γίνεται ιστορική αναδρομή σε χαρακτηριστικά ορόσημα και στατιστικά και τονίζεται η σπουδαιότητα της οδηγίας που τέθηκε σε ισχύ στις 20 Νοεμβρίου 2023, (ΕΕ) 2023/2413 (RED III), ως αναθεώρηση του υφιστάμενου πλαισίου.

Όπως τονίζεται, οι διατάξεις περιλαμβάνουν ενδεικτικά, μέτρα για την απλούστευση και την επιτάχυνση των διαδικασιών αδειοδότησης -τόσο για έργα πηγών ανανεώσιμης ενέργειας όσο και για τα έργα υποδομής που αφορούν την ενσωμάτωση της πρόσθετης δυναμικότητας στο σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας-, μέτρα ενίσχυσης του ρόλου του ενιαίου σημείου επαφής, μέτρα για τις αιτήσεις αλλά και σαφείς προθεσμίες διαδικασιών αδειοδότησης, για συγκεκριμένες τεχνολογίες ή συγκεκριμένα είδη έργων, καθώς και την παραδοχή ότι τα έργα ανανεώσιμης ενέργειας και οι σχετικές υποδομές δικτύου είναι υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος.

Η εν λόγω Οδηγία εκδόθηκε προκειμένου να ενισχυθεί η μετάβαση προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και να επιταχυνθούν οι διαδικασίες αδειοδότησης έργων ΑΠΕ, γι’ αυτό και ορισμένα «κρίσιμα» μέρη της, ειδικά όσα αφορούν τις διαδικασίες αδειοδότησης (permit-granting) και συναφείς υποδομές, έπρεπε να ενσωματωθούν από τα κράτη-μέλη έως 1 Ιουλίου 2024. Το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας τον Ιούνιο του 2024, ενέκρινε τη διενέργεια διαγωνισμού με τη διαδικασία απευθείας ανάθεσης για παροχή νομικών υπηρεσιών για την παρακολούθηση και διερεύνηση επιπτώσεων στην εθνική νομοθεσία, της υπό τροποποίηση ευρωπαϊκής νομοθεσίας για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. To Σεπτέμβριο του 2025, δεδομένου ότι η Ελλάδα δεν κατάφερε να ενσωματώσει μέχρι τον Ιούλιο τα προβλεπόμενα βάσει της Οδηγίας, εστάλησαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τρεις προειδοποιητικές επιστολές για μη πλήρη ενσωμάτωση στο εθνικό δίκαιο και τον Ιούνιο του 2025 εκκίνησε τη νομική διαδικασία «επί παραβάσει», κατά της Χώρας μας, ως κράτους-μέλους που δε συμμορφώνεται με απορρέουσες εκ του ενωσιακού δικαίου υποχρεώσεις, με γνώμονα τη διασφάλιση εφαρμογής του τελευταίου, προς όφελος των πολιτών και των επιχειρήσεων.

Γι’ αυτό και ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

1. Δεδομένου ότι η τμηματική και ολοσχερής εξόφληση (ύψους 60.000€ πλέον Φ.Π.Α.), από την αναθέτουσα αρχή, προς την ανάδοχο δικηγορική εταιρεία, αποτελεί ένδειξη της καλής εκτέλεσης της σύμβασης του έργου, μέχρι την προβλεπόμενη ημερομηνία, ήτοι 31.05.2025. Επιβεβαιώνονται τα ανωτέρω, από το αποτέλεσμα ελέγχου παράδοσης του έργου, από την αρμόδια Διεύθυνση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και Εναλλακτικών Καυσίμων; Κρίθηκε όντως η προσήκουσα εκτέλεση της σύμβασης και η εκπλήρωση των υποχρεώσεων το αναδόχου και σε περίπτωση θετικής σας απάντησης, πως αξιοποιήθηκε το παραδοτέο έργο;

2. Βάσει της αιτιολογημένης γνώμης που εξέδωσε η Επιτροπή, προς τη Χώρα μας την 18.06.2025, τεκμαίρεται η μη εμπρόθεσμη υλοποίηση των απαραιτήτων νομοθετικών πρωτοβουλιών από μέρους του αρμόδιου Υπουργείου. Ποιοι ήταν οι λόγοι που παρήλθε άπρακτο το μεσοδιάστημα; Κρίθηκε από το Υπουργείο ως επαρκές και αποτελεσματικό το παραληφθέν έργο, κατά τα οριζόμενα στη συναφθείσα σύμβαση, για την ενσωμάτωση των διατάξεων της Οδηγίας 2413/2023 (ΕΕ) στο εθνικό δίκαιο; Αν ναι, για ποιο λόγο δεν ολοκληρώθηκε η ενσωμάτωση αυτή;

3. Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι παρελθόντος απράκτου, του διαστήματος των δύο μηνών από την αιτιολογημένη γνώμη της Επιτροπής, η Ελλάδα ενδέχεται να παραπεμφθεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο με ό,τι αυτό συνεπάγεται, ποιες είναι οι ενέργειες που προτίθεται να προβεί το Υπουργείο προκειμένου να αποφευχθεί κάτι τέτοιο;

4. Δεδομένου ότι η ενσωμάτωση στο εθνικό δίκαιο της ευρωπαϊκής νομοθεσίας και δη των δεσμευτικών ευρωπαϊκών κανόνων, δεν αποτελεί αμιγώς πρωτογενή νομοπαρασκευαστική διαδικασία, τέθηκε ζήτημα έλλειψης νομοτεχνικής υποστήριξης τέτοιας, ώστε το καθ’ ύλην αρμόδιο, για τον Τομέα των ΑΠΕ, Υπουργείο Περιβάλλοντος, έκρινε αναγκαία την ανάθεση του συγκεκριμένου έργου σε εξωτερικούς νομικούς συμβούλους και βάσει ποιων κριτηρίων έγινε η τελική επιλογή του συγκεκριμένου αναδόχου, ως μόνου έχοντα εξειδίκευση στο εν λόγω αντικείμενο;

Μαμουλάκης αναπάντητη Λήψη

Ερώτηση Τσαπανίδου – Ζαμπάρα: «Η σχεδιαζόμενη αποκρατικοποίηση της εταιρείας «Ελληνικές Αλυκές Α.Ε.» επιφέρει σοβαρές επιπτώσεις σε περιβάλλον, τοπικές κοινωνίες και δημόσιο συμφέρον»

Συντάχθηκε από Κώστας Παππάς στις 20 Ιανουαρίου 2026. Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Ερωτήσεις, Ερωτήσεις - Α.Κ.Ε. - Αναφορές.

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τους κ.κ. Υπουργούς

Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

Περιβάλλοντος και Ενέργειας

ΘΕΜΑ: «Η σχεδιαζόμενη αποκρατικοποίηση της εταιρείας «Ελληνικές Αλυκές Α.Ε.» επιφέρει σοβαρές επιπτώσεις σε περιβάλλον, τοπικές κοινωνίες και δημόσιο συμφέρον».

Στο πλαίσιο του προγράμματος αξιοποίησης περιουσιακών στοιχείων του Υπερταμείου, η εταιρεία «Ελληνικές Αλυκές Α.Ε.» έχει ενταχθεί, εκ νέου, στον σχεδιασμό αποκρατικοποιήσεων, με προβλεπόμενη διαγωνιστική διαδικασία εντός του 2026. Η εξέλιξη αυτή επαναφέρει στο προσκήνιο ένα ζήτημα που απασχολεί εδώ και χρόνια τη δημόσια συζήτηση, πλέον όμως με ορατό το ενδεχόμενο οριστικής απομάκρυνσης του Δημοσίου από τον έλεγχο μιας στρατηγικής δραστηριότητας.

Η εταιρεία διαχειρίζεται επτά αλυκές σε διαφορετικές περιοχές της χώρας ενώ οι μονάδες αυτές καλύπτουν εκτεταμένες χερσαίες και υδάτινες εκτάσεις, συνολικού εμβαδού άνω των 24.000 στρεμμάτων και συνδέονται άμεσα με την τοπική απασχόληση, την πρωτογενή παραγωγή και την περιφερειακή ανάπτυξη, ιδίως στις νησιωτικές περιοχές.

Οι αλυκές αυτές δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται αποκλειστικά ως παραγωγικές υποδομές. Πρόκειται για διαμορφωμένα ανθρωπογενή οικοσυστήματα, των οποίων η λειτουργία έχει αποδειχθεί, μέσα από επιστημονική έρευνα πανεπιστημιακών και ερευνητικών ιδρυμάτων, ότι είναι καθοριστική για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας, της ορνιθοπανίδας και της οικολογικής ισορροπίας. Η σημασία τους ενισχύεται περαιτέρω από το γεγονός ότι εντάσσονται σε περιοχές Natura 2000 και σε υγροτόπους διεθνούς προστασίας, γεγονός που επιβάλλει αυξημένο επίπεδο δημόσιου ελέγχου και τεκμηριωμένης διαχείρισης.

Ιδιαίτερη σημασία αποκτά και η οικονομική εικόνα της εταιρείας. Τα τελευταία έτη καταγράφεται σαφής βελτίωση των οικονομικών μεγεθών, με κερδοφόρα αποτελέσματα και αυξημένη παραγωγή, σε αντίθεση με προηγούμενες περιόδους κατά τις οποίες η εταιρεία εμφάνιζε ζημίες. Το γεγονός αυτό εγείρει εύλογα ερωτήματα σχετικά με το αν και κατά πόσο τεκμηριώνεται η ανάγκη εκποίησης μιας δημόσιας επιχείρησης που παρουσιάζει θετική δυναμική.

Σήμερα, το Ελληνικό Δημόσιο, μέσω του Υπερταμείου, κατέχει την πλειοψηφία των μετοχών της «Ελληνικές Αλυκές Α.Ε.» ενώ κάποιο ποσοστό παραμένει σε Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Τα σενάρια που εξετάζονται περιλαμβάνουν είτε την είσοδο ιδιώτη επενδυτή με πλειοψηφική συμμετοχή είτε την πλήρη αποεπένδυση του Υπερταμείου, επιλογές που ενδέχεται να επηρεάσουν άμεσα τον δημόσιο χαρακτήρα της δραστηριότητας.

Με βάση τα παραπάνω,

Ερωτώνται, κατ’ αρμοδιότητα, οι κ.κ. Υπουργοί:

Ποια είναι τα κριτήρια βάσει των οποίων η «Ελληνικές Αλυκές Α.Ε.» εντάχθηκε στο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων του Υπερταμείου;
Έχουν εκπονηθεί μελέτες οικονομικού, κοινωνικού και περιβαλλοντικού αντικτύπου ενόψει μιας τέτοιας επιλογής και, αν ναι, προτίθεται η κυβέρνηση να τις δημοσιοποιήσει;
Πώς διασφαλίζεται η προστασία των αλυκών που εντάσσονται σε περιοχές Natura 2000 και υγροτόπους διεθνούς σημασίας, ιδίως ως προς τη διαχείριση υδάτων, τις χρήσεις γης και τη διατήρηση της βιοποικιλότητας, σε περίπτωση μεταβολής του ιδιοκτησιακού καθεστώτος;
Για ποιο λόγο εξετάζεται η εκποίηση μιας εταιρείας με θετική οικονομική πορεία και ποιο ακριβώς δημόσιο όφελος τεκμηριώνεται από αυτή την επιλογή;
Προβλέπεται η ουσιαστική συμμετοχή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, των επιστημονικών φορέων και των τοπικών κοινωνιών σε έναν ανοιχτό δημόσιο διάλογο πριν από οποιαδήποτε οριστική απόφαση;

Οι ερωτώντες/ώσες Βουλευτές

Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη)

Ζαμπάρας Μιλτιάδης

Θ. Ξανθόπουλος: Κατάθεση Αναφοράς για τη διαμαρτυρία της Ένωσης Δασικών Συνεταιρισμών Εργασίας Δράμας σχετικά με τις χαμηλές τιμές εργασιών δέσμευσης καυσόξυλων και την παντελή αδιαφορία της κυβέρνησης

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις 15 Ιανουαρίου 2026. Καταχωρήθηκε στο Α.Κ.Ε. – Αναφορές, Βουλή, Ερωτήσεις - Α.Κ.Ε. - Αναφορές.

Ο βουλευτής Δράμας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Θεόφιλος Ξανθόπουλος κατέθεσε ως Αναφορά, την από 12-1-2026 επιστολή της Ένωσης Δασικών Συνεταιρισμών Εργασίας της Περιφερειακής Ενότητας Δράμας, προς τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με την οποία διαμαρτύρεται για την αδιαφορία της κυβέρνησης στο πρόβλημα με τις πολύ χαμηλές τιμές υλοτομικών εργασιών για την κάλυψη των ατομικών αναγκών θέρμανσης με καυσόξυλα, των κατοίκων της περιοχής.

‘Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην επιστολή, ”για την επίλυση του προβλήματος αυτού δεν έχει γίνει καμία προσπάθεια από την πλευρά της κυβέρνησης και όλων των εμπλεκομένων φορέων. Γενικά διαπιστώνουμε ότι αδιαφορείτε παντελώς”.

Είχαν προηγηθεί και άλλη επιστολή καθώς και η κατάθεση σχετικής μελέτης κόστους εργασιών, σύμφωνα με την οποία, η αμοιβή για τις εργασίες αυτές δεν καλύπτει ούτε το πραγματικό κόστος εργασίας. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι η Ένωση πρότεινε ως εναλλακτική λύση των αμοιβή με μορφή voucher, που όμως δεν εξετάστηκε καν.

¨Εάν δεν ανταποκριθείτε και δεν δώσετε λύση, σας δηλώνουμε ότι δεν θα μπορούμε να ανταποκριθούμε και εμείς στην έγκαιρη εξωδάσωση της ξυλείας για να καλυφθούν οι κάτοικοι”, τονίζεται χαρακτηριστικά ενώ επισημαίνεται ο κίνδυνος περαιτέρω ερήμωσης και εγκατάλειψης των χωριών της περιοχής, καθώς ούτε οι υλοτόμοι θα μπορούν, όπως υποστηρίζουν, να ανταποκριθούν με αυτές τις τιμές, στις στοιχειώδεις υποχρεώσεις τους.

Κατόπιν τούτων καλείται ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, να ενημερώσει σε ποιες ενέργειες έχει προβεί για την επίλυση του πολύ σοβαρού αυτού προβλήματος.

2026-01-15-Ξανθόπουλος- Ενωση Δασικών Συνεταιρισμών Δράμας- Καυσόξυλα Λήψη

Επίκαιρη ερώτηση Β. Κόκκαλη: Θολό τοπίο στις αδειοδοτήσεις ΑΠΕ σε Γη Υψηλής Παραγωγικότητας στην Π.Ε Λάρισας

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις 15 Ιανουαρίου 2026. Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Επίκαιρες Ερωτήσεις.

Αθήνα, 15 Ιανουαρίου 2026

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Θέμα: «Θολό τοπίο στις αδειοδοτήσεις ΑΠΕ σε Γη Υψηλής Παραγωγικότητας στην Π.Ε Λάρισας»

Στα αγροτεμάχια που έχουν χαρακτήρα γεωργικής γης υψηλής παραγωγικότητας, λόγω της μεγάλης σπουδαιότητας αυτών στην οικονομική και κοινωνική ζωή του τόπου, έχουν θεσμοθετηθεί περιορισμοί αναφορικά με την χρήση αυτών. Απαγορεύεται η άσκηση άλλης δραστηριότητας, εκτός από την αγροτική εκμετάλλευση-αγροτική δραστηριότητα και την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από σταθμούς ΑΠΕ, όμως μόνο εφόσον το έργο είναι ισχύος μικρότερης του 1 MW. Στο πλαίσιο των περιορισμών αυτών, εξεδόθησαν διαδοχικά υπουργικές αποφάσεις με τις οποίες καθορίζεται το μέγιστο όριο συνολικής ισχύος φωτοβολταϊκών σταθμών σε αγροτική γη, εντός του οποίου επιτρέπεται η εγκατάσταση φωτοβολταϊκού σταθμού < 1 MW ανά Περιφερειακή Ενότητα, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των καλλιεργούμενων εκτάσεων με όριο 0,8% επί του συνόλου αυτών και τυπική στρεμματική κάλυψη ίση με 14 στρέμματα ανά εγκατεστημένο MW φωτοβολταϊκού σταθμού. Στην ΠΕ Λάρισας, επί συνόλου καλλιεργούμενων εκτάσεων 2.238.157 στρεμμάτων, το ποσοστό 0,8% επί αυτών αντιστοιχεί σε 17.905 στρέμματα και το Μέγιστο όριο συνολικής ισχύος φωτοβολταϊκών σταθμών αντιστοιχεί σε 1278,95 ΜW. Όμως, σύμφωνα με πληροφορίες, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας καλύπτεται με ΑΠΕ η μεγαλύτερη έκταση από το σύνολο της Επικράτειας, που αντιστοιχεί σε 339.010.019,17 τ.μ., μεταξύ των οποίων προφανώς περιλαμβάνονται μεγάλα έργα σε γη υψηλής παραγωγικότητας. Στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας, επί συνόλου καλλιεργούμενων εκτάσεων 2.238.157 στρεμμάτων, το ποσοστό 0,8% επί αυτών αντιστοιχεί σε 17.905 στρέμματα και το Μέγιστο όριο συνολικής ισχύος φωτοβολταϊκών σταθμών αντιστοιχεί σε 1278,95 ΜW. Όμως, υπάρχει πλήθος καταγγελιών αγροτών και κτηνοτρόφων της Θεσσαλίας, που οδήγησε στην πραγματοποίηση υπηρεσιακής έρευνας με εντολή του νυν Περιφερειάρχη Θεσσαλίας, από την οποία διαπιστώθηκαν περιπτώσεις αιτημάτων αδειοδότησης, περίπου 12, που το έτος 2021 είχαν λάβει θετική γνωμοδότηση από το Περιφερειακό Συμβούλιο, ερειδόμενα σε βεβαιώσεις, που χαρακτήριζαν την γη ως χαμηλής παραγωγικότητας, ενώ η αλήθεια είναι ότι επρόκειτο για εκτάσεις εντός περιοχών αναδασμού, άρα για γη εξ ορισμού ως Υψηλής Παραγωγικότητας.

Επειδή, η εγκατάσταση ΑΠΕ χωρίς περιορισμούς σε αγροτική γη υψηλής παραγωγικότητας, η οποία, για να χορηγηθεί άδεια χαρακτηρίζονταν ψευδώς ως Μη Υψηλής Παραγωγικότητας, συνιστά προσβολή ενός κοινωνικού αγαθού μεγάλης σπουδαιότητας για την οικονομία και την κοινωνική ζωή, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη ότι η γεωργική γη υψηλής παραγωγικότητας είναι μη ανανεώσιμος φυσικός πόρος που βρίσκεται ήδη σε ανεπάρκεια, άρα χρήζει ειδικής και αυξημένης προστασίας,

Επειδή, βρισκόμαστε ενώπιον μιας μη αναστρέψιμης άναρχης διασποράς σταθμών παραγωγής ΑΠΕ με θυσία χιλιάδων στρεμμάτων γόνιμης παραγωγικής γης που θα οδηγήσει στην εγκατάλειψη των αγροτικών περιοχών και στην ερημοποίηση της υπαίθρου, συγχρόνως με την ανάγκη διερεύνησης ποινικών αδικημάτων,

Επειδή, το Υπουργείο πρέπει να παράσχει τις πληροφορίες και τα στοιχεία από τη Περιφέρεια Θεσσαλίας, ώστε να προκύπτει τα έτη 2020-2023 ποιο ήταν το πλήθος των αιτήσεων για αδειοδότηση ΑΠΕ εντός της ΠΕ Λάρισας, ποιος είναι ο συνολικός αριθμός των στρεμμάτων γης, η ισχύς σε MW και ποιος είναι ο συνολικός αριθμός των αδειοδοτούμενων εκτάσεων που είναι χαρακτηρισμένες ως ΓΗ ΜΗ ΥΨΗΛΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑΣ και ως ΓΗ ΥΨΗΛΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑΣ.

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

Ποιος είναι, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, α) ο αριθμός των αιτήσεων για αδειοδότηση ΑΠΕ εντός της ΠΕ Λάρισας, τα έτη 2020 έως 2023, β) ο συνολικός αριθμός των στρεμμάτων γης, γ) η ισχύς σε MW και δ) ο συνολικός αριθμός των αδειοδοτούμενων εκτάσεων που είναι χαρακτηρισμένες ως ΓΗ ΜΗ ΥΨΗΛΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑΣ, σύμφωνα δε με τα στοιχεία αυτά, οι εγκρίσεις των αιτήσεων για αδειοδότηση σε Γη Υψηλής Παραγωγικότητας, κινήθηκαν εντός του μέγιστου ορίου συνολικής ισχύος φωτοβολταϊκών σταθμών ≤ 1 MW, που ήταν 0,8% της καλλιεργήσιμης γης στην ΠΕ Λάρισας, ή , η καλλιεργήσιμη γη που επιτράπηκε να εγκατασταθούν τέτοιοι σταθμοί ξεπέρασαν το προβλεπόμενο όριο;

Ο Ερωτών Βουλευτής

Κόκκαλης Βασίλειος

Θεματική Ενότητα: Περιβάλλον

Privacy Settings

Functional

Preferences

Statistics

Marketing