Χαμένοι οι πολίτες και οι εργαζόμενοι στην Εγνατία Οδό, κερδισμένοι οι παραχωρησιούχοι
Για κύρωση με fast track διαδικασίες έκανε λόγο μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής, η βουλεύτρια Α’ Θεσσαλονίκης ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Κατερίνα Νοτοπούλου, τοποθετούμενη στη συζήτηση του σχεδίου νόμου για την κύρωση και τροποποίηση των συμβάσεων παραχώρησης της Εγνατίας Οδού, της Αττικής Οδού και του Αερολιμένα Ηρακλείου.
Όπως τόνισε, το νομοσχέδιο των 350 σελίδων κατατέθηκε αργά το βράδυ της Παρασκευής, χωρίς τα παραρτήματα, και μέσα σε μόλις 48 ώρες η κυβέρνηση προχώρησε σε τρεις συνεδριάσεις της αρμόδιας Επιτροπής και τη συζήτηση στην Ολομέλεια. «Γιατί τόση βιασύνη; Τι φοβάται η κυβέρνηση; Μήπως τη ρίξουν οι κινητοποιήσεις των αγροτών;» σημείωσε χαρακτηριστικά.
Η Κατερίνα Νοτοπούλου άσκησε έντονη κριτική στην κυβέρνηση της ΝΔ για την παραχώρηση για 35 χρόνια του βασικού οδικού άξονα της Βόρειας Ελλάδας, μιας εμβληματικής- όπως τη χαρακτήρισε- υποδομής που τα 658 χιλιόμετρά της διατρέχουν την Ήπειρο, τη Μακεδονία και τη Θράκη και που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του ευρωπαϊκού δικτύου οδικών μεταφορών.
Όπως τόνισε, το ΤΑΙΠΕΔ, πριν από την υπογραφή της σύμβασης, προχώρησε σε αύξηση και των σταθμών και των τιμών των διοδίων, τη στιγμή μάλιστα που το 2024 οι τιμές των διοδίων αυξήθηκαν κατά 1 λεπτό ανά χιλιόμετρο, από 3 στα 4 λεπτά και που κατά περίπτωση κυμαίνονται από 28% έως 32% κάνοντας δώρο στον παραχωρησιούχο, ενώ την ίδια στιγμή αρνείται να αυξήσει την αποζημίωση των οδοιπορικών των νεφροπαθών συμπολιτών μας στο ύψος των αυξήσεων που έχουν επέλθει στο κόστος μετακίνησής τους από και προς τις μονάδες αιμοκάθαρσης.
Όπως είπε όμως, αυτό δεν είναι το μόνο δώρο προς τον παραχωρησιούχο, αφού το νομοσχέδιο προβλέπει ότι ποσό 180 εκ. € από το τίμημα παραχώρησης θα διατεθεί για την αδειοδότηση σε κατηγορία Ε των Σηράγγων της Εγνατίας Οδού που αναλαμβάνει πλέον ο παραχωρησιούχος. Όμως, σύμφωνα με το Σωματείο Εργαζομένων Εγνατίας Οδού, οι 19 από τις 35 μεγάλες σήραγγες της Εγνατίας Οδού ήταν ήδη αδειοδοτημένες, ενώ για τις υπόλοιπες 16 είχε εκτελεστεί περίπου το 90% των απαιτούμενων εργασιών για την πιστοποίηση της ασφάλειάς τους.
Η Κατερίνα Νοτοπούλου υπογράμμισε ακόμη πως το άρθρο 12 «βάζει ταφόπλακα» στην Εγνατία Οδό Α.Ε., έναν φορέα που έχει υλοποιήσει χιλιάδες έργα, σημαντικά έργα και η κυβέρνηση, αντί να αξιοποιήσει τη συσσωρευμένη τεχνογνωσία, επιλέγει τη διάλυσή της και μεταφορά του προσωπικού σε άλλες υπηρεσίες χωρίς μάλιστα να διασφαλίζει πλήρως τα δικαιώματα των εργαζομένων. Γι’ αυτό το λόγο όπως επεσήμανε, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ κατέθεσε τροπολογία για την ομαλή υπηρεσιακή συνέχεια των εργαζομένων, την προστασία των εισοδημάτων τους και την διασφάλιση ίσης μεταχείρισης κατά την μετάβασή τους σε οποιονδήποτε νέο φορέα.
«Με τον τρόπο αυτόν αποψιλώνει τη Θεσσαλονίκη και τη Βόρεια Ελλάδα από ένα ακόμη αναπτυξιακό εργαλείο» τόνισε και επανέλαβε ότι η κύρωση των συμβάσεων γίνεται με τρόπο απαράδεκτο για τον κοινοβουλευτικό θεσμό ενώ το νομοσχέδιο δε διασφαλίζει τα συμφέροντα του δημοσίου γι’ αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ το καταψηφίζει.
Με ιδιαίτερα μεγάλη συμμετοχή και ουσιαστικό διάλογο πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 21 Νοεμβρίου 2025 η δημόσια εκδήλωση της πολιτικής ομάδας της Αριστεράς (Left) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με θέμα «Η αξία της ζωής στην Εργασία σε Ελλάδα και Ευρώπη», την οποία συντόνισε ο Αντιπρόεδρος της ομάδας και ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, Κώστας Αρβανίτης.
Η εκδήλωση ανέδειξε, με επιστημονικά στοιχεία και τεκμηριωμένες παρεμβάσεις, την οξεία κρίση που αντιμετωπίζει σήμερα ο κόσμος της εργασίας: την αλματώδη αύξηση των εργατικών δυστυχημάτων, την υποτίμηση της υγείας και ασφάλειας στους χώρους εργασίας, και την επικίνδυνη κανονικοποίηση συνθηκών που παραβιάζουν το στοιχειώδες δικαίωμα κάθε εργαζομένου να επιστρέφει σώος στο σπίτι του.
«Στην Ελλάδα του 2025 ρισκάρεις τη ζωή σου για να πας στη δουλειά» τόνισε ο Κώστας Αρβανίτης, επισημαίνοντας ότι αυτή η κατάσταση «δεν είναι φυσικό φαινόμενο, αλλά πολιτική επιλογή».
«Πριν λίγο καιρό δεν πίστευα ότι θα μπορούσαμε να βρεθούμε όλοι μαζί σε μια εκδήλωση με καθαρά αριστερή οπτική» σημείωσε ο Κώστας Αρβανίτης, υπογραμμίζοντας ότι η Αριστερά είναι ο χώρος και το κόμμα της εργατικής τάξης.
Αναφερόμενος στον ρόλο της πολιτικής ομάδας της Αριστεράς, είπε ότι η Left «θέλει να ανοίξει αυτή τη συζήτηση από την Αθήνα και να την πάει σε όλη την Ελλάδα», ενώ τόνισε πως η Αριστερά σηκώνει ξανά αυτό το θέμα με στόχο την αλλαγή προτεραιοτήτων και την εξεύρεση πολιτικών λύσεων, ώστε «να χτίσουμε μια κοινωνία όπου δεν θα υπάρχει ανασφάλεια και φόβος στην εργασία».
Υπογράμμισε ότι η εργασιακή πραγματικότητα στην Ελλάδα του 2025 είναι «πολιτική επιλογή της Δεξιάς, μέρος της αντίληψής της για την παραγωγή και τη διανομή του πλούτου». Πρόσθεσε πως η σημερινή υποχώρηση των εργασιακών δικαιωμάτων είναι τόσο μεγάλη «που δεν χωράει ο εγωισμός του “εμείς τα λέγαμε”».
Ο Κώστας Αρβανίτης υποστήριξε ότι «η εργατική τάξη πρέπει να λαμβάνει μερίδιο από την αξία και την υπεραξία και όχι να τα παίρνει όλα το κεφάλαιο», το οποίο «χωρίς εργατική δύναμη δεν παράγει». Ανέφερε ότι σε πολλές χώρες της Ευρώπης υπάρχουν παραδείγματα μείωσης των ωρών εργασίας και ταυτόχρονης αύξησης των αμοιβών και ότι «αυτό δεν είναι ιδεοληψία, αλλά αντίληψη — και μέσα από αυτή θα σωθούν και τα ασφαλιστικά ταμεία».
Παράλληλα, ανέδειξε την ανάγκη για συνεργασίες στον προοδευτικό και δημοκρατικό χώρο, «όπου μπορούμε να συμφωνήσουμε στο βασικό: ότι ένας άνθρωπος πρέπει να πηγαίνει στη δουλειά του χωρίς να ρισκάρει τη ζωή του». Όπως είπε, η συζήτηση αυτή «πρέπει να ξεκινήσει όχι μόνο με τους ανθρώπους της Αριστεράς, αλλά με όλους».
Μεταφέροντας την εμπειρία του από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, περιέγραψε τις δύσκολες διαδικασίες «συγκλίσεων και ενδεχομένως συμβιβασμών», καθώς «ο αντίπαλος είναι ισχυρός, οργανωμένος και φέρνει μέρες του ’30 και του ’40». Υπογράμμισε ότι στο ΕΚ «έχουμε βρει τον τρόπο να είμαστε όλοι μαζί, τα κόμματα της Αριστεράς» και ότι για την αναγκαία αντεπίθεση χρειάζεται «να κάνουμε πολλά βήματα πίσω, για να πιάσουμε το νήμα από την αρχή και να δούμε πού μπορούμε να είμαστε χρήσιμοι στον λαό. Γι’ αυτό είναι η Αριστερά». Κλείνοντας, ανέφερε πως «η εργασία είναι ο καθρέφτης κάθε πολιτικής λειτουργίας. Αν βλέπουμε φόβο, εξάντληση, σιωπή, τότε κάτι βαθιά πολιτικό έχει διαλυθεί. Κι αυτό παλεύουμε να ξαναχτίσουμε».
«Στο ερώτημα πόση αξία έχει η ανθρώπινη ζωή στην εργασία, δεν ξέρω αν μπορεί να υπάρξει σωστή και αντικειμενική απάντηση τουλάχιστον στη χώρα μας» ανέφερε ο Δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, κατά τον χαιρετισμό του στην εκδήλωση και υπογράμμισε ότι αν «σταθούμε μόνο στους αριθμούς – ακόμα κι υπάρχουν καλές προθέσεις – τελικά αποδίδει ελάχιστη αξία».
Ο Δήμαρχος Αθηναίων τοποθετήθηκε κατά του 13ώρου, μίλησε για το γεγονός ότι αυτή η απόφαση της κυβέρνησης απασχόλησε αρνητικά ακόμη και τον διεθνή τύπο και αναφέρθηκε στα παραδείγματα της 4ήμερης εργασίας που πλέον αποτελεί παγκόσμια τάση. Ανέφερε ότι με το νομοθέτημά της η κυβέρνηση έρχεται απέναντι και σε όλα τα επιστημονικά δεδομένα που καταδεικνύουν ότι η μείωση του χρόνου εργασίας συμβάλλει στην αποδοτικότητα, αλλά και στη συλλογική κουλτούρα κατά την εργασία.
Σε ό,τι αφορά στα εργατικά δυστυχήματα, έκανε λόγο για υποκαταγραφή αφού σύμφωνα με όσα καταδεικνύουν τα σωματεία εργαζόμενων καταγράφεται μόλις το 30 με 40% των εργατικών ατυχημάτων. Ο δήμαρχος Αθηναίων τόνισε την ανάγκη εκπόνησης ενός εθνικού σχεδίου δράσης για πρόληψη των ατυχημάτων και δυστυχημάτων ώστε να γίνουν ορατά όλα τα περιστατικά και να υιοθετηθούν οι απαραίτητες πολιτικές.
Στο χαιρετισμό του ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Σωκράτης Φάμελλος υπογράμμισε ότι η Ευρώπη βιώνει μια περίοδο πολλαπλών κρίσεων — γεωπολιτικών, κοινωνικών και κλιματικών — και πως απαιτείται «μια πιο ισχυρή Ευρώπη και μια πιο ισχυρή προοδευτική πολιτική». Τόνισε την αναγκαιότητα ενίσχυσης των προοδευτικών δημοκρατικών συνεργασιών, καθώς αυτές είναι κρίσιμες «για την εργασία, την ειρήνη, το περιβάλλον, την κοινωνία, την Ευρώπη και την Ελλάδα».
Αναφερόμενος στην ελληνική πραγματικότητα, έκανε λόγο για «εργασιακό μεσαίωνα», τον οπoίο εντείνουν οι νομοθετικές επιλογές της κυβέρνησης Μητσοτάκη με το 13ωρο, τις απλήρωτες υπερωρίες, την ελαστική απασχόληση και την ημιαπασχόληση, τους μισθούς πείνας. Υπενθύμισε ότι η Ελλάδα βρίσκεται στη δεύτερη χαμηλότερη θέση σε επίπεδο μέσου μισθού στην Ευρώπη και παραμένει χωρίς συλλογικές συμβάσεις παρά το ότι αποτελούν ευρωπαϊκή κατεύθυνση.
Στάθηκε ιδιαίτερα στα ανησυχητικά στοιχεία των εργατικών δυστυχημάτων, αναφέροντας ότι με 180 θύματα και σχεδόν 300 σοβαρά εργατικά ατυχήματα, δεν μιλάμε για αριθμούς. Μιλάμε για ζωές. Αν συνεχιστεί αυτό, η χώρα θα βρεθεί μπροστά σε ένα νέο μαύρο ρεκόρ. Τόνισε πως «η Ελλάδα των αρνητικών ρεκόρ δεν είναι η Ελλάδα που χρειαζόμαστε».
Ο Σωκράτης Φάμελλος ανέδειξε την ανάγκη για συμμαχία προοδευτικών δυνάμεων στα θέματα εργασίας και κοινωνικής προστασίας «ζητήματα στα οποία δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε» και συνέδεσε τον αγώνα για την ασφάλεια στη δουλειά με τους αγώνες για ειρήνη, κλίμα και περιβάλλον: «Είναι τα πεδία όπου μπορεί να διαμορφωθεί ενιαίος προοδευτικός λόγος και ενιαία δράση στην Ελλάδα».
Κλείνοντας, υπογράμμισε ότι «η κοινωνία μας χρειάζεται ενωμένους. Προοδευτική Ελλάδα είναι η Ελλάδα που δεν θρηνεί εργαζόμενους».
«Χρειαζόμαστε μία πολιτική που να ξέρει με ποιους θέλει να πάει και ποιους θέλει να αφήσει», υποστήριξε ο βουλευτής της Νέας Αριστεράς, Νάσος Ηλιόπουλος τονίζοντας πως οι πολιτικές επιλογές έχουν άμεσο αντίκτυπο στις ζωές των εργαζομένων.
Ο κ. Ηλιόπουλος αποδοκίμασε έντονα το κυβερνητικό επιχείρημα για την υπεράσπιση του νόμου Κεραμέως και της 13ωρης εργασίας στον ίδιο εργοδότη. Εξήγησε ότι το «γιατί να μην δώσουμε δυνατότητα για παραπάνω μισθό» λειτουργεί ως εκβιασμός προς τους εργαζόμενους «για να δεχτούν χειρότερες εργασιακές συνθήκες με πιθανή ανταμοιβή”, η οποία “συνδέεται με τους υλικούς όρους διαβίωσης στη χώρα».
Αναφερόμενος στο δραματικό αποτύπωμα των εργατικών δυστυχημάτων, σχολίασε τη δήλωση του υπουργού Άμυνας Νίκου Δένδια περί «συνήθειας στα φέρετρα με σημαίες». “Για τον εργασιακό χώρο», είπε, «η συνήθεια στα φέρετρα δεν είναι κάτι που έρχεται από το μέλλον — είναι ήδη εδώ. Είναι καθημερινότητα που έχει προκύψει από πολύ συγκεκριμένες επιλογές».
Ο κ. Ηλιόπουλος επισήμανε επίσης την τεράστια ανισορροπία ανάμεσα σε κέρδη και μισθούς στην ελληνική οικονομία: “Η Ελλάδα είναι στις τρεις καλύτερες χώρες της Ευρώπης ως προς τα κέρδη σε ποσοστό του ΑΕΠ και στις δύο χειρότερες ως προς τους μισθούς”.
Κεντρική συμβολή στην εκδήλωση αποτέλεσε η παρουσίαση της έρευνας του Δρ. Ανδρέα Στοϊμενίδη, Αντιπροέδρου Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία (EU-OSHA), που επιβεβαιώνει την υποκαταγραφή των θανάτων στην εργασία στη χώρα, διαπιστώνει κλιμάκωση των εργατικών δυστυχημάτων και αποτυπώνει το νέο εφιαλτικό ρεκόρ ανθρώπινων απωλειών και σοβαρά τραυματιών στους χώρους εργασίας σε ένα περιβάλλον ανθρωπιστικής κρίσης που εξελίσσεται το 2025.
Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας η κορύφωση των εργατικών δυστυχημάτων στη χώρα μας αποτελεί καθαρά πολιτικό και ιδεολογικό ζήτημα. Οι τρεις τελευταίοι εργασιακοί νόμοι της Κυβέρνησης κλιμακώνουν οργανωμένα την επίθεσή τους σε βασικά δικαιώματα των εργαζομένων που αφορούν στο χρόνο εργασίας και αναψυχής, στις αμοιβές τους και στις συνθήκες υγείας και ασφάλειας στην εργασία.
Η συνεχιζόμενη αύξηση των εργατικών δυστυχημάτων οφείλεται στην ψυχική, σωματική και συναισθηματική εξάντληση των εργαζομένων ως αποτέλεσμα της σκληρής εντατικοποίησης και ελαστικοποίησης της εργασίας που προκαλούν τα προαναφερόμενα μέτρα.
Ο Δρ. Ανδρέας Στοϊμενίδης τόνισε ότι κάθε θάνατος στην εργασία αποτελεί πλήγμα για τη Δημοκρατία, την Κοινωνία και τον Πολιτισμό μας και απαιτεί άμεση δράση για την ανάσχεση της ανθρωπιστικής κρίσης. Υπογράμμισε ότι η εργασιακή ευημερία είναι ολιστική κατάσταση σωματικής, ψυχικής και κοινωνικής ισορροπίας, και ότι η Ελλάδα οφείλει να αναβαθμίσει ουσιαστικά την αξία της ζωής στην εργασία.
Στην παρέμβασή της, η αντιπρόεδρος της ισπανικής κυβέρνησης και Υπουργός Εργασίας Γιολάντα Ντίαθ υπογράμμισε ότι τα εργατικά ατυχήματα «δεν είναι στατιστική, αλλά ανθρώπινες ζωές» και τόνισε ότι η αύξηση των θανατηφόρων περιστατικών στην Ευρώπη δεν είναι θέμα τύχης αλλά συνέπεια της απορρύθμισης, της εντατικοποίησης και της αποδυνάμωσης των ελεγκτικών μηχανισμών.
Ανέφερε ότι η εργασία πρέπει να σημαίνει «ασφάλεια, αξιοπρέπεια και μέλλον» και παρουσίασε τα βήματα που έγιναν στην Ισπανία , όπως αύξηση του κατώτατου μισθού και στοχευμένες πολιτικές για την πρόληψη ατυχημάτων, ως απόδειξη ότι η αλλαγή είναι εφικτή. Κλείνοντας, τόνισε ότι η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να διαμορφώσει ένα εργασιακό περιβάλλον όπου οι άνθρωποι επιστρέφουν σπίτι ασφαλείς, και δεσμεύτηκε στη συνέχιση της μεσογειακής συμμαχίας για αξιοπρεπή εργασία και δημοκρατία.
«Στόχος μας είναι κανένας θάνατος», είπε η Li Andersson, Πρόεδρος της Επιτροπής Απασχόλησης & Κοινωνικών Υποθέσεων του ΕΚ αφότου παρουσίασε τα σοκαριστικά στατιστικά θανάτων στην ΕΕ. Η κ. Andersson σημείωσε ότι η νομοθεσία είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να υποχρεωθούν οι εργοδότες να επενδύσουν στην Υγεία και Ασφάλεια, και ότι η Αριστερά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εργάζεται ακριβώς προς αυτή την κατεύθυνση. Αναφέρθηκε στις απαραίτητες νέες νομοθετικές πρωτοβουλίες από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή: κανόνες για την ψηφιοποίηση, την τεχνητή νοημοσύνη και τους αλγορίθμους στους χώρους δουλειάς, μέτρα για τους ψυχοκοινωνικούς κινδύνους και το δικαίωμα στην αποσύνδεση, καθώς και την επικαιροποίηση του ευρωπαϊκού πλαισίου για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία.
Παράλληλα, ανέδειξε τη στενή σύνδεση μεταξύ επισφαλών μορφών εργασίας και αυξημένων κινδύνων. «Όσο περισσότερο εξαπλώνεται η επισφάλεια και η αδήλωτη εργασία, τόσο περισσότερα ατυχήματα θα βλέπουμε», είπε, επισημαίνοντας ότι η μάχη κατά της εκμετάλλευσης είναι μάχη υπέρ της προστασίας της ζωής των εργαζομένων.
Η γαλλίδα ευρωβουλεύτρια Leila Chaibi, συντονίστρια εκ μέρους της Left στην Επιτροπή Απασχόλησης & Κοινωνικών Υποθέσεων (EMPL), μίλησε για τις υπεργολαβίες, τους θανάτους στην εργασία, την αύξηση της επισφάλειας, την αλγοριθμική παρακολούθηση και τη δουλειά που γίνεται στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων.
Η κα. Chaibi υπογράμμισε ότι, παρά το θεμέλιο της Οδηγίας-Πλαίσιο του 1989 για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία, η πραγματικότητα της αγοράς εργασίας —με την εκτεταμένη υπεργολαβία και την πλατφορμοποίηση— έχει διαβρώσει την αποτελεσματικότητα της ευρωπαϊκής προστασίας.
Τόνισε ότι η υπεργολαβία οδηγεί σε διάχυση ευθύνης και υποβάθμιση των συνθηκών εργασίας, καλώντας για νέα οδηγία που θα περιορίζει τα επίπεδα υπεργολάβων και θα θεσπίζει κοινή ευθύνη.
Για τις ψηφιακές πλατφόρμες, σημείωσε ότι χρησιμοποιούν τεχνολογία για να αποκρύπτουν εργασιακή εξάρτηση, με σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία των εργαζομένων. Η πρόσφατη Οδηγία για την Εργασία σε Πλατφόρμες θεωρείται κρίσιμη νίκη καθώς καταργεί τη «γκρίζα ζώνη» μεταξύ εργαζομένου και αυτοαπασχολούμενου.
Κεντρικό σημείο αποτέλεσε η αλγοριθμική διαχείριση και η χρήση ΑΙ, που –όπως αναφέρθηκε– επιβάλλουν ρυθμούς εργασίας επικίνδυνους για την υγεία, με παραδείγματα όπως τα κέντρα logistics της Amazon. Η Επιτροπή Απασχόλησης ζητά πλέον νέα οδηγία για διαφάνεια, εργατική συμμετοχή, προστασία δεδομένων και εγγυημένο ανθρώπινο έλεγχο.
H Leila Chaibi αναφέρθηκε επίσης στην ανάγκη ενίσχυσης της ευρωπαϊκής δράσης για ψυχοκοινωνικούς κινδύνους, αλλά και στη νέα πρωτοβουλία για την προστασία των εργαζομένων από ακραίες θερμοκρασίες, για την οποία το Κοινοβούλιο θα διατυπώσει επίσημη θέση.
H Verónica Martínez Barbero, Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του SUMAR (Ισπανία), πρ. ΓΓ Εργασίας, πρ. Επιθεωρήτρια Εργασίας υπογράμμισε ότι η Ευρώπη οφείλει να ενισχύσει την προληπτική προστασία των εργαζομένων, αν θέλει να μειώσει τα εργατικά ατυχήματα και να αντιμετωπίσει τους νέους κινδύνους που απορρέουν από την κλιματική αλλαγή, την ψηφιοποίηση και τις σύγχρονες μορφές οργάνωσης της εργασίας.
Ανέφερε ότι δεν μπορεί να υπάρξει πρόληψη χωρίς την ένταξη των αόρατων εργαζομένων. Οι οικιακοί εργαζόμενοι – κυρίως γυναίκες, σε έναν από τους πιο υποτιμημένους και επισφαλείς τομείς – πρέπει επιτέλους να έχουν πλήρη προστασία, αξιολόγηση κινδύνων, εξοπλισμό και δικαιώματα όπως όλοι οι εργαζόμενοι.
Τόνισε ότι κλιματική κρίση αποτελεί πλέον κίνδυνο στην εργασία και παρουσίασε το ισπανικό μοντέλο που επιβάλλει υποχρεωτικά μέτρα σε ακραίες θερμοκρασίες: αλλαγές ωραρίων, παύση εργασιών, σκιές, νερό, προστασία.
Παράλληλα, υποστήριξε ότι η Ευρώπη χρειάζεται πιο ανθρώπινα ωράρια και συστήματα καταγραφής που να είναι αξιόπιστα, διαφανή και μη παραποιήσιμα, γιατί «οι αόρατες ώρες αρρωσταίνουν και μετατρέπουν τις επιχειρήσεις σε μηχανές κόπωσης».
Κλείνοντας, η Barbero θύμισε ότι η μάχη για την Υγεία και Ασφάλεια δεν είναι «τεχνικό ζήτημα», αλλά μάχη για αξιοπρέπεια, ισότητα και δημοκρατία στην εργασία.
Η Μαρίλη Μέξη, Σύμβουλος Πολιτικών Απασχόλησης και Κοινωνικού Διαλόγου στη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ILO), επεσήμανε ότι η ψηφιοποίηση, η Τεχνητή Νοημοσύνη και η τηλεργασία μετασχηματίζουν το προφίλ των επαγγελματικών κινδύνων: αλγοριθμική επιτήρηση, διαρκής συνδεσιμότητα και κατάργηση των ορίων μεταξύ «εντός» και «εκτός» ωραρίου αυξάνουν το στρες και την εργασιακή εξουθένωση (burn out) κάνοντας επιτακτικό το δικαίωμα της αποσύνδεσης. Η ελαστικοποίηση και η συστηματική υπέρβαση του κανονικού χρόνου εργασίας αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους επαγγελματικούς κινδύνους παγκοσμίως, σημείωσε, και συνδέονται με αυξημένη θνησιμότητα, εργατικά ατυχήματα και ψυχικές διαταραχές. “Αν θέλουμε να μιλάμε σοβαρά για κοινωνική δικαιοσύνη, η ζωή στην εργασία δεν μπορεί να είναι «παράπλευρη απώλεια”, είπε κλείνοντας.
Ο Γιάννης Κουζής, Ομότιμος Καθηγητής Εργασιακών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, τόνισε την ευρωπαϊκή διάσταση του προβλήματος, με εξελίξεις πολύ δυσμενείς για την εργασία, υπογραμμίζοντας την γενικότερη υποβάθμιση των όρων εργασίας και την εργοδοτική παραβατικότητα. Επεσήμανε ότι η Ελλάδα την τελευταία 15ετία καταγράφει τη μεγαλύτερη επιδείνωση των εργασιακών συνθηκών στην ΕΕ, κατέχει ρεκόρ σε θανατηφόρα και σοβαρά εργατικά ατυχήματα, καθώς και υψηλά ετήσια ωράρια εργασίας. Ο κ. Κουζής υπογράμμισε ότι η εντατικοποίηση της εργασίας, η επιμήκυνση των ωραρίων, η φτωχοποίηση των μισθών και η επέκταση επισφαλών συμβάσεων συνδέονται άμεσα με την επιβάρυνση της σωματικής και ψυχικής υγείας των εργαζομένων. Αναφέρθηκε στο φαινόμενο των αυτοκτονιών, όχι μόνο εργαζομένων που έχασαν τη δουλειά τους αλλά και ανθρώπων που βρίσκονταν ακόμη σε στελεχειακή θέση. Τόνισε επίσης την ανάγκη για ουσιαστική συμμετοχή των εργαζομένων, ενίσχυση συλλογικών συμβάσεων, μείωση υπερωριών και διασφάλιση επαρκών μισθών.
O Δημήτρης Πλουμπίδης, τέως Εκπρόσωπος της Ελλάδας για θέματα ψυχικής υγείας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και Ομότιμος Καθηγητής Ψυχιατρικής του ΕΚΠΑ τόνισε τη σημασία της ψυχικής υγείας στους χώρους εργασίας, υπογραμμίζοντας το σλόγκαν του ΠΟΥ ότι «δεν υπάρχει υγεία χωρίς ψυχική υγεία». Ανέφερε ότι οι πολλαπλές πιέσεις στους χώρους εργασίας επηρεάζουν τόσο τη σωματική όσο και τη ψυχική υγεία των εργαζομένων, και επεσήμανε την ανάγκη για προαγωγή της ψυχικής υγείας μέσα από ευαισθητοποιημένες κυβερνητικές πολιτικές και κανόνες. Σημείωσε ότι «το πιο επικίνδυνο για τη διατήρηση των θεσμοθετημένων δικαιωμάτων είναι η καθημερινή αθόρυβη υποτίμησή τους» και παρατήρησε ότι «αποκλείονται όλο περισσότερο τα πολιτικά επικίνδυνα συνδικάτα», γεγονός που υπονομεύει τη δυνατότητα ουσιαστικής συμμετοχής των εργαζομένων.
Την ανάγκη επανασύστασης ισχυρών θεσμών και κανόνων σε διεθνική, διηπειρωτική και παγκόσμια έκταση, που θα προστατεύουν τα εργατικά δικαιώματα, την υγεία και τη ζωή των εργαζομένων, τόνισε ο Τάσος Πετρόπουλος, Εργατολόγος και πρώην Υφυπουργός Εργασίας. Ο κ. Πετρόπουλος υπογράμμισε ότι δεν μπορεί και δεν πρέπει πια ο στόχος να αποτελεί για τις οικονομίες και τις κοινωνίες η μεγέθυνση του ΑΕΠ αλλά κυρίως η μεγέθυνση της ευημερίας. Ο νεοφιλελευθερισμός σαν σύστημα έχει χρεοκοπήσει, δεν παράγει ούτε για τον ίδιο τον καπιταλισμό. Τόνισε ότι η εφαρμογή των διεθνών συμβάσεων εξαρτάται από την θεσμική θωράκιση με κανόνες και συστήματα ελέγχου, με πρόληψη, αποτελεσματικές κυρώσεις και την αναβάθμιση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, καθώς και την προστασία της συνδικαλιστικής ελευθερίας, σε μια περίοδο που τα συνδικάτα κατασυκοφαντούνται με σκοπό να μην υπάρχει έλεγχος και να μην λειτουργήσει το θεσμικό πλαίσιο. Επεσήμανε ότι η κύρωση της Διεθνούς Σύμβασης Εργασίας 155 από τη χώρα μας με τον ν. 5239/2025, ταυτόχρονα με την καθιέρωση της εργασίας έως και 13 ώρες ημερησίως, δημιουργεί ένα ειρωνικό πλαίσιο ασυμβατότητας με τις διεθνείς αρχές για την υγιεινή και ασφάλεια στην εργασία.
Ο Γενικός Γραμματέας της ΓΣΕΕ, Νίκος Φωτόπουλος, άσκησε σκληρή κριτική στο κυρίαρχο οικονομικό σύστημα, το οποίο χαρακτήρισε άδικο και υπεύθυνο για την απαξίωση της ανθρώπινης ζωής στην εργασία. Επέκρινε δριμύτατα την κυβέρνηση για αντεργατικές πολιτικές και νόμους που, όπως είπε, αντιμετωπίζουν τους εργαζόμενους ως αναλώσιμους αριθμούς. Τόνισε ότι απαιτείται ανατροπή αυτής της πολιτικής κατάστασης και κάλεσε τις δυνάμεις της κεντροαριστεράς να συγκροτήσουν ένα ευρύ λαϊκό μέτωπο πάνω σε λίγες βασικές αρχές. Προειδοποίησε ότι όποιοι σταθούν εμπόδιο σε αυτή την προσπάθεια θα βρεθούν αντιμέτωποι με την αποδοκιμασία του κόσμου.
Συγκλονιστική ήταν η μαρτυρία του Στέλιου Αφράτη, αδελφού του Μανώλη Αφράτη, ο οποίος έχασε τη ζωή του τον Μάιο του 2020, σε ηλικία 38 ετών, σε επαρχιακό δρόμο του Ρεθύμνου την ώρα που εκτελούσε δρομολόγιο με φορτηγό που δεν πληρούσε τις στοιχειώδεις προδιαγραφές ασφαλείας. Μετά από πολυετή αγώνα εξακολουθεί να αναζητεί δικαίωση για αυτό το έγκλημα.
Στην εκδήλωση, στην οποία παραβρέθηκαν βουλεύτριες και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και της Νέας Αριστεράς, ο πρώην ευρωβουλευτής Στέλιος Κούλογλου και εκπρόσωποι του Ινστιτούτου Εναλλακτικών Πολιτικών ΕΝΑ και του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς, έγινε πλήθος άλλων παρεμβάσεων, μεταξύ των οποίων από τον Κώστα Γενιδούνια, τη Σταυρούλα Παπαδημητρίου, τον Γιώργο Μακρυνό, τον Γιώργο Γώγο, τον Ηλία Κολλύρη, την Ιλεάννα Σακκά και το Βασίλη Μανωλάκο.
Άρθρο του Νίκου Παππά, κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και βουλευτή Β3 Νότιου Τομέα Αθηνών, στην Εφημερίδα των Συντακτών
Ο δημοσιονομικός χώρος δεν είναι τεχνικό ζήτημα, αλλά καθαρά πολιτική επιλογή – Αυτό που μένει είναι η πολιτική βούληση. Το ποιος θέλει να χρησιμοποιήσει τον δημοσιονομικό χώρο για κοινωνική δικαιοσύνη και το ποιος για να συντηρήσει την ανισότητα.
Η συζήτηση για το προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού του 2026 και ο διάλογος στις συνεδριάσεις της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής αποκάλυψαν κάτι κρίσιμο: ο περίφημος «δημοσιονομικός κανόνας» δεν είναι αυτό που για μήνες παρουσιαζόταν ως άλλοθι. Ο «μανδύας» έπεσε. Ο δημοσιονομικός χώρος δεν είναι τεχνικό ζήτημα, αλλά καθαρά πολιτική επιλογή.
ΚΟΦΤΗΣ ΔΑΠΑΝΩΝ: Ο δημόσιος διάλογος για τον «κόφτη δαπανών», δηλαδή τον νέο ευρωπαϊκό δημοσιονομικό κανόνα, είχε επισκιαστεί από μια σκόπιμη παρανόηση: ότι πρόκειται για ένα άκαμπτο πλαφόν που δεν αφήνει χώρο για κοινωνική πολιτική. Η αλήθεια, όπως προκύπτει από τον Κανονισμό (Ε.Ε.) 1263/2024 και από όσα ειπώθηκαν στη Βουλή, είναι εντελώς διαφορετική.
Ο «κόφτης» δεν είναι ένα τυφλό ταβάνι δαπανών, αλλά ένας μηχανισμός που συνδέει τις καθαρές πρωτογενείς δαπάνες με τα έσοδα, τον ρυθμό ανάπτυξης και τα μέτρα διακριτής ευχέρειας (DRM). Δεν απαγορεύει τις αυξήσεις δαπανών, θέτει όμως μια αρχή: Δεν μπορείς να χρηματοδοτείς μόνιμες δαπάνες με πρόσκαιρα έσοδα.
Στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής υπήρξε ένα ενδιαφέρον σημείο, η συζήτηση και η καθολική κατανόηση του τρόπου λειτουργίας του δημοσιονομικού κανόνα. Όλοι αναγνώρισαν ότι ο κανόνας αφήνει περιθώρια πολιτικών αποφάσεων. Ακόμη κι εκείνοι που σιώπησαν στις διαπραγματεύσεις του νέου Συμφώνου Σταθερότητας, παραδέχθηκαν ότι ο «κόφτης» δεν επιβάλλει το 1,7 δισ. ευρώ ως φυσικό όριο. Είναι η κυβέρνηση της Ν.Δ. που το επέλεξε, περιορίζοντας συνειδητά τον χώρο δαπανών μέσα από τις επιλογές της στα έσοδα.
Ο κανόνας, λοιπόν, δεν απαγορεύει. Επιτρέπει. Και αυτό αλλάζει ριζικά τη συζήτηση. Κανένας δεν μπορεί πλέον να κρύβεται πίσω από τον αλγόριθμο.
ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ: Ο δημοσιονομικός χώρος δεν είναι ένα νούμερο που μας δίνουν οι Βρυξέλλες. Είναι πρωτίστως πολιτική και, βεβαίως, οικονομική εξίσωση. Δημιουργείται από το μείγμα ανάπτυξης, κανόνων και -κυρίως- εθνικών αποφάσεων για το ποιος πληρώνει και ποιος προστατεύεται.
Στον τύπο υπολογισμού του «κόφτη», τα Discretionary Revenue Measures (DRM) -τα μέτρα διακριτής ευχέρειας στα έσοδα- είναι το εργαλείο που δίνει στην κάθε κυβέρνηση τη δυνατότητα να διευρύνει τον δημοσιονομικό χώρο της.
Ενίσχυση προοδευτικής φορολογίας, κατάργηση προνομίων, δίκαιη κατανομή των βαρών. Οσα επιπλέον έσοδα προκύπτουν από τέτοια μόνιμα μέτρα, αναγνωρίζονται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και μετατρέπονται σε δυνατότητα για υψηλότερες δαπάνες χωρίς παραβίαση του «κόφτη».
Πολλές ευρωπαϊκές χώρες αξιοποίησαν ήδη αυτή την πρόβλεψη. Η Σλοβενία, η Αυστρία, η Ιρλανδία επέβαλαν φόρους σε τράπεζες ή ενεργειακά υπερκέρδη και αύξησαν τον επιτρεπόμενο χώρο δαπανών τους. Ο κανόνας δεν τις εμπόδισε.
Στην Ελλάδα αντίθετα, τα DRM του 2025 είναι αρνητικά. Επιλέχθηκαν μειώσεις συντελεστών και εισφορών, οι οποίες περιόρισαν τα έσοδα και άρα τον χώρο κοινωνικής πολιτικής. Η κυβέρνηση της Ν.Δ. έδειξε τον «κόφτη», αλλά αυτό που καθόρισε το αποτέλεσμα ήταν οι ίδιες της οι αποφάσεις. Μετά τη συζήτηση στις αρμόδιες επιτροπές, το γεγονός αυτό δεν μπορεί να κρυφτεί. Δεν φταίει ο κανόνας, φταίει η πολιτική επιλογή να μην αξιοποιηθεί ο κανόνας υπέρ της κοινωνίας.
ΜΕΡΙΣΜΑΤΑ: Και κάπου εδώ, η συζήτηση φτάνει στον πυρήνα. Στη φορολόγηση των μερισμάτων. Σήμερα στην Ελλάδα τα εισοδήματα από μερίσματα φορολογούνται μόλις με 5%, ενώ η φορολόγηση μισθών και συντάξεων φτάνει σε συντελεστές το 44%. Το 5% δεν αποτελεί «κίνητρο επενδύσεων», όπως λέγεται, αλλά θεσμικό προνόμιο μιας μικρής μειοψηφίας πολύ πλούσιων πολιτών. Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. Περίπου 1.500 φυσικά πρόσωπα δηλώνουν μερισματικά εισοδήματα 4 δισ. ευρώ και πληρώνουν, λόγω του 5%, φόρο που αντιστοιχεί σε ένα ελάχιστο ποσοστό των απολαβών τους. Την ίδια στιγμή, ο δημόσιος λόγος αναπαράγει τη φράση «αυτές είναι οι δυνατότητες της οικονομίας» για αξιοπρεπείς συντάξεις ή για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς.
Η δική μας πρόταση είναι καθαρή. Εξευρωπαϊσμός της φορολόγησης μερισμάτων. Δηλαδή, προοδευτική ένταξη των υψηλών μερισματικών εισοδημάτων στην κλίμακα, προστασία των μικρομετόχων και κατάργηση της «ασυλίας» του 5%. Είναι μια επιλογή δικαιοσύνης και ευρωπαϊκής κανονικότητας.
Και υπάρχει κάτι ακόμη. Μια τέτοια μεταρρύθμιση δεν θα ήταν μόνο δίκαιη, αλλά και απολύτως συμβατή με το νέο πλαίσιο. Τα μόνιμα πρόσθετα έσοδα από τα μεγάλα μερίσματα αναγνωρίζονται ως DRM (μέτρα διακριτικής ευχέρειας), άρα διευρύνουν θεσμικά τον δημοσιονομικό χώρο. Δηλαδή, η δίκαιη φορολόγηση των μερισμάτων θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει ακριβώς αυτά που σήμερα «δεν χωράνε»: τη 13η σύνταξη, τις στοχευμένες αυξήσεις, τις κοινωνικές δαπάνες.
Η συζήτηση στη Βουλή για το προσχέδιο του προϋπολογισμού έκανε σαφές ένα πράγμα: ότι δεν υπάρχουν πια «τεχνικές δικαιολογίες». Ο «κόφτης» δεν είναι ανυπέρβλητο εμπόδιο. Ο κανόνας δεν επιβάλλει λιτότητα. Ο δημοσιονομικός χώρος δεν είναι προνόμιο των πλουσίων χωρών.
Αυτό που μένει είναι η πολιτική βούληση. Το ποιος θέλει να τον χρησιμοποιήσει για κοινωνική δικαιοσύνη και το ποιος για να συντηρήσει την ανισότητα.
Μετά τον μανδύα του κανόνα, μένουν γυμνές οι επιλογές. Κι εκεί κρίνεται πια η ουσία της πολιτικής. Η συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 2026 αποκτά νέο ενδιαφέρον.
Στο σύνθημα της εξέγερσης του «Πολυτεχνείου», «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία», εκτός του τότε βασικού αιτήματος για την ανατροπή της δικτατορίας, αποτυπώνονται προτάγματα που και σήμερα ακόμη παραμένουν επίκαιρα και ενεργά, εξακολουθώντας να είναι ζητούμενα προς υλοποίηση: Η εθνική ανεξαρτησία, στο πλαίσιο των παγκόσμιων και ευρωπαϊκών συσχετισμών του υπό διαμόρφωση πολυπολικού κόσμου, η ελευθερία, η εμπέδωση και διεύρυνση της δημοκρατίας, η εξουδετέρωση του φασισμού που και πάλι «σηκώνει κεφάλι» με διάφορες και διαφορετικές μορφές, η δημόσια δωρεάν εκπαίδευση και η δημόσια υγεία, η οικοδόμηση του κοινωνικού κράτους και η ευημερία για όλους.
Σήμερα, στον κόσμο, στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, οι αγορές, οι «αριθμοί» επιβάλλονται στην πολιτική, εις βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας που βρίσκεται στο περιθώριο. Κυριαρχούν ο τεχνοκρατικός δήθεν μονόδρομος, η νεοφιλελεύθερη αντίληψη, η ακραία συντήρηση, ο αυταρχισμός και φασιστικές πρακτικές. Όλα αυτά έχουν οδηγήσει σε ένα σύστημα με τεράστιες οικονομικές, κοινωνικές και περιφερειακές ανισότητες.
Η πολλαπλή κρίση που ταλανίζει τη χώρα είναι απότοκος αυτών των κυρίαρχων πολιτικών. Η ασύδοτη αγορά αισχροκερδείανεξέλεγκτα, τα δημόσια-κοινωνικά αγαθά καθίστανται εμπόρευμα και αντικείμενο χρηματιστηριακής κερδοσκοπίας, η ακρίβεια καλπάζει, με συνέπεια να πλήττονται και να οδηγούνται σε ασφυξία τα λαϊκά, μεσαία και κατώτερα, κοινωνικά στρώματα, το κοινωνικό κράτος αποδομείται.
Σε αυτό το περιβάλλον, αλλοιώνεται το δημοκρατικό πολίτευμα, με τη λειτουργία του «επιτελικού παρακράτους», που, με παράνομα μέσα και διασπαθίζοντας δημόσιους πόρους, παρακολουθεί και ελέγχει τα πάντα, εκτός βέβαια από την «απληστία» της αγοράς και ιδίως αυτής των τροφίμων, των ειδών πρώτης ανάγκης, της ενέργειας, της στέγης. .
Έτσι αναδεικνύεται η ανάγκη, να ασκηθούν πολιτικές στον αντίποδα της εμπορευματοποίησης και της ανάθεσης λειτουργιών και έργων που ανήκουν στο κράτος, σε μεγάλα και ισχυρά ιδιωτικά συμφέροντα. Προτεραιότητα πρέπει να δοθεί στην προάσπιση των δημόσιων αγαθών, στην ανάταξη της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης και του δημόσιου συστήματος υγείας για όλους, στην οικοδόμηση του κοινωνικού κράτους και εν τέλει στην αλλαγή του παραγωγικού υποδείγματος προς την κατεύθυνση της κοινωνικά δίκαιης παραγωγικής ανασυγκρότησης.
Σε αυτό το πλαίσιο, απαιτείται η συμπαράταξη των λαϊκών, μεσαίων και κατώτερων, κοινωνικών στρωμάτων, του κόσμου της εργασίας, της (μικρομεσαίας) παραγωγικής δημιουργίας, του πολιτισμού και της νεολαίας και η ενωτική στάση όλων των προοδευτικών δημοκρατικών πολιτικών δυνάμεων, προκειμένου να ανασχεθούν η νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα και ο εκφασισμός και εν τέλει να διασφαλιστεί, να εμβαθυνθεί και να επεκταθεί η δημοκρατία, να κατοχυρωθούν η ελευθερία, η αξιοπρέπεια των πολιτών και η κοινωνική ευημερία.
Το «σύστημα» και «συστημικοί» παράγοντες επιχειρούν να διαβάλουν το «Πολυτεχνείο», να θολώσουν και να απαξιώσουν το μήνυμά του, «να βάλουν στο γύψο» ελευθερίες και δικαιώματα, διαστρεβλώνοντας και φιμώνοντας τη διαφορετική άποψη, τον αντίλογο, το δημοκρατικό διάλογο και δημιουργώντας «κλίμα» και το «θεσμικό» πλαίσιο για τα επερχόμενα.
Όμως η κοινωνική πλειοψηφία δεν θα το επιτρέψει.
Το «Πολυτεχνείο» ζει και το μήνυμά του παραμένει επίκαιρο σε πείσμα του δυστοπικού ελληνικού, ευρωπαϊκού και διεθνούς περιβάλλοντος, και ενεργό, με την υλοποίησή του να παραμένει ζητούμενο.
Το «Πολυτεχνείο», εκτός από σύμβολο, συνιστά παρακαταθήκη, πεδίο και επιταγή για νέους δημοκρατικούς, κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες !!!
Ένα ακόμη ηχηρό καμπανάκι για την κυβέρνηση χτυπά από τον τομέα της αγροτικής πολιτικής, καθώς, σύμφωνα με ερώτηση που κατέθεσε στη Βουλή ο Τομεάρχης Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία και βουλευτής Λάρισας κ. Βασίλης Κόκκαλης, εκκρεμούν υποχρεώσεις ύψους 590 εκατομμυρίων ευρώ από το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης (ΠΑΑ) 2014–2022, οι οποίες πρέπει να αποπληρωθούν έως το τέλος του 2025 — διαφορετικά οι πόροι θα επιστραφούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η υπόθεση αυτή, που αποκαλύπτει τεράστια διοικητική αδράνεια και αστοχίες διαχείρισης, απειλεί να μετατραπεί σε φιάσκο εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ εις βάρος του αγροτικού κόσμου και της εθνικής οικονομίας.
Σύμφωνα με την ερώτηση του κ. Κόκκαλη, στα 590 εκατ. ευρώ της ενωσιακής συνεισφοράς πρέπει να προστεθούν:
πάνω από 400 εκατ. ευρώ οφειλές από την τρέχουσα ΚΑΠ 2023–2027,
καθώς και 450 εκατ. ευρώ για την προκαταβολή του τσεκ 2025.
Πρόκειται για ποσά που αφορούν κρίσιμα προγράμματα για την ελληνική ύπαιθρο: Σχέδια Βελτίωσης, Βιολογικά, Απονιτροποίηση, Καλή Μεταχείριση Ζώων, Leader, Agro 2 και αντιχαλαζικά συστήματα, μεταξύ άλλων.
Η καθυστέρηση στις πληρωμές έχει ήδη οδηγήσει πολλούς παραγωγούς σε οικονομική ασφυξία, ενώ πλήττει και την αξιοπιστία της χώρας έναντι των ευρωπαϊκών θεσμών.
Το ΠΑΑ 2014–2022 πρέπει να κλείσει οριστικά ως το τέλος του 2025. Αν δεν αποπληρωθούν οι δικαιούχοι εγκαίρως, η χώρα θα αναγκαστεί να επιστρέψει τα ευρωπαϊκά κονδύλια, στερώντας από την ύπαιθρο πολύτιμους πόρους που σχεδιάστηκαν για την αναβάθμιση του πρωτογενούς τομέα.
Ο πρώην υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κάνει λόγο για “πλήρη αποτυχία διαχείρισης κοινοτικών πόρων”, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι υπονομεύει τα κονδύλια της νέας ΚΑΠ (2023–2027), ύψους 4,4 δισ. ευρώ, μεταφέροντας σε αυτήν παλιές, ανεξόφλητες υποχρεώσεις.
Ενώ το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης εμφανίζεται εγκλωβισμένο στη γραφειοκρατία, οι αγρότες παραμένουν χωρίς τις ενισχύσεις που τους αναλογούν.
Ο ίδιος ο Τομεάρχης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ σημειώνει ότι, μετά από τρία χρόνια εφαρμογής της νέας ΚΑΠ, μόνο η εξισωτική αποζημίωση έχει πληρωθεί πλήρως, ενώ όλα τα υπόλοιπα μέτρα καθυστερούν.
Από τα προγράμματα νέων αγροτών έως τις ενισχύσεις για τις σπάνιες φυλές και τα βιολογικά προϊόντα, οι πληρωμές έχουν «παγώσει», αφήνοντας χιλιάδες παραγωγούς έκθετους σε αυξανόμενα κόστη και αβεβαιότητα.
Ο κ. Κόκκαλης ζητά από τον Υπουργό:
Να παρουσιάσει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την αποπληρωμή των 590 εκατ. ευρώ μέσα στο 2025.
Να δημοσιοποιήσει το σύνολο των απλήρωτων υποχρεώσεων της ΚΑΠ 2023–2027.
Να επιλύσει τα διοικητικά και θεσμικά εμπόδια που παραλύουν τα προγράμματα Agro 2, Απονιτροποίηση και Βιολογικά.
Ωστόσο, η σιωπή από πλευράς Υπουργείου παραμένει εκκωφαντική.
Η κυβέρνηση, που διαφημίζει την «στήριξη στον πρωτογενή τομέα», φαίνεται να έχει αφήσει τους αγρότες στο έλεος της γραφειοκρατίας και της ανικανότητας, με τον κίνδυνο απώλειας κοινοτικών κονδυλίων να είναι πλέον ορατός.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:
Ερώτηση προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων
Με βάση την 14η τροποποίηση του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης (ΠΑΑ) 2014–2022, εκκρεμούν υποχρεώσεις ύψους 590 εκατ. ευρώ ενωσιακής συμμετοχής προς τους δικαιούχους, οι οποίες πρέπει να αποπληρωθούν έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025, διαφορετικά θα επιστραφούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Σε αυτά προστίθενται άνω των 400 εκατ. ευρώ οφειλές από την τρέχουσα Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) 2023–2027, καθώς και η προκαταβολή του τσεκ 2025, ύψους περίπου 450 εκατ. ευρώ. Τα παραπάνω ποσά αφορούν βασικά μέτρα όπως τα Σχέδια Βελτίωσης, τα Βιολογικά, την Απονιτροποίηση, το Agro 2, την Καλή Μεταχείριση Ζώων, τις επενδύσεις σε αντιχαλαζικά συστήματα, καθώς και τα προγράμματα Συνεργασία και Leader, αλλά και το Μέτρο 23 για έκτακτες αποζημιώσεις. Σημειώνεται ότι τα 590 εκατ. ευρώ αφορούν αποκλειστικά την ενωσιακή συνεισφορά, χωρίς να υπολογίζεται η εθνική συμμετοχή, η οποία αυξάνει δραματικά το συνολικό οικονομικό βάρος.
Επιπλέον, στο πλαίσιο της ΚΑΠ 2023–2027, μετά από τρία χρόνια εφαρμογής, μόνο η εξισωτική αποζημίωση έχει αποπληρωθεί πλήρως, ενώ παρατηρούνται σοβαρές καθυστερήσεις στις πληρωμές των Νέων Αγροτών, των Σπάνιων Φυλών, του Κομφούζιο, των Βιολογικών και άλλων μέτρων.
Η προτεινόμενη μεταφορά ανειλημμένων υποχρεώσεων από το παλιό ΠΑΑ στη νέα περίοδο κρίνεται απαράδεκτη, καθώς υπονομεύει τα περιορισμένα κονδύλια της επόμενης ΚΑΠ (συνολικά 4,4 δισ. ευρώ), περιορίζοντας δραστικά τη δυνατότητα υλοποίησης νέων δράσεων.
Επειδή η κατάσταση αυτή προκαλεί τεράστια οικονομική πίεση στους αγρότες, απειλεί την αγροτική παραγωγή και συνιστά αποτυχία διαχείρισης κοινοτικών πόρων, με κίνδυνο επιστροφής εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ στην Ε.Ε.,
Ερωτάται ο κ. Υπουργός:
1. Σε ποιες άμεσες ενέργειες και με ποιο χρονοδιάγραμμα θα προβεί για την αποπληρωμή των 590 εκατ. ευρώ εντός του 2025, ώστε να αποφευχθεί η επιστροφή πόρων στην Ε.Ε.;
2. Ποιο είναι το συνολικό ύψος των απλήρωτων υποχρεώσεων στο πλαίσιο του Στρατηγικού Σχεδίου ΚΑΠ 2023–2027 και πότε προβλέπεται να καταβληθούν οι οφειλόμενες ενισχύσεις; Ποια μέτρα προτίθεται να λάβει το Υπουργείο για την κάλυψη των καθυστερήσεων, με στόχο την πλήρη στήριξη των αγροτών και την αποφυγή περαιτέρω υπονόμευσης των προγραμμάτων;
3. Πώς θα επιλυθούν τα διοικητικά και θεσμικά εμπόδια που καθυστερούν την υλοποίηση μέτρων όπως το Agro 2, η Απονιτροποίηση και τα Βιολογικά, ώστε να διασφαλιστεί η άμεση πληρωμή των παραγωγών;
Με δριμεία κριτική προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Πρόεδρό της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν από τον ευρωβουλευτή και μέλος των Επιτροπών Προϋπολογισμού, Ασφάλειας και Άμυνας, Νικόλα Φαραντούρη, άνοιξε στο Στρασβούργο η συζήτηση για την εσωτερική αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Μιλώντας στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου παρουσία και του Ευρωπαίου Επιτρόπου για την Ευημερία και τη Βιομηχανική Στρατηγική Στεφάν Σεζουρνέ, τόνισε ότι οι προσπάθειες 70 χρόνων για μία πραγματική Ένωση κινδυνεύουν να ακυρωθούν από έναν παροξυσμό εξοπλισμών εις βάρος της εσωτερικής, κοινωνικής και περιφερειακής συνοχής, της έρευνας και καινοτομίας, της αγροτικής πολιτικής, του κοινωνικού κράτους και της προστασίας του περιβάλλοντος.
Όπως επεσήμανε ο Έλληνας ευρωβουλευτής «πριν ένα χρόνο υποδεχτήκαμε εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τις εκθέσεις των κκ. Λέττα και Ντράγκι και – ανεξαρτήτως πολιτικής αφετηρίας – συμφωνήσαμε ότι η Ευρώπη αντιμετωπίζει υπαρξιακές κοινωνικές, οικονομικές και γεωπολιτικές προκλήσεις. Ωστόσο, ένα χρόνο μετά, απ’ τις 380 συστάσεις της έκθεσης Ντράγκι που υιοθέτησε η Κομισιόν, μόνο ένα 10% έχει προχωρήσει».
Όπως επισημαίνει ο Νικόλας Φαραντούρης, στον Προϋπολογισμό που παρουσίασε η Πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν τον Ιούλιο, προβλέπει μειώσεις και περικοπές των πόρων για την κοινωνική και περιφερειακή συνοχή, για τον αγροτικό τομέα, το περιβάλλον, τους νέους και την καινοτομία, προς όφελος των εξοπλισμών χωρίς στόχευση. Όπως σημείωσε, «ακόμη και ο Μάριο Ντράγκι προειδοποιεί σήμερα, ένα χρόνο μετά την έκθεσή του, ότι η ΕΕ πορεύεται χωρίς πυξίδα».
«Μην αφήσουμε, στην προσπάθεια υποτίθεται να θωρακιστούμε στο εξωτερικό, να καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος η Ένωση στο εσωτερικό», κατέληξε ο ευρωβουλευτής.
ΤΩΡΑ 🇪🇺 Ολομέλεια @EUparliament: «Μην αφήσουμε – στη ξέφρενη κούρσα εξοπλισμών στην Ευρώπη – να καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος η Ένωση στο εσωτερικό». Μη αποδεκτή η μείωση πόρων για αγρότες, νέους, κοινωνική & περιφερειακή συνοχή, περιβάλλον, καινοτομία, απασχόληση, δημογραφικό. pic.twitter.com/0SbzLaEEC3
— Νικόλας Φαραντούρης / Nikolas Farantouris (@NFarantouris) October 7, 2025
Οι εκθέσεις Λέττα και Ντράγκι
Οι εκθέσεις του Ενρίκο Λέττα, πρώην πρωθυπουργού της Ιταλίας και Μάριο Ντράγκι, πρώην Διοικητή της Eυρωπαϊκής Kεντρικής Tράπεζας και πρώην πρωθυπουργού της Ιταλίας, ξεκινούν από τη διαπίστωση ότι το διεθνές γεωπολιτικό περιβάλλον έχει μεταβληθεί δραματικά και ότι απαιτείται ανάληψη άμεσης δράσης εκ μέρους της ενωμένης Ευρώπης.
Το κεντρικό μήνυμα της έκθεσης Λέττα είναι ότι η ενιαία αγορά πρέπει να μετατραπεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από απλή αγορά. Η έρευνα, η καινοτομία και η εκπαίδευση κρίνεται αναγκαίο να ενταχθούν – ως «πέμπτη ελευθερία» – στον πυρήνα της Ενιαίας Αγοράς, η οποία πρέπει να διευρυνθεί στους τομείς των τηλεπικοινωνιών, της ενέργειας, των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών και της αμυντικής βιομηχανίας.
Εξάλλου, στο επίκεντρο της έκθεσης Ντράγκι βρίσκεται η αγωνία για την «υπαρξιακή πρόκληση» που αντιμετωπίζει η ΕΕ, η οποία χρειάζεται να επενδύσει επιπλέον 800 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως. Οι προτάσεις της έκθεσης αρθρώνονται γύρω από πέντε μεγάλες οριζόντιες πολιτικές: κάλυψη της υστέρησης στην καινοτομία, απoανθρακοποίηση και ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, ενίσχυση της ασφάλειας και της αμυντικής βιομηχανίας και μείωση των εξαρτήσεων, χρηματοδότηση επενδύσεων, ενδυνάμωση της διακυβέρνησης της ΕΕ.
Οι εκθέσεις περιλαμβάνουν επίσης προτάσεις για την πολιτική ανταγωνισμού και την πολιτική συνοχής. Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, ιδιαίτερη σημασία έχουν οι επισημάνσεις για την ανάγκη μείωσης του ενεργειακού κόστους, καθώς και για γενναία χρηματοδότηση επενδύσεων και αντιμετώπισης άλλων αναγκών μέσω κοινού δανεισμού.
Με τον Αντιπρόεδρο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Υγεία και Ασφάλεια στην Eργασία (EU-OSHA) Αντρέα Στοϊμενίδη συναντήθηκε ο Αντιπρόεδρος της Αριστεράς στο ΕΚ Κώστας Αρβανίτης, στη σκιά του αδιανόητου αρνητικού ρεκόρ νεκρών εργαζομένων τον πρώτο μόλις μήνα του 2025.
Πρόκειται για υπερτριπλασιασμό θανάτων εργατών σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του 2024, κάτι που αποκαλύπτει με το χειρότερο τρόπο τις συνθήκες εργασιακής γαλέρας που επικρατούν στην Ελλάδα.
Ο κ. Στοϊμενίδης υπενθύμισε πως η Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία αποτελεί θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα που αυτή τη στιγμή παραβιάζεται, και ζήτησε από τον κ. Αρβανίτη την αρωγή του στην ανάδειξη του ζητήματος ώστε να αντιμετωπιστεί πολιτικά σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Ο ευρωβουλευτής του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-ΠΣ εκδήλωσε την έντονη ανησυχία του για τη διαρκή αύξηση των εργατικών δυστυχημάτων και την πρόθεσή του να αναλάβει πρωτοβουλίες για την εξάλειψη του προβλήματος, τόσο μέσω της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων του ΕΚ, της οποίας είναι τακτικό μέλος, όσο και με στενή συνεργασία με συνδικάτα και τον EU-OSHA.
🔻Στη σκιά του αδιανόητου αρνητικού ρεκόρ νεκρών εργαζομένων τον πρώτο μόλις μήνα του 2025 συναντήθηκα με τον Αντιπρόεδρο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Υγεία και Ασφάλεια στην Eργασία (EU-OSHA) Αντρέα Στοϊμενίδη. 🔻Πρόκειται για υπερτριπλασιασμό θανάτων εργατών σε σχέση με… pic.twitter.com/rUE52FmAUH
Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Νικόλας Φαραντούρης, μέλος και συντονιστής της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, προέβη στην ακόλουθη δήλωση αναφορικά με τη σημερινή απόφαση του Αρείου Πάγου για το σκάνδαλο των υποκλοπών: «Ο Άρειος Πάγος αποφάσισε σήμερα να θέσει στο αρχείο την υπόθεση της προπληρωμένης κάρτας που χρησιμοποιήθηκε για την πληρωμή των μολυσμένων με το λογισμικό Predator SMS. Η απόφαση αυτή αποτελεί μια ακόμα μαύρη σελίδα στην πορεία εκφυλισμού της Δικαιοσύνης και των θεσμών στη χώρα μας.
Η συγκάλυψη του σκανδάλου των υποκλοπών συνεχίζεται μεθοδικά, υπονομεύοντας το κράτος δικαίου και την ίδια τη δημοκρατία. Και οι συνειρμοί για το τι μπορεί να συμβεί και με άλλες εκκρεμείς υποθέσεις δεν είναι τυχαίοι.
Δύο κραυγαλέες αντιφάσεις αποκαλύπτουν το μέγεθος της μεθοδευμένης συγκάλυψης:
1. Πώς ενεργοποιήθηκε η κάρτα χωρίς τον κωδικό PIN του κατόχου της; Η προπληρωμένη κάρτα, μέσω της οποίας πληρώθηκαν τα κατασκοπευτικά μηνύματα, δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από τρίτο πρόσωπο χωρίς το PIN, που αποστέλλεται μόνο στον νόμιμο κάτοχό της. Κι όμως, ο αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου αποδέχθηκε τον ισχυρισμό ότι ένα άγνωστο άτομο τη χρησιμοποίησε, χωρίς να διερευνήσει το προφανές τεχνικό εμπόδιο που καθιστά αυτόν τον ισχυρισμό διάτρητο.
2. Γιατί η Δικαιοσύνη δεν άσκησε αυτεπάγγελτα δίωξη για εγκλήματα κατά της εθνικής ασφάλειας; Το σκάνδαλο των υποκλοπών αφορά την παρακολούθηση πολιτικών, δημοσιογράφων, ανώτατων κρατικών λειτουργών και επιχειρηματιών. Αφορά την παραβίαση της εθνικής ασφάλειας και την υπονόμευση της δημοκρατίας. Παρόλα αυτά, ο αντεισαγγελέας επέλεξε να μην ασκήσει αυτεπάγγελτα διώξεις για τα κακουργήματα της κατασκοπείας και της υπονόμευσης του πολιτεύματος, περιμένοντας μηνύσεις από τα θύματα. Και εδώ αποκαλύπτεται η πλήρης στρέβλωση του κράτους δικαίου: οι ίδιοι οι πολιτικοί που παρακολουθήθηκαν είχαν δηλώσει ότι ανέμεναν αυτεπάγγελτη έρευνα από τη Δικαιοσύνη. Ο αντεισαγγελέας τούς αγνόησε, μεταθέτοντας την ευθύνη σε αυτούς, αντί να πράξει το αυτονόητο: να ερευνήσει μια υπόθεση που συνταράσσει το πολιτικό σύστημα.
Το μήνυμα που στέλνει η ελληνική κυβέρνηση και οι μηχανισμοί της είναι πλέον ξεκάθαρο: Όποιος διαθέτει δύναμη και πρόσβαση στους θεσμούς, μένει στο απυρόβλητο. Όποιος καταγγέλλει την αλήθεια, εμποδίζεται ή αγνοείται.
Ως ευρωβουλευτής και συντονιστής της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δηλώνω κατηγορηματικά:
• Η υπόθεση αυτή δεν θα κλείσει. • Θα φέρουμε το σκάνδαλο Predator και τη συγκάλυψη του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. • Θα ενημερώσουμε τη Eurojust και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την άρνηση της ελληνικής Δικαιοσύνης να ερευνήσει αυτεπάγγελτα μια υπόθεση που αγγίζει την καρδιά του κράτους δικαίου. • Θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για διαφάνεια και λογοδοσία, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Στην ελληνική κοινωνία αξίζει δικαιοσύνη. Η Ευρώπη παρακολουθεί. Και η αλήθεια δεν θα θαφτεί».
Η αφαίρεση του επικίνδυνου και καρκινογόνου αμιάντου από τα δημόσια κτίρια αποτελεί προτεραιότητα και είναι ξεκάθαρα υποχρέωση των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό τόνισε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απαντώντας σε Ερώτηση που κατέθεσε πρόσφατα ο αντιπρόεδρος της Left και μέλος της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων (EMPL) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Κώστας Αρβανίτης, σχετικά με τη συνεχιζόμενη έκθεση πολιτών και εργαζομένων σε επικίνδυνα μικροσωματίδια αμιάντου σε δημόσια κτίρια στην Ελλάδα.
Παρά την απαγόρευση χρήσης του αμίαντου στις οικοδομικές κατασκευές από το 2005, στην Ελλάδα το υλικό εξακολουθεί να εντοπίζεται σε δημόσια και ιδιωτικά κτίρια, στρατόπεδα, υπηρεσίες και ακόμη και χωματερές, θέτοντας σε σοβαρό κίνδυνο την υγεία των εργαζομένων και των πολιτών.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προχώρησε πρόσφατα σε τροποποίηση της Οδηγίας 2009/148/ΕΚ για την Προστασία των Εργαζομένων από την Έκθεση σε Αμίαντο στον Χώρο Εργασίας. Σύμφωνα με αυτήν, η αφαίρεση του αμιάντου ή των υλικών που περιέχουν αμίαντο έχει προτεραιότητα έναντι άλλων μορφών χειρισμού του.
Η Κομισιόν δήλωσε ξεκάθαρα ότι εναπόκειται στα κράτη μέλη να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα για την αφαίρεση του υλικού από τα δημόσια κτίρια και να διασφαλίσουν την προστασία εργαζομένων και πολιτών. Η προθεσμία για την ενσωμάτωση της αναθεωρημένης οδηγίας στις εθνικές νομοθεσίες είναι η 21η Δεκεμβρίου 2025.
Αυτό το διάστημα, η Κομισιόν επεξεργάζεται κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή της αναθεωρημένης Οδηγίας οι οποίες προβλέπεται να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τα τέλη του 2025.
Αναλυτικά, η Απάντηση της Roxana Mînzatu, εκτελεστικής Αντιπροέδρου της Κομισιόν και Επιτρόπου για Κοινωνικά Δικαιώματα και Δεξιότητες, Ποιοτικές Θέσεις Εργασίας και Ετοιμότητα:
Η Ευρωπαϊκή Οδηγία για την προστασία των εργαζομένων που εκτίθενται σε αμίαντο στην εργασία [1] καθορίζει τις οριακές τιμές για την προστασία των εργαζομένων από την έκθεση στον αμίαντο, καθώς και άλλες ειδικές απαιτήσεις, ιδίως όσον αφορά τους εργοδότες, οι οποίες αποτελούν ελάχιστες απαιτήσεις που επιτρέπουν στα κράτη μέλη να θεσπίσουν αυστηρότερες και λεπτομερέστερες διατάξεις που υπερβαίνουν τις απαιτήσεις της οδηγίας. Εν προκειμένω, η πρόσφατη τροποποίησή της [2] του άρθρου 3 παράγραφος 2 ορίζει ότι η αφαίρεση του αμιάντου ή των υλικών που περιέχουν αμίαντο πρέπει να έχει προτεραιότητα έναντι άλλων μορφών χειρισμού του αμιάντου [3]. Εναπόκειται στα κράτη μέλη να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για την αφαίρεση του αμιάντου όσον αφορά τα κτίρια που τους ανήκουν, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι οι εργαζόμενοι που εκτελούν τις εργασίες αυτές υπόκεινται στις εθνικές διατάξεις μεταφοράς της παρούσας οδηγίας. Τα κράτη μέλη έχουν προθεσμία έως τις 21 Δεκεμβρίου 2025 [4] για να μεταφέρουν την τροποποιητική οδηγία. Η Επιτροπή επεξεργάζεται επί του παρόντος κατευθυντήριες γραμμές για τη διευκόλυνση της εφαρμογής της αναθεωρημένης οδηγίας, οι οποίες θα εκπονηθούν έως το τέλος του 2025.
[1] Οδηγία 2009/148/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την προστασία των εργαζομένων από κινδύνους που συνδέονται με την έκθεση στον αμίαντο κατά την εργασία (κωδικοποιημένη έκδοση) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) ΕΕ L 330 της 16.12.2009, σ. 28.
[2]Οδηγία (ΕΕ) 2023/2668 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Νοεμβρίου 2023, για την τροποποίηση της οδηγίας 2009/148/ΕΚ για την προστασία των εργαζομένων από κινδύνους σχετιζόμενους με την έκθεση στον αμίαντο κατά την εργασία ΕΕ L, 2023/2668, 30.11.2023, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2023/2668/oj.
[3]« Σε περίπτωση οποιασδήποτε δραστηριότητας που ενδέχεται να συνεπάγεται κίνδυνο έκθεσης σε σκόνη που προέρχεται από αμίαντο ή υλικά που περιέχουν αμίαντο, ο κίνδυνος αυτός εκτιμάται κατά τρόπο ώστε να προσδιορίζεται η φύση και ο βαθμός έκθεσης των εργαζομένων σε σκόνη που προέρχεται από αμίαντο ή υλικά που περιέχουν αμίαντο και να δίνεται προτεραιότητα στην αφαίρεση αμιάντου ή υλικών που περιέχουν αμίαντο έναντι άλλων μορφών χειρισμού αμιάντου».
[4]Μέχρι τις 21 Δεκεμβρίου 2029, όσον αφορά τη μέθοδο μέτρησης των ινών αμιάντου και τη σχετική οριακή τιμή, βλέπε άρθρο 1, σημείο 6 στοιχεία γ) και δ) (όσον αφορά το άρθρο 7 παράγραφος 7 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2009/148/ΕΚ) και σημείο 7 (όσον αφορά το άρθρο 8 παράγραφοι 2 και 3 της οδηγίας 2009/148/ΕΚ).
Κοινή ερώτηση για τον αντίκτυπο της Εμπορικής Συμφωνίας EU-Mercosur στην επιβίωση του ευρωπαϊκού και, ιδιαίτερα, του μεσογειακού αγροδιατροφικού τομέα κατέθεσαν προς την Κομισιόν οι Ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.
Οι 4 Ευρωβουλευτές επισημαίνουν τις ανησυχίες που προκαλεί η εμπορική συμφωνία με τις χώρες της Νότιας Αμερικής (Βραζιλία, Αργεντινή, Παραγουάη, Ουρουγουάη) για αθέμιτο ανταγωνισμό και υπονόμευση της θέσης των Ευρωπαίων παραγωγών από την αθρόα εισαγωγή φθηνών αγροτικών προϊόντων που δεν πληρούν τις αυστηρές ευρωπαϊκές προδιαγραφές παραγωγής. Ιδιαίτερα εκτεθειμένα είναι τα ευρωπαϊκά προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας, τα οποία αποτελούν πυλώνες της αγροτικής οικονομίας ενώ, παράλληλα, τίθεται σε κίνδυνο η βιωσιμότητα των μικρών και μεσαίων κτηνοτροφικών μονάδων.
Η Ευρωομάδα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ζητά μέτρα προκειμένου διασφαλιστεί ότι τα εισαγόμενα προϊόντα θα πληρούν τις ίδιες αυστηρές προδιαγραφές με τα ευρωπαϊκά καθώς και μέτρα για την προστασία των μικρομεσαίων παραγωγών. Παράλληλα ζητά να πληροφορηθεί από την Κομισιόν αν έχει εκτιμηθεί ο κίνδυνος στην επισιτιστική ανθεκτικότητα της ΕΕ και την αυτάρκεια σε κρίσιμα προϊόντα καθώς και αν η συμφωνία είναι συμβατή με τις δεσμεύσεις της Πράσινης Συμφωνίας,
Αναλυτικά το κείμενο της ερώτησης:
Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης προς την Επιτροπή
Θέμα: Κίνδυνοι για τον ευρωπαϊκό και μεσογειακό αγροδιατροφικό τομέα από τη συμφωνία Ε.Ε.-Mercosur
Η εμπορική συμφωνία μεταξύ της Ε.Ε. και των χωρών της Mercosur προκαλεί σοβαρές ανησυχίες για την επιβίωση του ευρωπαϊκού και ιδιαίτερα του μεσογειακού αγροδιατροφικού τομέα, δεδομένου ότι η εισαγωγή φθηνότερων προϊόντων που δεν τηρούν τις αυστηρές ευρωπαϊκές προδιαγραφές παραγωγής (ενδεικτικά: χρήση φυτοφαρμάκων, περιβαλλοντική και ενεργειακή βιωσιμότητα, ασφάλεια εργαζομένων) θα δημιουργήσει αθέμιτο ανταγωνισμό και θα υπονομεύσει τη θέση των Ευρωπαίων παραγωγών.
Ιδιαίτερα εκτεθειμένα στα παραπάνω είναι τα ευρωπαϊκά προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας, όπως ελαιόλαδο, φρούτα, κρασιά και γαλακτοκομικά, τα οποία αποτελούν πυλώνες της αγροτικής οικονομίας Οι αθρόες εισαγωγές φθηνών διατροφικών προϊόντων αμφίβολης ποιότητας θέτουν σε άμεσο κίνδυνο τη βιωσιμότητα των μικρών και μεσαίων αγροκτηνοτροφικών μονάδων.
Επιπλέον, η επικείμενη συμφωνία ενδέχεται να επιδεινώσει το κόστος που ήδη επωμίζονται οι ευρωπαίοι αγρότες λόγω της ενεργειακής κρίσης, της μείωσης των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων, των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής, και των αυστηρών υποχρεώσεων συμμόρφωσης.
Ερωτάται η Κομισιόν:
Έχει εκτιμηθεί ο αντίκτυπος της συμφωνίας στην επισιτιστική ανθεκτικότητα της Ε.Ε. και την αυτάρκεια σε κρίσιμα διατροφικά είδη, καθώς και η συμβατότητα της με τις δεσμεύσεις της ΕΕ για την Πράσινη Συμφωνία;
Ποια συγκεκριμένα μέτρα θα ληφθούν για να διασφαλιστεί α) ότι τα εισαγόμενα προϊόντα από τις χώρες της Mercosur θα πληρούν τις ίδιες αυστηρές προδιαγραφές παραγωγής και ασφάλειας με τα ευρωπαϊκά και β) η προστασία των μικρομεσαίων παραγωγών από τον αθέμιτο ανταγωνισμό;
Παρέμβαση του Αντιπροέδρου της Left, επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και μέλους της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων (LIBE), Κώστα Αρβανίτη, στη συζήτηση για τους νόμους που βάζουν στο στόχαστρο τα πρόσωπα ΛΟΑΤΚΙ και την ανάγκη προάσπισης του κράτους δικαίου για μια Ευρώπη χωρίς διακρίσεις.
“Να ενημερώσουμε κάποιους ότι εδώ δεν είναι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και δεν είναι ο κύριος Τραμπ. Εδώ είναι η Ευρώπη. Ας το καταλάβουν” τόνισε ο Κώστας Αρβανίτης, Αντιπρόεδρος της Left και επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ από το βήμα της ολομέλειας στο Στρασβούργο, υπενθυμίζοντας στο ευρωκοινοβούλιο το κεκτημένο της συνύπαρξης, των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ο Κώστας Αρβανίτης χαρακτήρισε ως άκρως “επικίνδυνη και ανεξήγητη την πρόσφατη νομοθετική πρωτοβουλία της Βουλγαρίας”, η οποία στοχοποιεί τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα και κάλεσε την Κομισιόν να ενεργοποιήσει τις διαδικασίες αιρεσιμότητας του άρθρου 7, όπως ακριβώς έπραξε και στην περίπτωση της Ουγγαρίας το 2022.
“Οι διακρίσεις δεν είναι απλώς αθέμιτες κι απαράδεκτες σε θεωρητικό επίπεδο στο ενωσιακό πλαίσιο, αλλά η Ένωση υποχρεούται να αναλαμβάνει ενεργή δράση για να τις εξαλείφει” τόνισε ο αντιπρόεδρος της LEFT.
Άλλωστε είναι πάγια θέση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ότι νόμοι αντι-ΛΟΑΤΚΙ προπαγάνδας ενισχύουν το στίγμα και τις προκαταλήψεις και ενθαρρύνουν την ομοφοβία, η οποία είναι ασυμβίβαστη με τις έννοιες της ισότητας, του πλουραλισμού και της ανεκτικότητας που ενυπάρχουν στις δημοκρατικές κοινωνίες.
Ο στιγματισμός του διαφορετικού, η στοχοποίηση, η βία, οι παρενοχλήσεις και οι διακρίσεις δεν χωράνε στο κοινό μας σπίτι!
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της παρέμβασης του Αντιπροέδρου της Left:
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Υπάρχει κάτι στην Ένωση που ονομάζεται «κεκτημένο» και αποτελεί την ελάχιστη βάση συνεννόησης και συνύπαρξης.
Πρέπει να πάρουμε τα πράγματα πάλι από την αρχή. Να ενημερώσουμε κάποιους ότι εδώ δεν είναι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και δεν είναι ο κύριος Τραμπ. Εδώ είναι η Ευρώπη. Ας το καταλάβουν.
Το κεκτημένο μας στο χώρο των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων ξεκάθαρο: οι διακρίσεις δεν είναι απλώς αθέμιτες κι απαράδεκτες σε θεωρητικό επίπεδο στο ενωσιακό πλαίσιο, αλλά η Ένωση υποχρεούται να αναλαμβάνει ενεργή δράση και να τις εξαλείφει.
Καλούμε την Κομισιόν, όπως έπραξε στην παρόμοια περίπτωση της Ουγγαρίας το 2022, να κινήσει τις αντίστοιχες διαδικασίες και κατά της Βουλγαρίας.
Η πρόσφατη νομοθετική πρωτοβουλία της βουλγαρικής κυβέρνησης είναι άκρως επικίνδυνη και ανεξήγητη.
Σας ευχαριστώ.
We use cookies and similar technologies to improve your experience on our website.
Read our Privacy Policy.
