Βασικά σημεία από την παρέμβαση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία, Χρήστου Γιαννούλη στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση του ν/σ του υπουργείου Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης Το πρώτο ερώτημα που θα θέσω στην Υπουργό, την κα Κεραμέως, είναι ποιος πραγματικά έχει παραγγείλει αυτό το νομοσχέδιο; Υπάρχει άνθρωπος, υπάρχει οργανωμένη ομάδα που το παρήγγειλε και μια πρόθυμη κυβέρνηση να το εκτελέσει, όπως εκτέλεσε και μια σειρά άλλες νομοθετικές πρωτοβουλίες που έχουν πλήξει την κοινωνία, την οικονομία, τον πολιτισμό, τη ζωή μας και το μέλλον των επόμενων γενιών;
Το δεύτερο ερώτημα είναι γιατί αργήσατε να ομολογήσετε αυτό που παραδεχτήκατε χθες. Ότι αυτό που σας εμπνέει στην πολιτική είναι η συνθήκη όπου η αγορά θα καθορίζει τα πάντα, στη δημόσια παιδεία, στη δημόσια υγεία.
Ποιο είναι το νήμα το οποίο ακολουθείτε; Τρία στοιχεία, χαρακτηριστικά: είστε η κυβέρνηση της διαφθοράς, της συγκάλυψης, της ανικανότητας και με αυτό το νομοσχέδιο, ακόμη και μισανθρωπισμού. Ναι, πραγματικά μπαίνουν και γνήσια ουμανιστικά ζητήματα, για το αν τελικά είστε με αυτό που πρεσβεύει η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών, γονείς και νεότεροι άνθρωποι.
Πιστεύετε ότι θα γίνουν πιο ευτυχισμένοι οι άνθρωποι με αυτές τις μεταρρυθμίσεις; Ξέρετε τι ονειρεύομαι εγώ για το παιδί μου; Ονειρεύομαι να τελειώσει τις σπουδές του. Ονειρεύομαι να έχει ένα αξιοπρεπές μεταπτυχιακό, χωρίς να πληρώνει στα Κολέγια τα οποία εσείς βαφτίσατε μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια.
Είστε σκληρά ταξικά απέναντι σε αυτό που εκφράζει τους πολλούς και είστε συμπλεγματικά εμμονικοί με αυτό που συμφέρει τους λίγους. Θέλουμε τα παιδιά μας να μπορούν να ζήσουν και εσείς στερείτε το οξυγόνο των επόμενων γενιών.
Δεν πρόκειται να νομιμοποιήσουμε το συγκεκριμένο έκτρωμα, την εργασιακή απορρύθμιση η οποία επιτίθεται, όχι μόνο στα συμφέροντα, αλλά σε θεμελιώδη δικαιώματα που αποκτήθηκαν με αίμα άλλων γενεών.
Και αυτό το κάνουμε συνειδητά, γιατί πρέπει να μπει ένα τέλος και στη νομοθετική σας αυθαιρεσία η οποία προστάτευσε σκάνδαλα στην υγεία, διασπάθιση δημοσίου χρήματος, παράνομο πλουτισμό, μια σειρά από πράγματα που στερούν τον αέρα και το φως από μπροστά μας.
Δεν θα νομιμοποιήσουμε με τη συμμετοχή μας στην ψηφοφορία ούτε τις 13 ώρες, ούτε τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, ούτε όλα αυτά για τα οποία λάβατε παραγγελία να φέρετε με το νομοσχέδιο υπό τον τίτλο «Δίκαιη εργασία για όλους».
Έρχεται δικαιοσύνη, αλλά άλλου τύπου: πολιτική, εκλογική και ανθρώπινη. Και εκεί δεν θα μπορείτε να κάνετε τη χρήση του πλεονεκτήματος της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Γιατί για τους πολίτες που ζουν σε κανονικές συνθήκες και όχι σε μαρμάρινες γυάλες, η γνώμη τους είναι πολύ διαφορετική από τη δική σας πραγματικότητα που ζείτε.
Τοποθέτηση του Νίκου Παππά, κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και βουλευτή Β3 Νότιου Τομέα Αθηνών, στην Ολομέλεια της Βουλής, στη συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης
Σφοδρή κριτική στην κυβερνητική πολιτική, που έχει μετατρέψει την Ελλάδα σε χώρα εξαντλημένων εργαζομένων και καθηλωμένων εισοδημάτων, άσκησε ο Νίκος Παππάς, κατά την τοποθέτησή του στην Ολομέλεια της Βουλής, στη συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης. «Οι εργαζόμενοι ζουν την απορρύθμιση, τις ατομικές σχέσεις εργασίας και την κατάργηση των συλλογικών δικαιωμάτων», υπογράμμισε ο βουλευτής Β3 Νότιου Τομέα Αθηνών του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, επισημαίνοντας ότι «δεν υπάρχει κανένας εκσυγχρονισμός, όπως θέλετε να πείσετε. Νομιμοποιείτε ένα καθεστώς απόλυτης εξάντλησης». Ο ίδιος αναφέρθηκε στην ψευδή, όπως είπε, κυβερνητική αφήγηση περί ανταγωνιστικότητας: «Έχετε κάποια αυταπάτη ότι αυτό που φέρνετε, το 13ωρο και η εξάντληση του εργαζόμενου, θα κάνει καλό στην οικονομία; Θα την κάνει πιο παραγωγική; […] Είστε δέσμιοι της αντίληψης που λέει ότι με φθηνή εργασία θα έρθουν επενδύσεις. Ποια ήταν τα αποτελέσματά σας; Προβλέπατε ότι το 2023 θα αυξηθούν οι επενδύσεις 15% και πετύχατε αύξηση 6,6%. Προβλέπατε αύξηση 15% το 2024 και αυξήθηκαν κατά 4,5%. Για το 9μηνο του 2025 προβλέπατε 8,4% αύξηση και είμαστε στο 2,1%. Άρα η ελαστικοποίηση της εργασίας δεν φέρνει επενδύσεις». Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. είπε ακόμα: «Δεν υπάρχει οικονομία με εξαντλημένο εργαζόμενο, που χάνει διαρκώς δικαιώματα και εισοδήματα και ο οποίος έχει μηδενικές δυνατότητες να στηρίξει την εγχώρια κατανάλωση […] Όποιος νομίζει ότι αυτή η ρύθμιση δεν στρέφεται ενάντια και στα συμφέροντα των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων κάνει τεράστιο λάθος». Όπως τόνισε, «αυτή η κυβέρνηση έχει βάλει τους μικρομεσαίους στο στόχαστρο» καθώς, πέρα από τα εμπόδια πρόσβασης στον τραπεζικό δανεισμό και τα συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα, «τους επιβάλλει και τη χυδαιότητα του τεκμαρτού φόρου». Εξηγώντας ότι «ο τεκμαρτός φόρος κάνει τον μικρομεσαίο μοχλό συμπίεσης του μισθού, διότι θεωρεί τεκμαρτό του εισόδημα τον μισθό του καλύτερα πληρωμένου εργαζόμενου και του δίνει αντικίνητρο για να αυξάνει τους μισθούς». Αναφερόμενος στα δημοσιονομικά στοιχεία, ο Νίκος Παππάς επισήμανε πως «το 9μηνο έκλεισε με 9,4 δισ. πλεόνασμα, δηλαδή 4 δισεκατομμύρια πάνω από τον στόχο», τονίζοντας ότι αυτά τα υπερπλεονάσματα «μαζεύτηκαν την περίοδο που τα εισοδήματα από μερίσματα είναι σχεδόν αφορολόγητα». Κλείνοντας, υπογράμμισε πως «ο πραγματικός μισθός από το 2021 έχει πέσει κατά 2%, σύμφωνα με τα στοιχεία της Κομισιόν», και κάλεσε σε ανατροπή αυτής της πολιτικής, δηλώνοντας: «Αρνείστε να πάρετε μέτρα που θα μπορούσαν να στηρίξουν τον 13ο και 14ο μισθό. Ο Έλληνας εργαζόμενος δουλεύει περισσότερο από όλους τους Ευρωπαίους και πληρώνεται χαμηλότερα από όλους τους Ευρωπαίους. Αλίμονό σας, όταν έρθει η ώρα αυτός ο κόσμος να ψηφίσει».
Σημεία από την τοποθέτηση του Γραμματέα της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Διονύση Καλαματιανού, στην Ολομέλεια της Βουλής, στο εργασιακό νομοσχέδιο
Για τα όσα δεινά έχει προκαλέσει στον κόσμο της εργασίας η κυβερνητική πολιτική, τόνισε:
«Προσπαθείτε συνεχώς να αλλάξετε την ιστορία, παρουσιάζοντας ακριβώς τα αντίθετα από αυτά που συνέβησαν και συμβαίνουν. Η ελληνική κοινωνία γνωρίζει ποιοι οδήγησαν τη Χώρα στη χρεοκοπία το 2009 και μέχρι το 2014. Σε αυτό το διάστημα, μεταξύ άλλων, κατάργησαν την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση για τη διαμόρφωση του κατώτατου μισθού, προέβλεψαν τον επονείδιστο υποκατώτατο μισθό για τους νέους, εκτόξευσαν την ανεργία στο 27%, έκοψαν τη 13η και 14η σύνταξη, μείωσαν τη μηνιαία σύνταξη. Αντίθετα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μείωσε την ανεργία στο 17%, κατάργησε τον υποκατώτατο μισθό, αύξησε των κατώτατο, επανέφερε τη 13η σύνταξη. Και από τον Ιούλιο του 2019 που κερδίσατε τις εκλογές και μετά, πιάσατε το νήμα ακριβώς εκεί που το αφήσατε το 2014. Έχετε ήδη φέρει 4 νόμους για τα εργασιακά, ο ένας χειρότερος από τον άλλον, ο ένας να μειώνει τα δικαιώματα των εργαζομένων περισσότερο από τον προηγούμενο. Αυτό ακριβώς κάνετε και τώρα: απομείωση δικαιωμάτων εργαζομένων και απορρύθμιση της εργασίας. Την ίδια στιγμή, είστε μια κυβέρνηση που έχει συνδεθεί με σκάνδαλα και με τη συγκάλυψή τους, με τη διαφθορά, με τη διαπλοκή, με τη βίαιη αναδιανομή του πλούτου υπέρ των λίγων και ισχυρών σε βάρος των εργαζομένων, των αγροτών, των συνταξιούχων, των μικρομεσαίων.»
Ειδικότερα για το νομοσχέδιο, επισήμανε:
«Πρώτη η Χώρα μας σε ώρες εργασίας, στην Ευρώπη των 27. Αυτό αναφέρει η Eurostat. Παράλληλα, είμαστε στον βυθό σε ότι αφορά τον πραγματικό μισθό σε σχέση με την αγοραστική δύναμη. Την ίδια στιγμή, στην Ευρώπη συζητάνε για 35ωρο εργασίας, χωρίς μείωση αποδοχών. Εσείς, όμως, φέρνετε την αύξηση των ωρών εργασίας! Το νομοσχέδιό σας προβλέπει 13 ώρες εργασίας σε έναν εργοδότη, απλήρωτες υπερωρίες, σπαστές άδειες, εργαζόμενους για 2 ημέρες. Αυτή είναι η «δίκαιη εργασία» που υπόσχεστε; Αυτή είναι η «στήριξη» στους εργαζόμενους; Όλα αυτά τα νομοθετείτε, όταν οι μισθοί σήμερα βρίσκονται στο 70% των μισθών του 2009 και το 75% των εργαζομένων δουλεύει πάνω από 40 ώρες. Αρνητικό ρεκόρ, λοιπόν, στις ώρες εργασίας και ταυτόχρονα ο μήνας δεν βγαίνει οικονομικά. Επίσης, η Ελλάδα είναι πρώτη σε ιδιωτικές δαπάνες υγείας. Αυτά είναι τα “επιτεύγματά” σας. Και μάλιστα, θέλετε να επιστρέψουν οι νέοι και νέες μας από το εξωτερικό. Μα πώς θα γίνει αυτό; Σε συνθήκες εργασιακής ζούγκλας;»
Για τις απαραίτητες παρεμβάσεις που πρέπει να υπάρξουν στο εργασιακό τοπίο, ανέφερε:
«Πρέπει να επανέλθει η λειτουργία των Συλλογικών Συμβάσεων και των Συλλογικών Διαπραγματεύσεων. Να επανέλθει η αρχή της επεκτασιμότητας, η αρχή ευνοϊκότερης ρύθμισης και η μονομερής προσφυγή στον Οργανισμό Διαιτησίας. Έτσι θα υπάρξει διαμόρφωση πραγματικά επαρκών μισθών. Αντίθετα, το νομοσχέδιο που φέρνετε μας γυρίζει δεκαετίες πίσω, τότε που οι εργαζόμενοι δούλευαν ήλιο με ήλιο για να μπορέσουν να επιβιώσουν. Πρέπει, λοιπόν, να αποσυρθεί. Σε κάθε περίπτωση, εμείς είμαστε με την κοινωνία, στο πλευρό του κόσμου της εργασίας.»
Ομιλία της Όλγας Γεροβασίλη, Βουλευτή Άρτας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και Δ’ Αντιπροέδρου της ΒτΕ, στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εργασίας
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Βρέθηκα χθες στην απεργιακή κινητοποίηση στην πλατεία Συντάγματος, λίγα μέτρα από το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη.
Σήκωσε πολύ σκόνη ο Πρωθυπουργός με την ανάρτησή του για το μνημείο. Και τί μας είπε; Ότι το μνημείο «περνά εκεί όπου ανήκει». Πού, δηλαδή, κατά τον Πρωθυπουργό; Στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Για να διατηρηθεί, λέει, ο «γνωστός» χαρακτήρας του Αγνώστου Στρατιώτη. Τί εννοεί «γνωστός», ωστόσο; Από πού εκκινεί;
Αναφέρεται, δηλαδή, ο Πρωθυπουργός, στον Ελευθέριο Βενιζέλο, που είπε ότι η θέση του μνημείου είναι μπροστά στη Βουλή για να θυμίζει «αυτούς που θυσιάστηκαν για τους δημοκρατικούς θεσμούς»;
Ή αναφέρεται ο Πρωθυπουργός στον δικτάτορα Πάγκαλο (και αρχικό εμπνευστή της δημιουργίας του μνημείου), ο οποίος ήθελε να κάνει τη σημερινή Βουλή «Υπουργείο Στρατιωτικών»;
Ποιανού συνεχιστής νιώθει ο κος Πρωθυπουργός; του Ελευθερίου Βενιζέλου ή του δικτάτορα Πάγκαλου;
Κατά την άποψή μου ο Πρωθυπουργός απευθύνεται θολά και στα δύο ακροατήρια με έμφαση στο ακροδεξιό. Πάντως ο στρατός ΔΕΝ επιλαμβάνεται σε καιρό ειρήνης.
Ίσως, βέβαια, ο Πρωθυπουργός να ζήλεψε και λίγο την αίγλη του Τραμπ, ο οποίος κατεβάζει την εθνοφρουρά για την …«προστασία των μνημείων».
Ίσως και ο αγώνας του Πάνου Ρούτσι, για αλήθεια και δικαιοσύνη, να ξύπνησε τα ακροδεξιά αντανακλαστικά της Κυβέρνησης: θυμόμαστε όλοι την μανία της Κυβέρνησης να ανακαταλάβει τους δημόσιους χώρους.
Θυμίζω την ψήφιση του νόμου το 2020, για την απαγόρευση των δημόσιων υπαίθριων συναθροίσεων εκτός αν έχουν πρότερη άδεια από την αστυνομία, όπως στη χούντα.
Κυρίες και κύριοι,
το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη δεν ανήκει σε κάποιο Υπουργείο. Δεν ανήκει στην Κυβέρνηση και στην κάθε Κυβέρνηση. Ανήκει στον λαό και στο ιστορικό κοινωνικό αποτύπωμα.
Η Κυβέρνηση δεν προστατεύει το κενοτάφιο, απλά θέλει κενό το βήμα.
Και ταυτόχρονα ο Πρωθυπουργός ψάχνει πού να χρεώσει την αρμοδιότητα για να σβηστούν τα ονόματα των 57 νεκρών των Τεμπών.
Έρχομαι στο νομοσχέδιο:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση ΔΕΝ αγνοεί τα αιτήματα των απεργών. Ξέρει πολύ καλά ότι οι εργαζόμενοι διεκδικούν αξιοπρέπεια στη ζωή και στην εργασία. Ξέρει ότι οι εργαζόμενοι διεκδικούν λιγότερες ώρες απασχόλησης και καλύτερες συνθήκες εργασίας.
Όμως, την ώρα που στην Ευρώπη καθιερώνεται η εξάωρη εργασία, στην Ελλάδα καθιερώνεται το διπλάσιο! Δεκατρείς ώρες εργασία στον ίδιο εργοδότη – «πάει» και το πρόσχημα 13ωρο σε άλλο εργοδότη. Αλλά αυτός είναι ο σκοπός της Κυβέρνησης: Η εντατικοποίηση της εκμετάλλευσης.
Είναι στόχος τους, μήπως, να ευνοήσουν τους εργοδότες; Όχι ακριβώς… Γιατί, με τη «σαλαμοποίηση» των εργατικών δικαιωμάτων, ευνοούν, όχι το σύνολο των εργοδοτών, αλλά κυρίως ελάχιστους ισχυρούς, βγάζοντας εκτός αγοράς τους υπόλοιπους.
Το νομοσχέδιο αυτό, της δήθεν «Δίκαιης Εργασίας για Όλους» είναι η χαριστική βολή στο Εργατικό Δίκαιο. Καταργεί το 8ωρο, νομιμοποιεί το 13ωρο, διαλύει την 11ωρη ανάπαυση, ανοίγει τον δρόμο για απλήρωτες υπερωρίες και δίνει στον εργοδότη την απόλυτη εξουσία να ρυθμίζει τον χρόνο, την άδεια και τη ζωή του εργαζομένου.
Ό,τι κατακτήθηκε με αίμα το 1886 στο Σικάγο, ό,τι ζήτησαν οι εργάτες στην πρώτη ελληνική Πρωτομαγιά του 1893 με τα συνθήματα «8 ώρες δουλειά – 8 ώρες ανάπαυση – 8 ώρες ελεύθερος χρόνος», γκρεμίζεται σήμερα.
Από το «οκτάωρο και πενθήμερο» περνάμε ξανά στο “από ήλιο σε ήλιο”.
Γιατί, το 1984, μετά από δεκαετίες αγώνων, η Ελλάδα καθιέρωσε το πενθήμερο και τις 40 ώρες εργασίας για όλους.
Και σήμερα, το 2025, η κυβέρνηση Μητσοτάκη φέρνει το 13ωρο ως “επιλογή του εργαζομένου”!
Μα ποια “επιλογή”, όταν έχεις καταργήσει τον βάσιμο λόγο απόλυσης; Η συναίνεση υπό την απειλή της απόλυσης είναι, απλά, εξαναγκασμός.
Η Υπουργός, βέβαια, γυρνάει αλλού την κουβέντα: μειώθηκε, λέει, η ανεργία επί ΝΔ.
Ναι, τώρα, δεν έχουμε μεγάλη ανεργία. Τώρα, απλά, φτωχοποιούνται και οι εργαζόμενοι. Αλλά θέλω να αντικρούσω τα νούμερα: Ο ΣΥΡΙΖΑ παρέλαβε το 2015 ανεργία 27,9% και την κατέβασε στο 17,3%, με αύξηση κατώτατου μισθού και πλήρη απασχόληση.
Σήμερα, η “μείωση” της ανεργίας βασίζεται σε μερική απασχόληση, «mini jobs» και ευέλικτη φτώχεια. Τί είναι η δουλειά «δύο ημερών» που νομοθετείτε; Δεν είναι προάγγελος των mini jobs που υπάρχουν στη Γερμανία, χωρίς υποχρέωση των εργοδοτών να πληρώνουν εισφορές;
Ο μέσος μισθός στην Ελλάδα παραμένει χαμηλότερος από το μέσο μισθό στην Ευρώπη. Σε όλη την Ευρώπη. Η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων είναι η χαμηλότερη στην Ευρωζώνη. Αυτό δεν είναι “στήριξη των εργαζομένων”. Είναι εργασιακός Μεσαίωνας με φιλελεύθερο περιτύλιγμα.
Ο Βουλευτής Αρκαδίας και Τομεάρχης Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία Γιώργος Παπαηλιού στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης «Δίκαιη Εργασία για όλους: Απλοποίηση της Νομοθεσίας – Στήριξη στον εργαζόμενο – Προστασία στην Πράξη …» είπε, μεταξύ των άλλων τα εξής:
Άλλο ένα ψευδεπίγραφο νομοσχέδιο, που κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση όσων αναφέρονται στον τίτλο του. Δεν πραγματεύεται και δεν προβλέπει «Δίκαιη εργασία για όλους», δεν προωθεί την «απλοποίηση της νομοθεσίας» δεν «στηρίζει» και δεν «προστατεύει τον εργαζόμενο στην Πράξη».
Η συζήτηση του υπό κρίση νομοσχεδίου δεν αφορά τη ρύθμιση μιας ήσσονος σημασίας βιοτικής σχέσης, αλλά αφορά τη ζωή και την καθημερινότητα εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων-των εργαζόμενων μισθωτών που η επιβίωση και η ζωή τους εξαρτώνται από την αμοιβή της εργασίας τους.
Ας υπομνησθεί στον πρωθυπουργό, που δεν το εγνώριζε, ότι η μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων εργάζεται έναντι αμοιβής, για να ζήσει.
Τα μερίσματα και άλλες πηγές εισοδήματος είναι για τους «ολίγους» και «ισχυρούς».
M΄ άλλα λόγια, δεν πρόκειται για ένα συνηθισμένο νομοσχέδιο.
Οι εργαζόμενοι αγωνίζονται να σταθούν όρθιοι μέσα σε ένα εργασιακό περιβάλλον που έχει μετατραπεί σε «ζούγκλα».
Και αυτή η κατάσταση δεν είναι τυχαία.
Είναι αποτέλεσμα της πολιτικής της κυβέρνησης της ΝΔ.
Είναι αποτέλεσμα των τριών κομβικών νομοθετημάτων αυτής της κυβέρνησης – του νόμου Βρούτση, του νόμου Χατζηδάκη και του νόμου Γεωργιάδη (και τώρα του νομοσχεδίου Κεραμέως) – που αλλοιώνουν εκ βάθρων το εργατικό δίκαιο και επιδεινώνουν δραματικά τη θέση των εργαζομένων στη χώρα μας.
Ενδεικτικά (μέχρι σήμερα), η κυβέρνηση:
Θεσμοθέτησε-νομιμοποίησε τις απλήρωτες υπερωρίες, καταργώντας την υποχρέωση προαναγγελίας τους και, αφαιρώντας, κάθε δυνατότητα ελέγχου της εργοδοτικής αυθαιρεσίας.
Κατάργησε την αιτιολόγηση της απόλυσης (το βάσιμο λόγο απόλυσης), παρέχοντας στον εργοδότη το δικαίωμα να απολύει χωρίς αναφορά του λόγου.
Εισήγαγε για πρώτη φορά τις συμβάσεις «κατά παραγγελία», βάσει των οποίων ο εργαζόμενος καλείται να είναι σε μόνιμη ετοιμότητα, χωρίς σταθερό ωράριο, χωρίς στοιχειώδη δικαιώματα, χωρίς δυνατότητα προγραμματισμού της ζωής του.
Νομιμοποίησε τις λεγόμενες «λευκές συμβάσεις», καταργώντας κάθε έννοια διαφάνειας στις εργασιακές σχέσεις.
Κατάργησε στην πράξη το πενθήμερο και το 8ωρο, εισάγοντας το 6ήμερο, το 10ωρο και το 13ωρο σε δύο εργοδότες (σε έναν με το υπό κρίση νομοσχέδιο).
Εισήγαγε τις συμβάσεις «μηδενικών ωρών», με τους εργαζόμενους 24 ώρες το 24ωρο να είναι στη διάθεση της επιχείρησης.
Ακύρωσε τον θεσμό της συλλογικής αυτονομίας, των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων, των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, εισάγοντας εξαιρέσεις από την επεκτασιμότητα, τη μετενέργεια, και τη μονομερή προσφυγή στη διαιτησία, με συνέπεια να παραμένουν αρρύθμιστες σε συλλογικό επίπεδο εργασιακές σχέσεις σε πολλούς τομείς, αλλά και την αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης, υπονομεύοντας έτσι τον ίδιο το ρόλο της συλλογικής δράσης των εργαζομένων-των συνδικάτων.
Ποινικοποίησε περαιτέρω τη συνδικαλιστική δράση, περιορίζοντας ασφυκτικά ακόμη περισσότερο το συνταγματικό δικαίωμα της απεργίας.
Ιδιωτικοποίησε την επικουρική ασφάλιση, καταδικάζοντας τους νέους συνταξιούχους σε κατάσταση επισφάλειας και ναρκοθετώντας τα θεμέλια του ασφαλιστικού συστήματος.
Έτσι διαμόρφωσε ένα καθεστώς υποταγής των εργαζομένων στην εργοδοσία.
Στην Ελλάδα, το 20,9 % των εργαζομένων ηλικίας 20-64 εργάζεται πάνω από 45 ώρες την εβδομάδα και το 12,2 % πάνω από 50 ώρες, σχεδόν διπλάσιο ποσοστό από τον μέσο όρο της Ευρώπης. Αυτό δεν λέγεται ευελιξία· λέγεται εξάντληση και φτωχοποίηση των εργαζομένων.
Και, εκτός αυτών, η ακρίβεια ροκανίζει ό,τι έχει απομείνει από το εισόδημα των πολιτών. Η Ελλάδα καταγράφει την υψηλότερη αύξηση στα ενοίκια σε όλη την Ευρωζώνη, με 10,9 % έναντι μέσου όρου 2,9 %. Το ρεύμα αυξήθηκε κατά 11,5 % το πρώτο εξάμηνο του 2025, έναντι μόλις 1,6 % στην Ευρωζώνη. Το 14% του πληθυσμού αντιμετωπίζει σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση, οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι και οι νέοι.
Στη χώρα μας ζούμε για να δουλεύουμε…, αντί να δουλεύουμε για να ζούμε, όπως προκύπτει και από τα στοιχεία της Eurostat, βάσει των οποίων οι Έλληνες εργάζονται πολύ περισσότερες ώρες σε σχέση με τους εργαζόμενους των άλλων χωρών της Ευρώπης-της ΕΕ και έρχονται πρώτοι στην παροχή υπερωριακής εργασίας, με την ακρίβεια να καλπάζει και τους μισθούς να μην επαρκούν.
H κυβέρνηση απαντά σε αυτή τη δυστοπική κατάσταση με το υπό κρίση νομοσχέδιο: Θέτει εκποδών το 8ωρο και «βαφτίζει» «ελευθερία» του εργαζόμενου τη νομιμοποίηση του ημερήσιου 13ωρου.
Έτσι καταλύεται και η 11ωρη ανάπαυση.
Οι έλεγχοι του υποστελεχωμένου ΣΕΠΕ είναι ελάχιστοι και δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην «υψηλή ζήτηση», λόγω της αυξημένης εργοδοτικής παραβατικότητας.
Είναι προφανές, ότι το παραγωγικό υπόδειγμα, «Ελλάδα 2.0», βασίζεται σε εργασία (δουλειές) χαμηλής παραγωγικότητας, χαμηλής προστιθέμενης αξίας, χαμηλής εργασιακής σταθερότητας, χαμηλών μισθών και υπερβολικά πολλών εργάσιμων ωρών
Σε αυτό το πλαίσιο, αυξάνονται τα εργατικά ατυχήματα, και τα θανατηφόρα,
Από την αρχή του 2025, μετράμε ήδη 152 νεκρούς εργαζόμενους και 235 σοβαρά τραυματίες, ενώ το 2024 έχανε τη ζωή του σχεδόν κάθε δεύτερη μέρα ένας άνθρωπος στη δουλειά του.
Αυτοί οι αριθμοί δεν συνιστούν απλή στατιστική. Πρόκειται για ανθρώπινες ζωές που χάνονται στο βωμό του κέρδους.
Η μερική απασχόληση και οι ευέλικτες μορφές εργασίας, ιδίως για τους νεοπροσλαμβανόμενους, «δίνουν και παίρνουν». Έτσι αναγκάζονται «να κάνουν» 2 και 3 δουλειές, για «να τα βγάλουν πέρα».
Οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας στη χώρα μας είναι ουσιαστικά ανενεργές. Μόνον το 25 % των εργαζομένων καλύπτεται από συλλογικές συμβάσεις εργασίας, όταν ο μέσος όρος στην Ευρώπη είναι 45,8 % και η σχετική ευρωπαϊκή οδηγία θέτει ως στόχο το 80 %.
Στον ιδιωτικό τομέα, μόλις 2 στους 10 εργαζόμενους έχουν συλλογική προστασία. Η αγοραστική δύναμή τους βρίσκεται στην τελευταία θέση της ευρωζώνης – μας ξεπερνά μόνο η Βουλγαρία. Οι πραγματικοί μισθοί αντιστοιχούν μόλις στο 70% του επιπέδου του 2009, και η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις τελευταίες θέσεις των χωρών του ΟΟΣΑ σε επίπεδο μισθών.
Το 46% των Ελλήνων δεν μπόρεσε να πάει διακοπές το 2025, ενώ οι εισηγμένες εταιρείες στο Χρηματιστήριο σημείωσαν ιστορικό ρεκόρ κερδοφορίας, αποδεικνύοντας τις τεράστιες οικονομικές και συνακόλουθα κοινωνικές ανισότητες εις βάρος της μισθωτής εργασίας,
Αυτή είναι η πραγματικότητα, που έχει δημιουργήσει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Ένα υπόδειγμα οικονομίας για τους «ολίγους» και «ισχυρούς», εις βάρος των πολλών και αδύναμων...
Πώς το έλεγε ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον «είναι η οικονομία ηλίθιε». Αλλά βέβαια ποια οικονομία!
Αυτή που αποσκοπεί στα κέρδη των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, διευρύνοντας τις τεράστιες οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες, Το 46% των Ελλήνων δεν μπόρεσε να πάει διακοπές το 2025, ενώ οι εισηγμένες εταιρείες στο Χρηματιστήριο σημείωσαν ιστορικό ρεκόρ κερδοφορίας, αποδεικνύοντας τις τεράστιες οικονομικές και συνακόλουθα κοινωνικές ανισότητες, εις βάρος της μισθωτής εργασίας.
Η απάντηση του υπουργείου Εργασίας σε αυτή τη ζοφερή κατάσταση είναι η εισαγωγή του υπό κρίση νομοσχεδίου που κινείται προς την επίταση αυτής της κατάστασης, ενταφιάζοντας το κεκτημένο 8ωρο-κατάκτηση σκληρών και μακροχρόνιων αγώνων του εργατικού κινήματος και νομιμοποιώντας το 13ωρο, με την κυρία Υπουργό να βαφτίζει «ελευθερία» του εργαζομένου τον περισσότερο εργάσιμο χρόνο, αντί να επαναφέρει τις συλλογικές συμβάσεις, αυξάνοντας πραγματικά τους μισθούς.
Με το νομοσχέδιο, η κυβέρνηση προωθεί περαιτέρω τη μετατροπή της αγοράς εργασίας της χώρας σε «ζούγκλα».
Το νομοσχέδιο χειροτερεύει περαιτέρω τη θέση των εργαζόμενων, μέχρι φτωχοποίησης. Πρόκειται για τη συνέχεια, ουσιαστικά, του νόμου Γεωργιάδη έτους 2023, με τον οποίο θεσπίστηκε το 13ωρο σε δύο εργοδότες. Με το υπό κρίση νομοσχέδιο, το κατάπτυστο αυτό καθεστώς μπορεί να επιβληθεί και από έναν εργοδότη. Στο πλαίσιο αυτό, οι ισχυρισμοί της υπουργού περί δήθεν δικαιώματος-δυνατότητας άρνησης των εργαζόμενων είναι τουλάχιστον φαιδροί, όταν όλοι και όλες γνωρίζουν και βιώνουν τη Δαμόκλειο σπάθη της απόλυσης.
Οι απαράδεκτες ρυθμίσεις του νομοσχεδίου δεν σταματούν στο 13ωρο. Τόσο οι ρυθμίσεις για τη διευθέτηση του εργασιακού χρόνου όσο κι αυτές για την κατάτμηση των αδειών, όπως και η θέσπιση της διήμερης πρόσληψης, επιτείνουν το καθεστώς εργασιακού μεσαίωνα που έχει επιβάλει η κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Και βέβαια άλλες πολλές.
Εν κατακλείδι, οι πολιτικές της ΝΔ επί έξι χρόνια επιβάλουν τη φθηνή ελαστική εργασία, χωρίς δικαιώματα, με κατάλυση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, τη συνεχή μείωση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων και του επιπέδου ζωής τους.
Και η χαμοζωή συνεχίζεται, μέχρις ότου αλλάξει με μία προοδευτική κυβέρνηση.
Σημεία από την τοποθέτηση του βουλευτή Α’ Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και κοινοβουλευτικού εκπροσώπου, Χρήστου Γιαννούλη, στη Βουλή κατά τη συζήτηση της ένστασης αντισυνταγματικότητας
«Μέσα από τις διατάξεις του εργασιακού νομοσχεδίου και με τέσσερις-πέντε παροχές προσπαθούν να ξεπλύνουν δεκάδες άρθρα πραγματικής αντεργατικής μεταρρύθμισης.
Επιμένουμε ότι η πιο αξιόπιστη, γενναία και έντιμη λύση είναι η απόσυρση του νομοσχεδίου.
Παρά τις ατέλειες που έχει η πρόταση αντισυνταγματικότητας, θα την υπερψηφίσουμε.
Η υπεράσπιση του Συντάγματος αλλά και του Κανονισμού της Βουλής είναι μια συνεχής και διαρκής προσπάθεια όλων μας για να διατηρήσουμε ισχυρά τα θεμέλια ενός κράτους δικαίου.
Οι επιδόσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη έχουν γίνει και αντικείμενο διεθνούς και κυρίως ευρωπαϊκής αποδοκιμασίας».
Για άγρια επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων και διάλυση της προσωπικής τους ζωής με ιδιαίτερη επίθεση στις γυναίκες που πλήττονται ακόμη περισσότερο από αυτό το νομοσχέδιο έκανε λόγο από το βήμα της Βουλής, η βουλεύτρια Α’ Θεσσαλονίκης και τομεάρχης Κοινωνικής Συνοχής και Πρόνοιας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Κατερίνα Νοτοπούλου, στη συζήτηση του νομοσχεδίου για τα εργασιακά.
“Πάτε να θεσμοθετήσετε την εξόντωση των εργαζομένων -αλλά δεν θα καταφέρετε να στερήσετε από τον ελληνικό λαό ούτε την αξιοπρέπεια ούτε τη ζωή του”, τόνισε.
“Μπορείτε να απαντήσετε σε ένα απλό ερώτημα; Ποια μάνα, ποιος πατέρας, ποιος νέος άνθρωπος μπορεί να ζήσει τη ζωή του με αξιοπρέπεια, με χαρά, με ευημερία, με 13 ώρες εργασία;”, είπε η κ. Νοτοπούλου.
“Γνωρίζουμε ότι δεν θα μπορέσουν να επιλέξουν ελεύθερα οι εργαζόμενοι, όπως τάχα λέτε, αν θέλουν τις 13 ώρες εργασίας. Θα αναγκάζονται για να μην υποστούν αρνητικές συνέπειες ή γιατί χρειάζονται τα χρήματα”, τόνισε η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, κατηγορώντας την κυβέρνηση για υποκρισία, καθώς γνωρίζει ότι ούτε οι εργαζόμενοι μπορούν να αντέξουν το κόστος δικαστικών συγκρούσεων με τους εργοδότες, ούτε καταγγελίες μπορούν να προχωρήσουν, με μια Επιθεώρηση Εργασίας τραγικά υποστελεχωμένη, με κενές θέσεις γιατρών εργασίας και κλιμάκια που δεν έχουν οχήματα να βγουν για να κάνουν ελέγχους.
“Στην ακρόαση των φορέων στην Επιτροπή, οι εκπρόσωποι των εργαζόμενων σας ανέφεραν έρευνες από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και το Διεθνές Γραφείο Εργασίας για τις επιπτώσεις από τις πολλές ώρες εργασίας. Σας είπαν πως όταν η ημερήσια εργασία υπερβαίνει τις 8 ώρες αυτό συνδέεται με την αύξηση των κινδύνων -εργατικών ατυχημάτων, αλλά και υπέρτασης, εγκεφαλικών επεισοδίων, στεφανιαίας νόσου, ψυχικών διαταραχών, μυοσκελετικών προβλημάτων.”
“Επικαλείστε τις ‘επιτυχίες’ του τουρισμού όταν 12ωρα ‘βαφτίζονται’ 8ωρα και εργαζόμενοι κοιμούνται σε αποθήκες.”
Η Κατερίνα Νοτοπούλου, αναφέρθηκε ακόμη στη ραγδαία αύξηση των εργατικών δυστυχημάτων. “Νεκροί άνθρωποι, εργαζόμενοι την ώρα της δουλειάς τους, φεύγουν το πρωί και δεν γυρνάνε πίσω το βράδυ. Δεν είναι αριθμοί. Είναι ζωές. Είναι οικογένειες πίσω. Σε λιγότερες από 48 ώρες, στις 24 και 25 Σεπτεμβρίου, τέσσερις εργαζόμενοι νεκροί, ανάμεσά τους ένα 20χρονο παιδί, ναυτικός σε πλοίο.”
Αναφέρθηκε σε συγκεκριμένα παραδείγματα ευρωπαϊκών χωρών που εφαρμόζουν την εβδομάδα 32 και 34 ώρες εργασίας, όπως για παράδειγμα την Ολλανδία, την Αυστρία ή τη Γερμανία με πολύ υψηλότερους μισθούς, την ώρα που στην Ελλάδα οι εργαζόμενοι αμείβονται με τους πιο χαμηλούς μισθούς στην Ευρώπη, για 40 ώρες την εβδομάδα και την ακρίβεια ύψη. Και με αυτό το νομοσχέδιο επιχειρείται αύξηση εργασίας με έως και 78 ώρες την εβδομάδα!
Η κ. Νοτοπούλου χαρακτήρισε τα μέτρα νέα επίθεση στη γυναίκα εργαζόμενη, που, όπως είπε, ήδη “σηκώνει το βάρος της φροντίδας του σπιτιού, των παιδιών και των γονιών, σε ένα κράτος που δεν έχει κοινωνικές δομές υποστήριξης, που βλέπει το εισόδημά της να υστερεί κατά 20% σε σχέση με του άντρα, που επιστρέφει από τη γονεϊκή άδεια και βρίσκει τη θέση της κατειλημμένη”. Όπως τόνισε, το υπουργείο αφήνει απροστάτευτες τις γυναίκες εργαζόμενες, αντιμέτωπες με ανισότητες και χαμηλούς μισθούς.
Η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ανέφερε τις θέσεις του κόμματος για Συλλογικές Συμβάσεις για όλους, 35ωρο χωρίς μείωση αποδοχών, αυξήσεις μισθών, ενίσχυση της Επιθεώρησης Εργασίας και προστασία της υγείας, της ισότητας και της ασφάλειας στην εργασία.
“Οι άνθρωποι που αγωνίζονται έξω στον δρόμο και φωνάζουν ‘ως εδώ’, δεν είναι μόνοι. Ο προοδευτικός κόσμος θα ενωθεί. Οι εργατικοί και κοινωνικοί αγώνες θα δώσουν διέξοδο στον ελληνικό λαό. Δεν θα του στερήσετε την αξιοπρέπειά του ούτε τη ζωή του.”
Σημεία της ομιλίας του Βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας και Αν. Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου, Μίλτου Ζαμπάρα, στην Ολομέλεια της Βουλής για το αντεργατικό νομοσχέδιο που θεσμοθετεί το 13ωρο
Ο Μίλτος Ζαμπάρας ξεκίνησε την τοποθέτησή του τονίζοντας ότι η κυβέρνηση, εδώ και έξι χρόνια, συστηματικά ξηλώνει τις κατακτήσεις δεκαετιών στον χώρο της εργασίας.
Με μια σειρά διαδοχικών ρυθμίσεων:
κατήργησε στην πράξη το 8ωρο,
πάγωσε τις συλλογικές συμβάσεις,
ποινικοποίησε τον συνδικαλισμό και το δικαίωμα στην απεργία,
απελευθέρωσε τις αναιτιολόγητες απολύσεις,
και τώρα, με το νέο νομοθετικό τερατούργημα, επιβάλλει επί της ουσίας 13 ώρες δουλειάς την ημέρα.
Ο βουλευτής στάθηκε ιδιαίτερα στις συνέπειες της υπερεργασίας, επισημαίνοντας ότι αυτή συνδέεται άμεσα με τα εργατικά δυστυχήματα και την απώλεια ανθρώπινων ζωών:
Το 2024 καταγράφηκαν 146 θανατηφόρα εργατικά δυστυχήματα.
Την ίδια χρονιά σημειώθηκαν περισσότερα από 14.000 εργατικά ατυχήματα.
Το 2025, μέχρι τον Ιούλιο, μετράμε ήδη 116 νεκρούς εργαζόμενους. Κι όμως, σύμφωνα με τους ίδιους τους Επιθεωρητές Ασφάλειας και Υγείας, καταγράφεται μόλις το 30-40% των πραγματικών περιστατικών.
«Δεν είναι ατυχήματα. Είναι εγκλήματα. Είναι η συνέπεια των εξοντωτικών ωραρίων, των άθλιων συνθηκών και της ανυπαρξίας ελέγχων. Όταν θεσμοθετείς την εξάντληση, νομιμοποιείς τον θάνατο», ανέφερε με έμφαση ο Μ. Ζαμπάρας.
Παράλληλα, τόνισε ότι η κυβέρνηση:
νομιμοποιεί το υποχρεωτικό 10ωρο,
μειώνει τις ημέρες αναίτιας απουσίας του εργαζόμενου διευκολύνοντας τις απολύσεις,
καταργεί την υποχρέωση συνεχόμενης άδειας το καλοκαίρι,
εξαφανίζει τις κυρώσεις για εργοδοτικές παρανομίες,
και ταυτόχρονα κουκουλώνει την υπόθεση της παράνομης πρόσληψης «γαλάζιου» προέδρου στην Επιθεώρηση Εργασίας, η οποία έχει ήδη απορριφθεί από το ΣτΕ.
Κλείνοντας την ομιλία του, ο Μ. Ζαμπάρας σημείωσε:
«Η κοινωνία δεν θα το ανεχτεί. Η κοινωνία ζητά δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια, ζωή. Κι αν εσείς νομοθετείτε την εξόντωση, ο λαός θα νομοθετήσει την απομάκρυνσή σας.»
Ο Χρήστος Γιαννούλης, ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος σήμερα στην Ολομέλεια, απευθυνόμενος στην υπουργό Εργασίας κα Νίκη Κεραμέως, τόνισε:
«Λυπάμαι κα Κεραμέως, αλλά η νομοθέτηση στη Βουλή δεν είναι τηλεπαιχνίδι. Στα τρία, τα πέντε δώρο. Ούτε είναι τηλεφωνική γραμμή ότι στείλτε το μήνυμά σας και στο τέλος θα γίνει κλήρωση για το ποιος είναι ο τυχερός που κερδίζει πέντε χιλιάδες. Είναι η ζωή. Νιώθετε ότι οι εργαζόμενοι είναι ευτυχισμένο με αυτό που εισάγετε σήμερα;
Με τη συνείδηση της εργαζόμενης μητέρας θα καταψηφίσετε το άρθρο 7; Θα καταψηφίσετε το άρθρο 8; Θα καταψηφίσετε το άρθρο 10 και το άρθρο 21;
Θα έχετε τη συνείδηση της Ελληνίδας βουλευτού, της εργαζόμενης μητέρας, να καταψηφίσετε αυτό που τινάζει όχι μόνο τα θεμέλια της εργασίας αλλά και της οικογένειας;
Αν ερχόταν μόνο του, το άρθρο σε ένα νομοσχέδιο που έχει την υπογραφή της κας Ευθυμίου για την κυοφορία και τη στήριξη στις μητέρες, ναι, θα το ψηφίζαμε.
Τι θέλετε; Να ξεπλύνουμε το καλό με μία σειρά ογδόντα επτά επιζήμιων άρθρων; Έτσι νομοθετείτε;».
Από το βήμα της Βουλής, ως ειδικός αγορητής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ κατά την συζήτηση του αντεργατικού Νομοσχεδίου του Υπ. Εργασίας, ο Γιώργος Γαβρήλος ζήτησε την άμεση απόσυρση του νέου νομοσχεδίου, τονίζοντας ότι το νομοθέτημα αποτελεί συνέχεια των νόμων Βρούτση, Χατζηδάκη και Γεωργιάδη, με στόχο την κατεδάφιση του πλέγματος προστασίας των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Η Κυβέρνηση απέναντι από τις διεκδικήσεις των εργαζομένων
«Για ακόμη μια φορά συζητάμε στη Βουλή ένα δήθεν εργασιακό Νομοσχέδιο, την ώρα που ο κόσμος της εργασίας, κάνει την πολλοστή κατά σειρά γενική απεργία. Είναι έξω στο δρόμο και διεκδικεί τα αυτονόητα: αξιοπρέπεια στην δουλειά και στην ζωή του. Στέκεται απέναντι από τις ιδεοληψίες και την εμμονική τακτική της Κυβέρνησης, που κατεδαφίζει τα εργασιακά δικαιώματα και σπέρνει μια έρημο στην αγορά εργασίας».
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ επιμένει, μετά και την πρωτοβουλία που πήρε ο Πρόεδρός μας Σωκράτης Φάμελλος, με την κοινή επιστολή προς τα κόμματα της αντιπολίτευσης, στο να ζητάει την απόσυρση αυτού του νομοσχεδίου που δεν βρήκε καμία συναίνεση ούτε ανάμεσα στους φορείς της Εργασίας, ούτε στον κόσμο».
Μια Κυβέρνηση σε αναντιστοιχία με το κοινό αίσθημα, επιβάλλει αλλαγές στα εργασιακά σκληρότερες και από ό,τι απαιτούσε η Τρόικα
«Οι πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι η κοινωνία πιστεύει για σας πως είστε η Κυβέρνηση της συγκάλυψης και της διαφθοράς. Πάνω από το 70% των Ελλήνων, έχουν απόλυτα αρνητική εικόνα για την κυβέρνησή σας, ενώ πάνω από 57% των Ελλήνων θεωρούν ότι η κατάσταση στην χώρα τα τελευταία 6 χρόνια έχει επιδεινωθεί στα ζητήματα ακρίβειας, θεσμών και κράτους δικαίου.
Σας επαναλαμβάνω τις μετρήσεις γιατί φαίνεται ότι δεν καταλαβαίνετε τι πραγματικά συμβαίνει εκεί έξω. Νομίζετε πως είστε άτρωτοι και αιώνιοι, σημείωσε εμφατικά. «Νομίζετε πως μπορείτε να φέρνετε μνημονιακά μέτρα για την Εργασία- που αποτελεί τον πυρήνα της ζωής των ανθρώπων-, ακόμη πιο σκληρά και από αυτά που ζητούσε η Τρόικα, ακόμη και έξω από την φαντασία όσων τότε φώναζαν: Γερά, Γερούν».
«Πού είναι η ανάπτυξη που ευαγγελίζεται η Κυβέρνηση, όταν το ποσοστό των εισοδημάτων από τη μισθωτή εργασία στο συνολικό ΑΕΠ έχει μειωθεί από 39% (επί ΣΥΡΙΖΑ) σε 35% σήμερα. Αντίθετα, το ποσοστό που αφορά το κεφάλαιο έχει αυξηθεί πάνω από 50%, έναντι μέσου όρου 40% στην υπόλοιπη Ευρώπη. Λόγω της ακρίβειας, η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων εργαζομένων βρίσκεται στην προτελευταία θέση στην ΕΕ, ενώ οι μισθοί παραμένουν τρίτοι από το τέλος στις 38 χώρες του ΟΟΣΑ».
Και μπροστά σε όλα αυτά, η «λύση» για την ΝΔ είναι να δουλεύουν 13 ώρες, να κάνουν υπερωρίες φτάνοντας το 10ωρο -απλήρωτοι-, να υπογράφουν 24ωρες και 48ωρες ατομικές συμβάσεις, χωρίς εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, να μην λαμβάνουν την άδεια που δικαιούνται έτσι όπως αυτοί το επιθυμούν και έχουν ανάγκη, να φοβούνται πως ανά πάσα στιγμή, αν δεν δείξουν «καλή πίστη», δηλαδή αν δεν συμφωνούν πειθήνια με τον εργοδότη, θα απολυθούν την επόμενη στιγμή;»
Νόμοι Βρούτση, Χατζηδάκη, Γεωργιάδη, Κεραμέως
«Ενώ η χώρα βγήκε από τα Μνημόνια το 2018 και ενώ ήδη είχε νομοθετηθεί η κατάργηση του υποκατώτατου, η 13η σύνταξη, η προστασία και ενίσχυση των Συλλογικών Συμβάσεων, η προστασία των εργαζομένων από τις απολύσεις, η ΝΔ, εδώ και 6 χρόνια, δε σταμάτησε να απορρυθμίζει το εργατικό δίκαιο και να χειροτερεύει την θέση του Έλληνα εργαζόμενου: Νομιμοποίηση απλήρωτων υπερωριών, κατάργηση του λόγου απόλυσης, υποβάθμιση Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και εξαίρεσή τους από τις αρχές της επεκτασιμότητας και της ευνοϊκότερης ρύθμισης, κατάργηση 5νθημέρου και του 8ωρου, υποχρεωτική 6ήμερη εργασία, 10ωρο και το 13ωρο (σε δυο εργοδότες), Ιδιωτικοποίηση Επικουρικής Ασφάλισης καταδικάζοντας τους νέους ανθρώπους και τις μελλοντικές γενιές συνταξιούχων, μετατροπή της αύξησης του κατώτατου μισθού σε μηχανισμό κυβερνητικού ελέγχου, ενάντια στις Οδηγίες της ΕΕ και τις ανάγκες των εργαζομένων».
Ένα νομοσχέδιο που γυρίζει τον κόσμο της εργασίας στον Μεσαίωνα
«Την ώρα που οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι, η ΝΔ καταργεί το 8ωρο και επίσημα, οδηγώντας τον κόσμο της εργασίας σε μια καθημερινότητα δουλείας, υπερκόπωσης, υπερεργασίας και μηδέν προσωπικού/οικογενειακού χρόνου. Καταλύεται η 11ωρη ανάπαυση- ένα εργασιακό κεκτημένο εργασιακό δικαίωμα που προστατεύεται και από τις επιταγές της ΕΕ. Μέσα στις ρυθμίσεις του Νομοσχεδίου είναι και οι απλήρωτες Υπερωρίες και η Ευέλικτη Εργασία: Η αγορά εργασίας γίνεται ακόμη πιο ευέλικτη και επισφαλής. Επιβάλλονται απλήρωτες υπερωρίες (που φτάνουν στο 10ωρο) και υπερωρίες ακόμη και σε εργαζομένους μερικής απασχόλησης (24ωρες και 48ωρες συμβάσεις). Αλλά και η κατάτμηση Αδειών: Η άδεια εργασίας τεμαχίζεται σε έως και τέσσερις περιόδους, στερώντας τη δυνατότητα στον εργαζόμενο να περάσει 10 ή 15 ημέρες με την οικογένειά του. Παράλληλα, καταργείται η προσαύξηση για τις ασφαλιστικές εισφορές σε υπερωρίες, νύχτες και αργίες, στερώντας χρήματα τόσο από τον ΕΦΚΑ όσο και από τις μελλοντικές συντάξιμες αποδοχές των εργαζομένων, μια «κοντόφθαλμη» προσέγγιση που αγνοεί το μέλλον της Δημόσιας Ασφάλισης».
Επίθεση στις Συλλογικές Συμβάσεις και την Ασφάλεια Εργασίας
Ο βουλευτής υπογράμμισε ότι με ευθύνη της ΝΔ, το ποσοστό των συλλογικών συμβάσεων εργασίας ανέρχεται μόλις στο 28% (έναντι 46% μέσου όρου ΕΕ και στόχου 80%). Τόνισε ότι δεν επιτρέπεται στους κοινωνικούς εταίρους να καθίσουν να συζητήσουν θέματα όπως η διευθέτηση του χρόνου εργασίας και οι αποδοχές, ούτε η επαναφορά της επεκτασιμότητας των ΣΣΕ και του ρόλου του ΟΜΕΔ. Σχετικά με την υγεία και ασφάλεια στην εργασία, ο Γ. Γαβρήλος ανέφερε ότι το νομοσχέδιο δεν αντιμετωπίζει κανένα από τα ζητήματα, παρά το γεγονός ότι θρηνούμε πάνω από 150 νεκρούς και 260 βαριά τραυματίες. Παράλληλα ζήτησε τη δημιουργία ενός κέντρου αναφοράς για τα εργατικά ατυχήματα.
Κλείνοντας, ο Τομεάρχης Εργασίας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έθεσε επιτακτικά την ανάγκη να επανέλθει το ΣΕΠΕ στην πρότερη κατάσταση ως Γενική Γραμματεία του Υπουργείου Εργασίας, ώστε η πολιτεία να έχει την ευθύνη του σχεδιασμού και της αντιμετώπισης των προβλημάτων υγείας και ασφάλειας. Κατέληξε, τονίζοντας ότι η κοινωνία «ασφυκτιά» από αυτές τις πολιτικές και ότι η αναγκαία πολιτική αλλαγή θα σφυρηλατηθεί μέσα από την κοινωνία και θα έρθει σε λίγους μήνες».
Και όλα αυτά δήθεν υπό το επιχείρημα της αύξησης της παραγωγικότητας. Η παραγωγικότητα της εργασίας δεν χρειάζεται φτηνά εργατικά χέρια, ούτε εργασιακές συνθήκες Μεσαίωνα. Χρειάζεται ψηφιοποίηση, νέες τεχνολογίες, δεξιότητες στους εργαζόμενους, βελτίωση των συνθηκών εργασίας. Χρειάζεται 13ο και 14ο μισθό στο Δημόσιο, ενίσχυση της θέσης των εργαζομένων, πολιτικές για την αντιμετώπιση της επισφάλειας. Να μεγαλώσει το ποσοστό κάλυψης των εργαζομένων από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας».
Το νέο Νομοσχέδιο δίνει την χαριστική βολή στους εργαζόμενους
«Το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας, αποτελεί τη χαριστική βολή και γκρεμίζει ότι απέμεινε από τα θεμελιώδη εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων που κατακτήθηκαν μέσα από αγώνες.
Σε μια ήδη εκρηκτική κατάσταση στην αγορά εργασίας, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια με τις πολιτικές της ΝΔ, το νομοσχέδιο διασπά το πλέγμα προστασίας των εργαζομένων, ακυρώνει στην πράξη το εργατικό Δίκαιο και φέρνει ρυθμίσεις καταλύτη, προς μια αγορά εργασίας που θα κυριαρχεί η εκμετάλλευση και η υπερεργασία, με θύματα αναλώσιμους και εξοντωμένους εργαζόμενους».
Θέμα: «Να αξιοποιηθούν κλειστά ανεκμετάλλευτα κτίρια του Δημοσίου για την κάλυψη των στεγαστικών αναγκών των Δημόσιων Υπηρεσιών στο πολεοδομικό συγκρότημα Θεσσαλονίκης και να διατεθούν οι εξοικονομήσιμοι πόροι για την κάλυψη άλλων ζωτικών κοινωνικών αναγκών»
Η στεγαστική κρίση που πλήττει τα τελευταία χρόνια τη χώρα μας και η αλματώδης αύξηση των ενοικίων έχει φέρει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης την αξιοποίηση των ακινήτων που ανήκουν στο Ελληνικό Δημόσιο.
Στη Θεσσαλονίκη, η οποία πλήττεται με ιδιαίτερη σφοδρότητα από τη στεγαστική κρίση, υπάρχουν πολλά δημόσια ακίνητα, αλλά και κληροδοτήματα, με κτίρια που παραμένουν κλειστά και ανεκμετάλλευτα. Την ίδια στιγμή πληθώρα δημόσιων υπηρεσιών (ΔΟΥ, σχολεία, αστυνομικά τμήματα, μονάδες υγείας, διοικητικές υπηρεσίες, υποκαταστήματα ΕΦΚΑ κ.ά.) στεγάζεται σε κτίρια ιδιωτών, καταβάλλοντας μισθώματα που επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό.
Υπό αυτές τις συνθήκες, είναι απαραίτητο η Πολιτεία να γνωρίζει λεπτομερώς τα δημόσια ακίνητα, την κατάστασή τους και πόσα και ποια από αυτά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την κάλυψη των πάγιων στεγαστικών αναγκών των δημόσιων υπηρεσιών, εξοικονομώντας πολύτιμους οικονομικούς πόρους από τον κρατικό προϋπολογισμό, οι οποίοι θα μπορούσαν να διατεθούν για την κάλυψη σημαντικών κοινωνικών αναγκών όπως π.χ. τη δημιουργία κοινωνικών κατοικιών ή/και φοιτητικών εστιών για την κάλυψη των στεγαστικών αναγκών ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, φοιτητών και εν γένει συμπολιτών μας που πλήττονται από τη στεγαστική κρίση.
Επειδή μία από τις σημαντικότερες πτυχές της στεγαστικής κρίσης είναι η αλματώδης αύξηση των τιμών των ενοικίων,
Επειδή στη Θεσσαλονίκη υπάρχουν πολλά δημόσια ακίνητα, αλλά και κληροδοτήματα, με κτίρια που παραμένουν κλειστά και ανεκμετάλλευτα,
Επειδή την ίδια στιγμή πληθώρα δημόσιων υπηρεσιών στεγάζεται σε κτίρια ιδιωτών, καταβάλλοντας μισθώματα που επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό,
Επειδή πολλά από τα ανεκμετάλλευτα δημόσια κτίρια θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την κάλυψη των πάγιων στεγαστικών αναγκών των δημόσιων υπηρεσιών, εξοικονομώντας πολύτιμους οικονομικούς πόρους από τον κρατικό προϋπολογισμό,
Επειδή η αναφερόμενη κτιριακή περιουσία ανήκει στους πολίτες, στους φορολογούμενους και στους ασφαλισμένους, κάθε μορφή αξιοποίησής της οφείλει να στοχεύει στην κάλυψη των αναγκών της κοινωνίας και του ίδιου του Δημοσίου και όχι να γίνεται αντικείμενο κερδοφορίας στην αγορά ακινήτων ή χαριστικών παραχωρήσεων σε εκλεκτούς και φίλους.
Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:
Πόσα και ποια κτίρια στο Πολεοδομικό Συγκρότημα Θεσσαλονίκης έχει στην κυριότητά του το ελληνικό Δημόσιο τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να καλύψουν τις πάγιες στεγαστικές ανάγκες των δημοσίων υπηρεσιών; Υπάρχει καταγραφή και αξιολόγησή τους;
Πόσα και ποια κτίρια ιδιωτών στο Πολεοδομικό Συγκρότημα Θεσσαλονίκης ενοικιάζονται από υπηρεσίες του Δημόσιου Τομέα για να καλύψουν τις στεγαστικές τους ανάγκες; ποιο είναι το συνολικό ποσό των ενοικίων αυτών;
Πόσα και ποια κληροδοτήματα υπάρχουν στο Πολεοδομικό Συγκρότημα Θεσσαλονίκης; Ποια η διαχείριση και αξιοποίηση αυτών;
Είναι διατεθειμένη η κυβέρνηση να προβεί στην αξιοποίηση κλειστών, ανεκμετάλλευτων κτιρίων που ανήκουν στο ελληνικό Δημόσιο για τη στέγαση δημόσιων υπηρεσιών εξοικονομώντας σημαντικούς πόρους από τον κρατικό προϋπολογισμό και διαθέτοντάς τους για την κάλυψη άλλων ζωτικών κοινωνικών αναγκών;
Οι Ερωτώντες Βουλευτές
Νοτοπούλου Κατερίνα
Γαβρήλος Γιώργος
Μπάρκας Κώστας
Ξανθόπουλος Θεόφιλος
Παναγιωτόπουλος Ανδρέας
Γιαννούλης Χρήστος
Δούρου Ρένα
Ζαμπάρας Μίλτος
Κασιμάτη Νίνα
Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος
Παπαηλιού Γιώργος
Τσαπανίδου Πόπη
Ψυχογιός Γιώργος
We use cookies and similar technologies to improve your experience on our website.
Read our Privacy Policy.
