Skip to main content

Θεματική Ενότητα: Περιβάλλον

ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: Μεγάλα λόγια και θλιβερά έργα από την κυβέρνηση Μητσοτάκη για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

Οι πρόσφατες καταστροφικές πυρκαγιές -δυστυχώς με πέντε νεκρούς στο πεδίο της κατάσβεσης- δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά. Μετρώντας πάνω από 4 εκατομμύρια καμένα στρέμματα από το 2019 και έπειτα, είναι προφανές  ότι πρόκειται για το αποτέλεσμα διαδοχικών κυβερνητικών επιλογών, καθυστερήσεων και διοικητικών αστοχιών, στη βάση ενός σταθερού μοτίβου: μεγάλες ανακοινώσεις – περιορισμένη υλοποίηση. Οι πολίτες, όμως, έχουν ανάγκη από μια Πολιτική Προστασία που θα προλαμβάνει τις καταστροφές, όχι από μια κυβέρνηση που κάθε χρόνο μετρά τις συνέπειές τους.

Η συνολική εικόνα της επταετίας Μητσοτάκη είναι αυτή μιας κυβέρνησης που είχε στη διάθεσή της τους περισσότερους ευρωπαϊκούς πόρους στην ιστορία της Πολιτικής Προστασίας, αλλά δεν κατάφερε να τους μετατρέψει σε ένα σύγχρονο, αποτελεσματικό και ανθεκτικό σύστημα πρόληψης. Επτά χρόνια μετά, η χώρα εξακολουθεί να στερείται ενός ολοκληρωμένου, σύγχρονου και αποτελεσματικού συστήματος Πολιτικής Προστασίας. Η κυβέρνηση επιχείρησε και πάλι να μεταθέσει την ευθύνη αποκλειστικά στην κλιματική κρίση. Όμως, η κλιματική κρίση επιβάλλει μεγαλύτερη προετοιμασία, όχι μικρότερη.

Αντί για τις πυρκαγιές, «σβήνουν» εξοπλισμό και μέσα

Τα διαθέσιμα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά:

  • Το πρόγραμμα «ΑΙΓΙΣ», που διαφημίστηκε ως η μεγαλύτερη επένδυση στην ιστορία της Πολιτικής Προστασίας, «κουρεύτηκε» σκανδαλωδώς. Σημαντικό μέρος των εναέριων μέσων που προβλέπονταν στο Ταμείο Ανάκαμψης δεν πρόκειται πλέον να παραδοθεί. Κρίσιμες επενδύσεις απεντάχθηκαν. Μεγάλα έργα πρόληψης καθυστέρησαν ή έμειναν χωρίς συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης.
  • Από το Ταμείο Ανάκαμψης προβλέπονταν, μέχρι το τέλος του 2025, η προμήθεια 7 νέων αεροσκαφών Canadair, 11 αεροσκαφών Air Tractor, ελικοπτέρων βαρέων μεταφορών Skycrane, μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAV) και η αναβάθμιση δύο Super Puma. Στην τελική αναθεώρηση του Ελληνικού Σχεδίου Ανάκαμψης, το Ορόσημο 82 του έργου 16911 για τα εναέρια μέσα κατάσβεσης προβλέπει πλέον την παράδοση μόλις 2 ελικοπτέρων για ιατρική χρήση, 2 μεσαίων πυροσβεστικών ελικοπτέρων και ενός μόνο ελικοπτέρου για τη μεταφορά της ομάδας διαχείρισης συμβάντων.

Η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει: Ποιος αποφάσισε τη μείωση των προμηθειών; Ποια επιχειρησιακή αξιολόγηση δικαιολογεί αυτή τη συρρίκνωση; Πόσες επιχειρησιακές δυνατότητες αεροπυρόσβεσης χάθηκαν;

Απεντάξεις σημαντικών έργων

Οφείλει, επίσης, να δώσει απαντήσεις για τις απεντάξεις κρίσιμων έργων Πολιτικής Προστασίας, όπως το Εθνικό Κέντρο Διαχείρισης Κινδύνων (74 εκατ. ευρώ) και τα Περιφερειακά Κέντρα Επιχειρήσεων Πολιτικής Προστασίας (19 εκατ. ευρώ).

Επίσης, το έργο της υπογειοποίησης καλωδίων, ζωτικής σημασίας, καθώς σημαντικό ποσοστό πυρκαγιών προκαλείται από βλάβες στα εναέρια δίκτυα ηλεκτροδότησης, καθυστέρησε, έμεινε χωρίς σαφή ημερομηνία ολοκλήρωσης και δεν υπάρχει πλέον συγκεκριμένη ευρωπαϊκή υποχρέωση υλοποίησής του.

Ανενεργός στόλος

Παρά τις κυβερνητικές φιέστες για την παραλαβή νέων αεροσκαφών, τα αεροσκάφη Diamond παρέμεναν καθηλωμένα, καθώς δεν είχαν εξασφαλιστεί οι απαραίτητοι χειριστές. Τα νέα ελικόπτερα AW139 παρέμεναν επίσης εκτός αξιοποίησης, με τον διαγωνισμό συντήρησής τους να έχει αποτύχει, με αποτέλεσμα η χώρα να βασίζεται ξανά σε μισθωμένα ελικόπτερα. Πώς είναι δυνατόν η χώρα να επενδύει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ σε νέο στόλο και αυτός να παραμένει ανενεργός λόγω ελλείψεων στη συντήρηση, στο προσωπικό και στην επιχειρησιακή οργάνωση;

Μεγάλος χαμένος η πρόληψη

Μετά από όλα αυτά, είναι φανερό ότι η πρόληψη παραμένει ο μεγάλος χαμένος, με την κυβέρνηση να επενδύει σχεδόν αποκλειστικά στην επικοινωνιακή διαχείριση και στο 112, το οποίο, όμως, δεν μπορεί να αποτελεί τη μοναδική πολιτική προστασίας. Αντιθέτως, κρίσιμης σημασίας είναι τα αντιπυρικά έργα, η δασική διαχείριση, οι καθαρισμοί, οι ζώνες πυροπροστασίας, η ενίσχυση του Πυροσβεστικού Σώματος και η πρόληψη μέσω ανθεκτικών υποδομών, τομείς στους οποίους εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις.

Είναι χαρακτηριστικό ότι με την προκήρυξη για τους εποχικούς δασοπυροσβέστες αποκλείστηκε έμπειρο προσωπικό. Η κυβέρνηση διέκοψε τη θεσμική συνέχεια των 2.500 εποχικών πυροσβεστών και εξακολουθεί να καλύπτει πάγιες επιχειρησιακές ανάγκες με προσωρινό προσωπικό.

Το 2018 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δημιούργησε το Πρόγραμμα Κοινωφελούς Εργασίας για την Αντιπυρική Προστασία των Δασών, μέσω του ΟΑΕΔ, με 5.066 εργαζόμενους που στελέχωσαν τις Δασικές Υπηρεσίες όλης της χώρας. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επένδυσε στη δημιουργία ανθρώπινου κεφαλαίου για τη δασική πρόληψη. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επένδυσε κυρίως σε εργολαβίες και επικοινωνιακές εξαγγελίες.

Τραγικός ο απολογισμός 2019-2025

Από αυτές τις επιλογές προέκυψε και η συγκεκριμένη αδυναμία του μηχανισμού, παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των πυροσβεστών στο πεδίο, να ανταποκριθεί στις νέες συνθήκες, με τραγικό αποτέλεσμα: κατά την περίοδο 2019–2025 κάηκαν περισσότερα από 4 εκατομμύρια στρέμματα. Στα επτά χρόνια της κυβέρνησης Μητσοτάκη καταγράφηκαν δύο από τις καταστροφικότερες αντιπυρικές περιόδους των τελευταίων δεκαετιών, παρότι η χώρα διέθετε πρωτοφανείς ευρωπαϊκούς πόρους.

Η κυβέρνηση επέλεξε ένα μοντέλο μεγάλων συμβάσεων μέσω της Μονάδας Στρατηγικών Συμβάσεων του Υπερταμείου, αντί να ενισχύσει επαρκώς τις δασικές υπηρεσίες με μόνιμο επιστημονικό προσωπικό, δασολόγους, δασοπόνους, δασεργάτες, μηχανήματα, οχήματα και σταθερούς ετήσιους πόρους. Έτσι εγκαταλείφθηκε ένας επιτυχημένος μηχανισμός δασικής πρόληψης.

Αλλά ακόμη και στην αποκατάσταση αποτυγχάνουν. Ενδεικτική περίπτωση είναι το πρόγραμμα αποκατάστασης στον Έβρο μετά την καταστροφική πυρκαγιά στο δάσος της Δαδιάς. Τρία χρόνια μετά δεν έχουν καταβληθεί οι αποζημιώσεις. Ακόμη και ο Σταύρος Μπένος, τον οποίο επέλεξε προσωπικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης για να σχεδιάσει την ανασυγκρότηση του Έβρου, κατήγγειλε δημόσια (Ιούλιος 2026) ότι το Master Plan, ύψους περίπου 3 δισ. ευρώ, «ακυρώνεται» και αντικαθίσταται από έναν εντελώς διαφορετικό σχεδιασμό. Δήλωσε ότι είναι «συντετριμμένος», έκανε λόγο για «αυτοκτονία» του σχεδίου και κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι τον «παγίδευσε».

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ επιμένει ότι υπάρχει ανάγκη ενός ολιστικού, επιστημονικού σχεδίου αντιμετώπισης των συνεπειών της κλιματικής κρίσης στον τομέα της Πολιτικής Προστασίας, με νέα μέσα, επαρκές προσωπικό, προληπτικές δράσεις, τους αναγκαίους πόρους, την αυστηρή προστασία των ευαίσθητων οικολογικά περιοχών, την χρήση νέας τεχνολογίας για τον συντονισμό. Η κυβέρνηση της ΝΔ πρέπει επιτέλους, να φύγει από την επικοινωνία και να μπει στην ουσία, έστω για μια φορά.

Χρ. Γιαννούλης: «Το νερό είναι δημόσιο κοινωνικό αγαθό – Σοβαρά ερωτήματα για την υπερσυγκέντρωση χωρίς σχέδιο»

Τις σοβαρές ενστάσεις του για το νομοσχέδιο που αφορά τη διαχείριση των υδάτων ανέπτυξε ο βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης Χρήστος Γιαννούλης και ειδικός αγορητής της Κ.Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, κατά τη συζήτησή του στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής.

Ο Χρήστος Γιαννούλης υπογράμμισε ότι η ανάγκη για ορθολογική διαχείριση των υδάτινων πόρων, αντιμετώπιση της λειψυδρίας και περιορισμό της σπατάλης είναι δεδομένη, επισημαίνοντας ωστόσο ότι το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν αυτός είναι πράγματι ο σκοπός και το αποτέλεσμα του συγκεκριμένου νομοσχεδίου.

«Υπάρχουν ζητήματα υποδομών και δημόσια κοινωνικά δημοκρατικά αγαθά, όπως το νερό, που διαπερνούν τις θητείες των κυβερνήσεων και ακόμη και τις ιδεολογικές αντιλήψεις», σημείωσε, προειδοποιώντας όμως για τον κίνδυνο υπερσυγκέντρωσης της διαχείρισης σε ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ χωρίς επαρκές και ξεκάθαρο σχέδιο.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην απουσία κρίσιμων θεσμικών φορέων από τη διαβούλευση, μεταξύ των οποίων η ΚΕΔΕ και η αρμόδια Ρυθμιστική Αρχή, αλλά και στις σοβαρές επιφυλάξεις που εξέφρασαν εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της απόστασης μεταξύ κυβερνητικών σχεδιασμών και πραγματικότητας έφερε ξανά την κατάσταση στον πρώην Δήμο Μυγδονίας, στον σημερινό Δήμο Ωραιοκάστρου.

«Από το 2022 έως το 2026, 10.000 συμπολίτες μας ζουν με τη βάσανο ότι από τη βρύση τους έρχεται νερό επιβαρυμένο λόγω των γεωτρήσεων. Υπάρχουν άνθρωποι που το πρωί πλένουν το πρόσωπό τους με εμφιαλωμένο νερό», τόνισε.

Υπενθύμισε ότι το μνημόνιο συνεργασίας με την ΕΥΑΘ, που είχε συμφωνηθεί το 2022 προκειμένου να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, δεν υλοποιήθηκε, με αποτέλεσμα η ταλαιπωρία των κατοίκων να συνεχίζεται.

«Η ευθύνη της ΕΥΑΘ, παρά τις πομπώδεις εξαγγελίες για αναπτυξιακά σχέδια, κρίνεται εκ του αποτελέσματος στο πεδίο», υπογράμμισε και κατέληξε:

«Αν από το 2022 μέχρι το 2026 δεν κατέστη δυνατό να λυθεί το πρόβλημα για αυτούς τους ανθρώπους, εύλογα αναρωτιόμαστε τι θα συμβεί όταν εφαρμοστεί αυτό το φιλόδοξο σχέδιο συνενώσεων σε αντίστοιχες περιοχές ολόκληρης της χώρας. Για το νομοσχέδιο έχουμε πολύ σοβαρές ενστάσεις».

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ σχετικά με το νομοσχέδιο για τη διαχείριση των υδάτων

Το νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για τη διαχείριση των υδάτων αποτελεί μια αναμενόμενη μεθόδευση της κυβέρνησης Μητσοτάκη να μετατρέψει το νερό από κοινωνικό αγαθό σε εμπόρευμα, παρά τη σύσσωμη αντίδραση των Γενικών και των Τοπικών Οργανισμών Εγγείων Βελτιώσεων (ΓΟΕΒ και ΤΟΕΒ) της χώρας. Είναι προφανές ότι, με τη μεταφορά της διαχείρισης των υδάτων όλης της χώρας από τις δημοτικές επιχειρήσεις ύδρευσης στην ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ, που αποτελούν ανώνυμες εταιρείες, η κυβέρνηση επιχειρεί την πλήρη εμπορευματοποίηση του νερού. Πρόκειται για κίνηση που θα επιφέρει βαρύτατες συνέπειες τόσο ως προς το κόστος όσο και ως προς την ποιότητα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη δημόσια υγεία. Την ίδια στιγμή, θα επιφέρει βαρύτατο πλήγμα στην αγροτική παραγωγή και στα συμφέροντα των αγροτών.

Μάλιστα, η κυβέρνηση έφτασε στο σημείο να αποκλείσει από την ακρόαση των φορέων στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής τους πλέον αρμόδιους για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο: την Ένωση των Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης και Αποχέτευσης, την Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας και τη Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων.

Η σπουδή του κ. Μητσοτάκη να προωθήσει την ιδιωτικοποίηση του νερού πρέπει να καταδικαστεί όχι μόνο από τις προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις, αλλά από το σύνολο της κοινωνίας. Το νερό πρέπει να παραμείνει δημόσιο αγαθό, όπως επιτάσσει το Σύνταγμα της χώρας και το δημόσιο συμφέρον.

Γιάννης Καριπίδης: Ιστορική η απόφαση της UNESCO να αναγνωριστεί ο Όλυμπος ως πολιτιστικό αγαθό οικουμενικής αξίας

Η σημερινή ιστορική ομόφωνη απόφαση στη πόλη Μπουσάν της Νότιας Κορέας από την UNESCO να αναγνωριστεί ο Όλυμπος ως πολιτιστικό αγαθό οικουμενικής αξίας, επιφέρει ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα για το παγκόσμιο φυσικό μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς, που θα έχει τεράστιο αποτύπωμα σε περιβαλλοντικό και οικονομικό επίπεδο και στον Δήμο Ελασσόνας.

Ο Όλυμπος, το ψηλότερο και επιβλητικότερο βουνό της Ελλάδας, είναι γνωστό παγκοσμίως για το μυθολογικό του πλαίσιο στην κορυφή του (Πάνθεον-Μύτικας, ακριβές υψόμετρο 2.917,727 μέτρα). Για την προστασία της περιοχής, ανακηρύχθηκε το 1938 ως ο πρώτος Εθνικός Δρυμός της Ελλάδας, ενώ αργότερα το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού ανακήρυξε τον Όλυμπο ως αρχαιολογικό και ιστορικό τόπο λόγω των διάσπαρτων μνημείων του.

Η περιοχή του Ολύμπου καθίσταται ως μία από τις πλουσιότερες χλωριδικά περιοχές της Ελλάδας και θεωρείται «ο Παράδεισος των βοτανολόγων» με 1700 είδη και υποείδη φυτών, τα οποία αντιπροσωπεύουν το 25% της ελληνικής χλωρίδας. Από αυτά πάνω από 160 φυτικά taxa ανήκουν σε κάποιο καθεστώς προστασίας, δηλαδή είναι σπάνια ή φύονται μόνο στον Όλυμπο και πουθενά αλλού στον κόσμο!

Η πανίδα της περιοχής χαρακτηρίζεται κι αυτή από την παρουσία σημαντικών, σπάνιων και απειλούμενων ειδών και για αυτό ο Όλυμπος έχει χαρακτηρισθεί και ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας, σύμφωνα με την Οδηγία 79/409/ΕΟΚ.

Ο Όλυμπος έχει καταχωρηθεί στον κατάλογο του ευρωπαϊκού Δικτύου Natura 2000 ως «ζώνη ειδικής προστασίας» και «τόπος κοινοτικού ενδιαφέροντος». Tο 1981 η UNESCO ανακήρυξε τον Όλυμπο «Διατηρητέο Οικοσύστημα της Παγκόσμιας Βιόσφαιρας» ενώ σήμερα η Natura τον έχει συμπεριλάβει στα υπό έγκριση Παγκόσμια Μνημεία Πολιτιστικής και Φυσικής Κληρονομιάς.

Αρκούν όμως τα παραπάνω διαπιστευτήρια για τον Όλυμπο; Σαφώς και όχι, αποτελούν όμως πολύτιμα στοιχεία για την Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας, που βρίσκεται στους πρόποδές του.

Ο Δήμος Ελασσόνας επιδιώκει να νομιμοποιήσει τα δύο καταφύγια στις θέσεις “Χρηστάκη” και “Τουρτοφωλιά” ενώ προχωρά στην σήμανση και βελτίωση των πεζοπορικών μονοπατιών που συνδυάζoυν την ευεξία, την απόλαυση στη φύση, την περιήγηση σε τοπία σπάνιου φυσικού κάλλους και σημεία επιστημονικού και θρησκευτικού ενδιαφέροντος, ενώ παράλληλα συμβάλλει στην προστασία και αναβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος.

Το επόμενο βήμα αφορά την αξιοποίηση της ολοκληρωμένης μελέτης του καθηγητή Ζάγκα για την ήπια οικοτουριστική ανάδειξη του Ολύμπου, την ανάδειξη των βοτάνων, των πιστοποιημένων αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων, την ανάδειξη σπηλαίων και φυσικών μνημείων κληρονομιάς, την ολοκλήρωση και κατασκευή του Μουσείου Μυθολογίας και Ιστορίας Ολύμπου στο πρώτο δημοτικό σχολείο Ελασσσόνας στη περιοχή του Βαροσίου, το οποίο εντάχθηκε για αξιοποίηση στο Ταμείο Ανάκαμψης.

Η αξιοποίηση μέσω επενδυτικών παρεμβάσεων του Ξενώνα της Καρυάς, των Κατασκηνώσεων Κοκκινοπηλού, του ιδιωτικού Μυθολογικού Πάρκου του Ολύμπου στη Μαγούλα Ελασσόνας, των τουριστικών παρεμβάσεων στην περιοχή της Συκαμινέας, της Κρυόβρυσης, του Λιβαδίου και της Κρανιάς με τα ξενοδοχειακά καταλύματα να δίνουν αυτή τη δυνατότητα, για περαιτέρω ανάπτυξη.

Η οφειλόμενη ενίσχυση του Χιονοδρομικού Κέντρου Ολύμπου από ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις καθώς και η ουσιαστική σύνδεση των αρχαιολογικών χώρων με τους μεταβυζαντινούς θρησκευτικούς ναούς σε συνεργασία με την Εφορία Αρχαιοτήτων Λάρισας, επιβάλλεται να είναι στα άμεσα σχέδια της πολιτείας για την προσέλκυση επισκεπτών στην περιοχή, μέσα από ένα ολοκληρωμένο οργανόγραμμα φιλοξενίας.

Ο Όλυμπος αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους χειμερινούς και καλοκαιρινούς ορεινούς προορισμούς στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

Με πολιτική βούληση, ορθολογισμό και αποφασιστικές κινήσεις, μπορεί να συγκεντρώνει μονίμως το παγκόσμιο ενδιαφέρον. Η Οικουμενικότητά πρέπει να επιβεβαιωθεί με την προσέλκυση όσο το δυνατόν περισσότερων επισκεπτών από τη χώρα και από όλη την υφήλιο.

Η συστηματική προβολή του Ολύμπου με το ισχυρότατο παγκόσμιο brand name πρέπει να αποτελεί για όλους τους Ελασσονίτες αλλά και όλους τους κατοίκους του Νομού μας, προτεραιότητα.

Το οφείλουμε στις επόμενες γενιές και μέσα από τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία θα δώσουμε τη μάχη για την ανάδειξη του.

Γιάννης Καριπίδης

Βουλευτής Νομού Λάρισας

ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία

Κατατεθείσα Ερώτηση ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: «Σκάνδαλο με τα Σπιτάκια της Ανακύκλωσης και εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας»

Νέες και ιδιαίτερα σοβαρές διαστάσεις λαμβάνει η υπόθεση των «Σπιτιών της Ανακύκλωσης», μετά και την εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, η οποία, σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα, προχώρησε σε κατασχέσεις εγγράφων και ηλεκτρονικών αρχείων από την κατασκευάστρια εταιρεία ΤΕΧΑΝ, στο πλαίσιο διερεύνησης πιθανών υπερκοστολογήσεων έργων.

Την ίδια στιγμή, δήμοι σε διάφορες περιοχές της χώρας ανακοινώνουν τη διακοπή λειτουργίας των συγκεκριμένων εγκαταστάσεων, καθώς οι συμβάσεις λήγουν και η υπόθεση βρίσκεται πλέον υπό τη σκιά των ερευνών των ευρωπαϊκών αρχών.

Οι εξελίξεις αυτές επιβεβαιώνουν τις σοβαρές ενδείξεις που έχουν καταγραφεί εδώ και καιρό σχετικά με τον τρόπο υλοποίησης του συγκεκριμένου προγράμματος.

Υπενθυμίζεται ότι τον Μάιο του 2026, δεκαπέντε βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, κατέθεσαν κοινοβουλευτική ερώτηση προς τα συναρμόδια υπουργεία, ζητώντας απαντήσεις για τις διαπιστώσεις της ΕΔΕΛ και τις αποφάσεις ανάκτησης συνολικού ύψους σχεδόν 39,7 εκατομμυρίων ευρώ.

Σύμφωνα με το πόρισμα, τα «Πολυκέντρα Ανακύκλωσης» κοστολογήθηκαν περίπου στις 300.000 ευρώ ανά μονάδα, όταν αντίστοιχα συστήματα ήταν διαθέσιμα στην αγορά με κόστος έως και πέντε φορές χαμηλότερο.

Με ερώτηση που κατέθεσε στη Βουλή η Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Ρένα Δούρου, μαζί με τους βουλευτές Α’ Θεσσαλονίκης Γιάννη Αμανατίδη και Χρήστο Γιαννούλη και την οποία συνυπογράφουν 4 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, ερωτώνται οι Υπουργοί Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Εσωτερικών, Περιβάλλοντος και Ενέργειας εάν υπάρχει πρόβλεψη και ποια ώστε να μην επιβαρυνθούν οι προϋπολογισμοί των Δήμων και τελικά οι δημότες, για την επιστροφή του ποσού των 39.682.480 ευρώ, που αφορά τις μη επιλέξιμες δαπάνες του συγκεκριμένου προγράμματος, εάν υπάρχει ενημέρωση για το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, εάν έχουν εντοπιστεί οι υπεύθυνοι για τη συγκεκριμένη κακοδιαχείριση των ευρωπαϊκών πόρων και τι μέτρα θα ληφθούν για την αποφυγή παρόμοιων περιστατικών στο μέλλον και την εξασφάλιση διαφάνειας και ελέγχου των αντίστοιχων προγραμμάτων.

Ακολουθεί η Ερώτηση.

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τους κ.κ. Υπουργούς

Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

Εσωτερικών

Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Θέμα: «Σκάνδαλο με τα «Σπιτάκια» της Ανακύκλωσης και εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας»

Τεράστιες διαστάσεις φαίνεται να λαμβάνει το σκάνδαλο με τα «Σπιτάκια της Ανακύκλωσης» και την εμπλοκή πλέον και της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, όπου σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα προχώρησε σε κατασχέσεις εγγράφων και σκληρών δίσκων από την κατασκευάστρια εταιρεία ΤΕΧΑΝ με σκοπό τον έλεγχο και τη διακρίβωση αν υπήρξαν υπερτιμολογημένα έργα των 300.000 ευρώ ανά «πολυκέντρο». Δύο εταιρίες συνδέονται με τα Σπιτάκια της Ανακύκλωσης: η κατασκευάστρια εταιρεία ΤΕΧΑΝ και η «Ανταποδοτική Ανακύκλωση», που αποτελεί Σύστημα Εναλλακτικής Διαχείρισης (ΣΕΔ) ανακυκλώσιμων συσκευασιών.

Τα τελευταία 24ωρα, πολλοί δήμοι των Περιφερειών που βρέθηκαν στο κέντρο του σκανδάλου όπως Αττικής, Κρήτης, Πελοποννήσου ανακοινώνουν ο ένας μετά τον άλλον πως τα σπιτάκια ανακύκλωσης σταματούν τη λειτουργία τους λόγω λήξης των συμβάσεων και εξαιτίας και άλλων ζητημάτων που έχουν προκύψει και αφορούν το συγκεκριμένο πρόγραμμα. Σύμφωνα πάλι με δημοσιεύματα που αφορούν ειδικά την Κρήτη υποστηρίζεται, ότι λόγω της έρευνας που διεξάγει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν έγινε καν δεκτή η σιωπηρή παράταση της σύμβασης έως το τέλος του χρόνου και αναζητείται νέος ανάδοχος για τη συλλογή των ανακυκλώσιμων υλικών μέχρι να ξαναγίνει διαγωνισμός.

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα ελέγχεται για «φωτογραφικό» διαγωνισμό και σπατάλη με κατευθυνόμενο χρήμα προς αμερικανικά συμφέροντα εδώ και περίπου δύο χρόνια, καθώς αναφέρεται ότι η TEXAN απορροφά ευρωπαϊκά κονδύλια με υπερκοστολογήσεις, πουλώντας το ένα σπιτάκι σε πενταπλάσια τιμή από όσο κοστίζει πραγματικά. Δυστυχώς αν και το έργο παρουσιάστηκε αρχικά ως εμβληματική παρέμβαση «πράσινης μετάβασης» και ανακύκλωσης, σήμερα συνοδεύεται από πορίσματα της Επιτροπής Δημοσιονομικού Ελέγχου (ΕΔΕΛ), παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αποφάσεις δημοσιονομικών διορθώσεων και ανακτήσεων δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ, καθώς και σοβαρά ερωτήματα για τις υπερκοστολογήσεις, τις προβληματικές ή φωτογραφικές προδιαγραφές και τη διασπάθιση δημόσιων και ευρωπαϊκών πόρων.

Μόλις τον Μάιο του 2026 καταθέσαμε 15 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ με πρωτοβουλία του βουλευτή Χ. Μαμουλάκη ερώτηση προς τους Υπουργούς Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Εσωτερικών στην οποία αναφέραμε μεταξύ άλλων ότι «στο πλαίσιο προηγούμενης κοινοβουλευτικής παρέμβασης του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, οι σχετικοί έλεγχοι της ΕΔΕΛ διενεργήθηκαν κατόπιν εντολής της ίδιας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ενώ σε συνέχεια του σχετικού πορίσματος, με βάση τις αποφάσεις με ΑΔΑ: ΨΟ5ΙΗ-3ΠΜ, 6ΖΓΥΗ-ΒΙΚ και Ε975Η-ΑΚΤ, το συνολικό ποσό προς ανάκτηση από την ΕΥΔ ΟΕΚΑ προς τον ΦΟΔΣΑ Πελοποννήσου και τον ΕΔΣΝΑ, για δαπάνες που κρίθηκαν οριστικά μη επιλέξιμες ανέρχεται στο ποσό των 39.682.480 ευρώ».

Σύμφωνα με το πόρισμα της ΕΔΕΛ τα «Πολυκέντρα Ανακύκλωσης» (σπιτάκια) κοστολογήθηκαν περίπου στα 300.000 ευρώ ανά μονάδα, ενώ στην αγορά υπήρχαν αντίστοιχα συστήματα με κόστος που έφτανε έως και το 1/5 του ποσού αυτού (περίπου 66.000 ευρώ). Ταυτόχρονα υπήρξε απουσία ανταγωνισμού, εντοπίστηκαν δηλαδή διαγωνισμοί στους οποίους δεν υπήρχε γνήσιος ανταγωνισμός, έγιναν απευθείας αναθέσεις ή κατατέθηκαν «φαινομενικά ανταγωνιστικές» προσφορές για να δικαιολογηθούν οι υψηλές τιμές. Επίσης σύμφωνα με την ΕΔΕΛ, η διαχείριση συσκευασιών έπρεπε να γίνεται μέσω των καθιερωμένων συστημάτων «ευθύνης του παραγωγού» (π.χ. μπλε κάδοι) και όχι από τους Φορείς Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ΦΟΔΣΑ) με αυτόν τον τρόπο. Εξαιτίας λοιπόν της παραβίασης του σκοπού χρηματοδότησης, της υπερκοστολόγησης, της έλλειψης ανταγωνισμού, αποκλίσεις μεταξύ των αρχικών προσκλήσεων/διαγωνισμών και της τελικής υλοποίησης του έργου, καθώς και πλημμελής έλεγχος στην καταγραφή των ανακυκλώσιμων υλικών, οδήγησε στον χαρακτηρισμό των δαπανών για τα «σπιτάκια ανακύκλωσης» ως μη επιλέξιμων για ευρωπαϊκή χρηματοδότηση. Αποτέλεσμα ήταν το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών να επιβάλει δημοσιονομικές διορθώσεις (πρόστιμα ανάκτησης) συνολικού ύψους 39,66 εκατομμυρίων ευρώ, ζητώντας την επιστροφή των χρημάτων από τους εξής φορείς: ΕΔΣΝΑ (Αττική): 18.136.860 ευρώ ΕΣΔΑΚ (Κρήτη): 10.955.400 ευρώ ΦΟΔΣΑ Πελοποννήσου: 10.590.220 ευρώ.

Επειδή με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση αγοράστηκαν εκατοντάδες οικίσκοι, κατασκευασμένοι από την εταιρεία ΤΕΧΑΝ, με κόστος που έφθανε τα 300.000 ευρώ ανά σπιτάκι, ποσό αντίστοιχο με κανονική κατοικία ενώ υπήρχαν ήδη στην αγορά αντίστοιχα μηχανήματα με πολύ μικρότερο κόστος.

Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί

  1. Υπάρχει πρόβλεψη και ποια ώστε να μην επιβαρυνθούν οι προϋπολογισμοί των Δήμων και τελικά οι δημότες, για την επιστροφή του ποσού των 39.682.480 ευρώ, που αφορά τις μη επιλέξιμες δαπάνες του συγκεκριμένου προγράμματος;
  2. Έχετε ενημέρωση σε πιο στάδιο βρίσκεται η έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και εάν έχουν εντοπιστεί οι υπεύθυνοι για τη συγκεκριμένη κακοδιαχείριση των ευρωπαϊκών πόρων;
  3. Σε ποιες ενέργειες έχετε προχωρήσει μετά το πόρισμα της ΕΔΕΛ, έχετε διενεργήσει σχετική έρευνα και τι μέτρα προτίθεστε να λάβετε για την αποφυγή παρόμοιων περιστατικών στο μέλλον και την εξασφάλιση διαφάνειας και ελέγχου των αντίστοιχων προγραμμάτων;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Δούρου Ειρήνη (Ρένα)

Αμανατίδης Ιωάννης

Γιαννούλης Χρήστος

Ακρίτα Έλενα

Ξανθόπουλος Θεόφιλος

Παππάς Νικόλαος

Παπηλιού Γεώργιος

Πολάκης Παύλος

«Κυβερνητικές ευθύνες και αναπάντητα ερωτήματα για την πολυετή καθυστέρηση στο έργο Διυλιστηρίου νερού της Θεσσαλονίκης» | Επίκαιρη Ερώτηση του Σωκράτη Φάμελλου προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Επίκαιρη Ερώτηση προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας κατέθεσε ο Σωκράτης Φάμελλος, βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., αναδεικνύοντας τις κυβερνητικές ευθύνες για την πολυετή καθυστέρηση στην επέκταση του Διυλιστηρίου νερού Θεσσαλονίκης και επισημαίνοντας την απουσία λογοδοσίας και διαφάνειας για την μη υλοποίηση του έργου.

Ο Σωκράτης Φάμελλος υπενθυμίζει ότι η επέκταση του Διυλιστηρίου Νερού Θεσσαλονίκης αποτελεί έργο στρατηγικής σημασίας και υψηλής προτεραιότητας, το οποίο είχε ξεμπλοκαριστεί και δρομολογηθεί ήδη από κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Παρά τη σημασία του έργου οι παρατάσεις είναι συνεχείς και δεν υπάρχει χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσής του.

Τονίζει ότι η κυβέρνηση για άλλη μια φορά αποδεικνύεται επικίνδυνα ανεπαρκής και μάλιστα για ένα σημαντικό έργο, που θα στήριζε την ΕΥΑΘ και άρα την οικονομία και την κοινωνία της Θεσσαλονίκης.

Επειδή, οι πολίτες της Θεσσαλονίκης χρειάζονται έργα που ολοκληρώνονται στην ώρα τους, με διαφάνεια, αλλά και υψηλής ποιότητας πόσιμο νερό με χαμηλά τιμολόγια από μία Δημόσια ΕΥΑΘ, ο Σ. Φάμελλος ρωτά:

1. Για ποιους λόγους δεν έχει ολοκληρωθεί η επέκταση του Διυλιστηρίου Νερού Θεσσαλονίκης, παρά το γεγονός ότι το έργο έπρεπε να έχει παραδοθεί το φθινόπωρο του 2024, ποιο είναι σήμερα το πραγματικό ποσοστό υλοποίησης του έργου και ποιος ευθύνεται  για την καθυστέρηση;

2. Ποιο είναι το οριστικό και δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης του έργου, τι ρήτρες έχουν επιβληθεί στον ανάδοχο, τι νομικά μέτρα έχει λάβει ήδη η πολιτεία και τι μέτρα θα λάβει για την ακραία παραβίαση της σύμβασης;

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της Επίκαιρης Ερώτησης:

Αθήνα, 17 Ιουλίου 2026

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος & Ενέργειας

Θέμα: «Μεγάλες κυβερνητικές ευθύνες για την απαράδεκτη πολυετή καθυστέρηση στην επέκταση Διυλιστηρίου νερού της Θεσσαλονίκης»

Η επέκταση του Διυλιστηρίου Νερού Θεσσαλονίκης (Φάση Α2, ΕΕΝΘ) αποτελεί ένα έργο στρατηγικής σημασίας και υψηλής προτεραιότητας, το οποίο είχε δρομολογηθεί ήδη από κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ενταγμένο σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο ασφάλειας νερού και αντιμετώπισης των απαιτήσεων της κλιματικής κρίσης.

Το έργο ήταν ενταγμένο στη στρατηγική «δημόσιου νερού» με προσιτή τιμή για τον καταναλωτή και ισχυρών δημόσιων υποδομών. Στόχευε στον διπλασιασμό παραγωγής νερού ύδρευσης υψηλής ποιότητας και στην ανθεκτικότητα και ασφαλή υδροδότηση της Θεσσαλονίκης και της ευρύτερης περιοχής για δεκαετίες.

Το έργο εντάχθηκε στο ΠΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας με σύμβαση το 2022 και ορίζοντα παράδοσης και λειτουργίας το 2024. Σύμφωνα με τις επίσημες δηλώσεις το έργο θα απέδιδε νερό ύδρευσης για 600.000 καταναλωτές (Ι.Π.) δηλαδή, επιπλέον 150.000 κυβικά μέτρα ημερησίως και θα κάλυπτε όχι μόνο το Πολεοδομικό Συγκρότημα Θεσσαλονίκης αλλά και τις περιοχές Πυλαίας-Χορτιάτη, Ωραιοκάστρου, Μυγδονίας, Θερμαϊκού και προοπτικά της ΠΕ Χαλκιδικής με ύψος σύμβασης 15,2 εκατομμύρια ευρώ. Όμως, το έργο παρουσιάζει συνεχείς παρατάσεις, χωρίς διαφάνεια και χωρίς ένα δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης. Παρά τη διαφήμιση κυβερνητικών στελεχών το έργο είναι στην πράξη σταματημένο, με υλοποίηση κάτω του 20% και άρα υπάρχει καταστρατήγηση των όρων της σύμβασης.

Η κυβέρνηση για άλλη μια φορά αποδεικνύεται επικίνδυνα ανεπαρκής και μάλιστα για ένα σημαντικό έργο, που θα στήριζε την ΕΥΑΘ και άρα την οικονομία και την κοινωνία της Θεσσαλονίκης και από την άλλη ανακοινώνει υποκριτικά χωρική επέκταση αρμοδιοτήτων της ΕΥΑΘ, σε μία περίοδο που η λειψυδρία εξελίσσεται σε εθνική πρόκληση.

Επειδή οι πολίτες της Θεσσαλονίκης δεν χρειάζονται εξαγγελίες και φωτογραφίες Υπουργών αλλά έργα που ολοκληρώνονται στην ώρα τους, με διαφάνεια και υψηλής ποιότητας νερό με χαμηλά τιμολόγια από μία Δημόσια ΕΥΑΘ,

Επειδή η καθυστέρηση ακόμα και σε βασικές υποδομές ύδρευσης δημιουργεί κινδύνους υδατικής ασφάλειας μπροστά στη μεγαλύτερη κρίση που θα κριθούμε να αντιμετωπίσουμε, αυτή της κλιματικής κρίσης,

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

1. Για ποιους λόγους δεν έχει ολοκληρωθεί η επέκταση του Διυλιστηρίου Νερού Θεσσαλονίκης, παρά το γεγονός ότι το έργο έπρεπε να έχει παραδοθεί το φθινόπωρο του 2024, ποιο είναι σήμερα το πραγματικό ποσοστό υλοποίησης του έργου και ποιος ευθύνεται για την καθυστέρηση;

2. Ποιο είναι το οριστικό και δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης του έργου, τι ρήτρες έχουν επιβληθεί, τι νομικά μέτρα έχει λάβει ήδη η πολιτεία και τι μέτρα θα λάβει για την ακραία παραβίαση της σύμβασης;

Ο Ερωτών Βουλευτής

Φάμελλος Σωκράτης

«Ποιοι λόγοιοδήγησαν στη μείωση της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης του έργου αποθήκευσης CO₂ στον Πρίνο και γιατί καλούνται πλέον να καλύψουν τηδιαφορά οι εθνικοί πόροι;» || Eρώτηση & ΑΚΕ με πρωτοβουλία του Θεόφιλου Ξανθόπουλου

Απαντήσεις από την κυβέρνηση για τους λόγους που οδήγησαν στην μείωση κατά 50 εκ. ευρώ, της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης του έργου αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα στον Πρίνο, ζητούν 8 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με Ερώτηση και ΑΚΕ που κατατέθηκε με πρωτοβουλία του βουλευτή  Δράμας Θ. Ξανθόπουλου.

“Η μετάβαση σε μια οικονομία χαμηλών εκπομπών άνθρακα απαιτεί αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων εργαλείων…Η αναγκαιότητα, όμως, της συγκεκριμένης τεχνολογίας δέσμευσης και αποθήκευσης του διοξειδίου του άνθρακα, δεν απαλλάσσει την Πολιτεία από την υποχρέωση να διασφαλίζει ότι κάθε σχετικό έργο σχεδιάζεται και υλοποιείται με πλήρη διαφάνεια, επαρκή επιστημονική τεκμηρίωση, ουσιαστική διαβούλευση με τις τοπικές κοινωνίες και απόλυτο σεβασμό στη χρηστή διαχείριση των δημόσιων πόρων. Ειδικά για το έργο γεωλογικής αποθήκευσης CO₂ στον Πρίνο της Θάσου έχουν διατυπωθεί κατ’ επανάληψη σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την επάρκεια της αδειοδοτικής διαδικασίας, τη διαφάνεια των διοικητικών αποφάσεων και την πληρότητα της ενημέρωσης των ενδιαφερόμενων φορέων, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη πλήρους λογοδοσίας ως προς τη χρηματοδότηση και την εξέλιξη του έργου”, τονίζουν οι βουλευτές.

Σύμφωνα με τις πρόσφατες αναθεωρήσεις του Ελληνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, η χρηματοδότηση του έργου από το Ταμείο Ανάκαμψης μειώθηκε από 150 εκατ. ευρώ σε 100 εκατ. ευρώ, με αποτέλεσμα το υπόλοιπο ποσό να καλείται πλέον να καλυφθεί από εθνικούς πόρους. Η εξέλιξη αυτή η οποία αποδίδεται σε καθυστερήσεις κατά την ωρίμανση και υλοποίηση του έργου, οι οποίες είχαν ως συνέπεια την αδυναμία τήρησης των σχετικών οροσήμων του Ταμείου Ανάκαμψης, έρχεται να προστεθεί στις ήδη διατυπωμένες ανησυχίες που έχουν εκφραστεί κατά την αδειοδοτική πορεία του έργου αναφορικά με την επάρκεια της ενημέρωσης των τοπικών κοινωνιών, τη διαφάνεια της διοικητικής διαδικασίας και τη δημοσιοποίηση των στοιχείων που τεκμηριώνουν τις κρίσιμες αποφάσεις της Διοίκησης. Πρόκειται για έργο με σημαντική δημόσια χρηματοδότηση και ευρύτερες περιβαλλοντικές, κοινωνικές και αναπτυξιακές επιπτώσεις, το οποίο προϋποθέτει αυξημένες εγγυήσεις διαφάνειας, λογοδοσίας και δημόσιας εμπιστοσύνης, τονίζεται στην Ερώτηση

Με δεδομένο ότι η αξιοποίηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης αποτελεί κρίσιμη εθνική προτεραιότητα και ότι κάθε απώλεια ευρωπαϊκής χρηματοδότησης μετακυλίει πρόσθετο κόστος στον κρατικό προϋπολογισμό και τελικά στον Έλληνα φορολογούμενο, καλούνται οι αρμόδιοι υπουργοί, Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Περιβάλλοντος και Ενέργειας, να δώσουν σαφείς απαντήσεις και εξηγήσεις σε μια σειρά ερωτημάτων σχετικά με τους λόγους της μειωμένης χρηματοδότησης και τους στόχους του έργου. Καλούνται επίσης να καταθέσουν όλα τα έγγραφα σχετικά με την επιστημονική τεκμηρίωση του έργου που έχουν ζητηθεί σε προηγούμενες ΑΚΕ και δεν έχουν κατατεθεί.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

Αθήνα,  15 Ιουλίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΚΕ

Προς τους Υπουργούς

Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Θέμα: «Ποιοι λόγοι οδήγησαν στη μείωση της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης του έργου αποθήκευσης CO₂ στον Πρίνο και γιατί καλούνται πλέον να καλύψουν τη διαφορά οι εθνικοί πόροι;»

Η μετάβαση σε μια οικονομία χαμηλών εκπομπών άνθρακα απαιτεί την αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων εργαλείων, μεταξύ των οποίων και οι τεχνολογίες δέσμευσης και αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα (Carbon Capture and Storage – CCS), όπου αυτές κρίνονται αναγκαίες. Η αναγκαιότητα, όμως, της συγκεκριμένης τεχνολογίας δεν απαλλάσσει την Πολιτεία από την υποχρέωση να διασφαλίζει ότι κάθε σχετικό έργο σχεδιάζεται και υλοποιείται με πλήρη διαφάνεια, επαρκή επιστημονική τεκμηρίωση, ουσιαστική διαβούλευση με τις τοπικές κοινωνίες και απόλυτο σεβασμό στη χρηστή διαχείριση των δημόσιων πόρων.

Ειδικά για το έργο γεωλογικής αποθήκευσης CO₂ στον Πρίνο της Θάσου έχουν διατυπωθεί κατ’ επανάληψη σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την επάρκεια της αδειοδοτικής διαδικασίας, τη διαφάνεια των διοικητικών αποφάσεων και την πληρότητα της ενημέρωσης των ενδιαφερόμενων φορέων, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη πλήρους λογοδοσίας ως προς τη χρηματοδότηση και την εξέλιξη του έργου.

Σύμφωνα με τις πρόσφατες αναθεωρήσεις του Ελληνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, η χρηματοδότηση του έργου από το Ταμείο Ανάκαμψης μειώθηκε από 150 εκατ. ευρώ σε 100 εκατ. ευρώ, με αποτέλεσμα το υπόλοιπο ποσό να καλείται πλέον να καλυφθεί από εθνικούς πόρους. (ΑΔΑ: 67T8H-Y5M & 6Μ3ΗΗ-1ΑΧ) Η εξέλιξη αυτή αποδίδεται σε καθυστερήσεις κατά την ωρίμανση και υλοποίηση του έργου, οι οποίες είχαν ως συνέπεια την αδυναμία τήρησης των σχετικών οροσήμων του Ταμείου Ανάκαμψης.

Η εξέλιξη αυτή έρχεται να προστεθεί στις ήδη διατυπωμένες ανησυχίες που έχουν εκφραστεί κατά την αδειοδοτική πορεία του έργου αναφορικά με την επάρκεια της ενημέρωσης των τοπικών κοινωνιών, τη διαφάνεια της διοικητικής διαδικασίας και τη δημοσιοποίηση των στοιχείων που τεκμηριώνουν τις κρίσιμες αποφάσεις της Διοίκησης. Πρόκειται για έργο με σημαντική δημόσια χρηματοδότηση και ευρύτερες περιβαλλοντικές, κοινωνικές και αναπτυξιακές επιπτώσεις, το οποίο προϋποθέτει αυξημένες εγγυήσεις διαφάνειας, λογοδοσίας και δημόσιας εμπιστοσύνης.

Το γεγονός ότι με Απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (C(2025) 3222), η Energean εξαιρέθηκε από τις υποχρεωμένες εταιρείες για την επίτευξη του ευρωπαϊκού στόχου γεωλογικής αποθήκευσης CO₂, καταρρίπτει τον ισχυρισμό ότι το έργο συνιστά ευρωπαϊκή υποχρέωση ή στρατηγικό έργο κοινού ενδιαφέροντος. Παράλληλα, η συγκεκριμένη μεταβολή δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό αλλά εντάσσεται σε μια ευρύτερη αναθεώρηση του ελληνικού σχεδίου του Ταμείου Ανάκαμψης κατά την οποία μεταβλήθηκε το φυσικό αντικείμενο δεκάδων έργων, ανακλήθηκαν έργα συνολικού ύψους περίπου 2,5 δισ. ευρώ και ανακατανεμήθηκαν σημαντικοί ευρωπαϊκοί πόροι. Κάθε περίπτωση κατά την οποία μειώνεται η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και αυξάνεται η συμμετοχή εθνικών πόρων δημιουργεί εύλογα ερωτήματα ως προς τον σχεδιασμό, την αποτελεσματικότητα και τη δημοσιονομική διαχείριση του Προγράμματος.

Τέλος, ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι, παρά τις επανειλημμένες κοινοβουλευτικές μας παρεμβάσεις σχετικά με τη χρηματοδότηση, την αδειοδότηση και τη συνολική εξέλιξη του έργου, η Κυβέρνηση δεν έχει μέχρι σήμερα παράσχει ολοκληρωμένες και τεκμηριωμένες απαντήσεις. Η πρακτική αυτή δεν συνάδει με την υποχρέωση λογοδοσίας απέναντι στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, ιδίως όταν πρόκειται για έργο που χρηματοδοτείται σε μεγάλο βαθμό από δημόσιους και ευρωπαϊκούς πόρους και έχει σημαντικές δημοσιονομικές, περιβαλλοντικές και κοινωνικές προεκτάσεις.

Επειδή η αξιοποίηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης αποτελεί κρίσιμη εθνική προτεραιότητα και ότι κάθε απώλεια ευρωπαϊκής χρηματοδότησης μετακυλίει πρόσθετο κόστος στον κρατικό προϋπολογισμό και τελικά στον Έλληνα φορολογούμενο

Ερωτώνται οι αρμόδιοι υπουργοί

  1. Ποιοι συγκεκριμένοι λόγοι οδήγησαν στη μείωση της χρηματοδότησης του έργου γεωλογικής αποθήκευσης CO₂ στον Πρίνο από το Ταμείο Ανάκαμψης από 150 εκατ. ευρώ σε 100 εκατ. ευρώ;
  2. Ποια συγκεκριμένα ορόσημα (milestones) ή στόχοι του έργου δεν κατέστη δυνατό να επιτευχθούν εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών του Ταμείου Ανάκαμψης και ποιο ήταν το αναλυτικό χρονοδιάγραμμα που δεν τηρήθηκε;
  3. Πώς εξηγούν το γεγονός ότι ενώ η απαίτηση του Μέτρου 16831/Ορόσημο 51 ήταν μέχρι τις 31/12/2024 να έχει εκδοθεί η Άδεια Αποθήκευσης και με ό,τι αυτή προϋποθέτει, αυτό δεν υλοποιήθηκε εγκαίρως και προκειμένου να γίνει η εκταμίευση των 21,47εκ.€, με την ΚΥΑΥΠΕΝ/ΔΥΔΡ/86331/1875/01-08-2025 υποβαθμίσατε τις απαιτήσεις, εξαιρώντας μάλιστα από την υποχρεωτική αξιολόγηση εκπλήρωσης του οροσήμου από τον Ανεξάρτητο Ελεγκτή; Κρίνουν πως αυτή είναι μια αποτελεσματική διαχείριση προς όφελος του δημοσίου;
  4. Με βάση ποια αντικειμενικά κριτήρια αποφασίστηκε η διατήρηση της δημόσιας χρηματοδότησης του έργου μέσω εθνικών πόρων, όταν κατά την ίδια αναθεώρηση του Ταμείου Ανάκαμψης δεκάδες άλλα έργα περιορίστηκαν ή απεντάχθηκαν;

Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων

Παρακαλούμε όπως υποβληθούν για την ενημέρωση της Βουλής και των πολιτών τα

παρακάτω στοιχεία και έγγραφα, για τα οποία έχει υποβληθεί επανειλημμένως Αίτημα Κατάθεσης και δεν έχουν υποβληθεί έως σήμερα:

  1. Το τροποποιημένο ΤΔΕ του έργου «SUB2. Ανάπτυξη Εγκατάστασης Δέσμευσης και

Αποθήκευσης Άνθρακα» (Κωδικός ΟΠΣ ΤΑ 5223447), της Δράσης με ID 16831, το οποίο υπεβλήθη μέσω του ΟΠΣ ΤΑ στις 15.07.2025 και το υπ’ αριθ. Πρωτ. 28850/02.07.2025 συνημμένο σε αυτό αίτημα.

  • Τα στοιχεία που συνοδεύουν το υποβληθέν αίτημα τροποποίησης απόφασης ένταξης, τα οποία τεκμηριώνουν επαρκώς την αναγκαιότητα τροποποίησης του ΤΔΕ και της απόφασης ένταξης του έργου «SUB2. Ανάπτυξη Εγκατάστασης Δέσμευσης και Αποθήκευσης Άνθρακα» (κωδικός ΟΠΣ ΤΑ 5223447).
  • Τη θετική αξιολόγηση της ΕΥΣΤΑ επί του αιτήματος τροποποίησης της απόφασης ένταξης του έργου, όπως αυτή καταγράφεται στο Έντυπο Δ1_Ε10 Λίστα Εξέτασης Αιτήματος Τροποποίησης Απόφασης Ένταξης του Εγχειριδίου Διαδικασιών της ΕΥΣΤΑ.
  • Την πλήρη τεκμηρίωση περί πληρότητας των έξι (6) προϋποθέσεων που θέτει το άρθ. 4 της υπ’ αριθ. ΚΥΑ ΥΠΕΝ/ΔΥΔΡ/86331/1875/01-08-2025 για την πρώτη εκταμίευση.
  • Η σχετική αξιολόγηση και η τεκμηρίωση της επιλογής που αφορά στο υπ’ αριθ. (4) Ερώτημα

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Ξανθόπουλος Θεόφιλος

Ακρίτα Έλενα

Bέττα Καλλιόπη

Μπάρκας Κώστας

Παπαηλιού Γιώργος

Τσαπανίδου Πόπη

Κ. Βέττα: «Η βίαιη απολιγνιτοποίηση, εκτός από την οικονομική ερήμωση, προκαλεί και σημαντική περιβαλλοντική υποβάθμιση»

Ομιλία στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Προστασίας Περιβάλλοντος

Η Βουλευτής Π.Ε. Κοζάνης και Τομεάρχης Τουρισμού ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ. κ. Καλλιόπη Βέττα μίλησε στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Προστασίας Περιβάλλοντος της Βουλής με θέμα ημερήσιας διάταξης: «Η πορεία της δίκαιης μετάβασης των λιγνιτικών περιοχών (Δυτική Μακεδονία και Μεγαλόπολη) και η περιβαλλοντική αποτίμηση». Πρόκειται για μια συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε κατόπιν πρωτοβουλίας και πρότασης της κ. Βέττα.

Στην παρέμβασή της η Βουλευτής άσκησε δριμεία κριτική στους κυβερνητικούς χειρισμούς, υπογραμμίζοντας ότι τα «σχέδια» για την απολιγνιτοποίηση έχουν μείνει μετέωρα, βυθίζοντας την Δυτική Μακεδονία, τόσο σε οικονομική οπισθοδρόμηση, όσο και σε περιβαλλοντική υποβάθμιση.

Παράλληλα, υποστήριξε ότι το κοινωνικό και οικονομικό «πείραμα» που εξελίσσεται, έρχεται σε πλήρη αντίστιξη με την αναγκαιότητα μετάβασης, καθώς και σε αντίθεση με τους πυλώνες που είχε θεσπίσει ο ΣΥΡΙΖΑ ήδη από το 2018 για ενεργειακή ασφάλεια της χώρας,  πρόσβαση σε φτηνή ενέργεια με όρους ενεργειακής δημοκρατίας και προσιτού κόστους, καθώς και την δίκαιη μετάβαση και την περιβαλλοντική προστασία.

Όπως τόνισε η κ. Βέττα, η Δυτική Μακεδονία βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με μια καθολική υποχώρηση των αναπτυξιακών της μεγεθών, η οποία καταγράφεται στους επίσημους δείκτες της ΕΛΣΤΑΤ, που αποτυπώνουν την πληθυσμιακή συρρίκνωση, την πανελλαδική πρωτιά στην ανεργία, την πτώση της ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας και την ισχνή απορροφητικότητα των πόρων του Προγράμματος Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης (ΠΔΑΜ), οι οποίοι παραμένουν απελπιστικά χαμηλοί, αγγίζοντας μόλις το 9,36% επί της συνολικής δημόσιας χρηματοδότησης.

Την ίδια ώρα, σε μια παράλληλη διαδρομή, η κυβέρνηση ναρκοθέτησε την περιβαλλοντική ισορροπία καθώς:

– Άφησε χιλιάδες στρέμματα σε  Κοζάνη, Πτολεμαΐδα και Φλώρινα σε καθεστώς απόλυτης περιβαλλοντικής εγκατάλειψης, χωρίς ένα ολοκληρωμένο και χρηματοδοτημένο σχέδιο αποκατάστασης.

– Παράλληλα, αδιαφόρησε για το διάτρητο τοπίο και το έδαφος, χωρίς να υποχρεώσει τον φορέα εκμετάλλευσης να ολοκληρώσει τις απαραίτητες χωματουργικές εργασίες εξυγίανσης πριν από την παύση των δραστηριοτήτων. ΄΄Αντί για συντονισμένη αναδάσωση, αντί για τη σταθεροποίηση των πρανών και την απόδοση της γης στους κατοίκους για αγροτική χρήση υψηλής αξίας, βλέπουμε μια άναρχη εξέλιξη΄΄.

– Παραχώρησε με fast-track διαδικασίες δημόσια γη για την εγκατάσταση θηριωδών φωτοβολταϊκών πάρκων που, εκτός των άλλων, αλλοιώνουν το μικροκλίμα.

– Κωλυσιεργεί για τις τρομακτικές ελλείψεις στη διαχείριση των υδάτινων πόρων, Την στιγμή που τα ορυχεία έχουν αφήσει πληγές στον υδροφόρο ορίζοντα δεν υπάρχει κανένα σοβαρό, ολοκληρωμένο υδρογεωλογικό σχέδιο για την ανάταξη των υδάτινων σωμάτων.

– Επιπλέον, η παντελής έλλειψη μέριμνας για τη διαχείριση της τέφρας και των εκτεθειμένων εδαφών οδηγεί, με τους πρώτους ισχυρούς ανέμους, σε φαινόμενα έντονης σκόνης, πνίγοντας τις γύρω κοινότητες και επιβαρύνοντας την υγεία των πολιτών.

Τέλος, η Βουλευτής αναφέρθηκε στα ανησυχητικά σχέδια για χώρους ταφής αμιάντου, καθώς και στα υφιστάμενα – ακόμη- σχέδια για καύση απορριμμάτων στις εγκαταστάσεις της Δ.Ε.Η., ενώ έκανε ειδική αναφορά στην περίπτωση της Αχλάδας όπου η περιβαλλοντική επιβάρυνση είναι αφόρητη.

Στο κλείσιμο της παρέμβασής της, η κ. Βέττα προχώρησε σε μια σειρά ερωτήσεων προς τον Περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας κ. Αμανατίδη και την Προϊσταμένη Στρατηγικού Σχεδιασμού της Ε.Υ.Δ.ΑΜ., κ. Αλεξάνδρα Μαυρογονάτου, οι οποίοι είχαν κληθεί στην Επιτροπή, ανάμεσα σε άλλους, για να καταθέσουν τις απόψεις τους.

Ειδικότερα, αφού επεσήμανε τις κυβερνητικές παλινωδίες στο τομέα των χρηματοδοτήσεων (με τον μηδενισμό της χρηματοδότησης από εργαλεία όπως π.χ τα έσοδα από τα δικαιώματα ρύπων), ζήτησε συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα για την οριστική απόδοση των εκτάσεων της Δ.Ε.Η. στις τοπικές κοινωνίες, εξέφρασε τον προβληματισμό της για τα θεσμικά αντίμετρα απέναντι στην άναρχη επέλαση των Α.Π.Ε. ακόμα και σε αγροτικές γαίες υψηλής παραγωγικότητας, ενώ ζήτησε εξηγήσεις για τις δραματικές καθυστερήσεις στην απορρόφηση των κονδυλίων του Ταμείου Δίκαιης Μετάβασης που αφορούν την περιβαλλοντική αποκατάσταση.

Όπως τόνισε χαρακτηριστικά: «Η περιβαλλοντική δικαιοσύνη δεν είναι σύνθημα· είναι δικαίωμα των ανθρώπων που κράτησαν τη χώρα όρθια και σήμερα η κυβέρνηση τους αφήνει πίσω, σε μια πληγωμένη γη».

Ερώτηση των Αλ. Μεϊκόπουλου και Μ. Ζαμπάρα: «Μη ρεαλιστική η προθεσμία ολοκλήρωσης του «Εξοικονομώ 2025». Ανάγκη για ουσιαστική παράταση ώστε να μην απενταχθούν άδικα δικαιούχοι»

Αθήνα, 14 Ιουλίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος & Ενέργειας

Θέμα: «Μη ρεαλιστική η προθεσμία ολοκλήρωσης του «Εξοικονομώ 2025». Ανάγκη για ουσιαστική παράταση ώστε να μην απενταχθούν άδικα δικαιούχοι».

Με την από 23 Απριλίου 2026 κοινοβουλευτική μας Ερώτηση, είχαμε αναδείξει τα σοβαρά προβλήματα που δημιουργούσαν τα ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα υλοποίησης του Προγράμματος «Εξοικονομώ 2025».

Οι αρχικές προβλεπόμενες προθεσμίες δεν ανταποκρίνονταν στις πραγματικές συνθήκες της αγοράς και των διοικητικών διαδικασιών και εγκυμονούσαν τον κίνδυνο άδικης απένταξης εκατοντάδων δικαιούχων, οι οποίοι δεν ευθύνονταν για τις καθυστερήσεις. 

Η απόφαση του Υπουργείου να παρατείνει την προθεσμία ολοκλήρωσης των έργων έως τις 17 Ιουλίου 2026 αποτέλεσε έμμεση αναγνώριση ότι οι αρχικές προθεσμίες ήταν ανεφάρμοστες. Ωστόσο, η πραγματικότητα που διαμορφώνεται σήμερα αποδεικνύει ότι ούτε η παράταση αυτή επαρκεί για την ομαλή ολοκλήρωση των παρεμβάσεων.

Ολοένα και περισσότεροι δικαιούχοι του Προγράμματος, αλλά και μηχανικοί που έχουν αναλάβει την υλοποίηση των έργων, εκφράζουν την έντονη ανησυχία τους ότι, παρά τις προσπάθειές τους, είναι αντικειμενικά αδύνατο να ολοκληρώσουν τις εργασίες μέχρι τη λήξη της ισχύουσας προθεσμίας.

Ιδιαίτερα στη Μαγνησία, μια περιοχή που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τις συνέπειες των καταστροφικών πλημμυρών και όπου η ζήτηση για τεχνικά συνεργεία παραμένει εξαιρετικά αυξημένη, η κατάσταση είναι ακόμη πιο δύσκολη.

Η περιορισμένη διαθεσιμότητα εξειδικευμένων συνεργείων, οι καθυστερήσεις στην προμήθεια υλικών, οι χρονοβόρες διαδικασίες που συνοδεύουν την υλοποίηση των παρεμβάσεων, αλλά και οι αυξημένες ανάγκες αποκατάστασης των πληγεισών περιοχών, συνθέτουν ένα αντικειμενικό πλαίσιο που δεν επιτρέπει την ολοκλήρωση των έργων εντός των υφιστάμενων προθεσμιών.

Χαρακτηριστικές είναι οι επισημάνσεις της Προέδρου του ΤΕΕ Μαγνησίας1, σύμφωνα με τις οποίες μεγάλος αριθμός έργων βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, χωρίς όμως να είναι εφικτή η ολοκλήρωσή τους μέχρι τις 17 Ιουλίου, όχι λόγω αμέλειας των δικαιούχων ή των μηχανικών αλλά εξαιτίας αντικειμενικών συνθηκών που υπερβαίνουν τη βούλησή τους.

Πολλοί πολίτες έχουν ήδη προχωρήσει σε συμβάσεις, έχουν καταβάλει ίδια κεφάλαια και έχουν ξεκινήσει τις εργασίες, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν σήμερα να βρεθούν εγκλωβισμένοι σε μια κατάσταση όπου ούτε θα μπορέσουν να ολοκληρώσουν το έργο τους ούτε να λάβουν την προβλεπόμενη επιδότηση.  Μια τέτοια εξέλιξη θα τιμωρούσε επί της ουσίας πολίτες που ανταποκρίθηκαν εγκαίρως στις απαιτήσεις του προγράμματος και θα δημιουργούσε σοβαρή οικονομική επιβάρυνση σε νοικοκυριά που έχουν ήδη επενδύσει σημαντικά ποσά. Επιπρόσθετα, θα υπονόμευε τον ίδιο τον στόχο του «Εξοικονομώ», που δεν είναι άλλος από την ενεργειακή αναβάθμιση του οικιστικού αποθέματος και τη μείωση του ενεργειακού κόστους για τα ελληνικά νοικοκυριά.

Η αποτελεσματικότητα ενός δημόσιου προγράμματος δεν κρίνεται μόνο από τον σχεδιασμό του αλλά, κυρίως, από την ικανότητα της Πολιτείας να προσαρμόζει την εφαρμογή του στις πραγματικές συνθήκες.

Η Κυβέρνηση οφείλει να λαμβάνει υπόψη αντικειμενικές δυσκολίες που δεν οφείλονται στους πολίτες και να μη μετατρέπει ένα αναπτυξιακό και κοινωνικό εργαλείο σε πηγή αβεβαιότητας και οικονομικής ζημίας.

Απαιτείται άμεσα η χορήγηση μιας νέας, επαρκούς και ρεαλιστικής παράτασης, που θα επιτρέψει την ολοκλήρωση των ήδη εξελισσόμενων έργων, χωρίς τον κίνδυνο άδικων απεντάξεων.

Κατόπιν των ανωτέρω,

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

  1. Πόσες αιτήσεις πανελλαδικά και ειδικότερα στη Μαγνησία βρίσκονται σήμερα σε στάδιο υλοποίησης και, σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου, πόσες εξ αυτών εκτιμάται ότι κινδυνεύουν να μην ολοκληρωθούν έως τις 17 Ιουλίου 2026;
  2. Προτίθεται να χορηγήσει νέα, ρεαλιστική παράταση στην προθεσμία ολοκλήρωσης των έργων του προγράμματος «Εξοικονομώ 2025», ώστε να ανταποκρίνεται στις πραγματικές συνθήκες υλοποίησης και να μην οδηγηθούν σε απένταξη δικαιούχοι που δεν ευθύνονται για τις καθυστερήσεις;

Οι ερωτώντες Βουλευτές

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Ζαμπάρας Μίλτος

1 https://www.taxydromos.gr/magnesia/volos/1342002/kindyneyoyn-na-meinoyn-sti-mesi-kai-na-chathoyn-energeiakes-anavathmiseis-stin-plimmyropathi-magnisia/

Στη Βουλή φέρνει ο Β. Κόκκαλης τις συνεχείς διακοπές ρεύματος σε Λάρισα, Τύρναβο και Αμπελώνα

Στη Βουλή φέρνει ο βουλευτής Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία κ. Βασίλης Κόκκαλης τις επαναλαμβανόμενες διακοπές ηλεκτροδότησης που καταγράφονται το τελευταίο διάστημα στη Λάρισα, τον Τύρναβο και τον Αμπελώνα, καταθέτοντας αναφορά προς τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας.

Αφορμή αποτέλεσε δημοσίευμα του ηλεκτρονικού Τύπου, σύμφωνα με το οποίο οι κάτοικοι των τριών περιοχών έρχονται αντιμέτωποι με αλλεπάλληλες και πολύωρες διακοπές ρεύματος, οι οποίες, όπως επισημαίνεται, τείνουν να εξελιχθούν σε σχεδόν καθημερινό φαινόμενο.

Ο Λαρισαίος βουλευτής τονίζει ότι, ακόμη και στο πιο πρόσφατο περιστατικό, ο εκτιμώμενος χρόνος αποκατάστασης της βλάβης από τον ΔΕΔΔΗΕ έφτασε τις τρεις ώρες, ενώ οι συνεχείς διακοπές σημειώνονται ακόμη και σε περιόδους όπου δεν υπάρχουν ακραίες καιρικές συνθήκες ή άλλοι παράγοντες που να δικαιολογούν αυξημένη επιβάρυνση του δικτύου.

Σύμφωνα με τον κ. Κόκκαλη, η κατάσταση προκαλεί έντονη αναστάτωση στους πολίτες, δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην καθημερινότητα και επιφέρει οικονομικές επιπτώσεις στις επιχειρήσεις, ενώ αυξάνει και τον κίνδυνο πρόκλησης ζημιών σε ηλεκτρικές συσκευές και επαγγελματικό εξοπλισμό.

Ο πρώην υφυπουργός εκφράζει, παράλληλα, την ανησυχία του για το γεγονός ότι οι διακοπές δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά, αλλά επαναλαμβανόμενες δυσλειτουργίες, γεγονός που, όπως αναφέρει, γεννά ερωτήματα για την επάρκεια της συντήρησης, τον βαθμό εκσυγχρονισμού και τη συνολική ανθεκτικότητα του δικτύου διανομής ηλεκτρικής ενέργειας στην περιοχή.

Στην αναφορά του υπογραμμίζει ότι η αξιόπιστη ηλεκτροδότηση αποτελεί βασική δημόσια υπηρεσία και προϋπόθεση για την προστασία της δημόσιας υγείας, της ασφάλειας των πολιτών και της εύρυθμης λειτουργίας της οικονομικής δραστηριότητας, ιδιαίτερα κατά τους θερινούς μήνες, όταν οι ενεργειακές ανάγκες είναι αυξημένες.

Καταλήγοντας, ο κ. Κόκκαλης καλεί τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας να εξετάσει άμεσα το ζήτημα και να προχωρήσει στις απαραίτητες παρεμβάσεις για την οριστική αντιμετώπιση του προβλήματος, επισημαίνοντας ότι οι συνεχείς διακοπές ηλεκτροδότησης δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως μια νέα κανονικότητα ούτε να περιορίζονται σε προσωρινές λύσεις.

Καλλιόπη Βέττα: «Ο μηδενισμός των πόρων για τις λιγνιτικές περιοχές από τα δικαιώματα ρύπων άνθρακα, επιβεβαιώνει τη διαχρονική έλλειψη στήριξης της Δυτικής Μακεδονίας»

Συζήτηση επίκαιρης ερώτησης για την απόφαση κατανομής των εσόδων CO2

Συζητήθηκε στη Βουλή η επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτή Π.Ε. Κοζάνης και Τομεάρχη Τουρισμού του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., κ. Καλλιόπης Βέττα, προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας με θέμα: «Η Υπουργική Απόφαση για την κατανομή των εσόδων CO2 για το 2026 προκαλεί δραματική μείωση των πόρων για τα έργα υποδομής στη Δυτική Μακεδονία».

Η κ. Βέττα στην πρωτολογία της επεσήμανε ότι η αλλαγή των ποσοστών κατανομής στην Υ.Α. του Υ.Π.ΕΝ. για το 2026 συνιστά περαιτέρω περιθωριοποίηση των λιγνιτικών περιοχών, καθώς διακινδυνεύεται  η περάτωση μιας σειράς αναγκαίων έργων υποδομής.

Όπως υποστήριξε, πρόκειται για μια κατάσταση διαρκούς απαξίωσης και υποβάθμισης, η οποία έβγαλε τους ανθρώπους της περιοχής στον δρόμο, με την πάνδημη συμμετοχή στο συλλαλητήριο διαμαρτυρίας.

Ειδικότερα, όπως τόνισε η Βουλευτής, η μείωση του ποσοστού του Πράσινου Ταμείου (4,37% έναντι 14,55% το 2025), η αντίστοιχη μείωση του ποσοστού για το Ταμείο Ενεργειακής Μετάβασης (20,17% έναντι 37% το 2025), αλλά κυρίως και πρώτιστα ο μηδενισμός των πόρων για τον αντισταθμιστικό πόρο για τις λιγνιτικές περιοχές (έναντι 1,35% το 2025), επιβεβαιώνει ότι η κυβερνητική πολιτική είναι συνεπής: εξαγγελίες και βροχή «δισεκατομμυρίων», στην πράξη ωστόσο περικοπές και ασφυξία, την ώρα που τα ποσοστά για άλλους παραλήπτες –κάνοντας ειδική αναφορά στη βιομηχανία και τα μεγάλα συμφέροντα των Α.Π.Ε.– είναι σημαντικά αυξημένα.

Ο αρμόδιος Υφυπουργός κ. Τσάφος, στην πρωτολογία του, υποστήριξε ότι είναι «λανθασμένη και μερική ανάγνωση» της Υ.Α., μιας και το Υπουργείο κάνει αξιολογήσεις για το πού και πώς πρέπει να διοχετευθούν οι πόροι σε ένα «ευρύτερο σχέδιο δράσεων».

Παράλληλα υποβάθμισε τη σημασία των πόρων από τα δικαιώματα ρύπων, καθώς είναι απλώς μια «γραμμή στήριξης και χρηματοδότησης» ανάμεσα σε άλλες, απαξιώνοντας δηλαδή να αιτιολογήσει γιατί μηδενίστηκαν ουσιαστικά οι πόροι από αυτή την «γραμμή» για τη Δυτική Μακεδονία…

Στην δευτερολογία της η κ. Βέττα επεσήμανε ότι δεν δόθηκαν απαντήσεις για τη μείωση των ποσοστών, ενώ απαντώντας στην αναφορά του κ. Τσάφου για εφαρμογή ρήτρας δίκαιης μετάβασης, τόνισε ότι είναι ασχολίαστη, καθώς η ρήτρα έρχεται προεκλογικά, ετεροχρονισμένα και προσβάλλει τη νοημοσύνη των πολιτών.

Παράλληλα, επεσήμανε ότι ο μηδενισμός των χρημάτων για το Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης έρχεται σε πλήρη αντίστιξη με την απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ για θέσπιση μόνιμου ποσοστού 6% επί των συνολικών εσόδων.

Επιπρόσθετα, ανέφερε ότι με την παρούσα κυβέρνηση ακούμε μόνο εξαγγελίες χωρίς καμία νέα θέση εργασίας, ενώ κατέθεσε στα πρακτικά την επιστολή των τριών επιμελητηρίων, όπου τονίζεται η αναγκαιότητα για ουσιαστική αλλαγή δράσης.

Τέλος, τόνισε ότι τα έσοδα από τους ρύπους πρέπει να πηγαίνουν στις περιοχές για έργα και υποδομές αντισταθμιστικού χαρακτήρα, πόσο μάλλον σε μια δοκιμαζόμενη Περιφέρεια, για την οποία δεν έχει εξασφαλιστεί καν η συνέχεια του προγράμματος για την περίοδο 2028-2034.

Στην απάντησή του, ο κ. Τσάφος επανέλαβε ότι υπάρχουν «πολλές πηγές εσόδων και αντίστοιχοι τρόποι να ξοδευτούν χρήματα». Εν ολίγοις, ισχυρίστηκε ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, δεν αιτιολόγησε την αλλαγή και υποστήριξε ότι είναι ένας απλός πόρος, ενώ συνιστά αδικία η κριτική ανάγνωση της απόφασης.

Συμπερασματικά, για μια ακόμη φορά επιβεβαιώθηκε ότι η κυβέρνηση περικόπτει, μειώνει και απαξιώνει με περισσή ευκολία οτιδήποτε έχει να κάνει με τα δικαιώματα και τις προοπτικές της Δυτικής Μακεδονίας.