Την έντονη διαμαρτυρία των 481 πρώην εργαζομένων του Κοινωφελούς Προγράμματος 14/2022 της Δ.ΥΠ.Α. στο Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου φέρνει στη Βουλή, ο βουλευτής Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία κ. Βασίλης Κόκκαλης, καταθέτοντας σχετική αναφορά προς τον αρμόδιο υπουργό.
Στην αναφορά επισυνάπτεται επιστολή των πρώην εργαζομένων, οι οποίοι εκφράζουν την ανησυχία και την αγανάκτησή τους για τη μη υλοποίηση των δεσμεύσεων που, όπως υποστηρίζουν, είχαν λάβει σχετικά με τη συνέχιση της απασχόλησής τους μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος.
Σύμφωνα με όσα αναφέρουν, εργάστηκαν επί σειρά ετών στις υπηρεσίες του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου, καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς λειτουργικές ανάγκες. Όπως σημειώνουν στην επιστολή τους, μετά τη λήξη του προγράμματος βρέθηκαν για οκτώ συνεχόμενους μήνες σε καθεστώς αβεβαιότητας και επαγγελματικής ανασφάλειας, βασιζόμενοι σε επανειλημμένες διαβεβαιώσεις ότι υπήρχε σχεδιασμός για την περαιτέρω αξιοποίησή τους.
Οι πρώην εργαζόμενοι τονίζουν ότι οι διαβεβαιώσεις αυτές δημιούργησαν εύλογες προσδοκίες για τη συνέχιση της συνεργασίας τους με το Υπουργείο, δεδομένου ότι είχαν ήδη αποκτήσει σημαντική εμπειρία και εξειδίκευση στο αντικείμενο. Ωστόσο, όπως επισημαίνουν, καμία από τις λύσεις που παρουσιάζονταν επί μήνες ως πιθανές ή επικείμενες δεν προχώρησε, χωρίς να υπάρξει επίσημη ενημέρωση για τους λόγους της αλλαγής αυτής.
Παράλληλα, υπογραμμίζουν ότι η μη αξιοποίηση του ήδη εκπαιδευμένου προσωπικού δεν αφορά μόνο τους ίδιους, αλλά συνδέεται και με την αποτελεσματική λειτουργία της δημόσιας διοίκησης, καθώς και με την ορθολογική διαχείριση των δημόσιων πόρων.
Μέσω της επιστολής τους ζητούν σαφείς απαντήσεις για τις δεσμεύσεις που είχαν δοθεί, ενημέρωση σχετικά με τον σχεδιασμό των προσλήψεων στο Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου, καθώς και την εξέταση της δυνατότητας αξιοποίησης του έμπειρου προσωπικού που υπηρέτησε στις υπηρεσίες του.
Ο κ. Κόκκαλης καλεί το Υπουργείο να προχωρήσει στις απαραίτητες ενέργειες και να ενημερώσει σχετικά τη Βουλή για τις προθέσεις και τον σχεδιασμό του αναφορικά με το συγκεκριμένο ζήτημα.
Η Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων είναι ευκαιρία για τους σκεπτόμενους ανθρώπους να αναλογιστούν τον θάνατο, το χάος και τη φρίκη που γεννούν τις προσφυγικές ροές, καθώς και την ανάγκη ανάληψης ουσιαστικών πρωτοβουλιών από τις ισχυρότερες χώρες για την αντιμετώπιση των αιτιών τους.
Για τα κράτη και τις κυβερνήσεις της Ευρώπης θα μπορούσε να είναι μια ευκαιρία επαναπροσδιορισμού των δράσεων, των παρεμβάσεων και των κανόνων υποδοχής και ανθρωπιστικής διαχείρισης των προσφύγων.
Ωστόσο, μια φοβική Ευρώπη, που μοιάζει να αγνοεί τις πραγματικές αιτίες των προσφυγικών ροών, που νομίζει ότι με τον αυταρχισμό και τη βία θα καταφέρει να αναχαιτίσει τα ποτάμια των κατατρεγμένων που αγωνιούν για τη ζωή τους, αποφάσισε και εφαρμόζει το νέο, κάκιστο, ακροδεξιάς έμπνευσης, Σύμφωνο για τη Μετανάστευση.
Πρόθυμη και η ελληνική κυβέρνηση, κοιτώντας ακροδεξιά, επενδύει στην πολιτική της αποτροπής, μετατρέποντας την παραμονή των προσφύγων σε μια νέα δοκιμασία. Αποδέχεται τόσο παραβιάσεις των διεθνών κανόνων όσο και την πολιτική που, σε βάρος ακόμη και της ίδιας της Ελλάδας, μετατρέπει τις χώρες πρώτης υποδοχής σε «αποθήκες ψυχών».
Λίγες ημέρες μετά την επέτειο της τραγωδίας της Πύλου, μερικές εβδομάδες μετά τους 15 νεκρούς στη Χίο, είναι νωπές και οι κραυγές των κυβερνητικών στελεχών και των γαλάζιων τρολ για τις καταγγελίες 5 ειδικών εισηγητών του ΟΗΕ, με αναφορές για στοχοποίηση δικηγόρων, δημοσιογράφων και οργανώσεων που δραστηριοποιούνται στην υπεράσπιση προσφύγων και μεταναστών.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν ξεχνά τίποτα από αυτά. Θα συνεχίσει να αγωνίζεται, μαζί με τα κινήματα και τις συλλογικότητες, ενάντια στην αντιπροσφυγική υστερία και τις πολιτικές αποτροπής, για την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου, την αλληλεγγύη και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Την έντονη ανησυχία τους για τις δραματικές ελλείψεις εργατών γης που αντιμετωπίζει ο πρωτογενής τομέας εκφράζει ο βουλευτής Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία κ. Βασίλης Κόκκαλης, με πρωτοβουλία του οποίου 13 βουλευτές κατέθεσαν κοινοβουλευτική ερώτηση προς τους υπουργούς Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Μετανάστευσης και Ασύλου, καθώς και Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης.
Οι βουλευτές, στην Ερώτησή τους περιγράφουν μια κατάσταση που, όπως υποστηρίζουν, έχει εξελιχθεί σε μία από τις σοβαρότερες διαρθρωτικές κρίσεις των τελευταίων δεκαετιών για τον αγροτικό κόσμο. Οι παραγωγοί σε ολόκληρη τη χώρα, από τη Θεσσαλία και τη Μακεδονία έως την Πελοπόννησο και τη Στερεά Ελλάδα, αδυνατούν να βρουν το αναγκαίο εργατικό δυναμικό για εργασίες όπως η συγκομιδή, οι κλαδεύσεις και η καλλιεργητική φροντίδα, γεγονός που οδηγεί σε καθυστερήσεις, αυξημένο κόστος παραγωγής, υποβάθμιση της ποιότητας των προϊόντων και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμη και σε απώλεια μέρους της παραγωγής.
Το πρόβλημα αποδίδεται, σύμφωνα με τους βουλευτές, σε μια σειρά παραγόντων, όπως η αύξηση του κόστους των ημερομισθίων, οι χρονοβόρες και γραφειοκρατικές διαδικασίες μετάκλησης εργατών από τρίτες χώρες, η έλλειψη οργανωμένων υποδομών φιλοξενίας εποχικών εργαζομένων, οι δυσλειτουργίες στο σύστημα του εργοσήμου και η συνέχιση της αδήλωτης εργασίας που, όπως σημειώνουν, δημιουργεί συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού και ανασφάλειας.
Παράλληλα, επισημαίνουν ότι οι κυβερνητικές πρωτοβουλίες για την κάλυψη των αναγκών σε εργατικό δυναμικό παραμένουν αποσπασματικές και δεν ανταποκρίνονται στην έκταση του προβλήματος. Όπως αναφέρουν, η απουσία ενός ολοκληρωμένου στρατηγικού σχεδιασμού απειλεί όχι μόνο το εισόδημα των αγροτών, αλλά και την επισιτιστική επάρκεια της χώρας, καθώς και την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών αγροτικών προϊόντων στις διεθνείς αγορές.
Με την ερώτησή τους οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ζητούν από την κυβέρνηση αναλυτικά στοιχεία για τις ανάγκες σε εργάτες γης ανά περιφέρεια και καλλιέργεια, τον αριθμό των αιτήσεων και εγκρίσεων μετακλήσεων κατά την τελευταία πενταετία, καθώς και το ποσοστό κάλυψης των πραγματικών αναγκών του πρωτογενούς τομέα. Επιπλέον, ζητούν ενημέρωση για την πορεία εφαρμογής των διμερών συμφωνιών μετάκλησης εργαζομένων, τις ενδεχόμενες υποδομές στέγασης εποχικών εργατών, την αποτελεσματικότητα του εργοσήμου και, κυρίως, για το εάν η κυβέρνηση προτίθεται να προχωρήσει στην κατάρτιση ενός ολοκληρωμένου εθνικού σχεδίου αντιμετώπισης της έλλειψης εργατών γης, σε συνεργασία με τις Περιφέρειες, τους αγροτικούς συνεταιρισμούς και τους κοινωνικούς φορείς.
Ακολουθεί το κείμενο της ερώτησης:
Αθήνα, 15 Ιουνίου 2026
ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τους κ.κ. Υπουργούς
– Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων
– Μετανάστευσης και Ασύλου
– Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης
Θέμα: «Κρίσιμη έλλειψη εργατών γης και κίνδυνος για την αγροτική παραγωγή».
Η ελληνική αγροτική παραγωγή βρίσκεται αντιμέτωπη με μία από τις σοβαρότερες διαρθρωτικές κρίσεις των τελευταίων δεκαετιών καθώς η έλλειψη εργατών γης έχει εξελιχθεί σε καθοριστικό παράγοντα αποσταθεροποίησης του πρωτογενούς τομέα. Σε όλη τη χώρα, από την Πελοπόννησο και τη Θεσσαλία έως τη Μακεδονία και τη Στερεά Ελλάδα, οι παραγωγοί αδυνατούν να εξασφαλίσουν το απαραίτητο εργατικό δυναμικό για κρίσιμες εργασίες (συγκομιδή, κλαδεύσεις, καλλιεργητική φροντίδα), με αποτέλεσμα καθυστερήσεις, ποιοτική υποβάθμιση προϊόντων, αυξημένο κόστος παραγωγής και σε ορισμένες περιπτώσεις απώλεια μέρους της σοδειάς.
Η κατάσταση επιβαρύνεται από:
Το αυξημένο κόστος ημερομισθίων,
Τις καθυστερήσεις και τη γραφειοκρατία στις διαδικασίες μετάκλησης εργατών από τρίτες χώρες,
Την έλλειψη οργανωμένων δομών φιλοξενίας εργαζομένων και διαμονής εποχικών εργατών,
Τις δυσλειτουργίες του συστήματος εργοσήμου και
Τη συνεχιζόμενη παρουσία αδήλωτης εργασίας, η οποία δημιουργεί αθέμιτο ανταγωνισμό και νομική ανασφάλεια.
Παρά τις κατά καιρούς κυβερνητικές εξαγγελίες, όπως η αξιοποίηση διακρατικών συμφωνιών για τη μετάκληση εργατών γης από τρίτες χώρες, η εφαρμογή των μέτρων παραμένει αποσπασματική και ανεπαρκής σε σχέση με το μέγεθος του προβλήματος. Η έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού για την κάλυψη των αναγκών του πρωτογενούς τομέα σε ανθρώπινο δυναμικό δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους όχι μόνο για το εισόδημα των αγροτών, αλλά και για τη συνολική επισιτιστική επάρκεια της χώρας και την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών αγροτικών προϊόντων στις διεθνείς αγορές.
Επειδή η αγροτική παραγωγή εξαρτάται άμεσα από την επάρκεια εργατών γης,
Επειδή οι απώλειες παραγωγής έχουν άμεσο πλήγμα στο αγροτικό εισόδημα και στην επισιτιστική επάρκεια,
Επειδή το αυξημένο κόστος εργασίας δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη κρατική στήριξη,
Επειδή η αδυναμία οργανωμένης μετάκλησης εργατικού δυναμικού ενισχύει την αδήλωτη εργασία,
Επειδή απαιτείται εθνικός σχεδιασμός για τη διαχείριση των αναγκών του πρωτογενούς τομέα,
Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:
Ποια είναι τα επίσημα και επικαιροποιημένα στοιχεία για τις ανάγκες σε εργάτες γης ανά περιφέρεια και βασικές καλλιέργειες της χώρας;
Πόσες αιτήσεις μετάκλησης εργατών γης έχουν υποβληθεί και εγκριθεί την τελευταία πενταετία και πόσοι εργαζόμενοι τελικά απασχολήθηκαν νόμιμα στην ελληνική αγροτική παραγωγή;
Ποιο ποσοστό των πραγματικών αναγκών του πρωτογενούς τομέα σε εργατικό δυναμικό καλύπτεται σήμερα και σε ποιες καλλιέργειες καταγράφονται τα μεγαλύτερα ελλείμματα;
Ποια είναι η πρόοδος εφαρμογής των διμερών συμφωνιών για μετάκληση εργατών γης και ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα πλήρους αξιοποίησής τους;
Υπάρχει σχεδιασμός για τη δημιουργία οργανωμένων υποδομών φιλοξενίας και στέγασης εποχικών εργατών γης στις αγροτικές περιοχές και αν ναι, σε ποιο στάδιο βρίσκεται;
Πώς αξιολογείται η λειτουργία του συστήματος εργοσήμου στον αγροτικό τομέα; Τι περαιτέρω σκέψεις υπάρχουν για την καλύτερη καταγραφή και ασφάλιση της εργασίας στον αγροτικό τομέα;;
Προτίθεται η κυβέρνηση να καταρτίσει ένα ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο αντιμετώπισης της έλλειψης εργατών γης, σε συνεργασία με Περιφέρειες, αγροτικούς συνεταιρισμούς και κοινωνικούς φορείς, και ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα υλοποίησής του;
Η συμπλήρωση τριών χρόνων από την τραγωδία ανοιχτά της Πύλου, με τους 82 νεκρούς και τους εκατοντάδες αγνοούμενους, μετά το ναυάγιο του αλιευτικού Adriana που μετέφερε περισσότερες από 700 ψυχές, υπενθυμίζει τόσο τις απερίγραπτες σκηνές θλίψης και πόνου μετά το ναυάγιο, όσο και την ανάγκη να σταματήσουν οι δολοφονικές πρακτικές «αποτροπής» στη θάλασσα, να υπάρξουν νόμιμες και ασφαλείς οδοί μετανάστευσης.
Θυμίζουμε ότι στις 13 Ιουνίου 2023 οι ελληνικές αρχές άφησαν επί 15 ώρες και 31 λεπτά ένα αναξιόπλοο σκάφος – φέρετρο να διασχίζει την ελληνική περιοχή έρευνας και διάσωσης, χωρίς να επιστρατεύσουν κατάλληλα μέσα για την περίπτωση ναυαγίου. Ότι έστειλαν ένα μόνο σκάφος του λιμενικού, ότι έδιωξαν παραπλέον πλοίο που θα μπορούσε να βοηθήσει, ότι υπάρχουν ηχητικά ντοκουμέντα από τον θάλαμο επιχειρήσεων, που αποδεικνύουν ότι η ελληνική πλευρά ήθελε να «διώξει» το πλοίο προς τα ιταλικά χωρικά ύδατα για να μην αναλάβει την ευθύνη.
Τρία χρόνια μετά, υπάρχουν υπουργοί που βγαίνουν χωρίς ντροπή και (ξανα)λένε δημόσια πως «οι βάρκες πρέπει να βυθίζονται», με αφορμή το νέο, κάκιστο και ακροδεξιάς έμπνευσης, νέο Σύμφωνο για τη Μετανάστευση.
Η Πύλος, και οι τραγωδίες στο Αιγαίο υπό αντίστοιχες συνθήκες, όπως στη Χίο τον Φεβρουάριο με τους 15 νεκρούς, δοκιμάζουν την ανθρωπιά μας. Αποτελούν την τραγικότερη απόδειξη ότι η αντι-προσφυγική υστερία πρέπει κάποτε να τελειώσει.
Οι νεκροί της Πύλου ζητούν δικαίωση και απόδοση δικαιοσύνης, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται οι υπεύθυνοι.
Καλεσμένος στον ρ/σ «Στο Κόκκινο 105,5» και την εκπομπή “Πολιτικός Διάλογος” με τον Γ. Βούλγαρη, ήταν ο Βουλευτής Κορινθίας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Γιώργος Ψυχογιός.
Χαρακτήρισε ως «τρομακτική και ανατριχιαστική» την προοπτική δημιουργίας κέντρων κράτησης μεταναστών εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, σημειώνοντας πως η Ευρώπη διολισθαίνει σε πρακτικές που θυμίζουν τις πιο σκοτεινές περιόδους της ιστορίας της.
Παρομοίασε τους λεγόμενους «κόμβους επιστροφής» με σταθμούς μεταφόρτωσης “απορριμμάτων”, καταγγέλλοντας ότι η μεταχείριση ανθρώπων ως αντικείμενα ανακύκλωσης παραβιάζει κάθε έννοια διεθνούς δικαίου και τη Συνθήκη της Γενεύης.
Υπογράμμισε ότι το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο Μετανάστευσης, το οποίο προωθείται προς κύρωση, δεν παρέχει καμία εγγύηση για τα ανθρώπινα δικαιώματα, μετατρέποντας τις δομές σε «κολαστήρια» και «αποθήκες ψυχών» μακριά από τον έλεγχο της δημοσιότητας.
Στηλίτευσε τη στάση της Ευρώπης, η οποία αντί να καταπολεμά τις αιτίες της προσφυγιάς και να προωθεί τη δίκαιη κατανομή ευθύνης, υιοθετεί ατζέντα ακροδεξιάς για εσωτερική κατανάλωση, παρά τις αντίθετες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Εγκάλεσε την κυβέρνηση για την κατάσταση στην Κρήτη, ρωτώντας ευθέως τον αρμόδιο Υπουργό αν οι υπηρεσίες και οι Δήμοι είναι στελεχωμένοι για να διαχειριστούν τις αυξημένες ροές.
Επισήμανε την κυβερνητική υποκρισία, θυμίζοντας ότι όταν ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούσε να αποσυμφορήσει τα νησιά μεταφέροντας ανθρώπους στην ενδοχώρα, δεχόταν σφοδρές επιθέσεις, ενώ τώρα η ΝΔ σχεδιάζει νέα κέντρα κράτησης με άθλιες συνθήκες για διαμένοντες και εργαζόμενους.
Δήλωσε ότι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ παραμένει η δημιουργία οργανωμένων, προσωρινών δομών με αξιοπρεπείς συνθήκες και γρήγορες διαδικασίες καταγραφής και ακολούθως μεταφορά στην ενδοχώρα για την εξέταση των αιτημάτων ασύλου.
Παρατήρησε με αιχμηρό τρόπο την αντίφαση της κοινωνίας και της πολιτείας που πανηγυρίζει για αθλητές με μεταναστευτική καταγωγή, όπως ο Αντετοκούνμπο, αλλά την ίδια στιγμή καθιστά «αόρατους», χωρίς βασικά δικαιώματα ανθρώπους που εντάσσονται στην ελληνική κοινωνία.
Τόνισε ότι τα κυριακάτικα μηνύματα του κ. Μητσοτάκη απευθύνονται σε μια άλλη χώρα, καθώς αγνοούν την πραγματικότητα της ακρίβειας, των καρτέλ και του πληθωρισμού και της φτωχοποίησης που βιώνουν καθημερινά οι πολίτες.
Αναφέρθηκε σε τραγικά παραδείγματα κοινωνικής αποσάθρωσης, όπως οι καθηγητές που αναγκάζονται να εργάζονται ως διανομείς το βράδυ για να επιβιώσουν, γονείς με παιδιά ΑμεΑ περιμένουν πολλούς μήνες για τα επιδόματά τους και οι εργαζόμενοι που βλέπουν τον μισθό τους να τελειώνει στις 15 του μηνός. Υπογράμμισε ότι η κυβέρνηση υπηρετεί τα καρτέλ με κυνικό τρόπο, έχοντας απαξιώσει πλήρως τους μικρομεσαίους επαγγελματίες και τους αγρότες.
Δήλωσε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, παρά τις εσωτερικές διαφωνίες που εκφράστηκαν στην κεντρική Επιτροπή με πολιτικό σεβασμό, παραμένει προσηλωμένος στη στρατηγική επιλογή για συνεργασία των προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων.
Σημείωσε ότι ο ρόλος του Αλέξη Τσίπρα είναι καθοριστικός για την ενότητα και την ανασύνθεση του χώρου, ενώ σχολίασε ότι ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ συνεχίζει τη μάχη μέσα κι έξω από τη Βουλή με βάση τις αρχές, τις θέσεις, την παρακαταθήκη της κυβέρνησης 2015 – 2019 και την ιστορία του και παίζει τον καταλύτη με την στήριξη του εγχειρήματος του Αλ. Τσίπρα αλλά και τις ευρύτερες προοδευτικές συγκλίσεις που απαιτεί η κοινωνία, όπως έκανε με συνέπεια εδώ και 1,5 χρόνο.
Δεσμεύτηκε ότι η Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος, που αποτελεί με διαφορά την καλύτερη προοδευτική αντιπολίτευση, θα εντείνει τη δράση της, καθώς, όπως υπογράμμισε, η Βουλή είναι σημαντικό πεδίο διεκδικήσεων για την προστασία και τις ανάγκες των πολιτών.
Στη δευτερολογία του στην Ολομέλεια, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για το νέο Κοινό Ευρωπαϊκό Σύστημα Ασύλου, ο Βουλευτής Κορινθίας και Τομεάρχης Μετανάστευσης και Ασύλου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Γιώργος Ψυχογιός, απάντησε αναλυτικά στα κυβερνητικά επιχειρήματα, αναδεικνύοντας την αποτυχία της πολιτικής αποτροπής και την απουσία οποιουδήποτε ουσιαστικού σχεδίου.
Τα νούμερα διαψεύδουν την κυβέρνηση
Ξεκινώντας από τα ίδια τα στοιχεία που παρουσίασε η κυβέρνηση, ο Γ. Ψυχογιός σημείωσε ότι οι αφίξεις στην Κρήτη αυξήθηκαν από 4.625 το πρώτο πεντάμηνο του 2025 σε 5.600 το αντίστοιχο διάστημα του 2026. Τα δεδομένα αυτά, όπως τόνισε, διαψεύδουν το αφήγημα ότι η αναστολή ασύλου και η συνεχής αυστηροποίηση μπορούν να «εξαφανίσουν» τις ροές. Το προσφυγικό είναι σύνθετο διεθνές ζήτημα που δεν αντιμετωπίζεται με επικοινωνιακά μέτρα, όταν η υφήλιος φλέγεται από πολέμους, κρίσεις και ανισότητες.
Υπενθύμισε ότι η Νέα Δημοκρατία είχε επενδύσει πολιτικά στο αφήγημα πως θα «τελείωνε» το προσφυγικό, καταργώντας το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής το 2019, και λίγους μήνες αργότερα η κατάσταση στα νησιά επιδεινώθηκε δραματικά. Σήμερα, εδώ και μήνες, η κυβέρνηση δεν έχει παρουσιάσει κανένα σαφές σχέδιο για την Κρήτη.
«Ανοιχτά σύνορα»: Μύθοι, fakenews και άγρα ψήφων
Απαντώντας στα περί «ανοιχτών συνόρων» επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, ο βουλευτής μίλησε ευθέως για συνειδητή παραποίηση της πραγματικότητας με στόχο την άγρα ψήφων από συγκεκριμένα ακροατήρια. Τα σύνορα φυλάχθηκαν, όλοι όσοι πέρασαν καταγράφηκαν από τις ελληνικές αρχές, και ταυτόχρονα τηρήθηκαν το Διεθνές Δίκαιο, το Δίκαιο της Θάλασσας και ο σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή. Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων προσφύγων και μεταναστών, τόνισε, δεν είναι ιδεοληψία, είναι ζήτημα κράτους δικαίου που αφορά ολόκληρη την κοινωνία. «Οι αγώνες της αριστεράς έχουν παίξει καθοριστικό ρόλο στην κατοχύρωση θεμελιωδών δικαιωμάτων για την κοινωνική πλειοψηφία συνολικά», τόνισε.
Νόμιμοι μετανάστες, ιθαγένεια, εργαζόμενοι ασύλου
Ο Γ. Ψυχογιός συνέδεσε την περιστολή δικαιωμάτων στο άσυλο με την ευρύτερη κατάσταση των νόμιμων μεταναστών που ζουν δεκαετίες στη χώρα αλλά αντιμετωπίζουν καθυστερήσεις, αποκλεισμούς και εμπόδια στην πρόσβαση σε κοινωνικά δικαιώματα. Έκανε ειδική αναφορά στην απόφαση του ΣτΕ για τα άδικα εισοδηματικά κριτήρια ιθαγένειας, που απέκλειαν ανθρώπους με ισχυρούς δεσμούς με τη χώρα. Κάλεσε επίσης τον Υπουργό να απαντήσει τι προτίθεται να πράξει για τους εργαζόμενους της Υπηρεσίας Ασύλου που καλύπτουν πάγιες ανάγκες επί σειρά ετών και πρέπει να μονιμοποιηθούν.
Ανήλικοι και διάσωση: Κόκκινες γραμμές που δεν διαπραγματεύονται
Ο βουλευτής επέκρινε τις αλλαγές για τους ασυνόδευτους ανήλικους, προειδοποιώντας ότι η μετατροπή προσωρινών λύσεων σε μόνιμο μοντέλο θέτει τα παιδιά σε κίνδυνο. Χαρακτήρισε αδιανόητες τις τοποθετήσεις περί αναθεώρησης της έννοιας της διάσωσης στη θάλασσα, υπενθυμίζοντας ότι η υποχρέωση έρευνας και διάσωσης είναι διεθνής κανόνας και ταυτόχρονα η τήρηση του διεθνούς δικαίου κρίσιμο θεσμικό όπλο της ίδιας της χώρας.
Ολοκληρώνοντας τη δευτερολογία του τόνισε ότι η κατάσταση στις δομές για διαμένοντες και εργαζόμενους διαρκώς επιδεινώνεται και ότι το προσφυγικό-μεταναστευτικό δεν αντιμετωπίζεται με λογικές αποθήκης ψυχών και στοχοποίησης των πιο ευάλωτων. Χρειάζεται σχέδιο, διεθνής συνεργασία, σεβασμός στο κράτος δικαίου και πραγματική ευρωπαϊκή αλληλεγγύη.
Οι εικόνες χάους από το αεροδρόμιο της Ζακύνθου, με ατελείωτες ουρές, πολύωρες καθυστερήσεις και εξουθενωμένους επισκέπτες από χώρες εκτός Σένγκεν, δεν είναι ένα ατυχές περιστατικό. Είναι το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που αντιμετωπίζει τη Ζάκυνθο ως πηγή εσόδων και όχι ως έναν τόπο που χρειάζεται υποδομές, προσωπικό και σχεδιασμό.
Την ώρα που η κυβέρνηση πανηγυρίζει για τα τουριστικά ρεκόρ, το αεροδρόμιο του νησιού λειτουργεί στα όρια της κατάρρευσης. Μόλις πέντε περίπτερα διαβατηριακού ελέγχου προσπαθούν να εξυπηρετήσουν χιλιάδες επιβάτες, όταν οι ανάγκες απαιτούν τουλάχιστον τον διπλάσιο αριθμό προσωπικού.
Οι ίδιοι αστυνομικοί που διενεργούν τους ελέγχους είναι αναγκασμένοι να εγκαταλείπουν τις θέσεις τους όταν προκύπτει περιστατικό ασφαλείας, επειδή δεν υπάρχει επαρκής δύναμη για τη φύλαξη του αεροδρομίου. Σαν να μην έφτανε αυτό, η ανεπαρκής ταχύτητα των δικτύων και των ηλεκτρονικών συστημάτων επιβραδύνει ακόμη περισσότερο τη διαδικασία.
Αυτή είναι η πραγματική εικόνα του «επιτελικού κράτους» της Νέας Δημοκρατίας.
Ακόμη πιο προκλητική, όμως, είναι η στάση του κυβερνητικού βουλευτή Ζακύνθου. Ενώ το νησί εκτίθεται διεθνώς και χιλιάδες επισκέπτες βιώνουν συνθήκες απαράδεκτες για έναν κορυφαίο τουριστικό προορισμό, εκείνος παραμένει εκκωφαντικά σιωπηλός.
Δεν ακούσαμε ούτε μία δημόσια παρέμβαση, ούτε μία απαίτηση προς τα αρμόδια υπουργεία, ούτε μία ουσιαστική πίεση προς τη Fraport.
Φαίνεται ότι για τον κυβερνητικό βουλευτή προτεραιότητα είναι να μην ενοχληθεί η κυβέρνηση που τον εξέλεξε και όχι να υπερασπιστεί τη Ζάκυνθο που τον ψήφισε.
Το ίδιο απούσα είναι και η Επιτροπή Τουρισμού. Μια επιτροπή που υποτίθεται ότι υπάρχει για να προστατεύει και να αναδεικνύει το τουριστικό προϊόν του νησιού, παρακολουθεί αμέτοχη την πρωτοφανή δυσφήμιση της Ζακύνθου. Λες και οι εικόνες που κάνουν τον γύρο της Ευρώπης αφορούν κάποιο άλλο νησί.
Όταν οι επαγγελματίες του τουρισμού δίνουν καθημερινά μάχη για να κρατήσουν όρθια τη φήμη της Ζακύνθου, η σιωπή του βουλευτή και της Επιτροπής Τουρισμού δεν είναι ουδετερότητα. Είναι συνενοχή.
Δεν μπορεί να φωτογραφίζονται στις τουριστικές εκθέσεις και στις φιέστες των αφίξεων όταν όλα πάνε καλά και να εξαφανίζονται όταν η Ζάκυνθος διασύρεται. Δεν μπορούν να διεκδικούν δημόσια προβολή στις επιτυχίες και να κρύβονται στις αποτυχίες.
Η τοπική κοινωνία έχει δικαίωμα να γνωρίζει:
Πού είναι ο κυβερνητικός βουλευτής όταν το αεροδρόμιο καταρρέει;
Τι ενέργειες έχει κάνει για την ενίσχυση της αστυνομικής δύναμης και των ελέγχων;
Τι απαιτήσεις έχει θέσει προς τη Fraport;
Γιατί η Επιτροπή Τουρισμού παραμένει άφωνη μπροστά σε μια κατάσταση που πλήττει ευθέως την εικόνα του νησιού;
Η Νομαρχιακή Επιτροπή ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία Ζακύνθου καλεί όσους έχουν θεσμική ευθύνη να σταματήσουν να λειτουργούν ως εκπρόσωποι της κυβέρνησης στο νησί και να αρχίσουν να λειτουργούν ως εκπρόσωποι του νησιού απέναντι στην κυβέρνηση.
Γιατί όταν η Ζάκυνθος διασύρεται, η σιωπή δεν είναι επιλογή. Είναι πολιτική στάση. Και όσοι σήμερα σιωπούν, αύριο δεν μπορούν να ισχυριστούν ότι δεν γνώριζαν.
Η Ζάκυνθος δεν χρειάζεται χειροκροτητές της εξουσίας.
Χρειάζεται ανθρώπους που να διεκδικούν, να συγκρούονται και να υπερασπίζονται τον τόπο τους.
Κύρια σημεία της ομιλίας του βουλευτή Αρκαδίας και Τομεάρχη Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, στην Ολομέλεια της Βουλής, κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου «Εφαρμογή του Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο και λοιπές διατάξεις του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου»
Το νομοσχέδιο για το μεταναστευτικό-προσφυγικό παρουσιάζεται από την κυβέρνηση ως αναγκαία τομή που θα αποκαταστήσει την τάξη, θα αντιμετωπίσει την παράνομη μετανάστευση και θα διαμορφώσει ένα αποτελεσματικό πλαίσιο νόμιμης εισόδου και παραμονής πολιτών τρίτων χωρών στην Ελλάδα. Μάλιστα επιχειρείται να προσδοθούν στο νομοσχέδιο χαρακτηριστικά συνολικής μεταρρύθμισης.
Όμως πρόκειται για ένα νομοθετικό εγχείρημα, με το οποίο περισσότερο εξυπηρετούνται πολιτικές και επικοινωνιακές σκοπιμότητες, παρά ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες της χώρας.
Το μεταναστευτικό-προσφυγικό είναι ένα ζήτημα – δεν λέω πρόβλημα – που ανάγεται στην αρχή της ιστορίας και θα μείνει, διότι, ανεξαρτήτως εξελίξεων, οι μεταναστευτικές ροές, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, δεν πρόκειται να σταματήσουν.
Αποτελεί ένα από τα πιο σύνθετα και πολυδιάστατα ζητήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα και οι άλλες χώρες εισόδου της Νότιας Ευρώπης. Συνδέεται με τους πολέμους, τις γεωπολιτικές αναταράξεις και ανακατατάξεις που αυτοί επιφέρουν, με τις τεράστιες ανισότητες με τη φτώχεια και την εξαθλίωση, με τις δημογραφικές εξελίξεις, ακόμη και με την κλιματική αλλαγή. Η αντιμετώπισή του απαιτεί στρατηγική, διοικητική επάρκεια, κοινωνική συναίνεση και ευρωπαϊκή συνεργασία. Αυτή πρέπει να περιλαμβάνει κυρίως την κοινοτική αλληλεγγύη, που απαιτεί δίκαιο επιμερισμό των βαρών. Όμως, η Ε.Ε., με προεξάρχοντα τα κράτη-μέλη της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης αρνούνται να επιδείξουν κοινοτική αλληλεγγύη. Αντί αυτών, η κυβέρνηση επιλέγει να προσεγγίσει το ζήτημα μέσα υπό το πρίσμα της αυστηροποίησης και της επικοινωνιακής διαχείρισης.
Η κυβέρνηση εξακολουθεί να επενδύει πολιτικά σε μία ρητορική και πρακτική διαρκούς αυστηροποίησης έναντι των μεταναστών. Επιχειρεί να εμφανιστεί ως υπερασπιστής της «ασφάλειας» και της «αποτροπής», υιοθετώντας επιχειρήματα που απευθύνονται σε συγκεκριμένα ακροατήρια τα οποία αντιμετωπίζουν τη μετανάστευση αποκλειστικά ως απειλή.
Αυτό συνεπιφέρει ένα πολιτικό μήνυμα αντιφατικό: η χώρα δηλώνει ότι χρειάζεται μετανάστες για να λειτουργήσει η οικονομία, αλλά ταυτόχρονα καλλιεργεί ένα περιβάλλον κοινωνικής καχυποψίας έναντί τους.
Η αντίφαση αυτή δεν είναι απλώς πολιτική· είναι και πρακτική. Καμία σοβαρή μεταναστευτική πολιτική δεν μπορεί να πετύχει όταν αντιμετωπίζει τους ανθρώπους αποκλειστικά ως εργατικό δυναμικό μιάς χρήσης.
Οι μετανάστες δεν είναι, ούτε αριθμοί σε στατιστικούς πίνακες, ούτε εργατικά χέρια που εισάγονται και εξάγονται ανάλογα με τις ανάγκες της αγοράς. Είναι άνθρωποι που ζουν, εργάζονται, δημιουργούν οικογένειες και συμμετέχουν στην κοινωνική ζωή. Η ένταξη, η εκπαίδευση, η γλωσσική υποστήριξη και η κοινωνική συνοχή αποτελούν κρίσιμες παραμέτρους μιάς σχετικής επιτυχημένης πολιτικής. Στο νομοσχέδιο, όμως, οι διαστάσεις αυτές εμφανίζονται υποβαθμισμένες ή απούσες.
Οι μεταναστευτικές ροές δεν καθορίζονται πρωτίστως από τις ποινικές διατάξεις των χωρών υποδοχής. Καθορίζονται από πολέμους, εμφύλιες συγκρούσεις, οικονομική εξαθλίωση, πολιτικές διώξεις και κλιματικές καταστροφές. Όταν κάποιος εγκαταλείπει μια εμπόλεμη περιοχή ή μια χώρα όπου δεν μπορεί να εξασφαλίσει τα στοιχειώδη για την επιβίωσή του, η αυστηροποίηση της διοικητικής ή ποινικής διαδικασίας δύσκολα λειτουργεί αποτρεπτικά.
Αντιθέτως, πολλές φορές οδηγεί σε μεγαλύτερη παρανομία, ενισχύει τα κυκλώματα των διακινητών και αυξάνει την εκμετάλλευση ευάλωτων πληθυσμών. Όσο πιο δύσκολη γίνεται η νομιμοποίηση και η νόμιμη πρόσβαση στην εργασία, τόσο περισσότερο ενισχύεται η παραοικονομία.
Η ιδεολογική κατεύθυνση που διαφαίνεται σε ορισμένες ρυθμίσεις συνεπάγεται τη μεταφορά (και) στο πεδίο της μετανάστευσης της λογικής «νόμου και τάξης», σύμφωνα με την οποία κάθε κοινωνικό πρόβλημα αντιμετωπίζεται πρωτίστως μέσω της αυστηροποίησης των ελέγχων και της επέκτασης των κατασταλτικών μηχανισμών που δεν παράγει αποτελεσματικές δημόσιες πολιτικές.
Η μετανάστευση δεν είναι ζήτημα δημόσιας τάξης μόνον. Είναι ζήτημα αγοράς εργασίας, δημογραφικής πολιτικής, εξωτερικών σχέσεων, εκπαίδευσης, κοινωνικής συνοχής και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Όταν αντιμετωπίζεται μονοδιάστατα, το αποτέλεσμα είναι αναπόφευκτα ελλιπές.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η δημογραφική διάσταση του ζητήματος. Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις χώρες με τις δυσμενέστερες δημογραφικές προοπτικές στην Ευρώπη. Η γήρανση του πληθυσμού και η μείωση των γεννήσεων προκαλούν σοβαρές πιέσεις στο ασφαλιστικό σύστημα, στην αγορά εργασίας και στις αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας. Αυτή η πραγματικότητα δεν μπορεί να αγνοείται.
Όμως, το νομοσχέδιο αποφεύγει να εντάξει τη μετανάστευση σε έναν ευρύτερο δημογραφικό σχεδιασμό.
Η Ελλάδα αποτελεί χώρα πρώτης γραμμής στα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η αποτελεσματική διαχείριση των μεταναστευτικών ροών προϋποθέτει κοινές ευρωπαϊκές πολιτικές, αναλογική κατανομή των βαρών και μηχανισμούς αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών-μελών.
Ωστόσο, η κυβέρνηση της ΝΔ επιλέγει να μη διεκδικεί ουσιαστικές αλλαγές στους μηχανισμούς κατανομής των βαρών.
Προτιμά να καλλιεργεί την εικόνα μιας χώρας που αντιμετωπίζει μόνη της τις προκλήσεις. Αυτή η προσέγγιση ενδέχεται να αποφέρει βραχυπρόθεσμα επικοινωνιακά οφέλη, δεν συμβάλλει όμως στη διαμόρφωση βιώσιμων λύσεων.
Συμπερασματικά, το βασικό πρόβλημα του νομοσχεδίου δεν βρίσκεται σε κάποιες επιμέρους ρυθμίσεις. Βρίσκεται στη συνολική του φιλοσοφία. Πρόκειται για ένα νομοθέτημα που αντιμετωπίζει τη μετανάστευση ως ζήτημα διαχείρισης κινδύνου και όχι ως διαρθρωτική πραγματικότητα που θα συνεχίσει να αποτελεί ζήτημα και της ελληνικής κοινωνίας.
Η χώρα χρειάζεται μια διαφορετική προσέγγιση. Χρειάζεται αποτελεσματική φύλαξη των συνόρων, αλλά και σεβασμό στο κράτος δικαίου. Χρειάζεται νόμιμες και διαφανείς οδούς μετανάστευσης, αλλά και ουσιαστική προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Χρειάζεται πολιτικές ένταξης, εκπαίδευσης και κοινωνικής συνοχής. Χρειάζεται μια ειλικρινή συζήτηση για το δημογραφικό μέλλον της χώρας. Και πάνω απ’ όλα χρειάζεται μια πολιτική που να στηρίζεται στον ρεαλισμό και όχι στην επικοινωνία.
Ομιλία της Ε’ Αντιπροέδρου της ΒτΕ και βουλευτή Άρτας του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, Όλγας Γεροβασίλη, στην ολομέλεια της Βουλής στη συζήτηση για το σ/ν του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Κι ενώ ο κ. Πρωθυπουργός μόλις χθες προέβη σε ανακύκλωση προσώπων για να κλείσει τις διαρροές στα δεξιά του, ενώ ταυτόχρονα ο Πρωθυπουργός βρίσκεται υπό δημόσιο εκβιασμό από τον ισραηλινό απόστρατο που πούλησε στην ΕΥΠ το predator, σήμερα, στην Βουλή συζητάμε την ενσωμάτωση των πρακτικών της «άλλης πλευράς του Ατλαντικού» στην Ελλάδα.
Αναφέρομαι στην «τραμπική» «ICE», την Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής του Trump. Γιατί αυτή η φιλοσοφία κρύβεται πίσω από αυτό το νομοσχέδιο.
Κοιτάξτε, δεν αρνείται κανείς ότι χρειάζεται έλεγχος στα σύνορα. Και έλεγχος χρειάζεται και οι νόμοι να εφαρμόζονται και το διεθνές δίκαιο να τηρείται. Και χρειάζονται και μέτρα για την καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης και για την καταστολή των διακινητών.
Κι απ’ την άλλη χρειάζονται και μέτρα για την ενσωμάτωση και την ένταξη στην κοινωνία των ανθρώπων που δικαιούνται άσυλο. Αλλά εσείς έχετε περάσει στο άλλο άκρο. Οι καταγγελίες για παράνομες επαναπροωθήσεις όλο και πληθαίνουν. Το τραύμα της Πύλου, με εκατοντάδες ψυχές να έχουν χαθεί, παραμένει ανοιχτό. Σε 5 μέρες κλείνουν 3 χρόνια απ’ την Πύλο…
Ας δούμε τι προβλέπεται στο νομοσχέδιο με τα εφαρμοστικά μέτρα του Ευρωπαϊκού Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο. Σημειώνω, πάντως ότι το Σύμφωνο αυτό η ευρωομάδα της Αριστεράς το καταψήφισε.
Πρώτα απ’ όλα καθιερώνεται νέα διαδικασία ελέγχου στα σύνορα:
Οι νεοαφιχθέντες θα υποβάλλονται σε ταυτοποίηση και ιατρικό έλεγχο αλλά και σε λήψη βιομετρικών δεδομένων. Βιομετρικά δεδομένα θα λαμβάνονται ακόμη και από τους ανήλικους, κάτι στο οποίο αντιτίθεται ευθέως η ένωση Διοικητικών Δικαστών.
Η αίτηση ασύλου θα εξετάζεται με τη λεγόμενη «διαδικασία συνόρων». Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες θα κρατούνται σε κέντρα κράτησης. Η απόρριψη της αίτησης ασύλου οδηγεί σε διαδικασία επιστροφής, με δυνατότητα μάλιστα απέλασης σε «κόμβους επιστροφής» (return hubs) εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τι έχουμε, λοιπόν, εδώ; Έχουμε τη θέσπιση ενός καθεστώτος αποστέρησης κεκτημένων δικαιωμάτων. Θα αναφερθώ σε 3 σημεία:
Σημείο Πρώτο: Παράνομη και επ’ αόριστον, defacto κράτηση.
Με το νομοσχέδιο προβλέπεται ότι οι αιτούντες άσυλο θα οδηγούνται σε παράνομη κράτηση, κατά παράβαση του ευρωπαϊκού και διεθνούς δικαίου, ακόμη και των Συνθηκών της Γενεύης. Κράτηση χωρίς δίκη, κράτηση προαποφασισμένη και επ’ αόριστον. Τα λένε οι διοικητικοί δικαστές στο υπόμνημα που έστειλαν στις επιτροπές:
Στο άρθρο 25 προβλέπεται ότι η αρχική περίοδος κράτησης των αιτούντων διεθνή προστασία θα γίνει 90 ημέρες (από 50 που προβλέπεται σήμερα), με δυνατότητα παράτασης έως 18 μήνες. Επίσης, το ίδιο πρόσωπο μπορεί να υπάγεται σε διαδοχικά καθεστώτα κράτησης, ακόμη και πάνω από 18 μήνες. Ευθεία παράβαση της αρχής της αναλογικότητας και του άρθρου 5 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Δηλαδή, τι έχουμε εδώ; Μια θέσπιση να μην εφαρμόζεται ούτε καν το δεκαοκτάμηνο της ανώτατης προσωρινής κράτησης του ποινικού μας δικαίου. Εδώ θεσπίζεται πραγματικά μια νομική μαύρη τρύπα, ένα κενό δικαίου, με ανθρώπους να τελματώνουν σε ένα διαρκώς ανανεούμενο δεκαοκτάμηνο διοικητικής κράτησης.
Σημείο Δεύτερο: Ανήλικοι.
Προβλέπεται (στο άρθρο 40) η στέγαση παιδιών με ενήλικες κατά παράβαση κάθε λογικής πρόνοιας αλλά και ρητά του άρθρου 3 της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού.
Επιπλέον, στο άρθρο 82 προβλέπεται η δυνατότητα τοποθέτησης κάθε ασυνόδευτου παιδιού άνω των 16 ετών, σε «ασφαλείς ζώνες» των camps, ακόμη και στην περίπτωση που εκεί δεν παρέχονται υπηρεσίες παιδικής προστασίας.
Αυτά συνιστούν σημαντικότατες υποχωρήσεις του ήδη μειωμένου πλαισίου παιδικής προστασίας.
Κρατήστε ότι στις λεγόμενες «ασφαλείς ζώνες» τα ασυνόδευτα παιδιά παραμένουν υπό καθεστώς de facto κράτησης και οι συνθήκες είναι απολύτως ακατάλληλες για παρατεταμένη διαμονή παιδιών, όπως διαπιστώνει ο Συνήγορος του Πολίτη.
Σημείο Τρίτο: ReturnHubs.
Δεν είναι εκπληκτικό, Γαλλία και Ισπανία να αντιτίθενται στη θέσπιση κόμβων επιστροφών, στρατοπέδων συγκέντρωσης δηλαδή και να πρωτοστατεί η Ελλάδα μαζί με τη Γερμανία; Είναι κοινά τα συμφέροντα της χώρας μας, ως χώρα υποδοχής με τις ηπειρωτικές χώρες;
Σε ποια ακροδεξιά λογική διολισθαίνει η Κυβέρνηση κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου; Πού τα έχετε δει αυτά τα εξω-εδαφικά κέντρα κράτησης; Αυτά τα έκαναν οι Αμερικανοί για να λένε ότι σε όποιο κέντρο κράτησης είναι εκτός του εδάφους τους, ότι εκεί δεν εφαρμόζεται το αμερικανικό δίκαιο. Χειρότερα από το ELLIS Island…πιο κοντά σε κάτι τύπου Guantanamo…
Εν προκειμένω, στο άρθρο 159 προβλέπεται ότι η εκτέλεση απόφασης επιστροφής που αφορά υπήκοο τρίτης χώρας ή ανιθαγενή μπορεί να πραγματοποιείται και μέσω της μεταφοράς του σε τρίτη χώρα που λειτουργεί ως «κέντρο επιστροφής».
Όπως, όμως, επεσήμαναν και οι φορείς στις Επιτροπές: «η ίδρυση κέντρων επιστροφής σε τρίτες χώρες θέτει σοβαρά ζητήματα συμβατότητας με την αρχή της μη επαναπροώθησης, το δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας και την απαγόρευση αυθαίρετης κράτησης.»
Αλλά αυτά κάνετε. Την ακροδεξιά μισαλλόδοξη ρητορική σας την κάνετε πράξη, καταπατώντας το κράτος δικαίου και τους ίδιους τους νόμους του.
Σκληρή κριτική στην κυβέρνηση και στον υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου Θάνο Πλεύρη άσκησε από το βήμα της Βουλής ο βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος Χρήστος Γιαννούλης, κατά τη συζήτηση για το μεταναστευτικό.
Ο κ. Γιαννούλης κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι χρησιμοποιεί ένα ζήτημα που συνδέεται άμεσα με τις ανθρωπιστικές αξίες και το διεθνές δίκαιο προκειμένου να εξυπηρετήσει εσωτερικές πολιτικές σκοπιμότητες και να διατηρήσει ισορροπίες στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας.
Αναφέρθηκε ειδικά στις παρεμβάσεις των υπουργών Θάνου Πλεύρη, Μάκη Βορίδη και Δημήτρη Καιρίδη, κάνοντας λόγο για αντικομμουνιστική ρητορική και προσπάθεια μετατόπισης της συζήτησης από την ουσία των προβλημάτων στις ιδεολογικές αντιπαραθέσεις.
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ υπερασπίστηκε τον ρόλο του Λιμενικού Σώματος, υπογραμμίζοντας ότι αποτελεί σώμα δημόσιων λειτουργών που επιτελεί κρίσιμο έργο για την προστασία της ανθρώπινης ζωής και της ασφάλειας στη θάλασσα και δεν μπορεί να μετατρέπεται σε πεδίο κομματικών πειραματισμών ή επικοινωνιακών σχεδιασμών.
Παράλληλα, άσκησε κριτική στις κυβερνητικές εξαγγελίες για τη δημιουργία νέων δομών και ειδικών Σωμάτων, κάνοντας λόγο για επανάληψη αποτυχημένων επιλογών, όπως εκείνη της πανεπιστημιακής αστυνομίας, με μοναδικό στόχο την εξυπηρέτηση πολιτικών και επικοινωνιακών σκοπιμοτήτων.
Ο Χρήστος Γιαννούλης προειδοποίησε ότι η κυβέρνηση διολισθαίνει ολοένα και περισσότερο σε πρακτικές και ρητορικές που παραπέμπουν στην ακροδεξιά, ενώ σημείωσε ότι επτά χρόνια μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας, η Νέα Δημοκρατία επιλέγει την πόλωση και τον διχασμό αντί των ουσιαστικών λύσεων στα μεγάλα προβλήματα της κοινωνίας.
«Το μεταναστευτικό απαιτεί σοβαρότητα, σεβασμό στο διεθνές δίκαιο και προστασία της ανθρώπινης ζωής. Δεν μπορεί να αποτελεί εργαλείο πολιτικής εκμετάλλευσης ούτε πεδίο διαγωνισμού με την ακροδεξιά», υπογράμμισε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, καλώντας την κυβέρνηση να εγκαταλείψει τη στρατηγική της πόλωσης και να αναλάβει τις ευθύνες της απέναντι στην κοινωνία και τη δημοκρατία.
Σκληρή κριτική στην κυβέρνηση και στους υπουργούς Μάκη Βορίδη και Θάνο Πλεύρη άσκησε από το βήμα της Βουλής ο βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία Χρήστος Γιαννούλης.
Ο κ. Γιαννούλης τόνισε ότι ο ρόλος της κυβέρνησης είναι να λογοδοτεί και να απαντά στα ερωτήματα της κοινωνίας και της αντιπολίτευσης και όχι να επιχειρεί τη μεταφορά της συζήτησης σε επικοινωνιακές αντιπαραθέσεις.
«Κυρίαρχα η κυβέρνηση είναι εδώ για να απαντά και όχι να ρωτά την αντιπολίτευση και να δημιουργεί εντυπώσεις», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι αντιμετωπίζει με δυσανεξία κάθε επίκληση του διεθνούς δικαίου, του κράτους δικαίου και της θεσμικής λογοδοσίας, ενώ επισήμανε πως συστηματικά στοχοποιούνται δημόσιοι λειτουργοί και θεσμικοί παράγοντες όταν οι θέσεις ή οι ενέργειές τους δεν συμβαδίζουν με το κυβερνητικό αφήγημα.
Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η υπεράσπιση της ανθρώπινης ζωής, της συνταγματικής νομιμότητας, της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και της δεοντολογίας δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως στοιχείο πολιτικής αντιπαράθεσης, αλλά αποτελεί θεμελιώδη υποχρέωση κάθε δημοκρατικού πολιτεύματος.
Ο Χρήστος Γιαννούλης επέκρινε επίσης την αλαζονική, όπως τη χαρακτήρισε, πρακτική της κυβέρνησης να αποφεύγει την ουσία των πολιτικών ζητημάτων και να αναζητά διαρκώς αντιπερισπασμούς, σημειώνοντας ότι οι πολίτες απαιτούν ξεκάθαρες απαντήσεις και όχι επικοινωνιακές κατασκευές.
Κλείνοντας την παρέμβασή του, επισήμανε ότι τα εσωτερικά ζητήματα και οι ισορροπίες της συντηρητικής παράταξης δεν αφορούν την κοινωνία, η οποία ζητά λύσεις στα πραγματικά προβλήματα της καθημερινότητας και σεβασμό στους δημοκρατικούς θεσμούς.
«Είμαστε εδώ για να υπηρετούμε τους πολίτες και τους ανθρώπους. Η κυβέρνηση οφείλει να δώσει απαντήσεις στα κρίσιμα ζητήματα και να σταματήσει να μετατρέπει τη δημόσια συζήτηση σε πεδίο εντυπώσεων», υπογράμμισε.
We use cookies and similar technologies to improve your experience on our website.
Read our Privacy Policy.
