Ο απερχόμενος πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει μπροστά του λαμπρή καριέρα ως κυριακάτικος ευθυμογράφος. Απόδειξη, η σημερινή του ανάρτηση με την οποία μας παραπέμπει σε 48σέλιδη προεκλογική μπροσούρα με τα «επιτεύγματα» της επταετούς διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.
Του προτείνουμε να προσθέσει άλλες 24 σελίδες με τα κατορθώματά του απέναντι στην εκτόξευση της ακρίβειας: Πώς άφησε τις τιμές να εκτοξευτούν, πώς επέτρεψε στα καρτέλ να κάνουν πάρτι, πώς (νομίζει ότι) κορόιδεψε τους πάντες με τα κάθε λογής pass, πώς μετέτρεψε την εύρεση σπιτιού προς ενοικίαση σε αστικό σαφάρι. Ο κατάλογος είναι ατελείωτος.
Και μετά, ας προσθέσει άλλες τόσες με τις επιδόσεις του σε σκάνδαλα. Ενδεικτικά: ΟΠΕΚΕΠΕ 1 και 2, υποκλοπές, σκόιλ ελικικού, αλματώδης αύξηση των γαλάζιων ακρίδων, λίστα Ασημακοπούλου, μπάζωμα στα Τέμπη…
Όσο κι αν προσπαθεί, η κυβέρνηση της ΝΔ δεν μπορεί να αντιστρέψει όσα ζουν οι πολίτες στην καθημερινότητά τους.
Μιλάει για «παραγωγική Ελλάδα», αλλά όλοι βλέπουν την ερήμωση της υπαίθρου και τη συρρίκνωση της παραγωγικής βάσης. Για «πράσινη Ελλάδα», ενώ βαθαίνει η εξάρτηση από το φυσικό αέριο. Για «κοινωνική» και «δίκαιη» χώρα, ενώ υπονομεύει το ΕΣΥ, προωθεί την προσχηματική «αξιολόγηση», υπονομεύει το Κράτος Δικαίου.
Η κυβέρνηση της ΝΔ δεν φτιάχνει μια «ισχυρή Ελλάδα», αλλά μια χώρα υποχείριο των ισχυρών, πρόθυμο αγοραστή εξοπλιστικών συστημάτων χωρίς μακρόπνοο σχεδιασμό και χωρίς πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική.
Ας αφήσει τα φτηνά διαφημιστικά κόλπα ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Η πόρτα της εξόδου είναι ορθάνοιχτη για τον ίδιο και την παράταξή του, όσο γρηγορότερα τη διαβεί τόσο καλύτερα για τη χώρα.
Ανακοίνωση του Βουλευτή Αρκαδίας και Τομεάρχη Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Γιώργου Παπαηλιού σχετικά με το κλείσιμο της Εθνικής Οδού Τρίπολης – Βυτίνας – Αρχαίας Ολυμπίας, την ανάγκη άμεσης αποκατάστασης της κυκλοφορίας και την προώθηση της κατασκευής της παράκαμψης των Λαγκαδίων ως μόνιμης λύσης για τη Γορτυνία
Η γενικότερη εγκατάλειψη της περιφέρειας-της υπαίθρου χώρας, και η εξ αυτής ερήμωσή της, εν προκειμένω της Γορτυνίας, αποτυπώνεται και στην τραγική κατάσταση του οδικού δικτύου της.
Το κλείσιμο, λόγω κατολισθήσεων και αποκόλλησης-πτώσης βράχων, στην Ε.Ο. Τρίπολης-Βυτίνας-Α. Ολυμπίας, στο δρόμο μετά τα Λαγκάδια, επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα αυτού-του οριζόντιου άξονα της Πελοποννήσου.
Πρέπει να κατασκευαστούν αμέσως-«χθές» τα απαραίτητα τεχνικά έργα, ώστε ο «δρόμος» να ανοίξει με ασφάλεια για τους διερχόμενους και έτσι να αρθεί ο αποκλεισμός-η απομόνωση ολόκληρων περιοχών της Γορτυνίας.
Επιπλέον, να προγραμματιστεί και να προωθηθεί η κατασκευή του δρόμου της παράκαμψης των Λαγκαδίων που εκτιμάται, ότι θα δώσει οριστική λύση.
Ας υπομνηστεί, ότι αυτός ήταν και, μετά από επικαιροποίηση, θα είναι μελετητικά ώριμος: Η συνολική μελέτη είχε σχεδόν ολοκληρωθεί το καλοκαίρι του 2019 και είχε εξασφαλιστεί η χρηματοδότησή της από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.
Ήταν θέμα πολιτικής βούλησης να προχωρήσει.
Όμως, μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από τη ΝΔ δεν υπήρξε πολιτική βούληση εκ μέρους της, να το «προχωρήσει». Αρχικά το «πάγωσε» και στη συνέχεια, αγνοώντας το προκλητικά, άρχισε να προβάλλει ανύπαρκτες δήθεν εναλλακτικές λύσεις.
Μάλιστα, το τελευταίο χρονικό διάστημα, οι αξιωματούχοι της ΝΔ που κατέχουν θέσεις ευθύνης στη δημοτική και περιφερειακή αρχή άρχισαν «να τα ρίχνουν» ο ένας στον άλλον και στον τοπικό βουλευτή.
Η απόφαση για ένα τέτοιο μεγάλο έργο ανήκει στο κεντρικό κράτος-στην κυβέρνηση.
Χωρίς αμφιβολία όμως, ευθύνες έχουν όλοι. Όλες οι κυβερνήσεις διαχρονικά, αφού ο «δρόμος» έχει γίνει «γεφύρι της Άρτας» σε επίπεδο υποσχέσεων. Βέβαια τα τελευταία χρόνια η κατάσταση έχει εκτραχυνθεί, αφού οι κατολισθήσεις και η αποκόλληση-η πτώση βράχων καθίστανται πλέον εξαιρετικά συχνό φαινόμενο, ενώ «πανταχού παρών» είναι ο εμπαιγμός εκ μέρους όλων που ασκούν εξουσία, κεντρικά και σε τοπικό επίπεδο, ότι όλα θα γίνουν.
Οι παντός είδους δράσεις των συμπατριωτών αποτελούν σημαντικό παράγοντα, προκειμένου να ασκηθεί πίεση, ώστε τα πράγματα να προχωρήσουν.
Φοβάμαι όμως, ότι σε αυτό το πλαίσιο και παρά την απολύτως ειλικρινή πρόθεση όλων των Γορτυνίων, και όχι μόνον, να πιέσουν, κινητοποιήσεις που εξαγγέλλονται και πραγματοποιούνται εν μέσω οιονεί προεκλογικής περιόδου είναι αντικειμενικά προσχηματικές.
Πρέπει να συνεχιστούν και να ενταθούν, χωρίς όμως «να επιτραπεί» στο κυβερνών κόμμα της ΝΔ και τους εκπροσώπους του, αλλά και σε κάθε «πολιτικάντη», να υποσχεθούν για πολλοστή φορά, ότι, μετά τις εκλογές όλα θα γίνουν. Αρκεί βέβαια αυτοί να ψηφιστούν και να εκλεγούν !
Χρειάζεται οργανωμένη, συντονισμένη και χωρίς «μπρος-πίσω» παρέμβαση εκ μέρους όλων μας, ώστε το έργο να προωθηθεί και «να λάβει σάρκα και οστά».
Η ερήμωσή της υπαίθρου, εν προκειμένω της Γορτυνίας, πρέπει να σταματήσει.
Ας συνεχιστούν οι λαϊκές πρωτοβουλίες και παρεμβάσεις και, μετά τις εκλογές, όλοι μαζί οργανωμένα, συντονισμένα και σε μόνιμη βάση, να διεκδικήσουμε και το «δρόμο» και τη ζωή μας.
Η Γορτυνία, η ελληνική περιφέρεια πρέπει να ζήσει.
Αν δεν γίνει αυτό, «αποχαιρέτα την Αλεξάνδρεια που φεύγει»!
Eισήγηση του Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Γ. Ψυχογιού στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Ευρώπης, για την ισότητα και προστασία των δημοσιογράφων στον αθλητισμό και την στήριξη σχετικής Έκθεσης
Στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης παρενέβη ο Βουλευτής Κορινθίας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Γιώργος Ψυχογιός, εκ μέρους της ομάδας της Ενωμένης Αριστεράς, στο πλαίσιο της συζήτησης για την ελευθερία των Μέσων Ενημέρωσης στον χώρο του αθλητισμού.
Στην τοποθέτησή του, ο Γ. Ψυχογιός υπογράμμισε ότι ο αθλητισμός αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα κοινωνικά και πολιτιστικά φαινόμενα της εποχής μας, καθώς ενώνει ανθρώπους πέρα από σύνορα, γλώσσες και κοινωνικές διαφορές, μεταδίδοντας αξίες όπως η ισότητα, η αλληλεγγύη και ο σεβασμός.
Την ίδια στιγμή, όμως, συγκεντρώνει τεράστιο οικονομικό και πολιτικό ενδιαφέρον, γεγονός που καθιστά την ελεύθερη, ανεξάρτητη και πλουραλιστική δημοσιογραφική κάλυψη θεμελιώδη προϋπόθεση δημοκρατίας, διαφάνειας και λογοδοσίας.
Ο Βουλευτής τόνισε ότι οι αθλητικοί δημοσιογράφοι επιτελούν κρίσιμο έργο, καθώς δεν περιορίζονται στη μετάδοση αποτελεσμάτων, αγωνιστικών γεγονότων ή ιστορικών και γεωγραφικών πληροφοριών. Ερευνούν, αποκαλύπτουν, ελέγχουν και φέρνουν στο φως φαινόμενα διαφθοράς, χειραγώγησης, καταχρήσεων εξουσίας, αλλά και παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέσα στον αθλητισμό.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην υποεκπροσώπηση των γυναικών τόσο στα αθλητικά μέσα ενημέρωσης όσο και στην κάλυψη των αθλητικών διοργανώσεων. Όπως σημείωσε, η ενίσχυση της παρουσίας γυναικών δημοσιογράφων και η ουσιαστική προβολή του γυναικείου αθλητισμού δεν αποτελούν μόνο ζήτημα δικαιοσύνης, αλλά και ζήτημα δημοκρατικής εκπροσώπησης.
Ο Γ. Ψυχογιός υπογράμμισε ότι οι δημοκρατικοί θεσμοί οφείλουν να στηρίξουν πολιτικές που διασφαλίζουν την ελεύθερη και ισότιμη πρόσβαση των δημοσιογράφων στην πληροφορία, την αποτελεσματική προστασία των πληροφοριοδοτών δημοσίου συμφέροντος, την καταπολέμηση κάθε μορφής εκφοβισμού και βίας κατά λειτουργών της ενημέρωσης, τη στήριξη της ερευνητικής δημοσιογραφίας και την ενίσχυση του πλουραλισμού και της ανεξαρτησίας των Μέσων Ενημέρωσης.
Κλείνοντας, επισήμανε ότι η ελευθερία των ΜΜΕ στον αθλητισμό δεν είναι επαγγελματικό αίτημα ή προνόμιο που αφορά μόνο τους δημοσιογράφους. Είναι υπόθεση δημοκρατίας, δικαιώματος των πολιτών στην ενημέρωση, διαφάνειας και θεσμικής λογοδοσίας, σε έναν χώρο με τεράστια κοινωνική επιρροή και οικονομική δύναμη.
Με εκπρόσωπο της Ένωσης Ρυμουλκών Λιμένος Βόλου συναντήθηκε ο Βουλευτής Μαγνησίας του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος, προκειμένου να ενημερωθεί για τις σοβαρές επιπτώσεις που αναμένεται να προκαλέσει ο νέος Κανονισμός για την ασφαλή εκτέλεση ρυμουλκήσεων πλοίων στις εγκαταστάσεις του Οργανισμού Λιμένος Βόλου. Εκ μέρους της Ένωσης στη συνάντηση συμμετείχε ο κ. Ζήσης Δημήτρης, καπετάνιος της Ναυτιλιακής Εταιρείας VOLOS TUGS UNION.
Κατά τη συνάντηση, εκφράστηκε η έντονη ανησυχία των εκπροσώπων του κλάδου για την απόφαση της διοίκησης του ΟΛΒ να επαναφέρει προς διαβούλευση, στις 26 Μαΐου 2026, ένα σχέδιο κανονισμού που παραμένει ουσιαστικά αμετάβλητο σε σχέση με εκείνο που είχε «παγώσει» το 2024 μετά από τις κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις του κ. Μεϊκόπουλου και τις έντονες αντιδράσεις των επαγγελματιών του χώρου.
Όπως υποστηρίζουν οι επαγγελματίες, οι νέες προδιαγραφές που επιχειρεί να επιβάλει ο ΟΛΒ δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές επιχειρησιακές ανάγκες του λιμένα Βόλου και οδηγούν στην πράξη στον αποκλεισμό του συνόλου των υφιστάμενων ρυμουλκών που δραστηριοποιούνται σήμερα στο λιμάνι, θέτοντας σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα επιχειρήσεων με πολυετή παρουσία στον κλάδο. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην απαίτηση για πιστοποιημένη πυροσβεστική ικανότητα κατηγορίας FiFi 1, η οποία, σύμφωνα με την Ένωση, δεν δικαιολογείται από τα χαρακτηριστικά και τη λειτουργία του λιμένα Βόλου. Οι εκπρόσωποι του κλάδου επισημαίνουν ότι ακόμη και η Ρυθμιστική Αρχή Λιμένων έχει επισημάνει πως το λιμάνι του Βόλου δεν εμπίπτει στις κατηγορίες λιμενικών εγκαταστάσεων υψηλής επικινδυνότητας για τις οποίες προβλέπονται αντίστοιχες απαιτήσεις.
Παράλληλα, ζήτημα υπάρχει και με τον ηλικιακό περιορισμό των 40 ετών που εισάγεται για τα ρυμουλκά, με τους επαγγελματίες να υπογραμμίζουν ότι πρόκειται για πρόβλεψη χωρίς τεχνική και νομική τεκμηρίωση. Υπενθύμισαν μάλιστα ότι σε επίσημο έγγραφό του το Υπουργείο Ναυτιλίας έχει αναφέρει πως η ηλικία ενός πλοίου δεν συνιστά από μόνη της κριτήριο αξιοπλοΐας, ενώ η επιβολή σχετικών περιορισμών προσκρούει στο ισχύον ευρωπαϊκό πλαίσιο. Ενστάσεις έχουν κατατεθεί από την Ένωση και για μια σειρά πρόσθετων απαιτήσεων που προβλέπει το σχέδιο κανονισμού, όπως η υποχρεωτική χρήση συγκεκριμένων τεχνικών χαρακτηριστικών στα ρυμουλκά, οι αυξημένες απαιτήσεις ελκτικής δύναμης και τα ιδιαίτερα ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα προσαρμογής, τα οποία δημιουργούν ανυπέρβλητα οικονομικά και λειτουργικά εμπόδια για τις υφιστάμενες επιχειρήσεις. «Ως επαγγελματίες δραστηριοποιούμαστε στο λιμάνι του Βόλου επί σχεδόν πέντε δεκαετίες, εξυπηρετώντας κρίσιμες εμπορικές δραστηριότητες που σχετίζονται με τη μεταφορά πρώτων υλών, σιτηρών, ζωοτροφών, λιπασμάτων και άλλων φορτίων, χωρίς να έχει καταγραφεί περιστατικό που να δικαιολογεί τόσο δραστικές και περιοριστικές παρεμβάσεις», σημείωσε ο εκπρόσωπος της Ένωσης.
Ο Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος ανέφερε ότι: «Η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και η προστασία της ανθρώπινης ζωής αποτελούν αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα. Ωστόσο, κάθε κανονιστική παρέμβαση οφείλει να βασίζεται σε αντικειμενικά δεδομένα, σε τεκμηριωμένες μελέτες και στις πραγματικές ανάγκες του λιμένα, χωρίς να δημιουργεί συνθήκες αθέμιτου αποκλεισμού επιχειρήσεων ή περιορισμού του ανταγωνισμού». Ευχαριστώντας τον εκπρόσωπο της Ένωσης για τον γόνιμο διάλογο, δεσμεύθηκε να καλέσει τον αρμόδιο Υπουργό να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις από το βήμα της Βουλής καταθέτοντας Επίκαιρη Ερώτηση.
Σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση για τη στεγαστική πολιτική και τη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους άσκησε από το βήμα της Βουλής ο βουλευτής Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, Βασίλης Κόκκαλης, ως ειδικός αγορητής, κατά τη συζήτηση του πολυνομοσχεδίου, υποστηρίζοντας ότι η φιλοσοφία που το διαπνέει συνοψίζεται σε μία λέξη: «κοροϊδία».
Ο Λαρισαίος βουλευτής κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι συνεχίζει να νομοθετεί αποσπασματικά, εντάσσοντας στο ίδιο νομοσχέδιο διατάξεις για τις συντάξεις, τη στέγη, το αγροτικό πετρέλαιο, τον αιγιαλό και το ιδιωτικό χρέος, γεγονός που, όπως είπε, δυσχεραίνει τον ουσιαστικό κοινοβουλευτικό έλεγχο. Ξεκαθάρισε, πάντως, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα ακολουθήσει λογική «ισοπεδωτικής άρνησης», δηλώνοντας ότι θα υπερψηφίσει τις θετικές διατάξεις.
Εστιάζοντας στο στεγαστικό πρόβλημα, ο κ. Κόκκαλης υποστήριξε ότι η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τη στέγη ως επενδυτικό προϊόν και όχι ως κοινωνικό αγαθό. Επέκρινε την υλοποίηση του προγράμματος «Σπίτι μου ΙΙ», υποστηρίζοντας ότι ευνόησε όσους είχαν ήδη τη δυνατότητα να λάβουν τραπεζικό δανεισμό και διέθεταν ίδια κεφάλαια, αφήνοντας εκτός όσους αντιμετωπίζουν πραγματική στεγαστική ανάγκη.
Παράλληλα, επικαλέστηκε στοιχεία της Eurostat, σύμφωνα με τα οποία η ιδιοκατοίκηση στην Ελλάδα μειώθηκε σημαντικά από το 2019 έως το 2024, ενώ υποστήριξε ότι η κυβέρνηση αγνόησε ευρωπαϊκές κατευθύνσεις που δίνουν έμφαση στην αύξηση της προσφοράς κατοικιών και στην ενίσχυση της κοινωνικής στέγασης. Ως παράδειγμα διαφορετικής προσέγγισης παρουσίασε το κυπριακό μοντέλο του προγράμματος «Ανακαινίζω – Νοικιάζω», επισημαίνοντας ότι εκεί προβλέπεται προσιτό ενοίκιο, χαμηλότερο από τον μέσο όρο της περιοχής, ως προϋπόθεση για την κρατική επιδότηση.
Ο πρώην υφυπουργός άσκησε επίσης δριμεία κριτική για τη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους και των πλειστηριασμών, υποστηρίζοντας ότι οι εταιρείες διαχείρισης δανείων αξιοποίησαν το νομοθετικό πλαίσιο του 2003 αντί εκείνου του 2015, προκειμένου να αποφύγουν υποχρεώσεις που αφορούσαν τη φορολόγηση και την προστασία των δανειοληπτών. Παράλληλα, υποστήριξε ότι ο εξωδικαστικός μηχανισμός εξακολουθεί να λειτουργεί υπέρ των funds, καθώς δεν προβλέπει ανεξάρτητη αντικειμενική εκτίμηση της αξίας των ακινήτων από πιστοποιημένους εκτιμητές του Υπουργείου Οικονομικών.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στη νέα ρύθμιση των 72 δόσεων, χαρακτηρίζοντάς την ανεπαρκή και ζητώντας να αυξηθεί στις 120 δόσεις με διαγραφή τόκων και προσαυξήσεων. Όπως είπε, σήμερα μεγάλο μέρος των οφειλών προς το Δημόσιο αποτελείται από τόκους, ενώ πρότεινε και τη διαγραφή των πανωτοκίων για αγρότες, κτηνοτρόφους και βιώσιμους συνεταιρισμούς.
Ο κ. Κόκκαλης αναφέρθηκε ακόμη στην πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου για τα επιτόκια των ρυθμίσεων, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση οφείλει να την εφαρμόσει καθολικά και με αναδρομική ισχύ, επισημαίνοντας ότι έχουν μείνει εκτός της ρύθμισης πολίτες που είτε την ολοκλήρωσαν είτε την έχασαν εξαιτίας των υψηλών επιτοκίων.
Κλείνοντας την ομιλία του, κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι οι εξαγγελίες της για την αντιμετώπιση της ακρίβειας δεν συνοδεύονται από ουσιαστικούς ελέγχους στην αγορά, επικαλούμενος, όπως ανέφερε, επίσημο έγγραφο της Ανεξάρτητης Αρχής Καταναλωτή σχετικά με τους ελέγχους για το πλαφόν κέρδους, υποστηρίζοντας ότι η κυβερνητική πολιτική αδυνατεί να δώσει λύσεις στα βασικά προβλήματα των νοικοκυριών.
Ομιλία του βουλευτή Αρκαδίας και Τομεάρχη Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχίαστην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εσωτερικών «Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης»
Α) Ορισμένα νομοσχέδια κρίνονται από τις επιμέρους διατάξεις τους ενώ άλλα πρωτίστως από τη φιλοσοφία που τα διέπει. Το υπό κρίση νομοσχέδιο-ο νέος «Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης» ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.
Η κυβέρνηση επιχειρεί να τον παρουσιάσει ως μεγάλη μεταρρύθμιση που θα βάλει τάξη σε ένα χαοτικό νομοθετικό πλαίσιο, θα ενισχύσει την αποτελεσματική λειτουργία των δήμων και των περιφερειών και θα προσαρμόσει την τοπική αυτοδιοίκηση στις ανάγκες της σύγχρονης εποχής.
Αναμφίβολα, η κωδικοποίηση εκατοντάδων διάσπαρτων διατάξεων αποτελεί ένα αναγκαίο και χρήσιμο έργο.
Όμως η κωδικοποίηση δεν είναι μεταρρύθμιση.
Η συγκέντρωση διατάξεων σε ένα ενιαίο κείμενο δεν συνιστά από μόνη της θεσμική τομή. Το πραγματικό ερώτημα είναι, αν ο νέος Κώδικας ενισχύει την αυτοδιοίκηση ή αν εν τέλει ενισχύει τον έλεγχο της κεντρικής εξουσίας επί της αυτοδιοίκησης.
Και δυστυχώς, όσο περισσότερο μελετά κανείς τις βασικές επιλογές του νομοσχεδίου, τόσο περισσότερο διαπιστώνει ότι η κυβέρνηση δεν εμπιστεύεται την τοπική δημοκρατία. Εμπιστεύεται περισσότερο τη συγκέντρωση εξουσίας, τη διοικητική πυραμίδα και τον έλεγχο από το κέντρο
Β)Από τη δεκαετία του 1990 μέχρι σήμερα η ελληνική αυτοδιοίκηση υποβλήθηκε σε διαδοχικές μεταρρυθμίσεις: «Καποδίστριας», «Καλλικράτης» «Κλεισθένης».
Όλες αναγνώριζαν ότι η κατεύθυνση, με την οποία πρέπει να πορευτεί η χώρα είναι η αποκέντρωση.
Σε ολόκληρη την Ευρώπη, οι σύγχρονες δημοκρατίες μεταφέρουν αρμοδιότητες από το κεντρικό κράτος προς τις περιφέρειες και τους δήμους, αφού οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται όσο το δυνατόν εγγύτερα στον πολίτη.
Στην Ελλάδα συμβαίνει το αντίθετο.
Το κεντρικό κράτος εξακολουθεί να διατηρεί τον έλεγχο των πόρων, του προσωπικού, των αδειοδοτήσεων, των εγκρίσεων και των κρίσιμων αναπτυξιακών εργαλείων. Οι δήμοι καλούνται να αντιμετωπίσουν τεράστια προβλήματα χωρίς να διαθέτουν τα απαραίτητα μέσα.
Ο νέος Κώδικας όχι μόνο δεν ανατρέπει αυτή την κατάσταση, αλλά τη συνεχίζει και τη μονιμοποιεί.
Γ) Με το άρθρο 102 του Συντάγματος κατοχυρώνεται ρητά η οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Στην πράξη, όμως, η οικονομική αυτοτέλεια παραμένει περισσότερο (συνταγματική) διακήρυξη παρά πραγματικότητα.
Οι Κεντρικοί Αυτοτελείς Πόροι εξακολουθούν να υπολείπονται σημαντικά των θεσμοθετημένων υποχρεώσεων του κράτους έναντι της αυτοδιοίκησης.
Οι δήμοι αντιμετωπίζουν τεράστιες δυσκολίες ακόμη και για τη χρηματοδότηση των βασικών λειτουργιών τους.
Τα τελευταία πολλά χρόνια, οι δήμοι ανέλαβαν επιπλέον αρμοδιότητες,στα πεδία της πολιτικής προστασίας, της περιβαλλοντικής διαχείρισης, της αντιμετώπισης κρίσεων, αλλά και μέσω πρωτοβουλιών και παρεμβάσεων, της αναπτυξιακής πολιτικής, χωρίς αντίστοιχη μεταφορά πόρων.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι δήμοι εξαρτώνται ολοένα περισσότερο από τις κυβερνητικές επιλογές και συνακόλουθα από υπουργικές αποφάσεις και ειδικά χρηματοδοτικά προγράμματα.
Η εξάρτηση αυτή συνιστά βαθύτατα πολιτικό πρόβλημα, αφού αυτοδιοίκηση χωρίς οικονομική αυτοτέλεια δεν είναι πραγματική αυτοδιοίκηση.
Δ) Εδώ και χρόνια εξελίσσεται μια αθόρυβη αλλά ουσιαστική μεταβολή στη λειτουργία της αυτοδιοίκησης.
Τα δημοτικά συμβούλια χάνουν σταδιακά αρμοδιότητες.
Οι αποφάσεις συγκεντρώνονται όλο και περισσότερο περί τον δήμαρχο και τον στενό πυρήνα της δημοτικής διοίκησης.
Η αντιπολίτευση δυσκολεύεται να ασκήσει έλεγχο.
Οι δυνατότητες παρέμβασης περιορίζονται.
Οι συνεδριάσεις συχνά μετατρέπονται σε διαδικασία επικύρωσης προειλημμένων αποφάσεων.
Η εξέλιξη αυτή δεν θεωρείται και δεν κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, δεδομένου ότι η τοπική αυτοδιοίκηση δεν είναι μονοπρόσωπη εξουσία δεν είναι προεδρικό σύστημα, αφού ο πυρήνας της βρίσκεται στα συλλογικά όργανα.Εκεί παράγεται η δημοκρατική νομιμοποίηση, εκεί εκφράζεται η κοινωνία, εκεί συγκρούονται οι ιδέες.
Ε) Η πιο συζητημένη αλλαγή του νέου Κώδικα αφορά ασφαλώς το εκλογικό σύστημα.
Με ο νέο Κώδικα καταργείται ο δεύτερος γύρος των αυτοδιοικητικών εκλογών και εισάγεται το σύστημα της εναλλακτικής ψήφου.
Πρόκειται για βαθιά πολιτική παρέμβαση.
Η «δεύτερη Κυριακή» δεν ήταν μία γραφειοκρατική λεπτομέρεια.Ήταν ο μηχανισμός, μέσω του οποίου διασφαλιζόταν, ότι ο εκλεγμένος δήμαρχος ή περιφερειάρχης είχε λάβει μια ξεκάθαρη πολιτική εντολή από την πλειοψηφία των πολιτών.
Οι πολίτες γνώριζαν ποιοι είναι οι δύο διεκδικητές της δημοτικής διοίκησης και επέλεγαν τον ένα εκ των δύο.
Η διαδικασία ήταν απλή, διαφανής και πολιτικά κατανοητή.
Επιπλέον, η «δεύτερη Κυριακή» λειτουργούσε ως μία σημαντική στιγμή πολιτικής σύνθεσης.
Οι παρατάξεις που δεν περνούσαν στο δεύτερο γύρο αποκτούσαν ρόλο στον δημόσιο διάλογο, διατύπωναν θέσεις, διεκδικούσαν δεσμεύσεις, πίεζαν για προγραμματικές συγκλίσεις και επηρέαζαν τις εξελίξεις.
Η διαδικασία αυτή είχε αδυναμίες αλλά παρήγαγε πολιτική.
Με το νέο σύστημα η διαδικασία γίνεται περισσότερο σύνθετη και λιγότερο άμεσα αντιληπτή.
Ο τελικός νικητής μπορεί να αναδειχθεί μέσω διαδοχικής μεταφοράς προτιμήσεων.
Μπορεί να εκλεγεί κάποιος που δεν υπήρξε ποτέ η πρώτη επιλογή της πλειοψηφίας των πολιτών.
Μ’ αυτό τον τρόπο απουσιάζει η πολιτική νομιμοποίηση.
Επιπλέον, η«δεύτερη Κυριακή» λειτουργούσε ως μία σημαντική στιγμή πολιτικής σύνθεσης.
Η διαδικασία αυτή είχε αδυναμίες αλλά παρήγαγε πολιτική.
Το νέο σύστημα αντικαθιστά την πολιτική διαπραγμάτευση με μαθηματικούς αλγορίθμους κατανομής ψήφων.
Αντί οι πολίτες να αποφασίζουν εκ νέου, αποφασίζουν οι μηχανισμοί μεταφοράς προτιμήσεων.
Όμως η αυτοδιοίκηση δεν είναι άσκηση στατιστικής. Είναι δημοκρατική διαδικασία. Είναι η ίδια η δημοκρατία, που ασκείται εγγύτερα στον πολίτη, στα προβλήματα και στις επιλογές του.
Κάθε εκλογικό σύστημα παράγει πολιτικά αποτελέσματα.
Το νέο σύστημα ευνοεί πρωτίστως τους μεγάλους συνδυασμούς και όσους διαθέτουν ισχυρούς εκλογικούς μηχανισμούς.
Αντίθετα, δυσκολεύει την παρουσία μικρότερων παρατάξεων, ανεξάρτητων κινήσεων πολιτών και τοπικών σχημάτων που στηρίζονται κυρίως στην προσωπική επαφή με την κοινωνία.
Οι μικρές παρατάξεις θα βρεθούν ενώπιον του διλήμματος της απορρόφησης ή της περιθωριοποίησης.
Η πολυφωνία θα περιοριστεί.
Και όταν περιορίζεται η πολυφωνία, περιορίζεται η ίδια η δημοκρατία.
ΣΤ) Το ζήτημα που θα έπρεπε να βρίσκεται στο επίκεντρο κάθε μεταρρύθμισης περί την τοπική αυτοδιοίκηση, είναι η δημογραφική και αναπτυξιακή κρίση της ελληνικής περιφέρειας-της υπαίθρου χώρας.
Χιλιάδες άνθρωποι-κυρίως νέοι- έχουν εγκαταλείψει και εξακολουθούν να εγκαταλείπουν την ύπαιθρο.
Ορεινές και νησιωτικές περιοχές ερημώνουν.
Παραγωγικές δραστηριότητες συρρικνώνονται ή μάλλον εξαφανίζονται.
Οι περιφερειακές και ενδοπεριφερειακές ανισότητες διευρύνονται.
Η αυτοδιοίκηση θα μπορούσε να αποτελέσει το βασικό εργαλείο αντιμετώπισης αυτών των προκλήσεων.
Θα μπορούσε να διαθέτει περισσότερες αναπτυξιακές αρμοδιότητες, περισσότερους πόρους, περισσότερες δυνατότητες σχεδιασμού και περισσότερη ευελιξία.
Αντί γι’ αυτά, το κράτος εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τους δήμους ως εκτελεστικούς βραχίονες κεντρικών αποφάσεων.
Ζ) Η Ελλάδα χρειάζεται μία νέα μεγάλη μεταρρύθμιση.Όχι όμως προς την κατεύθυνση,προς την οποία κινείται ο νέος Κώδικας.
Χρειάζεται πραγματική αποκέντρωση.
Χρειάζεται θεσμοθετημένους και επαρκείς πόρους.
Χρειάζεται ενίσχυση των δημοτικών συμβουλίων.
Χρειάζεται συμμετοχικούς προϋπολογισμούς.
Χρειάζεται τοπικά δημοψηφίσματα.
Χρειάζεται ενίσχυση των τοπικών κοινοτήτων, που σήμερα είναι απονευρωμένες, χωρίς πόρους και απολύτως εξαρτημένες από την κεντρική δημοτική διοίκηση.
Χρειάζεται θεσμούς κοινωνικού ελέγχου.
Χρειάζεται περισσότερη, όχι λιγότερη δημοκρατία.
Και αυτά, διότι η αυτοδιοίκηση δεν συνιστά μία τεχνική υπόθεση διοικητικής οργάνωσης και λειτουργίας.
Είναι ο πυρήνας της δημοκρατίας.
Και ο νέος Κώδικας, παρά τις επιμέρους θετικές προβλέψεις, κινδυνεύει να μείνει στην ιστορία όχι ως η μεγάλη μεταρρύθμιση που υποσχέθηκε η κυβέρνηση, αλλά ως η στιγμή κατά την οποία η ελληνική αυτοδιοίκηση έκανε ένα ακόμη βήμα μακριά από την αποκέντρωση και πιο κοντά στον συγκεντρωτισμό.
Αυτός είναι ο πραγματικός πυρήνας του ζητήματος.
Και το ερώτημα στο οποίο πρέπει, μέσω της (σημερινής) νομοθέτησης να απαντήσει η Βουλή, αλλά και η αυτοδιοικητική κοινότητα και τελικά η ίδια η κοινωνία είναι:
Οι δήμοι (και οι περιφέρειες) θα έχουν πραγματική αυτονομία ή θα αποτελούν τοπικές διοικήσεις που θα λειτουργούν υπό τη διαρκή σκιά του κεντρικού κράτους;
Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα θα καθορίσει το μέλλον της αυτοδιοίκησης.
Στη Βουλή φέρνουν τα σοβαρά προβλήματα που επικρατούν στο Σωφρονιστικό Κατάστημα Λάρισας, 9 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με πρωτοβουλία του βουλευτή Λάρισας Βασίλη Κόκκαλη, καταθέτοντας ερώτηση προς τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη για ζητήματα που αφορούν τα εργασιακά δικαιώματα των υπαλλήλων, τη διοικητική λειτουργία και τις συνθήκες ασφαλείας της φυλακής.
Στην ερώτησή τους οι βουλευτές κάνουν λόγο για μια διαρκώς επιδεινούμενη κατάσταση, επικαλούμενοι επίσημα έγγραφα, καταγγελίες συνδικαλιστικών φορέων και αναφορές εργαζομένων, σύμφωνα με τις οποίες δεν εφαρμόζεται η ισχύουσα νομοθεσία για την προστασία υπαλλήλων που ανήκουν σε ευάλωτες κατηγορίες ή αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας. Όπως επισημαίνουν, αιτήματα για προσαρμογή του ωραρίου ή των συνθηκών εργασίας απορρίπτονται με επίκληση γενικών υπηρεσιακών αναγκών, ενώ την ίδια ώρα, όπως καταγγέλλεται, σε άλλες περιπτώσεις υπάρχει διαφορετική αντιμετώπιση ως προς την κατανομή καθηκόντων και τη διαχείριση του προσωπικού.
Παράλληλα, γίνεται αναφορά σε καταγγελίες της Ένωσης Υπαλλήλων για παγιωμένο καθεστώς διοικητικής αυθαιρεσίας, σημειώνοντας ότι υπάρχουν δικαστικές αποφάσεις που έχουν δικαιώσει εργαζομένους για τη μη χορήγηση ημερών ανάπαυσης, την ανεπαρκή αποζημίωση της υπερεργασίας και τη διαγραφή οφειλόμενων ρεπό. Υποστηρίζεται επίσης ότι, παρά τις δικαστικές κρίσεις, η διοίκηση δεν συμμορφώνεται, με αποτέλεσμα να έχουν συσσωρευτεί χιλιάδες οφειλόμενες ημέρες ανάπαυσης και το προσωπικό να βρίσκεται σε κατάσταση εξάντλησης.
Στην ερώτηση γίνεται επίσης αναφορά στις ελλείψεις προσωπικού, ιδιαίτερα σε ιατρικές και νοσηλευτικές ειδικότητες, στις δυσλειτουργίες συστημάτων ασφαλείας, στον φθαρμένο εξοπλισμό και στα προβλήματα υγιεινής, τα οποία, σύμφωνα με τους βουλευτές, θέτουν σε κίνδυνο τόσο τους εργαζόμενους όσο και τους κρατούμενους.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στο ζήτημα της υπερπληρότητας του Σωφρονιστικού Καταστήματος Λάρισας. Οι βουλευτές υποστηρίζουν ότι ο αριθμός των κρατουμένων υπερβαίνει κατά πολύ τη χωρητικότητα της φυλακής, με αποτέλεσμα η λειτουργία της να έχει ξεπεράσει τα όρια ασφαλείας και η κατάσταση να χαρακτηρίζεται, σύμφωνα με υπηρεσιακές αναφορές, οριακά μη διαχειρίσιμη, αυξάνοντας τον κίνδυνο σοβαρών περιστατικών.
Με την κοινοβουλευτική τους παρέμβαση οι βουλευτές ζητούν από τον αρμόδιο υπουργό να απαντήσει για τη μη εφαρμογή των διατάξεων που προβλέπουν ειδικές εργασιακές ρυθμίσεις για ευάλωτες κατηγορίες εργαζομένων, για τη μη συμμόρφωση της διοίκησης με τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις, για τα μέτρα αντιμετώπισης της υποστελέχωσης και της υπερπληρότητας του καταστήματος, καθώς και για το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης των δεσμεύσεων που αφορούν τη θεσμική και μισθολογική αναβάθμιση των εργαζομένων στη Σωφρονιστική Υπηρεσία.
Ακολουθεί η Ερώτηση.
Αθήνα, 24 Ιουνίου 2026
ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη
ΘΕΜΑ: «Συστηματική παραβίαση εργασιακών δικαιωμάτων, διοικητική αυθαιρεσία και επικίνδυνη υπερπληρότητα στο Σωφρονιστικό Κατάστημα Λάρισας»
Σειρά επίσημων εγγράφων, καταγγελιών συνδικαλιστικών φορέων και αναφορών εργαζομένων αναδεικνύουν μια εξαιρετικά ανησυχητική και διαρκώς επιδεινούμενη κατάσταση στο Σωφρονιστικό Κατάστημα Λάρισας, τόσο ως προς τη διοικητική λειτουργία όσο και ως προς τις συνθήκες εργασίας και ασφάλειας.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η επαναλαμβανόμενη καταγγελία περί μη εφαρμογής της κείμενης νομοθεσίας σε ό,τι αφορά την προστασία εργαζομένων που ανήκουν σε ευάλωτες κατηγορίες ή αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν τεθεί υπόψη μας, αιτήματα για προσαρμογή του ωραρίου ή των συνθηκών εργασίας, τα οποία εδράζονται σε ρητές νομοθετικές προβλέψεις, απορρίπτονται με επίκληση γενικών και ατεκμηρίωτων «υπηρεσιακών αναγκών». Την ίδια στιγμή, καταγγέλλεται ότι σε άλλες περιπτώσεις επιδεικνύεται αξιοσημείωτη ευελιξία ως προς την κατανομή καθηκόντων και τη διαχείριση προσωπικού, γεγονός που δημιουργεί εύλογες υπόνοιες επιλεκτικής εφαρμογής των κανόνων. Η πρακτική αυτή δεν συνιστά απλώς διοικητική δυσλειτουργία, αλλά εγείρει σοβαρά ζητήματα ισονομίας, διαφάνειας και σεβασμού βασικών εργασιακών δικαιωμάτων.
Παράλληλα, η Ένωση Υπαλλήλων καταγγέλλει παγιωμένο καθεστώς αυθαιρεσίας στη διαχείριση του προσωπικού, το οποίο αποτυπώνεται και σε δικαστικές αποφάσεις που έχουν ήδη εκδοθεί και δικαιώνουν εργαζόμενους. Ειδικότερα, έχει κριθεί παράνομη η μη χορήγηση ημερών ανάπαυσης (ρεπό), η μη επαρκής αποζημίωση της υπερεργασίας, καθώς και η αυθαίρετη διαγραφή οφειλόμενων ημερών ανάπαυσης. Παρά ταύτα, καταγγέλλεται ότι η Διοίκηση δεν συμμορφώνεται, με αποτέλεσμα να έχουν συσσωρευτεί χιλιάδες οφειλόμενες ημέρες ανάπαυσης, οδηγώντας το προσωπικό σε κατάσταση εξάντλησης.
Οι συνθήκες εργασίας που περιγράφονται είναι απολύτως απαράδεκτες για ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος: σοβαρές ελλείψεις προσωπικού, ιδιαίτερα σε ιατρικές και νοσηλευτικές υπηρεσίες, δυσλειτουργία κρίσιμων συστημάτων ασφαλείας, φθαρμένος εξοπλισμός και προβλήματα υγιεινής που θέτουν σε κίνδυνο την υγεία εργαζομένων και κρατουμένων. Την ίδια στιγμή, η κατάσταση επιδεινώνεται δραματικά λόγω της εκρηκτικής υπερπληρότητας. Με χωρητικότητα που υπολείπεται σημαντικά του πραγματικού αριθμού κρατουμένων, το κατάστημα λειτουργεί πέραν κάθε ορίου ασφαλείας. Σύμφωνα με υπηρεσιακές αναφορές, η κατάσταση έχει χαρακτηριστεί ως οριακά μη διαχειρίσιμη, με αυξημένο κίνδυνο σοβαρών περιστατικών, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο προβληματική την επίκληση «ασφάλειας» για την απόρριψη νόμιμων αιτημάτων εργαζομένων.
Η συνολική εικόνα που προκύπτει δεν συνιστά μεμονωμένο περιστατικό, αλλά ενδείξεις μιας βαθύτερης και συστημικής δυσλειτουργίας στη διοίκηση του καταστήματος, με σοβαρές επιπτώσεις τόσο στα δικαιώματα των εργαζομένων όσο και στην ασφάλεια.
Κατόπιν των ανωτέρω,
Eρωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:
Πώς αιτιολογεί το Υπουργείο την επαναλαμβανόμενη άρνηση εφαρμογής διατάξεων που προβλέπουν ειδικές εργασιακές ρυθμίσεις για ευάλωτες κατηγορίες εργαζομένων; Προτίθεται να παρέμβει για τη διασφάλιση της ίσης και καθολικής εφαρμογής της νομοθεσίας;
Για ποιο λόγο δεν υπάρχει συμμόρφωση της Διοίκησης με τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις που αφορούν βασικά εργασιακά δικαιώματα; Ποια μέτρα θα ληφθούν για την άμεση αποκατάσταση των οφειλόμενων ημερών ανάπαυσης;
Ποιο είναι το σχέδιο του Υπουργείου για την αντιμετώπιση της υποστελέχωσης, ιδίως σε κρίσιμες ειδικότητες όπως το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, καθώς και για τη βελτίωση των συνθηκών υγιεινής και ασφάλειας;
Σε ποιες άμεσες ενέργειες θα προβεί το Υπουργείο για την αποσυμφόρηση του καταστήματος, δεδομένου ότι η πληρότητα έχει υπερβεί κατά πολύ τα επιτρεπτά όρια και εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για την ασφάλεια;
Ποιο είναι το συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την υλοποίηση των δεσμεύσεων σχετικά με τη θεσμική και μισθολογική αναβάθμιση των εργαζομένων στη Σωφρονιστική Υπηρεσία;
Σημεία από τις παρεμβάσεις της αναπληρώτριας γραμματέα της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Αναστασίας Σαπουνά, στον τηλεοπτικό σταθμό Ertnews και στους δημοσιογράφους Σπύρο Μουρελάτο και Νικολέττα Κρητικού
Η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν μιλάει για συνεργασίες. Αυτό που λέει η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής είναι ότι δεν στεκόμαστε απέναντι, στεκόμαστε δίπλα και παρέχουμε πολιτική στήριξη στο νέο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα. Και υπάρχει ένας προβληματισμός, στη δική μου τουλάχιστον πλευρά, γιατί δεν άκουσα κάτι σε σχέση με την πολιτική στήριξη.
H Αριστερά στο DNA της έχει πάντοτε την έννοια της ενότητας, της όσμωσης, της ανασύνθεσης. Από τότε που μπήκα στον Συνασπισμό, έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι. Δεν ήμασταν ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία τότε, όπως είμαστε σήμερα. Ήμασταν κάτι άλλο. Όταν γίναμε κυβέρνηση, το 2015-’19, γίναμε πάλι μέσα από συνθέσεις, οσμώσεις και πολλές συζητήσεις και προγραμματικές συγκλίσεις. Αυτό νομίζω ότι είναι η βάση του τρόπου, που στεκόμαστε στην Αριστερά.
Κατά τα λοιπά, στην ίδια απόφαση η Κεντρική Επιτροπή δεν είπε ότι το κόμμα αυτοδιαλύεται. Δεν είπε ποτέ ότι βάζουμε λουκέτο. Είμαστε κανονικά ενεργοί στον χώρο. Υπάρχει η κοινοβουλευτική ομάδα. Χθες συνεδρίασε η Πολιτική Γραμματεία.
Στη χθεσινή συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας βάλαμε το ζήτημα του πώς θα επικαιροποιηθεί το πρόγραμμα, πώς θα πάμε στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Δεν έχει πει ποτέ ο ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν θα συμμετέχει στις επόμενες εκλογές. Το πώς θα το δούμε στην πορεία, υπάρχουν όργανα, που θα το αποφασίσουν αυτό. Επίσης, ποτέ δεν είπαμε ότι θα σταματήσουν να συγκαλούνται τα όργανα και να λειτουργούν. Χθες αποφασίσαμε, επίσης, να λειτουργήσει και το Εκτελεστικό Γραφείο.
Έχουμε πλέον μια άλλη τοποθέτηση που ξεκαθαρίζει, από την πλευρά του κ. Τσίπρα, τα πράγματα. Σε αυτό λοιπόν το περιβάλλον, εάν δεν μπορεί να προχωρήσει μια σύγκλιση, μια όσμωση, μια διαδικασία που θα επέτρεπε κάτι περισσότερο, προφανώς δεν θα αποστούμε τη στρατηγική, που έχουμε επιλέξει. Εμείς προσπαθήσαμε να ανοίξουμε μία γέφυρα πολιτικής συνεννόησης.
Ο κ. Τσίπρας, χθες, με τον οποίο έχουμε υπάρξει στην κυβέρνηση της χώρας, ως ΣΥΡΙΖΑ (και είμαστε όλοι πάρα πολύ περήφανοι για το 2015-’19, είτε συμμετείχαμε σε μικρότερες θέσεις είτε σε θέσεις μεγαλύτερης πολιτικής ευθύνης και δεν θα αποστούμε ποτέ όλων αυτών που καταφέραμε) ήταν σαφής και η απάντηση που έδωσε είναι απόλυτα σεβαστή. Δεν υπάρχει κανένα ερωτηματικό, νομίζω, μετά από τη χθεσινή του τοποθέτηση. Δεν μπορώ να αμφισβητήσω αυτό που ο Αλέξης Τσίπρας είπε με απόλυτη σαφήνεια από τηλεοράσεως.
Πολιτικά και προγραμματικά -και θα το δούμε αυτό πώς θα εξελιχθεί στο μέλλον- έχουμε πάρα πολλά κοινά σημεία όχι μόνο με την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, αλλά και με το ΠΑΣΟΚ του Ν. Ανδρουλάκη για παράδειγμα. Κατά την προσωπική μου γνώμη, στο 70-80% όλων αυτών των κομμάτων, που θέλουν να εκφράσουν πολιτικά και στη Βουλή το ευρύτερο αριστερό προοδευτικό δημοκρατικό ρεύμα, υπάρχουν πάρα πολλές συγκλίσεις.
Έγινε μια συζήτηση για τα κόκκινα δάνεια. Προφανώς δεν μιλάμε για επαναφορά του νόμου Κατσέλη και δεν μιλάμε για μια ρύθμιση που αφορά οριζόντια όλα τα κόκκινα δάνεια. Και προφανώς δεν είναι μια πρωτοβουλία της κυβέρνησης. Είναι μια μεγάλη νίκη των δανειοληπτών. Χθες η κυβέρνηση αναγκάστηκε να υλοποιήσει μια κρυστάλλινη απόφαση της ολομέλειας του Αρείου Πάγου. Και μάλιστα την υλοποιήσε κατά το ήμισυ. Γιατί άφησε εκτός ανθρώπους, που δεν εντάσσονται στην κατηγορία των στρατηγικών κακοπληρωτών.
Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να βγάλει τη χώρα από την καταστροφή και από τα μνημόνια. Την ευθύνη για το ότι η οικονομία της χώρας έπεσε στα βράχια την έχει η Νέα Δημοκρατία, την έχει ενδεχομένως το ΠΑΣΟΚ, αλλά όχι η Αριστερά.
Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ παρέλαβε μια χρεοκοπημένη οικονομία και κατάφερε να παραδώσει μια οικονομία με ταμειακά αποθέματα ύψους 37 δισ. Και αυτό το καταφέραμε με την κοινωνία όρθια. Και γι’ αυτό είμαστε πολύ περήφανοι.
Σημεία από την τοποθέτηση του Γραμματέα της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Διονύση Καλαματιανού, στην Ολομέλεια της Βουλής, στο νομοσχέδιο για τον Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Ξεκινώντας την τοποθέτησή του, ο Διονύσης Καλαματιανός αναφέρθηκε στη δυσβάσταχτη πραγματικότητα που βιώνει σήμερα η ελληνική κοινωνία.
«Τα βασικά προβλήματα των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων είναι η ακρίβεια και η αισχροκέρδεια. Η κατάσταση είναι ασφυκτική. Οι πολίτες δεν αντέχουν άλλο αυτό το ράλι τιμών. Οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι δεν μπορούν να βλέπουν τα προϊόντα που παράγουν να πωλούνται στο ράφι πέντε και έξι φορές πάνω από τις τιμές παραγωγού. Την ίδια στιγμή, ένα δισ. ευρώ είναι τα κέρδη των διυλιστηρίων στις αρχές του 2026. Προφανώς, για όλα αυτά έχει τεράστια ευθύνη η κυβέρνηση, που δεν έχει κάνει τίποτα για να ανακουφίσει την κοινωνική πλειονότητα.»
Σχολιάζοντας το νομοσχέδιο, επισήμανε ότι το ογκώδες αυτό νομοθέτημα δεν δίνει λύσεις στα βασικά προβλήματα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
«Επιλύει το ζήτημα της έλλειψης πόρων που αντιμετωπίζουν οι Δήμοι και οι Περιφέρειες; Προφανώς όχι. Και είναι σαφές ότι έχουν μειωθεί εξαιρετικά οι πόροι. Σύμφωνα με την ΚΕΔΕ, το 2009 οι Κεντρικοί Αυτοτελείς Πόροι (ΚΑΠ) των Δήμων, αποτελούσαν το 8% του προϋπολογισμού. Αντίθετα, το 2025 ήταν μόλις 3,53%. Επίσης, υπάρχει το ζήτημα της υποστελέχωσης. Μειώνεται συνεχώς το προσωπικό των Δήμων. Οι προσλήψεις είναι ελάχιστες, τη στιγμή που φεύγουν με συνταξιοδότηση αρκετοί υπάλληλοι και δεν αναπληρώνονται. Τα κενά είναι τεράστια, με δεδομένο ότι οι Δήμοι λειτουργούν περίπου με το μισό προσωπικό από αυτό που προβλέπουν οι κανονισμοί τους. Υπό αυτές τις συνθήκες οι εργαζόμενοι δίνουν καθημερινά μάχη για να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να προσφέρουν υπηρεσίες στους πολίτες. Πόσο θα αντέξουν όμως; Οι ανάγκες συνεχώς αυξάνονται, με τα κενά να μεγαλώνουν. Προφανώς, με αυτόν τον τρόπο υπονομεύεται και η αποτελεσματικότητα των υπηρεσιών.»
Για το νέο εκλογικό σύστημα που προβλέπει το νομοσχέδιο, ο Ηλείος Βουλευτής τόνισε ότι δημιουργεί στρεβλώσεις.
«Καταργείτε – ως κυβέρνηση – τον δεύτερο γύρο. Και τι προωθείτε; Την εναλλακτική ψήφο. Δηλαδή, αν δεν λάβει κάποιος από τους υποψηφίους 42%, τότε στους δύο πρώτους υποψηφίους προσμετρώνται οι εναλλακτικές δεύτερες προτιμήσεις. Τι σημαίνει αυτό; Ότι ακόμη και ένας συνδυασμός με 25 ή 30% θα μπορεί να πάρει τα 3/5 του Συμβουλίου και να διοικήσει έναν Δήμο ή μία Περιφέρεια με τις εναλλακτικές ψήφους. Με αυτόν τον τρόπο δεν ενισχύετε τη δημοκρατία και δημιουργείτε στρεβλώσεις. Ταυτόχρονα, εγείρονται σοβαρά πολιτικά, αλλά και συνταγματικά ζητήματα.»
Σχετικά με την ηλεκτρονική ψήφο, υπογράμμισε ότι απουσιάζουν από το νομοσχέδιο οι ισχυρές εγγυήσεις που απαιτούνται για τη διασφάλιση της διαδικασίας. Επιπλέον, σημείωσε ότι ιδιαίτερα προβληματική είναι και η υποβάθμιση των Δημοτικών Κοινοτήτων.
«Εμείς, με τον “Κλεισθένη”, είχαμε ενισχύσει την ενδοδημοτική αποκέντρωση με σημείο αναφοράς τις Κοινότητες. Προσπαθήσαμε να φέρουμε τη λήψη των αποφάσεων πιο κοντά στον πολίτη. Σήμερα, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Με αυτό το νομοθέτημα, ουσιαστικά ισοπεδώνεται ο ρόλος των Κοινοτήτων. Οι Δημοτικές Κοινότητες μετατρέπονται σε απλές διοικητικές υποδιαιρέσεις, χωρίς ουσιαστικές αρμοδιότητες, χωρίς πραγματική δυνατότητα παρέμβασης, χωρίς πολιτική βαρύτητα.»
Αναφερόμενος στις διατάξεις για το σύστημα διακυβέρνησης των Δήμων και των Περιφερειών, και την καταστατική θέση των οργάνων διοίκησής τους, ο Διονύσης Καλαματιανός κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι προωθεί τον υπερσυγκεντρωτισμό και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.
«Επιτελικό κράτος και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Μειώνετε ακόμη περισσότερο τις αρμοδιότητες και τις δυνατότητες που έχουν τα Δημοτικά και Περιφερειακά Συμβούλια, τα οποία υποβαθμίζονται. Οι συλλογικές διαδικασίες περιορίζονται και ο δημόσιος διάλογος συρρικνώνεται. Αντίθετα, οι Δήμαρχοι και οι Περιφερειάρχες αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη ισχύ.»
Κλείνοντας, ο Ηλείος Βουλευτής τόνισε ότι είναι αναγκαία η βαθιά δημοκρατική μεταρρύθμιση του κράτους και η πολυεπίπεδη διακυβέρνηση.
«Χρειαζόμαστε ισχυρούς Δήμους, ισχυρές Περιφέρειες, ισχυρές τοπικές κοινωνίες. Χρειαζόμαστε περισσότερη δημοκρατία και συμμετοχή. Με ένα κράτος – συντονιστή, όχι ένα κράτος συγκεντρωτικό. Αυτό είναι το όραμά μας για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, που είναι θεσμός δημοκρατίας και πυλώνας κοινωνικής συνοχής.»
Κατά την συζήτηση στην πρώτη Επιτροπή για το Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Εργασίας με τίτλο «Ενίσχυση της εφαρμογής της ισότητας της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία ή για εργασία ίσης αξίας και λοιπές διατάξεις – Ενσωμάτωση Οδηγίας (Ε.Ε.) 2023/970 – Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις», τοποθετήθηκε ο Γιώργος Γαβρήλος αρμόδιος Τομεάρχης ο οποίος είναι και ο Εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ- ΠΣ.
Ø Είναι μεγάλο το θράσος της ΝΔ να κουνάει το δάχτυλο στην Κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα
«Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει ότι από το 2009-2015 οι Έλληνες έχασαν 25% του εισοδήματός τους. Οι πολιτικές της ΝΔ και των προηγούμενων Κυβερνήσεων οδήγησαν τη χώρα στα βράχια. Και παρόλα αυτά ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, ο αποτυχημένος υπουργός της περιόδου 2012-2015, που δεν κατάφερε να κλείσει ούτε τα προαπαιτούμενα του 1ου και 2ου Μνημονίου και αφού δεν έφερε καμία συμφωνία, κουνάει σήμερα το δάκτυλο στην Κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Εκείνη την Κυβέρνηση που κατάφερε να βγάλει τη χώρα από τα μνημόνια, να δώσει έναν οδικό χάρτη έως το 2032 για την ρύθμιση του χρέους, να κρατήσει όρθια την κοινωνία και να αφήσει 37 δισ. στα ταμεία του κράτους. Πρωτόγνωρο για μία κυβέρνηση της μεταπολίτευσης.
«Η ΝΔ τολμάει επίσης να κατηγορεί τη διακυβέρνηση του 2015 ότι τάχα δεν έκανε κάτι για την ανεργία. Πήραμε την ανεργία το 27% και την φτάσαμε στο 18%- εν μέσω Μνημονίων και σκληρής εποπτείας. Ας μας δείξει η Κυβέρνηση της ΝΔ τι έκανε, εν καιρώ δήθεν ανάπτυξης. Να τι έχει καταφέρει: Να φτωχοποιήσει τον κόσμο της μισθωτής Εργασίας. Να μετράμε 290.000 λιγότερες θέσεις εργασίας από το 2009 και 257.000 μακροχρόνια ανέργους, όταν πανηγυρίζει δήθεν για την μείωση της ανεργίας».
Ø 80.000 κενές θέσεις στον Τουρισμό-Επισιτισμό σημαίνει μια Κυβέρνηση που δεν νοιάζεται ούτε για τους εργαζόμενους, ούτε για την Ανάπτυξη
«Μας λέτε συνεχώς ότι ο Τουρισμός είναι η βαριά βιομηχανία της χώρας μας. Και όμως λείπουν 80.000 θέσεις εργασίας λόγω των κακών συνθηκών εργασίας, χαμηλών μισθών, έλλειψης ελέγχων και της ασυδοσίας των κακών εργοδοτών. Αποτέλεσμα; Ο κόσμος του κλάδου υποφέρει και παράλληλα υποβαθμίζεται το προσφερόμενο προϊόν χωρίς χέρια εργασίας. Δεν ακούει κανείς στην Κυβέρνηση την Ομοσπονδία των Εργαζομένων που είναι συνέχεια σε κινητοποιήσεις. Κανείς δεν απαντάει σε τι ποσοστό εφαρμόζεται η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας τους και κανείς δεν κάνει κάτι απέναντι στις καταγγελίες των ίδιων των εργαζομένων ότι καταπατάται η ΣΣΕ κατά μεγάλο ποσοστό».
Ø Η Οδηγία για την Ισότιμη Εργασία είναι σε θετική κατεύθυνση, αλλά δεν μπορεί να καλύψει το έλλειμμα πολιτικών για την ουσιαστική ενίσχυση των εργαζομένων
«Οι αμοιβές των γυναικών στην χώρα μας είναι κατά 13,4% χαμηλότερες σε σχέση με τους άντρες, ενώ οι συντάξεις των γυναικών είναι στο 24%. Παράλληλα, η ανεργία των γυναικών είναι στο 13,9%. Αυτή είναι η κατάσταση και νομίζω ότι οι πανηγυρισμοί για την Οδηγία που φέρνει η Κυβέρνηση δεν έχουν κανένα νόημα γιατί γίνεται κάτω από την πίεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και δεν συνοδεύεται από πολιτικές ενίσχυσης της Εργασίας αλλά και του δημογραφικού γενικά. Οφείλουμε να στηρίξουμε τα νέα ζευγάρια προκειμένου να μείνουν στη χώρα μας, να κάνουν οικογένειες, να δημιουργήσουν και να μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια. Αντίθετα, τα τελευταία χρόνια βλέπουμε να περνούν νομοθετήματα νεοφιλελεύθερης έμπνευσης που απορρυθμίζουν τις εργασιακές σχέσεις, που νομιμοποιούν τις απλήρωτες υπερωρίες, που προωθούν τις ευέλικτες μορφές εργασίας, που ποινικοποιούν τον συνδικαλισμό».
Ø Η κατάσταση του κόσμου της Εργασίας σήμερα, μετά από 7 χρόνια Κυβέρνησης Μητσοτάκη
«Η πραγματικότητα είναι ότι όλο το μείγμα πολιτικών της ΝΔ έχει ρίξει την παραγωγικότητα της εργασίας. Δεν έχουν ενσωματωθεί οι νέες τεχνολογίες και δεξιότητες στην οικονομία, με αρνητικά αποτελέσματα για το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών. Χάνουμε θέσεις στον γενικότερο καταμερισμό εργασίας κάθε χρόνο. Παράλληλα, τα όσα μας λέει η ΝΔ για το θαύμα δήθεν της Οικονομίας είναι σαφές ότι οι επενδύσεις από το 10,2% που είναι το 2026, θα πέσουν στο 0,9% το 2028. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης ή του ΕΣΠΑ που είχε αυτή η Κυβέρνηση στην διάθεσή της για να στηρίξει την παραγωγική βάση της χώρας, δεν έπιασαν τόπο αυτά τα χρόνια».
«Σήμερα 76,8% των Ελλήνων εργαζομένων παίρνουν έως 1.200 ευρώ μικτά και όσοι είναι στην μερική απασχόληση 569,84 ευρώ μικτά. Και από έρευνα που έκανε η ΓΣΕΒΕΕ φαίνεται ότι αυτά τα ποσά φτάνουν για το κάθε νοικοκυριό μόνο για 18 ημέρες. Ο μέσος μισθός, σύμφωνα και με έρευνα της ΕΝΥΠΕΚΚ και άλλες οργανώσεις εργαζομένων, φαίνεται ότι το 2025 ήταν στα 1.363 ευρώ μικτά, με μια ονομαστική αύξηση 1,66% σε σχέση με το 2024, αλλά με έναν πληθωρισμό που έκλεισε στο 2,9%. Άρα είχαμε μείωση του πραγματικού μέσου μισθού στο 1,37%. Ο Έλληνας εργαζόμενος υπολείπεται σε αγοραστική δύναμη κατά 32% του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Βρίσκεται μαζί με τη Βουλγαρία. Ο πληθωρισμός έκλεισε για το δωδεκάμηνο στο 4,9% και το πιο ανησυχητικό στοιχείο της Eurostat είναι ότι υπάρχει κίνδυνος φτώχειας πλέον για το 27,5% των Ελλήνων πολιτών».
«Η μέση κύρια σύνταξη για το 2026 διαμορφώνεται στα 865,10 ευρώ μικτά για 2.5 εκ. περίπου συνταξιούχων και το 35% αυτών φαίνεται ότι λαμβάνουν σύνταξη έως 700 ευρώ. Οι συντάξεις δε του ιδιωτικού τομέα είναι μικρότερες κατά 5,7% από του Δημοσίου, περίπου στα 763 ευρώ. Ενώ 300.000 συνταξιούχοι έχουν αναζητήσει ήδη εργασία γιατί δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα».
Ø Για την διάταξη για τα Βαρέα και Ανθυγιεινά στον χώρο της Υγείας
«Η διάταξη αυτή απασχολεί πολύ κόσμο και έχει σημαντική ευθύνη η Κυβέρνηση που άργησε να την φέρει. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι προσφέρουν τα μέγιστα. Βρίσκονται στην πρώτη γραμμή και αυτή η διάταξη είναι το ελάχιστο που θα μπορούσατε να κάνετε. Δυστυχώς όμως και εδώ υπάρχει πρόβλημα. Υπάρχουν ολόκληροι υποκλάδοι που αποκλείονται και οφείλουμε να το συζητήσουμε και να το διορθώσουμε».
Ø Τροπολογία από την Αντιπολίτευση για τους εργασιακούς συμβούλους της ΔΥΠΑ
«Άμεσα πρόκειται να καταθέσουμε αρκετοί βουλευτές της μειοψηφίας τροπολογία που αφορά στους εργασιακούς συμβούλους της ΔΥΠΑ. Πρόκειται για ανθρώπους με εμπειρία και γνώση που στήριξαν τους ανέργους όλα αυτά τα χρόνια και τώρα η Κυβέρνηση τους πετάει τους ίδιους στην ανεργία. Η αποκατάσταση αυτών των ανθρώπων, με σταθερή απασχόληση και με καλές αμοιβές, όταν είναι ήδη χρήσιμοι και καλύπτουν ανάγκες σε έναν κρίσιμο Οργανισμό οφείλει να είναι προτεραιότητα».
Με νέα Κοινοβουλευτική παρέμβαση, ο Τομεάρχης Οικονομικών & Ανάπτυξης Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Βουλευτής Ηρακλείου Χάρης Μαμουλάκης, αναδεικνύει την κυβερνητική αδιαφορία και την ολιγωρία της ΕΤΑΔ Α.Ε. για το ιστορικό διατηρητέο του πρώην Ειρηνοδικείου Ηρακλείου, που έχει ως συνέπεια, μεταξύ άλλων, να στερείται η τοπική κοινωνία έναν εμβληματικό χώρο πολιτισμού.
Με την κατάθεση Ερώτησης προς τους Υπουργούς Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών και Πολιτισμού με τη συνυπογραφή 8 ακόμη Βουλευτών, ο Χάρης Μαμουλάκης αναφέρεται στο ιστορικό του κτιρίου που βρίσκεται στην καρδιά του Ηρακλείου, στη συμβολή των οδών Έβανς και Δικαιοσύνης, η οποία ανάγεται στην Οθωμανική περίοδο. Επισημαίνει ότι πρόκειται για ένα ακίνητο, άρρηκτα συνδεδεμένο με την ιστορική, αρχιτεκτονική και πολιτιστική ταυτότητα της πόλης το οποίο τελεί υπό τη διαχείριση της Εταιρείας Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ Α.Ε.) και έχει παραδοθεί στην πλήρη εγκατάλειψη.
Επίσης, ο Χάρης Μαμουλάκης επισημαίνει ότι ο Δήμος Ηρακλείου την τελευταία δεκαετία διεκδικεί με συνεχείς παρεμβάσεις την μακρόχρονη παραχώρηση του εν λόγω κτιρίου, αναλαμβάνοντας εξ ολοκληρου του κόστους αλλά και του έργου της στατικής ενίσχυσης και αποκατάστασης, με σκοπό την ανάδειξη του ακινήτου και τη στέγαση του πολύτιμου τμήματος εφημερίδων και περιοδικών της Βικελαίας Δημοτικής Βιβλιοθήκης και δημοτικών υπηρεσιών.
Ο Χάρης Μαμουλάκης αναφέρεται και στην ασφάλεια των πολιτών στο κέντρο της πόλης που είναι αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα, τονίζει ότι η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς αποτελεί καθήκον της Πολιτείας και ότι το αίτημα του Δήμου Ηρακλείου για χρήση του ακινήτου μπορεί να αποφέρει συν τοις άλλοις και οικονομική ωφέλεια και ζητάει απαντήσεις στα ερωτήματα:
1. Πού οφείλεται η επί σειρά ετών πλήρης εγκατάλειψη, του κτιρίου της οδού Έβανς και για ποιο λόγο δεν έχει υπάρξει κανενός είδους ανταπόκριση στο πάγιο αίτημα του Δήμου Ηρακλείου για παραχώρησή του;
2. Σε ποιες ενέργειες προτίθεστε να προβείτε προκειμένου να γίνει αποδεκτό το δίκαιο και πλήρως τεκμηριωμένο αίτημα του Δήμου Ηρακλείου, για τη μακροχρόνια παραχώρηση του κτιρίου, του πρώην Ειρηνοδικείου;
3. Σε ποιες άμεσες ενέργειες και λήψη προστατευτικών μέτρων θα προβείτε, σε συνεργασία με τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού, για την άρση της επικινδυνότητας του κτιρίου και την αποτροπή περαιτέρω καταστροφής του ιστορικού αυτού μνημείου;
Ακολουθεί η Ερώτηση.
Αθήνα, 26 Ιουνίου 2026
ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τους κ.κ. Υπουργούς
Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών
Πολιτισμού
Θέμα: «Υπό κατάρρευση το ιστορικό διατηρητέο του πρώην Ειρηνοδικείου Ηρακλείου. Η κυβερνητική αδιαφορία και η ολιγωρία της ΕΤΑΔ Α.Ε. στερούν από την τοπική κοινωνία έναν εμβληματικό χώρο πολιτισμού»
Στην καρδιά της πόλης του Ηρακλείου, στη συμβολή των οδών Έβανς και Δικαιοσύνης, ένα ακίνητο, άρρηκτα συνδεδεμένο με την ιστορική, αρχιτεκτονική και πολιτιστική ταυτότητα της πόλης, το κτίριο του Παλαιού (πρώην) Ειρηνοδικείου, το οποίο τελεί υπό τη διαχείριση της Εταιρείας Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ Α.Ε.), έχει παραδοθεί στην πλήρη εγκατάλειψη. Πρόκειται για ένα κτίριο με μακραίωνη ιστορία που ανάγεται στην Οθωμανική περίοδο και που περίτρανη απόδειξη της ιστορικής και πολιτιστικής του αξίας, αποτελεί ο επίσημος χαρακτηρισμός του ως διατηρητέο μνημείο, βάσει της με αρ. ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/931/15502/22.5.1987 Υπουργικής Απόφασης (ΦΕΚ 313/Β΄/22.6.1987) του Υπουργείου Πολιτισμού.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το ακίνητο αυτό χρησιμοποιήθηκε ως συγκρότημα στρατώνων του Τουρκικού στρατού, γνωστό στους ντόπιους ως «Κισλάδες» (εκ της τουρκικής λέξης kisla που σημαίνει στρατώνας) με την ανέγερσή του να ολοκληρώνεται περί το 1883. Δυστυχώς, παρά τη σπουδαιότητά του, η παρατεταμένη έλλειψη συντήρησης έχει οδηγήσει σε εμφανή δομική φθορά, με συχνά φαινόμενα αποκόλλησης και πτώσης επιχρισμάτων (σοβάδων), σε έναν από τους πλέον πολυσύχναστους πεζόδρομους και εμπορικούς άξονες της πόλης, αποτελώντας πλέον μια διαρκή απειλή για την ασφάλεια και τη σωματική ακεραιότητα των χιλιάδων καθημερινών διερχομένων πολιτών και επισκεπτών.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι στον αντίποδα της προαναφερόμενης ολιγωρίας, ο Δήμος Ηρακλείου, την τελευταία δεκαετία, διεκδικεί με συνεχείς παρεμβάσεις του, την μακρόχρονη παραχώρηση του εν λόγω κτιρίου. Τα σχετικά αιτήματα εκκινούν ήδη από το 2016, ενώ το 2024, σε συνέχεια σχετικής συνάντησης με την ηγεσία του αρμόδιου Υπουργείου, εστάλη για το λόγο αυτό και επίσημη επιστολή του Δημάρχου Ηρακλείου προς τη Διοίκηση της ΕΤΑΔ. Στόχος της τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι η ανάληψη εξολοκλήρου του κόστους αλλά και του έργου της στατικής ενίσχυσης και αποκατάστασης του ακινήτου, προκειμένου αυτό αφενός να αναδειχτεί και αφετέρου να στεγάσει το πολύτιμο τμήμα εφημερίδων και περιοδικών της ιστορικής Βικελαίας Δημοτικής Βιβλιοθήκης, καθώς και ορισμένες υπηρεσίες του Δήμου, που τώρα βρίσκονται σε μισθωμένα κτίρια, εξοικονομώντας κόστος.
Παρά την ανωτέρω προσπάθεια όμως, η οποία συνοδεύεται από ολοκληρωμένο σχέδιο και μια σειρά από τεκμηριωμένα επιχειρήματα, φαίνεται ότι μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει καμία ανταπόκριση, και ότι η κωλυσιεργία και η γραφειοκρατική αδράνεια της ΕΤΑΔ Α.Ε., στερούν από τους πολίτες του Ηρακλείου έναν ζωτικό χώρο πολιτισμού και διοίκησης, αφήνοντας ένα ιστορικό μνημείο να ρημάζει. Κατά συνέπεια:
Επειδή, η ασφάλεια των πολιτών στο κέντρο της πόλης είναι αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα,
Επειδή, η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς αποτελεί καθήκον της Πολιτείας,
Επειδή, το αίτημα του Δήμου Ηρακλείου για χρήση του ακινήτου μπορεί να αποφέρει συν τοις άλλοις και οικονομική ωφέλεια.
Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:
Που οφείλεται η επί σειρά ετών πλήρης εγκατάλειψη, του κτιρίου της οδού Έβανς και για ποιο λόγο δεν έχει υπάρξει κανενός είδους ανταπόκριση στο πάγιο αίτημα του Δήμου Ηρακλείου για παραχώρησή του;
Σε ποιες ενέργειες προτίθενται να προβούν προκειμένου να γίνει αποδεκτό το δίκαιο και πλήρως τεκμηριωμένο αίτημα του Δήμου Ηρακλείου για τη μακροχρόνια παραχώρηση του κτιρίου του πρώην Ειρηνοδικείου;
Σε ποιες άμεσες ενέργειες και λήψη προστατευτικών μέτρων θα προβούν, σε συνεργασία με τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού, για την άρση της επικινδυνότητας του κτιρίου και την αποτροπή περαιτέρω καταστροφής του ιστορικού αυτού μνημείου;
Οι Ερωτώντες Βουλευτές
Μαμουλάκης Χάρης
Ακρίτα Έλενα
Βέττα Καλλιόπη
Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος
Μπάρκας Κωνσταντίνος
Νοτοπούλου Κατερίνα
Παναγιωτόπουλος Ανδρέας
Παπαηλιού Γιώργος
Τσαπανίδου Πόπη
We use cookies and similar technologies to improve your experience on our website.
Read our Privacy Policy.
