Skip to main content

Θεματική Ενότητα: Ενέργεια

Επίκαιρη ερώτηση Μ. Ζαμπάρα: Θεσμική εκκρεμότητα και περιβαλλοντική αυθαιρεσία – Η Τριχωνίδα στο έλεος ενός ενεργειακού σχεδιασμού δίχως δεδομένα και κανόνες

Αθήνα,  13 Φεβρουαρίου 2026

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Θέμα: «Θεσμική́ εκκρεμότητα και περιβαλλοντική́ αυθαιρεσία. Η Τριχωνίδα στο έλεος ενός ενεργειακού́ σχεδιασμού́ δίχως δεδομένα και κανόνες»

Η κυβέρνηση διακηρύσσει διαρκώς τη βούλησή της για επιτάχυνση της ενεργειακής μετάβασης και ενίσχυση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Ωστόσο, η περίπτωση της λίμνης Τριχωνίδας αναδεικνύει με τον πιο καθαρό τρόπο ότι πίσω από τον τίτλο της «πράσινης ανάπτυξης» εξελίσσεται ένας ενεργειακός σχεδιασμός χωρίς επαρκή δεδομένα, χωρίς ολοκληρωμένο θεσμικό πλαίσιο και χωρίς ουσιαστική περιβαλλοντική θωράκιση.

Η λίμνη Τριχωνίδα, η μεγαλύτερη φυσική λίμνη της χώρας, αποτελεί προστατευόμενη περιοχή πόσιμου ύδατος (ΣΔΛΑΠ EL04), με ιδιαίτερη οικολογική, υδρολογική και κοινωνική σημασία. Παρ’ όλα αυτά, βρίσκεται στο επίκεντρο σχεδιασμού έργων αντλησιοταμίευσης μεγάλης κλίμακας, την ώρα που δεν υπάρχουν επικαιροποιημένα υδρολογικά δεδομένα, δεν έχει καθοριστεί οικολογική στάθμη και οι επιστημονικές εκτιμήσεις βασίζονται σε ελλιπείς ή μη επαληθευμένες πηγές. Παράλληλα, σύμφωνα με ειδικούς, η περιοχή διατρέχεται από ενεργά σεισμικά ρήγματα και εμφανίζει φαινόμενα καθιζήσεων, χωρίς να έχει προηγηθεί ουσιαστική αξιολόγηση κινδύνου.

 Την ίδια στιγμή, στην ευρύτερη περιοχή της Αιτωλοακαρνανίας έχουν εκδοθεί δεκάδες άδειες για αντλησιοταμιευτικά έργα, γεγονός που απειλεί να μετατρέψει μια περιοχή υψηλής οικολογικής αξίας σε ένα άναρχο ενεργειακό πάρκο. Η διεθνής εμπειρία είναι σαφής: έργα τέτοιας κλίμακας προϋποθέτουν πολυετή έρευνα, ολοκληρωμένα προγράμματα παρακολούθησης και, σε κάθε περίπτωση, δεν χωροθετούνται σε φυσικές λίμνες που αποτελούν πηγές ύδρευσης. Στη χώρα μας, αντί για σχεδιασμό και θεσμική θωράκιση, επιλέγεται η επιτάχυνση αδειοδοτήσεων μέσα σε ένα σκόπιμα ανολοκλήρωτο πλαίσιο. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι οι Ειδικές Περιβαλλοντικές Μελέτες και το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ καθυστερούν αδικαιολόγητα εδώ και έξι (6) χρόνια. Οι καθυστερήσεις αυτές δεν συνιστούν διοικητική αδυναμία, αλλά πολιτική επιλογή, ώστε οι αποφάσεις να λαμβάνονται κατά περίπτωση, χωρίς δεσμευτικούς κανόνες και χωρίς λογοδοσία.

Επειδή ο Συντονιστής του έργου των Ειδικών Περιβαλλοντικών Μελετών για την περιοχή είναι ταυτόχρονα μελετητής έργου αντλησιοταμίευσης που προωθείται στην ίδια περιοχή, γεγονός που εγείρει σοβαρά ζητήματα σύγκρουσης συμφερόντων, θεσμικής ακεραιότητας και αξιοπιστίας της περιβαλλοντικής αδειοδότησης,

Επειδή προωθούνται αδειοδοτήσεις έργων σε μια περιοχή που βρίσκεται λίγο πριν τον χαρακτηρισμό της ως Εθνικό Πάρκο, ενώ τόσο το υπό ολοκλήρωση Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ όσο και η ΕΠΜ προβλέπουν ρητές απαγορεύσεις για τέτοιου είδους παρεμβάσεις σε ζώνες υψηλής οικολογικής αξίας.

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

  1.  Πώς διασφαλίζει το ΥΠΕΝ τη νομιμότητα και τη συμβατότητα των αδειοδοτήσεων έργων αντλησιοταμίευσης στην Τριχωνίδα με το ευρωπαϊκό δίκαιο, καθώς και με τις αρχές της διαφάνειας και της αμεροληψίας, όταν υφίσταται προφανής σύγκρουση συμφερόντων της περιβαλλοντικής αξιολόγησης;
  2. Για ποιο λόγο το ΥΠΕΝ επιτρέπει την προώθηση και ωρίμανση τέτοιων έργων πριν την ολοκλήρωση του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τις ΑΠΕ, των Ειδικών Περιβαλλοντικών Μελετών και του χαρακτηρισμού της περιοχής ως Εθνικού Πάρκου;

Ο Ερωτών Βουλευτής

 Ζαμπάρας Μιλτιάδης (Μίλτος)

Ερώτηση βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ: Ακραία υποστελέχωση των Δασικών Υπηρεσιών στα νησιά του Αιγαίου

Αθήνα, 11 Φεβρουαρίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τους κ.κ. Υπουργούς

Περιβάλλοντος & Ενέργειας

Ναυτιλίας & Νησιωτικής Πολιτικής

Θέμα: «Ακραία υποστελέχωση των Δασικών Υπηρεσιών στα νησιά του Αιγαίου».

Οι Δασικές Υπηρεσίες στα νησιά του Αιγαίου λειτουργούν επί σειρά ετών υπό καθεστώς σοβαρής διοικητικής αποδυνάμωσης με άμεσες επιπτώσεις στην προστασία των δασών, της βιοποικιλότητας και της δημόσιας δασικής περιουσίας στον νησιωτικό χώρο.

Σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα συγκριτικά στοιχεία στελέχωσης, όπως παρατίθενται σε πρόσφατο Υπόμνημα του Συλλόγου Εργαζομένων Δασικών Υπηρεσιών Αιγαίου, σε πανελλαδικό επίπεδο αντιστοιχούσε 1 δασικός υπάλληλος ανά 36,6 km² έκτασης ευθύνης ενώ στο Αιγαίο η αντίστοιχη αναλογία ήταν 1 υπάλληλος ανά 59,1 km², δηλαδή περίπου 62% δυσμενέστερη.

Επιπλέον, η ανισότητα αυτή αποτυπώνεται στο εν λόγω Υπόμνημα ανά ειδικότητα, με σημαντική υστέρηση σε δασολόγους, δασοφύλακες και διοικητικό προσωπικό, γεγονός που επιβαρύνει δυσανάλογα την επιτήρηση, την πρόληψη πυρκαγιών, την εφαρμογή των δασικών χαρτών και τον έλεγχο επεμβάσεων σε δημόσια και ιδιωτικά έργα.

Παράλληλα, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέχει ο Σύλλογος, στην περιοχή ευθύνης της Επιθεώρησης Εφαρμογής Δασικής Πολιτικής Αιγαίου προβλέπονται 229 οργανικές θέσεις, εκ των οποίων σήμερα υπηρετούν πραγματικά μόλις 158 υπάλληλοι, ενώ 16 θέσεις είναι κενές και 49 δεσμευμένες, δηλαδή πάνω από το 28% της προβλεπόμενης στελέχωσης παραμένει ανενεργό.

Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στη γεωγραφική πολυδιάσπαση του Αιγαίου, καθώς στις αρμοδιότητες των Δασικών Υπηρεσιών υπάγονται 793 νησιά και νησίδες, εκ των οποίων περίπου 48 κατοικημένες, ενώ οργανωμένες δασικές διοικητικές μονάδες λειτουργούν μόνο σε 21 νησιά. Σε πολλές περιπτώσεις δεν υπάρχει καμία μόνιμη διοικητική παρουσία, γεγονός που οδηγεί σε αποσπασματική επιτήρηση και ουσιαστική αδυναμία ελέγχου.

Με βάση τα παραπάνω,

Ερωτώνται, κατ’ αρμοδιότητα, οι κ.κ. Υπουργοί:

  1.  Επιβεβαιώνουν τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στο Υπόμνημα του Συλλόγου Εργαζομένων Δασικών Υπηρεσιών Αιγαίου, που τους έχει κοινοποιηθεί, αναφορικά με τη στελέχωση, τις οργανικές θέσεις και τη γεωγραφική κάλυψη των υπηρεσιών;
  2.  Ποια είναι σήμερα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία των Υπουργείων, η πραγματική στελέχωση των Δασικών Υπηρεσιών στο Αιγαίο ανά ειδικότητα και πόσες οργανικές θέσεις παραμένουν κενές ή δεσμευμένες;
  3.  Προτίθεται η κυβέρνηση να υιοθετήσει ειδικό σχέδιο νησιωτικής στελέχωσης των Δασικών Υπηρεσιών, με δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα κάλυψης των κενών και δεσμευμένων οργανικών θέσεων;
  4.  Πώς θα αντιμετωπιστεί άμεσα η λειτουργική αποδυνάμωση των υπηρεσιών σε περιοχές όπου δεν υπάρχει καμία μόνιμη δασική διοικητική παρουσία;

Οι ερωτώντες/ώσες Βουλευτές

Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη)

Ζαμπάρας Μιλτιάδης

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Βέττα Καλλιόπη

Γαβρήλος Γεώργιος

Γιαννούλης Χρήστος

Δούρου Ειρήνη (Ρένα)

Κοντοτόλη Μαρίνα

Νοτοπούλου Αικατερίνη

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Να ματαιωθεί ο διαγωνισμός για την αξιοποίηση της Μαρίνας Καλαμαριάς και να υπάρξει ουσιαστική διαβούλευση με την τοπική αυτοδιοίκηση και την τοπική κοινωνία || Ερώτηση Βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία της Κ. Νοτοπούλου


Την άμεση ματαίωση της διαγωνιστικής διαδικασίας για την παραχώρηση της Μαρίνας Καλαμαριάς (Αρετσού), ζητούν με ερώτησή τους προς τους Υπουργούς Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Περιβάλλοντος και Ενέργειας και Τουρισμού, βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία της Κατερίνας Νοτοπούλου.

Παρόλο που η ανάγκη αξιοποίησης της Μαρίνας είναι κοινή παραδοχή, ο τρέχων σχεδιασμός είναι καταστροφικός για την περιβαλλοντική και οικονομική βιωσιμότητα της περιοχής, καθώς προβλέπει υπέρμετρη δόμηση που περιλαμβάνει  ξενοδοχειακό συγκρότημα, κατοικίες προς μίσθωση, σούπερ μάρκετ, χώρους εστίασης, εστιατόρια, αναψυκτήρια, καφέ, χώρους αναψυχής κ.ά., μια περίκλειστη κοινωνία αφού προβλέπει την περίφραξή της με φράκτη ύψους 2 μέτρων, την κατασκευή υδάτινου καναλιού που θα διαχωρίζει τις χρήσεις μεταξύ τους, κινείται εκτός του πλαισίου της περιβαλλοντικής και οικονομικής βιωσιμότητας, με μόνη προσδοκία το υπερκέρδος του ιδιώτη επενδυτή.

Οι βουλευτές με την ερώτηση που κατέθεσαν στη Βουλή, διεκδικούν την άμεση ματαίωση του διαγωνισμού και έναν ουσιαστικό διάλογο με την τοπική αυτοδιοίκηση και τους πολίτες, καθώς παρά τις καθολικές αντιδράσεις και τις εκκρεμείς δικαστικές προσφυγές, το Υπερταμείο προχώρησε μονομερώς στην προκήρυξη του διαγωνισμού, αγνοώντας τις ανάγκες της περιοχής.

Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Καλαμαριάς, εντός των ορίων του οποίου βρίσκεται η Μαρίνα, με απόφασή του το 2020 (υπ’ αριθ. 122/2020) απέρριψε τις βασικές κατευθύνσεις της ΣΜΠΕ και του σχεδιασμού του ΤΑΙΠΕΔ και ταυτόχρονα υπέβαλε τις παρατηρήσεις και προτάσεις του για την αξιοποίηση της Μαρίνας, καθιστώντας σαφές ότι δεν μπορούν να υπάρξουν λύσεις για τη μαρίνα που οδηγούν σε τσιμεντοποίηση –ανάπτυξη χωρίς σεβασμό στο περιβάλλον, με αποκλεισμό των κατοίκων της Καλαμαριάς και χωρίς απτά οφέλη για τον Δήμο και την τοπική οικονομία.

Επιπλέον, η Δημοτική Επιτροπή του Δήμου Καλαμαριάς έχει προσφύγει στο ΣτΕ τόσο κατά της ΚΥΑ (Αριθ. Απόφασης 504/2025) όσο και κατά της προκήρυξης του διεθνούς διαγωνισμού  (Αριθ. Απόφασης 618/2025).

Τα Δημοτικά Συμβούλια των  Δήμων Θεσσαλονίκης και Νεάπολης Συκεών πρόσφατα, εξέδωσαν ψηφίσματα με τα οποία ζητούν την παύση της διαγωνιστικής διαδικασίας και δηλώνουν τη συμπαράστασή τους στα δίκαια αιτήματα του Δήμου Καλαμαριάς, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα την υπερτοπική σημασία της Μαρίνας για ολόκληρο το πολεοδομικό συγκρότημα Θεσσαλονίκης.

Επειδή οποιοδήποτε σχέδιο αξιοποίησης αν δεν είναι σε ισορροπία με την τοπική κοινωνία και τις δραστηριότητές της,  αν δεν αναβαθμίζει το αστικό περιβάλλον,  αν δεν λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες των πολιτών, όπως εκφράζονται από την τοπική αυτοδιοίκηση, τότε είναι καταδικασμένο να αποτύχει και καθώς από τον Δήμο Καλαμαριάς υπάρχουν προσφυγές στο ΣτΕ κατά του ΠΔ, της ΚΥΑ και της διαγωνιστικής διαδικασίας του Υπερταμείου για την αξιοποίηση της Μαρίνας.

Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:

1.         Γιατί ενώ υπήρχε προσφυγή του Δήμου Καλαμαριάς στο ΣτΕ κατά του από 26.01.2023 Π.Δ. για την «Έγκριση Γενικού Σχεδιασμού μαρίνας Καλαμαριάς (Αρετσού)», εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 19429 ΚΥΑ (ΦΕΚ Δ 799/13-10-2025) των υπουργών Περιβάλλοντος και Ενέργειας και Τουρισμού για τη χωροθέτηση και έγκριση των περιβαλλοντικών όρων της Μαρίνας Καλαμαριάς και ενώ ήταν γνωστό ότι δεν είχαν ληφθεί υπόψη οι αιτιάσεις του Δήμου Καλαμαριάς, καθώς και ότι τόσο το Δημοτικό Συμβούλιο Καλαμαριάς όσο και η Μητροπολιτική Επιτροπή της Μητροπολιτικής Ενότητας Θεσσαλονίκης είχαν αποφανθεί αρνητικά για τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Όρων του προτεινόμενου σχεδιασμού αξιοποίησης της Μαρίνας;

2.         Γιατί το Υπερταμείο, παρά τα ως άνω εκτεθέντα, προχώρησε στη διενέργεια διεθνούς διαγωνισμού για την αξιοποίηση της Μαρίνας Καλαμαριάς με όρους που έχουν απορριφθεί από την τοπική κοινωνία και την Τοπική Αυτοδιοίκηση;

3.         Είναι διατεθειμένοι να παύσουν τον διαγωνισμό του Υπερταμείου όπως ζητά η τοπική κοινωνία, ο Δήμος Καλαμαριάς, ο Δήμος Θεσσαλονίκης και ο Δήμος Νεάπολης Συκεών;

4.         Τι πρωτοβουλίες προτίθενται να πάρουν ώστε να υπάρξει μια ειλικρινής και γόνιμη διαδικασία διαλόγου μέσα από την οποία να προκύψει μια πρόταση αξιοποίησης της Μαρίνας που θα συγκεντρώνει την αποδοχή της τοπικής κοινωνίας, των πολιτών και της τοπικής αυτοδιοίκησης;

Ακολουθεί η ερώτηση.

Αθήνα, 10 Φεβρουαρίου 2026

Ε Ρ Ω Τ Η Σ Η

Προς τους κ.κ. Υπουργούς

Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Τουρισμού

Θέμα: «Να ματαιωθεί ο διαγωνισμός για την αξιοποίηση της Μαρίνας Καλαμαριάς και να υπάρξει ουσιαστική διαβούλευση με την τοπική αυτοδιοίκηση και την τοπική κοινωνία»

Στις 15/12/2025 η «Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας Α.Ε.» (Υπερταμείο) προκήρυξε διεθνή διαγωνιστική διαδικασία με τη δημοσίευση πρόσκλησης υποβολής εκδήλωσης ενδιαφέροντος για την παραχώρηση του δικαιώματος χρήσης, λειτουργίας, διαχείρισης και εκμετάλλευσης της Μαρίνας Καλαμαριάς (Αρετσού) για τουλάχιστον 35 έτη.

Είχε προηγηθεί η έκδοση της υπ’ αριθ. 19429 ΚΥΑ (ΦΕΚ Δ 799/13-10-2025) των υπουργών Περιβάλλοντος και Ενέργειας και Τουρισμού για τη χωροθέτηση και έγκριση των περιβαλλοντικών όρων της Μαρίνας Καλαμαριάς και του από 26.01.2023 Π.Δ. «Έγκριση Γενικού Σχεδιασμού μαρίνας Καλαμαριάς (Αρετσού)» (ΦΕΚ Δ 95/10-02-2023), που υιοθέτησαν τις κατευθύνσεις του σχεδιασμού του ΤΑΙΠΕΔ για την ανάπτυξη της Μαρίνας, έτσι όπως αυτές έχουν αποτυπωθεί στη Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) του 2020.

Παρόλο που η αναγκαιότητα αξιοποίησης της Μαρίνας δεν αμφισβητείται, ο συγκεκριμένος σχεδιασμός με τις προβλέψεις του για πολλαπλές χρήσεις γης, επιπλέον οικιστική ανάπτυξη της χερσαίας ζώνης με υπέρμετρη δόμηση που περιλαμβάνει ξενοδοχειακό συγκρότημα, κατοικίες προς μίσθωση, σούπερ μάρκετ, χώρους εστίασης, εστιατόρια, αναψυκτήρια, καφέ, χώρους αναψυχής κ.ά., την περίφραξή της με φράκτη ύψους 2 μέτρων, την κατασκευή υδάτινου καναλιού που θα διαχωρίζει τις χρήσεις μεταξύ τους, κινείται εκτός του πλαισίου της περιβαλλοντικής και οικονομικής βιωσιμότητας, με μόνη προσδοκία το υπερκέρδος του ιδιώτη επενδυτή.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για σχεδιασμό που δημιουργεί μία απομονωμένη από την τοπική αγορά, την τοπική οικονομία και κοινωνία ανάπτυξη της Μαρίνας, εγκλωβίζοντας την όποια τουριστική και οικονομική δραστηριότητα «εντός των τειχών» της Μαρίνας χωρίς διασύνδεση με την τοπική κοινωνία και την επιχειρηματικότητα της περιοχής.

Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Καλαμαριάς, εντός των ορίων του οποίου βρίσκεται η Μαρίνα, με απόφασή του το 2020 (υπ’ αριθ. 122/2020) απέρριψε τις βασικές κατευθύνσεις της ΣΜΠΕ και του σχεδιασμού του ΤΑΙΠΕΔ και ταυτόχρονα υπέβαλλε τις παρατηρήσεις και προτάσεις του για την αξιοποίηση της Μαρίνας, καθιστώντας σαφές ότι δεν μπορούν να υπάρξουν λύσεις για τη μαρίνα που οδηγούν σε τσιμεντοποίηση –ανάπτυξη χωρίς σεβασμό στο περιβάλλον, με αποκλεισμό των κατοίκων της Καλαμαριάς και χωρίς απτά οφέλη για τον Δήμο και την τοπική οικονομία.

Επιπλέον, ο Δήμος Καλαμαριάς με την υπ’ αριθ. 26/2024 απόφαση της Δημοτικής Επιτροπής τον Φεβρουάριο του 2024 προσέφυγε στο ΣτΕ κατά του ως άνω από 26-01-2023 Προεδρικού Διατάγματος. Ωστόσο, πριν την εκδίκαση της προσφυγής, το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας τον Ιούνιο 2024 υπέβαλλε στη Μητροπολιτική Επιτροπή της Μητροπολιτικής Ενότητας Θεσσαλονίκης Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) για τη Μαρίνα Καλαμαριάς, προκειμένου να τεθεί σε δημόσια διαβούλευση.

Με την υπ’ αριθ. 35/2024 απόφασή της η Μητροπολιτική Επιτροπή της Μητροπολιτικής Ενότητας Θεσσαλονίκης γνωμοδότησε αρνητικά επί της Μ.Π.Ε., απορρίπτοντας τον προτεινόμενο σχεδιασμό για την αξιοποίηση της Μαρίνας ενώ και το Δημοτικό Συμβούλιο Καλαμαριάς με την υπ’ αριθ. 300/2024 απόφασή του (α) γνωμοδότησε αρνητικά επί της Μ.Π.Ε., (β) απέρριψε το περιεχόμενο της και (γ) ζήτησε την αναστολή της διαδικασίας διαβούλευσης της Μ.Π.Ε. μέχρι την έκδοση απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας επί της αίτησης ακύρωσης του Δήμου κατά του από 26.01.2023 Προεδρικού Διατάγματος με τίτλο «Έγκριση Γενικού Σχεδιασμού μαρίνας Καλαμαριάς (Αρετσού)».

Παρόλα αυτά, όπως προαναφέρθηκε, στις 23/09/2025 εκδόθηκε εντελώς αιφνιδιαστικά η ΚΥΑ (ΦΕΚ Δ 799/13-10-2025) των υπουργών Περιβάλλοντος και Ενέργειας και Τουρισμού για τη χωροθέτηση και έγκριση των περιβαλλοντικών όρων της Μαρίνας Καλαμαριάς και στις 15/12/2025 προκηρύχθηκε από το Υπερταμείο η διεθνής διαγωνιστική διαδικασία για την παραχώρηση του δικαιώματος χρήσης, λειτουργίας, διαχείρισης και εκμετάλλευσης της Μαρίνας Καλαμαριάς.

Η Δημοτική Επιτροπή του Δήμου Καλαμαριάς αποφάσισε ομόφωνα να προσφύγει στο ΣτΕ τόσο κατά της ως άνω ΚΥΑ (Αριθ. Απόφασης 504/2025) όσο και κατά της προκήρυξης του διεθνούς διαγωνισμού (Αριθ. Απόφασης 618/2025).

Επισημαίνεται ότι με πρόσφατες αποφάσεις τους τα Δημοτικά Συμβούλια των Δήμων Θεσσαλονίκης και Νεάπολης Συκεών εξέδωσαν ψηφίσματα με τα οποία ζητούν την παύση της διαγωνιστικής διαδικασίας και δηλώνουν τη συμπαράστασή τους στα δίκαια αιτήματα του Δήμου Καλαμαριάς, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα την υπερτοπική σημασία της Μαρίνας για ολόκληρο το πολεοδομικό συγκρότημα Θεσσαλονίκης.

Επειδή οποιοδήποτε σχέδιο αξιοποίησης αν δεν είναι σε ισορροπία με την τοπική κοινωνία και τις δραστηριότητές της, αν δεν αναβαθμίζει το αστικό περιβάλλον, αν δεν λαμβάνει υπ’ όψη τις ανάγκες των πολιτών, όπως εκφράζονται από την τοπική αυτοδιοίκηση, τότε είναι καταδικασμένο να αποτύχει,

Επειδή ο Δήμος Καλαμαριάς, η Μητροπολιτική Επιτροπή της Μητροπολιτικής Ενότητας Θεσσαλονίκης, ο Δήμος Θεσσαλονίκης και ο Δήμος Νεάπολης Συκεών έχουν ταχθεί κατά της αξιοποίησης της Μαρίνας Καλαμαριάς με βάση τον σχεδιασμό του Υπερταμείου,

Επειδή από τον Δήμο Καλαμαριάς υπάρχουν προσφυγές στο ΣτΕ κατά του ΠΔ, της ΚΥΑ και της διαγωνιστικής διαδικασίας του Υπερταμείου για την αξιοποίηση της Μαρίνας.

Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:

  1. Γιατί ενώ υπήρχε προσφυγή του Δήμου Καλαμαριάς στο ΣτΕ κατά του από 26.01.2023 Π.Δ. για την «Έγκριση Γενικού Σχεδιασμού μαρίνας Καλαμαριάς (Αρετσού)», εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 19429 ΚΥΑ (ΦΕΚ Δ 799/13-10-2025) των υπουργών Περιβάλλοντος και Ενέργειας και Τουρισμού για τη χωροθέτηση και έγκριση των περιβαλλοντικών όρων της Μαρίνας Καλαμαριάς και ενώ ήταν γνωστό ότι δεν είχαν ληφθεί υπόψη οι αιτιάσεις του Δήμου Καλαμαριάς, καθώς και ότι τόσο το Δημοτικό Συμβούλιο Καλαμαριάς όσο και η Μητροπολιτική Επιτροπή της Μητροπολιτικής Ενότητας Θεσσαλονίκης είχαν αποφανθεί αρνητικά για τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Όρων του προτεινόμενου σχεδιασμού αξιοποίησης της Μαρίνας;
  2. Γιατί το Υπερταμείο, παρά τα ως άνω εκτεθέντα, προχώρησε στη διενέργεια διεθνούς διαγωνισμού για την αξιοποίηση της Μαρίνας Καλαμαριάς με όρους που έχουν απορριφθεί από την τοπική κοινωνία και την Τοπική Αυτοδιοίκηση;
  3. Είναι διατεθειμένοι να παύσουν τον διαγωνισμό του Υπερταμείου όπως ζητά η τοπική κοινωνία, ο Δήμος Καλαμαριάς, ο Δήμος Θεσσαλονίκης και ο Δήμος Νεάπολης Συκεών;
  4. Τι πρωτοβουλίες προτίθενται να πάρουν ώστε να υπάρξει μια ειλικρινής και γόνιμη διαδικασία διαλόγου μέσα από την οποία να προκύψει μια πρόταση αξιοποίησης της Μαρίνας που θα συγκεντρώνει την αποδοχή της τοπικής κοινωνίας, των πολιτών και της τοπικής αυτοδιοίκησης;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Νοτοπούλου Κατερίνα

Ζαμπάρας Μίλτος

Γιαννούλης Χρήστος

Δούρου Ρένα

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μπάρκας Κώστας

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Τσαπανίδου Πόπη

Ψυχογιός Γιώργος

Η μαζική και άναρχη χωροθέτηση έργων ΑΠΕ, εντάσσεται στο πλαίσιο της υλοποίησης της νεοφιλελεύθερης πολιτικής της ΝΔ || Ερώτηση 12 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία του Γιώργου Παπαηλιού



Η μαζική και άναρχη  χωροθέτηση έργων ΑΠΕ, ακόμη και εντός ή πλησίον προστατευόμενων περιοχών, που γίνεται από την κυβέρνηση της ΝΔ, εντάσσεται στο πλαίσιο της υλοποίησης της νεοφιλελεύθερης πολιτικής της.


Αυτές οι περιοχές-οι ορεινοί όγκοι υψηλής περιβαλλοντικής αξίας πρέπει να απολαμβάνουν αυξημένης προστασίας, με τρόπο που η χωροθέτηση βαριάς κλίμακας ενεργειακών υποδομών να θεωρείται ασύμβατη με τα χαρακτηριστικά τους (των περιοχών αυτών), ώστε  να μην επιτρέπεται.


Η βιοποικιλότητα των ορεινών οικοσυστημάτων ακυρώνεται από εκτεταμένες παρεμβάσεις, όπως διανοίξεις οδών, εκβραχισμούς και την εγκατάσταση μεγάλων αιολικών πάρκων με τεράστιες βάσεις από σκυρόδεμα. 


Επιπλέον, οι τοπικές οικονομίες, οι δραστηριότητες των κατοίκων και η επισκεψιμότητα των περιοχών αυτών επηρεάζονται αρνητικά από την οπτική όχληση και την ηχορύπανση. 

Παρ’ όλα αυτά, συνεχίζεται η αδειοδότηση έργων, χωρίς να έχει ολοκληρωθεί το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ, το οποίο είχε προκηρυχθεί ήδη από τον Φεβρουάριο του 2019 και η ολοκλήρωσή του παρατείνεται διαρκώς, και χωρίς να έχουν εκδοθεί οι Ειδικές Περιβαλλοντικές Μελέτες και τα Προεδρικά Διατάγματα για τις περιοχές Natura 2000.


Έτσι, καθώς αναδύεται  ένα ενιαίο οιονεί αιολικό εργοστάσιο, θίγονται ανεπανόρθωτα το φυσικό τοπίο, η ιστορικότητα, η πολιτισμική κληρονομιά, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, η περιβαλλοντικά φιλική και οικονομικά επωφελής ανάπτυξη και προοπτική ανάπτυξης και η ταυτότητα των ευρύτερων περιοχών. 


Και αυτό γίνεται, για να μετατραπούν αυτές σε πηγή πλουτισμού για μεγάλα και ισχυρά ιδιωτικά συμφέροντα. Συντελείται ένα έγκλημα που πρέπει να αποτραπεί. Η κοινωνική αντίδραση μπορεί να το επιτύχει. 

Στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, με πρωτοβουλία του Βουλευτή Αρκαδίας και Τομεάρχη Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία Γιώργο Παπαηλιού, κατέθεσαν ερώτηση 12 βουλευτές, με την  οποία προτείνονται συγκεκριμένα μέτρα για την αποτροπή του συντελούμενου εγκλήματος. 

Ακολουθεί η Ερώτηση.

Αθήνα, 6 Φεβρουαρίου 2026

Ερώτηση

Προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Θέμα: Χωροθέτηση ΑΠΕ στο Μαίναλο και τον Πάρνωνα – Κίνδυνος υποβάθμισης προστατευόμενων ορεινών οικοσυστημάτων.  Αγνόηση και αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών

Η χωροθέτηση έργων ΑΠΕ γίνεται από την κυβέρνηση της ΝΔ μαζικά, άναρχα και αποσπασματικά, στο πλαίσιο της υλοποίησης της νεοφιλελεύθερης πολιτικής της, ακόμη και εντός ή πλησίον προστατευόμενων περιοχών.

Αυτές οι περιοχές – οι ορεινοί όγκοι –  υψηλής περιβαλλοντικής αξίας πρέπει να απολαμβάνουν αυξημένης προστασίας, με τρόπο που (και)   η χωροθέτηση βαριάς κλίμακας ενεργειακών υποδομών να θεωρείται ασύμβατη με τα χαρακτηριστικά τους.

Η βιοποικιλότητα των ορεινών οικοσυστημάτων απειλείται – ακυρώνεται από εκτεταμένες παρεμβάσεις, όπως διανοίξεις οδών, εκβραχισμοί και  εγκατάσταση μεγάλων αιολικών πάρκων με τεράστιες βάσεις από σκυρόδεμα. Παράλληλα, η οπτική όχληση και η ηχορύπανση σε τοπία και  (παρθένα) δάση επηρεάζουν αρνητικά τις δραστηριότητες   των κατοίκων και την επισκεψιμότητα των περιοχών αυτών. Παρ’ όλα αυτά, συνεχίζεται η αδειοδότηση έργων χωρίς ναέχει ολοκληρωθεί το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ, το οποίο είχε προκηρυχθεί ήδη από τον Φεβρουάριο του 2019 και του οποίου η ολοκλήρωση παρατείνεται διαρκώς, και χωρίς να έχουν ολοκληρωθεί και εκδοθεί οι Ειδικές Περιβαλλοντικές Μελέτες και τα Προεδρικά Διατάγματα για τις περιοχές Natura 2000. Μάλιστα  η χώρα μας καταδικάστηκε το 2020 από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για σοβαρό έλλειμμα σχεδιασμού και προστασίας των περιοχών Natura 2000. Και όλα αυτά γίνονται, παρά τις τεκμηριωμένες αντιδράσεις Περιφερειών, Δήμων, περιβαλλοντικών φορέων, και χιλιάδων πολιτών.

Χαρακτηριστικές περιπτώσεις είναι οι εξελισσόμενες χωροθετήσεις ΑΠΕ  στο Μαίναλο και στον Πάρνωνα.

Στο Μαίναλο, τις 7.11.2022, η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας εξέδωσε τρεις βεβαιώσεις παραγωγού συνολικής ισχύος 885 MW (417,6 MW Μεγαλόπολη – Λύκαιο, 280,665 MW και 187,11 MW Μαίναλο-Γορτυνία- Τρίπολη), οι οποίες αποτελούν τμήματα ευρύτερων συγκροτημάτων έργων ΑΠΕ συνολικής ισχύος που προσεγγίζει τα 1,5 GW. Οι βεβαιώσεις αυτές αντιστοιχούν σε εκατοντάδες ανεμογεννήτριες και θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο το ιδιαίτερο φυσικό περιβάλλον του Μαινάλου και των όμορων ορεινών όγκων, τη βιοποικιλότητά τους αλλά και τα συγκριτικά τους πλεονεκτήματα που συνδέονται με την ιστορικότητα, τα μνημεία και τις ήπιες αναπτυξιακές δραστηριότητες της περιοχής.

Σημειώνεται βέβαια, ότι με την  υπ’ αριθ. 007038/3035 απόφαση της Ρυθμιστικής Αρχής Αποβλήτων Ενέργειας και Υδάτων (Ρ.Α.Α.Ε.Υ.), επήλθε  τροποποίηση της υπ’ αριθ. 0618/2022 Βεβαίωσης Παραγωγού (ΑΔ-04888) για αιολικό έργο στο Μαίναλο και αυτό έγινε  με τη μείωση των ορίων του γηπέδου εγκατάστασης του σταθμού, τη μεταβολή του αριθμού και του τύπου των ανεμογεννητριών από πενήντα τέσσερις (54) ανεμογεννήτριες ισχύος 3,465 MW έκαστη σε τέσσερις (4) ανεμογεννήτριες ισχύος 0,5 MW έκαστη, τη μείωση της εγκατεστημένης και της μέγιστης ισχύος παραγωγής από 187,11 MW σε μόλις 2 MW, καθώς και την αλλαγή του τοπωνυμίου χωροθέτησης του έργου. Σ΄ αυτό το πλαίσιο  προβλέπεται η αναθεώρηση του αρχικού σχεδιασμού, χωρίς να αίρονται οι δυσμενείς περιβαλλοντικές, και όχι μόνον, συνέπειες για την περιοχή και τους ανθρώπους. Πάντως, η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει ότι ο σχεδιασμός μαζικών αιολικών εγκαταστάσεων (εν προκειμένω στο Μαίναλο) δεν ήταν περιβαλλοντικά, χωροταξικά και κοινωνικά βιώσιμος.

Έτσι τίθεται επί τάπητος το θέμα της επανεξέτασης/ακύρωσης και άλλων αδειοδοτήσεων που έχουν χορηγηθεί βάσει του ιδίου, παρωχημένου και ελλιπούς πλαισίου σχεδιασμού.

Ο Πάρνωνας, ο οποίος έχει ενταχθεί  ταυτόχρονα, εμπίπτει στο θεσμικό πλαίσιο αυξημένης προστασίας των ορεινών οικοσυστημάτων όπου όμως προωθούνται ή διατηρούνται σε ισχύ άδειες και εγκρίσεις για εκτεταμένα αιολικά έργα. Η πρακτική αυτή συνιστά σοβαρή αντίφαση, καθώς έργα που σχεδιάστηκαν ή αδειοδοτήθηκαν βάσει παλαιότερου καθεστώτος εξακολουθούν να προωθούνται, χωρίς να έχει προηγηθεί επανεξέταση της συμβατότητάς τους με το νέο θεσμικό και περιβαλλοντικό πλαίσιο προστασίας, που είναι μεν  αυστηρότερο αλλά στην πράξη δεν εφαρμόζεται.

Η κήρυξη του όρους Πάρνωνα ως «Απάτητου Βουνού» αναδεικνύει τον  συνδυασμό υποκρισίας και επικοινωνιακής διαχείρισης που διατρέχει την πολιτική  της κυβέρνησης της ΝΔ. : Ενώ στις επίσημες ανακοινώσεις εμφανίστηκε  το σύνολο του  Πάρνωνα να έχει υπαχθεί στο καθεστώς των «Απάτητων Βουνών», προκειμένου να ενισχυθεί η εικόνα περιβαλλοντικής προστασίας, αυτή η εικόνα αποδείχτηκε ψευδής και παραπλανητική. Στην πραγματικότητα, μόνον η υψηλότερη κορυφή του Πάρνωνα, η Μεγάλη Τούρλα (43,8τ.χλμ.), η οποία ήδη  συνιστά Natura 2000 και ως Ειδική Ζώνη Διατήρησης έχει ενταχθεί σε αυτό το ειδικό καθεστώς και όχι ολόκληρο το βουνό, όπως υπονοήθηκε στις κυβερνητικές ανακοινώσεις. Η προστατευόμενη έκταση είναι πολύ μικρότερη από το σύνολο του Πάρνωνα. Το κυβερνητικό αφήγημα εκμεταλλεύεται τέτοιου είδους γενικολογίες για να δοθεί η εντύπωση ολοκληρωμένης περιβαλλοντικής πολιτικής, ενώ, στην πράξη, η προστασία παραμένει περιορισμένη-σημειακή και ταυτόχρονα διευκολύνονται άλλες χρήσεις, όπως η χωροθέτηση αιολικών πάρκων σε ευρύτερες ζώνες, κάτι που δείχνει προκλητική ασυμφωνία μεταξύ λόγων και έργων.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί και η απειλή για το διεθνώς πιστοποιημένο μονοπάτι Menalon Trail, βασικό πυλώνα της ήπιας τουριστικής ανάπτυξης της Αρκαδίας, το οποίο κινδυνεύει άμεσα από τη γειτνίαση με αιολικά έργα και τα συνοδά έργα υποδομής, με ορατό τον κίνδυνο απώλειας της πιστοποίησής του.

Η Πελοπόννησος αντιδρά συνολικά και μαζικά στη χωροθέτηση νέων αιολικών πάρκων, τα οποία, με τον τρόπο που σχεδιάζονται, απαξιώνουν, απειλούν να υποβαθμίσουν και υποβαθίζουν περιβαλλοντικά και κοινωνικά ολόκληρες περιοχές. Η κυβέρνηση, χωρίς ή με άναρχο και αποσπασματικό σχεδιασμό, προχωρά στη χωροθέτηση έργων ΑΠΕ παρά τις τεκμηριωμένες αντιδράσεις περιφερειών, δήμων,  περιβαλλοντικών φορέων και χιλιάδων πολιτών.

Ειδικότερα, το Περιφερειακό Συμβούλιο Πελοποννήσου έχει εκδώσει ψήφισμα καταδίκης της συγκεκριμένης κυβερνητικής πολιτικής και στήριξης των αιτημάτων των Περιφερειών, των Δήμων περί το Μαίναλο και τον Πάρνωνα, μεταξύ αυτών του Δήμου Νότιας Κυνουρίας και της Τοπικής Κοινότητας Κοσμά.

Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Νότιας Κυνουρίας, με ομόφωνη απόφασή του, έχει εκφράσει την πλήρη αντίθεσή του στην εγκατάσταση αιολικού πάρκου στη θέση «Κορομηλιά – Μαζαράκι» της Τοπικής Κοινότητας Κοσμά. Σ΄ αυτήν  έχει αναπτυχθεί ισχυρό και διαρκές κίνημα κατοίκων και συλλογικοτήτων, το οποίο αντιδρά στην εγκατάσταση ανεμογεννητριών και στα συνοδά έργα (διάνοιξη δρόμων, αποψιλώσεις), επισημαίνοντας τον κίνδυνο μη αναστρέψιμης αλλοίωσης του φυσικού τοπίου, των δασικών οικοσυστημάτων και της τοπικής κοινωνικής και οικονομικής ζωής,  ζητώντας την ανάκληση των σχετικών αδειών και την αναστολή κάθε εργασίας μέχρι την ολοκλήρωση του νέου χωροταξικού και περιβαλλοντικού σχεδιασμού.

Παράλληλα, οι αντιδράσεις αποτυπώνονται και στις αρνητικές αποφάσεις Δημοτικών Συμβουλίων σχετικά με το αιολικό έργο mores στα βουνά Αρτεμίσιο, Μαίναλο, Πάρνωνα και Τσεμπερού, καθώς και στην αρνητική γνωμοδότηση της Διεύθυνσης Δασών Αργολίδας, η οποία επισημαίνει ότι «η κατασκευή του εν λόγω έργου θα υποβαθμίσει περιβαλλοντικά και με μη αναστρέψιμο τρόπο  όλη την περιοχή».

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

1) Προτίθεται να αναστείλει την αδειοδότηση νέων έργων ΑΠΕ στο Μαίναλο και στον Πάρνωνα μέχρι τη θεσμοθέτηση και την ολοκλήρωση του νέου Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τις ΑΠΕ και των Ειδικών Περιβαλλοντικών Μελετών για τις περιοχές Natura 2000;

2) Έχει ληφθεί υπόψη στο σχεδιασμό του Υπουργείου η σωρευτική επίπτωση των ήδη λειτουργούντων, αδειοδοτημένων και σχεδιαζόμενων αιολικών έργων στις περιοχές αυτές, όπως απαιτεί η περιβαλλοντική νομοθεσία;

3) Προτίθεται το Υπουργείο να λάβει υπόψη το ψήφισμα του Περιφερειακού Συμβουλίου Πελοποννήσου, τις ομόφωνες αποφάσεις των Δημοτικών Συμβουλίων, το πάνδημο αίτημα της κοινωνίας και των επί μέρους τοπικών κοινωνιών και τα  αιτήματα του κινήματος κατοίκων του Κοσμά Αρκαδίας;

4) Προτίθεται το Υπουργείο να επανεξετάσει ή να ανακαλέσει άδειες και εγκρίσεις έργων ΑΠΕ στο Μαίναλο και στον Πάρνωνα αλλά και σε άλλους ορεινούς όγκους, που μάλιστα  εντάσσονται σε  καθεστώτα αυξημένης περιβαλλοντικής προστασίας, οι οποίες έχουν ήδη χορηγηθεί, ώστε να διασφαλιστεί η πλήρης συμβατότητά τους με το ισχύον χωροταξικό, περιβαλλοντικό και διεθνές πλαίσιο προστασίας;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Παπαηλιού Γιώργος

Ζαμπάρας Μίλτος

Ακρίτα Έλενα

Βέττα Καλλιόπη

Δούρου Ρένα

Κοντοτόλη Μαρία

Μαμουλάκης Χαράλαμπος

Μπάρκας Κώστας

Νοτοπούλου Κατερίνα

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Τσαπανίδου Πόπη

Ψυχογιός Γιώργος

ΑΚΕ 15 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με πρωτοβουλία του Θ. Ξανθόπουλου: Απαιτείται διαφάνεια στη διαχείριση του νερού του Άρδα

Νέο Αίτημα Κατάθεσης Εγγράφων από 15 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία του Θ. Ξανθόπουλου

Τα σοβαρά προβλήματα διαφάνειας στη διαχείριση των νερών του Άρδα από την κυβέρνηση, που πλήττουν την αγροτική παραγωγή και την περιβαλλοντική βιωσιμότητα σε όλο τον Έβρο, επαναφέρουν 15 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με νέα ΑΚΕ που κατατέθηκε στη Βουλή, με πρωτοβουλία του βουλευτή Δράμας και Τομεάρχη Εσωτερικών Θ. Ξανθόπουλου.

“Εδώ και δύο συναπτά χρόνια, οι αγρότες του Έβρου ζουν σε καθεστώς παρατεταμένης και θεσμικά ανεπίτρεπτης αβεβαιότητας, ανασφάλειας ως προς το μέλλον τους και ομηρίας σχετικά με τη διασφάλιση των υδάτων του ποταμού Άρδα, τα οποία συνιστούν αναγκαία και αναντικατάστατη προϋπόθεση για τη συνέχιση της αγροτικής παραγωγής και την οικονομική βιωσιμότητα της περιοχής”, τονίζεται στην Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων.

Mέχρι τώρα, όλες οι κοινοβουλευτικές πρωτοβουλίες της Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για το θέμα αυτό παραμένουν αναπάντητες, είτε αντιμετωπίζονται με γενικόλογες και αόριστες αναφορές, γεγονός που συνιστά ουσιαστική υποβάθμιση του κοινοβουλευτικού ελέγχου και παραβίαση της αρχής της διαφάνειας επισημαίνεται στην ΑΚΕ και προστίθεται ότι ο Υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Ν. Τσάφος απαντώντας πρόσφατα σε Επίκαιρη Ερώτηση, προέβη στη ρητή δήλωση ότι έχει επέλθει ανανέωση διμερούς συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας για τον ποταμό Άρδα, χωρίς ωστόσο να καταθέσει στη Βουλή οποιοδήποτε κείμενο συμφωνίας και να γνωστοποιήσει τους όρους της για τις προβλεπόμενες ποσότητες ύδατος και τους μηχανισμούς διασφάλισης και ελέγχου της παροχής.

Δεδομένων,αφενός της μεγάλης εθνικής σημασίας που έχει η διαχείριση των υδάτων του Άρδα για την επιβίωση των κατοίκων και την διασφάλιση της αγροτικής παραγωγής στον Έβρο και αφετέρου των εύλογων ερωτημάτων που προκαλεί η παρατεταμένη άρνηση παροχής στοιχείων για την νομιμότητα και την διαφάνεια των κυβερνητικών επιλογών, οι βουλευτές ζητούν με την ΑΚΕ να κατατεθούν στη Βουλή, το πλήρες υπογεγραμμένο κείμενο της διμερούς συμφωνίας Ελλάδας- Βουλγαρίας, το πλήρες κείμενο της συμφωνίας μεταξύ της Περιφέρειας Αν. Μακεδονίας- Θράκης και της βουλγαρικής NEK EAD σχετικά με την παροχή ρυθμιζόμενων ποσοτήτων ύδατος μέσω του υδροσυστήματος Άρδα καθώς και το χρονοδιάγραμμα υλοποίησής τους.

Ζητούν επίσης τα πλήρη στοιχεία για την πραγματική ποσότητα νερού που παραχωρήθηκε από τη Βουλγαρία προς το ελληνικό έδαφος κατά το χρονικό διάστημα ισχύος της συμφωνίας, έναντι των 2,1 εκ.€ που πλήρωσε η χώρα μας τον Σεπτέμβριο 2025 καθώς και τα σχέδια Διαχείρισης Ξηρασίας ΥΔ Θράκης και την έκθεση του ΟΦΥΠΕΚΑ για την αξιολόγηση της υδρολογικής κατάστασης του Άρδα και του Δέλτα του Έβρου την τρέχουσα περίοδο.

«Από καθαρή τύχη η πυρκαγιά που ξέσπασε στα καζάνια του Περάματος δεν εξελίχθηκε σε Βιομηχανικό Ατύχημα Μεγάλης Έκτασης» / Ερώτηση βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με πρωτοβουλία Έλ. Ακρίτα-Ν. Κασιμάτη

Με πρωτοβουλία της Έλενας Ακρίτα και της Νίνας Κασιμάτη, 9 συνολικά βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ φέρνουν στη Βουλή τον κίνδυνο η πυρκαγιά που ξέσπασε στα καζάνια του Περάματος να είχε εξελιχθεί σε Βιομηχανικό Ατύχημα Μεγάλης Έκτασης.

Τα ξημερώματα της Κυριακής 18 Ιανουαρίου το Πέραμα μαζί με τις γύρω περιοχές σε μεγάλη ακτίνα, βρέθηκε ένα βήμα πριν μετατραπεί σε κρανίου τόπο λόγω της πυρκαγιάς στον χώρο των δεξαμενών αποθήκευσης καυσίμων, τα λεγόμενα «καζάνια», στην είσοδο της πόλης. Κατά τη διάρκεια της πυρκαγιάς δημιουργήθηκε πανικός και κυκλοφοριακό κομφούζιο στο Πέραμα από τους κατοίκους που προσπαθούσαν να απομακρυνθούν, καθώς πυκνός καπνός σκέπαζε το Ικόνιο του Περάματος πλησίον των δεξαμενών υγρών καυσίμων. Οι κάτοικοι της περιοχής υποστηρίζουν ότι δεν είχαν λάβει κάποια ενημέρωση από αρμοδίους και βγήκαν μόνοι τους έξω από τα σπίτια τους, όταν είδαν τις τεράστιες φλόγες να ξεπηδούν στα καζάνια.

Για σχεδόν δέκα χρόνια, οι κάτοικοι του Δήμου Περάματος μαζί με τον Δήμαρχο κ. Λαγουδάκη Ιωάννη, από το 2014 έως και το τέλος της θητείας του το 2023, με συνεχείς οχλήσεις και διαμαρτυρίες αγωνίζονταν για την άμεση απομάκρυνση των εταιρειών πετρελαίου από την κατοικημένη περιοχή, από γειτονιές με σχολεία και σπίτια.

Οι βουλευτές καλούν την κυβέρνηση να απαντήσει:

-Ποιο είναι ακριβώς το χρονοδιάγραμμα πραγματοποίησης του πάγιου αιτήματος των κατοίκων για την άμεση απομάκρυνση των δεξαμενών καυσίμων από την κατοικημένη περιοχή και τη θέσπιση απαγόρευσης λειτουργίας τους κοντά σε σχολεία και οικίες;

-Ποιες ενέργειες θα γίνουν για την επίσπευση της διάνοιξης δεύτερου δρόμου εξόδου διαφυγής, ώστε να μην παραμένει η πόλη και οι ζωές των κατοίκων εγκλωβισμένες σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης;

-Γιατί οι κάτοικοι δεν έλαβαν έγκαιρα επίσημη ενημέρωση από τους αρμόδιους φορείς κατά τη διάρκεια της πυρκαγιάς και αναγκάστηκαν να εκκενώσουν την περιοχή μόνοι τους βλέποντας τις φλόγες;

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

Αθήνα, 5 Φεβρουαρίου 2026

Ερώτηση

Προς τους κ.κ. Υπουργούς

Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Υποδομών & Μεταφορών

Κλιματικής Κρίσης & Πολιτικής Προστασίας

Θέμα: «Από καθαρή τύχη η πυρκαγιά που ξέσπασε στα καζάνια του Περάματος δεν εξελίχθηκε σε Βιομηχανικό Ατύχημα Μεγάλης Έκτασης»

Τα ξημερώματα της Κυριακής 18 Ιανουαρίου το Πέραμα μαζί με τις γύρω περιοχές σε μεγάλη ακτίνα, βρέθηκε ένα βήμα πριν μετατραπεί σε κρανίου τόπο λόγω της πυρκαγιάςστον χώρο των δεξαμενών αποθήκευσης καυσίμων, τα λεγόμενα «καζάνια», στην είσοδο της πόλης. Φλόγες πολλών μέτρων ξεπήδησαν στις δύο πλευρές της λεωφόρου Δημοκρατίας στο ίδιο σημείο που περνάει υπόγειος αγωγός καυσίμων. Τετρακόσια στρέμματα εύφλεκτων εγκαταστάσεων απείλησαν να τινάξουν στον αέρα όλη την Αττική.

Κατά τη διάρκεια της πυρκαγιάς δημιουργήθηκε πανικός και κυκλοφοριακό κομφούζιο στο Πέραμα από τους κατοίκους που προσπαθούσαν να απομακρυνθούν, καθώς πυκνός καπνός σκέπαζε το Ικόνιο του Περάματος πλησίον των δεξαμενών υγρών καυσίμων. Το 112 άργησε να αποσταλεί και μόνο με παρέμβαση από τις τοπικές αρχές έμεινε ανοιχτή η κεντρική λεωφόρος για τη διέλευση των Πυροσβεστικών οχημάτων και παραχωρήθηκε η πύλη του Ναυστάθμου της Σαλαμίνας ως έξοδος διαφυγής των οδηγών από Πέραμα προς Σαλαμίνα. Οι κάτοικοι της περιοχής υποστηρίζουν ότι δεν είχαν λάβει κάποια ενημέρωση από αρμοδίους και βγήκαν μόνοι τους έξω από τα σπίτια τους, όταν είδαν τις τεράστιες φλόγες να ξεπηδούν στα καζάνια.

Να σημειωθεί ότι λίγες μέρες πριν την πυρκαγιά με ανακοίνωσή της, η Τοπική Οργάνωση της ΝΔ στο Πέραμα, χαιρέτιζε τη νέα σημαντική επένδυση στην περιοχή, μέσω της απόκτησης των εγκαταστάσεων της ElPetrol από την Coral Α.Ε., παρουσιάζοντάς την μάλιστα ως σαφή ένδειξη εμπιστοσύνης στην τοπική οικονομία και αναπτυξιακή προοπτική για τον Πειραιά.

Για σχεδόν δέκα χρόνια, οι κάτοικοί του Δήμου Περάματος μαζί με τον Δήμαρχο κ. Λαγουδάκη Ιωάννη, από το 2014 έως και το τέλος της θητείας του το 2023, με συνεχείς οχλήσεις και διαμαρτυρίες αγωνίζονταν με πάγιο αίτημα την άμεση απομάκρυνση των εταιρειών πετρελαίου από την κατοικημένη περιοχή, από γειτονιές με σχολεία και σπίτια. Με αδιάλειπτη επιμονή έβαζαν σε πρώτη προτεραιότητα τη δημιουργία δεύτερης εξόδου διαφυγής, διεκδικώντας τη διασφάλιση της βιωσιμότητας της ζωής και της ανάπτυξης στο Πέραμα.

Η πυρκαγιά επιβεβαίωσε την αγωνία των κατοίκων και της δημοτικής αρχής ως ζωντανό εφιάλτη, αφήνοντας την πόλη, τις ζωές και τις περιουσίες των κατοίκων εκτεθειμένες σε μέγιστο κίνδυνο χωρίς εξόδους διαφυγής και αποκάλυψε την έλλειψη σοβαρών μέτρων πρόληψης και ελέγχου.

Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:

1.Ποιο είναι ακριβώς το χρονοδιάγραμμα πραγματοποίησης του πάγιου αιτήματος των κατοίκων για την άμεση απομάκρυνση των δεξαμενών καυσίμων από την κατοικημένη περιοχή και τη θέσπιση απαγόρευσης λειτουργίας τους κοντά σε σχολεία και οικίες;

2. Ποιες ενέργειες θα γίνουν για την επίσπευση της διάνοιξης δεύτερου δρόμου εξόδου διαφυγής, ώστε να μην παραμένει η πόλη και οι ζωές των κατοίκων εγκλωβισμένες σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης;

3. Γιατί οι κάτοικοι δεν έλαβαν έγκαιρα επίσημη ενημέρωση από τους αρμόδιους φορείς κατά τη διάρκεια της πυρκαγιάς και αναγκάστηκαν να εκκενώσουν την περιοχή μόνοι τους βλέποντας τις φλόγες;

Οι Ερωτώσες Βουλεύτριες και οι Ερωτώντες Βουλευτές

Ακρίτα Έλενα

Κασιμάτη Νίνα

Δούρου Ρένα

Μαμουλάκης Χάρης

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Νοτοπούλου Αικατερίνη

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Παπαηλιού Γιώργος

Πολάκης Παύλος

Τσαπανίδου Πόπη

Ψυχογιός Γιώργος

Χ. Μαμουλάκης: Η Ελλάδα ένα βήμα πριν την παραπομπή της στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, για μη ενσωμάτωση της κοινοτικής νομοθεσίας για τις ΑΠΕ || Συζήτηση Επίκαιρης Ερώτησης και ΑΚΕ

Τον κίνδυνο παραπομπής της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τη μη ενσωμάτωση της κοινοτικής νομοθεσίας για τις ΑΠΕ ανέδειξε ο Τομεάρχης Οικονομικών & Ανάπτυξης Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, Βουλευτής Ηρακλείου Χάρης Μαμουλάκης, κατά τη συζήτηση της Επίκαιρης Ερώτησης που είχε καταθέσει προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας.

Ο Χάρης Μαμουλάκης αναφέρθηκε στη διαχρονική ασυνέπεια της κυβέρνησης για το θέμα και ανέδειξε την άρνηση εφαρμογής μιας Ευρωπαϊκής Οδηγίας που έχει ως στόχο την επιτάχυνση της εισόδου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στο ενεργειακό σύστημα και την απλοποίηση των αδειοδοτήσεων, γεγονός που απασχολεί ιδιαίτερα τους πολίτες.

Περιγράφοντας αναλυτικά τις ενέργειες που έχουν προηγηθεί, τις προειδοποιήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπή για μη πλήρη ενσωμάτωση στο εθνικό δίκαιο και την εκκίνηση της νομικής διαδικασίας «επί παραβάσει», κατά της Χώρας μας ως κράτους – μέλους που δε συμμορφώνεται με απορρέουσες από το Ενωσιακό Δίκαιο υποχρεώσεις, τον Ιούνιο του 2025, ο Χάρης Μαμουλάκης ζήτησε από τον αρμόδιο Υπουργό εξηγήσεις.

Μίλτος Ζαμπάρας: «Ακριβό ρεύμα, φθηνές δικαιολογίες»  || Συζήτηση επίκαιρης ερώτησης

Πάνω από 100€/MWh: όταν το ρεύμα σκοτώνει την ελληνική παραγωγική βάση.

Στην Ολομέλεια της Βουλής συζητήθηκε η Επίκαιρη Ερώτηση που κατέθεσε ο Βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας και Τομεάρχης Περιβάλλοντος και Ενέργειας του ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ, Μίλτος Ζαμπάρας, προς το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με αντικείμενο το δυσβάσταχτο κόστος ηλεκτρικής ενέργειας που πλήττει την ελληνική βιομηχανία, τις μεταποιητικές μονάδες και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. 

Κατά την εισήγηση του, ο Μίλτος Ζαμπάρας τόνισε ότι, σύμφωνα με τεκμηριωμένα στοιχεία και σε πλήρη αντίθεση με το κυβερνητικό αφήγημα, η Ελλάδα συγκαταλέγεται σταθερά στις πέντε ακριβότερες χώρες της Ευρώπης ως προς τη χονδρική τιμή ηλεκτρικής ενέργειας (Eurostat). Η πραγματικότητα αυτή θέτει σε άμεσο και υπαρξιακό κίνδυνο τις ελληνικές μεταποιητικές επιχειρήσεις – μικρές και μεγάλες – υπονομεύοντας την παραγωγική τους βιωσιμότητα.

Την ίδια στιγμή, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θεσπίσει το πλαίσιο Clean Industrial Deal State Aid Framework (CISAF), το οποίο δίνει στα κράτη-μέλη τη δυνατότητα ουσιαστικής στήριξης της βιομηχανίας τους. Παρά ταύτα, η ελληνική κυβέρνηση επιλέγει να σφυρίζει αδιάφορα. Τα συγκριτικά στοιχεία είναι αποκαλυπτικά: στην Ιταλία το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας για τη βιομηχανία διαμορφώνεται στα 65 €/MWh, στη Γερμανία – με αξιοποίηση του CISAF – στα 50 €/MWh, στη Βουλγαρία στα 62,5 €/MWh, ενώ στην Ελλάδα παραμένει πεισματικά πάνω από τα 100 €/MWh. Η απόκλιση αυτή τροφοδοτεί τον κίνδυνο περαιτέρω αποβιομηχάνισης και πλήττει καίρια τη μεταποίηση, τον κλάδο με τη μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία και τις ποιοτικότερες θέσεις εργασίας.

Παρά τις επανειλημμένες διαβεβαιώσεις του ίδιου του Πρωθυπουργού, μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει καμία ουσιαστική πρωτοβουλία στήριξης της ελληνικής βιομηχανίας. Με την Ερώτησή του προς το ΥΠΕΝ, ο Βουλευτής απαίτησε την άμεση εφαρμογή του CISAF, ώστε οι ελληνικές επιχειρήσεις να μπορούν να ανταγωνιστούν ισότιμα στην ευρωπαϊκή και διεθνή αγορά.

Ο Υφυπουργός κ. Τσάφος ξεκαθάρισε ότι η κυβέρνηση δεν προτίθεται να εφαρμόσει τα ευρωπαϊκά εργαλεία στήριξης, επικαλούμενος την αύξηση της αντιστάθμισης CO₂ προς τις βιομηχανίες. Παρέλειψε, ωστόσο, να αναφέρει ότι η εν λόγω αντιστάθμιση αποφέρει ελάχιστο πραγματικό όφελος, αφορά περιορισμένο αριθμό επιχειρήσεων και αφήνει εκτός τη συντριπτική πλειονότητα της βιομηχανίας και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Παρά την επίμονη κυβερνητική παραπληροφόρηση περί «φθηνής» χονδρικής, η αλήθεια αποτυπώνεται στους λογαριασμούς: οι προσαυξήσεις εκτοξεύουν το ενεργειακό κόστος για επιχειρήσεις και νοικοκυριά, την ώρα που τα υπερκέρδη των εταιρειών ενέργειας αυξάνονται. Κι όμως, η κυβέρνηση και το ΥΠΕΝ αποφεύγουν συστηματικά κάθε ουσιαστικό μέτρο ανακούφισης της πραγματικής οικονομίας.

Όλα δείχνουν πλέον ξεκάθαρα ότι η κυβερνητική επιλογή δεν είναι η στήριξη της παραγωγής και της επιχειρηματικότητας στο σύνολό τους, αλλά η εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων – με βαρύ τίμημα για τη βιομηχανία, την απασχόληση και την αναπτυξιακή προοπτική της χώρας.

Καλλιόπη Βέττα: «Τα λιγνιτικά εδάφη χαρίστηκαν στην ιδιωτικοποιημένη Δ.Ε.Η. χωρίς τήρηση της νομιμότητας, την ώρα που η τοπική κοινωνία μένει στο περιθώριο» || Συζήτηση επίκαιρης ερώτησης

Συζήτηση επίκαιρης ερώτησης για τις αποκαταστάσεις εδαφών

Συζητήθηκε στη Βουλή η επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτή Π.Ε. Κοζάνης και Τομεάρχη Τουρισμού ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. κ. Καλλιόπης Βέττα προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας με θέμα: «Η κυβέρνηση στερεί παραγωγικά εδάφη από τα λιγνιτικά πεδία, από την κοινωνία και τον πρωτογενή τομέα της Δυτικής Μακεδονίας, για χάρη των κερδών της Δ.Ε.Η.»

Η κ. Βέττα στην πρωτολογία της ανέφερε ότι το ζήτημα της αποκατάστασης εδαφών αποτελεί πολύπλευρο ζήτημα με νομικές, κοινωνικές, οικονομικές και περιβαλλοντικές προεκτάσεις.

Η ΔΕΗ, συγκεκριμένα, κατά παράβαση των κείμενων διατάξεων (Μεταλλευτικός κώδικας, όροι απαλλοτριώσεων, Μ.Π.Ε. και Α.Ε.Π.Ο.) ιδιοποιήθηκε εκτάσεις που ανήκαν στο δημόσιο (και είχαν απαλλοτριωθεί και πληρωθεί από αυτό), χωρίς να τις αποδώσει αποκατεστημένες ως όφειλε.

Αντιθέτως, πήρε τη «μερίδα του λέοντος», παρακρατώντας σχεδόν το 2/3 των 240.000 στρεμμάτων που κατείχε, «επιστρέφοντας» τις λιγότερο αξιοποιήσιμες από αυτές που της είχαν δοθεί.

Η Βουλευτής, παρέθεσε συγκεκριμένα στοιχεία από την αλλαγή της νομοθεσίας και την καταστρατήγηση όλων των αποφάσεων (π.χ. Ν.4643/2019 και Ν.4685/2020), με τις οποίες θεσπίστηκε η δυνατότητα τοποθέτησης Α.Π.Ε. ακόμα και σε γη υψηλής παραγωγικότητας, χαρίζοντας παράλληλα επιπλέον 47.000 στρέμματα στην Δ.Ε.Η. (αντί για τα προβλεπόμενα 4.000) για παρόμοιες δραστηριότητες.

Την ίδια ώρα, πλην Δ.Ε.Η. και RWE, δεν υπάρχει κανείς ωφελημένος, ούτε οι καταναλωτές, ούτε οι επιχειρήσεις, που πληρώνουν πανάκριβα το ρεύμα, πόσο μάλλον οι αγρότες που βλέπουν εύφορα εδάφη να «αποσύρονται» από την τοπική οικονομία, κι ενώ η αποκατάσταση εδαφών γίνεται με βραδύτατους ρυθμούς.

Στην πρωτολογία του ο αρμόδιος Υπουργός κ. Νικόλαος Τσάφος, δεν έκανε καμία αναφορά στην προνομιακή αντιμετώπιση της Δ.Ε.Η., τονίζοντας απλώς ότι προωθείται ένα «νέο μοντέλο που θα δώσει ώθηση στην περιοχή», γνωστοποιώντας μόνο, ότι μέχρι το τέλος του 2025 έχουν αποκατασταθεί περίπου 80.000 στρέμματα.

Στην δευτερολογία της η κ. Βέττα επισήμανε την έλλειψη απαντήσεων για την προνομιακή αντιμετώπιση της Δ.Ε.Η., την ώρα μάλιστα που συνεχίζει να εισπράττει τέλος για την αποκατάσταση εδαφών (!).

Παράλληλα, επεσήμανε ότι η αποικιοκρατική συμφωνία με την RWE και την ΔΕΗ, ήρθε έπειτα από την συνάντηση που έκανε ο Πρωθυπουργός με τα στελέχη της στις 15/10/2019, ενώ την ίδια περίπου εποχή, δήλωνε ανερυθρίαστα ότι οι πολίτες της περιοχής «θα βρουν κάτι άλλο να κάνουν», χωρίς όμως να αποκαλύψει ότι εννοούσε μετανάστευση, ανεργία, ανώφελα προγράμματα επιμόρφωσης, δημογραφική και οικονομική καθήλωση.

Στην απάντηση του ο Υφυπουργός δεν απάντησε ομοίως για κανένα από τα αναφερόμενα ζητήματα, έκανε μνεία στα «επενδυτικά πλάνα της ΔΕΗ», τα οποία «θα δώσουν ανάπτυξη στην περιοχή», επισημαίνοντας ιδιαίτερα την λειτουργία των data centers ως πυλώνα προσέλκυσης νέων επιχειρήσεων, την ώρα που παγκοσμίως διαμορφώνεται ένα ισχυρό αντιθετικό ρεύμα, λόγω της σπατάλης ενέργειας και νερού που χρειάζονται παρόμοιες επενδύσεις.

Η κ. Βέττα δήλωσε: «Η κυβέρνηση απέδειξε για μία ακόμη φορά ότι τα μεγάλα συμφέροντα, ελληνικά και διεθνή, αποτελούν το μόνο παράγοντα για την χάραξη των πολιτικών της. Οι τοπικές ανάγκες, η αγροτική οικονομία, ο τουρισμός και ο πολιτισμός. η πολύπλευρη ανάπτυξη της χώρας, και ειδικότερα της Δυτικής Μακεδονίας είναι γι’ αυτήν κενό γράμμα»

Ερώτηση και ΑΚΕ βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ: Αδικαιολόγητες αυξήσεις στις αμοιβές στελεχών του ΔΕΔΔΗΕ και οι επιπτώσεις στους καταναλωτές

Χρυσοπληρωμένα στελέχη στον ΔΕΔΔΗΕ – ο λογαριασμός στους καταναλωτές

Ερώτηση και ΑΚΕ βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία του Μίλτου Ζαμπάρα

Ερώτηση και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων κατέθεσαν 13 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία του  Βουλευτή Αιτωλοακαρνανία  και Τομεάρχη Περιβάλλοντος και Ενέργειας της ΚΟ,, Μίλτου Ζαμπάρα, προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με αφορμή τις προκλητικές και υπέρογκες αυξήσεις στις αμοιβές των ανώτατων στελεχών του ΔΕΔΔΗΕ. 

Την ώρα που τα νοικοκυριά και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις παλεύουν καθημερινά να αντεπεξέλθουν στο αυξημένο κόστος της ενέργειας, ο ΔΕΔΔΗΕ φαίνεται να επιλέγει μια εντελώς διαφορετική ιεράρχηση προτεραιοτήτων: την «επιβράβευση» των ανώτερων διοικητικών στελεχών του με αδιανόητες αυξήσεις αποδοχών, που προκαλούν εύλογη κοινωνική αγανάκτηση.

Ειδικότερα:

  • Ο Διευθύνων Σύμβουλος του ΔΕΔΔΗΕ για το έτος 2024 αμείφθηκε με 598.000 ευρώ, ποσό αυξημένο κατά 210% σε σχέση με το 2023.
  • Οι Γενικοί Διευθυντές της εταιρείας είδαν τις αμοιβές τους να αυξάνονται κατά 109% μέσα στην ίδια περίοδο.

Σε επανειλημμένες κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις μας, η κυβέρνηση περιορίζεται σε αόριστες και γενικόλογες απαντήσεις, επικαλούμενη μια υποτιθέμενη «ταχεία ανάπτυξη» της εταιρείας. Ωστόσο, η πραγματικότητα διαψεύδει πανηγυρικά αυτή την αφήγηση.

Ο ΔΕΔΔΗΕ δεν έχει καμία ουσιαστική επιτυχία να επιδείξει. Οι καθημερινές καταγγελίες πολιτών για την απαράδεκτη εξυπηρέτηση, η ανεπαρκής και συχνά καθυστερημένη συντήρηση του δικτύου, οι μεγάλες καθυστερήσεις στην εγκατάσταση των «έξυπνων» μετρητών, καθώς και το φιάσκο στη διαχείριση των ρευματοκλοπών, συνθέτουν μια εικόνα διοικητικής αποτυχίας – όχι επιτυχίας.

Ιδιαίτερα αποκαλυπτική είναι και η πρόσφατη φωτογραφία υπόγειου καλωδίου Μέσης Τάσης που ήρθε στο φως μετά την πλημμύρα στην Άνω Γλυφάδα. Μια εικόνα που καταδεικνύει την προχειρότητα, την έλλειψη σχεδιασμού και τη στρεβλή λογική που διέπει κρίσιμες επιλογές του ΔΕΔΔΗΕ, με άμεσες συνέπειες στην ασφάλεια και την αξιοπιστία του δικτύου.

Οι βουλευτές καλούν την κυβέρνηση και το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας να καταθέσουν όλα τα σχετικά στοιχεία και να δώσουν ξεκάθαρες απαντήσεις:

Για ποιο λόγο  τριπλασιάστηκαν οι αμοιβές των κορυφαίων στελεχών του ΔΕΔΔΗΕ και να τεκμηριώσουν συγκεκριμένα ποιοι στόχοι εκπληρώθηκαν και ποια αποτελέσματα επιτεύχθηκαν.

Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν για ποιο λόγο, την ίδια στιγμή που αντιμετωπίζουν την ενεργειακή φτώχεια και την ακρίβεια, τα «γαλάζια» στελέχη ενός κρίσιμου δημόσιου φορέα,  υπερδιπλασιάζουν τις αμοιβές τους κατά το δοκούν. Η κοινωνία ζητά λογοδοσία – όχι προκλητική σπατάλη.

Αναλυτικά η Ερώτηση & ΑΚΕ:

ΕΡΩΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΕΓΓΡΑΦΩΝ

Προς τον κύριο Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Θέμα: Αδικαιολόγητες αυξήσεις στις αμοιβές στελεχών του ΔΕΔΔΗΕ και οι επιπτώσεις στους καταναλωτές

Με την υπ’ αριθ. 1525-115/28-11-2025 Ερώτηση και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων μας (Α.Κ.Ε.), ζητήσαμε διαφάνεια σχετικά με τις υπέρογκες και αδικαιολόγητες αμοιβές των ανώτερων στελεχών  του ΔΕΔΔΗΕ. Ωστόσο, ούτε τα ζητούμενα στοιχεία κατατέθηκαν, ούτε δόθηκαν ουσιαστικές απαντήσεις. Συγκεκριμένα, μόνο για το έτος 2024 οι συνολικές αμοιβές του Δ/ντος Συμβούλου-ως μόνο εκτελεστικό μέλος- ανήλθαν στα 598.000€, ποσό αυξημένο κατά 210% σε σχέση με το 2023 (193.000€), ενώ οι αμοιβές των Γενικών Διευθυντών αυξήθηκαν κατά 109% για την ίδια περίοδο.

Στην απάντησή του ο Διευθύνων Σύμβουλος του ΔΕΔΔΗΕ, αποφεύγει να εξηγήσει πώς δικαιολογούνται αυτές οι ακραίες αυξήσεις. Περιορίζεται σε γενικές και αόριστες αναφορές, επισημαίνοντας ότι οι μεταβλητές αποδοχές δεν επιβαρύνουν το εγκεκριμένο έσοδο του Διαχειριστή. Όμως, δεν διευκρινίζει ποιο μέρος από το συνολικό ποσό των 598.000€ αφορά πράγματι σε μεταβλητές αποδοχές και ποιο σε σταθερές, αποκρύπτοντας έτσι την πραγματική εικόνα των αμοιβών του.

Η αποσιώπηση αυτή γίνεται ακόμη πιο προβληματική αν ληφθεί υπόψη ότι, το ίδιο έτος οι αποζημιώσεις και οι έκτακτες αμοιβές των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου εκτοξεύθηκαν στα 522.000€, καταγράφοντας αύξηση κατά 160% σε σχέση με το 2023. Τα στοιχεία αυτά γεννούν εύλογα ερωτήματα για τη διαχείριση των οικονομικών του ΔΕΔΔΗΕ και τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούνται τα χρήματα που προέρχονται από τους λογαριασμούς των καταναλωτών. Για τους λόγους αυτούς, επανερχόμαστε ζητώντας συγκεκριμένες απαντήσεις.

Ο ΔΕΔΔΗΕ υποστηρίζει ότι οι αυξήσεις στις αμοιβές των στελεχών της δικαιολογούνται από την πολιτική αποδοχών που έχει εγκριθεί από τη Γενική Συνέλευση Μετόχων. Ωστόσο, η πολιτική αυτή δεν μπορεί να θεωρείται δικαιολογία όταν τα αποτελέσματα που προκύπτουν από ενέργειες της Διοίκησης δεν αντικατοπτρίζουν τη βελτίωση των υπηρεσιών προς τους καταναλωτές. Η κατά 210% αύξηση στις αμοιβές του Διευθύνοντος Συμβούλου, που πληρώνεται από τα έσοδα των Ρυθμιζόμενων Χρεώσεων στους λογαριασμούς των καταναλωτών που ούτε υπηρεσίες ανάλογες λαμβάνουν, καταδεικνύει μια διοίκηση, που απομακρύνεται από τις ανάγκες των καταναλωτών που καλείται να υπηρετήσει. Επιπλέον, η επιτυχία μιας διοίκησης μετράται και αξιολογείται πρώτα από την ποιότητα των υπηρεσιών που παρέχει, κάτι που ο ΔΕΔΔΗΕ φαίνεται να παραβλέπει.

Ο ΔΕΔΔΗΕ, επίσης, ισχυρίζεται ότι οι στρατηγικές που εφαρμόζει είναι επαρκείς για την επίτευξη των στόχων του, επικαλούμενος αυξημένες επενδύσεις και βελτίωση σε δείκτες ποιότητας. Οι αυξημένες επενδύσεις δεν δικαιολογούν τον τριπλασιασμό των τακτικών αμοιβών του Διευθύνοντος Συμβούλου, αλλά τα αποτελέσματα. Οι αριθμοί δείχνουν μια διαφορετική εικόνα: οι καθυστερήσεις στην εφαρμογή έργων, όπως η εγκατάσταση έξυπνων μετρητών και η αποτυχία μείωσης των ρευματοκλοπών, αποδεικνύουν ότι οι στρατηγικές του είναι είτε ανεπαρκείς, είτε κακοσχεδιασμένες.

Η αναφορά σε αυξημένες επενδύσεις δίχως να συνοδεύεται από μετρήσιμα, απτά αποτελέσματα για τους πολίτες, είναι απλώς μια επικοινωνιακή τακτική που αποσκοπεί στην κάλυψη των εσωτερικών αποτυχιών του ΔΕΔΔΗΕ. Άλλωστε το γεγονός ότι στο νέο πρόγραμμά του, ο Διαχειριστής αποφεύγει να δεσμευτεί για στόχο μείωσης των ρευματοκλοπών επιβεβαιώνει τη συστημική του αδυναμία να το αντιμετωπίσει. Κατά τον ίδιο τρόπο, ούτε η απλή παράθεση δεικτών μείωσης βλαβών (SAIDI, SAIFI) αντιπροσωπεύουν κάτι αν δεν συγκρίνονται με στοιχεία σε βάθος χρόνου. Η επιλεκτική σύγκριση με το 2019 χρησιμοποιείται μόνο για τη δημιουργία εντυπώσεων και επιφανειακών συμπερασμάτων.

Η φωτογραφία του υπόγειου καλωδίου Μέσης Τάσης που αποκαλύφθηκε μετά την πλημμύρα στην Άνω Γλυφάδα, καταδεικνύει με τον πιο εύγλωττο τρόπο την επιπολαιότητα και τη στρεβλή λογική που διέπει ορισμένες επιλογές του ΔΕΔΔΗΕ. Η Διοίκηση παρουσιάζει την υπογειοποίηση ως πανάκεια, ενώ πρακτικά χρησιμοποιείται για να αποφεύγεται η στοιχειώδης συντήρηση του εναέριου δικτύου, όπως το κλάδεμα δέντρων σε δασικές περιοχές. Το υπόγειο δίκτυο καλωδίων έχει κόστος έως και εξαπλάσιο σε σχέση με το εναέριο, γεγονός που αυξάνει την αξία των παγίων και συνακόλουθα το ρυθμιζόμενο κέρδος (WACC), δημιουργώντας εύλογα ερωτήματα για το κατά πόσο οι επιλογές αυτές υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον ή άλλες σκοπιμότητες.

Επειδή οι πολίτες πληρώνουν αδρά για τις υπηρεσίες του ΔΕΔΔΗΕ, αναμένουν αποτελεσματικές λύσεις και όχι υποσχέσεις και στατιστικά στοιχεία που δεν αντικατοπτρίζουν την καθημερινότητά τους,

Επειδή η έλλειψη απαντήσεων σε αυτά τα κρίσιμα ζητήματα επιβεβαιώνει την ανάγκη για άμεσες ενέργειες  και διαφάνεια,

Επειδή οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν πως διαχειρίζονται τα χρήματά τους και ποιες είναι οι ευθύνες των διοικούντων στο δημόσιο αγαθό της ενέργειας.

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός

  1. Σκοπεύει να εφαρμόσει στρατηγικές για να διασφαλίσει ότι οι αμοιβές των στελεχών είναι αναλογικές με την απόδοση και την ποιότητα των υπηρεσιών που παρέχει ο ΔΕΔΔΗΕ;
  2. Κρίνει ότι η ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε. επιτελεί́ με επιτυχία τον σκοπό́ της; Αν ναι, σε ποια τεκμηρίωση βασίζεται; Ποιοι στόχοι της περιόδου 2021-2024 εκπληρώθηκαν επιτυχώς;
  3. Γιατί́ το νέο Σχέδιο Ανάπτυξης Δικτύου 2026-2030 δεν περιλαμβάνει συγκεκριμένο δεσμευτικό́ στόχο μείωσης των ρευματοκλοπών;
  4. Πώς δικαιολογείται ο τριπλασιασμός των τακτικών αμοιβών του Διευθύνοντος Συμβούλου, κ. Μάνου;

Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων

Παρακαλούμε για την ενημέρωση της Βουλής και των πολιτών να κατατεθούν τα ακόλουθα:

-Συγκεντρωτικός πίνακας με όλα τα έργα/μελέτες που έχει αναλάβει η PWC από́ τον ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ. κατά́ το διάστημα 2019-2025. Στον πίνακα παρακαλούμε να συμπεριληφθούν στοιχεία όπως το κόστος του κάθε έργου, ο τρόπος ανάθεσης, καθώς και όποια άλλη τυχόν αμοιβή́ πάγια ή έκτακτη της PWC .

-Συγκεντρωτικός πίνακας με τις τακτικές και έκτακτες αμοιβές των στελεχών της Διοίκησης του ΔΕΔΔΗΕ και των Γενικών Διευθυντών και οι  πηγές προέλευσης αυτών, για τα έτη 2021-2025.

Οι Ερωτώντες και  Αιτούντες Βουλευτές

Ζαμπάρας Μιλτιάδης (Μίλτος)

Βέττα Καλλιόπη

Γαβρήλος Γιώργος

Γιαννούλης Χρήστος

Δούρου Ρένα

Μαμουλάκης Χάρης

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μπάρκας Κώστας

Νοτοπούλου Κατερίνα

Παπαηλιού Γιώργος

Παππάς Νίκος

Τσαπανίδου Πόπη

Ψυχογιός Γιώργος

Βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: «Από πού θα κόψετε 1,2 δισ. (ή 54%) των δαπανών του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας ως το 2028;»

ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τους κ.κ. Υπουργούς
Περιβάλλοντος και Ενέργειας
Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

Θέμα: «Από πού θα κόψετε 1,2 δισ. (ή 54%) των δαπανών του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας ως το 2028;»

Σύμφωνα με την Έκθεση για τον πολυετή Δημοσιονομικό Προγραμματισμό 2026-2029, που έδωσε στη δημοσιότητα το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών στα τέλη Νοεμβρίου, η κυβέρνηση της Ν.Δ. προγραμματίζει συνολικές περικοπές δαπανών για τον προϋπολογισμό του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας ύψους 1,2 δισ. ευρώ ή κατά 54% από το 2025 ως το 2028 και ύψους 985 εκατ. ευρώ ή κατά 44% από το 2025 ως το 2029.

Στους υποτομείς των κονδυλίων, πιο συγκεκριμένα, παρατηρείται:

  • Περικοπή 25 εκατ. ευρώ (ή 23%) στις παροχές των εργαζομένων του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας το 2029 σε σχέση με το 2025.
  • Περικοπή 2,7 εκατ. ευρώ (ή 100%) στις κοινωνικές παροχές υπέρ των εργαζομένων του υπουργείου το 2029 σε σχέση με το 2025.
  • Περικοπή 1,5 δισ. ευρώ (ή 86%)  στις μεταβιβάσεις υπέρ ιδιωτών, πολιτών και φορέων του υπουργείου το 2029 σε σχέση με το 2025.
  • Περικοπή 353 εκατ. ευρώ (ή 93,5%) στις αγορές αγαθών και υπηρεσιών του υπουργείου το 2029  σε σχέση με το 2025.

Επειδή οι ανωτέρω κολοσσιαίες περικοπές δεν μπορούν παρά να επιφέρουν την απαξίωση του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας την επόμενη τετραετία,

Επειδή οι ανωτέρω κολοσσιαίες περικοπές εγείρουν μείζονα θέματα για την αρτιότητα των συγχρηματοδοτούμενων και εθνικών προγραμμάτων Δημοσίων Επενδύσεων σε ένα τόσο κρίσιμο τομέα, που αφορά τη Δίκαιη Μετάβαση και τη συνιστά κίνδυνο για την ενεργειακή επάρκεια και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, όπως και την δυνατότητα των πολιτών να απολαμβάνουν βασικές υπηρεσίες και εγείρει καίρια ερωτήματα για το επίπεδο της ενεργειακής φτώχειας,

Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:

  1. Μπορεί -και πώς;- να παραμείνει βιώσιμος ένας κεντρικός δημόσιος Οργανισμός όταν η κυβέρνηση της Ν.Δ. προγραμματίζει να περικόψει τις συνολικές δαπάνες του προϋπολογισμού του κατά 1,2 δισ. ευρώ (ή 54%) από το 2025 ως το 2028 και κατά 985 εκατ. ευρώ (ή 44%) από το 2025 ως το 2029;
  2. Από πού συγκεκριμένα θα περικοπεί το 23% των παροχών και το 100% των κοινωνικών παροχών υπέρ των εργαζομένων του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας;
  3. Από που συγκεκριμένα θα κοπεί ως το 2029 το 1,5 δισ. ευρώ ή το 86% στις μεταβιβάσεις του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας; Από ποιους φορείς; Από ποια προγράμματα υποστήριξης των πολιτών; Από ποιους τομείς του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και του ΕΣΠΑ;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Παππάς Νίκος

Ζαμπάρας Μιλτιάδης (Μίλτος)

Μαμουλάκης Χάρης

Ακρίτα Έλενα

Βέττα Καλλιόπη

Γαβρήλος Γιώργος

Γιαννούλης Χρήστος

Δούρου Ρένα

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Νοτοπούλου Κατερίνα

Ξανθόπουλος Θεόφιλος

Παπαηλιού Γιώργος

Πολάκης Παύλος

Τσαπανίδου Πόπη

Ψυχογιός Γιώργος