Skip to main content

Θεματική Ενότητα: Ενέργεια

Χάος στην τηλεμέτρηση του ΔΕΔΔΗΕ – Εξωφρενικοί λογαριασμοί πνίγουν οικονομικά τους αγρότες || Το θέμα στη Βουλή με πρωτοβουλία Κόκκαλη

Ερώτηση Βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία του Βασίλη Κόκκαλη  

Τα σοβαρά προβλήματα που, όπως υποστηρίζουν, προκαλεί το σύστημα τηλεμέτρησης στο αγροτικό ρεύμα, φέρνουν στη Βουλή 15 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία του βουλευτή Λάρισας, Βασίλη Κόκκαλη και ερώτηση προς τους υπουργούς Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και Περιβάλλοντος και Ενέργειας.

Οι βουλευτές επισημαίνουν ότι η εφαρμογή των «έξυπνων μετρητών» από τον ΔΕΔΔΗΕ, που έχει στόχο την ακριβή τιμολόγηση της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας, έχει δημιουργήσει σημαντικές δυσλειτουργίες στις αγροτικές παροχές. Όπως αναφέρουν, σε πολλές περιπτώσεις τα συστήματα αδυνατούν να καταγράψουν τις υποχρεωτικές μετρήσεις κατανάλωσης ανά 15 λεπτά, είτε για μεμονωμένες ώρες είτε ακόμη και για ολόκληρες ημέρες, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν τα απαραίτητα δεδομένα για ορθή τιμολόγηση.

Σύμφωνα με τους βουλευτές, επειδή η κατανάλωση αγροτικού ρεύματος χαρακτηρίζεται από έντονη εποχικότητα, οι ελλείψεις αυτές οδηγούν σε τεχνητά διογκωμένους λογαριασμούς. Όταν δεν υπάρχουν μετρητικά στοιχεία, οι χρεώσεις βασίζονται σε δεδομένα προηγούμενων περιόδων υψηλής κατανάλωσης, τα οποία – όπως τονίζει – δεν ανταποκρίνονται στην πραγματική χρήση. Αυτό έχει ως συνέπεια πολλές αγροτικές εκμεταλλεύσεις να βρίσκονται αντιμέτωπες με υπέρογκες και, κατά τον ίδιο, πλασματικές χρεώσεις.

Υποστηρίζουν ακόμη ότι η κατάσταση οδηγεί αρκετούς παραγωγούς σε οικονομική ασφυξία, καθώς αδυνατούν να εξοφλήσουν τους λογαριασμούς που προκύπτουν από τις συγκεκριμένες πρακτικές τιμολόγησης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, έχουν καταγραφεί διακοπές ηλεκτροδότησης σε αγροτικές παροχές, γεγονός που προκαλεί σοβαρά προβλήματα στη λειτουργία των εκμεταλλεύσεων.

Σημειώνεται δε ότι οι αγρότες βρίσκονται ήδη αντιμέτωποι με αυξημένο κόστος ενέργειας και καυσίμων και επιβαρύνονται επιπλέον με χρεώσεις και προσαυξήσεις που, όπως υποστηρίζει, δεν οφείλονται σε δική τους υπαιτιότητα αλλά σε ελλείψεις του συστήματος τηλεμέτρησης. Παράλληλα τονίζεται ότι η έλλειψη έγκαιρων μετρήσεων οδηγεί σε μεταγενέστερη συσσώρευση κατανάλωσης, δημιουργώντας στρεβλή εικόνα για τη χρήση ηλεκτρικής ενέργειας.

Με την ερώτησή τους οι βουλευτές  ζητούν από την κυβέρνηση να ενημερώσει πόσες αγροτικές παροχές έχουν τιμολογηθεί με καθυστέρηση ή με ελλιπή δεδομένα από την 1η Ιανουαρίου 2025 μέχρι σήμερα. Παράλληλα καλούν τους αρμόδιους υπουργούς να διευκρινίσουν σε ποιες ενέργειες προτίθενται να προχωρήσουν ώστε να σταματήσει η έκδοση διογκωμένων ή αναδρομικών λογαριασμών και να μην επιβάλλονται προσαυξήσεις ή τόκοι σε περιπτώσεις όπου αποδεδειγμένα δεν υπήρχαν επαρκή στοιχεία τηλεμέτρησης.

Τέλος, ζητούν να ληφθούν μέτρα για την επανασύνδεση αγροτικών παροχών ηλεκτρικού ρεύματος που διακόπηκαν λόγω, όπως αναφέρει, πλασματικών δεδομένων κατανάλωσης, χωρίς να επιβαρυνθούν οικονομικά οι δικαιούχοι αγρότες.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

Αθήνα, 9 Μαρτίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τους Υπουργούς

Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

Περιβάλλοντος και Ενέργειας

ΘΕΜΑ: «Χάος στην τηλεμέτρηση του ΔΕΔΔΗΕ. Εξωφρενικοί λογαριασμοί προκαλούν οικονομική ασφυξία στους αγρότες».

Η τηλεμέτρηση (έξυπνοι μετρητές) που εφαρμόζεται προκειμένου να καταστεί δυνατή η ακριβής τιμολόγηση του ρεύματος, έχει δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στους αγρότες, εξαιτίας της έλλειψης δεδομένων από τις 15λεπτες μετρήσεις στο αγροτικό ρεύμα. Στην πράξη έχει αποδειχθεί ότι τα συστήματα αδυνατούν να λαμβάνουν τις υποχρεωτικές τακτικές λήψεις δεδομένων κατανάλωσης  ανά 15λεπτο, για μεμονωμένες ώρες ή ακόμη και ημέρες με αποτέλεσμα την αδυναμία ορθής τιμολόγησης της κατανάλωσης αγροτικού ρεύματος λόγω απουσίας μετρητικών στοιχείων.

Δεδομένου ότι στις αγροτικές παροχές η υψηλή κατανάλωση παρουσιάζει εποχικότητα, οι χρονικές αυτές αστοχίες στη μέτρηση οδηγούν σε τεχνητά διογκωμένες χρεώσεις καθώς η τιμολόγηση καθίσταται αδύνατη και εκδίδονται λογαριασμοί βασισμένοι σε δεδομένα προηγούμενων περιόδων υψηλής κατανάλωσης, τα οποία δεν ανταποκρίνονται στην πραγματική χρήση. Ως εκ τούτου πολλές αγροτικές εκμεταλλεύσεις αντιμετωπίζουν όχι μόνο τις υπέρογκες πλασματικές χρεώσεις  αλλά και τη διακοπή της αγροτικής τους ηλεκτροδότησης εξαιτίας της αδυναμίας εξόφλησης των αυθαίρετων χρεώσεων.

Επειδή η Πολιτεία αδυνατεί να παράσχει αξιόπιστα δεδομένα κατανάλωσης και συνεχίζει να εκδίδει λογαριασμούςχωρίς να διασφαλίζεται η αξιόπιστη μέτρηση και η διαφανής  τιμολόγηση στη χρήση του αγροτικού ρεύματος,

Επειδή η έλλειψη έγκαιρων μετρήσεων προκαλεί τεχνητή διόγκωση της κατανάλωσης σε μεταγενέστερο χρόνο και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματική χρήση,

Επειδή οι αγρότες είναι ήδη αντιμέτωποι με αυξημένο κόστος ενέργειας, καυσίμων καιεπιβαρύνονται με αυθαίρετες χρεώσεις και προσαυξήσεις που τους οδηγούν σε απώλεια ρυθμίσεων χωρίς δική τους υπαιτιότητα,

Επειδή βάση των πλασματικών δεδομένων έχουνπραγματοποιηθεί διακοπές ηλεκτροδότησης σε μεγάλο αριθμό παροχών αγροτικού ηλεκτρικού ρεύματος δημιουργώντας αναίτια πληθώρα προβλημάτων στους κατόχους τους.

Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:

  1. Πόσες αγροτικές παροχές έχουν τιμολογηθεί με καθυστέρηση ή με ελλιπή δεδομένα από 01.01.2025 μέχρι σήμερα;
  2. Σε ποιες ενέργειες προτίθενται να προβούν ώστε να σταματήσει η έκδοση διογκωμένων ή αναδρομικών λογαριασμών σε βάρος των αγροτών και να μην επιβληθούν προσαυξήσεις ή τόκοι σε περιπτώσεις αποδεδειγμένης αδυναμίας τιμολόγησης λόγω ελλιπών δεδομένων τηλεμέτρησης;
  3. Ποια μέτρα προτίθενται να λάβουν για την επανασύνδεση των αγροτικών παροχών των οποίων η ηλεκτροδότηση διακόπηκε λόγω πλασματικών δεδομένων, χωρίς όμως να επιβαρυνθούν οικονομικά οι δικαιούχοι αγρότες;

Οι ερωτώντες Βουλευτές     

Κόκκαλης Βασίλειος

Ζαμπάρας Μιλτιάδης

Ακρίτα Έλενα

Βέττα Καλλιόπη

Γαβρήλος Γιώργος

Δούρου Ειρήνη

Κοντοτόλη Μαρίνα

Μαμουλάκης Χαράλαμπος (Χάρης)

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Νοτοπούλου Κατερίνα

Ξανθόπουλος Θεόφιλος

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη)

Ψυχογιός Γεώργιος

Γ. Ψυχογιός: Στη Βουλή το Υπόμνημα του Επιμελητηρίου Κορινθίας για τις ΑΠΕ στα χωριά της Τενέας και τον σεβασμό στις τοπικές κοινωνίες και το περιβάλλον || Αναφορά

Ο βουλευτής Κορινθίας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Γιώργος Ψυχογιός, κατέθεσε στη Βουλή και προς το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειες, Υπόμνημα του Επιμελητηρίου Κορινθίας – όπως του κοινοποιήθηκε – με το οποίο επισημαίνεται με τεκμηριωμένο τρόπο, η ανάγκη να διασφαλιστεί η ισορροπία μεταξύ ενεργειακής μετάβασης, προστασίας του περιβάλλοντος και βιώσιμης τοπικής ανάπτυξης, στο πλαίσιο του Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΕΠΣ) για την Δημοτική Ενότητα Τενέας.

Με την κοινοβουλευτική αυτή παρέμβαση, που έρχεται σε συνέχεια Επίκαιρης Ερώτησης, συναντήσεων με κατοίκους και άλλων σχετικών ενεργειών του, ο βουλευτής, κ. Ψυχογιός, ζητά με βάση το Υπόμνημα και τις παρατηρήσεις του Επιμελητηρίου Κορινθίας, ξεκάθαρες απαντήσεις και μέτρα που θα λαμβάνουν υπόψη τη φέρουσα ικανότητα των περιοχών και τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, θα προστατεύουν τις χρήσεις αγροτικής και κτηνοτροφικής γης, το πανέμορφο φυσικό περιβάλλον, την τοπική επιχειρηματικότητα και απασχόληση και θα βασίζεται σε ήπιες μορφές ενεργειακής μετάβασης (φωτοβολταϊκά στέγης, ενεργειακές κοινότητες, κλπ). 

Η πρόταση της ΠΟΜΙΔΑ για αναθεώρηση του πρωτογενούς συντελεστή ηλεκτρικής ενέργειας στον ΚΕΝΑΚ, στη Βουλή από τον Χάρη Μαμουλάκη

Κοινοβουλευτική Αναφορά προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος & Ενέργειας

Στη Βουλή φέρνει ο Τομεάρχης Οικονομικών & Ανάπτυξης Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Βουλευτής Ηρακλείου, Χάρης Μαμουλάκης, την πρόταση της Πανελλήνιας   Ομοσπονδίας    Ιδιοκτητών    Ακινήτων – ΠΟΜΙΔΑ για αναθεώρηση του πρωτογενούς συντελεστή ηλεκτρικής ενέργειας στον Κανονισμό Ενεργειακής Απόδοσης Κτιρίων – ΚΕΝΑΚ, καταθέτοντας σχετική Αναφορά προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος & Ενέργειας.

Με την συγκεκριμένη επιστολή, τα μέλη της ΠΟΜΙΔΑ ζητούν την αναθεώρηση του συντελεστή ηλεκτρικής ενέργειας, ως πρωτογενούς ενέργειας στον ΚΕΝΑΚ, εν όψει της επερχόμενης νομοθετικής ενσωμάτωσης και εφαρμογής της νέας Οδηγίας 2024/1275/ΕΕ για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων.

Ειδικότερα, αναφέρεται ότι η Οδηγία θέτει δεσμευτικούς στόχους μείωσης της πρωτογενούς ενέργειας των κτιρίων της χώρας μας έως το 2050, με τελικό στόχο τη μετατροπή του σε κτιριακό απόθεμα μηδενικών εκπομπών. Η συμμόρφωση της χώρας με τους στόχους αυτούς σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στην επιστολή, προϋποθέτει την επικαιροποίηση των συντελεστών πρωτογενούς ενέργειας, ώστε να αντανακλούν το πραγματικό ενεργειακό μίγμα και να οδηγούν σε αναβάθμιση της ενεργειακής κλάσης των κατοικιών, ιδίως των κατηγοριών Η, Ζ και Ε, και για το λόγο αυτό ζητείται και η αναθεώρηση.

Χ. Γιαννούλης: «Χωρίς κατάλληλο για πόση νερό παραμένουν τα χωριά της Μυγδονίας του Δήμου Ωραιοκάστρου» || Κατατεθείσα Ερώτηση βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

Στη Μυγδονία (Μελισσοχώρι, Λητή, Δρυμός) το νερό παραμένει ακατάλληλο και ανεπαρκές, με σοβαρούς κινδύνους για τη δημόσια υγεία.

Παρά την αναγνώριση ανάγκης χρηματοδότησης με 17 εκατ. ευρώ για την υλοποίηση των έργων ενίσχυσης της υδροδότησης, καθώς και την επισήμανση ότι η οριστική λύση εξαρτάται από την ολοκλήρωση της επέκτασης των εγκαταστάσεων της ΕΥΑΘ Α.Ε, δεν δόθηκε δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα.

Η παρατεταμένη παροχή ακατάλληλου ή διακοπτόμενου νερού εγείρει ζήτημα συμμόρφωσης με την Οδηγία (ΕΕ) 2020/2184 για την ποιότητα νερού ανθρώπινης κατανάλωσης.

Με ερώτηση που κατέθεσε στη Βουλή ο βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης Χρήστος Γιαννούλης και την οποία συνυπογράφουν 9 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, ερωτάται μεταξύ άλλων ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ποια έργα περιλαμβάνονται στο Μνημόνιο Συνεργασίας ΕΥΑΘ–Δήμου Ωραιοκάστρου–ΔΕΥΑΩ, για πόσα και ποια από αυτά έχουν υποβληθεί μελέτες, ποιες μελέτες έχουν ολοκληρωθεί και ποια έργα έχουν δημοπρατηθεί για τη βελτίωση των εσωτερικών και εξωτερικών δικτύων ύδρευσης στη Δημοτική Ενότητα Μυγδονίας.

Ακολουθεί η Ερώτηση.

Αθήνα, 3 Μαρτίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό  Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Θέμα: «Χωρίς κατάλληλο για πόση νερό παραμένουν τα χωριά της Μυγδονίας του Δήμου Ωραιοκάστρου»

Τα προβλήματα στην ποιότητα του νερού παραμένουν στη Μυγδονία, με το θέμα να απασχολεί διαρκώς τις συνεδριάσεις του Δήμου Ωραιοκάστρου αφού ουσιαστικά στα τρία χωριά της περιοχής στο Μελισσοχώρι, τη Λητή και τον Δρυμό, το νερό είναι ακατάλληλο προς πόση και οικιακή χρήση ενώ ακόμα και με αυτή την ποιότητα δεν είναι καν επαρκές. Οι άνθρωποι, που μένουν σ αυτά τα χωριά, όταν ανοίγουν τη βρύση τους, είτε δε βλέπουν καθόλου νερό, είτε βλέπουν καφέ νερό να βγαίνει από τις βρύσες τους. Η κατάσταση υδροδότησης στις περιοχές αυτές εξακολουθεί να θέτει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία και να δημιουργεί σοβαρό ζήτημα συμμόρφωσης της Διοίκησης προς το εθνικό και ενωσιακό δίκαιο. Το πρόβλημα δεν είναι περιστασιακό αλλά διαχρονικό και δομικό.

Εξαιτίας του παραπάνω σοβαρού προβλήματος είχαμε αποστείλει προς το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας  Εσωτερικών, Υποδομών & Μεταφορών τη με αριθ. Πρωτ. 7957/31.7.2025 ερώτηση αλλά,, δυστυχώς, μέχρι σήμερα δεν έχουμε λάβει απάντηση από εσάς. Στην υπ’ αριθ. 50094/20-09-2025 απάντηση του Υπ. Εσωτερικών αναγνωρίστηκε ότι απαιτείται χρηματοδότηση περίπου 17 εκατομμυρίων ευρώ για την υλοποίηση των έργων ενίσχυσης της υδροδότησης καθώς και ότι η οριστική λύση εξαρτάται από την ολοκλήρωση της επέκτασης των εγκαταστάσεων της ΕΥΑΘ Α.Ε. με χρονικό ορίζοντα που έχει ήδη παραταθεί έως τον Σεπτέμβριο του 2026. Παρά ταύτα, δεν δόθηκε δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα χρηματοδότησης και υλοποίησης ούτε ανακοινώθηκαν συγκεκριμένα άμεσα μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας. 

Η κατάσταση αυτή πρέπει να αξιολογηθεί υπό το πρίσμα της Οδηγίας 2020/2184 για την ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης. Η Οδηγία  επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να διασφαλίζουν ότι το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης είναι υγιεινό και καθαρό, να θεσπίζουν συστήματα παρακολούθησης και διαχείρισης κινδύνου σε όλη την αλυσίδα υδροδότησης, να λαμβάνουν διορθωτικά μέτρα χωρίς καθυστέρηση όταν παρατηρούνται υπερβάσεις παραμέτρων και να διασφαλίζουν την πρόσβαση όλων των πολιτών σε επαρκές και ασφαλές νερό. Η Οδηγία ενσωματώθηκε στο εθνικό δίκαιο και δεσμεύει πλήρως τη Διοίκηση ως προς την αποτελεσματική εφαρμογή της.

Περαιτέρω, το άρθρο 5 της Οδηγίας προβλέπει ρητά ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να διασφαλίζουν τη συμμόρφωση με τις παραμετρικές τιμές ποιότητας, ενώ τα άρθρα 13 και 14 επιβάλλουν υποχρέωση διαφάνειας και ενημέρωσης των καταναλωτών. Η παρατεταμένη κατάσταση παροχής νερού ακατάλληλου ή ανεπαρκούς, χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα αποκατάστασης και χωρίς ουσιαστικά μεταβατικά μέτρα προστασίας, εγείρει ζήτημα πλημμελούς συμμόρφωσης προς τις ενωσιακές υποχρεώσεις και ενδεχόμενης διοικητικής ευθύνης.

Επιπλέον, η αρχή της συνέχειας και της καθολικότητας των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας, όπως απορρέει από το Σύνταγμα και τη νομολογία, επιβάλλει στη Διοίκηση να διασφαλίζει όχι απλώς την ύπαρξη υποδομής αλλά την πραγματική και ασφαλή παροχή βασικού κοινωνικού αγαθού. Η επιβολή αυξημένων χρεώσεων και ειδικών τελών σε συνθήκες αμφισβητούμενης ποιότητας και διακοπτόμενης παροχής ενδέχεται να προσκρούει στην αρχή της αναλογικότητας και της χρηστής διοίκησης

Αν και από το 2022 έως σήμερα η ΕΥΑΘ ΑΕ, σύμφωνα με την απάντηση του Υπουργείου Εσωτερικών, έχει ολοκληρώσει τις μελέτες για όλα τα απαιτούμενα έργα προς ενίσχυση της Δημοτικής Ενότητας Μυγδονίας με νερό, στην παρούσα φάση η ΕΥΑΘ ΑΕ αναζητά χρηματοδότηση για την υλοποίηση όλων των παραπάνω έργων συνολικού προϋπολογισμού ίσου με 17,0 εκ. περίπου. Απαραίτητη δε προϋπόθεση για να λειτουργήσουν όλα τα παραπάνω είναι η ολοκλήρωση της επέκτασης του Διυλιστηρίου ύδατος ενώ η σχετική παράταση της προθεσμίας που χορηγήθηκε από την ΕΥΑΘ ΑΕ στην Ανάδοχο για αυτή, μετά από αίτημα της τελευταίας, λήγει Σεπτέμβριο του 2026 με τους λόγους των παρατάσεων να αφορούν υλικοτεχνικές δυσκολίες της κατασκευής.

Επειδή η μόνη εφικτή λύση στο παραπάνω πρόβλημα θα ήταν τα χωριά της Μυγδονίας να συνδεθούν πλήρως με το δίκτυο της ΕΥΑΘ,  που αποτελεί τεράστιο οργανισμό με μεγάλη τεχνογνωσία,

Επειδή εδώ και 25 χρόνια οι κάτοικοι των παραπάνω περιοχών πληρώνουν λογαριασμούς, συχνά υπέρογκους, για ακατάλληλο νερό για πόση αλλά και για οικιακή χρήση ενώ με αυτό ποτίζουν τα ζώα τους και τα φυτά που τρώνε,

Επειδή από τα ανωτέρω προκύπτουν δεσμευτικές υποχρεώσεις για την Πολιτεία

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός

  1. Ποια έργα περιλαμβάνονται στο Μνημονίου Συνεργασίας ΕΥΑΘ–Δήμου Ωραιοκάστρου–ΔΕΥΑΩ, για πόσα και ποια από αυτά έχουν υποβληθεί μελέτες στο ΥΠΕΝ και σε ποια έργα έχουν δοθεί οι σχετικές άδειες;
  2. Ποιες μελέτες από τις παραπάνω έχουν ολοκληρωθεί και ποια έργα έχουν δημοπρατηθεί για τη βελτίωση των εσωτερικών και εξωτερικών δικτύων ύδρευσης στη Δημοτική Ενότητα Μυγδονίας;
  3. Πότε προβλέπεται να ολοκληρωθεί η μεταφορά νερού από τον Αλιάκμονα;
  4. Ποιοι είναι λόγοι των συνεχών παρατάσεων που δίνονται στον ανάδοχο  για την κατασκευή του διυλιστηρίου ύδατος;
  5. Ποια άμεσα διορθωτικά μέτρα έχουν ληφθεί ή προγραμματίζονται, σύμφωνα με τις υποχρεώσεις της Οδηγίας, για την προστασία της δημόσιας υγείας έως την ολοκλήρωση της μόνιμης λύσης;
  6. Με ποιο συγκεκριμένο και δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα προτίθεται η Κυβέρνηση να εξασφαλίσει τη χρηματοδότηση των απαιτούμενων 17 εκατομμυρίων ευρώ και να υλοποιήσει τα έργα που θα διασφαλίσουν την πλήρη συμμόρφωση με την Οδηγία (ΕΕ) 2020/2184 ;
  7. Mε ποιον τρόπο τεκμηριώνεται η επιβολή πλήρους τιμολογιακής επιβάρυνσης σε συνθήκες μη διασφαλισμένης ποιότητας και επάρκειας του παρεχόμενου νερού στους κατοίκους των εν λόγω οικισμών;

Oι Ερωτώντες Βουλευτές

Γιαννούλης Χρήστος

Ζαμπάρας Μιλτιάδης (Μίλτος)

Δούρου Ειρήνη (Ρένα)

Κοντοτόλη Μαρίνα

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Νοτοπούλου Κατερίνα

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη)

Ψυχογιός Γεώργιος

Η Μπούκα δεν μπορεί να πνίγεται κάθε χρόνο – Άμεσες λύσεις ζητά ο Μίλτος Ζαμπάρας || Κατάθεση Ερώτησης

Η ανάγκη άμεσης κυβερνητικής παρέμβασης για την αντιπλημμυρική προστασία της Αμφιλοχίας αναδεικνύεται με Ερώτηση που κατέθεσε προς τους Υπουργούς Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, Υποδομών και Μεταφορών και Περιβάλλοντος και Ενέργειας ο Βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας και Αν. Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ, Μίλτος Ζαμπάρας, μετά τα πρόσφατα ακραία καιρικά φαινόμενα που έπληξαν την Τοπική Κοινότητα Μπούκας Αμφιλοχίας.

Για ακόμη μία φορά, η περιοχή της Μπούκας βρέθηκε αντιμέτωπη με έντονες βροχοπτώσεις κατά τους μήνες Ιανουάριο και Φεβρουάριο, με αποτέλεσμα την άνοδο της στάθμης της θάλασσας και εκτεταμένες πλημμύρες σε κατοικημένες περιοχές. Σπίτια, καλλιέργειες, επιχειρήσεις και υποδομές παρέμειναν για ημέρες κάτω από το νερό, προκαλώντας σοβαρές υλικές ζημιές και δημιουργώντας κινδύνους για τη δημόσια υγεία λόγω των λιμναζόντων υδάτων.

Οι κάτοικοι καταγγέλλουν ότι βιώνουν επαναλαμβανόμενα φαινόμενα καταστροφής, αποτέλεσμα της διαχρονικής απουσίας ολοκληρωμένων αντιπλημμυρικών έργων. Η κατάσταση έχει πλέον οδηγήσει την τοπική κοινωνία στα όρια της αντοχής της, καθώς κάθε έντονο καιρικό φαινόμενο μετατρέπεται σε μόνιμη απειλή για περιουσίες και ανθρώπινες ζωές.

Μετά από κινητοποιήσεις πολιτών στο Δημαρχείο Αμφιλοχίας, οι κάτοικοι ενημερώθηκαν ότι βρίσκεται σε εξέλιξη προμελέτη για την περιοχή, γεγονός που καταδεικνύει ότι μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ολοκληρωμένος και επαρκής σχεδιασμός αντιπλημμυρικής θωράκισης.

Το υφιστάμενο σύστημα απορροής ομβρίων και προστασίας αποδεικνύεται ανεπαρκές απέναντι στα νέα δεδομένα, καθιστώντας επιτακτική την άμεση υλοποίηση ουσιαστικών παρεμβάσεων.

Ο Μίλτος Ζαμπάρας καλεί τους αρμόδιους Υπουργούς να προχωρήσουν άμεσα:

  • στην πλήρη καταγραφή και αποτίμηση των ζημιών στην περιοχή της Μπούκας Αμφιλοχίας,
  • στη στήριξη και αποζημίωση των πληγέντων κατοίκων και παραγωγών,
  • στην άμεση υλοποίηση ολοκληρωμένων αντιπλημμυρικών έργων,
  • στον καθαρισμό ρεμάτων, τη διευθέτηση αποστραγγιστικών τάφρων και την ουσιαστική προστασία του παραλιακού μετώπου,
  • καθώς και στην εξασφάλιση των αναγκαίων χρηματοδοτικών εργαλείων για τη μόνιμη θωράκιση της περιοχής.

Όπως επισημαίνει ο Βουλευτής:

«Η κλιματική κρίση δεν αποτελεί πλέον μελλοντικό σενάριο αλλά καθημερινή πραγματικότητα. Η Πολιτεία οφείλει να εγκαταλείψει τη λογική των αποσπασματικών παρεμβάσεων και να προχωρήσει άμεσα σε έργα πρόληψης και προστασίας. Η περιφέρεια δεν μπορεί να παραμένει ανοχύρωτη απέναντι σε φαινόμενα που επαναλαμβάνονται με αυξανόμενη ένταση.»

Η προστασία ανθρώπινων ζωών, κατοικιών, περιουσιών και παραγωγικής δραστηριότητας απαιτεί άμεσο σχεδιασμό, πολιτική βούληση και ουσιαστικές παρεμβάσεις πριν οι επόμενες καταστροφές καταστούν μη αναστρέψιμες.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

Αθήνα,  27 Φεβρουαρίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τους Υπουργούς

Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας

Υποδομών και Μεταφορών

Περιβάλλοντος και Ενέργειας

ΘΕΜΑ: Επαναλαμβανόμενα και εκτεταμένα πλημμυρικά φαινόμενα στην Τ.Κ. Μπούκας Αμφιλοχίας – Ανάγκη άμεσων παρεμβάσεων αντιπλημμυρικής θωράκισης

Τα πρόσφατα ακραία καιρικά φαινόμενα που έπληξαν τη Δυτική Ελλάδα και ειδικότερα την Αιτωλοακαρνανία προκάλεσαν σοβαρές και επαναλαμβανόμενες πλημμύρες στην Τοπική Κοινότητα Μπούκας Αμφιλοχίας, επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική ευαλωτότητα της περιοχής.

Σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα τοπικών και περιφερειακών μέσων ενημέρωσης, η περιοχή βρέθηκε αντιμέτωπη με διαδοχικά πλημμυρικά επεισόδια τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο 2026, ενώ η έντονη κακοκαιρία προκάλεσε άνοδο της στάθμης της θάλασσας, υπερχείλιση υδάτων και εκτεταμένες πλημμύρες σε κατοικημένες ζώνες και παραλιακούς δρόμους. 

Κατοικίες, αυλές και αγροτικές εκμεταλλεύσεις παρέμειναν για ημέρες κάτω από το νερό, με τους κατοίκους να κάνουν λόγο για κατάσταση απόγνωσης και σοβαρούς κινδύνους για τη δημόσια υγεία λόγω λιμναζόντων υδάτων. 

Επιπλέον, αναφέρεται ότι ο οικισμός παρέμεινε πλημμυρισμένος για εβδομάδες, με δρόμους και υποδομές σε οριακή κατάσταση και την τοπική οικονομική δραστηριότητα να πλήττεται σοβαρά. 

Τα συνεχή επαναλαμβανόμενα και έντονα φαινόμενα ανέδειξαν εκ νέου τη διαχρονική έλλειψη επαρκών αντιπλημμυρικών έργων, με το πρόβλημα να επαναλαμβάνεται εδώ και χρόνια, όπως καταγγέλλουν οι κάτοικοι. 

Σε ορισμένες περιπτώσεις καταγράφηκαν ακόμη και κατολισθήσεις σε γειτονικές περιοχές και σοβαρές δυσκολίες στη μετακίνηση κατοίκων και οχημάτων. 

Η κατάσταση προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και κινητοποιήσεις κατοίκων, οι οποίοι πραγματοποίησαν διαμαρτυρία στο Δημαρχείο Αμφιλοχίας ζητώντας άμεσες λύσεις και ουσιαστική αντιπλημμυρική προστασία. Παράλληλα, σύμφωνα με δημοσιεύματα, δρομολογείται προμελέτη για την περιοχή, γεγονός που αποδεικνύει ότι μέχρι σήμερα δεν υφίσταται ολοκληρωμένο και επαρκές σχέδιο θωράκισης. 

Η επανάληψη των φαινομένων σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα καταδεικνύει ότι το υφιστάμενο σύστημα απορροής ομβρίων και αντιπλημμυρικής προστασίας είναι ανεπαρκές για την αντιμετώπιση των νέων κλιματικών συνθηκών, οι οποίες χαρακτηρίζονται από αυξημένη ένταση και συχνότητα ακραίων φαινομένων σε όλη τη Δυτική Ελλάδα. 

Δεδομένου ότι:

  • Η περιοχή πλήττεται επανειλημμένα από πλημμύρες με σοβαρές ζημιές σε κατοικίες, υποδομές και καλλιέργειες,
  • Υφίσταται άμεσος κίνδυνος για τη δημόσια υγεία και ασφάλεια των κατοίκων,
  • Δεν έχει υλοποιηθεί, έως σήμερα, ολοκληρωμένο σύστημα αντιπλημμυρικής προστασίας,
  • Η κλιματική κρίση αυξάνει τη συχνότητα και ένταση των ακραίων φαινομένων,
  • Η επαναλαμβανόμενη καταστροφή και η αίσθηση εγκατάλειψης που εκφράζουν οι κάτοικοι καθιστούν επιτακτική την άμεση παρέμβαση της Πολιτείας.
  • Απαιτείται ολοκληρωμένο σχέδιο αντιπλημμυρικής προστασίας, με σαφές χρονοδιάγραμμα και επαρκή χρηματοδότηση, ώστε να διασφαλιστούν η ανθρώπινη ζωή, η περιουσία των κατοίκων και η βιωσιμότητα της τοπικής οικονομίας.

Ερωτώνται οι συναρμόδιοι Υπουργοί:

  1. Έχει πραγματοποιηθεί πλήρης καταγραφή και αποτίμηση των ζημιών που προκλήθηκαν από τα πλημμυρικά φαινόμενα Ιανουαρίου–Φεβρουαρίου 2026 στην Τ.Κ. Μπούκας Αμφιλοχίας;
  2. Προτίθεται η Κυβέρνηση να προχωρήσει σε ειδικά μέτρα στήριξης των πληγέντων κατοίκων, επαγγελματιών και αγροτών της περιοχής;
  3. Υφίσταται εγκεκριμένη ή υπό εκπόνηση ολοκληρωμένη μελέτη αντιπλημμυρικής προστασίας για την περιοχή και ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης των απαιτούμενων έργων;
  4. Ποια άμεσα έργα καθαρισμού ρεμάτων, διευθέτησης αποστραγγιστικών τάφρων και προστασίας του παραλιακού μετώπου προβλέπονται και πότε θα ξεκινήσουν;
  5. Έχουν εξασφαλιστεί χρηματοδοτήσεις από εθνικούς πόρους, το Ταμείο Ανάκαμψης ή ευρωπαϊκά προγράμματα για την αντιπλημμυρική θωράκιση της Μπούκας;
  6. Υπάρχει επικαιροποιημένο σχέδιο πολιτικής προστασίας για την περιοχή και έχουν ληφθεί μέτρα πρόληψης ενόψει νέων ακραίων καιρικών φαινομένων;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Ζαμπάρας Μιλτιάδης (Μίλτος)

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Ανακοίνωση Τμήματος Ενέργειας, Περιβάλλοντος και Κλιματικής Πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: Καμία αμφισημία στα ζητήματα κυριαρχικών δικαιωμάτων και ενεργειακής στρατηγικής

Το τελευταίο διάστημα παρακολουθούμε την επικοινωνιακή υπερπροβολή της κυβέρνησης σχετικά με τις πρόσφατες παραχωρήσεις προς την Chevron και τη Hellenic Energy. Την ίδια στιγμή, στις ήδη ώριμες παραχωρήσεις που υφίστανται από το 2019 είτε δεν έχει υπάρξει ουσιαστική πρόοδος είτε κυβερνητικές παλινωδίες έχουν οδηγήσει σε αποχωρήσεις παραχωρησιούχων.

Τα ζητήματα  των κυριαρχικών δικαιωμάτων δεν μπορεί να  τα αποθέτουμε ή να τα ευθυγραμμίζουμε με συμφέροντα ή τις αποφάσεις ενός ενεργειακού κολοσσού. Μόνο κριτήριο πρέπει να είναι το Διεθνές Δίκαιο και η Διεθνής Νομιμότητα.

Η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει τις επιλογές της ως στοιχείο «θωράκισης» των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας. Ωστόσο, οι πρόσφατα αναρτηθείσες Πράξεις 05/2026 και 06/2026 του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που αφορούν τον προσυμβατικό έλεγχο των συγκεκριμένων Συμβάσεων Μίσθωσης και εγκρίθηκαν προς υπογραφή, αναδεικνύουν ζητήματα που απαιτούν σαφείς και τεκμηριωμένες εξηγήσεις.

Σύμφωνα με το περιεχόμενο των Πράξεων, περιλαμβάνονται ρυθμίσεις που συνδέουν το γεωγραφικό αντικείμενο των συμβάσεων με ενδεχόμενες μελλοντικές διακρατικές συμφωνίες οριοθέτησης, καθώς και συναφείς προβλέψεις αποζημιωτικού χαρακτήρα. Οι ρυθμίσεις αυτές απαιτούν σαφείς διευκρινίσεις ως προς το εύρος και τις συνέπειές τους.

Αντίστοιχες πρόνοιες δεν περιλαμβάνονταν στις συμβάσεις του 2019. Το ζήτημα δεν είναι νομικίστικο, αλλά κατεξοχήν πολιτικό και θεσμικό. Η διαχείριση των θαλάσσιων ζωνών και των κυριαρχικών δικαιωμάτων απαιτεί σαφή στρατηγική, πλήρη διαφάνεια και απόλυτη συνέπεια.

Η χώρα δεν χρειάζεται επικοινωνιακές υπερβολές ούτε ασαφείς χειρισμούς σε τόσο κρίσιμα ζητήματα. Χρειάζεται συνεκτικό και μακροπρόθεσμο ενεργειακό σχεδιασμό, με διαφάνεια, ισχυρό δημόσιο έλεγχο και πλήρη κοινοβουλευτική εποπτεία.

Χρειάζεται ενημέρωση των κομμάτων και της Βουλής των Ελλήνων για τα ζητήματα αυτά.

Δ. Καλαματιανός στο «ΠΑΡΟΝ της Κυριακής»: Η ενεργειακή πολιτική απαιτεί σχέδιο και σοβαρότητα

Άρθρο του Διονύση Καλαματιανού, Βουλευτή Ηλείας, Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, που δημοσιεύτηκε στο «ΠΑΡΟΝ της Κυριακής»

Η ενέργεια αποτελεί στρατηγικό πυλώνα που συνδέεται άμεσα με την ανθεκτικότητα της Χώρας, τη διεθνή της θέση και -κυρίως- την καθημερινότητα κάθε πολίτη. Υπό αυτό το πρίσμα, απαιτείται καθαρό σχέδιο, διαρκής θεσμική επάρκεια και πολιτική ευθύνη. Όταν, λοιπόν, η κυβέρνηση επιλέγει να επενδύσει στην επικοινωνία παρά στη στοχευμένη στρατηγική, υπάρχει πρόβλημα.

Η πρόσφατη υπογραφή των συμφωνιών έρευνας και ενδεχόμενης εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων ανάμεσα στο Ελληνικό Δημόσιο και την κοινοπραξία Chevron – Helleniq Energy παρουσιάστηκε από την κυβέρνηση ως δήθεν ιστορικό σημείο αναφοράς για την ενεργειακή ασφάλεια και τη διεθνή θέση της Ελλάδας.

Την ίδια στιγμή, από το 2019 έως σήμερα, η κυβέρνηση δεν αξιοποίησε τις συμφωνίες έρευνας που είχαν υπογραφεί επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με την ExxonMobil και την τότε Total. Συμφωνίες που εξασφάλιζαν ισχυρή δημόσια παρουσία και ουσιαστικό έλεγχο μέσω των ΕΛΠΕ. Επτά χρόνια στασιμότητας, λοιπόν, που δεν μπορούν να διαγραφούν με μια τελετή υπογραφών και στομφώδη κυβερνητικά Δελτία Τύπου. Η μακρά αδράνεια αποδεικνύει ότι δεν υπήρξε ούτε συνέχεια πολιτικής ούτε συγκροτημένος σχεδιασμός.

Η διερεύνηση και πιθανή εξόρυξη υδρογονανθράκων -ειδικά σε τέτοια κλίμακα- δεν είναι απλή υπόθεση. Προϋποθέτει ισχυρό κράτος, διαφάνεια, ρυθμιστικό πλαίσιο με σαφείς όρους και αποτελεσματικό δημόσιο έλεγχο. Απαιτεί περιβαλλοντικές εγγυήσεις, επιστημονική τεκμηρίωση και ισχυρούς μηχανισμούς εποπτείας. Στην κατεύθυνση αυτή, προβληματίζει ιδιαίτερα ότι η συμμετοχή του Δημοσίου, αντί να ενισχύεται, περιορίζεται με επιλογή της κυβέρνησης, όπως για το «οικόπεδο 2» στο Ιόνιο όπου μειώθηκε από 25% σε 10%. Πώς, ακριβώς, αυτό υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον;

Η κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει πειστικά: πώς οι συμφωνίες για τις οποίες πανηγυρίζει είναι πραγματικά προς όφελος της Χώρας και των πολιτών; Περιμένουμε, λοιπόν, τις σχετικές συμβάσεις να κατατεθούν στη Βουλή, όπου θα εξεταστούν αναλυτικά, άρθρο προς άρθρο. Εκεί θα φανεί αν εξασφαλίζουν επαρκή οφέλη για το Δημόσιο, ρήτρες προστασίας, ουσιαστικό έλεγχο και περιβαλλοντικές εγγυήσεις ή αν αποτελούν ακόμη ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα.

Υπάρχει, όμως, και μια κρίσιμη διάσταση: είναι απολύτως λανθασμένο να ανατίθεται σε ιδιωτικές εταιρείες ρόλος που αγγίζει ζητήματα Διεθνούς Δικαίου. Μια πολυεθνική δεν είναι θεσμικός διεθνής φορέας και όπως υπογράφει συμφωνία με την Ελλάδα, μπορεί να κάνει το ίδιο και με άλλες χώρες – ακόμη και ανταγωνιστικές. Οι εταιρείες λειτουργούν με γνώμονα την κερδοφορία, όχι με γνώμονα τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου. Συνεπώς, τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής πρέπει να σχεδιάζονται και να υλοποιούνται αποκλειστικά από την Πολιτεία, με σταθερή, πολυδιάστατη διπλωματία, συμμαχίες και αταλάντευτη προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο.

Η Χώρα χρειάζεται ενεργειακή στρατηγική με ορίζοντα δεκαετιών. Χρειάζεται καθαρούς ρόλους μεταξύ εξωτερικής πολιτικής και οικονομικής δραστηριότητας. Πάνω απ’ όλα, μια πολιτική που να βάζει στο επίκεντρο τον πολίτη και το δημόσιο συμφέρον. Διότι, τη στιγμή που η κυβέρνηση πανηγυρίζει, τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις συνεχίζουν να πληρώνουν πανάκριβα την ενέργεια, με την αγοραστική τους δύναμη να έχει καταρρεύσει. Το ερώτημα παραμένει: ποιο πραγματικό όφελος θα υπάρξει για τους πολίτες από αυτές τις συμφωνίες;

Στη βάση αυτή, η ενεργειακή πολιτική δεν μπορεί να ασκείται με όρους εντυπωσιασμού. Απαιτεί σχέδιο, συνέπεια και σοβαρότητα. Η πραγματική ενεργειακή και περιβαλλοντική θωράκιση της Χώρας προϋποθέτει ένα ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο για την πράσινη μετάβαση, με ενίσχυση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, της αποθήκευσης και των δικτύων, αλλά και ουσιαστική ανάπτυξη των Ενεργειακών Κοινοτήτων. Απαιτείται, επίσης, σταθερός δημόσιος έλεγχος σε κρίσιμες ενεργειακές υποδομές, αναθεώρηση του μοντέλου τιμολόγησης ώστε να αποσυνδεθεί το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας από το φυσικό αέριο και μηχανισμοί προστασίας του καταναλωτή. Μόνο μια στρατηγική με αυτά τα χαρακτηριστικά μπορεί να μειώσει το κόστος για πολίτες και επιχειρήσεις και να θωρακίσει ενεργειακά τη Χώρα. Δυστυχώς, οι κυβερνητικές επιλογές κινούνται σε εντελώς διαφορετική κατεύθυνση.

Διονυσία Στεφάτου: Το στοίχημα της ενέργειας κρίνεται στην πράξη, όχι στις εξαγγελίες

Δήλωση της Στεφάτου Διονυσίας, υπεύθυνης της Πολιτικής Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ για την Ενέργεια

Ο Πρωθυπουργός στο κυριακάτικο μήνυμά του επέλεξε να εντάξει τις νέες συμφωνίες για υδρογονάνθρακες σε ένα αφήγημα «επανεκκίνησης» και ενεργειακής αυτονομίας. Όμως η ενέργεια δεν προσφέρεται για επικοινωνιακές υπεραπλουστεύσεις ούτε για πολιτικές σημειολογίες. Πρόκειται για στρατηγικό πεδίο που απαιτεί συνέπεια, συνέχεια κράτους, θεσμική επάρκεια και συγκεκριμένες απαντήσεις στα κρίσιμα ερωτήματα που παραμένουν ανοιχτά.

Πρώτον, οι συμβάσεις έρευνας υδρογονανθράκων δεν ξεκινούν σήμερα. Το βασικό πλαίσιο παραχωρήσεων είχε ήδη διαμορφωθεί και υπογραφεί το 2019 από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, με πρόνοια για δημόσιο έλεγχο και θεσμική θωράκιση. Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι αν υπάρχει «επανεκκίνηση», αλλά τι μεσολάβησε τα τελευταία 6,5–7 χρόνια και γιατί δεν υπήρξε ουσιαστική πρόοδος μέχρι σήμερα.

Δεύτερον, το επιχείρημα περί «40% των κερδών χωρίς κρατικά κεφάλαια» δεν αρκεί για να τεκμηριώσει ότι διασφαλίζεται το δημόσιο συμφέρον. Τα ποσοστά από μόνα τους δεν εγγυώνται ούτε πραγματικά έσοδα ούτε δίκαιη απόδοση για την κοινωνία. Η απουσία άμεσης χρηματοδοτικής συμμετοχής δεν συνεπάγεται απουσία δημόσιας ευθύνης. Η παραχώρηση δικαιωμάτων και οι δεσμεύσεις που συνοδεύουν μια τέτοια επιλογή αποτελούν σοβαρή δημόσια πράξη που απαιτεί διαφάνεια, σαφείς όρους και ουσιαστικό θεσμικό έλεγχο.

Τρίτον, η σύνδεση των ερευνών φυσικού αερίου με την «ενεργειακή αυτονομία» απαιτεί ρεαλισμό. Ακόμη και στην καλύτερη περίπτωση, η αξιοποίηση πιθανών κοιτασμάτων τοποθετείται χρονικά στο τέλος της δεκαετίας. Η ενεργειακή ασφάλεια σήμερα και τα επόμενα χρόνια κρίνεται από τη σταθερότητα των τιμών, τη διαχείριση των εισαγωγών, την αποθήκευση και την επιτάχυνση της μετάβασης. Την ίδια στιγμή, τα ελληνικά νοικοκυριά και η επιχειρηματικότητα συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν ένα δυσβάσταχτο ενεργειακό κόστος, που συμπιέζει το διαθέσιμο εισόδημα και περιορίζει την ανταγωνιστικότητα της παραγωγικής βάσης. Η ενεργειακή πολιτική δεν μπορεί να περιορίζεται σε μελλοντικές προσδοκίες, αλλά οφείλει να δίνει άμεσες και μετρήσιμες απαντήσεις στο σημερινό πρόβλημα των τιμών.

Τέταρτον, οι αναφορές σε θέσεις εργασίας και δημόσια έσοδα προϋποθέτουν συγκεκριμένα και τεκμηριωμένα στοιχεία. Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι η ύπαρξη φυσικών πόρων δεν μεταφράζεται αυτόματα σε κοινωνική ευημερία ούτε σε διατηρήσιμη ανάπτυξη. Σε πολλές περιπτώσεις, τα οφέλη περιορίστηκαν σε στενούς κύκλους ή εξανεμίστηκαν λόγω αδύναμων θεσμών και ελλιπούς δημόσιου ελέγχου. Το κρίσιμο, επομένως, δεν είναι οι γενικές διακηρύξεις περί θέσεων εργασίας και εσόδων, αλλά το πώς θα διασφαλιστεί με σαφείς μηχανισμούς ότι τυχόν έσοδα θα κατευθυνθούν σε κοινωνική ενίσχυση, παραγωγική ανασυγκρότηση και μείωση του ενεργειακού κόστους.

Πέμπτον, η επίκληση «στρατηγικών συμμαχιών» ως εγγύηση γεωπολιτικής θωράκισης δεν μπορεί να υποκαθιστά μια ολοκληρωμένη εθνική ενεργειακή στρατηγική. Η αξιοποίηση φυσικών πόρων οφείλει να υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον, να εντάσσεται σε μακροπρόθεσμο σχεδιασμό και να συνοδεύεται από πλήρη κοινοβουλευτικό έλεγχο.

Έκτον, η πρόοδος στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας είναι θετική και αποτελεί διαχρονική εθνική κατεύθυνση. Ωστόσο, η ενεργειακή μετάβαση δεν κρίνεται μόνο από το ποσοστό συμμετοχής των ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα, αλλά από τη μείωση του κόστους για τους καταναλωτές, την ενίσχυση της αποθήκευσης, τη σταθερότητα του συστήματος και τη διεύρυνση της συμμετοχής των ενεργειακών κοινοτήτων.

Η χώρα χρειάζεται συνεκτικό και μακροπρόθεσμο ενεργειακό σχέδιο, με διαφάνεια, ισχυρό δημόσιο έλεγχο και σαφή κοινωνικό προσανατολισμό. Οι ενεργειακές επιλογές δεν είναι ζήτημα επικοινωνίας, αλλά στρατηγικές αποφάσεις που δεσμεύουν τη χώρα για δεκαετίες. Οι συμφωνίες που υπογράφηκαν θα αξιολογηθούν με σοβαρότητα όταν κατατεθούν στη Βουλή. Εκεί θα εξεταστεί αν διασφαλίζουν πράγματι το δημόσιο συμφέρον και τη μακροπρόθεσμη ενεργειακή σταθερότητα της χώρας.

Ερώτηση βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ: Σοβαρά προβλήματα βιωσιμότητας της ελληνικής μελισσοκομίας – Ελληνοποιήσεις, ελλιπείς έλεγχοι και ανάγκη άμεσων μέτρων στήριξης

Αθήνα, 19 Φεβρουαρίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τους κ.κ. Υπουργούς

Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

Περιβάλλοντος και Ενέργειας

ΘΕΜΑ: «Σοβαρά προβλήματα βιωσιμότητας της ελληνικής μελισσοκομίας – Ελληνοποιήσεις, ελλιπείς έλεγχοι και ανάγκη άμεσων μέτρων στήριξης»

Η ελληνική μελισσοκομία διανύει μία από τις δυσκολότερες περιόδους των τελευταίων δεκαετιών. Ο κλάδος βρίσκεται αντιμέτωπος με τη δραματική μείωση της παραγωγής λόγω κλιματικής κρίσης, την αύξηση του κόστους παραγωγής, τις ανεξέλεγκτες εισαγωγές χαμηλού κόστους και το εκτεταμένο φαινόμενο των «ελληνοποιήσεων».

Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι μεγάλες ποσότητες εισαγόμενου μελιού, αμφιβόλου ποιότητας και προέλευσης, διατίθενται στην αγορά σε εξευτελιστικές τιμές, συχνά μέσω πρακτικών ανάμειξης με ελληνικό μέλι, με αποτέλεσμα να παραπλανάται ο καταναλωτής και να πλήττεται το εισόδημα των Ελλήνων μελισσοκόμων. Η κατάσταση αυτή αναμένεται να επιδεινωθεί περαιτέρω σε περίπτωση πλήρους εφαρμογής της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Mercosur, που δύναται να αυξήσει σημαντικά τις εισαγωγές μελιού σε τιμές πολύ χαμηλότερες του κόστους παραγωγής των Ελλήνων μελισσοκόμων.

Παράλληλα, οι μελισσοκόμοι αντιμετωπίζουν σοβαρά θεσμικά εμπόδια κατά την άσκηση της δραστηριότητάς τους λόγω αντικρουόμενων κανονιστικών ερμηνειών σχετικά με τη χρήση καπνιστηριού και τη μετακίνησή τους σε δασικές εκτάσεις, γεγονός που δημιουργεί καθεστώς ανασφάλειας δικαίου και επιβολής δυσανάλογων προστίμων.

Την ίδια στιγμή, οι ενισχύσεις που λαμβάνει ο κλάδος παραμένουν περιορισμένες, χωρίς ουσιαστικά μέτρα εκσυγχρονισμού, αποζημίωσης για απώλειες παραγωγής και αντιστάθμισης του αυξημένου κόστους συμμόρφωσης με τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές.

Επειδή η μελισσοκομία αποτελεί στρατηγικό τομέα της πρωτογενούς παραγωγής με σημαντική συμβολή στη βιοποικιλότητα και τη διατροφική ασφάλεια της χώρας,

Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:

1. Ποια άμεσα μέτρα προτίθεται να λάβει η Κυβέρνηση για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των «ελληνοποιήσεων» και της νοθείας στο μέλι;

2. Προτίθεται να ενισχύσει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς στα σημεία εισόδου και στην εσωτερική αγορά με σύγχρονες μεθόδους ανάλυσης γνησιότητας;

3. Υπάρχει σχεδιασμός για τη θεσμοθέτηση σαφούς και ενιαίου πλαισίου που να ρυθμίζει τη μετακίνηση και εγκατάσταση μελισσοκόμων σε δασικές περιοχές, ώστε να αρθεί η σημερινή κατάσταση ανασφάλειας;

4. Προτίθεται το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων να προχωρήσει σε ουσιαστική αύξηση των ενισχύσεων και σε ειδικά προγράμματα στήριξης για την ανανέωση εξοπλισμού και οχημάτων;

5. Ποια μέτρα προτίθεται να αναλάβει για την αντιστάθμιση των απωλειών παραγωγής, λόγω κλιματικής κρίσης;

6. Ποια είναι η θέση της Κυβέρνησης σχετικά με την προστασία της εγχώριας και ευρωπαϊκής μελισσοκομίας από τις επιπτώσεις διεθνών εμπορικών συμφωνιών που θα εντείνουν τον αθέμιτο ανταγωνισμό;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές  

Κόκκαλης Βασίλειος

Ζαμπάρας Μιλτιάδης

Ακρίτα Έλενα

Βέττα Καλλιόπη

Γαβρήλος Γιώργος

Γεροβασίλη Όλγα

Κασιμάτη Ειρήνη (Νίνα)

Κεδίκογλου Συμεών

Κοντοτόλη Μαρίνα

Μαμουλάκης Χαράλαμπος (Χάρης)

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Νοτοπούλου Κατερίνα

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη) 

Ψυχογιός Γεώργιος

Ανακοίνωση του Τμήματος Ενέργειας και Περιβάλλοντος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: Επικοινωνιακός θόρυβος σε υδρογονάνθρακες και LNG Χωρίς εθνικό σχέδιο, με νέες εξαρτήσεις

Η σημερινή υπογραφή των συμφωνιών έρευνας και πιθανής εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της κοινοπραξίας Chevron–HelleniQ Energy για τις θαλάσσιες περιοχές νότια της Πελοποννήσου και της Κρήτης συνοδεύτηκε από έναν ακόμη ορυμαγδό επικοινωνιακών πανηγυρισμών της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει τη σημερινή εξέλιξη ως ιστορικό ορόσημο για την ενεργειακή ασφάλεια και τη γεωπολιτική αναβάθμιση της χώρας. Ωστόσο, η ενεργειακή πολιτική δεν μπορεί να ασκείται με όρους εντυπώσεων, αλλά με θεσμική σοβαρότητα, στρατηγικό σχεδιασμό και διασφάλιση του δημόσιου συμφέροντος.

Πρόκειται για την ίδια κυβέρνηση που στο παρελθόν διακήρυσσε ότι «δεν θα κάνουμε το Αιγαίο Κόλπο του Μεξικού» και ότι «μας ενδιαφέρει το φυσικό αέριο και όχι το πετρέλαιο». Πρόκειται επίσης για την ίδια κυβέρνηση που επί επτά χρόνια δεν προχώρησε ουσιαστικά καμία από τις ώριμες παραχωρήσεις που είχαν υπογραφεί το 2019 από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με την ExxonMobil και την τότε Total, συμβάσεις που είχαν διασφαλίσει τη δημόσια παρουσία και τον έλεγχο μέσω των ΕΛΠΕ. Η μακρά περίοδος αδράνειας από το 2019 έως σήμερα αποδεικνύει ότι η σημερινή τελετή δεν μπορεί να υποκαταστήσει την έλλειψη ουσιαστικής προετοιμασίας και συνεκτικού εθνικού σχεδίου.

Η έρευνα και πιθανή εξόρυξη υδρογονανθράκων τέτοιου μεγέθους απαιτεί ενίσχυση των αρμόδιων δημόσιων υπηρεσιών, τεχνική και ρυθμιστική επάρκεια, σαφείς όρους δημόσιου ελέγχου και πλήρη διαφάνεια. Τίποτε από αυτά δεν έχει ουσιαστικά ενισχυθεί τα τελευταία χρόνια. Αντιθέτως, η μείωση της συμμετοχής του Δημοσίου στο «οικόπεδο 2» στο Ιόνιο από 25% σε 10%, χωρίς εμφανές αντάλλαγμα, γεννά εύλογα ερωτήματα για το κατά πόσο διασφαλίστηκε επαρκώς το δημόσιο συμφέρον.

Και τέλος, η ίδια κυβέρνηση που με τις διακηρύξεις περί «Κάθετου Διαδρόμου» φιλοδοξεί να παρουσιάσει τη χώρα ως ενεργειακό κόμβο, επιλέγει μια στρατηγική που κινδυνεύει να δημιουργήσει νέες εξαρτήσεις αντί να ενισχύσει την ενεργειακή αυτονομία. Η εμπλοκή της δημόσιας ΔΕΠΑ Εμπορίας σε κοινοπραξίες όπως η Atlantic–SEE, με συμμετοχή ιδιωτών και συμβατικές δεσμεύσεις με την αμερικανική εταιρεία Venture Global, εγείρει εύλογα ερωτήματα ως προς την οικονομική βιωσιμότητα των συμφωνιών, την κατανομή του ρίσκου και τη διασφάλιση του δημόσιου συμφέροντος. Σε ένα διεθνές περιβάλλον όπου η αγορά LNG χαρακτηρίζεται από υψηλή μεταβλητότητα τιμών και αβεβαιότητα ζήτησης, η χώρα δεν μπορεί να αναλαμβάνει μακροχρόνιες δεσμεύσεις χωρίς πλήρη διαφάνεια, σαφή στρατηγικό σχεδιασμό και ουσιαστικό κοινοβουλευτικό έλεγχο.

Παράλληλα, παρατηρείται αυξανόμενη πίεση για επιδοτήσεις νέων μονάδων επαναεριοποίησης (FSRU) με εθνικούς πόρους. Οι δημόσιοι πόροι δεν μπορούν να λειτουργούν ως εγγύηση ιδιωτικού επιχειρηματικού ρίσκου. Οφείλουν κατά προτεραιότητα να κατευθύνονται στη χρηματοδότηση της ενεργειακής μετάβασης, στην αποθήκευση ενέργειας, στην ενίσχυση των Ενεργειακών Κοινοτήτων και της αυτοπαραγωγής/αυτοκατανάλωσης, δηλαδή σε παρεμβάσεις που μειώνουν άμεσα και διατηρήσιμα το ενεργειακό κόστος για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις.

Την ώρα που καλλιεργούνται αφηγήματα περί «ελληνικού Ελντοράντο υδρογοναθράκων» και γεωπολιτικής αναβάθμισης, τα ελληνικά νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις συνεχίζουν να δοκιμάζονται από υψηλές τιμές ενέργειας, αυξημένο κόστος πρώτων υλών και ακριβό δανεισμό, λειτουργώντας σε περιβάλλον χαμηλών μισθών και ασφυκτικών συνθηκών ανταγωνισμού. Η ενεργειακή πολιτική οφείλει να υπηρετεί πρώτα την κοινωνική συνοχή, τη μείωση του κόστους για τους πολίτες και την ενίσχυση της παραγωγικής βάσης της χώρας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ δεν αντιμετωπίζει ιδεοληπτικά την αξιοποίηση των φυσικών πόρων της χώρας. Η διερεύνηση υδρογονανθράκων μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο εθνικού σχεδιασμού, υπό την προϋπόθεση ότι διασφαλίζεται ο δημόσιος έλεγχος, η διαφάνεια και η ένταξή της σε μια συνολική στρατηγική δίκαιης ενεργειακής μετάβασης. Οι συμβάσεις που υπογράφηκαν θα κριθούν αναλυτικά όταν κατατεθούν στη Βουλή. Εκεί θα αποδειχθεί αν υπηρετούν πράγματι το εθνικό συμφέρον ή αν αποτελούν ακόμη ένα κεφάλαιο μιας πολιτικής που επενδύει περισσότερο στην εικόνα παρά στη στρατηγική ουσία που έχει ανάγκη η χώρα

ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: Οι πιρουέτες του κ. Μητσοτάκη στα ενεργειακά

Ανακοίνωση Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

Είμαστε για μια ακόμα φορά μάρτυρες ενός επικοινωνιακού ορυμαγδού από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με αφορμή την υπογραφή σήμερα των συμφωνιών με την Chevron και την HelleniQ Energy για έρευνα και πιθανή εξόρυξη υδρογονανθράκων στις περιοχές της Νότιας Πελοποννήσου και της Κρήτης.

Είναι η ίδια κυβέρνηση που κάθεται εδώ και 7 χρόνια πάνω στις ώριμες παραχωρήσεις σε ExxonMobil και HelleniQ Energy στην Κρήτη, συμβάσεις υπογεγραμμένες από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με εξασφάλιση και της δημόσιας παρουσίας μέσω του δημόσιου ελέγχου των ΕΛΠΕ, για τις οποίες δεν έχει γίνει ουσιαστικά τίποτα (εκτός από την παραχώρηση του ελέγχου των ΕΛΠΕ στον ιδιώτη μέτοχο).

Είναι η ίδια κυβέρνηση, που επέτρεψε στους αντιπροσώπους του Δημοσίου στα ΕΛΠΕ, να μειώσουν τη συμμετοχή του Δημοσίου στο οικόπεδο 2 στο Ιόνιο από 25% σε 10% χωρίς αντάλλαγμα, κάτι που εγείρει ακόμα και ερωτήματα περί απιστίας σε βάρος του Δημοσίου.

Προκύπτει λοιπόν ένα μεγάλο ερώτημα: Πού πήγαν τα μεγάλα λόγια για πράσινη ενέργεια του κ. Μητσοτάκη; Πού πήγε η ατζέντα του «πρωτοπόρου στην Ευρώπη για την πράσινη ανάπτυξη» και την ανάγκη διακοπής των ορυκτών καυσίμων; Υπάρχουν, άλλωστε, οι σχετικές δηλώσεις του πρωθυπουργού στον ΟΗΕ τα προηγούμενα χρόνια. Ο κ. Μητσοτάκης έχει πλήρως ενσωματωθεί στο δόγμα του Τραμπισμού και του «drill baby drill», ξεχνάει τη Συμφωνία των Παρισίων, ξεχνάει την κλιματική ουδετερότητα, την κλιματική κρίση, την ανθεκτικότητα των κοινωνιών, όπως ξέχασε τις ενεργειακές κοινότητες και τη δίκαιη μετάβαση.