Skip to main content

Θεματική Ενότητα: Ενέργεια

Θ. Ξανθόπουλος: Η κυβέρνηση της ΝΔ παραβιάζει ξανά το Σύνταγμα, αφαιρώντας αυταρχικά τη διαχείριση του νερού από τους Δήμους – Υποστηρίζουμε την ένσταση αντισυνταγματικότητας

“Την περασμένη εβδομάδα είχαμε νομοθετική ρύθμιση για να διορίσει ο κ. Γεωργιάδης διοίκηση στον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο, καταπατώντας την αυτοτέλεια του Συλλόγου. Αυτές τις μέρες συζητείται στις επιτροπές νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης, με το οποίο παρατείνεται για μία ακόμη χρονιά η διοίκηση των μεγαλύτερων Πρωτοδικείων της χώρας. Ταυτοχρόνως, ο Υπουργός παρεμβαίνει και αλλάζει τις προϋποθέσεις σύγκλησης Γενικής Συνέλευσης για τους συμβολαιογράφους. Έρχεται λοιπόν σήμερα ένα νομοσχέδιο το οποίο καταστρατηγεί συνταγματικής περιωπής διατάξεις, οι οποίες είναι και προφανείς και αυταπόδεικτες”. Αυτά επισήμανε ο βουλευτής Δράμας και Κ.Ε του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, υποστηρίζοντας την ένσταση αντισυνταγματικότητας κατά της μεταφοράς της διαχείρισης του νερού σε πολλούς Δήμους της Αττικής και της Θεσσαλονίκης από τις Δημοτικές Επιχειρήσεις στην ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ, χωρίς την έγκριση των Δήμων.

“Λέει λοιπόν το άρθρο 102 Συντάγματος ότι η διοίκηση των τοπικών υποθέσεων ανήκει στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, υπέρ των οποίων συντρέχει τεκμήριο αρμοδιότητας. Και έρχεται η Κυβέρνηση και παρεμβαίνει, ως μη όφειλε, σε κάτι που αποτελεί πυρήνα της λειτουργίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Διότι η διαχείριση του νερού με τη λειτουργία των Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης Αποχέτευσης ανήκει ακριβώς στον στενό πυρήνα λειτουργίας των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Και η φύση αυτής της λειτουργίας έχει επιβεβαιωθεί πολύ πρόσφατα με δύο αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, οι οποίες μιλούν για τον δημόσιο χαρακτήρα του νερού ως κοινωνικού αγαθού”, τόνισε.

“Χτυπάνε καμπάνες, κύριοι Υπουργοί και βουλευτές της πλειοψηφίας και απ΄ την Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής, η οποία με ένα εύσχημο τρόπο θέτει ζήτημα συμβατότητας με το άρθρο 102 του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνει τη διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια των ΟΤΑ. Διότι πραγματικά με τις επίμαχες διατάξεις αφαιρούνται πόροι και αρμοδιότητες από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, χωρίς αυτό να επιτρέπεται από το Σύνταγμα”, συμπλήρωσε.

“Έτσι αντιλαμβάνεται τη λειτουργία των εξουσιών η ΝΔ. Αγνοεί το Σύνταγμα για να κάνει τη δουλειά της. Προχθές ψηφίσαμε νομοσχέδιο του Υπουργείου Πολιτισμού, το οποίο δημιουργεί μια ανώνυμη εταιρεία, η οποία παίρνει και διαχειρίζεται όλο το πολιτιστικό απόθεμα της χώρας. Σήμερα συζητείται μια διάταξη όπου μια ανώνυμη εταιρεία παίρνει τον κύριο όγκο των δραστηριοτήτων των μεγαλύτερων εταιρειών ύδρευσης. Άρα είναι μια λογική σύμφυτη με τη δραστηριότητα και την πολιτική αντίληψη της ΝΔ. Με αυτή την έννοια στηρίζουμε την ένσταση αντισυνταγματικότητας και θεωρούμε ότι έχουμε μια τελευταία ευκαιρία ως νομοθετικό σώμα να πούμε φτάνει”, κατέληξε.

Γιάννης Αμανατίδης στη Βουλή: «Το νερό είναι δημόσιο κοινωνικό αγαθό, ανεκτίμητος φυσικός και ζωτικός πόρος. Δεν θα επιτρέψουμε την εμπορευματοποίησή του.»

Δριμεία κριτική άσκησε στην κυβέρνηση της ΝΔ ο βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος Γιάννης Αμανατίδης, από το βήμα της Βουλής, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για τη διαχείριση των υδάτων. Ο κ. Αμανατίδης χαρακτήρισε προσχηματική τη διαβούλευση, που διήρκησε μόλις 10 ημέρες ενώ τόνισε οτι αποκλείστηκαν από την ακρόαση φορέων η ΚΕΔΕ, η Ένωση ΔΕΥΑ, αιρετοί Δήμαρχοι των Περιφερειακών Ενοτήτων Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής και δεν υπήρξε ούτε ένας εκπρόσωπος των ΟΕΒ, χαρακτηρίζοντας την κίνηση αυτή ως παράδειγμα κακής νομοθέτησης αλλά και σκοπιμότητας από την πλευρά της κυβέρνησης.

Όπως ανέφερε, οι κρίσιμες διατάξεις που περιλαμβάνονται στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο μεταβάλλουν ουσιωδώς τις υπηρεσίες ύδρευσης, αποχέτευσης και άρδευσης των δύο μεγαλύτερων αστικών κέντρων της χώρας, της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης και των όμορων περιοχών τους και ουσιαστικά οδηγούν στην εμπορευματοποίηση του νερού και στην αφαίρεση κρίσιμων αρμοδιοτήτων από την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Η αναγκαιότητα εκσυγχρονισμού των παρόχων ύδρευσης είναι αδιαμφισβήτητη, υπογράμμισε και η Πολιτεία οφείλει να προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για να καταστούν οι περιοχές της χώρας πιο ανθεκτικές απέναντι στην κλιματική κρίση και την λειψυδρία. Αντί όμως η κυβέρνηση να στελεχώσει επαρκώς τις  υπηρεσίες ύδρευσης, να προβεί στα απαραίτητα έργα συντήρησης και αναβάθμισης των υποδομών τους, προκειμένου να ανταποκριθούν στο αυξημένο ενεργειακό κόστος, αλλά και να καταστούν ενεργειακά αυτάρκεις με τη δημιουργία του πολυπόθητου «χώρου», που ζητάνε εδώ και χρόνια οι Δήμοι, στο Δίκτυο Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας, η κυβέρνηση επιλέγει ένα νομοσχέδιο που δημιουργεί δύο υδροκέφαλους οργανισμούς ύδρευσης μέσω της επέκτασης των περιοχών ευθύνης και των αρμοδιοτήτων τους.

Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ υπογράμμισε στην ομιλία του τις υποχρεωτικές συνενώσεις και τον συγκεντρωτισμό, που φέρνει το σ/ν της ΝΔ, γεγονός που έρχεται σε αντίθεση με τον πρόσφατο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης περί εθελοντικών συνενώσεων. Ειδικά για τη Θεσσαλονίκη και τη Χαλκιδική, η επέκταση της αρμοδιότητας της ΕΥΑΘ σε μια τεράστια γεωγραφική περιοχή αγνοεί τις ιδιαίτερες τοπικές ανάγκες, είπε.

Μεταφορά δημοσίων κοινωφελών μη κερδοσκοπικών επιχειρήσεων σε Ανώνυμες Εταιρείες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο.

Ο Γιάννης Αμανατίδης, επισήμανε την ειδοποιό διαφορά μεταξύ των δημοτικών κοινωφελών επιχειρήσεων, που λογοδοτούν στους δημότες, και των εισηγμένων ανώνυμων εταιρειών που λειτουργούν με εταιρικό δίκαιο, λογοδοτούν σε μετόχους και επιδιώκουν το κέρδος. «Το Δημόσιο νερό δεν εξασφαλίζεται μόνο με το 50% συν μία μετοχή. Εξασφαλίζεται με καθολική πρόσβαση, κοινωνικά δίκαιη τιμολόγηση, προστασία από διακοπές υδροδότησης, δημόσια λογοδοσία, ουσιαστική συμμετοχή της Αυτοδιοίκησης, των εργαζομένων και των πολιτών και σαφή υπεροχή του κοινωνικού συμφέροντος απέναντι στην εταιρική απόδοση» τόνισε.

Σημαντική αναφορά έκανε στην εκχώρηση των αρμοδιοτήτων άρδευσης —που καλύπτει το 85% της συνολικής διαχείρισης νερού— σε  ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ χωρίς όμως να διαθέτουν την απαιτούμενη εμπειρία, αφού μέχρι σήμερα δεν είχαν καμία εμπλοκή στο συγκεκριμένο τομέα. Αντιθέτως, οι ΤΟΕΒ, οι ΓΟΕΒ και οι υποδομές τους αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του πρωτογενούς τομέα, της αγροτικής παραγωγής, της υπαίθρου και των καλλιεργήσιμων εκτάσεων. Και χρειάζονται ενίσχυση, εκσυγχρονισμό και επέκταση και όχι αιφνίδιες διοικητικές αλλαγές.

Παραβίαση της Ευρωπαϊκής Νομοθεσίας: Υπογραμμίστηκε ότι το νομοσχέδιο ορίζει αλλαγές με βάση τα διοικητικά όρια των Δήμων και όχι τα υδατικά διαμερίσματα, κατά παράβαση της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 60/2000.

«Εμείς αναγνωρίζουμε την αποδεδειγμένη γνώση της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ και εμπειρία, που τις καθιστά ικανές να συντρέχουν Δήμους και ΔΕΥΑ ανά την Ελλάδα. Αυτός είναι και ο λόγος που πασχίζουμε για τον δημόσιο χαρακτήρα τους, που ως κυβέρνηση τις στηρίξαμε με προσλήψεις, με αναγκαία έργα υποδομών και εκσυγχρονισμού τους» και υπογράμμισε τη διαφωνία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στην αναγκαστική υπαγωγή των ΔΕΥΑ στις δύο εταιρείες, καθώς πρόκειται για ευθεία αφαίρεση αρμοδιοτήτων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης από την Κεντρική Διοίκηση, πράξη που ελέγχεται για τη συνταγματικότητά της.

Διεθνή παραδείγματα: Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι, όπου το νερό αντιμετωπίστηκε ως εμπόρευμα, δημιουργήθηκαν σοβαροί κίνδυνοι ακόμα και για τον περιορισμό της καθολικής πρόσβασης των πολιτών σε αυτό. Και υπάρχουν δεκάδες περιπτώσεις (πάνω από 130 στην Ευρώπη) αποϊδιωτικοποίησης εταιρειών ύδρευσης, τόνισε.

Ο Γ. Αμανατίδης υπερασπίστηκε το δημόσιο χαρακτήρα του νερού ως κοινωνικό αγαθό και ξεκαθάρισε την αντίθεση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στην εμπορευματοποίησή του, θυμίζοντας τους αγώνες που έδωσε η Θεσσαλονίκη για τη διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα του.

Για τον ΣΥΡΙΖΑ–Π.Σ., η αναγκαία μεταρρύθμιση είναι η οικοδόμηση ενός ισχυρού δημόσιου συστήματος νερού, με εθνικό σχεδιασμό και αποκεντρωμένη εφαρμογή, δημόσιες εταιρείες με κοινωνική αποστολή, βιώσιμες και λογοδοτούσες ΔΕΥΑ, διαδημοτικά σχήματα όπου απαιτούνται, συμμετοχή εργαζομένων και χρηστών, σταθερή δημόσια χρηματοδότηση και δεσμευτικούς στόχους για ποιότητα, διαρροές, επενδύσεις και κοινωνική προστασία.

Επισυνάπτεται το πλήρες κείμενο της Ομιλίας.

Φωτογραφία: ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSI

Δήλωση της προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Ρένας Δούρου: «Όχι στην ιδιωτικοποίηση του νερού. Ναι στην κατοχύρωσή του ως ανθρώπινο δικαίωμα.»

Το 2014 η Θεσσαλονίκη μας έκανε υπερήφανες και υπερήφανους όλους, με το κίνημα «SOSτε το Νερό». Εκείνο το σπουδαίο δημοψήφισμα που απέδειξε τη δύναμη των πολιτών, έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα:

«Όχι στην ιδιωτικοποίηση του νερού. Ναι στην κατοχύρωσή του ως ανθρώπινο δικαίωμα.»

Σήμερα είμαι εδώ. Είμαι εδώ και παλεύω μαζί με πολλές και πολλούς, ενάντια σε ένα νομοσχέδιο της κυβέρνησης των σκανδάλων, της σήψης και της εμπορευματοποίησης όλων, απέναντι στο να μην ιδιωτικοποιηθεί το νερό.

Κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης, μπορεί σήμερα να ψηφίσετε, όπως κάνατε και προχθές με τον πολιτισμό, όπως έχετε κάνει με όλη μας τη ζωή για να την ξεπουλήσετε.

Αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, όλοι οι αριστεροί και οι αριστερές, να ξέρετε ότι δεν θα επιτρέψουμε τετελεσμένα της Δεξιάς.

Χρ. Γιαννούλης στην Ολομέλεια: «Το νερό είναι δημόσιο αγαθό – Μονόδρομος η απόσυρση του νομοσχεδίου»

Την κατηγορηματική αντίθεση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στο νομοσχέδιο για τη διαχείριση των υδάτων εξέφρασε ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης Χρήστος Γιαννούλης, κατά τη συζήτησή του στην ολομέλεια της Βουλής, ζητώντας την απόσυρσή του και προειδοποιώντας ότι οι προβλέψεις του ανοίγουν τον δρόμο για υπερσυγκέντρωση της διαχείρισης και περαιτέρω ιδιωτικοποίηση του νερού.

Ο Χρήστος Γιαννούλης υπογράμμισε ότι η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ και τις Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης και Αποχέτευσης βρίσκεται στον ίδιο τον χαρακτήρα τους: οι δύο πρώτες είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο και επιδιώκουν κερδοφορία, ενώ οι ΔΕΥΑ είναι μη κερδοσκοπικές δημοτικές επιχειρήσεις με αποστολή την εξυπηρέτηση των πολιτών.

«Εκεί κρύβεται το μεγάλο μυστικό», σημείωσε, εξηγώντας ότι η σχεδιαζόμενη απορρόφηση δραστηριοτήτων και περιουσιακών στοιχείων των ΔΕΥΑ από τις μεγάλες εταιρείες δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα για το ποιοι τελικά θα ωφεληθούν.

Ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ αναφέρθηκε και στο ενδιαφέρον ιδιωτών μετόχων για ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ, θέτοντας ερωτήματα τόσο για τη μελλοντική κερδοφορία όσο και για τα μεγάλα κατασκευαστικά έργα και τις υποδομές που θα απαιτήσει η εφαρμογή του νέου μοντέλου.

«Πώς γίνεται σε αυτή τη χώρα πάντα λίγοι να ξέρουν κάτι νωρίτερα από όλους τους άλλους;», διερωτήθηκε, τονίζοντας ότι οι ανησυχίες αυτές δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται από την κυβέρνηση ως απλή αντιπολιτευτική καχυποψία.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο κυβερνητικό επιχείρημα περί έλλειψης «διαχειριστικής επάρκειας» των ΔΕΥΑ. Αναγνώρισε ότι ο κατακερματισμός της διαχείρισης και τα προβλήματα ορισμένων δημοτικών επιχειρήσεων είναι υπαρκτά, υπογράμμισε όμως ότι η λύση δεν μπορεί να είναι η αποδυνάμωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και η μεταφορά περιουσίας και αρμοδιοτήτων σε ένα συγκεντρωτικό μοντέλο.

Έφερε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Δήμο Θέρμης, όπου παρέχονται υψηλής ποιότητας υπηρεσίες με χαμηλό τιμολόγιο, αλλά και την πραγματικότητα που βιώνουν χιλιάδες κάτοικοι στον πρώην Δήμο Μυγδονίας.

Όπως υπενθύμισε, περίπου 10.000 κάτοικοι στη Λητή, το Μελισσοχώρι και την ευρύτερη περιοχή εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα με το νερό των γεωτρήσεων, με αποτέλεσμα να αναγκάζονται να χρησιμοποιούν εμφιαλωμένο νερό ακόμη και για βασικές καθημερινές ανάγκες.

Και ενώ ήδη από το 2022 είχε υπογραφεί μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ ΕΥΑΘ και Δήμου Ωραιοκάστρου για την αντιμετώπιση του προβλήματος, τέσσερα χρόνια αργότερα, όπως τόνισε, «το μνημόνιο έχει μείνει στα χαρτιά».

Ανάλογα ερωτήματα έθεσε και για τη Βόλβη, επισημαίνοντας ότι ο Δήμος έχει καταθέσει εδώ και δύο χρόνια ολοκληρωμένη μελέτη και πρόταση στο Υπουργείο Περιβάλλοντος για την αντιμετώπιση προβλημάτων που οδήγησαν ακόμη και σε εισαγγελική παρέμβαση.

Ο Χρήστος Γιαννούλης στάθηκε ιδιαίτερα και στην υποστελέχωση των δήμων, σημειώνοντας ότι η κυβέρνηση επικαλείται την έλλειψη διαχειριστικής επάρκειας, την ώρα που οι δημοτικές υπηρεσίες στερούνται προσωπικού και πόρων και αναγκάζονται να λειτουργούν σε συνθήκες εξαιρετικά άνισες σε σχέση με μεγάλους οργανισμούς όπως η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ.

Παράλληλα, έθεσε ένα ακόμη κρίσιμο πολιτικό ερώτημα: γιατί μέσα σε λίγους μήνες η κυβέρνηση πέρασε από την εθελοντική συνεργασία των ΔΕΥΑ στην υποχρεωτική συνένωση;

«Τι έγινε μέσα σε λίγους μήνες και το εθελοντικό γίνεται υποχρεωτικό;», διερωτήθηκε, εκτιμώντας ότι η αλλαγή αυτή ενισχύει την ανησυχία πως επιδιώκεται η επιτάχυνση μιας διαδικασίας που θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη κερδοφορία και θα ανοίξει τον δρόμο για την ιδιωτικοποίηση του σημαντικότερου δημόσιου αγαθού.

Επέκρινε επίσης τις ασάφειες του νομοσχεδίου, ιδιαίτερα ως προς τις «έκτακτες ανάγκες», τις απευθείας και εργολαβικές αναθέσεις και το πλήθος ζητημάτων που παραπέμπονται σε μελλοντικές υπουργικές αποφάσεις.

«Το νομοσχέδιο περιγράφει έναν στόχο, αλλά δεν μας λέει πώς θα επιτευχθεί. Και αυτό μας τρομάζει», σημείωσε.

Κλείνοντας, ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ξεκαθάρισε ότι η θέση για απόσυρση του νομοσχεδίου δεν προκύπτει από κομματικό δογματισμό, αλλά από την ανάγκη να προηγηθεί ένα πραγματικό, ολοκληρωμένο σχέδιο, με ουσιαστική συμμετοχή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα του νερού.

«Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την απόσυρση του νομοσχεδίου. Εσείς στην ουσία δημεύετε, κατάσχετε το ενεργητικό, τις πάγιες εγκαταστάσεις και τα περιουσιακά στοιχεία των ΟΤΑ και υπόσχεστε μία τεχνογνωσία και μία προοπτική που δεν περιγράφετε. Όταν υπάρξει πραγματικό σχέδιο δράσης, ελάτε να τα ξαναπούμε. Γιατί δεν νομοθετούμε για τις επόμενες εκλογές. Νομοθετούμε για τις επόμενες γενιές».

Φωτογραφία: ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSI

Χρ. Γιαννούλης: «Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό και όχι ένα ακόμη πεδίο επιχειρηματικής δραστηριότητας»

Σημεία της ομιλίας του ειδικού αγορητή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Χρήστου Γιαννούλη, στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής για τη διαχείριση των υδάτων

«Είναι πραγματικά δύσκολο να κατανοήσει κανείς γιατί ένα τόσο κρίσιμο νομοσχέδιο, που αφορά ένα δημόσιο αγαθό όπως το νερό, έρχεται προς ψήφιση με διαδικασίες εξπρές.

Έχει ξεσηκωθεί όλη η περιφέρεια αν κρίνω από τα υπομνήματα των ΤΟΕΒ που λαμβάνουμε ως βουλευτές, αλλά η κυβέρνηση επιλέγει να αγνοήσει τις ανησυχίες της κοινωνίας, της Αυτοδιοίκησης και των φορέων που έχουν άμεση σχέση με τη διαχείριση των υδάτινων πόρων.

Το νερό όμως δεν είναι ένα ακόμη πεδίο επιχειρηματικής δραστηριότητας. Είναι κοινωνικό αγαθό, είναι δικαίωμα κάθε πολίτη και αποτελεί βασική υποχρέωση της Πολιτείας να εξασφαλίζει ποιοτική, ασφαλή και οικονομικά προσιτή πρόσβαση για όλους.

Η εμπειρία έχει δείξει ότι όπου η λογική της αγοράς μπαίνει πάνω από το δημόσιο συμφέρον, οι πολίτες τελικά πληρώνουν το κόστος.

Η ύδρευση δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως πεδίο κερδοφορίας, ούτε η προστασία των υδάτινων πόρων να υποτάσσεται σε οικονομικούς σχεδιασμούς χωρίς κοινωνικά και περιβαλλοντικά κριτήρια».

Ολόκληρο το απόσπασμα στο:

«Ποιοι λόγοιοδήγησαν στη μείωση της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης του έργου αποθήκευσης CO₂ στον Πρίνο και γιατί καλούνται πλέον να καλύψουν τηδιαφορά οι εθνικοί πόροι;» || Eρώτηση & ΑΚΕ με πρωτοβουλία του Θεόφιλου Ξανθόπουλου

Απαντήσεις από την κυβέρνηση για τους λόγους που οδήγησαν στην μείωση κατά 50 εκ. ευρώ, της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης του έργου αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα στον Πρίνο, ζητούν 8 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με Ερώτηση και ΑΚΕ που κατατέθηκε με πρωτοβουλία του βουλευτή  Δράμας Θ. Ξανθόπουλου.

“Η μετάβαση σε μια οικονομία χαμηλών εκπομπών άνθρακα απαιτεί αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων εργαλείων…Η αναγκαιότητα, όμως, της συγκεκριμένης τεχνολογίας δέσμευσης και αποθήκευσης του διοξειδίου του άνθρακα, δεν απαλλάσσει την Πολιτεία από την υποχρέωση να διασφαλίζει ότι κάθε σχετικό έργο σχεδιάζεται και υλοποιείται με πλήρη διαφάνεια, επαρκή επιστημονική τεκμηρίωση, ουσιαστική διαβούλευση με τις τοπικές κοινωνίες και απόλυτο σεβασμό στη χρηστή διαχείριση των δημόσιων πόρων. Ειδικά για το έργο γεωλογικής αποθήκευσης CO₂ στον Πρίνο της Θάσου έχουν διατυπωθεί κατ’ επανάληψη σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την επάρκεια της αδειοδοτικής διαδικασίας, τη διαφάνεια των διοικητικών αποφάσεων και την πληρότητα της ενημέρωσης των ενδιαφερόμενων φορέων, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη πλήρους λογοδοσίας ως προς τη χρηματοδότηση και την εξέλιξη του έργου”, τονίζουν οι βουλευτές.

Σύμφωνα με τις πρόσφατες αναθεωρήσεις του Ελληνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, η χρηματοδότηση του έργου από το Ταμείο Ανάκαμψης μειώθηκε από 150 εκατ. ευρώ σε 100 εκατ. ευρώ, με αποτέλεσμα το υπόλοιπο ποσό να καλείται πλέον να καλυφθεί από εθνικούς πόρους. Η εξέλιξη αυτή η οποία αποδίδεται σε καθυστερήσεις κατά την ωρίμανση και υλοποίηση του έργου, οι οποίες είχαν ως συνέπεια την αδυναμία τήρησης των σχετικών οροσήμων του Ταμείου Ανάκαμψης, έρχεται να προστεθεί στις ήδη διατυπωμένες ανησυχίες που έχουν εκφραστεί κατά την αδειοδοτική πορεία του έργου αναφορικά με την επάρκεια της ενημέρωσης των τοπικών κοινωνιών, τη διαφάνεια της διοικητικής διαδικασίας και τη δημοσιοποίηση των στοιχείων που τεκμηριώνουν τις κρίσιμες αποφάσεις της Διοίκησης. Πρόκειται για έργο με σημαντική δημόσια χρηματοδότηση και ευρύτερες περιβαλλοντικές, κοινωνικές και αναπτυξιακές επιπτώσεις, το οποίο προϋποθέτει αυξημένες εγγυήσεις διαφάνειας, λογοδοσίας και δημόσιας εμπιστοσύνης, τονίζεται στην Ερώτηση

Με δεδομένο ότι η αξιοποίηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης αποτελεί κρίσιμη εθνική προτεραιότητα και ότι κάθε απώλεια ευρωπαϊκής χρηματοδότησης μετακυλίει πρόσθετο κόστος στον κρατικό προϋπολογισμό και τελικά στον Έλληνα φορολογούμενο, καλούνται οι αρμόδιοι υπουργοί, Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Περιβάλλοντος και Ενέργειας, να δώσουν σαφείς απαντήσεις και εξηγήσεις σε μια σειρά ερωτημάτων σχετικά με τους λόγους της μειωμένης χρηματοδότησης και τους στόχους του έργου. Καλούνται επίσης να καταθέσουν όλα τα έγγραφα σχετικά με την επιστημονική τεκμηρίωση του έργου που έχουν ζητηθεί σε προηγούμενες ΑΚΕ και δεν έχουν κατατεθεί.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

Αθήνα,  15 Ιουλίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΚΕ

Προς τους Υπουργούς

Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Θέμα: «Ποιοι λόγοι οδήγησαν στη μείωση της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης του έργου αποθήκευσης CO₂ στον Πρίνο και γιατί καλούνται πλέον να καλύψουν τη διαφορά οι εθνικοί πόροι;»

Η μετάβαση σε μια οικονομία χαμηλών εκπομπών άνθρακα απαιτεί την αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων εργαλείων, μεταξύ των οποίων και οι τεχνολογίες δέσμευσης και αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα (Carbon Capture and Storage – CCS), όπου αυτές κρίνονται αναγκαίες. Η αναγκαιότητα, όμως, της συγκεκριμένης τεχνολογίας δεν απαλλάσσει την Πολιτεία από την υποχρέωση να διασφαλίζει ότι κάθε σχετικό έργο σχεδιάζεται και υλοποιείται με πλήρη διαφάνεια, επαρκή επιστημονική τεκμηρίωση, ουσιαστική διαβούλευση με τις τοπικές κοινωνίες και απόλυτο σεβασμό στη χρηστή διαχείριση των δημόσιων πόρων.

Ειδικά για το έργο γεωλογικής αποθήκευσης CO₂ στον Πρίνο της Θάσου έχουν διατυπωθεί κατ’ επανάληψη σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την επάρκεια της αδειοδοτικής διαδικασίας, τη διαφάνεια των διοικητικών αποφάσεων και την πληρότητα της ενημέρωσης των ενδιαφερόμενων φορέων, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη πλήρους λογοδοσίας ως προς τη χρηματοδότηση και την εξέλιξη του έργου.

Σύμφωνα με τις πρόσφατες αναθεωρήσεις του Ελληνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, η χρηματοδότηση του έργου από το Ταμείο Ανάκαμψης μειώθηκε από 150 εκατ. ευρώ σε 100 εκατ. ευρώ, με αποτέλεσμα το υπόλοιπο ποσό να καλείται πλέον να καλυφθεί από εθνικούς πόρους. (ΑΔΑ: 67T8H-Y5M & 6Μ3ΗΗ-1ΑΧ) Η εξέλιξη αυτή αποδίδεται σε καθυστερήσεις κατά την ωρίμανση και υλοποίηση του έργου, οι οποίες είχαν ως συνέπεια την αδυναμία τήρησης των σχετικών οροσήμων του Ταμείου Ανάκαμψης.

Η εξέλιξη αυτή έρχεται να προστεθεί στις ήδη διατυπωμένες ανησυχίες που έχουν εκφραστεί κατά την αδειοδοτική πορεία του έργου αναφορικά με την επάρκεια της ενημέρωσης των τοπικών κοινωνιών, τη διαφάνεια της διοικητικής διαδικασίας και τη δημοσιοποίηση των στοιχείων που τεκμηριώνουν τις κρίσιμες αποφάσεις της Διοίκησης. Πρόκειται για έργο με σημαντική δημόσια χρηματοδότηση και ευρύτερες περιβαλλοντικές, κοινωνικές και αναπτυξιακές επιπτώσεις, το οποίο προϋποθέτει αυξημένες εγγυήσεις διαφάνειας, λογοδοσίας και δημόσιας εμπιστοσύνης.

Το γεγονός ότι με Απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (C(2025) 3222), η Energean εξαιρέθηκε από τις υποχρεωμένες εταιρείες για την επίτευξη του ευρωπαϊκού στόχου γεωλογικής αποθήκευσης CO₂, καταρρίπτει τον ισχυρισμό ότι το έργο συνιστά ευρωπαϊκή υποχρέωση ή στρατηγικό έργο κοινού ενδιαφέροντος. Παράλληλα, η συγκεκριμένη μεταβολή δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό αλλά εντάσσεται σε μια ευρύτερη αναθεώρηση του ελληνικού σχεδίου του Ταμείου Ανάκαμψης κατά την οποία μεταβλήθηκε το φυσικό αντικείμενο δεκάδων έργων, ανακλήθηκαν έργα συνολικού ύψους περίπου 2,5 δισ. ευρώ και ανακατανεμήθηκαν σημαντικοί ευρωπαϊκοί πόροι. Κάθε περίπτωση κατά την οποία μειώνεται η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και αυξάνεται η συμμετοχή εθνικών πόρων δημιουργεί εύλογα ερωτήματα ως προς τον σχεδιασμό, την αποτελεσματικότητα και τη δημοσιονομική διαχείριση του Προγράμματος.

Τέλος, ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι, παρά τις επανειλημμένες κοινοβουλευτικές μας παρεμβάσεις σχετικά με τη χρηματοδότηση, την αδειοδότηση και τη συνολική εξέλιξη του έργου, η Κυβέρνηση δεν έχει μέχρι σήμερα παράσχει ολοκληρωμένες και τεκμηριωμένες απαντήσεις. Η πρακτική αυτή δεν συνάδει με την υποχρέωση λογοδοσίας απέναντι στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, ιδίως όταν πρόκειται για έργο που χρηματοδοτείται σε μεγάλο βαθμό από δημόσιους και ευρωπαϊκούς πόρους και έχει σημαντικές δημοσιονομικές, περιβαλλοντικές και κοινωνικές προεκτάσεις.

Επειδή η αξιοποίηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης αποτελεί κρίσιμη εθνική προτεραιότητα και ότι κάθε απώλεια ευρωπαϊκής χρηματοδότησης μετακυλίει πρόσθετο κόστος στον κρατικό προϋπολογισμό και τελικά στον Έλληνα φορολογούμενο

Ερωτώνται οι αρμόδιοι υπουργοί

  1. Ποιοι συγκεκριμένοι λόγοι οδήγησαν στη μείωση της χρηματοδότησης του έργου γεωλογικής αποθήκευσης CO₂ στον Πρίνο από το Ταμείο Ανάκαμψης από 150 εκατ. ευρώ σε 100 εκατ. ευρώ;
  2. Ποια συγκεκριμένα ορόσημα (milestones) ή στόχοι του έργου δεν κατέστη δυνατό να επιτευχθούν εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών του Ταμείου Ανάκαμψης και ποιο ήταν το αναλυτικό χρονοδιάγραμμα που δεν τηρήθηκε;
  3. Πώς εξηγούν το γεγονός ότι ενώ η απαίτηση του Μέτρου 16831/Ορόσημο 51 ήταν μέχρι τις 31/12/2024 να έχει εκδοθεί η Άδεια Αποθήκευσης και με ό,τι αυτή προϋποθέτει, αυτό δεν υλοποιήθηκε εγκαίρως και προκειμένου να γίνει η εκταμίευση των 21,47εκ.€, με την ΚΥΑΥΠΕΝ/ΔΥΔΡ/86331/1875/01-08-2025 υποβαθμίσατε τις απαιτήσεις, εξαιρώντας μάλιστα από την υποχρεωτική αξιολόγηση εκπλήρωσης του οροσήμου από τον Ανεξάρτητο Ελεγκτή; Κρίνουν πως αυτή είναι μια αποτελεσματική διαχείριση προς όφελος του δημοσίου;
  4. Με βάση ποια αντικειμενικά κριτήρια αποφασίστηκε η διατήρηση της δημόσιας χρηματοδότησης του έργου μέσω εθνικών πόρων, όταν κατά την ίδια αναθεώρηση του Ταμείου Ανάκαμψης δεκάδες άλλα έργα περιορίστηκαν ή απεντάχθηκαν;

Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων

Παρακαλούμε όπως υποβληθούν για την ενημέρωση της Βουλής και των πολιτών τα

παρακάτω στοιχεία και έγγραφα, για τα οποία έχει υποβληθεί επανειλημμένως Αίτημα Κατάθεσης και δεν έχουν υποβληθεί έως σήμερα:

  1. Το τροποποιημένο ΤΔΕ του έργου «SUB2. Ανάπτυξη Εγκατάστασης Δέσμευσης και

Αποθήκευσης Άνθρακα» (Κωδικός ΟΠΣ ΤΑ 5223447), της Δράσης με ID 16831, το οποίο υπεβλήθη μέσω του ΟΠΣ ΤΑ στις 15.07.2025 και το υπ’ αριθ. Πρωτ. 28850/02.07.2025 συνημμένο σε αυτό αίτημα.

  • Τα στοιχεία που συνοδεύουν το υποβληθέν αίτημα τροποποίησης απόφασης ένταξης, τα οποία τεκμηριώνουν επαρκώς την αναγκαιότητα τροποποίησης του ΤΔΕ και της απόφασης ένταξης του έργου «SUB2. Ανάπτυξη Εγκατάστασης Δέσμευσης και Αποθήκευσης Άνθρακα» (κωδικός ΟΠΣ ΤΑ 5223447).
  • Τη θετική αξιολόγηση της ΕΥΣΤΑ επί του αιτήματος τροποποίησης της απόφασης ένταξης του έργου, όπως αυτή καταγράφεται στο Έντυπο Δ1_Ε10 Λίστα Εξέτασης Αιτήματος Τροποποίησης Απόφασης Ένταξης του Εγχειριδίου Διαδικασιών της ΕΥΣΤΑ.
  • Την πλήρη τεκμηρίωση περί πληρότητας των έξι (6) προϋποθέσεων που θέτει το άρθ. 4 της υπ’ αριθ. ΚΥΑ ΥΠΕΝ/ΔΥΔΡ/86331/1875/01-08-2025 για την πρώτη εκταμίευση.
  • Η σχετική αξιολόγηση και η τεκμηρίωση της επιλογής που αφορά στο υπ’ αριθ. (4) Ερώτημα

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Ξανθόπουλος Θεόφιλος

Ακρίτα Έλενα

Bέττα Καλλιόπη

Μπάρκας Κώστας

Παπαηλιού Γιώργος

Τσαπανίδου Πόπη

Ερώτηση των Αλ. Μεϊκόπουλου και Μ. Ζαμπάρα: «Μη ρεαλιστική η προθεσμία ολοκλήρωσης του «Εξοικονομώ 2025». Ανάγκη για ουσιαστική παράταση ώστε να μην απενταχθούν άδικα δικαιούχοι»

Αθήνα, 14 Ιουλίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος & Ενέργειας

Θέμα: «Μη ρεαλιστική η προθεσμία ολοκλήρωσης του «Εξοικονομώ 2025». Ανάγκη για ουσιαστική παράταση ώστε να μην απενταχθούν άδικα δικαιούχοι».

Με την από 23 Απριλίου 2026 κοινοβουλευτική μας Ερώτηση, είχαμε αναδείξει τα σοβαρά προβλήματα που δημιουργούσαν τα ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα υλοποίησης του Προγράμματος «Εξοικονομώ 2025».

Οι αρχικές προβλεπόμενες προθεσμίες δεν ανταποκρίνονταν στις πραγματικές συνθήκες της αγοράς και των διοικητικών διαδικασιών και εγκυμονούσαν τον κίνδυνο άδικης απένταξης εκατοντάδων δικαιούχων, οι οποίοι δεν ευθύνονταν για τις καθυστερήσεις. 

Η απόφαση του Υπουργείου να παρατείνει την προθεσμία ολοκλήρωσης των έργων έως τις 17 Ιουλίου 2026 αποτέλεσε έμμεση αναγνώριση ότι οι αρχικές προθεσμίες ήταν ανεφάρμοστες. Ωστόσο, η πραγματικότητα που διαμορφώνεται σήμερα αποδεικνύει ότι ούτε η παράταση αυτή επαρκεί για την ομαλή ολοκλήρωση των παρεμβάσεων.

Ολοένα και περισσότεροι δικαιούχοι του Προγράμματος, αλλά και μηχανικοί που έχουν αναλάβει την υλοποίηση των έργων, εκφράζουν την έντονη ανησυχία τους ότι, παρά τις προσπάθειές τους, είναι αντικειμενικά αδύνατο να ολοκληρώσουν τις εργασίες μέχρι τη λήξη της ισχύουσας προθεσμίας.

Ιδιαίτερα στη Μαγνησία, μια περιοχή που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τις συνέπειες των καταστροφικών πλημμυρών και όπου η ζήτηση για τεχνικά συνεργεία παραμένει εξαιρετικά αυξημένη, η κατάσταση είναι ακόμη πιο δύσκολη.

Η περιορισμένη διαθεσιμότητα εξειδικευμένων συνεργείων, οι καθυστερήσεις στην προμήθεια υλικών, οι χρονοβόρες διαδικασίες που συνοδεύουν την υλοποίηση των παρεμβάσεων, αλλά και οι αυξημένες ανάγκες αποκατάστασης των πληγεισών περιοχών, συνθέτουν ένα αντικειμενικό πλαίσιο που δεν επιτρέπει την ολοκλήρωση των έργων εντός των υφιστάμενων προθεσμιών.

Χαρακτηριστικές είναι οι επισημάνσεις της Προέδρου του ΤΕΕ Μαγνησίας1, σύμφωνα με τις οποίες μεγάλος αριθμός έργων βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, χωρίς όμως να είναι εφικτή η ολοκλήρωσή τους μέχρι τις 17 Ιουλίου, όχι λόγω αμέλειας των δικαιούχων ή των μηχανικών αλλά εξαιτίας αντικειμενικών συνθηκών που υπερβαίνουν τη βούλησή τους.

Πολλοί πολίτες έχουν ήδη προχωρήσει σε συμβάσεις, έχουν καταβάλει ίδια κεφάλαια και έχουν ξεκινήσει τις εργασίες, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν σήμερα να βρεθούν εγκλωβισμένοι σε μια κατάσταση όπου ούτε θα μπορέσουν να ολοκληρώσουν το έργο τους ούτε να λάβουν την προβλεπόμενη επιδότηση.  Μια τέτοια εξέλιξη θα τιμωρούσε επί της ουσίας πολίτες που ανταποκρίθηκαν εγκαίρως στις απαιτήσεις του προγράμματος και θα δημιουργούσε σοβαρή οικονομική επιβάρυνση σε νοικοκυριά που έχουν ήδη επενδύσει σημαντικά ποσά. Επιπρόσθετα, θα υπονόμευε τον ίδιο τον στόχο του «Εξοικονομώ», που δεν είναι άλλος από την ενεργειακή αναβάθμιση του οικιστικού αποθέματος και τη μείωση του ενεργειακού κόστους για τα ελληνικά νοικοκυριά.

Η αποτελεσματικότητα ενός δημόσιου προγράμματος δεν κρίνεται μόνο από τον σχεδιασμό του αλλά, κυρίως, από την ικανότητα της Πολιτείας να προσαρμόζει την εφαρμογή του στις πραγματικές συνθήκες.

Η Κυβέρνηση οφείλει να λαμβάνει υπόψη αντικειμενικές δυσκολίες που δεν οφείλονται στους πολίτες και να μη μετατρέπει ένα αναπτυξιακό και κοινωνικό εργαλείο σε πηγή αβεβαιότητας και οικονομικής ζημίας.

Απαιτείται άμεσα η χορήγηση μιας νέας, επαρκούς και ρεαλιστικής παράτασης, που θα επιτρέψει την ολοκλήρωση των ήδη εξελισσόμενων έργων, χωρίς τον κίνδυνο άδικων απεντάξεων.

Κατόπιν των ανωτέρω,

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

  1. Πόσες αιτήσεις πανελλαδικά και ειδικότερα στη Μαγνησία βρίσκονται σήμερα σε στάδιο υλοποίησης και, σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου, πόσες εξ αυτών εκτιμάται ότι κινδυνεύουν να μην ολοκληρωθούν έως τις 17 Ιουλίου 2026;
  2. Προτίθεται να χορηγήσει νέα, ρεαλιστική παράταση στην προθεσμία ολοκλήρωσης των έργων του προγράμματος «Εξοικονομώ 2025», ώστε να ανταποκρίνεται στις πραγματικές συνθήκες υλοποίησης και να μην οδηγηθούν σε απένταξη δικαιούχοι που δεν ευθύνονται για τις καθυστερήσεις;

Οι ερωτώντες Βουλευτές

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Ζαμπάρας Μίλτος

1 https://www.taxydromos.gr/magnesia/volos/1342002/kindyneyoyn-na-meinoyn-sti-mesi-kai-na-chathoyn-energeiakes-anavathmiseis-stin-plimmyropathi-magnisia/

Στη Βουλή φέρνει ο Β. Κόκκαλης τις συνεχείς διακοπές ρεύματος σε Λάρισα, Τύρναβο και Αμπελώνα

Στη Βουλή φέρνει ο βουλευτής Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία κ. Βασίλης Κόκκαλης τις επαναλαμβανόμενες διακοπές ηλεκτροδότησης που καταγράφονται το τελευταίο διάστημα στη Λάρισα, τον Τύρναβο και τον Αμπελώνα, καταθέτοντας αναφορά προς τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας.

Αφορμή αποτέλεσε δημοσίευμα του ηλεκτρονικού Τύπου, σύμφωνα με το οποίο οι κάτοικοι των τριών περιοχών έρχονται αντιμέτωποι με αλλεπάλληλες και πολύωρες διακοπές ρεύματος, οι οποίες, όπως επισημαίνεται, τείνουν να εξελιχθούν σε σχεδόν καθημερινό φαινόμενο.

Ο Λαρισαίος βουλευτής τονίζει ότι, ακόμη και στο πιο πρόσφατο περιστατικό, ο εκτιμώμενος χρόνος αποκατάστασης της βλάβης από τον ΔΕΔΔΗΕ έφτασε τις τρεις ώρες, ενώ οι συνεχείς διακοπές σημειώνονται ακόμη και σε περιόδους όπου δεν υπάρχουν ακραίες καιρικές συνθήκες ή άλλοι παράγοντες που να δικαιολογούν αυξημένη επιβάρυνση του δικτύου.

Σύμφωνα με τον κ. Κόκκαλη, η κατάσταση προκαλεί έντονη αναστάτωση στους πολίτες, δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην καθημερινότητα και επιφέρει οικονομικές επιπτώσεις στις επιχειρήσεις, ενώ αυξάνει και τον κίνδυνο πρόκλησης ζημιών σε ηλεκτρικές συσκευές και επαγγελματικό εξοπλισμό.

Ο πρώην υφυπουργός εκφράζει, παράλληλα, την ανησυχία του για το γεγονός ότι οι διακοπές δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά, αλλά επαναλαμβανόμενες δυσλειτουργίες, γεγονός που, όπως αναφέρει, γεννά ερωτήματα για την επάρκεια της συντήρησης, τον βαθμό εκσυγχρονισμού και τη συνολική ανθεκτικότητα του δικτύου διανομής ηλεκτρικής ενέργειας στην περιοχή.

Στην αναφορά του υπογραμμίζει ότι η αξιόπιστη ηλεκτροδότηση αποτελεί βασική δημόσια υπηρεσία και προϋπόθεση για την προστασία της δημόσιας υγείας, της ασφάλειας των πολιτών και της εύρυθμης λειτουργίας της οικονομικής δραστηριότητας, ιδιαίτερα κατά τους θερινούς μήνες, όταν οι ενεργειακές ανάγκες είναι αυξημένες.

Καταλήγοντας, ο κ. Κόκκαλης καλεί τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας να εξετάσει άμεσα το ζήτημα και να προχωρήσει στις απαραίτητες παρεμβάσεις για την οριστική αντιμετώπιση του προβλήματος, επισημαίνοντας ότι οι συνεχείς διακοπές ηλεκτροδότησης δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως μια νέα κανονικότητα ούτε να περιορίζονται σε προσωρινές λύσεις.

Καλλιόπη Βέττα: «Ο μηδενισμός των πόρων για τις λιγνιτικές περιοχές από τα δικαιώματα ρύπων άνθρακα, επιβεβαιώνει τη διαχρονική έλλειψη στήριξης της Δυτικής Μακεδονίας»

Συζήτηση επίκαιρης ερώτησης για την απόφαση κατανομής των εσόδων CO2

Συζητήθηκε στη Βουλή η επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτή Π.Ε. Κοζάνης και Τομεάρχη Τουρισμού του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., κ. Καλλιόπης Βέττα, προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας με θέμα: «Η Υπουργική Απόφαση για την κατανομή των εσόδων CO2 για το 2026 προκαλεί δραματική μείωση των πόρων για τα έργα υποδομής στη Δυτική Μακεδονία».

Η κ. Βέττα στην πρωτολογία της επεσήμανε ότι η αλλαγή των ποσοστών κατανομής στην Υ.Α. του Υ.Π.ΕΝ. για το 2026 συνιστά περαιτέρω περιθωριοποίηση των λιγνιτικών περιοχών, καθώς διακινδυνεύεται  η περάτωση μιας σειράς αναγκαίων έργων υποδομής.

Όπως υποστήριξε, πρόκειται για μια κατάσταση διαρκούς απαξίωσης και υποβάθμισης, η οποία έβγαλε τους ανθρώπους της περιοχής στον δρόμο, με την πάνδημη συμμετοχή στο συλλαλητήριο διαμαρτυρίας.

Ειδικότερα, όπως τόνισε η Βουλευτής, η μείωση του ποσοστού του Πράσινου Ταμείου (4,37% έναντι 14,55% το 2025), η αντίστοιχη μείωση του ποσοστού για το Ταμείο Ενεργειακής Μετάβασης (20,17% έναντι 37% το 2025), αλλά κυρίως και πρώτιστα ο μηδενισμός των πόρων για τον αντισταθμιστικό πόρο για τις λιγνιτικές περιοχές (έναντι 1,35% το 2025), επιβεβαιώνει ότι η κυβερνητική πολιτική είναι συνεπής: εξαγγελίες και βροχή «δισεκατομμυρίων», στην πράξη ωστόσο περικοπές και ασφυξία, την ώρα που τα ποσοστά για άλλους παραλήπτες –κάνοντας ειδική αναφορά στη βιομηχανία και τα μεγάλα συμφέροντα των Α.Π.Ε.– είναι σημαντικά αυξημένα.

Ο αρμόδιος Υφυπουργός κ. Τσάφος, στην πρωτολογία του, υποστήριξε ότι είναι «λανθασμένη και μερική ανάγνωση» της Υ.Α., μιας και το Υπουργείο κάνει αξιολογήσεις για το πού και πώς πρέπει να διοχετευθούν οι πόροι σε ένα «ευρύτερο σχέδιο δράσεων».

Παράλληλα υποβάθμισε τη σημασία των πόρων από τα δικαιώματα ρύπων, καθώς είναι απλώς μια «γραμμή στήριξης και χρηματοδότησης» ανάμεσα σε άλλες, απαξιώνοντας δηλαδή να αιτιολογήσει γιατί μηδενίστηκαν ουσιαστικά οι πόροι από αυτή την «γραμμή» για τη Δυτική Μακεδονία…

Στην δευτερολογία της η κ. Βέττα επεσήμανε ότι δεν δόθηκαν απαντήσεις για τη μείωση των ποσοστών, ενώ απαντώντας στην αναφορά του κ. Τσάφου για εφαρμογή ρήτρας δίκαιης μετάβασης, τόνισε ότι είναι ασχολίαστη, καθώς η ρήτρα έρχεται προεκλογικά, ετεροχρονισμένα και προσβάλλει τη νοημοσύνη των πολιτών.

Παράλληλα, επεσήμανε ότι ο μηδενισμός των χρημάτων για το Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης έρχεται σε πλήρη αντίστιξη με την απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ για θέσπιση μόνιμου ποσοστού 6% επί των συνολικών εσόδων.

Επιπρόσθετα, ανέφερε ότι με την παρούσα κυβέρνηση ακούμε μόνο εξαγγελίες χωρίς καμία νέα θέση εργασίας, ενώ κατέθεσε στα πρακτικά την επιστολή των τριών επιμελητηρίων, όπου τονίζεται η αναγκαιότητα για ουσιαστική αλλαγή δράσης.

Τέλος, τόνισε ότι τα έσοδα από τους ρύπους πρέπει να πηγαίνουν στις περιοχές για έργα και υποδομές αντισταθμιστικού χαρακτήρα, πόσο μάλλον σε μια δοκιμαζόμενη Περιφέρεια, για την οποία δεν έχει εξασφαλιστεί καν η συνέχεια του προγράμματος για την περίοδο 2028-2034.

Στην απάντησή του, ο κ. Τσάφος επανέλαβε ότι υπάρχουν «πολλές πηγές εσόδων και αντίστοιχοι τρόποι να ξοδευτούν χρήματα». Εν ολίγοις, ισχυρίστηκε ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, δεν αιτιολόγησε την αλλαγή και υποστήριξε ότι είναι ένας απλός πόρος, ενώ συνιστά αδικία η κριτική ανάγνωση της απόφασης.

Συμπερασματικά, για μια ακόμη φορά επιβεβαιώθηκε ότι η κυβέρνηση περικόπτει, μειώνει και απαξιώνει με περισσή ευκολία οτιδήποτε έχει να κάνει με τα δικαιώματα και τις προοπτικές της Δυτικής Μακεδονίας.

Επίκαιρη ερώτηση ττης Κ. Βέττα: «H “εξαφάνιση” των λιγνιτικών υποδομών στη Δυτική Μακεδονία στερεί από τη χώρα και τη Δυτική Μακεδονία το δικαίωμα στο μέλλον»

Αθήνα, 06 Ιουλίου 2026

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Θέμα: «H “εξαφάνιση” των λιγνιτικών υποδομών στη Δυτική Μακεδονία στερεί από τη χώρα και τη Δυτική Μακεδονία το δικαίωμα στο μέλλον»

Η Δυτική Μακεδονία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή διαδικασία οριστικής αποξήλωσης του παραγωγικού και ενεργειακού της κεφαλαίου. Μετά τις πρόσφατες ανατινάξεις των γιγαντιαίων εκσκαφέων στο ορυχείο της Μαυροπηγής, η ΔΕΗ προχωράει σε διαγωνισμό για την κατεδάφιση των πύργων ψύξης και των συνοδών εγκαταστάσεων των μονάδων Ι–V του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου Κοζάνης, ενώ αντίστοιχες διαδικασίες εξελίσσονται και στον ΑΗΣ Καρδιάς.

Σε μια περίοδο κατά την οποία οι διεθνείς ενεργειακές εξελίξεις αποδεικνύουν ότι κανένα ενεργειακό σενάριο δεν μπορεί να θεωρείται μόνιμο ή αμετάβλητο, η οριστική καταστροφή αυτών των εγκαταστάσεων που δημιουργήθηκαν με δημόσιους πόρους και με τις θυσίες των κατοίκων της Δυτικής Μακεδονίας, αφαιρεί από τη χώρα τη δυνατότητα προσαρμογής σε μελλοντικές κρίσεις, έκτακτες ανάγκες ή νέες τεχνολογικές εξελίξεις.

Ανησυχία προκαλεί επίσης και το γεγονός ότι καταστρέφονται εμβληματικά βιομηχανικά έργα τα οποία αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της ιστορίας της ηλεκτροπαραγωγής και της βιομηχανικής κληρονομιάς της Δυτικής Μακεδονίας, όταν σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, αντίστοιχες εγκαταστάσεις διατηρούνται και αξιοποιούνται ως μουσεία βιομηχανικής ιστορίας και χώροι πολιτισμού.

Επειδή, η προστασία της δημόσιας περιουσίας, η ενεργειακή ασφάλεια της χώρας, η διαφύλαξη της βιομηχανικής κληρονομιάς και η βιώσιμη ανάπτυξη της Δυτικής Μακεδονίας αποτελούν ζητήματα ύψιστης εθνικής σημασίας,

Επειδή, η πρόσφατη διεθνής ενεργειακή κρίση κατέδειξε ότι οι ανάγκες ενεργειακής επάρκειας μπορούν να μεταβληθούν απρόβλεπτα και η κατεδάφιση ενεργειακών υποδομών αποτελεί μια μη αναστρέψιμη επιλογή που υποθηκεύει την ενεργειακή ασφάλεια της και το μέλλον των επόμενων γενεών.

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

  1. Με βάση ποιον στρατηγικό σχεδιασμό κρίθηκε ότι οι συγκεκριμένες εγκαταστάσεις δεν θα χρειαστούν στο μέλλον για λόγους ενεργειακής επάρκειας ή εθνικής ασφάλειας, και ποιες τεχνικές, οικονομικές, περιβαλλοντικές και κοινωνικές μελέτες, και γνωμοδοτήσεις, τεκμηριώνουν ότι η κατεδάφιση και η ανατίναξη αποτελούν τη βέλτιστη επιλογή έναντι της διατήρησης ή της επαναχρησιμοποίησης τους;
  2. Προτίθεται η Κυβέρνηση να επανεξετάσει την πολιτική της πλήρους κατεδάφισης, αναστέλλοντας παράλληλα τους σχετικούς διαγωνισμούς και κατεδαφίσεις και να προχωρήσει σε ουσιαστική δημόσια διαβούλευση ιδιαίτερα με την τοπική κοινωνία;

Η Ερωτώσα Βουλευτής

Βέττα Καλλιόπη

Στη Βουλή από τον Β. Κόκκαλη οι καταγγελίες για τις υλοτομήσεις στη μεθόριο – Ζητά απαντήσεις για νομιμότητα και Natura

Στο επίκεντρο του κοινοβουλευτικού ελέγχου φέρνει ο βουλευτής Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία κ. Βασίλης Κόκκαλης τις εργασίες αποψίλωσης και υλοτόμησης που πραγματοποιούνται τα τελευταία χρόνια κατά μήκος της μεθορίου, κάνοντας λόγο για σοβαρά ζητήματα νομιμότητας, διαφάνειας και περιβαλλοντικής προστασίας.

Με ερώτησή του προς τους υπουργούς Εθνικής Άμυνας και Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ο κ. Κόκκαλης υποστηρίζει ότι από το 2023 έως σήμερα εκτελούνται εργασίες καθαρισμού, αποψίλωσης και υλοτομίας εντός της Ζώνης Ασφάλειας Προκάλυψης (ΖΑΠ), χωρίς να υπάρχει ένα σαφές και ολοκληρωμένο θεσμικό πλαίσιο που να καθορίζει τις αρμοδιότητες, τους όρους διαχείρισης και τους μηχανισμούς ελέγχου των συγκεκριμένων παρεμβάσεων.

Ο Λαρισαίος βουλευτής επισημαίνει ότι, παρότι οι εργασίες ανατίθενται μέσω δημόσιων ανοικτών διαγωνισμών, οι σχετικές συμβάσεις δεν φαίνεται να έχουν κοινοποιηθεί στις αρμόδιες δασικές υπηρεσίες, ενώ, όπως αναφέρει, δεν έχουν τεθεί στη διάθεσή τους στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι τηρούνται οι προβλεπόμενες διαδικασίες.

Στην ερώτηση γίνεται λόγος για έλλειψη ενιαίου πλαισίου όσον αφορά την καταγραφή των δασικών προϊόντων, την παράδοση και παραλαβή της ξυλείας, την εποπτεία των εργασιών, την ιχνηλασιμότητα των προϊόντων και τη νόμιμη διακίνησή τους.

Παράλληλα, ο κ. Κόκκαλης επικαλείται ευρήματα αυτοψιών των Διευθύνσεων Δασών, σύμφωνα με τα οποία έχουν καταγραφεί υλοτομήσεις πέραν του επιτρεπόμενου εύρους των 20 μέτρων, μη αδειοδοτημένες διανοίξεις δασικών δρόμων εκτός των ορίων της Ζώνης Ασφάλειας Προκάλυψης, αλλά και επεμβάσεις σε περιοχές ιδιαίτερης περιβαλλοντικής σημασίας.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και σε περιστατικά μεταφοράς φρεσκοκομμένης ξυλείας από φορτηγά ιδιωτικών εταιρειών, χωρίς – όπως σημειώνεται – τα προβλεπόμενα συνοδευτικά έγγραφα, γεγονός που οδήγησε, σύμφωνα με την ερώτηση, ακόμη και σε κατασχέσεις ξυλείας και υποβολή μηνύσεων από τις αρμόδιες δασικές αρχές.

Ο πρώην υφυπουργός τονίζει ακόμη ότι μέρος των περιοχών όπου εκτελούνται οι εργασίες βρίσκεται εντός προστατευόμενων περιοχών του δικτύου Natura 2000 και του Εθνικού Πάρκου Οροσειράς Ροδόπης, όπου απαιτείται αυξημένο επίπεδο περιβαλλοντικής προστασίας.

Με την κοινοβουλευτική του παρέμβαση ζητά από την κυβέρνηση να δώσει στη δημοσιότητα τις συμβάσεις που έχουν συναφθεί από το 2023 μέχρι σήμερα, να διευκρινίσει μέσω ποιων διαγωνισμών ανατέθηκαν οι εργασίες και ποιοι οικονομικοί φορείς συμμετείχαν σε αυτούς, καθώς και να απαντήσει εάν έχουν διερευνηθεί οι διαπιστώσεις των δασικών υπηρεσιών για υπερβάσεις των επιτρεπόμενων ορίων υλοτόμησης και παράνομες διανοίξεις δρόμων.

Παράλληλα, ζητά εξηγήσεις για την αντίφαση που – όπως υποστηρίζει – προκύπτει μεταξύ των απαντήσεων της Στρατιωτικής Υπηρεσίας, σύμφωνα με τις οποίες δεν πραγματοποιούνται νέες υλοτομήσεις, και των ευρημάτων των δασικών υπηρεσιών που οδήγησαν σε κατασχέσεις ξυλείας και ποινικές διαδικασίες.

Τέλος, ο κ. Κόκκαλης καλεί την κυβέρνηση να προχωρήσει στη θέσπιση ενός ολοκληρωμένου πλαισίου διαχείρισης των δασικών εκτάσεων εντός των Απαγορευμένων Ζωνών και της Ζώνης Ασφάλειας Προκάλυψης, με στόχο – όπως αναφέρει – την πλήρη διαφάνεια των διαδικασιών, την ιχνηλασιμότητα της παραγόμενης ξυλείας, την ουσιαστική συμμετοχή των δασικών υπηρεσιών και την αυστηρή εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.

Ακολουθεί το κείμενο της ερώτησης:

Αθήνα, 8 Ιουλίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τους κ.κ. Υπουργούς

Εθνικής Άμυνας

Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Θέμα: «Σοβαρά ζητήματα νομιμότητας, διαφάνειας και περιβαλλοντικής προστασίας στις εργασίες υλοτόμησης κατά μήκος της μεθορίου»

Έντονο προβληματισμό προκαλεί ο τρόπος με τον οποίο εκτελούνται από το 2023 έως και σήμερα εργασίες καθαρισμού, αποψίλωσης και υλοτομίας εντός της μεθοριακής ζώνης και ειδικότερα εντός της Ζώνης Ασφάλειας Προκάλυψης (ΖΑΠ). Το ισχύον καθεστώς για τη διαχείριση των δασικών εκτάσεων εντός Απαγορευμένης Ζώνης και Ζώνης Ασφάλειας Προκάλυψης παραμένει αποσπασματικό μετά τη λήξη, το 2010, των κοινών υπουργικών αποφάσεων που ρύθμιζαν τη διαχείριση των δασών εντός ΑΖ/ΖΑΠ, δημιουργώντας κενό ως προς τις αρμοδιότητες, τους όρους εκμετάλλευσης και τους μηχανισμούς ελέγχου.

Παρά το γεγονός ότι οι εργασίες καθαρισμού, διαμόρφωσης και υλοτομίας εντός της ΖΑΠ εκτελούνται αποκλειστικά μέσω δημόσιων ανοικτών διαγωνισμών, μέχρι σήμερα δεν φαίνεται να έχουν κοινοποιηθεί στις αρμόδιες δασικές υπηρεσίες οι σχετικές συμβάσεις που προέκυψαν από τις εν λόγω διαδικασίες, ούτε έχουν τεθεί υπόψη τους στοιχεία που να αποδεικνύουν την τήρηση των προβλεπόμενων διαδικασιών.

Ταυτόχρονα, διαπιστώνεται απουσία ενός ενιαίου θεσμικού πλαισίου που να ρυθμίζει τη διαδικασία καταγραφής των παραγόμενων δασικών προϊόντων, την παράδοση και παραλαβή της παραγόμενης ξυλείας, την εποπτεία των εργασιών, την ιχνηλασιμότητα των προϊόντων και τη νόμιμη διακίνησή τους.

Παράλληλα, έχουν αναφερθεί περιστατικά υλοτομήσεων πέραν του προβλεπόμενου εύρους των 20 μέτρων, μη αδειοδοτημένες διανοίξεις δρόμων εκτός των ορίων των 500 μέτρων της ΖΑΠ, καθώς και νέες υλοτομήσεις σε περιοχές όπου η στρατιωτική υπηρεσία υποστηρίζει ότι δεν πραγματοποιούνται πλέον εργασίες και ότι υφίστανται αποκλειστικά υπολείμματα παλαιότερων παρεμβάσεων προς αποκομιδή.

Ειδικότερα, από κλιμάκια των Διευθύνσεων Δασών έχουν καταγραφεί περιπτώσεις μεταφοράς φρεσκοκομμένης ξυλείας από φορτηγά ιδιωτικών εταιρειών, και έχει διαπιστωθεί σε τμήματα της ΖΑΠ, η ύπαρξη μεγάλου όγκου συσσωρευμένης ξυλείας, προερχόμενης τόσο από παλαιές όσο και από πρόσφατες υλοτομήσεις. Το γεγονός αυτό δημιουργεί εύλογα ερωτήματα ως προς την πραγματική έκταση των εργασιών που εξακολουθούν να εκτελούνται σε περιοχές όπου η στρατιωτική υπηρεσία υποστηρίζει ότι δεν πραγματοποιούνται πλέον εργασίες και ότι υφίστανται αποκλειστικά υπολείμματα παλαιότερων παρεμβάσεων προς αποκομιδή.

Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς μέρος των περιοχών αυτών εμπίπτει σε προστατευόμενες περιοχές του δικτύου Natura 2000 και στο Εθνικό Πάρκο Οροσειράς Ροδόπης, όπου απαιτείται αυξημένο επίπεδο περιβαλλοντικής προστασίας και ειδική μέριμνα για την τήρηση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.

Επειδή οι εργασίες αποψίλωσης, καθαρισμού και υλοτόμησης στις εν λόγω περιοχές της Ζώνης Ασφάλειας Προκάλυψης εκτελούνται από ιδιωτικές εταιρείες χωρίς να έχουν κοινοποιηθεί οι σχετικές συμβάσεις ανάθεσης στις δασικές υπηρεσίες,

Επειδή αυτοψίες και έλεγχοι των δασικών αρχών έχουν καταγράψει υλοτομήσεις πέραν των επιτρεπόμενων ορίων, μη αδειοδοτημένες διανοίξεις δασικών δρόμων και επεμβάσεις σε περιοχές ιδιαίτερης περιβαλλοντικής σημασίας,

Επειδή έχουν διαπιστωθεί περιστατικά μεταφοράς πρόσφατα υλοτομημένης ξυλείας χωρίς τα προβλεπόμενα συνοδευτικά έγγραφα, με αποτέλεσμα να έχουν κινηθεί οι προβλεπόμενες διαδικασίες κατάσχεσης και υποβολής μηνύσεων,

Επειδή τμήματα της επίμαχης περιοχής εμπίπτουν στο δίκτυο Natura 2000 και στο Εθνικό Πάρκο Οροσειράς Ροδόπης, όπου επιβάλλεται αυξημένο καθεστώς προστασίας,

Επειδή παρατηρείται εμφανής αντίφαση μεταξύ των διαπιστώσεων των δασικών υπηρεσιών και των απαντήσεων που έχουν δοθεί στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου αναφορικά με την ύπαρξη ή μη νέων υλοτομιών,

Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:

  1. Ποιες συμβάσεις έχουν συναφθεί από το 2023 έως σήμερα για την εκτέλεση εργασιών αποψίλωσης, καθαρισμού και υλοτόμησης εντός της Ζώνης Ασφάλειας Προκάλυψης και για ποιο λόγο αυτές δεν έχουν κοινοποιηθεί στις αρμόδιες δασικές υπηρεσίες;
  2. Μέσω ποιων δημόσιων ανοικτών διαγωνισμών ανατέθηκαν οι συγκεκριμένες εργασίες και ποιοι οικονομικοί φορείς συμμετείχαν σε αυτούς;
  3. Έχουν διερευνηθεί οι διαπιστώσεις των Διευθύνσεων Δασών σχετικά με υλοτομήσεις πέραν των προβλεπόμενων ορίων, μη αδειοδοτημένες διανοίξεις δρόμων και επεμβάσεις εκτός της επιτρεπόμενης ζώνης;
  4. Πώς εξηγείται η αντίφαση μεταξύ των απαντήσεων της Στρατιωτικής Υπηρεσίας περί μη ύπαρξης νέων υλοτομιών και των ευρημάτων των δασικών υπηρεσιών που κατέληξαν ακόμη και σε κατασχέσεις ξυλείας και υποβολή μηνύσεων;
  5. Προτίθεται η Κυβέρνηση να θεσπίσει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο διαχείρισης των δασικών εκτάσεων εντός ΑΖ και ΖΑΠ, που να εξασφαλίζει τη διαφάνεια των διαδικασιών, την ιχνηλασιμότητα της παραγόμενης ξυλείας, την ουσιαστική συμμετοχή των δασικών υπηρεσιών και την πλήρη συμμόρφωση με την περιβαλλοντική νομοθεσία;

Ο Ερωτών Βουλευτής

Κόκκαλης Βασίλειος