Skip to main content

Θεματική Ενότητα: Περιβάλλον

Στη Βουλή από τον Β. Κόκκαλη οι καταγγελίες για τις υλοτομήσεις στη μεθόριο – Ζητά απαντήσεις για νομιμότητα και Natura

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις . Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Ερωτήσεις, Ερωτήσεις - Α.Κ.Ε. - Αναφορές.

Στο επίκεντρο του κοινοβουλευτικού ελέγχου φέρνει ο βουλευτής Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία κ. Βασίλης Κόκκαλης τις εργασίες αποψίλωσης και υλοτόμησης που πραγματοποιούνται τα τελευταία χρόνια κατά μήκος της μεθορίου, κάνοντας λόγο για σοβαρά ζητήματα νομιμότητας, διαφάνειας και περιβαλλοντικής προστασίας.

Με ερώτησή του προς τους υπουργούς Εθνικής Άμυνας και Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ο κ. Κόκκαλης υποστηρίζει ότι από το 2023 έως σήμερα εκτελούνται εργασίες καθαρισμού, αποψίλωσης και υλοτομίας εντός της Ζώνης Ασφάλειας Προκάλυψης (ΖΑΠ), χωρίς να υπάρχει ένα σαφές και ολοκληρωμένο θεσμικό πλαίσιο που να καθορίζει τις αρμοδιότητες, τους όρους διαχείρισης και τους μηχανισμούς ελέγχου των συγκεκριμένων παρεμβάσεων.

Ο Λαρισαίος βουλευτής επισημαίνει ότι, παρότι οι εργασίες ανατίθενται μέσω δημόσιων ανοικτών διαγωνισμών, οι σχετικές συμβάσεις δεν φαίνεται να έχουν κοινοποιηθεί στις αρμόδιες δασικές υπηρεσίες, ενώ, όπως αναφέρει, δεν έχουν τεθεί στη διάθεσή τους στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι τηρούνται οι προβλεπόμενες διαδικασίες.

Στην ερώτηση γίνεται λόγος για έλλειψη ενιαίου πλαισίου όσον αφορά την καταγραφή των δασικών προϊόντων, την παράδοση και παραλαβή της ξυλείας, την εποπτεία των εργασιών, την ιχνηλασιμότητα των προϊόντων και τη νόμιμη διακίνησή τους.

Παράλληλα, ο κ. Κόκκαλης επικαλείται ευρήματα αυτοψιών των Διευθύνσεων Δασών, σύμφωνα με τα οποία έχουν καταγραφεί υλοτομήσεις πέραν του επιτρεπόμενου εύρους των 20 μέτρων, μη αδειοδοτημένες διανοίξεις δασικών δρόμων εκτός των ορίων της Ζώνης Ασφάλειας Προκάλυψης, αλλά και επεμβάσεις σε περιοχές ιδιαίτερης περιβαλλοντικής σημασίας.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και σε περιστατικά μεταφοράς φρεσκοκομμένης ξυλείας από φορτηγά ιδιωτικών εταιρειών, χωρίς – όπως σημειώνεται – τα προβλεπόμενα συνοδευτικά έγγραφα, γεγονός που οδήγησε, σύμφωνα με την ερώτηση, ακόμη και σε κατασχέσεις ξυλείας και υποβολή μηνύσεων από τις αρμόδιες δασικές αρχές.

Ο πρώην υφυπουργός τονίζει ακόμη ότι μέρος των περιοχών όπου εκτελούνται οι εργασίες βρίσκεται εντός προστατευόμενων περιοχών του δικτύου Natura 2000 και του Εθνικού Πάρκου Οροσειράς Ροδόπης, όπου απαιτείται αυξημένο επίπεδο περιβαλλοντικής προστασίας.

Με την κοινοβουλευτική του παρέμβαση ζητά από την κυβέρνηση να δώσει στη δημοσιότητα τις συμβάσεις που έχουν συναφθεί από το 2023 μέχρι σήμερα, να διευκρινίσει μέσω ποιων διαγωνισμών ανατέθηκαν οι εργασίες και ποιοι οικονομικοί φορείς συμμετείχαν σε αυτούς, καθώς και να απαντήσει εάν έχουν διερευνηθεί οι διαπιστώσεις των δασικών υπηρεσιών για υπερβάσεις των επιτρεπόμενων ορίων υλοτόμησης και παράνομες διανοίξεις δρόμων.

Παράλληλα, ζητά εξηγήσεις για την αντίφαση που – όπως υποστηρίζει – προκύπτει μεταξύ των απαντήσεων της Στρατιωτικής Υπηρεσίας, σύμφωνα με τις οποίες δεν πραγματοποιούνται νέες υλοτομήσεις, και των ευρημάτων των δασικών υπηρεσιών που οδήγησαν σε κατασχέσεις ξυλείας και ποινικές διαδικασίες.

Τέλος, ο κ. Κόκκαλης καλεί την κυβέρνηση να προχωρήσει στη θέσπιση ενός ολοκληρωμένου πλαισίου διαχείρισης των δασικών εκτάσεων εντός των Απαγορευμένων Ζωνών και της Ζώνης Ασφάλειας Προκάλυψης, με στόχο – όπως αναφέρει – την πλήρη διαφάνεια των διαδικασιών, την ιχνηλασιμότητα της παραγόμενης ξυλείας, την ουσιαστική συμμετοχή των δασικών υπηρεσιών και την αυστηρή εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.

Ακολουθεί το κείμενο της ερώτησης:

Αθήνα, 8 Ιουλίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τους κ.κ. Υπουργούς

Εθνικής Άμυνας

Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Θέμα: «Σοβαρά ζητήματα νομιμότητας, διαφάνειας και περιβαλλοντικής προστασίας στις εργασίες υλοτόμησης κατά μήκος της μεθορίου»

Έντονο προβληματισμό προκαλεί ο τρόπος με τον οποίο εκτελούνται από το 2023 έως και σήμερα εργασίες καθαρισμού, αποψίλωσης και υλοτομίας εντός της μεθοριακής ζώνης και ειδικότερα εντός της Ζώνης Ασφάλειας Προκάλυψης (ΖΑΠ). Το ισχύον καθεστώς για τη διαχείριση των δασικών εκτάσεων εντός Απαγορευμένης Ζώνης και Ζώνης Ασφάλειας Προκάλυψης παραμένει αποσπασματικό μετά τη λήξη, το 2010, των κοινών υπουργικών αποφάσεων που ρύθμιζαν τη διαχείριση των δασών εντός ΑΖ/ΖΑΠ, δημιουργώντας κενό ως προς τις αρμοδιότητες, τους όρους εκμετάλλευσης και τους μηχανισμούς ελέγχου.

Παρά το γεγονός ότι οι εργασίες καθαρισμού, διαμόρφωσης και υλοτομίας εντός της ΖΑΠ εκτελούνται αποκλειστικά μέσω δημόσιων ανοικτών διαγωνισμών, μέχρι σήμερα δεν φαίνεται να έχουν κοινοποιηθεί στις αρμόδιες δασικές υπηρεσίες οι σχετικές συμβάσεις που προέκυψαν από τις εν λόγω διαδικασίες, ούτε έχουν τεθεί υπόψη τους στοιχεία που να αποδεικνύουν την τήρηση των προβλεπόμενων διαδικασιών.

Ταυτόχρονα, διαπιστώνεται απουσία ενός ενιαίου θεσμικού πλαισίου που να ρυθμίζει τη διαδικασία καταγραφής των παραγόμενων δασικών προϊόντων, την παράδοση και παραλαβή της παραγόμενης ξυλείας, την εποπτεία των εργασιών, την ιχνηλασιμότητα των προϊόντων και τη νόμιμη διακίνησή τους.

Παράλληλα, έχουν αναφερθεί περιστατικά υλοτομήσεων πέραν του προβλεπόμενου εύρους των 20 μέτρων, μη αδειοδοτημένες διανοίξεις δρόμων εκτός των ορίων των 500 μέτρων της ΖΑΠ, καθώς και νέες υλοτομήσεις σε περιοχές όπου η στρατιωτική υπηρεσία υποστηρίζει ότι δεν πραγματοποιούνται πλέον εργασίες και ότι υφίστανται αποκλειστικά υπολείμματα παλαιότερων παρεμβάσεων προς αποκομιδή.

Ειδικότερα, από κλιμάκια των Διευθύνσεων Δασών έχουν καταγραφεί περιπτώσεις μεταφοράς φρεσκοκομμένης ξυλείας από φορτηγά ιδιωτικών εταιρειών, και έχει διαπιστωθεί σε τμήματα της ΖΑΠ, η ύπαρξη μεγάλου όγκου συσσωρευμένης ξυλείας, προερχόμενης τόσο από παλαιές όσο και από πρόσφατες υλοτομήσεις. Το γεγονός αυτό δημιουργεί εύλογα ερωτήματα ως προς την πραγματική έκταση των εργασιών που εξακολουθούν να εκτελούνται σε περιοχές όπου η στρατιωτική υπηρεσία υποστηρίζει ότι δεν πραγματοποιούνται πλέον εργασίες και ότι υφίστανται αποκλειστικά υπολείμματα παλαιότερων παρεμβάσεων προς αποκομιδή.

Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς μέρος των περιοχών αυτών εμπίπτει σε προστατευόμενες περιοχές του δικτύου Natura 2000 και στο Εθνικό Πάρκο Οροσειράς Ροδόπης, όπου απαιτείται αυξημένο επίπεδο περιβαλλοντικής προστασίας και ειδική μέριμνα για την τήρηση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.

Επειδή οι εργασίες αποψίλωσης, καθαρισμού και υλοτόμησης στις εν λόγω περιοχές της Ζώνης Ασφάλειας Προκάλυψης εκτελούνται από ιδιωτικές εταιρείες χωρίς να έχουν κοινοποιηθεί οι σχετικές συμβάσεις ανάθεσης στις δασικές υπηρεσίες,

Επειδή αυτοψίες και έλεγχοι των δασικών αρχών έχουν καταγράψει υλοτομήσεις πέραν των επιτρεπόμενων ορίων, μη αδειοδοτημένες διανοίξεις δασικών δρόμων και επεμβάσεις σε περιοχές ιδιαίτερης περιβαλλοντικής σημασίας,

Επειδή έχουν διαπιστωθεί περιστατικά μεταφοράς πρόσφατα υλοτομημένης ξυλείας χωρίς τα προβλεπόμενα συνοδευτικά έγγραφα, με αποτέλεσμα να έχουν κινηθεί οι προβλεπόμενες διαδικασίες κατάσχεσης και υποβολής μηνύσεων,

Επειδή τμήματα της επίμαχης περιοχής εμπίπτουν στο δίκτυο Natura 2000 και στο Εθνικό Πάρκο Οροσειράς Ροδόπης, όπου επιβάλλεται αυξημένο καθεστώς προστασίας,

Επειδή παρατηρείται εμφανής αντίφαση μεταξύ των διαπιστώσεων των δασικών υπηρεσιών και των απαντήσεων που έχουν δοθεί στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου αναφορικά με την ύπαρξη ή μη νέων υλοτομιών,

Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:

  1. Ποιες συμβάσεις έχουν συναφθεί από το 2023 έως σήμερα για την εκτέλεση εργασιών αποψίλωσης, καθαρισμού και υλοτόμησης εντός της Ζώνης Ασφάλειας Προκάλυψης και για ποιο λόγο αυτές δεν έχουν κοινοποιηθεί στις αρμόδιες δασικές υπηρεσίες;
  2. Μέσω ποιων δημόσιων ανοικτών διαγωνισμών ανατέθηκαν οι συγκεκριμένες εργασίες και ποιοι οικονομικοί φορείς συμμετείχαν σε αυτούς;
  3. Έχουν διερευνηθεί οι διαπιστώσεις των Διευθύνσεων Δασών σχετικά με υλοτομήσεις πέραν των προβλεπόμενων ορίων, μη αδειοδοτημένες διανοίξεις δρόμων και επεμβάσεις εκτός της επιτρεπόμενης ζώνης;
  4. Πώς εξηγείται η αντίφαση μεταξύ των απαντήσεων της Στρατιωτικής Υπηρεσίας περί μη ύπαρξης νέων υλοτομιών και των ευρημάτων των δασικών υπηρεσιών που κατέληξαν ακόμη και σε κατασχέσεις ξυλείας και υποβολή μηνύσεων;
  5. Προτίθεται η Κυβέρνηση να θεσπίσει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο διαχείρισης των δασικών εκτάσεων εντός ΑΖ και ΖΑΠ, που να εξασφαλίζει τη διαφάνεια των διαδικασιών, την ιχνηλασιμότητα της παραγόμενης ξυλείας, την ουσιαστική συμμετοχή των δασικών υπηρεσιών και την πλήρη συμμόρφωση με την περιβαλλοντική νομοθεσία;

Ο Ερωτών Βουλευτής

Κόκκαλης Βασίλειος

Στη Βουλή η πολεοδομική εκκρεμότητα της Παραλίας Κουλούρας με ερώτηση βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με πρωτοβουλία του Β. Κόκκαλη

Συντάχθηκε από Ειρήνη Μαλτέζου στις . Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Ερωτήσεις, Ερωτήσεις - Α.Κ.Ε. - Αναφορές.

Την έντονη αντίδρασή του για τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσεται η εκπόνηση του Τοπικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΤΠΣ) του Δήμου Τεμπών εκφράζει με κοινοβουλευτική ερώτηση προς τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας ο βουλευτής Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία κ. Βασίλης Κόκκαλης, κάνοντας λόγο για αδικαιολόγητη κωλυσιεργία και αναπαραγωγή πολεοδομικών σχεδιασμών που, όπως υποστηρίζει, παραμένουν αμετάβλητοι εδώ και περισσότερο από τρεις δεκαετίες. Την ερώτηση συνυπογράφουν 6 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Ο Λαρισαίος βουλευτής υποστηρίζει ότι το νέο Τοπικό Πολεοδομικό Σχέδιο, αντί να αποτελέσει εργαλείο σύγχρονου αναπτυξιακού και περιβαλλοντικού σχεδιασμού, αναπαράγει τις προβλέψεις της Ζώνης Οικιστικού Ελέγχου Αιγάνης του 1990, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις σημερινές συνθήκες και την πραγματική οικιστική εξέλιξη της περιοχής.

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στην Παραλία Κουλούρας, σημειώνοντας ότι ο υφιστάμενος οικισμός εξακολουθεί να μένει εκτός των περιοχών προς πολεοδόμηση, παρά το γεγονός ότι έχει εξαιρεθεί από τη ζωνοποίηση της περιοχής Natura 2000, ενώ υπάρχει και ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Τεμπών υπέρ της ένταξής του στον σχεδιασμό.

Κατά τον κ. Κόκκαλη, η διατήρηση ενός πολεοδομικού καθεστώτος που βασίζεται σε δεδομένα του 1990 αγνοεί το ισχύον Περιφερειακό Χωροταξικό Πλαίσιο Θεσσαλίας, το οποίο προβλέπει ως έργο πρώτης προτεραιότητας την αναθεώρηση της ΖΟΕ Αιγάνης. Παράλληλα, εκτιμά ότι η επιλογή αυτή στερεί από την περιοχή τη δυνατότητα οργανωμένης ανάπτυξης, δημιουργίας αναγκαίων υποδομών και βελτίωσης της ποιότητας ζωής των κατοίκων, ενώ εγκυμονεί και ζητήματα ασφάλειας.

Με την ερώτησή του ζητά από τον αρμόδιο υπουργό να εξηγήσει γιατί η μελέτη του ΤΠΣ δεν ενσωματώνει τις κατευθύνσεις του Περιφερειακού Χωροταξικού Πλαισίου, για ποιο λόγο παρακάμπτεται η ομόφωνη θέση του Δήμου Τεμπών σχετικά με την Παραλία Κουλούρας, αν προτίθεται να παρέμβει ώστε να επικαιροποιηθεί η μελέτη με σύγχρονους πολεοδομικούς μηχανισμούς, καθώς και αν θα διασφαλιστεί ουσιαστική δημόσια διαβούλευση επί του συνόλου του σχεδίου, ώστε οι πολίτες και οι τοπικοί φορείς να έχουν πραγματική δυνατότητα παρέμβασης πριν από την οριστικοποίησή του.

Ακολουθεί η Ερώτηση.

Αθήνα, 7 Ιουλίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας

ΘΕΜΑ: «Αδικαιολόγητη κωλυσιεργία και εμμονή σε παρωχημένους σχεδιασμούς 35ετίας στο Τοπικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΤΠΣ) του Δήμου Τεμπών – Η περίπτωση της Παραλίας Κουλούρας»

Η εν εξελίξει σύνταξη της μελέτης του Τοπικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΤΠΣ) του Δήμου Τεμπών, αντί να αποτελέσει το σύγχρονο εργαλείο αναπτυξιακού σχεδιασμού και περιβαλλοντικής θωράκισης που επαγγέλλεται η Κυβέρνηση, εξελίσσεται σε μια γραφειοκρατική εμμονή αναπαραγωγής αναχρονιστικών ρυθμίσεων.

Ειδικότερα, η Ζώνη Οικιστικού Ελέγχου (ΖΟΕ) Αιγάνης, η οποία θεσπίστηκε το μακρινό 1990 (ΦΕΚ 492/Δ/1990), παραμένει «παγωμένη» επί 36 συναπτά έτη. Η μελέτη του ΤΠΣ, όπως παρουσιάστηκε δημόσια τον Νοέμβριο του 2025, προκαλεί έντονο προβληματισμό και αγανάκτηση, καθώς φαίνεται να αγνοεί προκλητικά την υφιστάμενη οικιστική και πραγματική κατάσταση, διατηρώντας αμετάβλητες τις προβλέψεις του 1990.

Είναι αδιανόητο, εν έτει 2026, να αγνοείται το Περιφερειακό Χωροταξικό Πλαίσιο Θεσσαλίας (ΦΕΚ ΑΑΠ 269/2018), το οποίο ρητά θέτει ως έργο Α’ Προτεραιότητας την αναθεώρηση και επικαιροποίηση της ΖΟΕ Αιγάνης με βάση τα σημερινά δεδομένα. Η εξαίρεση του υφιστάμενου οικισμού «Παραλία Κουλούρας» από τους σχεδιασμούς προς πολεοδόμηση, παρά το γεγονός ότι έχει εξαιρεθεί από τη ζωνοποίηση της Ζώνης Ειδικής Προστασίας (Natura 2000) και παρά την ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Τεμπών (141/2025), συνιστά κατάφωρη παράβλεψη της αρχής του ορθολογικού πολεοδομικού σχεδιασμού.

Η εμμονή σε ένα καθεστώς που δεν λαμβάνει υπόψη τη νόμιμη και πραγματική οικιστική εξέλιξη της περιοχής, όχι μόνο υποβαθμίζει το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής αλλά εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για την ασφάλεια των πολιτών καθώς στερεί την περιοχή από κρίσιμες υποδομές και οργανωμένη δόμηση.

Κατόπιν των ανωτέρω,

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

  1. Για ποιο λόγο η μελέτη του ΤΠΣ Δήμου Τεμπών αγνοεί τις επιταγές του Περιφερειακού Χωροταξικού Πλαισίου Θεσσαλίας για την κατά προτεραιότητα αναθεώρηση της ΖΟΕ Αιγάνης βάσει των σημερινών δεδομένων;
  2. Πώς δικαιολογείται η παράκαμψη της ομόφωνης βούλησης της τοπικής κοινωνίας και του Δήμου Τεμπών για την ένταξη του οικισμού «Παραλία Κουλούρας» στις περιοχές προς πολεοδόμηση, τη στιγμή που τα όρια της περιοχής Natura 2000 έχουν οριστικοποιηθεί και επιτρέπουν την εν λόγω οργάνωση;
  3. Προτίθεται το Υπουργείο να παρέμβει ώστε να επικαιροποιηθεί το αντικείμενο της μελέτης, περιλαμβάνοντας σύγχρονους πολεοδομικούς μηχανισμούς, ώστε να επιλυθεί ένα χρόνιο πρόβλημα 36 ετών, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα το πλέον ευαίσθητο οικοσύστημα του Δέλτα του Πηνειού;
  4. Θα διασφαλιστεί η ουσιαστική διαβούλευση επί του πλήρους περιεχομένου του Σχεδίου και όχι μόνο επί της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ), ώστε οι πολίτες και οι σύλλογοι να μην βρεθούν προ τετελεσμένων βάσει ενός σχεδιασμού που εκπονήθηκε πριν από τρεις δεκαετίες;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Κόκκαλης Βασίλειος

Ζαμπάρας Μιλτιάδης (Μίλτος)

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη)

Ψυχογιός Γεώργιος

Καλλιόπη Βέττα: «Είναι κοινή παραδοχή πλέον από όλους ότι η μετάβαση έχει αποτύχει και πρέπει να αναθεωρηθεί» || Κατάθεση αναφοράς

Συντάχθηκε από Ειρήνη Μαλτέζου στις . Καταχωρήθηκε στο Α.Κ.Ε. – Αναφορές, Βουλή, Ερωτήσεις - Α.Κ.Ε. - Αναφορές.

Κατάθεση κοινοβουλευτικής αναφοράς με την κοινή επιστολή-κραυγή αγωνίας των τριών Επιστημονικών Επιμελητηρίων της περιοχής

Η Βουλευτής Π.Ε. Κοζάνης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Καλλιόπη Βέττα κατέθεσε σήμερα κοινοβουλευτική αναφορά προς τους Υπουργούς Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Περιβάλλοντος και Ενέργειας και Ανάπτυξης, με θέμα «Αγωνία για την πορεία της Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης στη Δυτική Μακεδονία».

Η αναφορά βασίζεται στην κοινή επιστολή του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (Παράρτημα Δυτικής Μακεδονίας), του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (5ο Περιφερειακό Τμήμα Δυτικής Μακεδονίας) και του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (Τμήμα Δυτικής Μακεδονίας), η οποία απευθύνεται προς τα Ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και την Ελληνική Κυβέρνηση.

Στην επιστολή τους, οι θεσμικοί εκπρόσωποι του επιστημονικού και παραγωγικού δυναμικού της περιοχής κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, επισημαίνοντας ότι επτά χρόνια μετά την έναρξη της απολιγνιτοποίησης, η εφαρμοζόμενη πολιτική παρουσιάζει δραματική απόκλιση μεταξύ στόχων και αποτελεσμάτων.

Συγκεκριμένα, η Δυτική Μακεδονία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια καθολική υποχώρηση των αναπτυξιακών της μεγεθών, η οποία αποτυπώνεται ανάγλυφα σε μια σειρά από δείκτες της ΕΛΣΤΑΤ:

• Έντονη πληθυσμιακή συρρίκνωση κατά -10,3% (περίοδος 2016–2025), που καθιστά τη Δυτική Μακεδονία την πιο αραιοκατοικημένη Περιφέρεια της χώρας.

• Πρωτιά στην ανεργία πανελλαδικά, η οποία παραμένει στο 15,3% το 2025 (έναντι 8,9% του εθνικού μέσου όρου), παρουσιάζοντας μάλιστα αυξητικές τάσεις την περίοδο 2024–2025.

• Κατακόρυφη πτώση της Ακαθάριστης Προστιθέμενης Αξίας (ΑΠΑ) κατά -21,8% την περίοδο 2015–2023, την ώρα που σε εθνικό επίπεδο καταγράφεται αύξηση +26,2%.

• Απελπιστικά χαμηλούς ρυθμούς πραγματικής απορρόφησης των πόρων του Προγράμματος Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης (ΠΔΑΜ), καθώς επί συνολικής δημόσιας χρηματοδότησης 1,61 δισ. ευρώ, οι δαπάνες προς πιστοποίηση αγγίζουν μόλις το 9,36%.

Παράλληλα, τα Επιμελητήρια καταγγέλλουν σοβαρές δομικές στρεβλώσεις, καθώς σημαντικό μέρος των πόρων εγκλωβίζεται σε υποστηρικτικές δράσεις (κατάρτιση, συμβουλευτική), ενώ οι μεγάλες παραγωγικές, βιομηχανικές και εμβληματικές επενδύσεις που θα δημιουργούσαν μόνιμες θέσεις εργασίας απουσιάζουν παντελώς.

Την ίδια στιγμή, καταδικάζουν την αδικαιολόγητη παραμονή των διοικητικών δομών (ΕΥΔΑΜ, ΜΕΤΑΒΑΣΗ Α.Ε.) στην Αθήνα, γεγονός που στερεί από την πληττόμενη περιοχή πολύτιμα έσοδα και θέσεις εργασίας.

Με την παρέμβασή τους, οι φορείς καταθέτουν ένα ενιαίο πλαίσιο  συγκεκριμένων προτάσεων για την αναθεώρηση της πολιτικής της Μετάβασης, ζητώντας μεταξύ άλλων:

1. Αξιολόγηση της Μετάβασης με πραγματικούς κοινωνικούς, οικονομικούς και δημογραφικούς δείκτες (θέσεις εργασίας, εισόδημα) και όχι με ψυχρά λογιστικά κριτήρια.

2. Θεσμοθέτηση Ευρωπαϊκής Ρήτρας Κοινωνικού και Δημογραφικού Αντικτύπου, ώστε κάθε επιδότηση να συνδέεται υποχρεωτικά με μόνιμες, ποιοτικές και συλλογικά καλυπτόμενες θέσεις εργασίας.

3. Στοχευμένη ενίσχυση μεγάλων επενδύσεων στη βιομηχανία, τη μεταποίηση και την καινοτομία, με παράλληλη οργανική διασύνδεση και ενσωμάτωση των τοπικών ΜμΕ.

4. Έκτακτη χρηματοδότηση του Πρωτογενούς Τομέα και της Αγροδιατροφής από τους πόρους της ΚΑΠ και αξιοποίηση των αποκατεστημένων λιγνιτικών εκτάσεων.

5. Επανασχεδιασμό της φάσης μετάβασης μετά το 2027, με ρητή ρήτρα «κλειδώματος» συγκεκριμένων κονδυλίων (earmarked funding) για τη Δυτική Μακεδονία στα επικείμενα Εθνικά και Περιφερειακά Σχέδια (NRPP), καθώς και την άμεση μεταφορά των ΕΥΔΑΜ και ΜΕΤΑΒΑΣΗ Α.Ε. στην Κοζάνη.

Όπως αναφέρει η κ. Βέττα, ο χρόνος των θεωρητικών σχεδιασμών, των κυβερνητικών υποσχέσεων και των γραφειοκρατικών καθυστερήσεων έχει εξαντληθεί προ πολλού.


Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Ελληνική Πολιτεία οφείλουν να αναλάβουν τις ιστορικές τους ευθύνες πριν η καταστροφή του παραγωγικού και κοινωνικού ιστού καταστεί μη αναστρέψιμη.


Η Δυτική Μακεδονία, η περιοχή που κράτησε στις πλάτες της την ενεργειακή επιβίωση ολόκληρης της χώρας για δεκαετίες, δεν είναι ανεκτό να μετατρέπεται σε μία από τις πιο πληττόμενες περιφέρειες της Ευρώπης.



Επισυνάπτεται η αναφορά.

2026-07-07 Βέττα -Δίκαιη Αναπτυξιακή Μετάβαση στη Δυτική ΜακεδονίαΛήψη

Ερώτηση Σ. Κεδίκογλου – Μ. Ζαμπάρα: «Να προχωρήσει άμεσα η αποκατάσταση της παρόχθιας βλάστησης στους ποταμούς Κυμασιώτη και Κηρέα στη Βόρεια Εύβοια»

Συντάχθηκε από Ειρήνη Μαλτέζου στις . Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Ερωτήσεις, Ερωτήσεις - Α.Κ.Ε. - Αναφορές.

Αθήνα, 7 Ιουλίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ


Προς τους Υπουργούς

Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Εσωτερικών

Θέμα: «Να προχωρήσει άμεσα η αποκατάσταση της παρόχθιας βλάστησης στους ποταμούς Κυμασιώτη και Κηρέα στη Βόρεια Εύβοια»

Στην παρόχθια περιοχή των ποταμών Κυμασιώτη και Κηρέα της Βόρειας Εύβοιας έχει προκύψει με οξύτητα ένα κρίσιμο ζήτημα περιβαλλοντικής υποβάθμισης και πολιτικής προστασίας, το οποίο η Πολιτεία οφείλει να αντιμετωπίσει άμεσα. Σε δημόσιο ψήφισμα κατοίκων της περιοχής, καθώς και σε δημόσιες παρεμβάσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, επισημαίνεται ότι γύρω από τους δύο ποταμούς υπήρχε σημαντικό πλατανόδασος, του οποίου τα πλατάνια όμως έχουν σχεδόν εξαφανιστεί από την ασθένεια που ονομάζεται «μεταχρωματικό έλκος», ότι σε πολλά σημεία δεν έχει απομείνει ούτε ένα δέντρο, αλλά και ότι στη θέση τους εξαπλώνεται ο αείλανθος ή «βρωμοκαρυδιά». Στο πλαίσιο αυτό, αίτημα των κατοίκων είναι η πραγματοποίηση άμεσης μελέτης και συντονισμένη δεντροφύτευση από τον Δήμο, την Περιφέρεια και το Δασαρχείο.

Είναι προφανές ότι το θέμα έχει σαφή θεσμική διάσταση. Το ίδιο το ΥΠΕΝ έχει αναγνωρίσει ότι το «μεταχρωματικό έλκος» του πλατάνου, που εξαπλώνεται επί δύο δεκαετίες στη χώρα μας, οφείλεται στον παθογόνο μύκητα «Ceratocystis platani» και η αντιμετώπισή του απαιτεί ελέγχους, εθνικό σχέδιο δράσης και τοπικά σχέδια δράσης, καθώς και συγκεκριμένους ρόλους για κάθε εμπλεκόμενη υπηρεσία. Παράλληλα, ο αείλανθος («Ailanthus altissima») περιλαμβάνεται στον ενωσιακό κατάλογο χωροκατακτητικών ξενικών ειδών, κατά τον Εκτελεστικό Κανονισμό 2019/1262.

Επιπλέον, η ανάγκη παρέμβασης είναι ακόμη πιο επιτακτική διότι η περιοχή έχει ήδη δοκιμαστεί από πλημμυρικά φαινόμενα. Τον Σεπτέμβριο του 2023 καταγράφηκαν σοβαρά προβλήματα στο Κυμάσι μετά από υπερχείλιση του Κυμασιώτη, ενώ και ο Κηρέας βρέθηκε στα όρια της υπερχείλισης. Ωστόσο, αν και έχουν ανακοινωθεί αντιπλημμυρικά έργα και σχετικές χρηματοδοτήσεις για τη Βόρεια Εύβοια, καθώς και το έστω περιορισμένο πρόγραμμα αναδάσωσης 9.383,8 στρεμμάτων με προϋπολογισμό 16 εκατ. ευρώ, δεν προκύπτει σαφές, ειδικό και χρονοδεσμευμένο σχέδιο για την αποκατάσταση των παρόχθιων περιοχών των ποταμών Κυμασιώτη και Κηρέα.

Συνεπώς:

Επειδή οι δράσεις αναδάσωσης πρέπει να προχωρήσουν χωρίς άλλες καθυστερήσεις, τόσο στη συγκεκριμένη περιοχή, όσο και σε ολόκληρη τη Βόρεια Εύβοια,

Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:

  1. Έχει γίνει αυτοψία από τις αρμόδιες δασικές υπηρεσίες στους ποταμούς Κυμασιώτη και Κηρέα και ποια είναι τα πορίσματά της;
  2. Υπάρχει εγκεκριμένο τοπικό σχέδιο δράσης για το «μεταχρωματικό έλκος» και την αποκατάσταση της παρόχθιας βλάστησης στη συγκεκριμένη περιοχή;
  3. Προτίθενται να χρηματοδοτήσουν άμεσα ειδική μελέτη και έργο δεντροφύτευσης με κατάλληλα ιθαγενή είδη, με παράλληλο έλεγχο του αείλανθου;
  4. Ποιος φορέας θα έχει την ευθύνη συντονισμού μεταξύ του Δασαρχείου, του Δήμου και της Περιφέρειας, ώστε να μη χαθεί άλλη φυτευτική περίοδος;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Κεδίκογλου Συμεών

Ζαμπάρας Μιλτιάδης (Μίλτος)

Επίκαιρη ερώτηση Γ. Καραμέρου: Το έργο Εύρυτος για την εκτροπή ποταμών της Ευρυτανίας στερείται επιστημονικής τεκμηρίωσης και κοινωνικής συναίνεσης

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις . Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Επίκαιρες Ερωτήσεις.

Αθήνα, 3 Ιουλίου 2026

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας

ΘΕΜΑ: «Το έργο Εύρυτος για την εκτροπή ποταμών της Ευρυτανίας στερείται επιστημονικής τεκμηρίωσης και κοινωνικής συναίνεσης»

Έντονη κοινωνική ανησυχία επικρατεί στην Ευρυτανία σχετικά με τον σχεδιασμό του έργου «Εύρυτος», το οποίο αφορά στην εκτροπή των υδάτων του Καρπενησιώτη και του Κρικελλοπόταμου προς το υδροδοτικό σύστημα Μόρνου–Ευήνου, με στόχο την ενίσχυση της υδροδότησης της Αττικής. Όπως προκύπτει από τις δημόσιες παρεμβάσεις της Επιτροπής Αγώνα, των τοπικών φορέων και των συλλογικοτήτων, εκφράζονται σοβαρές επιφυλάξεις για τις περιβαλλοντικές, κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες του έργου, ενώ εκατοντάδες πολίτες και δεκάδες φορείς έχουν ήδη κινητοποιηθεί ζητώντας την ακύρωσή του. Η τοπική κοινωνία επισημαίνει ότι πριν εξεταστούν έργα μεγάλης κλίμακας μεταφοράς υδάτων θα έπρεπε να δοθεί προτεραιότητα στη μείωση των απωλειών των δικτύων ύδρευσης, στην αξιοποίηση του βρόχινου νερού, στην επαναχρησιμοποίηση επεξεργασμένων υδάτων, σε πολιτικές εξοικονόμησης νερού, καθώς και σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο βιώσιμης διαχείρισης των υδάτινων πόρων. Παράλληλα, οι κάτοικοι εκφράζουν ανησυχία για τις επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει το έργο στη βιοποικιλότητα, στα ποτάμια οικοσυστήματα, στον ορεινό τουρισμό και συνολικά στην αναπτυξιακή προοπτική της Ευρυτανίας. Ταυτόχρονα, προτείνεται σειρά μέτρων όπως οι υποδομές συγκράτησης όμβριων, η δημιουργία «πόλεων-σφουγγαριών» και η ανακύκλωση νερού, πριν εξεταστούν παρεμβάσεις μεγάλης κλίμακας που μεταβάλλουν υδρολογικές λεκάνες.

Επειδή η διαχείριση των υδάτινων πόρων οφείλει να βασίζεται σε επιστημονικά δεδομένα, στη διαφάνεια, στην προστασία του περιβάλλοντος και στη συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών,

Επειδή η μεταφορά υδάτων μεταξύ διαφορετικών λεκανών απορροής αποτελεί εξαιρετικά σοβαρή παρέμβαση, η οποία πρέπει να αποτελεί έσχατη επιλογή και να τεκμηριώνεται πλήρως,

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

  1. Σε ποιο στάδιο βρίσκεται σήμερα ο σχεδιασμός του έργου «Εύρυτος» και ποιες διοικητικές ή περιβαλλοντικές εγκρίσεις έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα; Έχουν ολοκληρωθεί οι απαιτούμενες υδρολογικές, περιβαλλοντικές και οικολογικές μελέτες και θα δοθούν άμεσα στη δημοσιότητα;
  2. Ποιες εναλλακτικές λύσεις για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας στην Αττική αξιολογήθηκαν πριν επιλεγεί η μεταφορά υδάτων από την Ευρυτανία; Προτίθεται η κυβέρνηση να αναστείλει κάθε διαδικασία προώθησης του έργου μέχρι να προηγηθεί ουσιαστική δημόσια διαβούλευση με τους τοπικούς φορείς, την επιστημονική κοινότητα και την αυτοδιοίκηση;

Ο Ερωτών Βουλευτής 

Καραμέρος  Γιώργος

Ερώτηση Κ. Βέττα: H Υπουργική Απόφαση για τη κατανομή των εσόδων CO2 για το 2026 προκαλεί δραματική μείωση των πόρων για τα έργα υποδομής στη Δυτική Μακεδονία

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις . Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Ερωτήσεις, Ερωτήσεις - Α.Κ.Ε. - Αναφορές.

Αθήνα, 2 Ιουλίου 2026

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Θέμα: «H Υπουργική Απόφαση για τη κατανομή των εσόδων CO2 για το 2026 προκαλεί δραματική μείωση των πόρων για τα έργα υποδομής στη Δυτική Μακεδονία»

Η υποχρέωση της Πολιτείας για τη διασφάλιση σταθερών, εγγυημένων και επαρκών πόρων προς τις υπό μετάβαση λιγνιτικές περιοχές της Δυτικής Μακεδονίας, με σκοπό την παραγωγική τους ανασυγκρότηση, έχει αγνοηθεί ποικιλοτρόπως.

Η δημοσίευση της Υ.Α. του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για την κατανομή των εσόδων από τη δημοπράτηση των δικαιωμάτων άνθρακα για το 2026 (ΥΠΕΝ/ΔΚΑΠΑ/70880/1279/2026, ΦΕΚ 3764/Β/24-6-2026), επιβεβαιώνει, για μια ακόμη φορά την συγκεκριμένη εξέλιξη.

Τα ποσοστά κατανομής είναι αποκαλυπτικά: προβλέπεται μόλις 4,37% για το Πράσινο Ταμείο (από 14,55% το 2025) και 20,17% για το Ταμείο Ενεργειακής Μετάβασης (από 37% το 2025). Αντίθετα, το 32,52% (από 9% το 2025) των συνολικών εσόδων κατευθύνεται στον Ειδικό Λογαριασμό Α.Π.Ε. (Ε.Λ.Α.Π.Ε.) προκειμένου να καλυφθούν τα ελλείμματα των μεγάλων συμφερόντων της ενέργειας, και το 26,53% (από 20%) παραχωρείται για την αντιστάθμιση της βιομηχανίας. Η επιλογή αυτή εξαϋλώνει τον Αντισταθμιστικό Πόρο, ο οποίος θεσπίστηκε επί ΣΥΡΙΖΑ με τον Ν. 4585/2018, δημιουργώντας για πρώτη φορά στην Ευρώπη ένα Εθνικό Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης με δέσμευση για μόνιμο 6% επί των συνολικών εσόδων απευθείας για τις λιγνιτικές περιοχές. Εξαιτίας των διαχρονικών επιλογών από τη Ν.Δ., το ποσοστό αυτό συρρικνώθηκε στο εξευτελιστικό 0,01% το 2023 και στο 1,35% το 2025.

Με τη νέα μείωση, η τύχη των υφιστάμενων έργων στην Π.Ε. Κοζάνης —όπως οι ενεργειακές αναβαθμίσεις δημοτικών και αθλητικών εγκαταστάσεων, τα δίκτυα ύδρευσης και υποδομών, τα σχέδια για την Ακρινή και την ΑΕΒΑΛ, καθώς και η υποστήριξη του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας— τίθεται εν αμφιβόλω, ενώ οι νέες μελέτες έρχονται αντιμέτωπα με το ενδεχόμενο της απόρριψης και απένταξης λόγω έλλειψης πόρων.

Επειδή η επιβίωση της Δυτικής Μακεδονίας δεν είναι διαπραγματεύσιμη και η υφιστάμενη κατανομή στερεί από την τοπική κοινωνία τους πόρους που της ανήκουν δικαιωματικά,

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

  1. Προτίθεται να αναθεωρήσει την άδικη απόφαση κατανομής για το 2026 που εντείνει την δραματική συρρίκνωση των πόρων που προορίζονται για έργα υποδομής στην Δυτική Μακεδονία;

Η Ερωτώσα Βουλευτής

Βέττα Καλλιόπη

Επίκαιρη ερώτηση Β. Κόκκαλη: Οικονομική ασφυξία στον πρωτογενή τομέα και ανάγκη επανένταξης των αγροτών στη ρύθμιση των 120 δόσεων για το αγροτικό ρεύμα

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις . Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Επίκαιρες Ερωτήσεις.

Αθήνα, 3 Ιουλίου 2026

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας

ΘΕΜΑ: «Οικονομική ασφυξία στον πρωτογενή τομέα και ανάγκη επανένταξης των αγροτών στη ρύθμιση των 120 δόσεων για το αγροτικό ρεύμα»

Η μειωμένη ρευστότητα που αντιμετωπίζουν οι αγρότες, λόγω των δυσχερών οικονομικών συνθηκών του πρωτογενούς τομέα, δεν επαρκεί για την ομαλή κάλυψη των οικονομικών τους υποχρεώσεων και την τακτική εξόφληση των λογαριασμών αγροτικού ρεύματος. Η μαζική συσσώρευση ανεξόφλητων τιμολογίων, οδηγεί τους αγρότες σε ένα φαύλο κύκλο οφειλών, διακοπής ηλεκτροδότησης και αδυναμίας ολοκλήρωσης της καλλιεργητικής περιόδου. Η δυνατότητα που τους παρέχεται για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών αγροτικού ρεύματος με την ένταξη τους σε πρόγραμμα διακανονισμού προκαταβάλλοντας το 20% του συνολικού οφειλόμενου ποσού και την αποπληρωμή του υπόλοιπου σε έως 18 ή 24 δόσεις καθίσταται, στην πράξη, ανέφικτη λόγω της σημαντικής έλλειψης ρευστότητας που αντιμετωπίζουν.

Επειδή για την κάλυψη των αναγκών της αγροτικής παραγωγής απαιτείται η δυνατότητα επανένταξης όλων των αγροτών στη ρύθμιση των 120 δόσεων αποπληρωμής για την αποπληρωμή των οφειλών τους,

Επειδή το συνεχώς αυξανόμενο κόστος παραγωγής και οι επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης, έχουν προκαλέσει πληθώρα προβλημάτων στους παραγωγούς και αδυναμία εξυπηρέτησης των οικονομικών τους υποχρεώσεων.

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

Προτίθεται να προβεί σε σχετική νομοθετική ρύθμιση για την επανένταξη όλων των αγροτών με ληξιπρόθεσμες οφειλές στη ρύθμιση των 120 δόσεων για το αγροτικό τιμολόγιο;

Ο Ερωτών Βουλευτής

Κόκκαλης Βασίλειος

Επίκαιρη ερώτηση Γ. Καραμέρου: Το έργο Εύρυτος για την εκτροπή ποταμών της Ευρυτανίας στερείται επιστημονικής τεκμηρίωσης και κοινωνικής συναίνεσης

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις . Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Επίκαιρες Ερωτήσεις.

Αθήνα, 3 Ιουλίου 2026

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας

ΘΕΜΑ: «Το έργο Εύρυτος για την εκτροπή ποταμών της Ευρυτανίας στερείται επιστημονικής τεκμηρίωσης και κοινωνικής συναίνεσης»

Έντονη κοινωνική ανησυχία επικρατεί στην Ευρυτανία σχετικά με τον σχεδιασμό του έργου «Εύρυτος», το οποίο αφορά στην εκτροπή των υδάτων του Καρπενησιώτη και του Κρικελλοπόταμου προς το υδροδοτικό σύστημα Μόρνου–Ευήνου, με στόχο την ενίσχυση της υδροδότησης της Αττικής. Όπως προκύπτει από τις δημόσιες παρεμβάσεις της Επιτροπής Αγώνα, των τοπικών φορέων και των συλλογικοτήτων, εκφράζονται σοβαρές επιφυλάξεις για τις περιβαλλοντικές, κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες του έργου, ενώ εκατοντάδες πολίτες και δεκάδες φορείς έχουν ήδη κινητοποιηθεί ζητώντας την ακύρωσή του. Η τοπική κοινωνία επισημαίνει ότι πριν εξεταστούν έργα μεγάλης κλίμακας μεταφοράς υδάτων θα έπρεπε να δοθεί προτεραιότητα στη μείωση των απωλειών των δικτύων ύδρευσης, στην αξιοποίηση του βρόχινου νερού, στην επαναχρησιμοποίηση επεξεργασμένων υδάτων, σε πολιτικές εξοικονόμησης νερού, καθώς και σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο βιώσιμης διαχείρισης των υδάτινων πόρων. Παράλληλα, οι κάτοικοι εκφράζουν ανησυχία για τις επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει το έργο στη βιοποικιλότητα, στα ποτάμια οικοσυστήματα, στον ορεινό τουρισμό και συνολικά στην αναπτυξιακή προοπτική της Ευρυτανίας. Ταυτόχρονα, προτείνεται σειρά μέτρων όπως οι υποδομές συγκράτησης όμβριων, η δημιουργία «πόλεων-σφουγγαριών» και η ανακύκλωση νερού, πριν εξεταστούν παρεμβάσεις μεγάλης κλίμακας που μεταβάλλουν υδρολογικές λεκάνες.

Επειδή η διαχείριση των υδάτινων πόρων οφείλει να βασίζεται σε επιστημονικά δεδομένα, στη διαφάνεια, στην προστασία του περιβάλλοντος και στη συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών,

Επειδή η μεταφορά υδάτων μεταξύ διαφορετικών λεκανών απορροής αποτελεί εξαιρετικά σοβαρή παρέμβαση, η οποία πρέπει να αποτελεί έσχατη επιλογή και να τεκμηριώνεται πλήρως,

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

  1. Σε ποιο στάδιο βρίσκεται σήμερα ο σχεδιασμός του έργου «Εύρυτος» και ποιες διοικητικές ή περιβαλλοντικές εγκρίσεις έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα; Έχουν ολοκληρωθεί οι απαιτούμενες υδρολογικές, περιβαλλοντικές και οικολογικές μελέτες και θα δοθούν άμεσα στη δημοσιότητα;
  2. Ποιες εναλλακτικές λύσεις για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας στην Αττική αξιολογήθηκαν πριν επιλεγεί η μεταφορά υδάτων από την Ευρυτανία; Προτίθεται η κυβέρνηση να αναστείλει κάθε διαδικασία προώθησης του έργου μέχρι να προηγηθεί ουσιαστική δημόσια διαβούλευση με τους τοπικούς φορείς, την επιστημονική κοινότητα και την αυτοδιοίκηση;

Ο Ερωτών Βουλευτής 

Καραμέρος  Γιώργος

Κ. Βέττα: «Να λογοδοτήσει η κυβέρνηση για τη μείωση των πόρων στις λιγνιτικές περιοχές» || Επίκαιρη Ερώτηση

Συντάχθηκε από Ειρήνη Μαλτέζου στις . Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Επίκαιρες Ερωτήσεις.

Κατάθεση επίκαιρης ερώτησης προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας για την κατανομή των εσόδων από την δημοπράτηση δικαιωμάτων άνθρακα

Η Βουλευτής Π.Ε. Κοζάνης και Τομεάρχης Τουρισμού ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ. κ. Καλλιόπη Βέττα κατέθεσε επίκαιρη κοινοβουλευτική ερώτηση προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας με θέμα: «H Υπουργική Απόφαση για την κατανομή των εσόδων CO2 για το 2026 προκαλεί δραματική μείωση των πόρων για τα έργα υποδομής στη Δυτική Μακεδονία» που θα συζητηθεί, παρόντος του αρμόδιου Υπουργού, το επόμενο διάστημα στη Βουλή.

Η ερώτηση αναδεικνύει το σοβαρό πρόβλημα με την πρόσφατη Υπουργική Απόφαση (ΥΠΕΝ/ΔΚΑΠΑ/70880/1279/2026, ΦΕΚ 3764/Β/24-6-2026), με την οποία κατανέμονται ποσοστιαία οι πόροι από τη δημοπράτηση των δικαιωμάτων άνθρακα για το 2026.

Με την απόφαση, για μία ακόμη φορά, η Δυτική Μακεδονία, αλλά και η χώρα συνολικότερα, υφίσταται συστηματική αποστέρηση πόρων για την πραγματοποίηση έργων και υποδομών, προκειμένου να καλυφθούν τα ελλείμματα των μεγάλων συμφερόντων της ενέργειας, αλλά και για να επιδοτηθεί η βιομηχανία.

Ειδικότερα, όπως αναφέρει η κ. Βέττα, τα ποσοστά κατανομής είναι αποκαλυπτικά: προβλέπεται μόλις 4,37% για το Πράσινο Ταμείο (από 14,55% το 2025) και 20,17% για το Ταμείο Ενεργειακής Μετάβασης (από 37% το 2025). Αντίθετα, το 32,52% (από 9% το 2025) των συνολικών εσόδων κατευθύνεται στον Ειδικό Λογαριασμό Α.Π.Ε. (Ε.Λ.Α.Π.Ε.) και το 26,53% (από 20%) παραχωρείται για την αντιστάθμιση της βιομηχανίας.

Αυτή η μεταβολή εξαϋλώνει και τον Αντισταθμιστικό Πόρο, ο οποίος θεσπίστηκε επί ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ. με τον Ν. 4585/2018, δημιουργώντας για πρώτη φορά πανευρωπαϊκά ένα Εθνικό Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης, με δέσμευση για μόνιμο 6% επί των συνολικών εσόδων απευθείας για τις λιγνιτικές περιοχές.

Παράλληλα, εξαιτίας των διαχρονικών επιλογών της Ν.Δ., το ποσοστό αυτό συρρικνώθηκε στο μηδαμινό 0,01% το 2023 και στο 1,35% το 2025, στερώντας πολύτιμα χρηματοδοτικά εργαλεία από την περιοχή.

Το αποτέλεσμα είναι, όπως σημειώνει η Βουλευτής, ότι η τύχη των υφιστάμενων έργων στην Π.Ε. Κοζάνης —όπως οι ενεργειακές αναβαθμίσεις δημοτικών και αθλητικών εγκαταστάσεων, τα δίκτυα ύδρευσης και υποδομών, τα σχέδια για την Ακρινή και την ΑΕΒΑΛ, καθώς και η υποστήριξη του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας—  τίθεται εν αμφιβόλω.

Επιπρόσθετα, οι νέες μελέτες έρχονται αντιμέτωπες με το ενδεχόμενο της απόρριψης και απένταξης λόγω έλλειψης πόρων, την ίδια ώρα  που η παραγωγική διαφοροποίηση αγνοείται, ο αγροτικός τομέας πλήττεται, οι λιγνιτικές υποδομές καταστρέφονται, ενώ παράλληλα επιταχύνονται  και πριμοδοτούνται επιλογές όπως τα γιγάντια φωτοβολταϊκά πάρκα και τα ενεργοβόρα και υδροβόρα data center.

Πρόκειται, εν ολίγοις, για κατάφωρη αγνόηση της υποχρέωσης της Πολιτείας σχετικά με τη διασφάλιση σταθερών, εγγυημένων και επαρκών πόρων για τις υπό μετάβαση λιγνιτικές περιοχές της Δυτικής Μακεδονίας, με σκοπό την παραγωγική τους ανασυγκρότηση.

Επομένως, στην ερώτηση που επισυνάπτεται, τίθεται το κάτωθι ερώτημα προς τον αρμόδιο Υπουργό:

Προτίθεται να αναθεωρήσει την άδικη απόφαση κατανομής για το 2026 που εντείνει τη δραματική συρρίκνωση των πόρων που προορίζονται για έργα υποδομής στη Δυτική Μακεδονία;

Ακολουθεί η επίκαιρη ερώτηση:

Αθήνα, 2 Ιουλίου 2026

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Θέμα: «H Υπουργική Απόφαση για τη κατανομή των εσόδων CO2 για το 2026 προκαλεί δραματική μείωση των πόρων για τα έργα υποδομής στη Δυτική Μακεδονία»

Η υποχρέωση της Πολιτείας για τη διασφάλιση σταθερών, εγγυημένων και επαρκών πόρων προς τις υπό μετάβαση λιγνιτικές περιοχές της Δυτικής Μακεδονίας, με σκοπό την παραγωγική τους ανασυγκρότηση, έχει αγνοηθεί ποικιλοτρόπως.

Η δημοσίευση της Υ.Α. του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για την κατανομή των εσόδων από τη δημοπράτηση των δικαιωμάτων άνθρακα για το 2026 (ΥΠΕΝ/ΔΚΑΠΑ/70880/1279/2026, ΦΕΚ 3764/Β/24-6-2026), επιβεβαιώνει, για μια ακόμη φορά την συγκεκριμένη εξέλιξη.

Τα ποσοστά κατανομής είναι αποκαλυπτικά: προβλέπεται μόλις 4,37% για το Πράσινο Ταμείο (από 14,55% το 2025) και 20,17% για το Ταμείο Ενεργειακής Μετάβασης (από 37% το 2025). Αντίθετα, το 32,52% (από 9% το 2025) των συνολικών εσόδων κατευθύνεται στον Ειδικό Λογαριασμό Α.Π.Ε. (Ε.Λ.Α.Π.Ε.) προκειμένου να καλυφθούν τα ελλείμματα των μεγάλων συμφερόντων της ενέργειας, και το 26,53% (από 20%) παραχωρείται για την αντιστάθμιση της βιομηχανίας. Η επιλογή αυτή εξαϋλώνει τον Αντισταθμιστικό Πόρο, ο οποίος θεσπίστηκε επί ΣΥΡΙΖΑ με τον Ν. 4585/2018, δημιουργώντας για πρώτη φορά στην Ευρώπη ένα Εθνικό Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης με δέσμευση για μόνιμο 6% επί των συνολικών εσόδων απευθείας για τις λιγνιτικές περιοχές. Εξαιτίας των διαχρονικών επιλογών από τη Ν.Δ., το ποσοστό αυτό συρρικνώθηκε στο εξευτελιστικό 0,01% το 2023 και στο 1,35% το 2025.

Με τη νέα μείωση, η τύχη των υφιστάμενων έργων στην Π.Ε. Κοζάνης —όπως οι ενεργειακές αναβαθμίσεις δημοτικών και αθλητικών εγκαταστάσεων, τα δίκτυα ύδρευσης και υποδομών, τα σχέδια για την Ακρινή και την ΑΕΒΑΛ, καθώς και η υποστήριξη του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας— τίθεται εν αμφιβόλω, ενώ οι νέες μελέτες έρχονται αντιμέτωπα με το ενδεχόμενο της απόρριψης και απένταξης λόγω έλλειψης πόρων.

Επειδή η επιβίωση της Δυτικής Μακεδονίας δεν είναι διαπραγματεύσιμη και η υφιστάμενη κατανομή στερεί από την τοπική κοινωνία τους πόρους που της ανήκουν δικαιωματικά,

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

  1. Προτίθεται να αναθεωρήσει την άδικη απόφαση κατανομής για το 2026 που εντείνει την δραματική συρρίκνωση των πόρων που προορίζονται για έργα υποδομής στην Δυτική Μακεδονία;

Η Ερωτώσα Βουλευτής

Βέττα Καλλιόπη

Τι πραγματικά ισχύει για τα διασυνοριακά ύδατα του Άρδα; Οι κυβερνητικές αντιφάσεις, η απουσία μακροπρόθεσμης συμφωνίας και η αβεβαιότητα για τον Έβρο || Ερώτηση και ΑΚΕ με πρωτοβουλία του Θ. Ξανθόπουλου

Συντάχθηκε από Μαρία Λυκούρα στις . Καταχωρήθηκε στο Α.Κ.Ε. – Αναφορές, Βουλή, Ερωτήσεις - Α.Κ.Ε. - Αναφορές.

Σαφείς και έγγραφες εξηγήσεις από την ελληνική κυβέρνηση για το τι πραγματικά ισχύει με τα ύδατα του ποταμού Αρδα που είναι κρίσιμα για την αγροτική παραγωγή του Έβρου και την προστασία του περιβάλλοντος, ζητούν 12 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με Ερώτηση και ΑΚΕ που κατατέθηκε στη Βουλή με πρωτοβουλία του βουλευτή Δράμας Θ. Ξανθόπουλου.

Στις πέντε έως τώρα προηγούμενες κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις μας για το ζήτημα αυτό, η κυβέρνηση δεν έχει απαντήσει συγκεκριμένα αλλά με γενικόλογες διαβεβαιώσεις ότι το θέμα είναι σε τροχιά οριστικής διευθέτησης με τη Βουλγαρία και ότι τα νερά για το καλοκαίρι είναι εξασφαλισμένα για τα επόμενα χρόνια. Ωστόσο κατά την πρόσφατη επίσκεψη του κ. Μητσοτάκη στη Σόφια και με όσα δήλωσε εκεί, έγινε φανερή η απόσταση μεταξύ των δύο πλευρών καθώς η επίτευξη μακροπρόθεσμης συνολικής συμφωνίας αμοιβαία επωφελούς για τις δύο χώρες δεν υπάρχει και παραμένει ζητούμενο. Αλλά και το βουλγαρικό Υπουργείο Περιβάλλοντος ξεκαθάρισε ότι η Βουλγαρία δεν μπορεί να αναλάβει μακροπρόθεσμες δεσμεύσεις έναντι της Ελλάδας για συγκεκριμένες ποσότητες νερού, επικαλούμενο τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, τη μείωση των υδάτινων πόρων και τις αυξανόμενες εσωτερικές ανάγκες της χώρας. Παράλληλα, κάλεσε ευθέως την Ελλάδα να αναπτύξει δικές της υποδομές αποθήκευσης και διαχείρισης υδάτων, επισημαίνοντας ότι η εξάρτηση από τις εισροές υδάτων από τη Βουλγαρία δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμη στρατηγική, αναφέρουν οι βουλευτές.

Όλα αυτά, συνεχίζουν, επιβεβαιώνουν ότι η χώρα μας εξακολουθεί να στερείται ενός ολοκληρωμένου σχεδίου υδατικής ασφάλειας για τον Έβρο, ενώ οι αναγκαίες υποδομές αποθήκευσης και διαχείρισης υδάτων είτε παραμένουν ημιτελείς, είτε υπολειτουργούν, Την ίδια στιγμή οι αρμόδιοι Υπουργοί στην Ελλάδα, δεν έχουν δώσει μέχρι σήμερα απαντήσεις για τις ακριβείς ποσότητες που παραλήφθηκαν, για τον τρόπο μέτρησης και πιστοποίησής τους, ούτε για το εάν υπάρχει κοινά αποδεκτός μηχανισμός ελέγχου των εισροών, παρά τις επαναλαμβανόμενες Κοινοβουλευτικές μας Ερωτήσεις και Αιτήσεις Κατάθεσης Εγγράφων.

Ταυτόχρονα, στην υπό διαβούλευση Εθνική Στρατηγική για τα Ύδατα περιγράφεται ως ισχύον καθεστώς για τον ποταμό Άρδα η «Νέα Πενταετής Κοινή Δήλωση» του Μαΐου 2025, βάσει της οποίας η παροχή νερού για άρδευση πραγματοποιείται μέσω ετήσιων συμφωνιών μεταξύ της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και της βουλγαρικής εταιρείας (NEAD) που διαχειρίζεται το σύστημα των υδροηλεκτρικών φραγμάτων του Άρδα. Δηλώνεται επισήμως ότι η διασφάλιση των αναγκαίων ποσοτήτων νερού δεν εδράζεται σε δεσμευτική διακρατική συμφωνία με σαφώς καθορισμένες παροχές, αλλά σε ετήσιες διαπραγματεύσεις, οι οποίες αφήνουν ανοικτό το κρίσιμο ζήτημα της επάρκειας των υδάτων για την αγροτική παραγωγή και τα κατάντη οικοσυστήματα.

Η απουσία εγγυημένων ποσοτήτων νερού, μακροπρόθεσμων δεσμεύσεων και διαφανούς μηχανισμού παρακολούθησης δημιουργεί συνθήκες αβεβαιότητας και ομηρίας για την αγροτική παραγωγή, υπονομεύει την προστασία των οικοσυστημάτων του Έβρου και καθιστά αδύνατο κάθε σοβαρό αναπτυξιακό και παραγωγικό σχεδιασμό”, τονίζουν οι βουλευτές και ζητούν ακριβείς πληροφορίες και έγγραφα για το νομικό καθεστώς που διέπει σήμερα την παροχή νερού από τη Βουλγαρία προς την Ελλάδα καθώς και την πενταετή κοινή δήλωση. Ζητούν επίσης στοιχεία για τις ποσότητες νερού που έχουν εξασφαλιστεί για την αρδευτική περίοδο του 2026 και ρωτούν αν θεωρεί η Κυβέρνηση ότι η διασφάλιση ενός διασυνοριακού υδατικού πόρου στρατηγικής σημασίας για τη χώρα μπορεί να επαφίεται σε ετήσιες διαπραγματεύσεις της Περιφέρειας και όχι σε δεσμευτική διακρατική συμφωνία ευθύνης της κεντρικής διοίκησης.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

Αθήνα, 30 Ιουνίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ & ΑΚΕ

Προς τους Υπουργούς

Εξωτερικών

Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Εσωτερικών

Θέμα: «Τι πραγματικά ισχύει για τα διασυνοριακά ύδατα του Άρδα; Οι κυβερνητικές αντιφάσεις, η απουσία μακροπρόθεσμης συμφωνίας και η αβεβαιότητα για τον Έβρο»

Εδώ και δύο χρόνια έχουμε καταθέσει διαδοχικές (5) κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις για το κρίσιμο ζήτημα της διασφάλισης των υδάτων του ποταμού Άρδα και της επάρκειας αρδευτικού νερού στις αγροτικές περιοχές του νομού Έβρου. Πρόκειται για ένα ζήτημα που αφορά άμεσα την επιβίωση της αγροτικής παραγωγής, την τοπική οικονομία, την προστασία του περιβάλλοντος και τελικά την ίδια τη βιωσιμότητα μιας ακριτικής περιοχής της χώρας.

Παρά τη σοβαρότητα του ζητήματος, τα περισσότερα από τα ερωτήματα που έχουν τεθεί παραμένουν είτε αναπάντητα είτε απαντώνται με γενικόλογες διαβεβαιώσεις, γεγονός που συνιστά απαξίωση του κοινοβουλευτικού ελέγχου και, εύλογα, δημιουργεί ερωτήματα για το κατά πόσο η Κυβέρνηση έχει πλήρη εικόνα της πραγματικής κατάστασης ή επιλέγει να παρουσιάζει μια εικόνα διαφορετική από εκείνη που τελικά αποκαλύπτεται σήμερα.

Επί σειρά ετών η Κυβέρνηση διαβεβαίωνε τους αγρότες και την κοινωνία του Έβρου ότι το ζήτημα των υδάτων του Άρδα βρίσκεται σε τροχιά οριστικής διευθέτησης. Πριν μερικούς μήνες ο ίδιος ο κος Μητσοτάκης έλεγε στους αγρότες του Έβρου, ότι “τα νερά για το καλοκαίρι είναι εξασφαλισμένα και για τα επόμενα χρόνια” και πως δεσμεύεται να γίνουν όσα δεν έγιναν τα προηγούμενα χρόνια (25/02/2026, Έβρος). Σε απάντηση επίκαιρης ερώτησης στη Βουλή (26/01/2026), ο αρμόδιος Υφυπουργός κος Τσάφος είχε αναφερθεί σε “βραχυχρόνια Συμφωνία για πέντε (5) έτη” και στην ανάγκη υλοποίησης συνοδών έργων. Ωστόσο, οι πρόσφατες εξελίξεις δημιουργούν μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Κατά την επίσκεψή του κου Μητσοτάκη στη Σόφια, έγινε φανερή η απόσταση ανάμεσα στις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις και την πραγματικότητα. Υπογράμμισε δημοσίως, και μάλιστα δύο φορές, την ανάγκη επίτευξης μιας «μακροπρόθεσμης και συνολικής συμφωνίας αμοιβαία επωφελούς για τις δύο χώρες», επιβεβαιώνοντας έτσι ότι όσα μέχρι πρότινος παρουσιάζονταν ως λυμένα εξακολουθούν να παραμένουν ανοικτά και ότι τέτοια συμφωνία δεν υφίσταται σήμερα. Αξιοσημείωτο δε είναι ότι ο Βούλγαρος Πρωθυπουργός απέφυγε να απαντήσει στο συγκεκριμένο αίτημα στις κοινές δηλώσεις των δύο ηγετών.

Ακόμη πιο αποκαλυπτική υπήρξε η αντίδραση της βουλγαρικής πλευράς. Το βουλγαρικό Υπουργείο Περιβάλλοντος ξεκαθάρισε ότι η Βουλγαρία δεν μπορεί να αναλάβει μακροπρόθεσμες δεσμεύσεις έναντι της Ελλάδας για συγκεκριμένες ποσότητες νερού, επικαλούμενο τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, τη μείωση των υδάτινων πόρων και τις αυξανόμενες εσωτερικές ανάγκες της χώρας. Παράλληλα, κάλεσε ευθέως την Ελλάδα να αναπτύξει δικές της υποδομές αποθήκευσης και διαχείρισης υδάτων, επισημαίνοντας ότι η εξάρτηση από τις εισροές υδάτων από τη Βουλγαρία δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμη στρατηγική.

Οι παραπάνω τοποθετήσεις δεν αποτελούν κεραυνό εν αιθρία. Αντιθέτως, επιβεβαιώνουν όσα εδώ και χρόνια επισημαίνονται από ειδικούς, εκπροσώπους της τοπικής κοινωνίας και τον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ. Η χώρα μας εξακολουθεί να στερείται ενός ολοκληρωμένου σχεδίου υδατικής ασφάλειας για τον Έβρο ενώ οι αναγκαίες υποδομές αποθήκευσης και διαχείρισης υδάτων είτε παραμένουν ημιτελείς είτε υπολειτουργούν. Το μόνο που παραμένει σταθερό είναι οι κατά καιρούς ανακοινώσεις χρηματοδοτήσεων, όταν επισκέπτονται την περιοχή κυβερνητικά στελέχη, δίχως υλοποιήσιμα αποτελέσματα εδώ και επτά (7) χρόνια.

Ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι κρίσιμες πληροφορίες για τις ποσότητες νερού που τελικά παραδόθηκαν στην ελληνική πλευρά το 2025, για τους όρους υπό τους οποίους αυτές παραδόθηκαν και για τις πραγματικές προθέσεις της βουλγαρικής κυβέρνησης δεν προκύπτουν από την επίσημη ενημέρωση της ελληνικής Βουλής αλλά από ανακοινώσεις βουλγαρικών αρχών, από συζητήσεις στη Βουλή της Βουλγαρίας και από δημοσιεύματα του ελληνικού και βουλγαρικού Τύπου. Οι αρμόδιοι Υπουργοί στην Ελλάδα δεν έχουν δώσει μέχρι σήμερα απαντήσεις για τις ακριβείς ποσότητες που παραλήφθηκαν, για τον τρόπο μέτρησης και πιστοποίησής τους, ούτε για το εάν υπάρχει κοινά αποδεκτός μηχανισμός ελέγχου των εισροών, παρά τις επαναλαμβανόμενες Κοινοβουλευτικές μας Ερωτήσεις και Αιτήσεις Κατάθεσης Εγγράφων.

Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι η υπό διαβούλευση Εθνική Στρατηγική για τα Ύδατα περιγράφει ως ισχύον καθεστώς για τον ποταμό Άρδα τη «Νέα Πενταετή Κοινή Δήλωση» του Μαΐου 2025, βάσει της οποίας η παροχή νερού για άρδευση πραγματοποιείται μέσω ετήσιων συμφωνιών μεταξύ της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και της βουλγαρικής εταιρείας (NEAD) που διαχειρίζεται το σύστημα των υδροηλεκτρικών φραγμάτων του Άρδα. Δηλώνεται επισήμως ότι η διασφάλιση των αναγκαίων ποσοτήτων νερού δεν εδράζεται σε δεσμευτική διακρατική συμφωνία με σαφώς καθορισμένες παροχές, αλλά σε ετήσιες διαπραγματεύσεις, οι οποίες αφήνουν ανοικτό το κρίσιμο ζήτημα της επάρκειας των υδάτων για την αγροτική παραγωγή και τα κατάντη οικοσυστήματα.

Κατόπιν τούτων

Επειδή, η απουσία εγγυημένων ποσοτήτων νερού, μακροπρόθεσμων δεσμεύσεων και διαφανούς μηχανισμού παρακολούθησης δημιουργεί συνθήκες αβεβαιότητας και ομηρίας για την αγροτική παραγωγή, υπονομεύει την προστασία των οικοσυστημάτων του Έβρου και καθιστά αδύνατο κάθε σοβαρό αναπτυξιακό και παραγωγικό σχεδιασμό,

Επειδή, η επί τρία χρόνια άρνηση παροχής σαφών και τεκμηριωμένων απαντήσεων στα ερωτήματα που έχουν τεθεί στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου συνιστά θεσμική απαξίωση της Βουλής και των δημοκρατικών διαδικασιών λογοδοσίας,

Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:

1. Ποιο είναι το ακριβές νομικό καθεστώς που διέπει σήμερα την παροχή νερού από τη Βουλγαρία προς την Ελλάδα; Η πενταετής Κοινή Δήλωση σε ποιο νομικό πλαίσιο εδράζεται;

2. Ποιες ποσότητες νερού έχουν διασφαλιστεί για την αρδευτική περίοδο του 2026, με ποιο χρονοδιάγραμμα προβλέπεται η διοχέτευσή τους και ποιες είναι οι δεσμεύσεις της βουλγαρικής πλευράς για τους επόμενους μήνες; Γνωρίζουν τις ανάγκες για φέτος;

3. Ποια είναι τα έργα στα οποία αναφέρθηκε στην επίσκεψή του ο Πρωθυπουργός στον Έβρο, τον Φεβρουάριο και τα οποία θα διασφαλίσουν ότι θα υπάρχει νερό το καλοκαίρι στην περιοχή; Σε ποια φάση βρίσκονται;

3. Θεωρεί η Κυβέρνηση ότι η διασφάλιση ενός διασυνοριακού υδατικού πόρου στρατηγικής σημασίας για τη χώρα μπορεί να επαφίεται σε ετήσιες διαπραγματεύσεις της Περιφέρειας και όχι σε δεσμευτική διακρατική συμφωνία ευθύνης της κεντρικής διοίκησης; Με ποια διαπραγματευτικά εργαλεία και μηχανισμούς θα το κάνει αυτό η ΠΑΜΘ;

4. Δεδομένης της δημόσιας θέσης του βουλγαρικού Υπουργείου Περιβάλλοντος ότι δεν μπορεί να υπάρξει μακροπρόθεσμη δέσμευση για συγκεκριμένες ποσότητες νερού, ποια στρατηγική ακολουθεί η Κυβέρνηση για τη διασφάλιση της υδατικής επάρκειας και της αγροτικής παραγωγής του Έβρου κατά τα επόμενα χρόνια;

5. Θεωρούν ότι συνιστά επαρκές και ασφαλές πλαίσιο διακρατικής συνεργασίας για ένα ζήτημα ζωτικής σημασίας η ετήσια αναζήτηση προσωρινών διευθετήσεων χωρίς πολυετή δέσμευση ποσοτήτων, χωρίς σαφές θεσμικό πλαίσιο παρακολούθησης και χωρίς πλήρη και έγκαιρη ενημέρωση του Ελληνικού Κοινοβουλίου;

Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων

Καλούνται οι αρμόδιοι Υπουργοί, όπως υποβάλλουν για την ενημέρωση της Βουλής και των πολιτών τα κάτωθι στοιχεία:

1. Πίνακα των έργων που αφορούν στο υπ’ αριθ. (3) ερώτημα της παρούσας. Να συμπεριλαμβάνονται στοιχεία του προϋπολογισμού τους και της φάσης στην οποία βρίσκονται σήμερα.

2. Αναλυτικό Πίνακα για την πορεία όλων των έργων, μελετών και παρεμβάσεων που παρουσιάστηκαν στο με αριθ. Πρωτ. 334490/7331/30-09-2025 έγγραφο της ΠΑΜΘ ως απάντηση στην με αριθ. Πρωτ. 8824/1806 Ερώτηση & ΑΚΕ μας στη Βουλή (στάδιο ωρίμανσης, αδειοδότησης, δημοπράτησης ή υλοποίησης των έργων αυτών, χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσής)

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Ξανθόπουλος Θεόφιλος

Δούρου Ρένα

Καλλιόπη Βέττα: «Οι μάσκες έπεσαν για μια ακόμη φορά: Η Υ.Α. του Υ.Π.ΕΝ. για την κατανομή των εσόδων από CO2 για το 2026, προβλέπει δραστική μείωση των πόρων για τα έργα υποδομής στην Δυτική Μακεδονία»

Συντάχθηκε από Μαρία Λυκούρα στις . Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Δηλώσεις – Συνεντεύξεις – Συναντήσεις.

Δήλωση της Βουλευτή Π.Ε. Κοζάνης και Τομεάρχη Τουρισμού του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, Καλλιόπης Βέττα

Η Βουλευτής Π.Ε. Κοζάνης  και Τομεάρχης Τουρισμού του ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ. Καλλιόπη Βέτταμε αφορμή τη δημοσίευση της Υπουργικής Απόφασης του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για την κατανομή των εσόδων από την δημοπράτηση των δικαιωμάτων άνθρακα για το 2026 (ΥΠΕΝ/ΔΚΑΠΑ/70880/1279/2026, ΦΕΚ 3764/Β/24-6-2026), δήλωσε:

«Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, για ακόμη μία φορά, αποδεικνύει ότι η “Δίκαιη Μετάβαση” της Δυτικής Μακεδονίας αποτελεί ένα κενό γράμμα και ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα.

Με τη νέα Υπουργική Απόφαση για την κατανομή των εσόδων από τις δημοπρασίες δικαιωμάτων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου για το 2026, το Υ.ΠΕ.Ν. παραχωρεί τους περιβαλλοντικούς και αναπτυξιακούς πόρους για να καλύψει τις μαύρες τρύπες της ενεργειακής αγοράς, αφήνοντας τις λιγνιτικές περιοχές στο περιθώριο.

Τα ποσοστά της απόφασης είναι αμείλικτα κι αποκαλυπτικά για τα ταμεία από τα οποία χρηματοδοτούνται οι αναπτυξιακές ανάγκες των πληττόμενων περιοχών μας:

  • Μόλις 4,37%  (από 14,55% το 2025) προβλέπεται για το Πράσινο Ταμείο,
  • Για το Ταμείο Ενεργειακής Μετάβασης προβλέπεται ποσοστό 20,17% αντί για 37% το 2025

Αντίθετα:

  • 32,52% (από 9% το 2025) των συνολικών εσόδων κατευθύνεται στον Ειδικό Λογαριασμό Α.Π.Ε. (Ε.Λ.Α.Π.Ε.), προκειμένου να καλυφθούν τα ελλείμματα των μεγάλων συμφερόντων της ενέργειας.
  • 26,53% (από 20%) παραχωρείται για την αντιστάθμιση της βιομηχανίας.

Αυτή η δραματική συρρίκνωση των πόρων αποτελεί ευθεία επίθεση στις αναπτυξιακές προοπτικές της Δυτικής Μακεδονίας, καθώς μειώνονται δραματικά τα διαθέσιμα για τον Αντισταθμιστικό Πόρο για την περιοχή μας

Οι πολίτες και οι φορείς της περιοχής γνωρίζουν ότι ο συγκεκριμένος Πόρος θεσπίστηκε επί ΣΥΡΙΖΑ (Ν.4858/2018), με δέσμευση για ένα νομοθετικά κατοχυρωμένο και μόνιμο 6% επί των συνολικών εσόδων που θα πήγαινε απευθείας στις λιγνιτικές περιοχές.

Έτσι δημιουργήθηκε για πρώτη φορά στην Ευρώπη ένα Εθνικό Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης από τα συγκεκριμένα έσοδα. Μάλιστα, για το 2018 και το 2019 είχαν αθροιστεί πάνω από 61 εκατομμύρια ευρώ, ενώ τα επόμενα χρόνια το ποσοστό και η χρηματοδότηση μειώθηκαν δραστικά.

Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι το 2023 το ποσοστό για τις λιγνιτικές περιοχές έφτασε στο εξευτελιστικό 0,01% (σχεδόν 147.000 ευρώ!) ενώ πέρυσι είχε περιοριστεί μόλις στο 1,35%, με έσοδα περίπου 15 εκατ. ευρώ. 

Αν το ποσοστό έμενε σταθερό στο 6% των εσόδων, τότε τα συνολικά έσοδα για τις λιγνιτικές περιοχές θα έφταναν, από το 2018 έως σήμερα, πάνω από 450 εκατομμύρια ευρώ. Αντ΄ αυτού, εξαιτίας των κυβερνητικών επιλογών και εξυπηρετήσεων, ανήλθαν μόνο στα 161 εκατομμύρια…

Σήμερα, το ποσοστό αυτό εξαϋλώνεται για να εξυπηρετηθούν ιδιωτικά συμφέροντα, καθώς κρίσιμα τοπικά έργα μπαίνουν για άλλη μια φορά σε “δεύτερη μοίρα”.

Έργα, όπως οι ενεργειακές αναβαθμίσεις δημοτικών και αθλητικών εγκαταστάσεων, δίκτυα ύδρευσης και υποδομών, τα σχέδια για την Ακρινή και την ΑΕΒΑΛ, καθώς και η υποστήριξη του Πανεπιστημίου, θα βρεθούν σε δυσχερή θέση, ενώ νέες προτάσεις και μελέτες, θα έρθουν αντιμέτωπες με το ενδεχόμενο της απόρριψης και απένταξης λόγω έλλειψης πόρων.

Καλούμε την ηγεσία του Υ.Π.ΕΝ. να αναθεωρήσει άμεσα αυτή την άδικη κατανομή και να επιστρέψει στους ενεργειακούς Δήμους τους πόρους που δικαιωματικά τους ανήκουν.

Παράλληλα, καταθέτω άμεσα επίκαιρη ερώτηση για το θέμα, ζητώντας απαντήσεις για τη μείωση των διαθέσιμων χρημάτων.

Η επιβίωση και ανάπτυξη της περιοχής μας, δεν είναι διαπραγματεύσιμη»