Συντάκτης: admin

Η απάντηση στο ερώτημα τι κόμμα θέλουμε είναι η απάντηση στο τι κόμμα είχαμε; Ήταν το κόμμα που θέλαμε; Μετά την τακτική αναδίπλωση του Ιουλίου του 2015 που ο λαός κατάλαβε ότι δεν ηττηθήκαμε αλλά ήταν αναγκαία για να κρατήσουμε την κοινωνία όρθια. Χωρίς αριστερόμετρα, χρειάζεται ο κόσμος να έρθει μαζί μας. Η κουλτούρα και η συλλογική δουλειά αποτρέπει την πασοκοποίηση και όχι οι κλειστές πόρτες στην κοινωνία. Για πρώτη φορά οι ολιγάρχες λογοδοτούν για το που πήγαν τα λεφτά και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε. Να σκεφθούμε τι νίκες πετύχαμε ως τώρα και τι έχουμε ακόμα μπροστά μας να πετύχουμε.
Αναφερόμενος στην ευρωμεσογειακή σύνοδο αναρωτήθηκε ποιος θα το πίστευε πριν από ένα χρόνο ότι θα διοργανωνόταν κάτι τέτοιο με επιτυχία. Στάθηκε σε μια σειρά μέτρων κοινωνικής ανακούφισης και είπε πως όλα αυτά δεν υπάρχουν στα δελτία ειδήσεων. Συμπλήρωσε ότι έχουν εξασφαλιστεί 300 εκ από τους καναλάρχες, από τους φόρους που ψηφίζονταν αλλά δεν καταλογίζονταν ή από τις άδειες που ποτέ δεν υπήρξαν.

Τόνισε πως διαφωνεί με αυτούς που υποστηρίζουν ότι ασκούνται ακραία νεοφιλελεύθερα προγράμματα. Όπως είπε η συμφωνία που εφαρμόζεται αποτελεί μείγμα που αποτυπώνει και την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Υπογράμμισε πως το άγχος των αντιπάλων του ΣΥΡΙΖΑ είναι να αποχωρήσει από τη διακυβέρνηση της χώρας και να ζητήση συγνώμη που τη διεκδίκησε.

Είναι πολλά αυτά που ζήσαμε, είμαι βαθιά πεισμένος ότι κάναμε τη σωστή επιλογή μιας Αριστεράς που μάχεται και δεν κάνει πίσω. Συλλογική αυτοκριτική που πρέπει να κάνουμε για να αποφύγουμε τα λάθη του παρελθόντος. Έλειψε το πολιτικό καθοδηγητικό κέντρο σε κρίσιμες αποφάσεις. Το κόμμα πρέπει να έχει το ειδικό βάρος των μεγάλων επιλογών. Πολλές μάχες στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης ως σήμερα, τις έδωσε ο καθένας μόνος του. Χρειάζεται ένα πολιτικό κέντρο και αυτό το κέντρο είναι το κόμμα. Πέρα από τα πεδία της αντιπαράθεσης και της διαπραγμάτευσης που κερδίσαμε πολλά πράγματα η εκάστοτε αντιπαράθεση με τους θεσμούς εξαρτάται από τους εκάστοτε συσχετισμούς. Αυτό που μας δεσμεύει για τις ιδιωτικοποιήσεις είναι αυτά που είπαμε το Σεπτέμβρη στον ελληνικό λαό. Με κάθετο τρόπο, ο Π. Σκουρλέτης τάχθηκε κατά της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ.

Αν η απομείωση του χρέους συνοδεύεται από νέο μνημόνιο αυτό θα πρέπει να απαντηθεί. Δεν μπορούμε να γίνουμε φορείς ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών που βλέπουν την υγεία, την παιδεία ως εμπόρευμα. Δεν υιοθετούμε το πρόγραμμα, είναι ξένο με μας. Το κόμμα είναι ενιαίο και θα έχουμε αποκαταστήσει τον πραγματικό χαρακτήρα των τάσεων ως συλλογικά όργανα και όχι με προσυννενοήσεις από πριν. Να ανατρέχουμε στα μεγάλα ιδανικά μας για να στοχεύουμε στον ορίζοντα του κοινωνικού μετασχηματισμού.

Θα ήθελα μετά από χρόνια να βλέπουν οι τότε αριστεροί το Νίκο το Φίλη ή τον Πάνο το Λάμπρου και αισθάνονται τόσο υπερήφανοι όσο εμείς αισθανόμαστε για τονΤάκη Μπενά.

Αγαπητά αδέλφια μας του ΣΥΡΙΖΑ, σύντροφε Αλέξη Τσίπρα, είναι μια μεγάλη τιμή για μένα να εκπροσωπώ το Σαντινιστικό Μέτωπο Εθνικής Απελευθέρωσης και φέρνω μαζί μου τα χαιρετίσματα και τους θερμούς χαιρετισμούς του συντρόφου Ντανιέλ Ορτέγκα. Αυτοί που με 4 δραχμές θέλουν να αγοράσουν την Ακρόπολη και να κλέψουν την ψυχή του ελληνικού λαού πρέπει να σταματήσουν. Ο ΣΥΡΙΖΑ για εμάς εκπροσωπεί τις μάχες που δίνουμε ενάντια στο διεθνή καπιταλισμό. Εκπροσωπεί την άμυνα των φτωχών όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και όλου του κόσμου. Η Ελλάδα για μας είναι ένας φάρος με φως και δικαιοσύνη. Ευχαριστήρια του Νικαραγουανού λαού για τις προσπάθειες που κάνετε να σώσετε ανθρώπινες ζωές με τα ναυάγια στη θάλασσα.

Τον χαιρετισμό του προέδρου Τζαλάλ Ταλαμπάνι και του κόμματος Πατριωτική Ένωση Κουρδιστάν (PUK) μετέφερε εκπρόσωπος του κόμματος, στο 2ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ

Είπε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, οι εργαζόμενοι και οι φτωχοί, αντιμετωπίζουν μια οικονομική κρίση και εμείς παράλληλα με την κρίση αυτή, δίνουμε μια μεγάλη μάχη κατά του ISIS, τους εχθρούς της παγκόσμιας ελευθερίας.

Εσείς, συνέχισε, απευθυνόμενος στο Συνέδριο, θέλετε μέσα από τον δικό σας αριστερό κόσμο να πετύχετε την σύγχρονη δημοκρατία, καθώς και δικαιοσύνη και εμείς θέλουμε να απελευθερώσουμε το Κουρδιστάν από τους αποίκους και να γίνουμε ένα ζωντανό κομμάτι της δημοκρατίας στην Μέση Ανατολή και στον κόσμο.

Για εσάς, πρόσθεσε, τα προβλήματα, η κρίση και διάφορα σχέδια έφεραν την χώρα σας σε κίνδυνο την εποχή της παγκοσμιοποίησης, εμείς στα προηγούμενα 200 χρόνια, όχι μόνο δεν είμαστε ανεξάρτητοι από τα χέρια φασιστών και εθνικιστών, αλλά και το έθνος μας ακόμα κινδυνεύει.

Γι’ αυτό, με προσοχή, υπενθυμίζουμε σε εσάς που έχετε ανεξάρτητο κράτος με μεγάλο πολιτισμό, ότι λόγω της οικονομικής κρίσης οι αριστεροί εξεγείρονται, αλλά Κούρδοι, Αρμένοι, Αμαζίχοι, Τσερκέζοι, Μπελούτζι, Σριάνι και Παλαιστίνιοι, δεν έχουμε κράτος, αλλά ούτε πολιτικά, οικονομικά, παραδοσιακά, δημοκρατικά δικαιώματα, είπε ο εκπρόσωπος της Πατριωτικής `Ένωσης Κουρδιστάν.

Ανέφερε ότι τα περισσότερα σχέδια διαφόρων χωρών, καθώς και αποικιοκρατών και δικτατόρων, με την Συνθήκη της Λωζάνης (1923), την Συνθήκη της Σίνδου (1952) και την Συμφωνία της Αλγερίας (1975), ήταν κατά του Κουρδιστάν, ενώ ετοιμάζονται, για άλλη μια φορά, να υπογράψουν μια συνθήκη με άλλη ονομασία.

Είπε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σύγχρονη αριστερά και ταυτόχρονα μια νέα εμπειρία και ως εκ τούτου είναι πολύ σημαντικό να πετύχει στους στόχους του, προσθέτοντας, ότι αυτή η επιτυχία είναι πολύ σημαντική και για το Κουρδιστάν, καθώς τα κόμματα του Κουρδιστάν έχουν στρατηγικό συμφέρον να επιτύχουν οι αριστεροί και δημοκράτες της Δύσης, σε ζητήματα δημοκρατίας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Εκφράζοντας την βεβαιότητα της Πατριωτικής Ένωσης Κουρδιστάν, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει επιλέξει ένα σύγχρονο τρόπο για την επίλυση των προβλημάτων του, πρόσθεσε ότι μέχρι την επίλυση των

πολιτικών, οικονομικών, συνταγματικών και δημοκρατικών ζητημάτων, ποτέ δεν τελειώνουν οι κακές διαφορές μεταξύ Βορρά και Νότου, ενώ οι εχθροί της δημοκρατίας, οι δικτάτορες, οι δυνάμεις του Σαλαφισμού και οι τρομοκράτες, θα είναι μεγάλο αγκάθι για την ασφάλεια, την σταθερότητα και την δημοκρατία.

Επισήμανε ότι οι δημοκρατικές δυνάμεις στα κομμάτια του Κουρδιστάν, έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην επιτυχία της δημοκρατίας και το μέλλον της περιοχής, ενώ ο δημοκρατικός κουρδικός αγώνας έχει γίνει αγώνας και των άλλων λαών της Μέσης Ανατολής.

Γι’ αυτό περιμένουμε από το αγωνιστικό κόμμα σας, να ισχυροποιήσει τις σχέσεις του με τις κουρδικές δυνάμεις εις βάθος, ώστε μαζί οι δυνάμεις της αριστεράς και της δημοκρατίας, να ευρύνουμε το μέτωπο του αγώνα της δημοκρατίας, είπε.

Εσείς συνεχίστε τον αγώνα για την επίλυση της οικονομικής κρίσης και υπέρ της κοινωνικής δικαιοσύνης και εμείς θα συνεχίσουμε τον αγώνα και τις θυσίες μας για την δημοκρατία, κατέληξε στον χαιρετισμό του στο 2ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, ο εκπρόσωπος της Πατριωτικής Ένωσης Κουρδιστάν.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Το Φεβρουάριο του 2015 ο λαός έκανε μια επιλογή, που επιβεβαιώθηκε και με τις δεύτερες εκλογές το Σεπτέμβριο παρά το ότι είχαμε περάσει την οδυνηρή εμπειρία των αυταπατών και του νέου Μνημονίου. Ο λαός εμπιστεύθηκε τον ΣΥΡΙΖΑ όχι ως το μικρότερο κακό, αλλά ως μια προσδοκία μετάβασης σε ένα νέο ιστορικό κύκλο.  Μας αφορά πάντα όχι μόνον αυτό που είμαστε αλλά και αυτό που δεν έχουμε γίνει ακόμη. Ζητούμενο είναι πώς μπορεί να διαμορφωθεί, με ποια διάρκεια και βάθος αυτή η νέα ηγεμονία.  
Αναμφίβολα, μας ψήφισαν όσοι ένιωσαν τη συντριβή της κρίσης. Συνεπώς η ψήφος στο ΣΥΡΙΖΑ έχει συγκεκριμένες ταξικές αναφορές. Αλλά η ψήφος αυτή δεν είναι συνδικαλιστική, δεν περιορίζεται σε μια οικονομίστικη θεώρηση της κρίσης. Οι πολίτες, μέσα στις μεγάλες δυσκολίες της λιτότητας, επιλέγουν τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί διαισθάνονται μια προγραμματική ταυτότητα με την οποία ιχνηλατούνται δρόμοι για μια εναλλακτική κοινωνική προοπτική, στην Ελλάδα και την Ευρώπη.
Γι αυτό όσοι από τους αντιπάλους μας επιμένουν στο σχήμα της «αριστερής παρένθεσης», παρά τις αλλεπάλληλες  εφορμήσεις τους, διαπιστώνουν  ότι δεν μπορούν να κερδίσουν. Δεν μπορούν να διαμορφώσουν όρους δικής τους ηγεμονίας. Ενόσω μάλιστα ο ΣΥΡΙΖΑ, ως κυβέρνηση και κόμμα, επιβεβαιώνει την εναλλακτικότητά του, τόσο οι εφορμήσεις του κατεστημένου (με την εξ αντικειμένου στήριξη αλλοπρόσαλλων και σεχταριστικών πολιτικών μιας κάποιας αυτάρεσκης  Αριστεράς, που συχνά επικοινωνεί με το διευρυνόμενο φαινόμενο της αντιπολιτικής), οι εφορμήσεις του κατεστημένου προσλαμβάνουν χαρακτήρα τυχοδιωκτισμού και απόπειρας πολιτικής αποσταθεροποίησης, με αποτέλεσμα να απειλούνται τα συμφέροντα της κοινωνίας.  

Η επιλογή της αριστερής διακυβέρνησης μέσα σε ένα δυσμενές διεθνές πλαίσιο που επιβάλλει μνημονιακούς καταναγκασμούς στη χώρα μας, αποτελεί ένα στοίχημα. Η ρύθμιση του χρέους έχει συνομολογηθεί και από τους δανειστές ως το δεύτερο στοιχείο του συνολικού σχεδίου για να βγει η χώρα από την κρίση. Από τον Σεπτέμβριο και μετά υποχρεωθήκαμε να εφαρμόσουμε μέτρα ακραίας λιτότητας αλλά και επιλογές νεοφιλελεύθερης έμπνευσης που παγιοποιούνται στη συνολική λειτουργία της οικονομίας αλλά και του πολιτεύματος.
Είναι χρέος μας να συναρτήσουμε την πορεία των συμφωνημένων με την ικανοποίηση της δέσμευσης για το χρέος, αλλά και με την αυτονόητη δημοκρατική αρχή ότι η συγκρότηση της κοινωνίας δεν μπορεί να υπακούει «στην υπέρτατη αρχή» του ανταγωνισμού.      Από αυτή την παραδοχή προκύπτουν δύο υποχρεώσεις για μια κυβέρνηση της Αριστεράς:
Πρώτη υποχρέωση,  η μάχη για τη βελτίωση της καθημερινότητας που ισοδυναμεί με την καλύτερη δυνατή διαχείριση. Αυτή τη μάχη δώσαμε για παράδειγμα στο υπουργείο Παιδείας πετυχαίνοντας να ανοίξουν  τα σχολεία στη ώρα τους μετά από τριάντα χρόνια κακοδιαχείρισης και καθυστερήσεων, παρά τον τότε πακτωλό των κοινοτικών προγραμμάτων. Και

Δεύτερη υποχρέωση  Η μάχη για την καθημερινότητα και τη διαχείριση να ενταχθεί σε έναν ορίζοντα μεταρρυθμίσεων, που θα ανατρέπουν το αξιακό παράδειγμα του νεοφιλελεύθερου ανταγωνισμού και θα προωθούν παντού τη δημοκρατία, θα αντιπαρατίθενται στη ξενοφοβία και το ρατσισμό. Πρόσφατη και σε εξέλιξη είναι η μάχη για την εκπαίδευση των παιδιών προσφύγων, που, ακριβώς χάρη στην ηγεμονία των αξιών του ΣΥΡΙΖΑ, βρίσκει ανταπόκριση στην κοινωνία.  
Στην περίπτωση της εκπαίδευσης αγωνιζόμαστε από την προσχολική ηλικία έως και την τριτοβάθμια εκπαίδευση για ένα σχολείο ισότητας και ποιότητας. Δεν είμαστε ικανοποιημένοι από το σημερινό σχολείο. Ήδη προχωρούμε σε αλλαγές, με εμπιστοσύνη στον εκπαιδευτικό και με πρωταρχική αποστολή του σχολείου την παιδεία και τα δικαιώματα των παιδιών και όχι τη λειτουργία του σχολείου ως πελατειακού μηχανισμού. Είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε και να παρουσιάσουμε το τριετές σχέδιο μεταρρυθμίσεων στην εκπαίδευση, προκειμένου η ανθρωπιστική κατεύθυνση της παιδείας να συναρμόζεται με τις κατευθύνσεις εξόδου της χώρας από την κρίση. Αυτό το σχέδιο εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων προϋποθέτει βεβαίως μεγαλύτερη κρατική ενίσχυση προς τη δημόσια εκπαίδευση που ο ρυθμός αύξησής της θα ακολουθήσει το ρυθμό μεγέθυνσης του ΑΕΠ. Και είναι αυτό μια δέσμευση της κυβέρνησης της Αριστεράς στο πλαίσιο της ευρύτερης προτεραιότητας για το νέο κοινωνικό κράτος.

Η κρίση που ζούμε δεν είναι στενά οικονομική και η έξοδος από αυτή δεν αφορά μόνο την ανάταξη της οικονομίας. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δυνητικά συνιστά ένα εναλλακτικό παράδειγμα διακυβέρνησης που αφορά το ήθος των κυβερνώντων, τη δημοκρατική σχέση και την ειλικρίνεια με τους πολίτες, αλλά και την αποκατάσταση χρόνιων παθογενειών και θεσμικών εκκρεμοτήτων.
Μία από τις εκκρεμότητες είναι και η σχέση Πολιτείας-Εκκλησίας. Υπάρχουν πολλά πεδία διευκρινίσεων  και χωρισμού, που δεν προϋποθέτουν συνταγματική αναθεώρηση. Ένα από αυτά είναι  η διαχρονική επιδίωξη της εκκλησιαστικής διοίκησης να ασκεί έλεγχο φρονηματισμού των μαθητών και των εκπαιδευτικών.
Επί του συμβολικού μάλιστα, αυτή επιχειρείται να δικαιολογηθεί με την συνύπαρξη στο ίδιο υπουργείο της παιδείας της έρευνας και των θρησκευμάτων. Το θέλουμε αυτό;
Η πρόσφατη αιφνίδια ανάφλεξη για το θέμα των θρησκευτικών (που για μας, όπως είδατε, δεν αποτέλεσε αφορμή για μια μετωπική σύγκρουση της Πολιτείας με την Εκκλησία), ελπίζουμε να μην επιβεβαιώσει τους φόβους ότι η ιεραρχία διεκδικεί να θέσει όρους, εισβάλλοντας και πάλι στην πολιτική.
Ορισμένοι πολίτες καλόπιστα διερωτώνται: έχουμε τόσα προβλήματα, μήπως είναι εκ του περισσού όλη αυτή η αντιπαλότητα με την εκκλησία; Τονίζω δεν πρόκειται για αντιπαλότητα εκ μέρους μας αλλά για υπεράσπιση του κοσμικού χαρακτήρα του δημοκρατικού σχολείου. Και σημειώνουμε ότι από την κρίση δεν θα βγούμε επιστρέφοντας στους αναχρονισμούς και τις χρεωκοπημένες αξίες του παρελθόντος. Κανείς δεν είναι έξω από την κρίση. Κανείς δεν είναι αναμάρτητος. Για τη σημερινή κατάσταση του λαού μας ευθύνεται ο καθένας με το μερίδιό του, πολιτικά κόμματα, οικονομικοί παράγοντες, μιντιάρχες και άλλοι θεσμοί οι οποίοι όλοι, άλλωστε, είναι εκ του κόσμου τούτου. Η έξοδος από την κρίση δεν μπορεί να γίνει με επιστροφή σε νοοτροπίες, συμφέροντα, σχέσεις εξουσίας και ιδεολογικές εμμονές που αποτελούν αιτίες της κρίσης. Και αυτή ακριβώς η οπτική για την δημοκρατική αναγέννηση της χώρας είναι κατεξοχήν έργο της δικής μας κυβέρνησης.

Περίπου δυο χρόνια μετά,  η κυβέρνηση και το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκονται σε μια καμπή.  Βρίσκονται μπροστά στο ανοιχτό στοίχημα να σηματοδοτήσουν την αφετηρία μετάβασης σε ένα νέο ιστορικό κύκλο. Προϋπόθεση γι αυτό είναι να μην περιπέσουμε από στη Σκύλα των αυταπατών στην Χάρυβδη της ηττοπάθειας. Όπως πριν δυο χρόνια αποφύγαμε το δογματισμό του a priori αντικυβερνητισμού, έτσι και τώρα επιμένοντας στην ιστορική ευθύνη να βγάλουμε τη χώρα από την κρίση προς όφελος του λαού, πρέπει να μην αποδειχθούμε εμμονικοί της εξουσίας. Δεν έχουμε δικαίωμα να αποδράσουμε από την ευθύνη  της διακυβέρνησης αλλά ταυτοχρόνως δεν έχουμε δικαίωμα να αποδράσουμε από τις αρχές μας.

Είμαστε μια μεγάλη ιστορική παράταξη, που η δύναμή μας στηρίζεται στην ικανότητα να εκφράζουμε τα προωθητικά συμφέροντα της μεγάλης πλειοψηφίας της κοινωνίας, σε έναν ορίζοντα κοινωνικής απελευθέρωσης, δημοκρατίας και σοσιαλισμού. Οι πιο μικρές αλλαγές που επιτυγχάνουμε σήμερα τροποποιούν το συνολικό συσχετισμό προς όφελος αυτής της προοπτικής. Γι αυτό οφείλουμε να επιδιώκουμε ευρύτερες συνεργασίες στη βάση κοινών αξιών και προγραμματικών στόχων, στην προοπτική ενίσχυσης του προοδευτικού πόλου, που εμείς αποτελούμε τη ραχοκοκαλιά του. Κι αν οι άλλοι αρνούνται, οι πολίτες θα τους καταλογίσουν τις ευθύνες, καθότι  Κεντροαριστερά εχθρική απέναντι στην Αριστερά αποδείχθηκε κοινωνικά και πολιτικά ανάπηρη, πόσο μάλλον Κεντροαριστερά δορυφόρος της Δεξιάς.   
Και ταυτοχρόνως είμαστε μια κυβέρνηση που δίνουμε λόγο και στην ιστορία μας. Στην ανιδιοτέλεια και τις θυσίες εκατομμυρίων αγωνιστών. Δηλαδή είμαστε μια παράταξη ζώντων τε και τεθνεώτων.

Όλα αυτά συνιστούν την  διαφορετικότητα της κυβέρνησης της Αριστεράς που την καθιστά παράδειγμα   ριζικών αλλαγών σε ολόκληρη την Ευρώπη. Και μαζί με την διαφορετικότητα της αριστερής κυβέρνησης, ίσως προϋπόθεση γι αυτήν, είναι η διαφορετικότητα του κόμματος της Αριστεράς. Ενός κόμματος διακυβέρνησης και αγώνα, είτε ασκεί κυβερνητική εξουσία είτε όχι. Με συλλογικότητα και δημοκρατία, χωρίς ομαδοποιήσεις που μετατρέπουν τα ρεύματα ιδεών σε δομές εξουσιών και συμφερόντων, χωρίς αρχηγισμό, χωρίς απρονοησίες, που διευκολύνουν τα μεγάλα συμφέροντα, παλαιά και νέα, να επιδιώκουν προνομιακές σχέσεις.   
Είναι κι αυτό άλλο ένα ανοιχτό στοίχημα.

Ο Π. Λάμπρου είπε ότι στην «απαίτηση» των δανειστών «να υιοθετήσουμε το μνημόνιο», πρέπει να απαντηθεί ότι «η υπογραφή μας είναι προϊόν αδίστακτου εκβιασμού με το πιστόλι στον κρόταφο»

Να στείλει το Συνέδριο μήνυμα στους αντιπάλους του ΣΥΡΙΖΑ σε εσωτερικό και εξωτερικό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα γίνει «κανονικό» κόμμα, όπως το θέλουν, ζήτησε ο Πάνος Λάμπρου, μέλος της ΠΓ. «Να τους αποδείξουμε ότι το κόμμα μας παραμένει στο πλευρό της κοινωνίας, να μιλήσουμε με ειλικρίνεια και όχι με σαξές στόρι, να παντρέψουμε τον ρεαλισμό με το όραμα», είπε και τόνισε: «Η Αριστερά ξέρει να χάνει και μπορεί να χάνει, αλλά ξέρει και να παλεύει».

Ο Π. Λάμπρου είπε ότι στην «απαίτηση» των δανειστών «να υιοθετήσουμε το μνημόνιο», πρέπει να απαντηθεί ότι «η υπογραφή μας είναι προϊόν αδίστακτου εκβιασμού με το πιστόλι στον κρόταφο». «Τους επιστρέφουμε την πατρότητα. Δική τους η έμπνευση, δικό μας καθήκον ένα άλλο, ανταγωνιστικό, εναλλακτικό, πολιτικό παράλληλο πρόγραμμα που θα αποδυναμώνει και θα υπονομεύει τις μνημονιακές δεσμεύσεις», είπε.  Στο ίδιο πλαίσιο, είπε ότι πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εμμένει στην κατάργηση της χρήσης χημικών, ότι δεν είναι εχθρός του ο συνταξιούχος, ο απεργός, ο πρόφυγας, ο εργαζόμενος, ο παραπληγικός, μην δεχτούμε ποτέ την εικόνα ασυνόδευτων παιδιών στα κρατητήρια, μην συνηθίσουμε την εικόνα μιας κοινωνίας ηττημένης.  

«Με θρασύτητα ζητούν να εκδιωχθούν τα ‘βαρίδια’, θέλουν να κάνουν παρένθεση τις ιδέες της αριστεράς ακόμα κι αν δεν καταφέρουν να ρίξουν την κυβέρνηση της αριστεράς», ανέφερε, συμπληρώνοντας: «Μην δεχτούμε ότι ‘το παρατράβηξε με την Εκκλησία’ ο σύντροφος ο Νίκος Φίλης, ή το αυτονόητο για τον σύντροφο τον Πάνο Σκουρλέτη που εμμένει και σωστά για τον δημόσιο χαρακτήρα της ΔΕΗ» και να μη συμβιβαστούμε με αυτά που δεν χρειάζεται να συμβιβαστούμε.  

Σήμερα το πρωί ανακοινώθηκαν από το προεδρείο του 2ου Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ τα μέλη της Επιτροπής Πολιτικής Απόφασης και της Επιτροπής Καταστατικού, οι οποίες θα κάνουν τις εισηγήσεις τους προς το συνέδριο το Σάββατο το απόγευμα. Η Επιτροπή Καταστατικού αναμένεται να προτείνει 4 αλλαγές: 1) Ποσόστωση φύλου κατά 1/3 για όλα τα όργανα. 2) Περιφερειακή συγκρότηση. 3) Αλλαγές στη συγκρότηση τμημάτων. 4) Τέλος, εξετάζεται να συμπεριληφθούν στην ποσόστωση του ορίου του 25% για τη συμμετοχή κυβερνητικών στελεχών στα όργανα του κόμματος και οι βουλευτές (εδώ καταγράφονται πιο ευρείες ανησυχίες για το ενδεχόμενο να αποδυναμωθεί στελεχικά η Κεντρική Επιτροπή). Εκτός από την πρώτη αλλαγή, που έχει γίνει ομόφωνα δεκτή από την Κεντρική Επιτροπή και τα μέλη της Επιτροπής, για τις υπόλοιπες οι “53+” έχουν εκφράσει διαφωνίες και προτείνουν να μετατεθούν σε καταστατικό συνέδριο, που έχει αποφασιστεί να γίνει, ούτως ή άλλως, μέσα στον επόμενο χρόνο. Τα μέλη της Επιτροπής είναι οι: Όλγα Αθανίτη, Πέτρος Καραγιώργος, Άγγελος Μανταδάκης, Νίκος Παυλίδης, Δημήτρης Σακελλάρης, Ελευθερία Χατζηγεωργίου, Λίνα Χρήστου.

Τα μέλη της Επιτροπής Πολιτικής Απόφασης είναι οι Δημήτρης Βίτσας, Γιάννης Δραγασάκης, Νάσος Ηλιόπουλος, Αντώνης Κοτσακάς, Πάνος Λάμπρου, Γιάννης Μπαλάφας, Γιάννης Μπουρνούς, Θοδωρής Παρασκευόπουλος, Νίκος Σκορίνης, Ιάσονας Σχινάς Παπαδόπουλος, Νίκος Παππάς, Μαρίκα Φραγκάκη. Η Επιτροπή Πολιτικής Απόφασης αναλαμβάνει να ετοιμάσει ένα σχετικά σύντομο κείμενο με τις βασικές πολιτικές αιχμές, που συμπυκνώνει τη συζήτηση που έγινε στο συνέδριο (το εκτενές κείμενο είναι οι Θέσεις).