Skip to main content

Θεματική Ενότητα: Ναυτιλία-Νησιωτική Πολιτική

«Η κυβέρνηση μετατρέπει τις ελληνικές ακτές σε ανεξέλεγκτο ιδιωτικό αγκυροβόλιο» || Ερώτηση Βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία του Αλέξανδρου Μεϊκόπουλου

Κοινοβουλευτική ερώτηση προς τους Υπουργούς Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών, Περιβάλλοντος & Ενέργειας, Ναυτιλίας & Νησιωτικής Πολιτικής και Τουρισμού κατέθεσαν 13 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία του Βουλευτή Μαγνησίας και Τομεάρχη Ναυτιλίας της Κ.Ο., Αλέξανδρου Μεϊκόπουλου, εκφράζοντας την έντονη ανησυχία του για τις σοβαρές περιβαλλοντικές, κοινωνικές, αναπτυξιακές και ζητήματα ασφάλειας που προκύπτουν από την εφαρμογή της Κοινής Υπουργικής Απόφασης 3000.0/44137/2025 σχετικά με την τοποθέτηση και εκμετάλλευση ναυδέτων εκτός θαλάσσιων ζωνών λιμένα.

 Στην Ερώτηση αναφέρεται ότι «Η συγκεκριμένη ΚΥΑ ανοίγει τον δρόμο για την ανεξέλεγκτη ιδιωτικοποίηση θαλάσσιων περιοχών και ακτών, επιτρέποντας την εγκατάσταση ναυδέτων σχεδόν σε οποιοδήποτε σημείο της ελληνικής επικράτειας, χωρίς χωροταξικό σχεδιασμό, χωρίς ουσιαστικά περιβαλλοντικά κριτήρια και χωρίς διαβούλευση με τις τοπικές κοινωνίες, την αυτοδιοίκηση και τους επαγγελματικούς φορείς. Ενώ από το 2017 υπήρχε σαφές θεσμικό πλαίσιο που επέτρεπε την τοποθέτηση ναυδέτων αποκλειστικά εντός θαλάσσιων ζωνών λιμένα, η κυβέρνηση της ΝΔ αξιοποίησε εξουσιοδοτική διάταξη του 2014 προκειμένου να επεκτείνει τη δυνατότητα αυτή εκτός οργανωμένων λιμενικών περιοχών, μετατρέποντας ουσιαστικά τις ελληνικές ακτές σε ένα απέραντο πεδίο εμπορικής εκμετάλλευσης».

 Σύμφωνα με τους βουλευτές, η ΚΥΑ περιλαμβάνει σωρεία προβληματικών διατάξεων, όπως την παραχώρηση της δυνατότητας σε ιδιώτες να δεσμεύουν θαλάσσιες περιοχές ακόμη και κοντά σε παραλίες και κατοικίες υψηλής αξίας, εξυπηρετώντας ιδιωτικά συμφέροντα. Παρέχεται η δυνατότητα εμπορικής εκμετάλλευσης θαλάσσιων χώρων από ιδιώτες έναντι εξαιρετικά χαμηλού ανταλλάγματος προς το Δημόσιο και δημιουργούνται αποκλεισμοί για άλλα σκάφη σε ακτίνα 50 μέτρων γύρω από τα ναύδετα, περιορίζοντας την ελεύθερη χρήση όρμων και ακτών. Ταυτόχρονα, δεν προβλέπεται ολοκληρωμένος χωροταξικός σχεδιασμός ούτε αξιολόγηση παραμέτρων όπως η περιβαλλοντική επιβάρυνση, η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, η προστασία λουομένων ή λόγοι εθνικής ασφάλειας και δεν προβλέπονται διαφανείς διαδικασίες παραχώρησης, όπως διαγωνισμοί ή συγκεκριμένα αντικειμενικά κριτήρια. «Το ετήσιο αντάλλαγμα για την παραχώρηση θαλάσσιων εκτάσεων ορίζεται στο εξευτελιστικά χαμηλό ποσό των 5 έως 10 ευρώ ανά στρέμμακαι η αγκυροβολία στα ναύδετα δεν θεωρείται «κατάπλους», γεγονός που σημαίνει ότι δεν εφαρμόζονται οι συνήθεις διαδικασίες ελέγχου και καταγραφής από το Λιμενικό Σώμα».

 Παράλληλα, ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις επιπτώσεις που ενδέχεται να προκληθούν στον θαλάσσιο τουρισμό και στις οργανωμένες μαρίνες, καθώς δημιουργούνται συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού εις βάρος των νόμιμων και οργανωμένων υποδομών ελλιμενισμού. «Επαγγελματίες του κλάδου προειδοποιούν ότι το μοντέλο αυτό μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή υποβάθμιση του τουριστικού προϊόντος της χώρας και να προκαλέσει προβλήματα αντίστοιχα με εκείνα που εμφανίστηκαν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπου εφαρμόστηκαν ανάλογες πρακτικές», αναφέρουν οι βουλευτές.

 Στην Ερώτηση ζητείται από τους αρμόδιους Υπουργούς να απαντήσουν στο γιατί προχώρησαν στην έκδοση της ΚΥΑ χωρίς προηγούμενη διαβούλευση, αν έχουν ήδη εγκριθεί ή κατατεθεί αιτήσεις για ναύδετα και σε ποιες περιοχές, καθώς και αν προτίθενται να αναστείλουν και να επανεξετάσουν το ισχύον πλαίσιο μέσω ουσιαστικού διαλόγου με την αυτοδιοίκηση, τους επαγγελματίες και τους κοινωνικούς φορείς.

Υπογραμμίζεται, τέλος, ότι: «Η προστασία του δημόσιου χαρακτήρα των ακτών, του θαλάσσιου περιβάλλοντος, της ασφάλειας των πολιτών και της βιώσιμης ανάπτυξης του θαλάσσιου τουρισμού δεν μπορεί να παραχωρείται χωρίς σχέδιο και χωρίς διαφάνεια σε ιδιωτικά συμφέροντα».

Ακολουθεί η Ερώτηση.

Αθήνα,12 Μαΐου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τους κ.κ. Υπουργούς

Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Ναυτιλίας & Νησιωτικής Πολιτικής

Τουρισμού

ΘΕΜΑ: «Έντονο προβληματισμό και ανησυχία προκαλούν οι πολλαπλές αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, στην ασφάλεια των πολιτών και την οικονομία από την εφαρμογή της Κοινής Υπουργικής Απόφασης για τα ναύδετα».

Το τελευταίο διάστημα πλήθος δημοσιευμάτων και αναφορών αναδεικνύουν τις αντιδράσεις που έχουν προκληθεί από πολίτες, στελέχη της αυτοδιοίκησης και εκπροσώπους επιχειρηματικών φορέων για τις διατάξεις της Κοινής Υπουργικής Απόφασης (ΚΥΑ) με Αριθ. 3000.0/44137/2025 και θέμα «Όροι και διαδικασία τοποθέτησης και εκμετάλλευσης ναυδέτων για τουριστικά πλοία και μικρά σκάφη, εκτός θαλασσίων ζωνών λιμένα». Παρά το γεγονός ότι η ΚΥΑ εκδόθηκε το 2025 η επικείμενη εφαρμογή της προκάλεσε, το τελευταίο μόλις διάστημα, σειρά αντιδράσεων.

Με την εφαρμογή των διατάξεων της ΚΥΑ υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να μετατραπεί η ακτογραμμή της χώρας σε ένα ανεξέλεγκτο αγκυροβόλιο σκαφών αναψυχής, στο οποίο ιδιώτες με αδιαφανή τρόπο θα δεσμεύουν, έναντι ευτελούς τιμήματος, θαλάσσιες περιοχές κοντά σε παραλίες και ακτές, για την πρόσδεση σκαφών.

Κανείς δεν παραγνωρίζει την ανάγκη, σε ορισμένες περιπτώσεις που δεν υπάρχει δυνατότητα ελλιμενισμού σκαφών αναψυχής σε μια μεγάλη περιοχή, να αξιοποιηθεί η δυνατότητα να εγκατασταθούν ναύδετα. Γι’ αυτές ακριβώς τις περιπτώσεις, το 2017 με το άρθρο 103 του Νόμου 4504 της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ δόθηκε η δυνατότητα να τοποθετούνται ναύδετα μόνο στις περιοχές που έχουν οριστεί για λιμενική χρήση, δηλαδή στις θαλάσσιες ζώνες λιμένα.

Παρά το γεγονός ότι υπήρξε η σχετική ρύθμιση το 2017, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας προχώρησε σε νέα ρύθμιση για τις περιοχές εκτός θαλάσσιας ζώνης λιμένα, αξιοποιώντας διάταξη νόμου του 2014, μετατρέποντας με αυτό τον τρόπο όλη την Ελλάδα σε ένα τεράστιο αγκυροβόλιο.

Με τις διατάξεις της συγκεκριμένης ΚΥΑ:

  • Η κυβέρνηση υπέκυψε σε απαιτήσεις εύπορων ιδιωτών δίνοντάς τους τη δυνατότητα να αξιοποιήσουν με τρόπο «νόμιμο» θαλάσσιες περιοχές που αυτοί επιθυμούν, συχνά κοντά σε βίλες ιδιοκτησίας τους, προκειμένου να αγκυροβολούν αυτοί και μόνο αυτοί τα σκάφη τους.
  • Δίνεται η δυνατότητα σε ιδιώτες να τοποθετήσουν ναύδετα σε θαλάσσιες περιοχές παντού στην επικράτεια για εμπορικούς σκοπούς, δηλαδή για να παρέχουν τη δυνατότητα πρόσδεσης σε επαγγελματικά και ιδιωτικά σκάφη, έναντι υψηλού τιμήματος.
  • Αποκλείονται μικρά ή μεγαλύτερα σκάφη αναψυχής, αλλά και άλλες κατηγορίες σκαφών, από τη δυνατότητα αγκυροβολίας σε θαλάσσιες περιοχές που έχουν τοποθετηθεί ναύδετα, καθώς και πέριξ της περιοχής, σε ακτίνα πενήντα (50) μέτρων. Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι παραλίες, όρμοι, κόλποι κλπ, μικρής ή μεσαίας έκτασης, μετατρέπονται στην πράξη σε περιοχές ελεγχόμενες από συγκεκριμένους επιχειρηματίες ή ιδιώτες.
  • Δεν ορίζονται, όπως θα έπρεπε, συγκεκριμένες περιοχές στη βάση ενός χωροταξικού σχεδίου στις οποίες θα τοποθετούνται ναύδετα, με κριτήρια όπως η ύπαρξη λιμενικών υποδομών στην ευρύτερη περιοχή, οι κίνδυνοι που δημιουργούνται για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και των πολιτών, η περιβαλλοντική προστασία, λόγοι εθνικής άμυνας και ασφάλειας κα. Με αυτό τον τρόπο, το σύνολο των ακτών της χώρας αποτελεί πλέον ένα εν δυνάμει αγκυροβόλιο. Το επιχείρημα ορισμένων ότι με τη συγκεκριμένη ρύθμιση προστατεύεται ο βυθός από την ανεξέλεγκτη αγκυροβολία δεν ευσταθεί, καθώς και τα ναύδετα τοποθετούνται και η αγκυροβολία, όπου αυτά δεν υπάρχουν, επιτρέπεται.
  • Δεν καθορίζονται συγκεκριμένες διαδικασίες για την ανάθεση της δυνατότητας τοποθέτησης ναυδέτων σε ιδιώτες, όπως πχ διαγωνιστικές διαδικασίες, δημιουργώντας ένα πλαίσιο αδιαφάνειας. Παράλληλα, δίνεται η δυνατότητα στον ιδιώτη που έχει λάβει με αδιαφανή διαδικασία την παραχώρηση της θαλάσσιας περιοχής, να εκμεταλλεύεται οικονομικά αυτή την παραχώρηση, μεταβιβάζοντας τα δικαιώματά του σε άλλο φυσικό ή νομικό πρόσωπο.
  • Ορίζεται το ύψος του ετήσιου οικονομικού ανταλλάγματος που καλείται να καταβάλλει ένας ιδιώτης για την τοποθέτηση και εκμετάλλευση ναυδέτων σε εξευτελιστικά χαμηλά ποσά, που ξεκινούν από 5 έως 10 ευρώ το στρέμμα.
  • Ορίζεται ότι η αγκυροβολία των τουριστικών σκαφών και των μικρών πλοίων στα ναύδετα δεν εμπίπτει στην έννοια του «κατάπλου», με αποτέλεσμα να μην ακολουθούνται οι διαδικασίες καταγραφής και ελέγχου από το Λιμενικό Σώμα – Ελληνική Ακτοφυλακή, που ακολουθούνται στα λιμάνια και στις μαρίνες.
  • Καθορίζεται απόσταση εκατό (100) μέτρων από τις παραλίες κολύμβησης για την τοποθέτηση των ναυδέτων, διάταξη που έρχεται σε αντίθεση με τα ισχύοντα στη νομοθεσία για την απόσταση ασφάλειας πλεύσης των σκαφών σε σχέση με τους λουόμενους και θέτει σε κίνδυνο την ασφάλειά τους.
  • Δεν απαιτείται, για την τοποθέτηση μεμονωμένου ιδιωτικού ναύδετου, η εκπόνηση και κατάθεση μελέτης για την τεκμηρίωση της επιλογής της θέσης, ανάλογα με τον αριθμό διερχόμενων τουριστικών σκαφών, την εγγύτητα στις παραλίες κολύμβησης μεγάλης επισκεψιμότητας δια θαλάσσης, την ύπαρξη ή μη άλλων ναυδέτων στην περιοχή, επιτείνοντας την ανασφάλεια που προκαλείται από την τοποθέτησή τους.

Πέραν των άλλων, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η «κανονικοποίηση» της ανεξέλεγκτης αγκυροβολίας σκαφών ανά την επικράτεια θέτει ζητήματα σε σχέση με κινδύνους που έχουν να κάνουν με τη διαχείριση των αποβλήτων των σκαφών, την αντιμετώπιση έκτακτων περιστατικών (πχ εκδήλωση πυρκαγιάς) κ.α., για τα οποία στους οργανωμένους χώρους ελλιμενισμού υπάρχουν υποδομές και εξοπλισμός αντιμετώπισής τους, καθώς και προσωπικό με τη σχετική τεχνογνωσία.

Μεγάλη είναι επίσης η ανησυχία που έχει προκληθεί στους επαγγελματίες του θαλάσσιου τουρισμού τόσο γιατί η ΚΥΑ δημιουργεί συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού εις βάρος των μαρινών, όσο και για τον αποκλεισμό από θαλάσσιες περιοχές ή την επιβολή υπέρογκων χρεώσεων στα επαγγελματικά σκάφη, προκειμένου να μπορούν να «δέσουν» στα ιδιωτικά ναύδετα. Σύμφωνα πάντα με επαγγελματίες του κλάδου, σε λίγες χώρες της Ευρώπης που επιχειρήθηκε να επιτραπεί κατ’ αντίστοιχο τρόπο η χρήση ναυδέτων προκλήθηκε μεγάλη ζημιά στον θαλάσσιο τουρισμό.

Τέλος, όπως καταγγέλλεται, δεν προηγήθηκε της έκδοσης της ΚΥΑ καμία διαβούλευση με την αυτοδιοίκηση, τους επαγγελματίες τους κλάδου, περιβαλλοντικές οργανώσεις κλπ, ώστε όχι μόνο να μην προκύψουν οι αστοχίες που περιέχονται στην ΚΥΑ, αλλά και για να ρυθμιστούν με τον καλύτερο τρόπο υπαρκτές ανάγκες.

Κατόπιν των ανωτέρω,

Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:

  1. Για ποιον λόγο εσπευσμένα προχώρησαν στην έκδοση της συγκεκριμένης Κοινής Υπουργικής Απόφασης, χωρίς να προηγηθεί διαβούλευση με τους εμπλεκόμενους φορείς, αξιοποιώντας μάλιστα εξουσιοδοτική διάταξη νόμου από το μακρινό 2014;
  2. Έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα αποφάσεις από τη διοίκηση για την τοποθέτηση και την εκμετάλλευση ναυδέτων;

2α) Αν ναι, σε πόσες περιπτώσεις αφορούν, σε ποιες περιοχές, πόσες θέσεις πρόσδεσης προβλέπουν και ποια είναι η έκταση του θαλάσσιου χώρου που έχει παραχωρηθεί στους ιδιώτες;

2β) Αν όχι, έχουν κατατεθεί σχετικές αιτήσεις, για ποιες περιοχές, σε πόσες θέσεις πρόσδεσης αφορούν και ποια είναι η έκταση που αιτούνται οι ιδιώτες να τους παραχωρηθεί;

  1. Προτίθενται οι αρμόδιοι Υπουργοί να εκκινήσουν άμεσα διαδικασία διαβούλευσης με τους εμπλεκόμενους φορείς για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα των διατάξεων της υφιστάμενης ΚΥΑ, ώστε αυτή να καταργηθεί μέσω της έκδοσης νέας, με διατάξεις που θα δίνουν λύσεις σε υπαρκτές ανάγκες;

Οι ερωτώντες Βουλευτές

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Βέττα Καλλιόπη

Ακρίτα Έλενα

Γαβρήλος Γεώργιος

Γιαννούλης Χρήστος

Δούρου Ειρήνη

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Νοτοπούλου Αικατερίνη

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Παπαηλιού Γεώργιος

Παππάς Νικόλαος

Τσαπανίδου Πόπη

Ψυχογιός Γεώργιος

Κοινή ανακοίνωση Αλ. Μεϊκόπουλου και του Τμήματος Ναυτιλίας & Νησιωτικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: «Το θαλάσσιο Drone στη Λευκάδα θα μπορούσε να εντοπιστεί. Μεγάλες οι κυβερνητικές ευθύνες για την αδυναμία αποτελεσματικού ελέγχου στα χωρικά μας ύδατα»

Έντονο προβληματισμό και ανησυχία προκάλεσε η είδηση ότι στρατιωτικού τύπου μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας («USV») ουκρανικής κατασκευής σύμφωνα με δημοσιεύματα, φορτωμένο με εκρηκτικά «έκανε βόλτες» ανενόχλητο στα χωρικά μας ύδατα. Οι αιτιάσεις ότι τα θαλάσσια drones δεν είναι στο πεδίο των ραντάρ και άρα δεν υπάρχει τεχνικός τρόπος να εντοπιστούν, μόνο θυμηδία προκαλούν.

Η Ελλάδα θα μπορούσε να διαθέτει σήμερα σύστημα πλήρους επιτήρησης των χωρικών μας υδάτων που με τεχνικά μέσα θα εντόπιζε την παραμικρή κίνηση όλων των σκαφών οποιουδήποτε μεγέθους.

Ένα τέτοιο σύστημα, το Εθνικό Σύστημα Ολοκληρωμένης Θαλάσσιες Επιτήρησης (ΕΣΟΘΕ), είχε σχεδιαστεί από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, είχαν ετοιμαστεί οι τεχνικές προδιαγραφές για τις διαγωνιστικές διαδικασίες και είχε εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση του από κοινοτικούς πόρους. Αυτό το σύστημα η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας θα έπρεπε να έχει ήδη εγκαταστήσει και θέσει σε λειτουργία.

Επτά χρόνια μετά η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, όχι μόνο δεν έχει υλοποιήσει το έργο χάνοντας την κοινοτική χρηματοδότηση αλλά στις 24 Φεβρουαρίου του 2026, με Απόφαση του Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής κ. Κικίλια, ακύρωσε τη διαγωνιστική διαδικασία για την υλοποίησή του.

Η μη υλοποίηση του έργου του ΕΣΟΘΕ, τους μόνους που ευνοεί, είναι όσους επιδίδονται σε παράνομες και εγκληματικές πράξεις όπως λαθρεμπόριο, παράνομη αλιεία, παράνομη διακίνηση ανθρώπων, θαλάσσια ρύπανση κα.

Από ό,τι φαίνεται διευκολύνει και αυτούς που αντιμετωπίζουν τα ελληνικά χωρικά ύδατα ως ξέφραγο αμπέλι στέλνοντας στρατιωτικά drones φορτωμένα με εκρηκτικά να «κόβουν» βόλτες στις ελληνικές ακτές.

Το ερώτημα ωστόσο παραμένει:

Γιατί μέχρι σήμερα, ένα έτοιμο έργο όπως το ΕΣΟΘΕ δεν έχει υλοποιηθεί;  

Με ποιο δικαίωμα η ελληνική κυβέρνηση επιτρέπει τον πλημμελή έλεγχο των χωρικών μας υδάτων χωρίς να αξιοποιεί έτοιμες τεχνικές λύσεις με εξασφαλισμένη από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ χρηματοδότηση;

Από υπερπατριωτικές κορώνες «χορτάσαμε»… Περιμένουμε ουσιαστικές απαντήσεις.

Η κυβέρνηση εγκαταλείπει κυριαρχικό της δικαίωμα έρευνας και διάσωσης ανοικτά της Κρήτης – Ερώτηση βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ με πρωτοβουλία της Ρ. Δούρου, με αφορμή το πειρατικό ρεσάλτο του Ισραήλ στον στολίσκο της ειρήνης

Η παράνομη επίθεση των ισραηλινών δυνάμεων σε βάρος των ειρηνικών ακτιβιστών του στολίσκου της ειρήνης, στα ανοικτά της Κρήτης, σε ύδατα αρμοδιότητας της Ελλάδας, χωρίς να υπάρξει καμία αντίδραση από ελληνικής πλευράς, σηματοδοτεί την εγκατάλειψη του κυριαρχικού δικαιώματος έρευνας και διάσωσης. Το μείζον ζήτημα φέρνουν στη Βουλή με Ερώτησή τους προς τους Υπουργούς Εξωτερικών, Εθνικής Άμυνας και Ναυτιλίας, βουλεύτριες και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., με πρωτοβουλία της Ρένας Δούρου, Τομεάρχισσας Εξωτερικών της ΚΟ του κόμματος.

“Γιατί η κυβέρνηση συμφώνησε να συνδράμει το Ισραήλ, στην παράνομη, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, στρατιωτική του επιχείρηση – πειρατική ενέργεια κατά του στολίσκου της Ειρήνης για τη Γάζα, εγκαταλείποντας αυτοβούλως το κυριαρχικό δικαίωμα έρευνας και διάσωσης 40 μίλια από την Κρήτη, σε θαλάσσια περιοχή έρευνας και διάσωσης της χώρας μας, ήτοι περιοχή ευθύνης της Ελλάδας;”, ρωτούν βουλεύτριες και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ, θέτοντας έξι ερωτήματα σχετικά με όλες τις πτυχές της αδράνειας / αφωνίας / μη αντίδρασης της κυβέρνησης και των αρμόδιων υπουργών απέναντι στην παράνομη πειρατική ενέργεια των ισραηλινών στρατιωτικών δυνάμεων σε βάρος του στολίσκου της ειρήνης για τη Γάζα.

“Στις 30 Απριλίου, η Ελλάδα εγκατέλειψε το κυριαρχικό της δικαίωμα έρευνας και διάσωσης ή οι ελληνικές αρχές δεν αντιλήφθηκαν στα ανοικτά της Κρήτης την παρουσία ξένων πολεμικών σκαφών;” Και στις δύο περιπτώσεις, η σημερινή κυβέρνηση βλάπτει σοβαρά (και) τα εθνικά συμφέροντα της χώρας…

Ακολουθεί η ερώτηση:

Αθήνα, 7 Μαΐου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τους Υπουργούς

Εξωτερικών

Εθνικής Άμυνας

Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής

Θέμα: Εγκατάλειψη κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας μεταξύ Κρήτης και Καρπάθου: Η μη αντίδραση στο πειρατικό ρεσάλτο του Ισραήλ κατά του στολίσκου της ειρήνης

Την Πέμπτη 30 Απριλίου 2026 το ισραηλινό πολεμικό ναυτικό, παραβιάζοντας κατάφωρα το διεθνές δίκαιο, πραγματοποίησε πειρατικό ρεσάλτο σε βάρος του ειρηνικού στολίσκου που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στη Λωρίδα της Γάζας, σε διεθνή ύδατα, ανοιχτά της Κρήτης σαφέστατα εντός των ορίων έρευνας και διάσωσης της Ελλάδας. Δύο ακτιβιστές συνελήφθησαν και κρατούνται στο Ισραήλ ενώ οι υπόλοιποι αποβιβάστηκαν σε ελληνικές ακτές. Η όλη, παράνομη κατά το διεθνές δίκαιο, επιχείρηση έλαβε χώρα με την καθοριστική συνδρομή της Ελλάδας. Ειδικότερα, κατά τη διάρκεια της παράνομης επίθεσης των ισραηλινών δυνάμεων σε βάρος των ειρηνικών ακτιβιστών στα πλοία του στολίσκου, που βρίσκονταν σε ύδατα αρμοδιότητας της Ελλάδας, δεν υπήρξε καμία αντίδραση / ανταπόκριση των Ελληνικών Αρχών στις εκκλήσεις βοήθειας των επιβαινόντων στα πλοιάρια. Αυτό το γεγονός καταδεικνύει ότι η ελληνική κυβέρνηση εγκατέλειψε το κυριαρχικό της δικαίωμα έρευνας και διάσωσης μη αντιλαμβανόμενη τι συνέπειες έχει αυτή η τραγική παράλειψη στο μέλλον.

Η σχετική ανάρτηση του Υπουργού Εξωτερικών του Ισραήλ ήταν αποκαλυπτική. Συγκεκριμένα ο Γκίντεον Σάαρ στην ανάρτησή του την ίδια ημέρα (30/4) της παράνομης επίθεσης, σημείωνε μεταξύ άλλων ότι “σε συμφωνία με την ελληνική κυβέρνηση, οι πολίτες που μεταφέρθηκαν από τα πλοία του στολίσκου στο ισραηλινό πλοίο θα αποβιβαστούν τις επόμενες ώρες σε ελληνική ακτή. Ευχαριστούμε την ελληνική κυβέρνηση για την προθυμία της να δεχτεί τους συμμετέχοντες στον στολίσκο”.

Από την πλευρά του το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, όταν είχε πλέον ολοκληρωθεί η ισραηλινή στρατιωτική επιχείρηση εντός των ορίων έρευνας και διάσωσης της χώρας μας, εξέδωσε ανακοίνωση όπου αναφερόταν στην “ισραηλινή επιχείρηση σε σκάφη του Global Sumud Flotilla σε διεθνή ύδατα, ανοιχτά της Κρήτης”, καλώντας αορίστως – “σε αυτοσυγκράτηση και καθολικό σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου, περιλαμβανομένων του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας και του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου”, σημειώνοντας ότι “ζήτησε από το Ισραήλ να αποσύρει τα σκάφη του από την περιοχή” και αναφέροντας ότι η χώρα μας “προσέφερε τις καλές της υπηρεσίες αναλαμβάνοντας να υποδεχθεί στο έδαφός της τους επιβαίνοντες και να μεριμνήσει για την ασφαλή επιστροφή τους στις χώρες τους”. Προσθέτοντας παράλληλα ότι “οι ελληνικές Αρχές βρίσκονται σε συνεννόηση με τις Αρχές του Ισραήλ σχετικά με το ζήτημα της ασφαλούς αποβίβασης των πολιτών στην Ελλάδα”.

Σύμφωνα με τον συγγραφέα Ταρίκ Ραούφ, που επέβαινε σε ένα από τα σκάφη και μίλησε στο τηλεοπτικό δίκτυο Αλ Τζαζίρα, η ισραηλινή επιχείρηση, έλαβε χώρα “σε διεθνή ύδατα, και αυτό είναι πραγματικά πρωτοφανές για το Ισραήλ, γιατί είμαστε πολύ μακριά από τη Γάζα”.

Σε αντίθεση με την Ελληνική, η Ιταλική κυβέρνηση της Μελόνι αντέδρασε και ζήτησε αμέσως από την υπηρεσία Διαχείρισης Κρίσεων, την πρεσβεία της Ιταλίας στο Τελ Αβίβ και την πρεσβεία της Ιταλίας στην Αθήνα να συλλέξουν πληροφορίες από τις ισραηλινές και ελληνικές αρχές, προκειμένου να προσδιοριστούν τα περιγράμματα της εν εξελίξει επιχείρησης και να δοθεί η δυνατότητα στην ιταλική κυβέρνηση να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία των Ιταλών πολιτών που επιβαίνουν στα σκάφη.

Στο θέμα της ισραηλινής επιχείρησης σε ύδατα ελληνικής αρμοδιότητας αναφέρθηκε και η ανταπόκριση της Μαρίνα Ράφενμπεργκ της γαλλικής εφημερίδας “Le Monde” στις 3 Μαΐου, τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι “η προσέγγιση της Ελλάδας προς το Ισραήλ δεν αντιμετωπίστηκε θετικά: για πολλούς παρατηρητές, το Ισραήλ απλώς δεν ήθελε να μεταφέρει Ευρωπαίους υπηκόους στο έδαφός του και να κινδυνεύσει να προκαλέσει την ίδια διεθνή κατακραυγή όπως τον Σεπτέμβριο του 2025, κατά την προηγούμενη αποστολή”. Προσθέτοντας : “Ωστόσο, παραμένει ένα ερώτημα: γιατί οι ελληνικές αρχές δεν διέσωσαν νωρίτερα τα μέλη της φλοτίλλας, δεδομένου ότι είχαν σταλεί σήματα κινδύνου; Το υπουργείο Ναυτιλίας [της Ελλάδας] απάντησε ότι σκάφος του Λιμενικού είχε προσεγγίσει, αλλά “οι καπετάνιοι της [φλοτίλλας] δήλωσαν ότι δεν κινδύνευαν και δεν ήθελαν βοήθεια από τις ελληνικές αρχές”. Αυτό το επιχείρημα χρησιμοποιείται συχνά από το ελληνικό Λιμενικό για να δικαιολογήσει καθυστερημένες παρεμβάσεις σε ναυάγια μεταναστών”.

Τούτων δοθέντων

Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί

  1. Στις 30 Απριλίου, η Ελλάδα εγκατέλειψε το κυριαρχικό της δικαίωμα έρευνας και διάσωσης ή οι ελληνικές αρχές δεν αντιλήφθηκαν στα ανοικτά της Κρήτης την παρουσία ξένων πολεμικών σκαφών;
  2. Αν ισχύει η πρώτη υπόθεση, τα ερωτήματα που τίθενται είναι γιατί η Ελλάδα δεν διέσωσε τα μέλη του στολίσκου που κινδύνευαν και είχαν στείλει σήματα κινδύνου; Γιατί συμφώνησε να συνδράμει το Ισραήλ, στην παράνομη, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, στρατιωτική του επιχείρηση – πειρατική ενέργεια κατά του στολίσκου της Ειρήνης για τη Γάζα, εγκαταλείποντας αυτοβούλως το κυριαρχικό δικαίωμα έρευνας και διάσωσης 40 μίλια από την Κρήτη, σε θαλάσσια περιοχή έρευνας και διάσωσης της χώρας μας, ήτοι περιοχή ευθύνης της Ελλάδας;
  3. Πώς θα αντιμετωπίσει η κυβέρνηση το γεγονός ότι αυτή η ανοχή / αφωνία / μη αντίδραση στην πειρατική δράση του Ισραήλ που συνεπάγεται ντε φάκτο απεμπόληση ελληνικού κυριαρχικού δικαιώματος, εκθέτει την χώρα μας στο πάγιο επιχείρημα της Τουρκίας που αμφισβητεί τα δικαιώματα έρευνας και διάσωσης της Ελλάδας ακόμη και πλησίον Ελληνικών νησιών;
  4. Θεωρεί ο αρμόδιος Υπουργός ότι το δόγμα ο “εχθρός του εχθρού μου, φίλος μου” μπορεί να υποκαταστήσει την προσήλωση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής στο σεβασμό του διεθνούς δικαίου;
  5. Η ισραηλινή επιχείρηση ήταν σε γνώση του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας; Συναίνεσε το Υπουργείο στην αδράνεια της μη αντίδρασης; Τη γνώριζε και την αγνόησε; Τη συγκάλυψε; Γιατί δεν εξέδωσε κάποια ανακοίνωση; Θεωρεί ότι το μια πολεμική επιχείρηση από ξένο κράτος σε ύδατα ελληνικής αρμοδιότητας έρευνας και διάσωσης, δεν αφορά το Ελληνικό Υπουργείο Εθνικής Άμυνας;
  6. Στην περίπτωση που οι Ελληνικές Αρχές δεν αντιλήφθηκαν την παρουσία ξένων πολεμικών σκαφών, τίθεται σοβαρότατο θέμα εθνικής ασφάλειας και το ερώτημα είναι πώς θα καλυφθεί το κενό αυτό, ιδιαίτερα κατά τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο που η κατάσταση στην περιοχή είναι συγκρουσιακή και οξυμένη;

Οι Ερωτώσες Βουλεύτριες και οι Ερωτώντες Βουλευτές

Δούρου Ειρήνη (Ρένα)

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Καλαματιανός Διονύσιος

Ακρίτα Έλενα

Βέττα Καλλιόπη

Γαβρήλος Γεώργιος

Γιαννούλης Χρήστος

Μπάρκας Κωνσταντίνος (Κώστας)

Ξανθόπουλος Θεόφιλος

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Παπαηλιού Γεώργιος

Πολάκης Παύλος

Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη)

Ψυχογιός Γεώργιος

Ερώτηση Π. Τσαπανίδου – Αλ. Μεϊκόπουλου: Σοβαρή υποστελέχωση και επιχειρησιακή αδυναμία στο Λιμεναρχείο Λευκάδας και στις υπαγόμενες Υπηρεσίες του

Αθήνα, 6 Μαΐου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής

ΘΕΜΑ: «Σοβαρή υποστελέχωση και επιχειρησιακή αδυναμία στο Λιμεναρχείο Λευκάδας και στις υπαγόμενες Υπηρεσίες του»

Η κατάσταση που επικρατεί στο Λιμεναρχείο Λευκάδας, καθώς και στις υπαγόμενες υπηρεσίες του (Α΄ Λιμενικό Τμήμα Νυδρίου και Λιμενικό Φυλάκιο Μεγανησίου), προκαλεί έντονη ανησυχία καθώς καταγράφεται σημαντική απόκλιση μεταξύ της προβλεπόμενης οργανικής δύναμης και της πραγματικής στελέχωσης.

Ειδικότερα, ενώ η οργανική δύναμη ανέρχεται σε 53 στελέχη, σήμερα υπηρετούν μόλις 37, με επιπλέον τέσσερα στελέχη να αναμένεται να αποχωρήσουν έως το τέλος του 2026. Παράλληλα, το ήδη περιορισμένο προσωπικό καλείται να καλύψει αυξημένες επιχειρησιακές ανάγκες, όπως η επάνδρωση τριών περιπολικών σκαφών, η εξυπηρέτηση τεσσάρων νησιών, δύο νομών και πολλών μικρότερων νησιωτικών συμπλεγμάτων, καθώς και η διαχείριση εκτεταμένων λιμενικών ζωνών και αναπτυσσόμενων τουριστικών υποδομών (μαρίνες, πλωτές προβλήτες κ.ά.).

Σημειώνεται ότι στην περιοχή δραστηριοποιούνται εκατοντάδες επιχειρήσεις θαλάσσιου τουρισμού, μεγάλος αριθμός ημερόπλοιων με χιλιάδες επιβάτες ημερησίως κατά τη θερινή περίοδο, καθώς και πλήθος επαγγελματικών και ιδιωτικών σκαφών. Επιπλέον, λειτουργούν επιδοτούμενες ακτοπλοϊκές γραμμές και πορθμειακές συνδέσεις ενώ στην αρμοδιότητα περιλαμβάνεται και λιμένας διεθνούς κώδικα ISPS.

Παρά τα ανωτέρω, ο σχεδιασμός ενίσχυσης προβλέπει, σύμφωνα με τα στοιχεία, την τοποθέτηση μόλις ενός στελέχους, γεγονός που δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες.

Η υποστελέχωση έχει ήδη οδηγήσει σε σημαντικές δυσλειτουργίες, καθώς καταγράφεται καθημερινή δυσχέρεια στην εξυπηρέτηση πολιτών και επαγγελματιών ενώ οι βάρδιες εκτελούνται συχνά με ελλιπή σύνθεση, γεγονός που ενδέχεται να επηρεάζει την ασφάλεια προσωπικού, μέσων και πολιτών. Παράλληλα, το ίδιο προσωπικό καλείται να ανταποκριθεί ταυτόχρονα σε επιχειρησιακά και διοικητικά καθήκοντα, επιβαρύνοντας περαιτέρω την αποτελεσματικότητα της υπηρεσίας. Επιπλέον, παρατηρείται αδυναμία χορήγησης των προβλεπόμενων αδειών και ημερών ανάπαυσης, με αποτέλεσμα τη συσσώρευσή τους και την έντονη σωματική και ψυχολογική καταπόνηση των στελεχών.

Η διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας των λιμενικών υπηρεσιών, ιδίως σε περιοχές με έντονη τουριστική και ναυτιλιακή δραστηριότητα, αποτελεί κρίσιμο ζήτημα τόσο για την ασφάλεια όσο και για την εξυπηρέτηση των πολιτών και της οικονομίας.

Με βάση τα παραπάνω,

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

  1. Ποια άμεσα μέτρα προτίθεται να λάβει για την ουσιαστική ενίσχυση του Λιμεναρχείου Λευκάδας και των υπαγόμενων υπηρεσιών του, ώστε να καλυφθούν οι προβλεπόμενες οργανικές θέσεις;
  2. Εξετάζεται η αναβάθμιση της υπηρεσίας σε ανώτερη κατηγορία, ώστε να διευκολυνθεί η στελέχωσή της και μέσω αποφοίτων παραγωγικών σχολών;
  3. Προτίθεται το Υπουργείο να επανεξετάσει το καθεστώς λειτουργίας του Λιμενικού Φυλακίου Μεγανησίου, ενδεχομένως με τη δημιουργία αυτόνομης οργανικής μονάδας;
  4. Πώς διασφαλίζεται η τήρηση των προβλεπόμενων συνθηκών εργασίας, ασφάλειας και ανάπαυσης του προσωπικού υπό τις παρούσες συνθήκες;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη)

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

«Διώρυγα της Κορίνθου: Μνημείο κυβερνητικής αδράνειας και αποτυχίας» || Ερώτηση και Α.Κ.Ε. Βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία της Κ. Βέττα

Η Καλλιόπη Βέττα κατέθεσε μαζί με 10 ακόμη Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Κοινοβουλευτική Ερώτηση και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων, προς τους Υπουργούς Μεταφορών και Υποδομών, Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Τουρισμού και Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής με θέμα «Διώρυγα Κορίνθου: Κυβερνητικές υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα. Καθυστερήσεις, αστοχίες και στάση εργασιών τινάζουν στον αέρα το ορόσημο επαναλειτουργίας της για τη ναυσιπλοΐα της 1ης Ιουλίου 2026».

Η ερώτηση αφορά την εικόνα κυβερνητικής ανεπάρκειας και ολιγωρίας που παρουσιάζει το έργο αποκατάστασης στη Διώρυγα της Κορίνθου.

Όπως αναφέρουν οι βουλευτές πρόκειται για ένα μοντέλο διαχείρισης δημοσίων έργων που εξυπηρετεί εργολαβικές ισορροπίες. Είναι χαρακτηριστική περίπτωση πώς κρίσιμες δημόσιες υποδομές υπονομεύονται από την κυβέρνηση της ΝΔ εξαιτίας του πρόχειρου σχεδιασμού, της ολιγωρίας, των καθυστερήσεων και της αδιαφάνειας, και πως οι εξαιτίας αυτών πρόσθετες οικονομικές επιβαρύνσεις βαρύνουν τελικά τον πολίτη και την κοινωνία.


Ένα έργο, η «Αποκατάσταση των ζημιών στο πρανές από την πλευρά της Πελοποννήσου της Διώρυγας Κορίνθου από Χ.Θ. 2+456 έως Χ.Θ. 3+486»,  στρατηγικής σημασίας για τη ναυσιπλοΐα και τον θαλάσσιο τουρισμό έχει μετατραπεί από την κυβέρνηση σε πεδίο διαδοχικών αστοχιών.

Από το 2021 έως σήμερα, η αναποτελεσματική αντιμετώπιση των κατολισθήσεων, με επαναλαμβανόμενες διακοπές λειτουργίας της Διώρυγας και αλλεπάλληλες παρατάσεις του έργου, ανέδειξαν την έλλειψη αποτελεσματικής παρέμβασης και οδήγησαν σε χρονικό και οικονομικό εκτροχιασμό του έργου.

Όπως τονίζουν οι βουλευτές, η αρχική εργολαβική σύμβαση ύψους 32.000.000 ευρώ, διάρκειας 24 μηνών, που υπογράφηκε κατόπιν διαδικασίας διαπραγμάτευσης χωρίς προηγούμενη δημοσίευση λόγω κατεπείγοντος, έχει ήδη διολισθήσει σε συνολική διάρκεια που ξεπερνά τους 52 μήνες. Την ίδια ώρα, η πεντάμηνη αδικαιολόγητη καθυστέρηση στη λήψη κρίσιμων αποφάσεων το 2024 οδήγησε σε πρόσθετες δαπάνες για το Δημόσιο, αποδεικνύοντας ότι η «αδράνεια» της πολιτικής ηγεσίας των συναρμόδιων υπουργείων κοστίζει ακριβά στους πολίτες. Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι οι παρεμβάσεις που υλοποιήθηκαν εκτός της κύριας εργολαβίας δεν εξασφάλισαν την ασφάλεια του έργου, όπως αποδεικνύεται από τη νέα κατάπτωση το 2025, παρά τις σχετικές καθησυχαστικές δηλώσεις.


Η πρόσφατη διακοπή εργασιών από τον ανάδοχο του έργου λόγω μη πληρωμής πιστοποιημένων εργασιών συνιστά πρωτοφανή ομολογία κυβερνητικής αποτυχίας, καθώς αποδεικνύεται ότι δεν υπάρχουν διαθέσιμα τα απαραίτητα χρήματα ώστε το Δημόσιο να μπορεί να ανταποκριθεί στις συμβατικές του υποχρεώσεις και να εγγυηθεί την πρόοδο των εργασιών του έργου και την προστασία του δημόσιου συμφέροντος.


Την ίδια στιγμή, η τοπική κοινωνία,  οι επαγγελματίες του θαλάσσιου τουρισμού και οι εργαζόμενοι σε αυτόν πληρώνουν το τίμημα: ακυρώσεις, απώλεια εισοδήματος, αυξημένα κόστη και σοβαρό πλήγμα στην αξιοπιστία της χώρας ως τουριστικού προορισμού. Οι κυβερνητικές αστοχίες τους έχουν οδηγήσει στην απελπισία καθώς βλέπουν να έχει χαθεί ήδη ένα πολύτιμο τρίμηνο αυξημένης τουριστικής δραστηριότητας, με ότι αυτό συνεπάγεται για την βιωσιμότητά τους .


Με την κοινοβουλευτική ερώτηση και ΑΚΕ τίθενται καίρια ερωτήματα για:

  • Τη διαδικασία ανάθεσης και την ωριμότητα του έργου
  • Τις αιτίες των καθυστερήσεων και την απουσία κυρώσεων
  • Το πραγματικό συνολικό κόστος για το Δημόσιο
  • Τις ευθύνες για αστοχίες και επικίνδυνες παρεμβάσεις
  • Τη στήριξη των πληττόμενων εργαζομένων και επιχειρήσεων,

και ζητείται οι αρμόδιοι Υπουργοί να απαντήσουν άμεσα και συγκεκριμένα και να καταθέσουν στην Βουλή τα ζητούμενα έγγραφα.


Η χώρα έχει ανάγκη από δημόσια έργα και υποδομές που  εξυπηρετούν πραγματικά την κοινωνία, και όχι πρακτικές ή μεθοδεύσεις που λειτουργούν σε βάρος της. 

Ακολουθεί η ερώτηση & AKE:

Αθήνα,  30 Απριλίου 2026

Ερώτηση και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων (ΑΚΕ)

Προς τους κ.κ. Υπουργούς

Υποδομών & Μεταφορών

Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

Τουρισμού

Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής

Θέμα: «Διώρυγα Κορίνθου: Κυβερνητικές υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα. Καθυστερήσεις, αστοχίες και στάση εργασιών τινάζουν στον αέρα το ορόσημο επαναλειτουργίας της για τη ναυσιπλοΐα, της 1ης Ιουλίου 2026»

Η Διώρυγα της Κορίνθου αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα τεχνικά έργα της σύγχρονης Ελλάδας και κομβικό θαλάσσιο πέρασμα που συνδέει το Αιγαίο με το Ιόνιο, με ιδιαίτερη σημασία για τη ναυσιπλοΐα και ιδίως για τον θαλάσσιο τουρισμό. Εξυπηρετεί ετησίως περίπου 15.000 πλοία από περισσότερες από 50 χώρες, στην πλειονότητά τους  σκάφη αναψυχής, ιστιοπλοϊκά και κρουαζιερόπλοια. Περίπου το 80% της συνολικής κίνησης σχετίζεται με τουριστική δραστηριότητα, σημειώνοντας σταθερά αυξητική τάση.

Από το 2021 και εξής, εκτεταμένες κατολισθήσεις στα πρανή της διώρυγας προκάλεσαν επαναλαμβανόμενες διακοπές λειτουργίας, καθιστώντας αναγκαία την εκτέλεση έργων αποκατάστασης. Στο πλαίσιο αυτό, κατόπιν διαδικασίας διαπραγμάτευσης χωρίς προηγούμενη δημοσίευση λόγω κατεπείγοντος, υπογράφηκε η από 18-02-2022 εργολαβική σύμβαση, ύψους 32.000.000 ευρώ, για την «Αποκατάσταση των ζημιών στο πρανές από την πλευρά της Πελοποννήσου της Διώρυγας Κορίνθου από Χ.Θ. 2+456 έως Χ.Θ. 3+486». Αναθέτουσα αρχή ορίστηκε η Διεύθυνση Λιμενικών Υποδομών της Γενικής Γραμματείας Υποδομών του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών και διευθύνουσα υπηρεσία η Ε.Υ.Δ.Ε. Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίων Νήσων.

Αν και η αρχική συμβατική προθεσμία ολοκλήρωσης του έργου έχει διάρκεια 24 μηνών, ήτοι προβλέπει παράδοση του έργου έως την 18-02-2024, μέχρι σήμερα παρουσιάζεται συστηματική απόκλιση από το αρχικό χρονοδιάγραμμα που καταδεικνύει τη σοβαρή αδυναμία σωστού σχεδιασμού, πρόβλεψης και αποτελεσματικής παρακολούθησης του έργου. Ειδικότερα, έχουν εγκριθεί τέσσερις διαδοχικές παρατάσεις συνολικής διάρκειας περίπου 28 μηνών επιπλέον, γεγονός που στην πράξη διπλασιάζει τον χρόνο υλοποίησης από 24 σε 52 μήνες. Ενδεικτικά, η τρίτη παράταση ανήλθε σε 392 ημέρες και η τέταρτη σε 154 ημέρες, με νέα ημερομηνία ολοκλήρωσης την 30-06-2026.

Η εικόνα διοικητικής ανεπάρκειας ενισχύεται περαιτέρω από την πορεία των τεχνικών παρεμβάσεων. Η διαχειρίστρια της Διώρυγας «Ανώνυμος Εταιρία Διώρυγα Κορίνθου» (Α.Ε.ΔΙ.Κ.), Ν.Π.Ι.Δ. που τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Οικονομικών, ανέλαβε τον Οκτώβριο του 2024 την εκτέλεση συγκεκριμένων εργασιών άρσης επικινδυνότητας, εκτός του συμβατικού αντικειμένου της κύριας εργολαβίας, καθώς υπήρξε αδικαιολόγητη ολιγωρία πέντε μηνών (Μάιος–Οκτώβριος 2024) στην έγκριση των απαραίτητων πιστώσεων για την εκτέλεση των εν λόγω εργασιών από τον ανάδοχο («ΑΚΤΩΡ Α.Τ.Ε.»), ο οποίος είχε ήδη προειδοποιήσει για τους κινδύνους στο πρανές της Στερεάς Ελλάδας. 

Παρά τη βεβαίωση έντεχνης κατασκευής που εξέδωσε η ΑΕΔΙΚ τον Νοέμβριο του 2024, ο Τεχνικός Σύμβουλος του κυρίως έργου αρνήθηκε ρητά να βεβαιώσει την ασφάλεια των παρεμβάσεων αυτών. Τον Φεβρουάριο του 2025 σημειώθηκε νέα μεγάλη κατάπτωση στο πρανές της Στερεάς Ελλάδας, ακριβώς απέναντι από το εργοτάξιο, η οποία κατέστρεψε τα πλέγματα συγκράτησης της ΑΕΔΙΚ, οδηγώντας σε περαιτέρω αναστολή των λιμενικών εργασιών και επιβαρύνοντας το Δημόσιο με πρόσθετες αποζημιώσεις λόγω υπερημερίας. Παρά την ανωτέρω κατάπτωση, η ΑΕΔΙΚ  με  το από 4-3-2025 δελτίο Τύπου συνέχισε  να βεβαιώνει ότι οι εργασίες άρσης επικινδυνότητας εκτελέστηκαν με επιτυχία,  ότι «έχουν θωρακίσει την ασφάλεια των διελεύσεων» και ότι οι εργασίες θα ολοκληρωθούν έως τον Ιανουάριο του 2026, ημερομηνία που στη συνέχεια με νέα ανακοίνωση μετατέθηκε για την 30-06-2026, αιφνιδιάζοντας τους επαγγελματίες του κλάδου του θαλάσσιου τουρισμού.  

Ιδιαίτερα κρίσιμη ένδειξη της υπάρχουσας ανεπάρκειας και ολιγωρίας αποτελεί και η πρόσφατη διακοπή των εργασιών του έργου από την ανάδοχο εταιρεία. Η Διευθύνουσα Υπηρεσία αποδέχθηκε την από 06-04-2026 δήλωση της αναδόχου εταιρείας «ΑΚΤΩΡ Α.Τ.Ε.», η οποία άσκησε το δικαίωμα διακοπής των εργασιών καθώς δεν υπήρχαν διαθέσιμα τα χρήματα για την εξόφληση της 18ης Πιστοποίησης εκτέλεσης έργων, τα δικαιολογητικά της οποίας είχαν υποβληθεί από τον Μάρτιο του 2026 χωρίς να ακολουθήσει πληρωμή.

Εξαιτίας των καθυστερήσεων προκλήθηκε και πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση του Δημοσίου. Ειδικότερα, επιπλέον της αρχικής σύμβασης ύψους 30 εκατ. ευρώ, υπογράφηκε τον Νοέμβριο του 2025 συμπληρωματική σύμβαση ύψους 1,4 εκατ. ευρώ ενώ, εγκρίθηκε και η καταβολή ποσού 240.662,28 ευρώ στον ανάδοχο ως αποζημίωση για θετικές ζημίες (σταλίες μηχανημάτων, μισθοδοσίες κ.λπ.) λόγω της χρονικής καθυστέρησης από πλευράς Δημοσίου όσον αφορά στη λήψη των απαιτούμενων μέτρων για την αντιμετώπιση της επικινδυνότητας των πρανών.

Επιπλέον, όπως προκύπτει από τις διαμαρτυρίες κατοίκων και σωματείων στην περιοχή του Ισθμού, η ανάδοχος εταιρεία έχει προχωρήσει σε εναπόθεση  χιλιάδων κυβικών πλεοναζόντων υλικών εκσκαφής (μπάζα) δίπλα στη Διώρυγα Κορίνθου, προερχόμενα από το έργο που εκτελεί στα πρανή από την πλευρά της Πελοποννήσου, ερχόμενη με την ενέργειά της αυτή σε πλήρη αντίθεση με όσα προβλέπει η υφιστάμενη Μελέτη Περιβαλλοντικής Αποκατάστασης και δημιουργώντας κίνδυνο μη έγκαιρης ολοκλήρωσής του εξαιτίας πιθανών δικαστικών εμπλοκών.

Οι επιπτώσεις των ανωτέρω εξελίξεων δεν περιορίζονται μόνο στο επίπεδο της διοίκησης και των δημοσίων οικονομικών, αλλά επεκτείνονται και στην πραγματική οικονομία και ιδίως στον θαλάσσιο τουρισμό. Η παρατεταμένη και αιφνιδιαστική διακοπή λειτουργίας της διώρυγας έως τα τέλη Ιουνίου 2026 έχει προκαλέσει σοβαρές ανατροπές στον προγραμματισμό δρομολογίων, αύξηση στο χρόνο και στο κόστος του πλου, ακυρώσεις ναυλώσεων και αυξημένο κίνδυνο οικονομικών απαιτήσεων από πελάτες του εξωτερικού λόγω μη τήρησης συμβατικών υποχρεώσεων.

Επειδή, το έργο παρουσιάζει σημαντική χρονική απόκλιση από τον αρχικό σχεδιασμό εγείροντας σοβαρά ερωτήματα ως προς την αρχική διαδικασία ανάθεσης του έργου και τη συμμόρφωση με τις προβλέψεις της κείμενης νομοθεσίας περί δημοσίων συμβάσεων,  την επάρκεια της προετοιμασίας και της ωριμότητας του έργου, και τη διαχείριση των γεωτεχνικών κινδύνων και των επαναλαμβανόμενων καθυστερήσεων,

Επειδή, ανακύπτουν κρίσιμα ερωτήματα σχετικά με το συνολικό κόστος του έργου, τις ενδεχόμενες ευθύνες για αστοχίες προηγούμενων παρεμβάσεων, καθώς και την τήρηση των προϋποθέσεων για τις τροποποιήσεις της σύμβασης,

Επειδή, μετά και την ανωτέρω πρόσφατη διακοπή των εργασιών του αναδόχου εξαιτίας μη εμπρόθεσμης εξόφλησής του, δημιουργούνται  εύλογες ανησυχίες για την αποτελεσματικότητα της υλοποίησης, την τήρηση του νέου χρονοδιαγράμματος και τις επιπτώσεις στην τοπική οικονομία και τον θαλάσσιο τουρισμό,

Επειδή, η αδυναμία του Δημοσίου να ανταποκριθεί εγκαίρως στις συμβατικές του  υποχρεώσεις αποτελεί σαφή ένδειξη ανεπάρκειας που επιβαρύνει περαιτέρω την εξέλιξη του έργου και αναδεικνύει την ανάγκη ισορροπίας μεταξύ τεχνικής ασφάλειας και επιχειρησιακής συνέχειας,

Επειδή, η περίπτωση της Διώρυγας της Κορίνθου καταδεικνύει τη σημασία των κρίσιμων υποδομών για την οικονομία και τον τουρισμό της χώρας και την ανάγκη σωστού σχεδιασμού των σχετικών έργων,

Επειδή, πλήττεται η αξιοπιστία της χώρας ως τουριστικού προορισμού, ενώ καταγράφονται απώλειες εισοδήματος και θέσεων εργασίας για πληρώματα και επαγγελματίες του κλάδου και επειδή η απώλεια αυτού του κρίσιμου διμήνου υψηλής ζήτησης στερεί από τις επιχειρήσεις σημαντικά έσοδα, επιδεινώνοντας τη θέση τους σε μια περίοδο ήδη επιβαρυμένη από αυξημένο λειτουργικό κόστος, υψηλές τιμές καυσίμων και ευρύτερη γεωπολιτική και οικονομική αβεβαιότητα.

Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:

  1. Με ποια συγκεκριμένα κριτήρια επιλέχθηκε η διαδικασία ανάθεσης του έργου, δεδομένου ότι οι μεταγενέστερες καθυστερήσεις καταδεικνύουν ελλιπή προετοιμασία και ανεπαρκή ωριμότητα ;
  2. Ποιοι είναι οι βασικοί λόγοι των καθυστερήσεων στην ολοκλήρωση των έργων αποκατάστασης και της παράτασης έως τον Ιούνιο του 2026, και σε περίπτωση που οφείλονται αποκλειστικά σε υπαιτιότητα του αναδόχου για ποιους λόγους δεν εφαρμόστηκαν οι προβλεπόμενες ποινικές ρήτρες, αλλά αντιθέτως χορηγήθηκαν παρατάσεις με αναθεώρηση;
  3. Που οφείλεται η ολιγωρία των πέντε (5) μηνών, από τον Μάιο του 2024 (έγκριση Έκθεσης Αυτοψίας) έως τον Οκτώβριο του 2024, προκειμένου να αποφασίσει τον τρόπο αντιμετώπισης της επικινδυνότητας των πρανών, γεγονός που οδήγησε το Δημόσιο σε υπερημερία και στην υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης ύψους 240.662,28 € στον ανάδοχο για αδρανή μηχανήματα και προσωπικό;
  4. Έχει ελεγχθεί η προσφάτως υποσχόμενη δια στόματος αρμοδίου Υπουργού Μεταφορών και Περιβάλλοντος εντατικοποίηση των εργασιών και η επάρκεια της αρχικής μελέτης εφαρμογής και, αν ναι, ποια είναι τα συμπεράσματα;
  5. Ποιο είναι το συνολικό και αναλυτικό κόστος του έργου σήμερα, συμπεριλαμβανομένων των συμπληρωματικών συμβάσεων, των αποζημιώσεων και του κόστους από τις παρατάσεις απασχόλησης των Τεχνικών Συμβούλων;
  6. Ποιο είναι το συνολικό κόστος των εργασιών που υλοποιήθηκαν από την ΑΕΔΙΚ και οι οποίες δεν απέφεραν τα αναμενόμενα αποτελέσματα; Προτίθενται να διερευνήσουν και να αποδώσουν ευθύνες για τη μη διασφάλιση της ευστάθειας των πρανών;
  7. Υπάρχει πρόβλεψη από τα Υπουργείο Τουρισμού  και Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής για τη στήριξη των επιχειρήσεων και των εργαζομένων του θαλάσσιου τουρισμού που πλήττονται από τη μη λειτουργία της διώρυγας;
  8. Σε ποιες παρεμβάσεις στα αρμόδια υπουργεία έχουν προβεί τα Υπουργεία Τουρισμού και Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής για την διασφάλιση της απρόσκοπτης και ασφαλούς λειτουργίας της διώρυγας στο μέλλον και την προστασία της αξιοπιστίας του ελληνικού θαλάσσιου τουρισμού;

Επιπλέον, αιτούμεθα όπως οι αρμόδιοι Υπουργοί καταθέσουν στο Ελληνικό Κοινοβούλιο τα ακόλουθα :

  1. Το Ημερολόγιο του Έργου (Ηλεκτρονικό) στο οποίο καταγράφονται καθημερινά το απασχολούμενο προσωπικό, τα μηχανήματα σε ημεραργία λόγω υπαιτιότητας του εργοδότη (σταλίες) και οι εντολές της επίβλεψης.
  2. Οι Τριμηνιαίες Ανακεφαλαιωτικές Εκθέσεις τις οποίες η Διευθύνουσα Υπηρεσία υποχρεούται να συντάσσει ανά τρίμηνο για τα σημαντικά προβλήματα και τις απρόβλεπτες περιστάσεις.
  3. Η εσωτερική αλληλογραφία για την 5μηνη καθυστέρηση (Μάιος-Οκτώβριος 2024 μεταξύ ΕΥΔΕ ΚΥΛΥ και του Υπουργείου.
  4. Οι ειδικές εκθέσεις των Τεχνικών Συμβούλων σχετικά με την βεβαίωση ή μη της   άρσης της επικινδυνότητας μετά τις εργασίες της ΑΕΔΙΚ.
  5. Ο πλήρης φάκελος της 18ης Πιστοποίησης που περιλαμβάνει τα δικαιολογητικά πληρωμής που υποβλήθηκαν στις 06-03-2026 και παρέμειναν απλήρωτα.
  6. Η αλληλογραφία της Υπηρεσίας με τον ανάδοχο σχετικά με τις καταγγελίες για απόθεση μπαζών κατά παράβαση της Μελέτης Περιβαλλοντικής Αποκατάστασης, συμπεριλαμβανομένων τυχόν εκθέσεων αυτοψίας των περιβαλλοντικών ελεγκτών.

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Βέττα Καλλιόπη

Μαμουλάκης Χάρης

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Δούρου Ειρήνη

Γαβρήλος Γιώργος

Κοντοτόλη Μαρίνα

Νοτοπούλου Αικατερίνη

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Παπαηλιού Γιώργος

Τσαπανίδου Πόπη

Ψυχογιός Γιώργος

«Τα υπέρογκα και μη ανταποδοτικά τέλη ελλιμενισμού πνίγουν τη μικρή παράκτια αλιεία» | Ερώτηση Βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία του Β. Κόκκαλη

Τη δεινή κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η μικρή παράκτια αλιεία αναδεικνύει με κοινοβουλευτική του παρέμβαση ο Τομεάρχης Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και Βουλευτής Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία κ. Βασίλης Κόκκαλης, με 10 ακόμη βουλευτές, απευθύνοντας ερώτηση προς τον Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής με αιχμή τα υψηλά και –όπως καταγγέλλει– μη ανταποδοτικά τέλη ελλιμενισμού.

Στην ερώτησή τους, οι βουλευτές περιγράφουν ένα ασφυκτικό περιβάλλον για τους επαγγελματίες αλιείς, το οποίο διαμορφώνεται από την εκτίναξη του κόστους καυσίμων, την αύξηση στις τιμές εξοπλισμού και συντήρησης, τη μείωση των ιχθυαποθεμάτων και τη συμπίεση των τιμών πώλησης των αλιευμάτων. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, επισημαίνουν ότι η κυβερνητική πολιτική όχι μόνο δεν προσφέρει ουσιαστική στήριξη, αλλά επιβαρύνει περαιτέρω τον κλάδο μέσω δυσανάλογων λιμενικών τελών.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο ζήτημα της ανταποδοτικότητας, με τους βουλευτές να υπογραμμίζουν ότι σε πολλές περιπτώσεις οι παρεχόμενες υπηρεσίες και υποδομές στους λιμένες δεν ανταποκρίνονται στα ποσά που καταβάλλονται. Όπως αναφέρουν, καταγράφονται ελλείψεις στη συντήρηση, στον φωτισμό, στα μέτρα ασφάλειας, καθώς και προβλήματα πρόσβασης και παροχών βασικών αγαθών όπως το νερό και η ηλεκτρική ενέργεια. Μάλιστα, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου οι ίδιοι οι αλιείς αναγκάζονται να καλύπτουν ανάγκες που θα έπρεπε να αποτελούν ευθύνη της Πολιτείας.

Παράλληλα, κάνουν λόγο για απουσία ενιαίου και διαφανούς πλαισίου καθορισμού των τελών, γεγονός που οδηγεί σε μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ λιμένων χωρίς σαφή κριτήρια, δημιουργώντας συνθήκες άνισης μεταχείρισης και εγείροντας ερωτήματα για τη διαχείριση των σχετικών εσόδων.

Οι βουλευτές αποδίδουν την κατάσταση σε συνειδητή πολιτική επιλογή, υποστηρίζοντας ότι η αντιμετώπιση της αλιείας με εισπρακτική λογική, χωρίς πρόνοια για ανταποδοτικότητα ή σχέδιο στήριξης, οδηγεί τον κλάδο σε οικονομική ασφυξία. Όπως σημειώνουν, οι συνέπειες είναι ήδη ορατές, με εγκατάλειψη του επαγγέλματος, αύξηση των χρεών, γήρανση του ανθρώπινου δυναμικού και συνολική υπονόμευση της βιωσιμότητας των παράκτιων κοινοτήτων.

Στο πλαίσιο αυτό, θέτουν πέντε κρίσιμα ερωτήματα προς τον αρμόδιο υπουργό, ζητώντας διευκρινίσεις για τους μηχανισμούς διασφάλισης της ανταποδοτικότητας των τελών, την αιτιολόγηση της επιβολής υψηλών χρεώσεων σε λιμένες με σοβαρές ελλείψεις, καθώς και για το ενδεχόμενο μείωσης, αναστολής ή επιδότησής τους για τους μικρούς παράκτιους αλιείς. Επιπλέον, ζητούν να πληροφορηθούν αν υπάρχει σχεδιασμός για ένα ενιαίο, δίκαιο πλαίσιο καθορισμού τελών σε εθνικό επίπεδο, αλλά και ποια έργα αναβάθμισης λιμενικών υποδομών έχουν υλοποιηθεί τα τελευταία χρόνια σε συνάρτηση με τα εισπραττόμενα ποσά. 

Ακολουθεί η ερώτηση:

Αθήνα, 30 Απριλίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής

Θέμα: «Τα υπέρογκα και μη ανταποδοτικά τέλη ελλιμενισμού επιτείνουν τα αδιέξοδο της μικρής παράκτιας αλιείας»

Οι επαγγελματίες αλιείς βρίσκονται σήμερα αντιμέτωποι με μια πολυεπίπεδη κρίση. Το αυξημένο κόστος καυσίμων, η συνεχής άνοδος των τιμών εξοπλισμού και συντήρησης, η μείωση των ιχθυαποθεμάτων και η συμπίεση των τιμών για τα αλιεύματα συνθέτουν ένα ασφυκτικό οικονομικό περιβάλλον. Αντί η κυβέρνηση να στηρίξει ουσιαστικά έναν παραγωγικό κλάδο με καίρια συμβολή στην επισιτιστική επάρκεια και στην τοπική οικονομία, επιλέγει να επιβαρύνει περαιτέρω τους αλιείς μέσω δυσανάλογων λιμενικών τελών.

Ιδιαίτερα προβληματική είναι η διαπιστωμένη έλλειψη ανταποδοτικότητας των τελών ελλιμενισμού. Παρά τα σημαντικά ποσά που καταβάλλονται, σε πολλές περιπτώσεις, οι λιμενικές υποδομές παραμένουν σε κακή κατάσταση: ελλιπής συντήρηση, ανεπαρκής φωτισμός, απουσία βασικών μέτρων ασφάλειας, προβλήματα πρόσβασης και περιορισμένη ή χαμηλής ποιότητας παροχή νερού και ηλεκτρικής ενέργειας. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις, μάλιστα, όπου οι ίδιοι οι αλιείς καλούνται να καλύψουν με ίδια μέσα ανάγκες που αποτελούν στοιχειώδη υποχρέωση της Πολιτείας.

Η εικόνα αυτή ενισχύεται από την πλήρη απουσία ενιαίου, διαφανούς και κοινωνικά δίκαιου πλαισίου καθορισμού των τελών. Οι σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ λιμένων, χωρίς σαφή κριτήρια, δημιουργούν συνθήκες άνισης μεταχείρισης, ενώ εντείνουν τα ερωτήματα για τη διαχείριση και αξιοποίηση των σχετικών εσόδων.

Η κυβερνητική επιλογή να αντιμετωπίζεται η αλιεία με καθαρά εισπρακτικούς όρους, χωρίς πρόνοια για την ανταποδοτικότητα και χωρίς σχέδιο στήριξης, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε οικονομική ασφυξία τον κλάδο. Οι συνέπειες είναι ήδη εμφανείς: εγκατάλειψη του επαγγέλματος, συσσώρευση χρεών, γήρανση του αλιευτικού πληθυσμού και υπονόμευση της βιωσιμότητας των παράκτιων κοινοτήτων.

Η κατάσταση αυτή συνιστά πολιτική επιλογή και η διατήρηση ενός άδικου και μη ανταποδοτικού συστήματος τελών, επιβεβαιώνει την αδιαφορία της Κυβέρνησης για τους ανθρώπους της πρωτογενούς παραγωγής.

Κατόπιν αυτών,

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

  1. Με ποιους συγκεκριμένους μηχανισμούς διασφαλίζεται ο ανταποδοτικός χαρακτήρας των τελών και πώς ελέγχεται η διάθεση των σχετικών πόρων;
  2. Πώς δικαιολογείται η επιβολή υψηλών τελών σε λιμένες, όπου καταγράφονται σοβαρές ελλείψεις σε βασικές υποδομές και υπηρεσίες;
  3. Προτίθεται να προχωρήσει άμεσα σε μείωση, αναστολή ή επιδότηση των τελών ελλιμενισμού για τους μικρούς παράκτιους αλιείς;
  4. Υπάρχει σχεδιασμός για τη θεσμοθέτηση ενιαίου, διαφανούς και κοινωνικά δίκαιου πλαισίου καθορισμού τελών σε εθνικό επίπεδο;
  5. Ποια συγκεκριμένα έργα αναβάθμισης λιμενικών και αλιευτικών υποδομών έχουν υλοποιηθεί τα τελευταία έτη σε αντιστοιχία με τα εισπραττόμενα τέλη;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Κόκκαλης Βασίλειος

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Βέττα Καλλιόπη

Γαβρήλος Γεώργιος

Δούρου Ειρήνη (Ρένα)

Κασιμάτη Ειρήνη (Νίνα)

Κοντοτόλη Μαρίνα

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Νοτοπούλου Αικατερίνη

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη)

Μεϊκόπουλος σε Γκίκα: «Αν γνωρίζατε πως ένα πλοίο δεν διαθέτει επαρκή σωστικά μέσα, θα ταξιδεύατε με αυτό;»

Συζήτηση της Επίκαιρης Ερώτησης του Βουλευτή για την ασφάλεια στην ναυσιπλοΐα

Τα κρίσιμα ζητήματα της ασφάλειας στη ναυσιπλοΐα και της ανάγκης άμεσου εκσυγχρονισμού του απαρχαιωμένου θεσμικού πλαισίου για τα σωστικά μέσα των πλοίων βρέθηκαν στο επίκεντρο της Επίκαιρης Ερώτησης που συζήτησε χθες στη Βουλή ο Βουλευτής Μαγνησίας και Τομεάρχης Ναυτιλίας & Νησιωτικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος, με αφορμή το περιστατικό της προσάραξης του επιβατηγού-οχηματαγωγού πλοίου «Παναγία Παραβουνιώτισσα» τον Αύγουστο του 2025 στην θαλάσσια περιοχή των Νέων Στύρων. Για να απαντήσει εκ μέρους του Υπουργείου προσήλθε ο Υφυπουργός Ναυτιλίας κ. Στέφανος Γκίκας.

Ο Βουλευτής ανέδειξε εξαρχής την προβληματική στάση του Υπουργείου, επισημαίνοντας την καθυστέρηση σχεδόν έξι μηνών στην απάντηση της αρχικής κοινοβουλευτικής ερώτησης που είχε καταθέσει, αλλά και την μη ανταπόκριση του Υπουργείου στην Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων που τη συνόδευε. Όπως υπογράμμισε, «η σιωπή και οι καθυστερήσεις σε ζητήματα που άπτονται της ασφάλειας των πολιτών δεν συνιστούν απλή διοικητική αστοχία, αλλά πολιτική επιλογή». Κατά τη συνέχεια της τοποθέτησής του, ο Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος ζήτησε συγκεκριμένες απαντήσεις για τους ελέγχους αξιοπλοΐας του πλοίου, τα αποτελέσματά τους, τις συνθήκες διαχείρισης του περιστατικού, αλλά και για τις καταγγελίες επιβατών περί ελλιπούς ενημέρωσης και καθοδήγησης από το πλήρωμα.

«Κύριε Υπουργέ, θέλω ανθρώπινα να σας ρωτήσω κάτι: Εσείς, αν γνωρίζατε πως ένα πλοίο δεν διαθέτει επαρκή σωστικά μέσα, θα ταξιδεύατε με το πλοίο αυτό;», ανέφερε ο Βουλευτής κατά τη δευτερολογία του, θέλοντας να δώσει ιδιαίτερη έμφαση στο απαρχαιωμένο κανονιστικό πλαίσιο του 1967 για τα σωστικά μέσα, το οποίο εξακολουθεί να εφαρμόζεται σε μεγάλο μέρος του ακτοπλοϊκού στόλου. «Το ισχύον πλαίσιο επιτρέπει κάλυψη του 60% των επιβατών από τον κύριο σωστικό εξοπλισμό, γεγονός που δημιουργεί σοβαρά ζητήματα ασφάλειας», ανέφερε. Όπως υπενθύμισε, παρά τις επανειλημμένες δεσμεύσεις της Κυβέρνησης από το 2021 έως σήμερα, το σχετικό σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για την αναβάθμιση των προϋποθέσεων ασφαλείας των σωστικών μέσων των πλοίων παραμένει ανενεργό.

«Από το 2021 μέχρι και σήμερα, τρεις διαφορετικοί Υπουργοί της ΝΔ αναγνώρισαν την ανάγκη εκσυγχρονισμού του θεσμικού πλαισίου για τα σωστικά μέσα των πλοίων, αλλά αρνήθηκαν να προχωρήσουν το έτοιμο σχέδιο προεδρικού διατάγματος του 2019.Γνωρίζουμε, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, ότι ο πρώην Υπουργός κ. Στυλιανίδης τον Μάρτιο του 2025 είχε υπογράψει το σχέδιο του προεδρικού διατάγματος. Σήμερα, Απρίλης του 2026, οι ίδιες πληροφορίες λένε ότι το σχέδιο “λιμνάζει” κάπου στο γραφείο του Υπουργού. 7 χρόνια μετά ένα έτοιμο σχέδιο παραμένει στα συρτάρια!», υπογράμμισε ο Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος. Μάλιστα, έθεσε ευθέως το ερώτημα για το ποιον εξυπηρετεί αυτή η καθυστέρηση, τονίζοντας ότι η μη αναθεώρηση του πλαισίου λειτουργεί στην πράξη προς όφελος των πλοιοκτητών, οι οποίοι αποφεύγουν το κόστος επένδυσης σε σύγχρονα και επαρκή σωστικά μέσα. «Η ασφάλεια των επιβατών δεν μπορεί να υποτάσσεται στο κόστος και η ανθρώπινη ζωή δεν μπορεί να μπαίνει σε λογιστικό ισοζύγιο», υπογράμμισε χαρακτηριστικά.

Απαντώντας στον Βουλευτή, ο Υφυπουργός Ναυτιλίας επέλεξε να αφιερώσει τον μεγαλύτερο χρόνο της ομιλίας του στο συγκεκριμένο περιστατικό της προσάραξης του πλοίου «Παναγία Παραβουνιώτισσα», αναφέροντας ότι το εν λόγω πλοίο διέθετε τα προβλεπόμενα πιστοποιητικά και ότι είχαν πραγματοποιηθεί οι απαραίτητοι έλεγχοι.

Παρ’ ότι επαναλάμβανε εμφαντικά ότι «η ασφάλεια στη ναυσιπλοΐα αποτελεί προτεραιότητα του Υπουργείου», όταν κλήθηκε να απαντήσει αναφορικά με το μείζον ζήτημα της αναβάθμισης του κανονιστικού πλαισίου για σωστικά μέσα των πλοίων, ο Υφυπουργός ενημέρωσε ότι 7 χρόνια μετά, το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος βρίσκεται ακόμα … «υπό επεξεργασία», τοποθετώντας σε αόριστο χρονικό ορίζοντα την ολοκλήρωσή του και επιβεβαιώνοντας με τον τρόπο αυτό ότι για την Κυβέρνηση, η ασφάλεια στη ναυσιπλοΐα δεν λογίζεται ως πραγματική προτεραιότητα, αλλά μάλλον ως μια βολική, επικοινωνιακού τύπου εξαγγελία.

Ερώτηση βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία Γ. Καραμέρου: Ανάγκη παρέμβασης για την άμεση αποκατάσταση του περιβαλλοντικού εγκλήματος στη λιμνοθάλασσα της Σκάλας Ωρωπού και επιτήρησης του προστατευόμενου υδροβιότοπου

Αθήνα, 28 Απριλίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τους κ.κ. Υπουργούς

Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

Εσωτερικών

Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Ναυτιλίας & Νησιωτικής Πολιτικής

Προστασίας του Πολίτη

Θέμα: «Ανάγκη παρέμβασης για την άμεση αποκατάσταση του περιβαλλοντικού εγκλήματος στη λιμνοθάλασσα της Σκάλας Ωρωπού και επιτήρησης του προστατευόμενου υδροβιότοπου».

Ένα ιδιαίτερα σοβαρό περιστατικό περιβαλλοντικής υποβάθμισης σημειώθηκε στην προστατευόμενη λιμνοθάλασσα της Σκάλας Ωρωπού στις 23 Απριλίου, η οποία εντάσσεται στο δίκτυο Natura 2000. Συγκεκριμένα, άγνωστοι προχώρησαν σε εκτεταμένη ρίψη μπαζών εντός της θαλάσσιας ζώνης, δημιουργώντας αυθαίρετα δρόμο μήκους περίπου 60 μέτρων μέσα στο νερό, αλλοιώνοντας τη μορφολογία της ακτογραμμής και προκαλώντας σοβαρή επιβάρυνση σε έναν ιδιαίτερα ευαίσθητο οικολογικά χώρο.

Πρόκειται για ένα «περιβαλλοντικό έγκλημα» για το οποίο ήδη έχουν κατατεθεί μηνύσεις κατά παντός υπευθύνου στο Λιμεναρχείο και στο Αστυνομικό Τμήμα Ωρωπού από τον Δήμο Ωρωπού και έχει διαβιβαστεί σχετικό υλικό στην Κτηματική Υπηρεσία για περαιτέρω ενέργειες.

Δεδομένου ότι πρόκειται για περιοχή ιδιαίτερης οικολογικής σημασίας, όπου ισχύουν αυστηροί περιορισμοί για την προστασία της βιοποικιλότητας και των οικοτόπων, τέτοιου είδους παρεμβάσεις συνιστούν σοβαρή παραβίαση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και ενδέχεται να επιφέρουν μη αναστρέψιμες επιπτώσεις στο οικοσύστημα. Είναι αναγκαία η άμεση αποκατάσταση του χώρου και η παρέμβαση της Πολιτείας για την απομάκρυνση των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή της παράνομης οδού στον αιγιαλό.

Ακόμη, η υπόθεση γεννά σημαντικά ερωτήματα αναφορικά με την εποπτεία και φύλαξη της ευαίσθητης αυτής περιοχής Natura. Για την παράνομη αυτή παρέμβαση εκτιμάται πως χρειάστηκαν αρκετοί τόνοι υλικών, βαρύ φορτηγό όχημα μεταφοράς υλικών καθώς και οχήματα έργου τα οποία κατασκεύαζαν κατά τις νυχτερινές ώρες τουλάχιστον για δύο ημέρες τον παράνομο δρόμο μέσα στην θάλασσα. Συνεπώς, καθότι η αποκάλυψη του εγκλήματος συνέβη από περαστικούς περιπατητές, οι περιπολίες του Λιμενικού Σώματος αλλά και των αστυνομικών δυνάμεων δεν αντιλήφθηκαν εγκαίρως το περιστατικό κάτι που μαρτυρά την ανάγκη για ενίσχυση της ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή.

Επειδή, πρόκειται για προστατευόμενη περιοχή Natura 2000, όπου το κράτος έχει αυξημένες υποχρεώσεις προστασίας βάσει εθνικής και ευρωπαϊκής νομοθεσίας,

Επειδή, η παρέμβαση φαίνεται να είναι εκτεταμένη και οργανωμένη (με χρήση φορτηγών και δημιουργία δρόμου 60 μ.), γεγονός που εγείρει ζητήματα ελέγχου και επιτήρησης,

Επειδή, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος μόνιμης οικολογικής ζημίας, μέσω αλλοίωσης της ακτογραμμής και του υδρολογικού καθεστώτος της λιμνοθάλασσας,

Επειδή, αναδεικνύεται ζήτημα επάρκειας των μηχανισμών ελέγχου, ιδίως σε ευαίσθητες περιοχές υψηλής προστασίας.

Ερωτώνται οι αρμόδιοι υπουργοί:

1. Έχουν λάβει γνώση για το εν λόγω περιστατικό παράνομου μπαζώματος στη λιμνοθάλασσα της Σκάλας Ωρωπού; Έχουν κινηθεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες οι προβλεπόμενοι έλεγχοι και διαδικασίες; Σε ποιο στάδιο βρίσκονται οι έρευνες για τον εντοπισμό των υπευθύνων και έχουν επιβληθεί ή δρομολογηθεί οι προβλεπόμενες διοικητικές και ποινικές κυρώσεις;

2. Ποια συγκεκριμένα μέτρα προτίθενται να λάβουν για την άμεση αποκατάσταση της περιβαλλοντικής ζημίας στην πληγείσα περιοχή;

3. Προτίθενται να ενισχύσουν τους μηχανισμούς επιτήρησης και φύλαξης των προστατευόμενων υγροτόπων, ώστε να αποτραπούν αντίστοιχα περιστατικά στο μέλλον; Πόσες είναι οι περιπολίες του Λιμενικού Σώματος στην περιοχή του Νότιου Ευβοϊκού Κόλπου και του Ωρωπού όπου βρίσκεται η προστατευόμενη περιοχή; Ποια είναι η αστυνομική δύναμη που περιπολεί στην Δημοτική Ενότητα Ωρωπίων;

Οι ερωτώντες Βουλευτές

Καραμέρος Γεώργιος

Ζαμπάρας Μιλτιάδης (Μίλτος)

Μαμουλάκης Χαράλαμπος (Χάρης)

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Επίκαιρη ερώτηση του Αλ. Μεϊκόπουλου: «Αναπάντητα ερωτήματα ζητούν πειστικές εξηγήσεις για το περιστατικό με την προσάραξη σε ξέρα επιβατηγού οχηματαγωγού πλοίου στα Νέα Στύρα»

Αθήνα, 20 Απριλίου 2026

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Ναυτιλίας & Νησιωτικής Πολιτικής

Θέμα: Αναπάντητα ερωτήματα ζητούν πειστικές εξηγήσεις για το περιστατικό με την προσάραξη σε ξέρα επιβατηγού οχηματαγωγού πλοίου στα Νέα Στύρα

Η είδηση της προσάραξης σε ξέρα του επιβατηγού οχηματαγωγού ανοιχτού τύπου πλοίου «ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΑΡΑΒΟΥΝΙΩΤΙΣΣΑ στις 5 Αυγούστου, που εκτελούσε το δρομολόγιο Νέα Στύρα Ευβοίας – Αγία Μαρίνα Αττικής δημιουργεί εύλογα ερωτήματα, για τον τρόπο που συνέβη το περιστατικό καθώς, όπως ήδη αναφέρθηκε, το δρομολόγιο ήταν γνώριμο για τον πλοίαρχο και το πλήρωμα και επικρατούσαν καλές καιρικές συνθήκες.

Τα ερωτήματα επίσης που δημιουργούνται αφορούν, πέρα από την πρόκληση του συμβάντος, και στη διαχείρισή του καθώς υπήρξε σωρεία καταγγελιών από την πλευρά των επιβατών για την έλλειψη καθοδήγησης, ενημέρωσης και βοήθειας εκ μέρους του πλοιάρχου και του πληρώματος. Σημειώνεται ότι τα όσα καταγγέλλονται είναι ιδιαίτερα σοβαρά καθώς για τη διαχείριση επικίνδυνων καταστάσεων υπάρχουν θεσμοθετημένες διαδικασίες τις οποίες πρέπει να ακολουθήσει ο πλοίαρχος και το πλήρωμα.

Τρείς φορές, από το 2021 έως και το 2025, αλλά και με νέα Ερώτηση και ΑΚΕ από 08/10/2025, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει αναδείξει στη Βουλή την ανάγκη εκσυγχρονισμού του απαρχαιωμένου και ανεφάρμοστου Προεδρικού Διατάγματος του 1967 για τα σωστικά μέσα εκατοντάδων πλοίων που εφοδιάζονται με Πρωτόκολλο Γενικής Επιθεώρησης.

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

  1. Είχε ελεγχθεί το πλοίο ως προς την αξιοπλοΐα του από τις αρμόδιες Υπηρεσίες; Πότε επιθεωρήθηκε εκτάκτως το πλοίο και ποια ήταν τα αποτελέσματα της Επιθεώρησης;
  2. Είχε την υποχρέωση το πλοίο να διαθέτει κλειστό κύκλωμα ή ισοδύναμο σύστημα βίντεο – τηλεόρασης για την προβολή βιντεοταινίας αναφορικά με τον τρόπο χρήσης των σωστικών μέσων του πλοίου; Σκοπεύει επιτέλους να προχωρήσει στην τροποποίηση του παρωχημένου ΒΔ 36/1967 για τον εκσυγχρονισμό των σωστικών μέσων των πλοίων και αν ναι, με ποιο χρονοδιάγραμμα;

Ο Ερωτών Βουλευτής

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Παρέμβαση με πρωτοβουλία του Αλ. Μεϊκόπουλου για τη σχεδιαζόμενη μεταφορά των ταμειακών διαθέσιμων του ΝΑΤ || Ερώτηση Βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

Σε κοινοβουλευτική ερώτηση προχώρησαν 14 συνολικά βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με πρωτοβουλία του Βουλευτής Μαγνησίας και Τομεάρχη Ναυτιλίας & Νησιωτικής Πολιτικής Αλέξανδρου  Μεϊκόπουλου, σχετικά με την  δικαιολογημένη ανησυχία που προκαλούν οι καταγγελίες της Πανελλήνιας Ναυτικής Ομοσπονδίας (ΠΝΟ) για τη σχεδιαζόμενη μεταφορά των ταμειακών διαθεσίμων του Ναυτικού Απομαχικού Ταμείου (ΝΑΤ) από εμπορικά τραπεζικά ιδρύματα στην Τράπεζα της Ελλάδος.

«Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, το Διοικητικό Συμβούλιο του ΝΑΤ ενημερώθηκε για πρωτοβουλία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, η οποία προβλέπει τη μεταφορά των διαθεσίμων σε λογαριασμούς συναλλάγματος στην Τράπεζα της Ελλάδος. Ωστόσο, όπως επισημαίνει η ΠΝΟ, η Τράπεζα της Ελλάδος δέχεται λογαριασμούς διαχείρισης αποκλειστικά σε ευρώ, γεγονός που δημιουργεί σοβαρό κίνδυνο απωλειών λόγω μεταβολών στις συναλλαγματικές ισοτιμίες. Το ενδεχόμενο αυτό εγείρει κρίσιμα ερωτήματα για την ασφάλεια και τη διαχείριση των πόρων ενός ιστορικού και οικονομικά εύρωστου ασφαλιστικού φορέα, ο οποίος στηρίζεται διαχρονικά στις εισφορές των Ελλήνων ναυτικών και των πλοιοκτητών», ανέφερε ο Βουλευτής

Σύμφωνα με τον Αλέξανδρο Μεϊκόπουλο, το ΝΑΤ, με ιστορία που ξεκινά από το 1861, δεν αποτελεί μόνο τον πρώτο ασφαλιστικό οργανισμό της χώρας, αλλά και έναν από τους παλαιότερους διεθνώς. Η διασφάλιση της βιωσιμότητας και της οικονομικής του σταθερότητας συνιστά ζήτημα υψίστης σημασίας για τον ναυτικό κόσμο και την ελληνική κοινωνία συνολικά. «Η προστασία των αποθεματικών του ΝΑΤ δεν μπορεί να τεθεί σε διακινδύνευση. Απαιτείται άμεση διαφάνεια, υπευθυνότητα και σαφής δέσμευση για τη διασφάλιση των εισφορών των Ελλήνων ναυτικών», σημείωσε ο Βουλευτής.

Στην ερώτηση των βουλευτών, οι αρμόδιοι Υπουργοί Ναυτιλίας, Οικονομικών και Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης, καλούνται να απαντήσουν:

  1. Ισχύουν οι καταγγελίες της ΠΝΟ για μεταφορά των Ταμειακών διαθέσιμων του ΝΑΤ από τα Τραπεζικά Ιδρύματα στα οποία είναι κατατεθειμένα, σε Λογαριασμούς Συναλλάγματος, στην Τράπεζα Ελλάδος;
  2. Με βάση ποια δικαιολογητική βάση σχεδιάζεται αυτή η πρωτοβουλία;
  3. Προτίθενται να παρέμβουν προκειμένου να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του ΝΑΤ και να αποτραπεί με κάθε τρόπο η διακινδύνευση των διαθεσίμων του Ταμείου που προέρχονται από τις εισφορές των Ελλήνων ναυτικών;   

Ακολουθεί η Ερώτηση.

Αθήνα, 3 Απριλίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τους Υπουργούς

Ναυτιλίας & Νησιωτικής Πολιτικής

Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών

Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης

Θέμα: Σοβαρά ζητήματα από τη σχεδιαζόμενη μεταφορά των ταμειακών διαθέσιμων του ΝΑΤ στην Τράπεζα της Ελλάδος

Σύμφωνα με την από 26/03/2026 καταγγελία της Πανελλήνιας Ναυτικής Ομοσπονδίας (ΠΝΟ), το Δ.Σ. του Ναυτικού Απομαχικού Ταμείου που συνεδρίασε την 23η Μαρτίου «[…] ενημερώθηκε για την πρωτοβουλία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, προκειμένου να μεταφερθούν τα Ταμειακά διαθέσιμα του ΝΑΤ από τα Τραπεζικά Ιδρύματα στα οποία είναι κατατεθειμένα, σε Λογαριασμούς Συναλλάγματος, στην Τράπεζα Ελλάδος».

Όπως επισημαίνει η Ομοσπονδία, αν πραγματοποιηθεί κάτι τέτοιο και δεδομένου ότι η Τράπεζα της Ελλάδος αποδέχεται το άνοιγμα Λογαριασμών Διαχείρισης μόνο σε ευρώ, υφίσταται άμεσος κίνδυνος να υποστούν σοβαρή ζημιά τα διαθέσιμα του ΝΑΤ σε συνάλλαγμα, εξαιτίας των κυμαινόμενων καθημερινών συναλλαγματικών ισοτιμιών.

Με βάση τα παραπάνω, δημιουργείται υπαρκτός κίνδυνος για απώλεια των προσόδων του ΝΑΤ και για τον λόγο αυτό, οι εκπρόσωποι των ναυτικών απαιτούν τα συναλλαγματικά αποθέματα του ΝΑΤ να παραμείνουν στα Τραπεζικά Ιδρύματα.

Το Απομαχικό Ταμείο των Ναυτικών μας, που ιδρύθηκε το 1861, αποτελεί τον πρώτο ελληνικό ασφαλιστικό φορέα και τον δεύτερο ιστορικά σε ολόκληρο τον κόσμο.

Συντηρείται από τις εισφορές ναυτικών και πλοιοκτητών από την εποχή της ίδρυσής του και είναι από τους πιο εύρωστους ασφαλιστικούς φορείς παγκοσμίως.

Κατόπιν των ανωτέρω,

Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:

  1. Ισχύουν οι καταγγελίες της ΠΝΟ για μεταφορά των Ταμειακών διαθέσιμων του ΝΑΤ από τα Τραπεζικά Ιδρύματα στα οποία είναι κατατεθειμένα, σε Λογαριασμούς Συναλλάγματος, στην Τράπεζα Ελλάδος;
  2. Με ποια δικαιολογητική βάση σχεδιάζεται αυτή η πρωτοβουλία;
  3. Προτίθενται να παρέμβουν προκειμένου να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του ΝΑΤ και να αποτραπεί με κάθε τρόπο η διακινδύνευση των διαθέσιμων του Ταμείου, που προέρχονται από τις εισφορές των Ελλήνων ναυτικών;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μαμουλάκης Χαράλαμπος

Γαβρήλος Γιώργος

Καλαματιανός Διονύσης

Ακρίτα Έλενα

Βέττα Καλλιόπη

Δούρου Ειρήνη

Ζαμπάρας Μίλτος

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Νοτοπούλου Αικατερίνη

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Παπαηλιού Γεώργιος

Τσαπανίδου Πόπη

Ψυχογιός Γεώργιος

Γ. Γαβρήλος: «Για το θέμα της καβοδεσίας στο λιμάνι του Ναυπλίου» || Κατατεθείσα Ερώτηση

Ερώτηση σχετικά με το θέμα της ανυπαρξίας νομοθετικής πρόβλεψης που θα ρυθμίζει με δίκαιο τρόπο την πρόσβαση των λιμενεργατών στην άσκηση της εργασίας της καβοδεσίας φέρνει στην Βουλή ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με πρωτοβουλία των Τομεαρχών Εργασίας, Γιώργου Γαβρήλου και Ναυτιλίας Αλέξανδρου Μεϊκόπουλου. Προηγήθηκε συνάντηση του βουλευτή Γ. Γαβρήλου με την ένωση προσώπων εργαζομένων Λιμένα Ναυπλίου.

Όπως σημειώνεται στην Ερώτηση, το επονομαζόμενο Μητρώο Β’ – Φορτοεκφορτωτών Λιμένα που διέπεται από το Ν. 4455/2017, προβλέπει εντελώς τυπικές προϋποθέσεις εγγραφής, χωρίς να κατοχυρώνει ισότιμη και ανεμπόδιστη πρόσβαση στην καβοδεσία.

Αποτέλεσμα του παραπάνω νομοθετικού κενού είναι να υπάρχουν από τον Νοέμβριο του 2025 εγγεγραμμένα στο Μητρώο Β’ πρόσωπα που έχουν παράλληλες επαγγελματικές ιδιότητες, όπως ναυτικοί πράκτορες, υπάλληλοί τους και λεμβούχοι. Τα πρόσωπα αυτά εκ των πραγμάτων βρίσκονται σε προνομιακή θέση σε σχέση με τους υπόλοιπους λιμενεργάτες, έχουν άμεση πληροφόρηση για την άφιξη πλοίων και σκαφών και κατοχυρώνουν την παροχή υπηρεσιών καβοδεσίας στο σύνολο των πλοίων που ελλιμενίζουν, με αποτέλεσμα να μονοπωλούν την καβοδεσία στο Λιμάνι του Ναυπλίου, αποκλείοντας πλήρως τουλάχιστον 10 λιμενεργάτες/φορτοεκφορτωτές από την άσκηση της εργασίας αυτής, οι οποίοι αδυνατούν έτσι να εξασφαλίσουν εργασία και εισόδημα για τους ίδιους και τις οικογένειές τους.

Είναι επιβεβλημένη η θέσπιση με νόμο του δίκαιου συστήματος της εκ περιτροπής καβοδεσίας, που εφαρμοζόταν ακώλυτα για ένα έτος περίπου πριν την εγγραφή στο Μητρώο Β’ των προσώπων που έχουν προνομιακή πρόσβαση στις εργασίες καβοδεσίας. Με το σύστημα αυτό, η κάθε εργασία καβοδεσίας μπορεί να ανατίθεται στους λιμενεργάτες με αλφαβητική σειρά προτεραιότητας σύμφωνα με πίνακα που θα τηρεί η αρμόδια Λιμενική Αρχή, έτσι ώστε να έχουν όλοι οι λιμενεργάτες πρόσβαση στην εργασία, να εξασφαλίζουν το εισόδημά τους και να μην αδικείται κανείς.

Επειδή πρέπει να εξαλειφθούν τα φαινόμενα του αθέμιτου ανταγωνισμού στο Λιμάνι του Ναυπλίου.

Επειδή είναι ανάγκη να θεσπιστεί άμεσα κανόνας δικαίου που να εξασφαλίζει με τον πιο πρόσφορο τρόπο το δίκαιο καταμερισμό της καβοδεσίας.

Επειδή το σύστημα της εκ περιτροπής καβοδεσίας είναι σύμφωνο με τις αρχές της διαφάνειας και της ίσης πρόσβασης στην εργασία.

Επειδή απειλείται η επιβίωση των οικογενειών των λιμενεργατών Ναυπλίου.

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

1. Γιατί δεν έχουν γίνει παρεμβάσεις για να περιοριστεί το φαινόμενο του αθέμιτου ανταγωνισμού;

2. Γιατί δεν υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο που να ρυθμίζει δίκαια τον ισότιμο καταμερισμό της καβοδεσίας ανάμεσα στους λιμενεργάτες;

3. Προτίθεται να προβεί σε νομοθετική ρύθμιση υιοθετώντας το δίκαιο σύστημα της εκ περιτροπής καβοδεσίας;

4. Ποια συγκεκριμένα άμεσα μέτρα προτίθεται να λάβει για την ισότιμη πρόσβαση των λιμενεργατών Ναυπλίου στην άσκηση της καβοδεσίας;

Ακολουθεί η ερώτηση:

Αθήνα, 3 Απριλίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς

Τον Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής

Την Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης

Θέμα: «Αναγκαιότητα άμεσης θέσπισης κανόνα δικαίου που να εξασφαλίζει δίκαιο καταμερισμό και ισότιμη άσκηση της καβοδεσίας μεταξύ όλων των λιμενεργατών Ναυπλίου»

Είναι γεγονός ότι δεν υπάρχει έως σήμερα στοιχειώδης νομοθετική πρόβλεψη που να ρυθμίζει με δίκαιο τρόπο την πρόσβαση των λιμενεργατών στην άσκηση της εργασίας της καβοδεσίας. Υπάρχει βέβαια το επονομαζόμενο Μητρώο Β’ – Φορτοεκφορτωτών Λιμένα που διέπεται από το Ν. 4455/2017, το οποίο όμως προβλέπει εντελώς τυπικές προϋποθέσεις εγγραφής, χωρίς να κατοχυρώνει ισότιμη και ανεμπόδιστη πρόσβαση στην καβοδεσία.

Αποτέλεσμα του παραπάνω νομοθετικού κενού είναι να υπάρχουν από τον Νοέμβριο του 2025 εγγεγραμμένα στο Μητρώο Β’ πρόσωπα που έχουν παράλληλες επαγγελματικές ιδιότητες, όπως ναυτικοί πράκτορες, υπάλληλοί τους και λεμβούχοι. Τα πρόσωπα αυτά, εκ των πραγμάτων, βρίσκονται σε προνομιακή θέση σε σχέση με τους υπόλοιπους λιμενεργάτες, έχουν άμεση πληροφόρηση για την άφιξη πλοίων και σκαφών και κατοχυρώνουν την παροχή υπηρεσιών καβοδεσίας στο σύνολο των πλοίων που ελλιμενίζουν, με αποτέλεσμα να μονοπωλούν την καβοδεσία στο Λιμάνι του Ναυπλίου, αποκλείοντας πλήρως τουλάχιστον 10 λιμενεργάτες/φορτοεκφορτωτές από την άσκηση της εργασίας αυτής, οι οποίοι αδυνατούν έτσι να εξασφαλίσουν εργασία και εισόδημα για τους ίδιους και τις οικογένειές τους.

Είναι επιβεβλημένη η θέσπιση με νόμο του δίκαιου συστήματος της εκ περιτροπής καβοδεσίας, που εφαρμοζόταν ακώλυτα για ένα έτος περίπου πριν την εγγραφή στο Μητρώο Β’ των προσώπων που έχουν προνομιακή πρόσβαση στις εργασίες καβοδεσίας. Με το σύστημα αυτό, η κάθε εργασία καβοδεσίας μπορεί να ανατίθεται στους λιμενεργάτες με αλφαβητική σειρά προτεραιότητας σύμφωνα με πίνακα που θα τηρεί η αρμόδια Λιμενική Αρχή, έτσι ώστε να έχουν όλοι οι λιμενεργάτες πρόσβαση στην εργασία, να εξασφαλίζουν το εισόδημά τους και να μην αδικείται κανείς.

Επειδή πρέπει να εξαλειφθούν τα φαινόμενα του αθέμιτου ανταγωνισμού στο Λιμάνι του Ναυπλίου,

Επειδή είναι ανάγκη να θεσπιστεί άμεσα κανόνας δικαίου που να εξασφαλίζει με τον πιο πρόσφορο τρόπο το δίκαιο καταμερισμό της καβοδεσίας,

Επειδή το σύστημα της εκ περιτροπής καβοδεσίας είναι σύμφωνο με τις αρχές της διαφάνειας και της ίσης πρόσβασης στην εργασία,

Επειδή απειλείται η επιβίωση των οικογενειών των λιμενεργατών Ναυπλίου.

Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί

  1. Γιατί δεν έχουν γίνει παρεμβάσεις για να περιοριστεί το φαινόμενο του αθέμιτου ανταγωνισμού;
  2. Γιατί δεν υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο που να ρυθμίζει δίκαια τον ισότιμο καταμερισμό της καβοδεσίας ανάμεσα στους λιμενεργάτες;
  3. Προτίθενται να προβούν σε νομοθετική ρύθμιση υιοθετώντας το δίκαιο σύστημα της εκ περιτροπής καβοδεσίας;
  4. Ποια συγκεκριμένα άμεσα μέτρα προτίθενται να λάβουν για την ισότιμη πρόσβαση των λιμενεργατών Ναυπλίου στην άσκηση της καβοδεσίας;

Ο Ερωτών Βουλευτής

Γαβρήλος Γιώργος