Θεματική Ενότητα: Εξωτερική & Αμυντική Πολιτική

Το καίριο θέμα της εν κρυπτώ αποστολής ελληνικών πυραύλων Patriot στο Κατάρ, στενή σύμμαχο της Τουρκίας, φέρνουν στη Βουλή με Ερώτησή τους βουλεύτριες και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., με πρωτοβουλία της Τομεάρχισσας Εξωτερικών της Κ.Ο, Ρένας Δούρου. “Αληθεύει ότι η Ελλάδα έστειλε το 20% με 25% των πυραύλων Patriot από το απόθεμα του οπλοστασίου της, σε αμερικανική βάση στο Κατάρ, στενό σύμμαχο της Τουρκίας, εμπλέκοντας έτσι περαιτέρω της χώρα μας στον γενικευόμενο πόλεμο κατά του Ιράν;”, ρωτούν συγκεκριμένα τους υπουργούς Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας οι βουλεύτριες και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.. Θέτουν επίσης το ζήτημα του πώς εντάσσεται αυτή η ενέργεια στο κυβερνητικό αφήγημα δια στόματος του κ. Υπουργού Εξωτερικών περί “επιστροφής στη διπλωματία”, αφήνοντας τις πολεμικές επιχειρήσεις και υποστηρίζοντας τη διπλωματική οδό ως “εκείνη που θα φέρει τα πιο βιώσιμα αποτελέσματα”, (Σκάι, 5/3/26).

Παράλληλα ζητούν ενημέρωση για το σκεπτικό που οδήγησε την κυβέρνηση σε αυτή την αποστολή, με ποια ανταλλάγματα, για το αν ήταν η κυβέρνηση του Κατάρ που ζήτησε τους πυραύλους ή οι ΗΠΑ, “που φέρεται ότι αντιμετωπίζουν πρόβλημα επάρκειας τόσο σε αντιαεροπορικά – αντιπυραυλικά συστήματα”.

Μαζί με το ζήτημα της μη ενημέρωσης της Βουλής, θέτουν το πρόβλημα της ενδεχόμενης ανεπαρκούς κάλυψης του ελληνικού χώρου και της δημιουργίας “παραθύρου τρωτότητας”, με δεδομένη την ύπαρξη ελληνικής συστοιχίας Πάτριοτ στη Σαουδική Αραβία σε συνδυασμό με τις μεγάλες καθυστερήσεις αναπλήρωσης των αποθεμάτων βλημάτων. Τέλος, βάζουν το ζήτημα του “ενιαίου κυβερνητικού συντονισμού ως προς τη λήψη και υλοποίηση” των σχετικών αποφάσεων.

Ακολουθεί η Ερώτηση:

Αθήνα, 1 Απριλίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τους Υπουργούς

Εθνικής Άμυνας

Εξωτερικών

Θέμα: Αποστολή από την Ελλάδα πυραύλων Patriot στο Κατάρ, κομβικό σύμμαχο Τουρκίας;

Σύμφωνα με πληροφορίες ΜΜΕ (armyvoice.gr, defence-point.gr, neostrategy.gr, Κυριακάτικη Δημοκρατία), η κυβέρνηση φέρεται να έχει στείλει 40 – 50 βλήματα του αντιαεροπορικού συστήματος, Patriot, στο Κατάρ, χώρα που είναι αφενός εμπλεκόμενη στον σε εξέλιξη πόλεμο στον Κόλπο και αφετέρου συγκαταλέγεται στους στενότερους συμμάχους της Τουρκίας – οι δύο χώρες έχουν συστήσει την “Turkey-Qatar Combined Joint Force Command”. Τις εγκαταστάσεις όπου δραστηριοποιείται η ως άνω στρατιωτική βάση στο Κατάρ επισκέφθηκε στις 19 Μαρτίου ΄26, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν, δηλώνοντας ότι η βάση αυτή “υπογραμμίζει το βάθος της διμερούς στρατιωτικής σχέσης” (Τurkiye today).

“Σύμφωνα με πληροφορίες, στην αεροπορική βάση της Τανάγρας, στην 114 Πτέρυγα Μάχης, προσγειώθηκε την προηγούμενη εβδομάδα αεροσκάφος στρατηγικών μεταφορών τύπου C-17 Globemaster, προερχόμενο από το Μπαχρέιν, το οποίο και παρέλαβε τα πρώτα 24 βλήματα. Το αεροσκάφος δεν ανήκε στην αμερικανική Αεροπορία (USAF), αλλά σε αυτή του Εμιράτου του Κατάρ! Το πολύτιμο, στις τρέχουσες συνθήκες της Μέσης Ανατολής, φορτίο είχε προορισμό την αεροπορική βάση Al Udeid. Η βάση ΑΥΤΗ φιλοξενεί 8-10.000 στελέχη των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, καθώς είναι το προκεχωρημένο στρατηγείο της Κεντρικής Διοίκησης (CENTCOM: Central Command)”, defence-point.gr, 15 Μαρτίου 2026.

Στη διάθεση “αγνώστου αριθμού πυραύλων Patriot στο Κατάρ, στο πλαίσιο της διμερούς αμυντικής συμφωνίας”, αναφέρθηκε και η εφημερίδα Κυριακάτικη Δημοκρατία στις 22 Μαρτίου 2026: “Ένα μεταγωγικό αεροσκάφος C-17 του Κατάρ προσγειώθηκε την προηγούμενη εβδομάδα στη Τανάγρα και φόρτωσε άγνωστο αριθμό πυραύλων Patriot, Patriot PAC-2 του Κατάρ για αντιμετώπιση των πυραυλικών απειλών από το Ιράν”.

Σε άρθρο του στην εφημερίδα Documento στις 22 Μαρτίου 2026, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών, Ν. Κοτζιάς σημειώνει, αναφερόμενος στην κυβέρνηση : “λέγεται ότι έστειλε 45 πυραύλους προς ‘ενίσχυση της άμυνας’ του Κατάρ. Η ΝΔ οφείλει να απαντήσει ως προς αυτή την πληροφορία, διότι αφορά τη χώρα που χρηματοδοτεί άμεσα την Τουρκία σε κάθε κρίση της, όπως και την αμυντική βιομηχανία της”.

Ερωτώνται κατ’ αρμοδιότητα οι Υπουργοί

1. Αληθεύει ότι η Ελλάδα έστειλε το 20% με 25% των πυραύλων Patriot από το απόθεμα του οπλοστασίου της, σε αμερικανική βάση στο Κατάρ, στενό σύμμαχο της Τουρκίας, εμπλέκοντας έτσι περαιτέρω της χώρα μας στον γενικευόμενο πόλεμο κατά του Ιράν;
2. Αν αληθεύει, με ποιο σκεπτικό προχώρησε η κυβέρνηση σε αυτή την ενέργεια; Με ποια ανταλλάγματα;
3. Τους πυραύλους τους ζήτησε το Κατάρ για τα δικά του συστήματα Patriot ή οι ΗΠΑ που φέρεται ότι αντιμετωπίζουν πρόβλημα επάρκειας τόσο σε αντιαεροπορικά – αντιπυραυλικά συστήματα;
4. Γιατί δεν έχει ενημερωθεί μέχρι σήμερα η Βουλή; Σκοπεύει και πότε η κυβέρνηση θα ενημερώσει σχετικά την Εθνική Αντιπροσωπεία;
5. Με δεδομένα: α) το γεγονός ότι ήδη μια ελληνική συστοιχία Πάτριοτ βρίσκεται εκτός Ελλάδας, στη Σαουδική Αραβία, β) τις μεγάλες καθυστερήσεις αναπλήρωσης των αποθεμάτων βλημάτων, τι μέτρα έχει λάβει η κυβέρνηση προκειμένου να αντιμετωπιστεί το ενδεχόμενο ανεπαρκούς κάλυψης του ελληνικού χώρου και αποφυγής δημιουργίας “παραθύρου τρωτότητας”;
6. Πώς εντάσσεται η αποστολή πυραύλων Patriot στο Κατάρ, μετά από τη Σ. Αραβία, στη θέση που διατύπωσε ο Υπουργός Εξωτερικών στη συνέντευξή του στον Σκάι (5/3/26): “Είναι σημαντικό να επιστρέψουμε στην διπλωματία και να αφήσουμε τις πολεμικές επιχειρήσεις. Πάντοτε η διπλωματική οδός είναι εκείνη που θα φέρει τα πιο βιώσιμα αποτελέσματα, για να μπορέσουμε να δούμε λιγάκι τα ζητήματα της ευημερίας στην ευρύτερη περιοχή”;
7. Υπάρχει ενιαίος κυβερνητικός συντονισμός ως προς τη λήψη και υλοποίηση αποφάσεων ως οι προαναφερθείσες;

Οι Ερωτώσες Βουλεύτριες και οι Ερωτώντες Βουλευτές

Δούρου Ειρήνη (Ρένα)

Κεδίκογλου Συμεών

Καλαματιανός Διονύσιος

Ακρίτα Έλενα

Γαβρήλος Γεώργιος

Γιαννούλης Χρήστος

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Νοτοπούλου Αικατερίνη (Κατερίνα)

Ξανθόπουλος Θεόφιλος

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Παπαηλιού Γεώργιος

Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη)

Ψυχογιός Γεώργιος

Τη ντροπιαστική, ανιστόρητη κι επικίνδυνη για τα συμφέροντα της Ελλάδας, αποχή της Ελλάδας από το ιστορικό Ψήφισμα της ΓΣ του ΟΗΕ για την αναγνώριση του δουλεμπορίου Αφρικανών ως ενός από τα πιο βαριά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, φέρνουν στη Βουλή με Ερώτησή τους βουλεύτριες και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ με πρωτοβουλία της Ρένας Δούρου. Το Ψήφισμα αναφέρεται ρητά στην ευθύνη αποκατάστασης των θυμάτων, θέτοντας το θέμα για τις ιστορικές ευθύνες των αποικιοκρατικών χωρών και την αποζημίωση των θυμάτων. Με την Ερώτησή τους προς τον Υπουργό Εξωτερικών, οι βουλεύτριες και βουλευτές ζητούν ενημέρωση σχετικά με τις αιτίες της αποχής της Ελλάδας και της ευθυγράμμισης με τη στάση της ΕΕ – μια στάση που αφενός αναιρεί την ιστορία της χώρας που το 1822 κατάργησε τη δουλεία και αφετέρου υπονομεύει την υπόθεση των γερμανικών αποζημιώσεων προς τη χώρα μας.

“Με ποιο σκεπτικό αποδέχθηκε η Ελλάδα την επιχειρηματολογία της ΕΕ, περί μη νομικά ακριβούς χρήσης υπερθετικών προσδιορισμών στο πλαίσιο εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, περί νομικών ζητημάτων σχετικά με εφαρμογή κανόνων διεθνούς δικαίου (non-retroactivity) και τις αξιώσεις για αποζημιώσεις / επανορθώσεις, κα; ρωτούν χαρακτηριστικά.

“Συμφωνεί η κυβέρνηση ότι το ιστορικό Ψήφισμα που υιοθετήθηκε μάλιστα στις 25 Μαρτίου, επέτειο της Επανάστασης του 1821, από τη συντριπτική πλειοψηφία των χωρών του πλανήτη, εγείρει “νομικά και πραγματικά ζητήματα” που δεν μπορούν να παραβλεφθούν; Γιατί επιλέχθηκε η αποχή;” 

Αναλυτικά η Ερώτηση:

Αθήνα, 30 Μαρτίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Εξωτερικών

Θέμα: Γιατί απείχε η Ελλάδα από το ιστορικό Ψήφισμα της ΓΣ του ΟΗΕ για την αναγνώριση του δουλεμπορίου Αφρικανών ως ενός από τα πιο βαριά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας;

Στις 25 Μαρτίου 2026 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, με 123 ψήφους υπέρ, 3 κατά (ΗΠΑ, Ισραήλ, Αργεντινή) και 52 αποχές (συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας στο πλαίσιο των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης), ενέκρινε ιστορικό Ψήφισμα που χαρακτηρίζει τη δουλεία και το δουλεμπόριο Αφρικανών ως “έγκλημα κατά της ανθρωπότητας”. Του Ψηφίσματος είχε προηγηθεί σχετική πρωτοβουλία της Γκάνας, στο πλαίσιο ευρύτερης προσπάθειας αφρικανικών κρατών για λογοδοσία για τα εγκλήματα και τις αδικίες που προκάλεσαν η αποικιοκρατία, η δουλεία και η μαζική μεταφορά εκατομμυρίων ανθρώπων ως σκλάβων προς την αμερικανική ήπειρο.

Στην παρέμβασή του ο ΓΓ του ΟΗΕ, Α. Γκουτιέρεζ παρατήρησε, μεταξύ άλλων, : “Τα οικονομικά, χρηματοπιστωτικά και εμπορικά δίκτυα επέτρεψαν σε ελίτ και αυτοκρατορίες – συμπεριλαμβανομένης και της δικής μου χώρας – να σωρεύσουν πλούτο χτισμένο πάνω σε κλεμμένες ζωές και κλεμμένη εργασία”. “Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να ανεχόμαστε τη φυλετική βία ή τη μισαλλοδοξία. Δεν μπορούμε να επιτρέπουμε να παραμένουν στο περιθώριο η ανισότητα και η αδικία. Οφείλουμε να μετατρέψουμε τη μνήμη σε πρόοδο και την ανάμνηση σε ευθύνη. Ο κόσμος που επιδιώκουμε, βασισμένος στην ελευθερία, την ισότητα και τη δικαιοσύνη, είναι εφικτός. Ας τιμήσουμε τα θύματα του διατλαντικού δουλεμπορίου όχι μόνο με τα λόγια μας, αλλά με το έργο μας. Ας οικοδομήσουμε ένα μέλλον όπου όλοι οι άνθρωποι ζουν και ευημερούν με αξιοπρέπεια”.

Στον αντίποδα, η ΕΕ (με επεξηγηματική της δήλωση – https://bit.ly/40Twq4e), αφού παρατήρησε ότι ήταν έτοιμη να στηρίξει ένα κείμενο “που αναδεικνύει το μέγεθος της θηριωδίας του διατλαντικού δουλεμπορίου”, διαπίστωσε ότι “το κείμενο που έχουμε ενώπιόν μας εγείρει σειρά νομικών και πραγματικών ζητημάτων που δεν μπορούμε να παραβλέψουμε”. Και αιτιολόγησε την αποχή της στη βάση επιχειρημάτων όπως ότι “η χρήση υπερθετικών προσδιορισμών στο πλαίσιο εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας δεν είναι νομικά ακριβής” ή ότι “η επιλεκτική ενσωμάτωση εκτενών, ιστορικών και αμφιλεγόμενων αναφορών σε περιφερειακή νομολογία, καθώς και η επιλεκτική και μη ισορροπημένη ερμηνεία ιστορικών γεγονότων (..) αντίκειται στην καθιερωμένη πρακτική του ΟΗΕ”. Εξέφρασε παράλληλα την ανησυχία της για νομικά ζητήματα που αφορούν στην αναδρομική εφαρμογή κανόνων διεθνούς δικαίου (non-retroactivity) και τις αξιώσεις για αποζημιώσεις / επανορθώσεις.

Η Ελλάδα, που αυτή την περίοδο είναι Μη Μόνιμο Μέλος του ΣΑ του ΟΗΕ, ευθυγραμμίστηκε με την τοποθέτηση αυτή, αναιρώντας την ιστορία της χώρας μας που ήδη στις 25 Φεβρουαρίου του 1822, σε περίοδο ισχυρής κυριαρχίας των ευρωπαϊκών αποικιακών δυνάμεων, προέβλεπε κατάργηση της δουλείας. Το Προσωρινό Πολίτευμα της Ελλάδας που ψηφίστηκε στην Α’ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου υπαγόρευε ρητά ότι “κάθε άνθρωπος, κάθε Χριστιανός, είναι ελεύθερος”. Το 1823 στη Β’ Εθνοσυνέλευση στο Άστρος το Σύνταγμα που ψηφίστηκε προβλέπει στο άρθρο θ΄ του Β΄ Κεφαλαίου του Β΄ Τμήματος την κατάργηση δουλείας με την εμβληματική και πρωτοποριακή διατύπωση : “Εις την Ελληνικήν επικράτειαν ούτε πωλείται, ουτ’ αγοράζεται άνθρωπος· αργυρώνητος δε παντός γένους και πάσης θρησκείας, άμα πατήσας το Ελληνικόν έδαφος, είναι ελεύθερος και από τον δεσπότην αυτού ακαταζήτητος”.

Τούτων δοθέντων,

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός

1. Συμφωνεί ότι το ιστορικό Ψήφισμα που υιοθετήθηκε μάλιστα στις 25 Μαρτίου, επέτειο της Επανάστασης του 1821, από τη συντριπτική πλειοψηφία των χωρών του πλανήτη, εγείρει “νομικά και πραγματικά ζητήματα” που δεν μπορούν να παραβλεφθούν; Γιατί επιλέχθηκε η αποχή;
2. Με ποιο σκεπτικό αποδέχθηκε η Ελλάδα την επιχειρηματολογία της ΕΕ, περί μη νομικά ακριβούς χρήσης υπερθετικών προσδιορισμών στο πλαίσιο εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, περί νομικών ζητημάτων σχετικά με εφαρμογή κανόνων διεθνούς δικαίου (non-retroactivity) και τις αξιώσεις για αποζημιώσεις / επανορθώσεις, κ.α, υποβαθμίζοντας έτσι την ουσία της καταδίκης του δουλεμπορίου Αφρικανών ως εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας;
3. Πως η απόφαση για μη υπερψήφιση του Ψηφίσματος του ΟΗΕ που αναγνωρίζει το δουλεμπόριο Αφρικανών ως το βαρύτερο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, υπηρετεί τον Διάλογο, τη Διπλωματία και τη Δημοκρατία, τα τρία “δ” της ελληνικής συμμετοχής στο ΣΑ του διεθνούς Οργανισμού;

Οι Ερωτώσες Βουλεύτριες και οι Ερωτώντες Βουλευτές

Δούρου Ειρήνη (Ρένα)

Καλαματιανός Διονύσιος

Ακρίτα Έλενα

Βέττα Καλλιόπη

Γαβρήλος Γεώργιος

Γιαννούλης Χρήστος

Ζαμπάρας Μιλτιάδης (Μίλτος)

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Νοτοπούλου Αικατερίνη (Κατερίνα)

Ξανθόπουλος Θεόφιλος

Παπαηλιού Γεώργιος

Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη)

Ψυχογιός Γεώργιος