Συντάκτης: admin

Ομιλία του του Γραμματέα της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ στις εργασίες της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος με θέμα την Τοπική Αυτοδιοίκηση

.

Τα διακριτά αριστερά, ριζοσπαστικά και προοδευτικά χαρακτηριστικά του ΣΥΡΙΖΑ ανέδειξε ο γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος, Πάνος Ρήγας, ανοίγοντας, με την ομιλία του, τις εργασίες της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος, στο Divani Caravel Hotel με θέμα την Τοπική Αυτοδιοίκηση

Διανύουμε μια ιδιαίτερα σημαντική περίοδο, «γιατί προχωράμε στην έξοδο από τα μνημόνια και την επιτροπεία» είπε ο κ. Ρήγας, σημειώνοντας: «Δεν βρισκόμαστε στο τέλος της κρίσης, διότι η κρίση δεν ήταν αποκλειστικά δημοσιονομική, αλλά ευρύτερη δομική κρίση του ελληνικού καπιταλισμού».

Αναφερόμενος στην παρούσα περίοδο, είπε ότι διαμορφώθηκε μια νέα κοινωνική και πολιτική κατάσταση και οξύνθηκαν οι κοινωνικές αντιθέσεις, ενώ στο πολιτικό σύστημα διαμορφώθηκαν επίσης κρίσιμες αλλαγές.

Όπως είπε, η ΝΔ υιοθέτησε τις πιο ακραίες νεοφιλελεύθερες και αντικοινωνικές πολιτικές που συνοδεύονται από υπερσυντηρητικές και ακροδεξιού χαρακτήρα επιλογές, προασπιζόμενη τα πιο ακραία διαπλεκόμενα συμφέροντα, ενώ η προσχώρηση του ΠΑΣΟΚ σε νεοφιλελεύθερες πολιτικές οδήγησε σε διάρρηξη των σχέσεων της παραδοσιακής σοσιαλδημοκρατίας με τις κοινωνικές δυνάμεις.

«Ο ΣΥΡΙΖΑ προβάλλει μια πολιτική με διακριτά αριστερά, ριζοσπαστικά και προοδευτικά χαρακτηριστικά. Αυτά αποτυπώνονται στις δημόσιες πολιτικές που τα τελευταία τρία χρόνια σχεδιάζει και υλοποιεί, πολιτικές που εν μέσω ασφυκτικής επιτροπείας διευρύνουν ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα» σημείωσε, τονίζοντας τη σημασία της συνειδητοποίησης του σημείου που βρισκόμαστε.

Μιλώντας για τα Αναπτυξιακά Περιφερειακά Συνέδρια, είπε ότι συνιστούν «μια πρωτόγνωρη πολιτική διαδικασία» καθώς «αμφισβητούν στην πράξη το συγκεντρωτικό μοντέλο διακυβέρνησης» ενώ η κοινωνική μόχλευση που προκλήθηκε και η αποδοχή της διαδικασίας, ανεξαρτήτως κομματικών προτιμήσεων, έδειξαν ότι εκφράζεται η κοινή αγωνία για το μέλλον της περιοχής.

Όσον αφορά την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ο γραμματέας της ΚΕ του κόμματος είπε ότι ήταν «διαχρονικά όμηρος πελατειακών δικτύων, όμηρος σχέσεων εξάρτησης και διαπλοκής, μικρών και μεγάλων συμφερόντων σε τοπικό και εθνικό επίπεδο».

Όπως ανέφερε, σύμφωνα με την πρόταση, όπως έχει διαμορφωθεί μέχρι σήμερα:

– Η διεξαγωγή των αυτοδιοικητικών εκλογών αποσυσχετίζεται από τον χρόνο διεξαγωγής των ευρωεκλογών.

– Καθιερώνεται ως εκλογικό σύστημα και για τους δύο βαθμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης η απλή αναλογική.

– Συγκροτείται ο Επόπτης ΟΤΑ, ως μια αυτοτελής αποκεντρωμένη υπηρεσία του Υπουργείου Εσωτερικών.

– Αντιμετωπίζεται το ζήτημα της τεχνικής, διοικητικής και διαχειριστικής ανεπάρκειας των Τεχνικών Υπηρεσιών πολλών από τους Δήμους της χώρας.

– Ενισχύονται και θεσμοποιούνται οι διαδικασίες προκαταρκτικής διαβούλευσης.

– Ενεργοποιείται ο θεσμός των δημοψηφισμάτων.

«Είναι επομένως προφανές ότι οι αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019, θα διεξαχθούν με απλή αναλογική και σε ένα πολύ διαφορετικό πολιτικό κλίμα από εκείνο των προηγούμενων, την άνοιξη 2014».

Τόνισε ότι η απλή αναλογική, είναι το μόνο σύστημα που εκφράζει τη λαϊκή εντολή και πρόσθεσε ότι «η παρέμβασή μας στις εκλογές θα πρέπει να αφορά την επικράτηση μιας νέας λογικής για την αυτοδιοίκηση και τη σύγκρουση με παρελθούσες λογικές» και παράλληλα, να εδραιώνει την παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς στις προηγούμενες εκλογές υπήρξε μεγάλη αναντιστοιχία τόσο του κοινωνικού ρεύματος υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ όσο και του εκλογικού σώματος που τον εμπιστεύτηκε δύο φορές το 2015.

Ειδικά, για το προγραμματικό πλαίσιο, είπε ότι θα πρέπει να κινείται γύρω από τους παρακάτω άξονες:

1. Την ευρύτερη δυνατή συμφωνία για τον ρόλο της Αυτοδιοίκησης στο πολιτικό- διοικητικό σύστημα της χώρας, σε συνδυασμό με τις μεταρρυθμίσεις για τους ΟΤΑ, με την ενίσχυση της δημοκρατίας και με τη συμμετοχή των δημοτών.

2. Τη συμφωνία σε ένα αναπτυξιακό σχέδιο που θα παίρνει υπόψη του τις προτάσεις και τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών που αποτυπώθηκαν στη διαβούλευση των αναπτυξιακών συνεδρίων με σεβασμό σε περιβαλλοντικά- οικολογικά ζητήματα.

3. Θα έχει μέτωπο απέναντι στον νεοφιλελευθερισμό, στην ακροδεξιά, τον φασισμό, τη διαφθορά, τη διαπλοκή και θα υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα.

4. Τη συνεννόηση για την άσκηση κοινωνικής πολιτικής (υγεία, παιδεία, αλληλεγγύη) με ευαισθησία και αποτελεσματικότητα προς τους δημότες, που θα προτάσσει την αναγκαιότητα της αλληλεγγύης προς όλους.

5. Τη θεσμοθέτηση της τακτικής λογοδοσίας.

6. Τη χρηστή και διαφανή διαχείριση του δημοσίου χρήματος.

Εξάλλου, κατά την ομιλία του, ο γραμματέας της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, έκανε αναφορά στην υπόθεση Novartis, κατηγορώντας τη ΝΔ ότι θέλει να καλύψει ό,τι διαπλεκόμενο υπήρχε και πρόσθεσε πως «συνιστά ασέλγεια προς την κοινωνία να θέλει να τελειώσει μία υπόθεση με παραγραφή».

Αναφέρθηκε σε κορυφαία στελέχη της ΝΔ που έχουν υιοθετήσει ακροδεξιά ρητορική και οδηγούν την πολιτική ζωή σε μνήμες άλλων εποχών και υπογράμμισε ότι δεν πρέπει να επιτρέψει ο προοδευτικός κόσμος να εγκαθιδρυθεί η πολιτική ρητορεία Σαμαρά και όσων την ακολουθούν.

Όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις με την ΠΓΔΜ για το ονοματολογικό, είπε ότι επιμένουμε στην επίλυση που άλλοι «κράτησαν» επί 25 χρόνια, τονίζοντας ότι θα βοηθήσει στην ειρήνη και την ανάπτυξη της περιοχής.

Τέλος, έκανε λόγο για τεράστιο έγκλημα που συντελείται στην Παλαιστίνη, αποδίδοντας ευθύνες στη διεθνή κοινότητα που παρακολουθεί χωρίς να παρεμβαίνει, όπως είπε. Τόνισε δε, ότι η ΚΕ οφείλει να εκφράσει την καταδίκη της για όσα συμβαίνουν, προσθέτοντας, ότι «θα σταθούμε δίπλα για τη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους.

 

Φωτογραφίες: www.left.gr

Βίντεο: www.avgi.gr

Συνεδριάζει το Σάββατο 19 Μαΐου η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ στο Divani Caravel Hotel με θέμα την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Οι εργασίες θα ξεκινήσουν με την εισήγηση του Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, Π. Ρήγα, στις 10:00πμ

 

Η κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ έκλεισε τρία χρόνια από την ανάληψη της ευθύνης για τη διακυβέρνηση της χώρας. Η χώρα, ύστερα από μια μεγάλη και οδυνηρή περιπέτεια, αφήνει πλέον πίσω της μια εποχή σκληρής λιτότητας, βαθιάς ύφεσης, αποεπένδυσης, ταπείνωσης και αναξιοπρέπειας. Μετά από οχτώ ολόκληρα χρόνια -και αφού οι προηγούμενες κυβερνήσεις απέτυχαν- η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ οδηγεί σήμερα με αργά, αλλά σταθερά βήματα τη χώρα στην οικονομική της αυτοδυναμία, αποδεικνύοντας ότι ήρθε η ώρα να σπάσει η παγιωμένη αντίληψη που θέλει την Αριστερά ανίκανη να κυβερνήσει. 

Όλη αυτή την περίοδο, στο πλαίσιο της δύσκολης συμφωνίας που ήταν προϊόν ενός εκβιασμού, αξιοποιήσαμε όλα τα περιθώρια για τη λήψη μέτρων προς όφελος της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Το γεγονός ότι η έξοδος από τα Μνημόνια έχει μια αριστερή υπογραφή είναι καθοριστικό. Εάν δεν υπήρχε η παρούσα κυβέρνηση, το τέλος των Μνημονίων, εάν επέρχονταν, δεν θα συνέβαινε με τους όρους που σήμερα επιτυγχάνουμε και σίγουρα δεν θα υπήρχαν οι προϋποθέσεις για συνολική αναμέτρηση με το παρελθόν της χρεοκοπίας. Εάν η κοινωνία δεν είχε εμπιστευθεί τον ΣΥΡΙΖΑ το 2015, μέχρι και σήμερα θα συνεχιζόταν η λογική του 1ου και του 2ου Μνημονίου και αυτή η λογική θα κυριαρχούσε και για την επόμενη ημέρα, όπως άλλωστε ακόμη επιδιώκουν η ΝΔ, ο ΣΕΒ και άλλες δυνάμεις. Με την επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ όμως -και την υιοθέτηση της στρατηγικής της σκληρής διαπραγμάτευσης σε κάθε πεδίο και χρονικό στάδιο- μπορούμε σήμερα να σχεδιάζουμε το μέλλον από μια πιο ευνοϊκή θέση για τη χώρα και την κοινωνία, έχοντας ακυρώσει το σχέδιο του εγκλωβισμού και της αριστερής παρένθεσης, που όχι μόνο απέτυχε και διαψεύστηκε, αλλά αντίθετα παρήγαγε τα αντίθετα αποτελέσματα από τους εμπνευστές του.

Παρά τη δύσκολη συγκυρία στην οποία ανέλαβε η κυβέρνηση, παρά τους δυσμενείς συσχετισμούς και την έλλειψη διεθνών συμμαχιών, παρά τον ανελέητο πόλεμο από το τρίγωνο της διαπλοκής και παρά τον αναγκαστικό συμβιβασμό, ακόμα και υπό τους πιο ασφυκτικούς δημοσιονομικούς περιορισμούς, μπορέσαμε να σταματήσουμε και να αντιστρέψουμε την κατάρρευση σε κρίσιμους τομείς του κοινωνικού κράτους.

• Καταφέραμε να σχεδιάσουμε και να επιτύχουμε σημαντικούς στόχους, όπως το κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης, την καθολική πρόσβαση ανασφάλιστων πολιτών στο σύστημα υγείας, τη μείωση της ανεργίας, στόχους τους οποίους είχαμε στον προγραμματικό μας λόγο.
• Επαναφέραμε τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, αποτρέψαμε την ανταπεργία και την απελευθέρωση των απολύσεων.
• Ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση είναι αυτοί που κατέστησαν το ΣΕΠΕ πραγματικό όπλο υπεράσπισης των εργαζομένων.
• Δομικές μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση, στους ελεγκτικούς μηχανισμούς, στη δικαιοσύνη, στο πολιτικό σύστημα, στο πεδίο των δικαιωμάτων και των ελευθεριών, μεταρρυθμίσεις που οι προηγούμενες κυβερνήσεις αρνούνταν να υλοποιήσουν σε περιόδους ευμάρειας, υλοποιούνται τώρα υπό συνθήκες μεγάλης στενότητας.
• Και στις τρεις αξιολογήσεις είχαμε, όπως είναι λογικό σε κάθε διαπραγμάτευση, συμβιβασμούς και υποχωρήσεις. Σε κάθε μία από αυτές όμως είχαμε και υιοθέτηση μέτρων και αποφάσεων που στηρίζουν την κοινωνική συνοχή, διευρύνουν το πλαίσιο της δημοκρατίας και είναι στον πυρήνα της στρατηγικής μας.
• Έχουν γίνει τομές στην υγεία, την πρωτοβάθμια φροντίδα, στην ανώτατη εκπαίδευση, την έρευνα, τα εργασιακά, τα κοινωνικά δικαιώματα.
• Στην 3η αξιολόγηση οι θετικές ρυθμίσεις είναι αρκετά περισσότερες από τις όποιες αλλαγές γίνονται προς άλλη κατεύθυνση από αυτήν που εμείς προσπαθήσαμε και επιδιώκαμε.
• Γίνεται πράξη μια αναγκαία μεταρρύθμιση, η ολοκλήρωση της σύνταξης του κτηματολογίου, που σκοπίμως δεν υλοποιούνταν επί σαράντα χρόνια προκειμένου να συντηρείται ένα πελατειακό καθεστώς ρύθμισης θεμάτων της οικονομικής ζωής του τόπου.
• Ο συνολικός προϋπολογισμός του οικογενειακού επιδόματος για το παιδί αυξάνεται από 650 εκ. ευρώ σε 910 εκ. ευρώ. Η μεγάλη πλειοψηφία των οικογενειών θα έχουν πολύ σημαντική αύξηση στο οικογενειακό τους επίδομα. Είναι ανάγκη πάντως, μέσα στο 2018 να διορθωθεί η όποια μείωση υπάρξει σε μια μικρή αριθμητικά κατηγορία τρίτεκνων και πολύτεκνων οικογενειών, ώστε η μετάβαση σε ένα δίκαιο και ορθολογικό σύστημα να γίνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
• Στην ήδη απορρυθμισμένη αγορά εργασίας που διαμορφώθηκε, όχι μόνο με τη συναίνεση αλλά και την πολιτική βούληση των προηγούμενων κυβερνήσεων, παλεύουμε και θα συνεχίσουμε να παλεύουμε την επιστροφή της εργασιακής κανονικότητας.
• Δημιουργείται ένα νέο πλαίσιο υπέρ των εργαζομένων, έναντι όλων των άλλων απαιτήσεων σε περίπτωση πτώχευσης εταιρείας.
• Η ρύθμιση για την απαρτία στα πρωτοβάθμια επιχειρησιακά σωματεία δεν θα ήταν επιλογή μιας αριστερής κυβέρνησης. Ήταν αποτέλεσμα, μιας σκληρής διαπραγμάτευσης που αποκρούστηκαν πολύ πιο ακραίες απαιτήσεις. Δεν αποτελεί κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας. Το δικαίωμα της απεργίας συνεχίζει και αποτελεί ιερή κατάκτηση της εργατικής τάξης και ο ΣΥΡΙΖΑ θα το υπερασπιστεί απέναντι σε όλους όσους το επιβουλεύονται όπως το ΔΝΤ, ο ΣΕΒ και η ΝΔ. Απέναντι σε αυτούς που όταν ήταν στην κυβέρνηση δεν δίστασαν να χρησιμοποιήσουν την επιστράτευση.

Ο κόσμος της εργασίας αντιλαμβάνεται σήμερα ποιοι υπερασπίζονται τα δικαιώματά του και ποιοι εκ του θεσμικού τους ρόλου, δεν στάθηκαν απέναντι στα φαινόμενα του εργοδοτικού αυταρχισμού και της παραβίασης της εργατικής νομοθεσίας.

ΧΡΕΗ-ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΙΣ-ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΙ

Ο ΣΥΡΙΖΑ από την περίοδο της θέσης του στην αντιπολίτευση, έδωσε αγώνες για την υπεράσπιση των λαϊκών κατοικιών από το θεσμικό πλαίσιο κατασχέσεων και πλειστηριασμών. Τους ίδιους αγώνες συνεχίζουμε να δίνουμε και από τις κυβερνητικές θέσεις και, παρά τις αρχικές πιέσεις και επιδιώξεις των δανειστών, πετύχαμε πλέγμα μέτρων με συγκεκριμένες διατάξεις στη Βουλή που κατοχυρώνουν και σήμερα την λαϊκή κατοικία από χρέη με:

1. Την τροποποίηση-ενίσχυση του Νόμου Κατσέλη.
2. Τη θεσμοθέτηση του εξωδικαστικού μηχανισμού.
3. Την αποφυγή πλειστηριασμών λαϊκών κατοικιών, μέχρι ένα εισοδηματικό όριο και μέχρι ένα όριο αξίας της Α’ κατοικίας.

Οι προσπάθειες πρέπει να συνεχιστούν και να ενταθούν την επόμενη περίοδο με προτεραιότητες:

1. Την απόκρουση της παραπληροφόρησης και της καταστροφολογίας μερίδας ΜΜΕ, αλλά και άλλων, που αυτό που ουσιαστικά φοβούνται, είναι ακόμη μια επιτυχία της κυβέρνησης.
2. Την ανάδειξη της πραγματικότητας σχετικά με τους πλειστηριασμούς, είτε αυτή αφορά την ουσία (δηλαδή του θεσμού που ισχύει εδώ και δεκαετίες στο δικαιικό μας σύστημα και δεν αποτελεί πρόσφατη ανακάλυψη), είτε αφορά τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, είτε αφορά τις όποιες μικρές αλλαγές έγιναν (γιατί ουσιαστικά δεν θεσμοθετήθηκαν μεγάλες αλλαγές).
3. Τη συγκρότηση εποπτικού φορέα παρακολούθησης των πλειστηριασμών, ώστε να υπάρχει σαφής καταγραφή των ακινήτων που ρευστοποιούνται, ώστε να είναι δυνατή άμεση πολιτική παρέμβαση, προς τις τράπεζες ή τα ασφαλιστικά ταμεία και τις εφορίες, εάν χρειαστεί.
4. Την ανάληψη πρωτοβουλιών ενημέρωσης, στήριξης και ενθάρρυνσης των πληττόμενων ανθρώπων, μέσα από δομές αλληλεγγύης και μαζικούς χώρους, στους οποίους έχουμε παρουσία.
5. Την αξιοποίηση κάθε δυνατότητας της περιόδου, για την επέκταση του θεσμικού πλαισίου προστασίας της λαϊκής κατοικίας, με στόχο να προστατεύσουμε όσους αδυνατούν να αποπληρώσουν και όχι όσους επιλέγουν να είναι κακοπληρωτές δανείων τα οποία τελικά πρέπει να εξυπηρετηθούν, με ρυθμίσεις που επιβαρύνουν το σύνολο των πολιτών.

ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ

Το 2018 είναι ένα έτος-τομή, ένα έτος-ορόσημο για την Ελλάδα και τον ΣΥΡΙΖΑ. Η διαφαινόμενη έξοδος από τα μνημόνια και την επιτροπεία επαναφέρει την ευθύνη για τη διαμόρφωση της πολιτικής στην εκλεγμένη κυβέρνηση. Η έξοδος αυτή δεν σημαίνει προφανώς ότι όλα τα προβλήματα που δημιούργησε η κρίση τον προσεχή Αύγουστο θα έχουν ξεπεραστεί. Οι μακροχρόνιες συνέπειες και ο αντίκτυπος ορισμένων από τα προβλήματα όπως είναι η αποεπένδυση, η κατάρρευση του παλιού παραγωγικού μοντέλου, καθώς και η διεύρυνση των ανισοτήτων δεν έχουν πλήρως συνειδητοποιηθεί από την πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας. Για αυτό το τέλος των μνημονίων δεν είναι για εμάς το τέλος του δρόμου, αλλά η αρχή που θα επιτρέπει και ταυτόχρονα θα επιβάλλει να ανασυγκροτήσουμε τις δυνάμεις μας ως κοινωνία για να σχεδιάσουμε το μέλλον με δική μας ευθύνη.

Η πορεία μας έχει ακόμη δυσκολίες και εμπόδια, όμως προχωρούμε με αποφασιστικότητα και σχεδιάζουμε τη μετάβαση από την εποχή των μνημονίων και της δημοσιονομικής σταθεροποίησης, σε εκείνη των μεγάλων εθνικών στόχων, της Δίκαιης και Βιώσιμης Ανάπτυξης, του παραγωγικού μετασχηματισμού, της αναβάθμισης του κύρους και του διεθνούς ρόλου της χώρας. Το 2018 αποτελεί έτος εξόδου από τα μνημόνια και την επιτροπεία και αφετηρία των μεγάλων αλλαγών με κριτήριο τις ανάγκες και τις προσδοκίες της κοινωνικής πλειοψηφίας.

ΤΙ ΕΞΟΔΟ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΜΕ;

Στο «τραπέζι» υπάρχουν τρία ενδεχόμενα:

Το πρώτο είναι να συνεχίσουμε να δανειζόμαστε από τον ESM διαρκώς, διότι πράγματι εκεί το επιτόκιο είναι χαμηλότερο και διότι, όπως λένε ορισμένοι, το πολιτιστικό πρότυπο της Ελλάδας είναι τέτοιο που μόνο μετά από εξωτερική πίεση μπορούμε να έχουμε δημοσιονομική σταθερότητα. Οι απόψεις αυτές έχουν αποσυρθεί από το τραπέζι των πολιτικών συζητήσεων, αλλά δεν έπαψαν να υπάρχουν τόσο στο εξωτερικό, όσο και στο εσωτερικό της χώρας, όπως δείχνουν και οι πρόσφατες τοποθετήσεις του Διοικητή της ΤτΕ -και αυτό ακριβώς εξηγεί την ευκολία με την οποία ορισμένες εγχώριες δυνάμεις υποδέχτηκαν, σχεδόν με ενθουσιασμό, και τα μνημόνια και την επιτροπεία.

Το δεύτερο είναι αυτό της εξόδου στις αγορές μέσα από μια πιστοληπτική γραμμή. Είναι η λύση που επεδίωξε, χωρίς να το επιτύχει, η Κυβέρνηση Σαμαρά το 2014. Η λύση αυτή, αν την επιλέξουμε, θα σημαίνει πάλι, αν όχι νέο μνημόνιο, σίγουρα νέες δεσμεύσεις πέραν αυτών που έχουμε ήδη αναλάβει και γι’ αυτό την απορρίπτουμε.

Το τρίτο είναι αυτό που εμείς επιδιώκουμε και αυτό είναι η καθαρή έξοδος, χωρίς άλλα προαπαιτούμενα ή άλλες δεσμεύσεις, πέρα από αυτές που προβλέπονταν σε κάθε άλλη χώρα που βρέθηκε στην ίδια κατάσταση. Αυτή η επιλογή δεν είναι ούτε δεδομένη, ούτε εύκολη, αντίθετα αποτέλεσε κι αποτελεί στόχο προς κατάκτηση, συνιστά διαρκή διεκδίκηση.

Τι εννοούμε όμως με τον όρο «καθαρή έξοδος»;

Σημαίνει ότι ολοκληρώνεται οριστικά ο κύκλος που με την ευθύνη ΠΑΣΟΚ-ΝΔ άνοιξε και χαρακτηρίστηκε από τη σκληρή επιτροπεία με αντάλλαγμα τη χρηματοδότηση του κράτους. Η έξοδος που επιδιώκουμε λοιπόν σημαίνει ότι θα βγούμε στις αγορές έχοντας διαμορφώσει ήδη ένα απόθεμα κεφαλαίων που θα θωρακίσει τη χώρα απέναντι σε απρόβλεπτες απειλές. Αυτός είναι και ο μόνος όρος για την αποκατάσταση της δημοσιονομικής κυριαρχίας της χώρας. Και η ανάκτηση της δημοσιονομικής κυριαρχίας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για οργάνωση του σχεδιασμού της δικής μας πολιτικής και πρόταξης των μεγάλων διακυβευμάτων του επόμενου διαστήματος, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι παραγνωρίζονται οι περιορισμοί του μεταμνημονιακού περιβάλλοντος.

Δυσκολίες, εμπόδια και κίνδυνοι στην πορεία προς την έξοδο υπάρχουν και θα υπάρχουν.

Από τη μία υπάρχουν οι εξωγενείς παράγοντες, που δεν είναι εύκολο να προβλεφθούν. Από την άλλη, υπάρχουν οι αντίπαλοι και τα σχέδιά τους. Είναι σαφές ότι για το παλαιό καθεστώς του χρεοκοπημένου δικομματισμού, η καθαρή έξοδος συνιστά την πλήρη κατάρρευση της επιχειρηματολογίας τους. Μια αριστερή κυβέρνηση με μηδαμινή διαχειριστική εμπειρία, κατάφερε αυτό που αυτοί αδυνατούσαν να επιτύχουν.

Χτίζουμε αποφασιστικά ένα κοινωνικό σύγχρονο θεσμικό κράτος που απουσίαζε στοιχειωδώς όλα τα προηγούμενα χρόνια, αλλάζουμε σκουριασμένες δομές του, που ταλαιπωρεί και εμποδίζει τη φυγή προς τα μπρος εγκαθιστούμε τη διαφάνεια απέναντι στον πολίτη, τη δυνατότητα να αναζητήσει το «δίκιο» του από ένα θεσμικό πλαίσιο δομών και λειτουργιών που εμπνέουν εμπιστοσύνη και όχι δυσπιστία. Ξηλώνουμε βήμα-βήμα το κομματικό και πελατειακό κράτος και με τα γνωστά θλιβερά αποτελέσματά του. Η πορεία αυτή προφανώς και δεν είναι δίχως αντιστάσεις από αυτούς που ευνοήθηκαν σκανδαλωδώς σε βάρος της πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού. Αυτό εξηγεί και την εμμονή της Νέας Δημοκρατίας στην καταστροφολογία και στις πρόωρες εκλογές. Θα κινηθούν επομένως με τη συγκεκριμένη στρατηγική έως το τέλος.

Αυτό σημαίνει για εμάς ότι θα πρέπει να ενισχύσουμε τη δική μας θέση, πως θα πρέπει να μην τους επιτρέψουμε να ανακόψουν την πορεία. Στρατηγικός μας στόχος είναι μια Αριστερά που να μπορεί να επηρεάζει αποφασιστικά, σταθερά και σε βάθος χρόνου τις εξελίξεις στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ

Η έξοδος από μόνη της δε σημαίνει την υπέρβαση των προβλημάτων της Ελληνικής κοινωνίας αλλά θα πρέπει να κατανοηθεί ως μία δυναμική διαδικασία. Η επίτευξη των όρων της εξόδου πρέπει να συνοδεύεται από τη διαμόρφωση των προϋποθέσεων της επόμενης ημέρας, με την έννοια της προώθησης του δικού μας σχεδίου. Η έξοδος από μόνη της δεν αρκεί για να διασφαλίσει το σχέδιό μας. Επομένως ένα πρώτο καθήκον μας είναι να προετοιμάσουμε το σχέδιο της επόμενης ημέρας ως συμπύκνωση της σωρευμένης εμπειρίας από την διακυβέρνηση μας.

Ως Ριζοσπαστική και Ανανεωτική Αριστερά βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο μεταίχμιο. Προχωρούμε στην έξοδο από τα μνημόνια και την επιτροπεία, δεν βρισκόμαστε, όμως, στο τέλος της κρίσης, διότι η κρίση δεν ήταν αποκλειστικά δημοσιονομική, αλλά ευρύτερη δομική κρίση του ελληνικού καπιταλισμού. Είμαστε κοντά στο τέλος των μνημονίων, αλλά και μπροστά στην ανάγκη να επεξεργαστούμε σχέδιο μη επιστροφής στο παλιό φαύλο κύκλο.

Ο σχεδιασμός, σημαίνει να σκεφτούμε ξανά συλλογικά και συνολικά, το εγχείρημά μας σε όλες τις διαστάσεις του.

• Να αξιολογήσουμε δυνατότητες και προοπτικές, μα και κινδύνους και απειλές με βάση τα νέα δεδομένα σε Ελλάδα και Ευρώπη.
• Να οργανώσουμε τη μετάβαση από αποσπασματικά μέτρα και επιμέρους παρεμβάσεις, (που για αντικειμενικούς λόγους έγιναν ως τώρα), σε ένα ολοκληρωμένο και συνεκτικό σχέδιο για την κοινωνία, το κόμμα και την κυβέρνηση.
• Να καλύψουμε κενά στις προγραμματικές και πολιτικές επεξεργασίες μας. Να συζητήσουμε πώς θα φέρουμε σε αντιστοιχία τα υποκείμενα και τις μεθόδους της δράσης μας με τους απαιτητικούς στόχους του εγχειρήματος που έχουμε αναλάβει. Από τη θεώρηση και διαπίστωση, στην αποτελεσματική γρήγορη παρέμβαση. Με βασικό στυλοβάτη, μέσα και δίπλα μας, όλες εκείνες τις κοινωνικές και παραγωγικές δυνάμεις που υπάρχουν σε όλη τη χώρα, που θέλουν και μπορούν να χαράξουν μία «άλλη» θετική σελίδα για το μέλλον αυτού του τόπου!

Είναι γεγονός ότι αυτά τα χρόνια της ύφεσης και της φοροδιαφυγής των ισχυρών, προκειμένου να στηριχθούν κατηγορίες πολύ φτωχών συμπολιτών μας, ένα κομμάτι τον μεσαίων στρωμάτων πήρε μεγαλύτερη οικονομική πίεση η οποία σταδιακά πρέπει να εξισορροπηθεί.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΓΔΜ

Από την πρώτη κιόλας στιγμή προσπαθήσαμε να αντιμετωπίσουμε την οικονομική κρίση στη χώρα μας σε άμεση συνάρτηση με το διεθνές περιβάλλον και τις διαρκώς μεταβαλλόμενες δυναμικές ισορροπίες.

Με την ανάληψη πρωτοβουλιών που αξιοποίησαν και αξιοποιούν τη γεωπολιτική μας θέση έχουμε πλέον αναλάβει έναν σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και της Νοτιανατολικής Μεσογείου. Ένα ρόλο και μια θέση δύναμης σταθερότητας που προωθεί την ειρήνη, τη συνεργασία και τον διάλογο. Ειδικά για τη Βαλκανική χερσόνησο, η χώρα οφείλει να πρωτοστατήσει ώστε τα Βαλκάνια να αποτελέσουν πεδίο ειρήνης και ανάπτυξης. Η Ελλάδα έχει πλέον μετατραπεί από μέρος του προβλήματος σε μέρος της λύσης.

Στοιχείο εμπέδωσης και δικαίωσης αυτής της πολιτικής αποτελεί και η ανάγκη να παρθούν οι αναγκαίες αποφάσεις για την επίλυση της ονομασίας της πΓΔΜ. Η συγκυρία σήμερα είναι ευνοϊκή και δίνει δυνατότητες για λύση με σύνθετη ονομασία για όλες τις χρήσεις, έναντι όλων, διότι μετά τις περιπέτειες που έχει περάσει η χώρα, μετά τον απομονωτισμό και την αβεβαιότητα που βίωσε και βιώνει η πΓΔΜ, κυριαρχούν δυνάμεις και στις δύο πλευρές με βούληση να λύσουν το ζήτημα.

Στην Ελλάδα, η παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ, μιας ισχυρής αριστερής δύναμης στην κυβέρνηση, επιτρέπει τη διαμόρφωση ενός νέου εθνικού σχεδίου, προσαρμοσμένου στις πραγματικότητες του 21ου αιώνα, που θα ενοποιεί όλες τις υπαρκτές, αντιεθνικιστικές δυνάμεις που τέμνουν οριζόντια το πολιτικό σύστημα. Στη δε πΓΔΜ, η πρόσφατη πολιτική αλλαγή συνοδεύεται από σημαντικές πολιτικές και συμβολικές κινήσεις απαλλαγής από τον αλυτρωτισμό που επέτρεψαν την έναρξη των εν εξελίξει διαπραγματεύσεων για την επίλυση του ζητήματος.

Ενώπιον του ενδεχομένου επίλυσης του ζητήματος της ονομασίας της πΓΔΜ, όλες οι πολιτικές δυνάμεις οφείλουν να τοποθετηθούν υπεύθυνα, ώστε να ηττηθεί και σε αυτό το πεδίο η πολιτική της αδιαλλαξίας που έχει οδηγήσει σε ένα αδιέξοδο ετών, αποδυναμώνοντας τη θέση της χώρας μας διεθνώς. Η ηγεσία της ΝΔ δεν ανταποκρίνεται θετικά στην πρόκληση αυτή. Παλινωδεί μεταξύ της «θέσης του Βουκουρεστίου» και της στρατηγικής του Α. Σαμαρά το 1993. Αδήριτη ανάγκη του προοδευτικού, δημοκρατικού, αντι-εθνικιστικού κόσμου είναι οι δυνάμεις που αναφέρονται σε αυτόν, να σταθούν στο ύψος αυτής της ιστορικής περίστασης, διαμορφώνοντας ένα ενιαίο κοινωνικό μέτωπο που θα επιδιώξει την επίλυση του ζητήματος.

ΑΞΟΝΕΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΠΟΡΕΥΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΕΞΑΜΗΝΟ ΤΟΥ 2018

ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑ

Τα περιφερειακά αναπτυξιακά συνέδρια υλοποιούνται μετά από απόφαση της ΚΕ. Αποτελούν μια πρωτόγνωρη πολιτική διαδικασία. Η διαβούλευση με την κοινωνική βάση (τοπική αυτοδιοίκηση-επαγγελματικά επιμελητήρια-πανεπιστημιακά ιδρύματα-σωματεία εργαζομένων-ενεργούς πολίτες) αποτελεί τομή για την πολιτική πραγματικότητα της χώρας μας, καθώς τα Συνέδρια αυτά αμφισβητούν στην πράξη το συγκεντρωτικό μοντέλο διακυβέρνησης, στην κατεύθυνση της αποκέντρωσης και της συμμετοχικής διαδικασίας.

Έχουν μέχρι σήμερα πραγματοποιηθεί 8 Περιφερειακά Αναπτυξιακά Συνέδρια. Συνολικά, η μέχρι τώρα εμπειρία εκτιμάται από θετική έως ιδιαίτερα θετική, με φυσιολογικές αποκλίσεις στη βάση των τοπικών ιδιαιτεροτήτων του στελεχιακού δυναμικού. Μέσα από τις διαδικασίες διαμορφώθηκαν οι όροι ώστε να συναντηθούν, για πρώτη ίσως φορά τόσο άμεσα, ο κομματικός με τον κοινωνικό ΣΥΡΙΖΑ. Οι συζητήσεις ανέδειξαν κάτι πολύ σημαντικό: Ενσωματώθηκαν στη διαδικασία διαλόγου όλοι οι φορείς και ενεργοί πολίτες, με αποτέλεσμα να διαμορφωθούν χαρακτηριστικά λαϊκής διαβούλευσης. Η κοινωνική μόχλευση που προκλήθηκε στις περιοχές που τα Συνέδρια έχουν ήδη πραγματοποιηθεί, καθώς και η καθολική αποδοχή της διαδικασίας από το σύνολο των φορέων, ανεξαρτήτως κομματικών προτιμήσεων, έδειξαν ότι εκφράζεται η κοινή αγωνία για το μέλλον της περιοχής, είτε προέρχεται από φίλα προσκείμενους, είτε από πολιτικά ουδέτερους, είτε από αντίπαλους χώρους.

Σε κάθε περίπτωση, σίγουρα μας πιστώνεται η ειλικρινής πρωτοβουλία της πρόθεσης σοβαρούς ενασχόλησης με τις ανάγκες, τα προβλήματα, τις προτάσεις και τις προοπτικές του συνόλου της χώρας με μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη προοπτική. Η αναγνώριση αυτή, αλλά και οι πολιτικές συγκλίσεις που έχουν καταγραφεί στα Συνέδρια που έχουν ήδη γίνει, μπορούν, εάν αξιοποιηθούν κατάλληλα, να οδηγήσουν σε πολιτική ηγεμονία του ΣΥΡΙΖΑ και να συμβάλουν σημαντικά σε νικηφόρα πορεία στις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές.

Πρέπει, ωστόσο, να σημειωθεί ότι τα Περιφερειακά Συνέδρια έχουν και συνέπειες στη συνολική λειτουργία του κόμματος. Ο μεγάλος όγκος υποχρεώσεων απαιτεί τη σχεδόν αποκλειστική ενασχόληση τμήματος του στελεχιακού δυναμικού με τη συγκεκριμένη προσπάθεια, γεγονός που αφήνει πίσω τη δουλειά σε άλλους σημαντικούς τομείς. Μέσα από τη διαδικασία αυτή αναδείχθηκαν ορισμένες αντικειμενικές αδυναμίες σχετικά με την αποτελεσματική ανταπόκριση του στελεχιακού δυναμικού στις σύγχρονες ανάγκες που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε.

Το υλικό που έχει συλλεχθεί από τις συναντήσεις με πλειάδα τοπικών και κλαδικών φορέων αποτελεί ένα σπάνιο υλικό καταγραφής των ζητημάτων της χώρας που απαιτούν λύσεις. Πέρα από τα θέματα που είναι αντικειμενικά αδύνατον να λυθούν άμεσα, ελλείψει οικονομικών πόρων, υπάρχουν ζητήματα που οι κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, είτε λόγω αδιαφορίας είτε λόγω εξυπηρέτησης συγκεκριμένων συμφερόντων, δεν προχώρησαν. Αν αξιοποιήσουμε παραγωγικά και αποτελεσματικά την περίοδο μετά τα Περιφερειακά Συνέδρια, μπορούμε να αλλάξουμε την οικονομία της χώρας, ειδικά ως προς το μοντέλο ανάπτυξης και ως προς το μοντέλο πολιτικής συμπεριφοράς.

Για τους λόγους αυτούς συγκροτήθηκε Ομάδα Εργασίας σε κεντρικό κομματικό αλλά και κυβερνητικό επίπεδο, στην οποία συμμετέχουν όλα τα στελέχη που ενεπλάκησαν στην διοργάνωση των συνεδρίων.

ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Η εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ εδράζεται σε μεγάλο βαθμό και στο γεγονός ότι μεγάλη μερίδα της κοινωνίας τάχθηκε στο πλευρό μας, συνειδητοποιώντας ότι οι παθογένειες που ταλαιπωρούν τη χώρα οφείλονται στην παγίωση και τη λειτουργία ενός συστήματος που επέτρεψε τη διαφθορά και τη διαπλοκή. Αποτελεί λοιπόν καθήκον μας η συνέχεια της προσπάθειας για τη διαμόρφωση ενός πολιτικού συστήματος και ενός μοντέλου διακυβέρνησης που δεν θα αναπαράγει ενδογενώς τη διαφθορά και τη διαπλοκή, όπως συνέβαινε από ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, αλλά θα την αποκλείει. Σημαντικό ρόλο εδώ μπορεί να διαδραματίσει και η συνταγματική αναθεώρηση.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕΩΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Η Κεντρική Επιτροπή αποφάσισε να συνεδριάσει τους επόμενους μήνες θεματικά και προγραμματισμένα για τα εξής θέματα:

• Ολοκληρωμένο σχέδιο για την έξοδο από τα Μνημόνια και την Επιτροπεία
• Τοπική Αυτοδιοίκηση
• Διεθνείς Σχέσεις-Εξωτερική Πολιτική
• Αλληλεγγύη, (στην οποία περιλαμβάνεται και το Προσφυγικό- Μεταναστευτικό)
• Συνταγματική Αναθεώρηση, (ανάδειξη του δικού μας προοδευτικού σχεδίου)
• Αγροτικό
• Πολιτική και Οργανωτική Ανασυγκρότηση του Κόμματος (με στόχευση την αντιμετώπιση των αδυναμιών και την βελτίωση της λειτουργίας του).
• Πορεία του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος και συμμετοχή των κομματικών μας δυνάμεων σε αυτό.
• Κοινωνικό κράτος (Παιδεία, Υγεία, Δημόσιο)
• Να εξεταστεί η διοργάνωση ενός Διαρκούς συνεδρίου για το πρόγραμμα.

Παράλληλα, αποφασίστηκε η ταυτόχρονη πανελλαδική εξόρμηση σε συγκεκριμένες ημερομηνίες, με τη συμμετοχή των στελεχών του κόμματος και της κυβέρνησης μετά την ολοκλήρωση των Περιφερειακών Αναπτυξιακών Συνεδρίων.

ΑΜΦΙΔΡΟΜΗ ΣΧΕΣΗ ΚΟΜΜΑΤΟΣ- ΑΥΓΗΣ- ΚΟΚΚΙΝΟ 105,5

Η ΑΥΓΗ και το ΚΟΚΚΙΝΟ αποτελούν σημαντικούς παράγοντες για την ανάπτυξη του κόμματος και την αδιαμεσολάβητη επικοινωνία του με τους πολίτες. Η απάντηση στην πολύπλευρη κρίση που βιώνουν θα έρθει μέσα από την υλοποίηση ενός οικονομικού και δημοσιογραφικού σχεδίου επανεκκίνησης, συμπράξεων και ενοποίησης. Αυτό το συνολικό σχέδιο ανάπτυξης προϋποθέτει τα οικονομικά εργαλεία για την υλοποίησή του.

Η σοβαρή μείωση του οικονομικού και μισθολογικού κόστους είναι αναγκαία για την επιβίωση της ΑΥΓΗΣ και του ΚΟΚΚΙΝΟΥ. Για την επιτυχία αυτού του σχεδίου ανάπτυξης επιδιώκουμε την συνεννόηση των εργαζομένων, με σεβασμό στις αρχές της δημοσιογραφικής δεοντολογίας και τα εργασιακά δικαιώματα. Χρειάζεται επίσης να γίνει κοινή συνείδηση ότι η επιβίωση των δύο μέσων του κόμματος, με δεδομένη μάλιστα την κρίση που μαστίζει τον χώρο της ενημέρωσης, προϋποθέτει κοινή ευθύνη και όχι κινήσεις που αντιμετωπίζουν τα μέσα αυτά ως κερδοσκοπικές επιχειρήσεις και τον ΣΥΡΙΖΑ ως «εργοδοσία».

Στο σχέδιο στήριξης ΑΥΓΗΣ-ΚΟΚΚΙΝΟΥ συμμέτοχο πρέπει να είναι όλο το Κόμμα και οι οργανώσεις του. Ειδικότερα όσον αφορά την Αυγή, το σκέλος των συνδρομών πρέπει να προχωρήσει και με ευθύνη των οργάνων του Κόμματος και της ΚΟ. Ταυτόχρονα με το αναπτυξιακό σχέδιο που θα υλοποιηθεί με την ευθύνη των οργάνων του Κόμματος, οι επόμενες συνεδριάσεις των Νομαρχιακών Επιτροπών του Κόμματος, καθώς και οι οργανώσεις της Νεολαίας, θα ασχοληθούν επισταμένα με το θέμα της στήριξης στα μέσα και θα υλοποιήσουν συγκεκριμένα μέτρα, στο πλαίσιο μιας αμφίδρομης σχέσης μεταξύ των 2 μέσων και του Κόμματος.

.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Είναι μια χρονιά κρίσιμη, για όλους μας, για την χώρα, καθώς νομίζω ότι δε θα ήταν υπερβολή να ξεκινήσω λέγοντας ότι βρισκόμαστε σε μια ιστορική καμπή.

Μετά από σχεδόν οκτώ ολόκληρα χρόνια βρισκόμαστε στη τελική ευθεία για την έξοδο από το καθεστώς των μνημονίων. Από το σκληρό και άδικο καθεστώς της επιθετικής λιτότητας και της ασφυκτικής εποπτείας που επιβλήθηκε στη χώρα μας μετά τη χρεοκοπία της οικονομίας αλλά και του παλιού πολιτικού συστήματος την Άνοιξη του 2010.

Και αυτό δεν είναι ούτε αυτονόητη ούτε ασήμαντη εξέλιξη. Αλλά αποτελεί ένα κρίσιμο ιστορικό ορόσημο για τη πορεία της χώρας. Γιατί στην Ελλάδα σιγά σιγά, ξημερώνει η μέρα που -κατά τους περιούσιους διαμορφωτές γνώμης και τους εκπροσώπους του παλιού πολιτικού συστήματος – δεν θα ξημέρωνε ποτέ. Η μέρα που η Ελλάδα θα επιστρέψει σε καθεστώς κανονικότητας μέσα στο θεσμικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης. Και αυτή η μέρα, μπορεί τυπικά να έρθει σε επτά μήνες από τώρα, όμως ήδη από σήμερα η προοπτική της είναι αυτή που καθορίζει την κοινωνική και πολιτική κατάσταση.

Έχω επαναλάβει αρκετές φορές, ότι η έξοδος από τα μνημόνια δεν είναι το τέλος της διαδρομής. Αλλά ένας κρίσιμος, απαραίτητος και ιστορικός κόμβος. Η συνολική μας προσπάθεια, όμως, δεν αφορά μόνο το παρόν, αφορά και το μέλλον. Ένα μέλλον ευημερίας και δικαιοσύνης, για την κοινωνική πλειοψηφία, για τους ανθρώπους της.

Σ’ αυτό μέλλον προσβλέπουμε ως Αριστερά. Αυτό το μέλλον επιδιώκουμε να χτίσουμε, μαζί με τους ανθρώπους της εργασίας. Ναι, ήμασταν και εξακολουθούμε να είμαστε η Αριστερά της μάχης, των αγώνων, των κινημάτων, των ιδεών και των οραμάτων. Αποδεικνύουμε όμως, στις δύσκολες συνθήκες διακυβέρνησης της Ελλάδας, ότι είμαστε ταυτόχρονα η Αριστερά της ευθύνης.

Η παράταξη που στις δύσκολες εθνικές στιγμές δεν διστάζει, με όποιο κόστος, να βάζει πρώτα την πατρίδα, να βάζει πρώτα το συλλογικό συμφέρον, το συμφέρον της κοινωνικής πλειοψηφίας. Σήμερα, που είναι ορατό το τέλος ενός δύσκολου ιστορικού κύκλου που ξεκίνησε το 2010, κάνοντας έναν απολογισμό όσων συντελέστηκαν την τελευταία τριετία, θέλω να σταθώ σε ορισμένα συμπεράσματα.

Συμπεράσματα που αφορούν το πώς τελικά φτάσαμε να βρισκόμαστε ένα βήμα πριν από το τέλος του τούνελ. Το πρώτο συμπέρασμα είναι ότι αποδείχτηκε η δεδομένη αδυναμία ή ακόμα χειρότερα, η απροθυμία, των κομμάτων που κυβέρνησαν τη χώρα και την έσυραν στην κρίση, να βγάλουν τη χώρα από αυτή. Και αυτό διότι ο πυρήνας των μνημονιακών πολιτικών, ειδικότερα των δύο πρώτων προγραμμάτων που ήταν και τα πλέον επώδυνα, αντανακλούσε τις πολιτικές τους επιδιώξεις και μεγάλο μέρος του πολιτικού τους προγράμματος.

Η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, η φοροασυλία του μεγάλου πλούτου, η κατάρρευση των μισθών, η υποβάθμιση της δημόσιας υγείας, η συρρίκνωση των πόρων για την Παιδεία, δεν χρειάζονταν ξένο χέρι για να γίνουν πράξη. Ήταν ήδη εδώ, συμπεφωνημένη και εφαρμοζόμενη πολιτική και από τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν τον τόπο μέχρι το 2014.

Όσο και αν κρύφτηκαν πίσω από τις ακρότητες πολλές φορές των δανειστών, δεν μπορούν να κρύψουν ούτε μία στιγμή την πολιτική και ιδεολογική τους ταύτιση με το νεοφιλελεύθερο σοκ της περιόδου 2010-2014. Το σοκ των 65 δισ. λιτότητας και της απώλειας περίπου του 25% του ΑΕΠ.

Το δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι η έξοδος από τη κρίση -και θέλω να είμαστε ειλικρινείς σ’ αυτό, γιατί όσο πιο ειλικρινείς είμαστε, όσο πιο καθαρές κουβέντες λέμε, τόσο περισσότερο θα μπορούμε να πείθουμε αυτόν που μας ακολουθεί για την αξία να παλέψει μαζί μας. Το δεύτερο, λοιπόν, συμπέρασμα είναι ότι η έξοδος από την κρίση, όσο και αν θα θέλαμε, δεν συμβολοποιείται σε μια ημερομηνία λήξης. Χρειάζεται μια συντεταγμένη, σκληρή προσπάθεια, με διαρκείς μάχες και διαρκείς τομές προς άλλη κατεύθυνση από αυτή της τιμωρητικής λιτότητας, για να φτάσεις στο τέλος αυτής της πορείας.

Και η απόδειξη, είναι απλή. Να συγκρίνουμε, λοιπόν, γιατί αξίζει τον κόπο, το πού βρισκόμαστε σήμερα και τί παρουσίαζε ως τέλος της κρίσης και των μνημονίων η κυβέρνηση Σαμαρά–Βενιζέλου, που τότε προσπάθησε με διάφορα κόλπα –ενόψει εκλογών, από το 2014 – να πείσει την κοινωνία ότι τα μνημόνια τελείωσαν. Και την ίδια ώρα που πούλαγε το success story της, λες και πουλάει καθρεφτάκια σε ιθαγενείς, η χώρα γονάτιζε.

Η 5η αξιολόγηση, γινόταν spam στα mails τεχνοκρατών και υπουργών, η δεύτερη απόπειρα εξόδου στις αγορές είχε αποτύχει παταγωδώς, βαδίζαμε αισίως στην πέμπτη συναπτή χρονιά δημοσιονομικού εκτροχιασμού, η συνολική ανεργία έφτανε το 27% και 65% στους νέους, η ελαστική απασχόληση άγγιζε το 65%, οι δομές του κοινωνικού κράτους παρέπαιαν. Και την ίδια στιγμή, υπήρχαν ήδη ψηφισμένα τα πλεονάσματα 4,2% και 4,5% μέχρι το 2018.

Τι διαφορετικό συνέβη, λοιπόν, σε σχέση με εκείνη την περίοδο; Πρώτα από όλα, έφυγαν, μετά από σκληρή μάχη, οι ασύλληπτες δεσμεύσεις για τα πλεονάσματα, που θα κόστιζαν επιπλέον 20 δις μέτρα μέσα στην τριετία. Και συμφωνήθηκε ένα πολύ πιο ήπιο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, με πολύ χαμηλότερους δημοσιονομικούς στόχους. Στόχους που υπερκαλύφθηκαν το 2015, το 2016, το 2017 και θα καλυφθούν και το 2018. Και όχι μόνο αυτό αλλά δημιουργήθηκε και επιπλέον πλεόνασμα που αποδόθηκε, με την εφάπαξ παροχή 13ης σύνταξης πέρυσι και με το κοινωνικό μέρισμα φέτος, ποσό άνω των 2 δις, προς τους πολίτες που έχουν πραγματικά ανάγκη, ως αποτέλεσμα της δημοσιονομικής υπεραπόδοσης.

Παράλληλα, μέσα σε μια τριετία: Αυξήθηκαν οι προϋπολογισμοί για την Υγεία, την Παιδεία, την Πρόνοια. Δημιουργήθηκαν 320.000 νέες θέσεις εργασίας και η ανεργία μειώθηκε σχεδόν 7 μονάδες. Η χώρα επέστρεψε στις αγορές, σε πρώτη φάση δοκιμαστικά, και πλέον οι αποδόσεις των ομολόγων της δεκαετίας βρίσκονται σε επίπεδα προ κρίσης, του 2005 και του 2006. Οι άμεσες ξένες επενδύσεις κατέγραψαν το 2017 ρεκόρ δεκαετίας.

Όλοι οι βασικοί οικονομικοί δείκτες καταγράφουν βελτίωση. Η χώρα κλείνει το 2017 με πραγματικούς ρυθμούς ανάπτυξης, υπολογίζουμε παραπάνω από 1,7%, που αναμένεται να μεγεθυνθούν περαιτέρω τη νέα χρονιά. Δεν αντέχει λοιπόν σε καμία σύγκριση η απόπειρα εξαπάτησης του 2014 από τον κ. Σαμαρά και του success story του ότι τάχα τελείωναν τα μνημόνια, με την εικόνα πραγματικής ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας του 2018.

Συμπέρασμα τρίτο, που, αν θέλετε, έχει κυρίως ιδεολογική χροιά. Αλλά έχει μεγάλη σημασία, διότι η ακροδεξιά παραχάραξη της ιστορίας και των γεγονότων, απαιτεί απάντηση και αντιπαράθεση επί συγκεκριμένων. Η χώρα για να βγει από τα μνημόνια, χρειαζόταν μια κυβέρνηση με σθένος και αξιοπιστία. Όχι μια αντιπροσωπεία των καλομαθημένων ελίτ που μοναδικό της κριτήριο, ήταν η διαφύλαξη των προνομίων της ίδιας, αλλά και της ολιγαρχίας που εκπροσωπούσε και εκπροσωπεί.

Η χώρα, για να βγει από τα μνημόνια, χρειαζόταν μια κυβέρνηση που θα διεκδικήσει, θα παλέψει, θα πάρει δύσκολες αποφάσεις, όμως, ταυτόχρονα, που θα έχει σχέδιο, ιεραρχήσεις και πάνω απ’ όλα αρχές. Και η πολιτική δύναμη που διέθετε τα παραπάνω, ήταν η Αριστερά. Η Αριστερά που υπηρετεί το λαό, που διδάσκεται από το λαό, και όχι αυτή που του συμπεριφέρεται σαν τον κακό μαθητή.

Η Αριστερά που δεν προσέρχεται στη μάχη για να καταγράψει μια ηρωική ήττα, για να την συμπεριλάβει στα βιβλία της ιστορίας. Η Αριστερά που εξαντλεί κάθε δυνατότητα, κάθε πιθανότητα στο δοσμένο πλαίσιο των διεθνών συσχετισμών, για να βελτιωθεί η ζωή των λαϊκών τάξεων. Η Αριστερά που εμπιστεύεται το λαό. Αλλά και η Αριστερά που την εμπιστεύεται ο λαός. Όπως συνέβη όχι μία, αλλά τρεις φορές μέσα σε οχτώ μήνες το 2015.

Και σήμερα, οι επιλογές που κάναμε, μέσα στο πεδίο της μάχης, φαίνεται ότι δικαιώνονται. Μαζί τους δικαιώνονται και οι αποφάσεις που πήρε ο ελληνικός λαός. Και αποδεικνύεται περίτρανα ότι το τέλος αυτής της σκληρής περιόδου, είχε προϋπόθεση τη μεγάλη πολιτική αλλαγή του 2015.

Ήταν τελικά, προϋπόθεση, για να το πούμε πλέον καθαρά, η παρουσία της Αριστεράς στην διακυβέρνηση της χώρας, για να έρθει το τέλος των μνημονίων. Και αυτό είναι κάτι που προφανώς προκαλεί μεγάλη δυσανεξία στους πολιτικούς μας αντιπάλους. Γι’ αυτό καταφεύγουν μονίμως στη λάσπη, τα ασύλληπτα ψέματα, την προπαγάνδα, την αντιπαράθεση πεζοδρομίου που θυμίζουν τις εποχές του φανατικού αντικομμουνισμού της παράταξης των εθνικοφρόνων. Εμείς οι νεότεροι, βέβαια, τα μάθαμε από τα βιβλία.

Το μόνο που καταφέρνουν, όμως, είναι να καταδεικνύουν στο λαό, την τεράστια απόσταση που μας χωρίζει, όχι μόνο πολιτικά και ιδεολογικά, αλλά και ηθικά.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Η Αριστερά, που θέλει να αξιοποιεί κάθε χαραμάδα προς όφελος των πολλών, η αριστερά που δεν το βάζει στα πόδια αλλά παλεύει μέχρι τέλους για να κερδίσει όσες μάχες μπορούν να κερδηθούν, δε μπορεί να πορεύεται εκ του ασφαλούς. Παίρνει ρίσκα. Ούτε, βέβαια, μπορεί να είναι μια αριστερά που έχει την πολυτέλεια να διστάζει να μπει στη φωτιά για να μην καεί, ιδίως σε κρίσιμες ιστορικές περιόδους.

Και η τόλμη μας να μπούμε στη φωτιά με κίνδυνο πολλές φορές να καούμε, η αποφασιστικότητα να δώσουμε μάχες που όλοι τις θεωρούσαν χαμένες, έχει παράξει ήδη σημαντικές νίκες, έχουμε αφήσει ήδη έργο σημαντικό σε κρίσιμους τομείς, που δεν είναι μόνο τα διαπιστευτήριά μας για το παρόν. Αλλά και η παρακαταθήκη μας για το μέλλον, για τη νέα εποχή.

Η οικονομική ανάκαμψη, για την οποία μίλησα πριν, είναι αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς, με απόλυτο σεβασμό στις θυσίες του ελληνικού λαού. Η απόλυτη προσήλωσή μας στον τομέα της Δημόσιας Υγείας και της πρόσβασης όλων των πολιτών –ανεξαρτήτως εργασιακής κατάστασης, εισοδήματος και ακόμα, καταγωγής – σε αυτή.

Η ενίσχυση της Δημόσιας Παιδείας και η στήριξη του δημόσιου σχολείου, παράλληλα με την συνέχιση των απαραίτητων προοδευτικών θεσμικών αλλαγών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η στήριξη του κόσμου της εργασίας. Επί των ημερών μας ενεργοποιήθηκε το ΣΕΠΕ και έχουμε ήδη σημαντική μείωση της αδήλωτης εργασίας από το 19% στο 13% στους τομείς υψηλής παραβατικότητας.

Επί των ημερών μας, θεσπίστηκε ο κανόνας να αποζημιώνονται πρώτα οι εργαζόμενοι και έπειτα οι υπόλοιποι πιστωτές όσων επιχειρήσεων πτώχευσαν. Επί των ημερών μας, επανέρχεται η κανονικότητα των συλλογικών διαπραγματεύσεων, με την επαναφορά των αρχών της επεκτασιμότητας και της ευνοϊκότερης ρύθμισης. Οι μικρές και μεγάλες θεσμικές τομές που μετατρέπουν τη χώρα σταδιακά σε ένα ευνομούμενο ευρωπαϊκό κράτος δικαίου. Η απλή αναλογική. Οι νομοθετικές παρεμβάσεις για τη διαφάνεια στις δημόσιες συμβάσεις και τα δημόσια έργα.

Η θέσπιση κανόνων στο άναρχο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο, όπου βασίλευε η ανομία και η προκλητική φοροασυλία ενός σαθρού, μιντιακού κατεστημένου. Η υποχρεωτική καταβολή πόθεν έσχες για όλους τους δημόσιους λειτουργούς. Το κτηματολόγιο και οι δασικοί χάρτες.

Και ακόμα, οι προοδευτικές παρεμβάσεις στον τομέα των δικαιωμάτων. Ο νόμος για την ιθαγένεια Το σύμφωνο συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια Η νομική κατοχύρωση της ταυτότητας φύλου Οι παρεμβάσεις για την αποσυμφόρηση των σωφρονιστικών ιδρυμάτων Η κατάργηση των φυλακών τύπου Γ’

Όλες αυτές οι μικρές, μεγάλες μας νίκες, είναι η δική μας παρακαταθήκη. Και άξιζε να τολμήσουμε, άξιζε να παλέψουμε για να τις κάνουμε πράξη.

Παράλληλα όμως με τα παραπάνω, που αλλάζουν προς το καλύτερο την εικόνα στο εσωτερικό, υπάρχει και η σημαντική προσπάθεια ανάκτησης του κύρους και της ισχυρής γεωπολιτικής θέσης της χώρας, που στα χρόνια της όξυνσης της οικονομικής κρίσης, επλήγη σημαντικά. Και αυτή είναι μια προσπάθεια που έχει στεφθεί με απόλυτη επιτυχία.

Διότι η αδράνεια και η παθητικότητα έχουν αντικατασταθεί με μια πολυδιάστατη, ενεργητική, φιλειρηνική εξωτερική πολιτική. Με αποτέλεσμα η χώρα να είναι σε θέση να διατηρεί πλέον σχέσεις αλληλοσεβασμού και συνεργασίας με τις ισχυρότερες χώρες του πλανήτη και παράλληλα να διαδραματίζει έναν καθοριστικό ρόλο στην ευρύτερη περιοχή μας.

Η Ελλάδα, αποτελεί σήμερα, και δεν είναι υπερβολή, πυλώνα ασφάλειας και σταθερότητας σε μια ευρύτερα αποσταθεροποιημένη περιοχή. Και καταφέρνει να διαμορφώνει σχέσεις εμπιστοσύνης, καλής γειτονίας και συνεργασίας με σχεδόν το σύνολο των γειτονικών χωρών. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει υποχώρηση στα κρίσιμα εθνικά θέματα. Σημαίνει το ακριβώς αντίθετο.

Ότι οι εθνικές θέσεις και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, ισχυροποιούνται ακόμα περισσότερο όταν οι φίλοι και οι σύμμαχοι της χώρας πληθαίνουν και αντιλαμβάνονται πλήρως το ειδικό της βάρος. Αντιθέτως, η απομόνωση και τα εθνικιστικά παραληρήματα, το μόνο που κάνουν είναι να ζημιώνουν όποια χώρα της περιοχής επιλέγει να ασκεί εξωτερική πολιτική στη βάση αυτών.

Σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, που ορίζεται από τον σημαντικά αναβαθμισμένο γεωπολιτικό ρόλο της χώρας, αντιμετωπίζουμε με τη δέουσα σημασία και όλα τα εθνικά μας θέματα. Και σε αυτό το σημείο, επιτρέψτε μου μια ιδιαίτερη αναφορά στο πλέον κρίσιμο της περιόδου που αφορά το ονοματολογικό, την διαφορά που υπάρχει με τον βόρειο γείτονά μας.

Η ελληνική θέση είναι σαφής και είναι θέση ευθύνης. Διεκδικούμε με αποφασιστικότητα, όχι την διαιώνιση, αλλά την επίλυση του ζητήματος αυτού. Αλλά επίλυση σημαίνει κοινά αποδεκτή, σύνθετη ονομασία, έναντι όλων. Και είναι θετικό ότι, μετά τη πολιτική αλλαγή στη γειτονική χώρα, βλέπουμε μια κυβέρνηση που εμφανίζεται αποφασισμένη να κάνει βήματα. Μένει όμως να το δούμε στη πράξη.

Στόχος μας, είναι να βρούμε μια λύση βιώσιμη, την οποία οφείλουμε να την αναζητήσουμε σε μια ονομασία αλλά και σε ένα ευρύτερο πλαίσιο συμφωνίας, που δε θα αφήνει κανένα περιθώριο αλυτρωτισμού ή ανιστόρητων διεκδικήσεων. Σε κάθε περίπτωση, υπάρχει ένα παράθυρο ευκαιρίας ώστε να λυθεί οριστικά ένα ζήτημα που φορτώθηκε στη χώρα από το 1992.

Τότε που η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, αλλά και η χώρα, είχε την ατυχία να έχει ως υπουργό των εξωτερικών τον κύριο Σαμαρά, ο οποίος προτίμησε να οικοδομήσει τη προσωπική πολιτική του καριέρα, παρά να συμβάλει στην επίλυση του προβλήματος, όπως όριζε το εθνικό συμφέρον, δηλαδή με τα μεγαλύτερα δυνατά οφέλη για τη χώρα.

Και σήμερα, πάλι κάποιοι συνεχιστές αυτής της παράδοσης του κ. Σαμαρά, αρκετοί εξ αυτών στη ΝΔ, προσπαθούν, χωρίς επιχειρήματα να αγγίξουν ευαίσθητες χορδές, σηκώνοντας το λάβαρο της πατριδοκαπηλίας. Αλλά ας μη ξεχνάμε ότι οι μεγαλύτερες εθνικές ήττες και συμφορές, προήλθαν σε αυτόν το τόπο από ορισμένους που παριστάνουν τους υπερπατριώτες και τους εθνικόφρονες, αλλά τι κρίσιμη στιγμή δε δίστασαν να ξεπουλήσουν το εθνικό συμφέρον. Όπως συνέβη με τους δήθεν εθνικόφρονες συνταγματάρχες στη τραγωδία της Κύπρου το 1974.

Εμείς, με την ιστορική πείρα των αγώνων μας, πάντα από τη πρώτη γραμμή της υπεράσπισης του πατριωτικού και κοινωνικού συμφέροντος, είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε καλά ότι τα εθνικά συμφέροντα δεν προασπίζονται ούτε με κραυγές ούτε με αφορισμούς και γραφικότητες. Αλλά με νηφαλιότητα, με διαπραγματευτική ικανότητα, με διεύρυνση των διεθνών συμμαχιών μας στο εξωτερικό και με προσπάθεια εθνικής ομοψυχίας στο εσωτερικό.

Καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει δημόσια την τοποθέτηση του και να την υποστηρίζει, δίχως όμως ακρότητες και υπερβολές. Και νομίζω, ότι είναι ένα θετικό παράδειγμα η στάση του Αρχιεπισκόπου, ο οποίος με τη χθεσινή του τοποθέτηση έστειλε ένα μήνυμα ομοψυχίας και νηφαλιότητας, όπως αρμόζει στη συγκεκριμένη συγκυρία.

Αντιθέτως ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας προσθέτει τον τελευταίο καιρό στο παλμαρέ των επιτυχημένων του παρεμβάσεων για την οικονομία, τα εργασιακά, τα κοινωνικά θέματα και μια στάση εθνικής επιπολαιότητας. Αντιμετωπίζει ένα μείζον εθνικό θέμα με όρους μικροκομματικής μιζέριας.

Προφανώς δεν τον αφορά αν η χώρα θα απελευθερωθεί από τα βάρη που της φόρτωσε η παράταξή του και ο κος Σαμαράς το 1992, αλλά το μόνο που τον νοιάζει είναι συγκρατήσει την ακροδεξιά του πτέρυγα και να παίξει παιχνίδια εσωτερικής κατανάλωσης. Τόσες μέρες κρύβεται και δεν παίρνει θέση. Βεβαίως, λέει και αντιφατικά πράγματα. Τη μια μιλάει για Βουκουρέστι, την άλλη στέλνει, όμως, τους βουλευτές του στα συλλαλητήρια. Τη μια αναφέρεται στον Καραμανλή, την άλλη στον Σαμαρά. Τη μια επαινεί τη στάση του πατέρα του ως πρωθυπουργού το 1992, την άλλη ακολουθεί τη στάση αυτού που ανέτρεψε τον πατέρα του.

Είναι πράγματι δύσκολο να παρακολουθήσει κανείς τις αντιφάσεις και μεταμορφώσεις του κου Μητσοτάκη. Ένα ξέρω, όμως, ότι, σε τόσο δύσκολα ζητήματα ουδείς μπορεί να δοξαστεί κρυπτόμενος.

Το ονοματολογικό δεν είναι ένα ζήτημα εσωτερικής κατανάλωσης, όπως ο ίδιος νομίζει, για συνεχίζει για πολύ να παίζει παιχνίδια. Θα υποχρεωθεί πολύ γρήγορα, από την εξέλιξη των πραγμάτων να πάρει θέση. Όσο δύσκολο κι αν είναι για αυτόν.

Εμείς θα συνεχίσουμε με υπευθυνότητα να δουλεύουμε προκειμένου να πετύχουμε το καλύτερο δυνατό σε μια διαπραγμάτευση που αρχίζει τώρα, με στόχο όχι να παίξουμε παιχνίδια αλλά με στόχο να λύσουμε ένα πρόβλημα που ταλανίζει τη πολιτική ζωή, αλλά και το φέρει βαρέως και η εξωτερική μας πολιτική και διπλωματία πάνω από 25 χρόνια. Και πιστεύω ότι οι εξελίξεις θα μας δικαιώσουν.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Το 2018, θα είναι μια χρονιά ορόσημο για τη χώρα. Γιατί κλείνει ο κύκλος των μνημονίων .

Την ίδια στιγμή, όμως, ανοίγονται σημαντικές δυνατότητες ώστε να διαμορφωθεί το πλαίσιο της νέας εποχής. Της μεταμνημονιακής εποχής.

Θα ήθελα, όμως, από αυτό εδώ το βήμα, να βάλω το ερώτημα προκειμένου να ξεκινήσει μια ουσιαστική συζήτηση μεταξύ μας.

Μετά το μνημόνιο τι;

Θα προσπαθήσω να δώσω επιγραμματικά κάποιες απαντήσεις. Περισσότερο για να ξεκινήσει ο προβληματισμός μεταξύ μας και να βρούμε τις συντεταγμένες. Πιστεύω ότι η δική μας απάντηση αφορά τρία σκέλη:

Το πρώτο, αφορά τον τομέα της παραγωγής.

Το αυξημένο επενδυτικό ενδιαφέρον, η πρόσβαση ελληνικών επιχειρήσεων σε δανεισμό με ευνοϊκά επιτόκια, η αξιοποίηση των κονδυλίων του ΕΣΠΑ, είναι μονάχα ορισμένες από τις προϋποθέσεις που κάνουν ορατή μια προοπτική δυναμικής ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας, τα επόμενα χρόνια. Είναι όμως εξίσου σημαντική με την παραγωγή νέου πλούτου, η δίκαιη αναδιανομή του.

Δεν πρέπει, με λίγα λόγια, να επαναληφθεί το έργο της περιόδου της επέλασης του εκσυγχρονισμού: Οι δείκτες να ευημερούν, μια κάστα εργολάβων και επιχειρηματιών να αποκομίζουν ασύλληπτα κέρδη και οι εργαζόμενοι να ζουν με καθηλωμένες αποδοχές και συνθήκες ζωής.

Ο τρόπος λοιπόν για να έχουμε μια ανάπτυξη δίκαιη αλλά και βιώσιμη είναι τόσο ο αναπροσανατολισμός της παραγωγής στους τομείς που η χώρα διαθέτει συγκριτικά πλεονεκτήματα, όσο όμως και η πρόβλεψη για θέσεις σταθερής εργασίας, με αξιοπρεπείς μισθούς.

Οι επενδύσεις σε τομείς υψηλής προστιθέμενης αξίας, θα δίνουν τις δυνατότητες νέας επανεπένδυσης με στόχο τη βελτιστοποίηση του παραγόμενου προϊόντος και από την άλλη οι καλύτερες αμοιβές, θα συμπαρασύρουν θετικά και την ιδιωτική κατανάλωση. Μια διαδικασία δηλαδή η οποία πρακτικά θα καταλήγει στη διεύρυνση του κύκλου της οικονομίας, ο οποίος συρρικνώθηκε τα χρόνια της λιτότητας και της ύφεσης.

Δεύτερο σκέλος, είναι αυτό της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Πρώτα και κύρια στον τομέα της εργασίας, που είναι ο κρισιμότερος. Αποκατάσταση συλλογικών διαπραγματεύσεων, καταπολέμηση της αδήλωτης ή υποδηλωμένης εργασίας, αυστηρή τήρηση της εργατικής νομοθεσίας. Όσοι χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τους νέους και τις νέες που έφυγαν τα χρόνια της κρίσης, ξεχνούν ότι το βασικό επιχείρημα αυτών των ανθρώπων ήταν οι απελπιστικές εργασιακές συνθήκες και η υποαμειβόμενη εργασία.

Για εμάς, λοιπόν, μεταμνημονιακή εποχή και έξοδος από την κρίση σημαίνει αποκατάσταση αυτής της πραγματικότητας. Και είναι λοιπόν απόλυτη προτεραιότητα, να αντιστρέψουμε πλήρως τις πολιτικές απορρύθμισης στην αγορά εργασίας, ώστε να δοθεί η δυνατότητα στους κατά κύριο λόγο νέους και νέες, που διαθέτουν μάλιστα υψηλά επιστημονικά προσόντα, να μπουν στην παραγωγή με τους καλύτερους όρους.

Έπειτα, στον τομέα του κοινωνικού κράτους. Η αρχή μας είναι η απόλυτη ισότητα πρόσβασης όλων των πολιτών στην Υγεία και την Παιδεία. Στις κοινωνικές υπηρεσίες. Και το στοίχημα είναι να αναβαθμίσουμε ποιοτικά ακόμα περισσότερο τις παρεχόμενες υπηρεσίες, ώστε να καλύπτουν επαρκώς τις ανάγκες. Τρίτο σκέλος, είναι το ζήτημα της φορολογίας.

Ήδη έχουν προβλεφθεί συγκεκριμένες ελαφρύνσεις, από τα ήδη νομοθετημένα μέτρα, τα λεγόμενα αντίμετρα το 2019, που περιλαμβάνονταν στη δεύτερη αξιολόγηση, όμως σίγουρα δεν μπορούμε να μείνουμε εκεί. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι προκειμένου να μπορέσουμε να ακολουθήσουμε τους όρους αυτής της δημοσιονομικής προσαρμογής, έστω της ήπιας, του γεγονότος ότι στην χώρα μας ήταν πολλοί και πολλές αυτοί που χρεοκόπησαν τις επιχειρήσεις τους και έβγαλαν τα λεφτά τους έξω. Πολλοί και πολλές αυτοί έφτιαξαν οφσόρ εταιρίες και απέφευγαν διαχρονικά, ίσως και συνεχίζουν κάποιοι, την φορολογία, υπήρξε επιβάρυνση μεγάλη της λεγόμενης μεσαίας τάξης.

Είναι, λοιπόν, στις προτεραιότητες μας, να εξετάσουμε τρόπους ώστε η αναπτυξιακή δυναμική της ελληνικής οικονομίας, που δεδομένα θα έχει θετική επίπτωση και στα προσδοκώμενα έσοδα, να αποτυπωθεί και σε μια σειρά θετικών παρεμβάσεων στο φορολογικό, κυρίως στα μεσαία και χαμηλά στρώματα που το έχουν πραγματικά ανάγκη.

Και επιτρέψτε μου να μιλήσω και για ένα Τέταρτο σκέλος της μεταμνημονιακής περιόδου, που όμως έχει αρχίσει ήδη να αποτελεί βασικό στοιχείο της πολιτικής μας από την πρώτη στιγμή που αναλάβαμε και δεν έχει να κάνει άμεσα με την οικονομία, αλλά ίσως έμμεσα με αυτήν και είναι το διαρκές μας μέτωπο με τη διαπλοκή και τη διαφθορά.

Η χώρα δεν μπορεί να προχωρήσει αν κάποιοι είναι υπεράνω του νόμου και των συνεπειών του. Πολλοί έχασαν τον ύπνο τους από τη μέρα που αναλάβαμε τη διακυβέρνηση και δεσμευτήκαμε ότι θα αναδείξουμε μια σειρά από υποθέσεις και προχωρήσαμε και σε εξεταστικές επιτροπές και βεβαίως νομίζω ότι η πορεία των πραγμάτων, για πολλούς από αυτούς, επαλήθευσαν αυτούς τους φόβους.

Είναι σαφές ότι το σύστημα της μίζας, των ημετέρων και φυσικά του τριγώνου της διαπλοκής, είχε φτάσει στα όρια του. Και είναι ηλίου φαεινότερο ότι όσοι γνωρίζουν πως είναι εκτεθειμένοι έναντι του νόμου, κάνουν ό,τι μπορούν – ακόμα και ετερόκλητες συμμαχίες – παίζουν θα έλεγα τα ρέστα τους, για να αντιπολιτευτούν σε αυτή την κυβέρνηση που δεν ήταν, δεν είναι και δεν θα γίνει ποτέ του χεριού τους.

Σας διαβεβαιώνω ότι εδώ ισχύει απόλυτα αυτό που είπε ο Ευκλείδης στους βουλευτές στην τελευταία συνεδρίαση… στην επιτροπή νομίζω το είπε : Ακόμα δεν έχετε δει τίποτα…

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Είναι δεδομένο, ότι οι παραπάνω απαντήσεις που προσπάθησα να σκιαγραφήσω, έτσι επιγραμματικά να δώσω, ως τροφή για σκέψη στη συζήτηση κατά τη διήμερη αυτή Κεντρική Επιτροπή σχετικά με την μεταμνημονιακή εποχή, σίγουρα αυτή η συζήτηση δε μπορεί να κλείσει, πιστεύω ότι θα άξιζε να διοργανώσουμε όχι απλά μια Κεντρική Επιτροπή αφιερωμένη σ’ αυτή τη συζήτηση και στο πρόγραμμά μας, το δικό μας μεσοπρόθεσμο σχέδιο ανάπτυξης της οικονομικής, παραγωγικής και κοινωνικής συνοχής, ενδεχομένως και διαρκές συνέδριο να χρειαστεί να κάνουμε για να καταλήξουμε στο δικό μας σχέδιο.

Είναι, λοιπόν, δεδομένο, όμως, και από τις απαντήσεις που επιγραμματικά προσπάθησα να δώσω, ότι οι δικοί μας άξονες είναι διαμετρικά αντίθετοι με τις απόψεις της αναχρονιστικής δεξιάς του κ. Μητσοτάκη. Μιας παράταξης που βλέπει καθημερινά να ηττώνται το ένα μετά το άλλο τα σχέδια αποσταθεροποίησης και να μην πιάνει η πρωτοφανής προπαγάνδα καταστροφολογίας. Μιας παράταξης που κάθε μέρα που περνά αποδεικνύει τις τρεις όψεις της πολιτικής της ύπαρξης. Πρωτίστως, αποδεικνύουν διαρκώς το πόσο κοινωνικά ανάλγητοι είναι.

Ας αφήσω τις ανατριχιαστικές παραδοχές περί φυσικής νομοτέλειας των κοινωνικών ανισοτήτων. Ας πάω μονάχα στα πρόσφατα. Την καταψήφιση της ρύθμισης, προχθές στη Βουλή, που προβλέπει ότι οι εργαζόμενοι θα αποζημιώνονται πρώτα έναντι των υπολοίπων πιστωτών, σε περιπτώσεις πτώχευσης. Πράγματι είναι απορίας άξιο το θάρρος που έχουν οι άνθρωποι να αποδεικνύουν διαρκώς και με κάθε ευκαιρία το πόσο κοινωνικά ανάλγητοι είναι.

Από τη μια άποψη είναι θάρρος γιατί δεν κρύβουν το αληθινό τους πρόσωπο, από την άλλη είναι και θράσος γιατί απευθύνονται σε εργαζόμενους, σε ανθρώπους που τα τελευταία χρόνια, τα χρόνια της κρίσης, έχουνε πληγεί και βεβαίως το λιγότερο που θα μπορούσε να κάνει κανείς, ιδιαίτερα σε εργαζόμενους, σε επιχειρήσεις που κινδυνεύουν είναι να καταψηφίζει μια τέτοια ρύθμιση.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, το ίδιο βράδυ μας ανακοίνωσαν και μια πρόταση -καταψηφίζοντας από την δική του οπτική γωνία το θέμα της απεργίας- για την ουσιαστική κατάργηση της απεργίας, υπερασπιζόμενοι μέχρι κεραίας τα επιχειρήματα του ΔΝΤ έτσι όπως αυτά παρουσιάστηκαν στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης και με πολύ σκληρή μάχη απερρίφθησαν, αλλά βεβαίως, σε μεγάλο βαθμό και τα επιχειρήματα που και εδώ στην Ελλάδα ο ΣΕΒ, κατά καιρούς, αλλά και άλλοι έχουν αναδείξει. Δεύτερη όψη, ο πολιτικός τους τυχοδιωκτισμός.

Αφού συντάχθηκαν σε κάθε φάση των διαπραγματεύσεων με τις πλέον ακραίες φωνές των δανειστών, αφού πήγαιναν επισκέψεις στις Βρυξέλλες για να συκοφαντήσουν την ελληνική κυβέρνηση στους αξιωματούχους της ΕΕ, θυμάστε, εξάλλου, πέρσι όταν δώσαμε το μέρισμα, το οποίο και καταψήφισαν στη Βουλή… από το Βερολίνο μάλιστα, συναντώντας τον κο Σόιμπλε, αφού έστειλαν ανθρώπους του περιβάλλοντος τους να μιλήσουν σε επενδυτές για να τους αποτρέψουν να επενδύσουν στη χώρα, διότι τάχα μου δεν θα έκλεινε η τρίτη αξιολόγηση και θα βρισκόμασταν ξανά σε αέναη διαπραγμάτευση και στην καταστροφή.

Έτσι έλεγαν. Τώρα, αφού πείστηκαν ότι δε πέφτει η κυβέρνηση και δε καταστρέφεται η οικονομία προσδοκούν αυτό να συμβεί μέσω του ονοματολογικού και αρνούνται να συνταχθούν με την εθνική θέση και στάση της κυβέρνησης αρνούμενοι να πάρουν καν θέση.

Ο πιο ακραίος πολιτικός τυχοδιωκτισμός και πιο ανεύθυνος εθνικά πολιτικός τυχοδιωκτισμός. Τρίτη όψη, το ηθικό τους μειονέκτημα. Τα χαμένα πόθεν έσχες, οι offshore στους φορολογικούς παραδείσους, τα δανεικά του Κήρυκα… Δανείων ή Χανίων, τα δωράκια της Siemens και φυσικά, ο άνθρωπος που λόγω της επάρατου Αριστεράς, δεν πρόλαβε να δώσει το όνομα του σε κάποιον δρόμο προς τιμήν του. Ο κ. Παπασταύρου, που καταγγέλλει την πολιτική του δίωξη.

Η ΝΔ, λοιπόν , έχει σοβαρό πρόβλημα που η χώρα βγαίνει από τα μνημόνια και για όλους τους παραπάνω λόγους αυτό δε μπορεί να το κρύψει. Και επιτρέψτε μου να πω ότι αυτός είναι και ο βασικός λόγος που δεν χαίρεται καθόλου που τα καταφέρνουμε. Δεν χαίρεται καθόλου που βγαίνουμε από τα μνημόνια. Αλλά επιτρέψτε μου, επίσης, να πω ότι δεν είναι μόνο η ΝΔ.

Υπάρχουν και άλλοι, μαθημένοι στην προστασία και την ασυλία που τους παρείχε το παλιό πολιτικό σύστημα, που αγχώνονται. Και ξέρετε, δεν κατοικούν ούτε στις Βρυξέλλες, ούτε στο Βερολίνο, αυτοί που σχεδιάζουν μοχθηρά σχέδια για να μη τα καταφέρουμε. Εδώ ζουν, μιλάνε άπταιστα τα ελληνικά. Αλλά κρύβονταν και αυτοί πίσω από τις απαιτήσεις των δανειστών. Όταν όμως οι δανειστές πάψουν να αποτελούν το άλλοθι, τότε οι μάσκες θα πέσουν.

Ας γνωρίζουν όμως όλοι τους, ότι την προδιαγεγραμμένη πορεία εξόδου από τα μνημόνια, πλέον, δεν μπορεί να τη διακόψει κανένας. Όσα εμπόδια και να ορθωθούν, δεν είναι ικανά να τη σταματήσουν. Και να το βάλουν πολύ καλά στο μυαλό τους.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Θέλω να κλείσω με κάτι που αφορά τη δική μας στρατηγική. Τη στρατηγική της Αριστεράς στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εδώ και περίπου πεντέμισι χρόνια, αποτελεί τη μεγαλύτερη αριστερή δύναμη σε ολόκληρη την ΕΕ. Και είναι δεδομένο ότι η δική μας πορεία, δίνει κατ’ εξοχήν τον τόνο της αριστερής στρατηγικής σε επίπεδο Ευρώπης.

Δώσαμε μεγάλες μάχες, όχι απλά εξ ονόματος ενός ολόκληρου λαού αλλά και για λογαριασμό των ευρωπαϊκών λαών που βλέπουν μια Ευρώπη να παραδίδεται στις επιταγές των τεχνοκρατών και του νεοφιλελευθερισμού.

Πήραμε δύσκολες αποφάσεις, αλλά καταφέραμε να μείνουμε όρθιοι στη μάχη για την αλλαγή των συσχετισμών και των πολιτικών σε επίπεδο ΕΕ.

Σήμερα, τρία χρόνια μετά, πιστεύω ότι ορθώς αισθανόμαστε ότι πράξαμε σωστά.

Γιατί η Ελλάδα βρίσκει διέξοδο, γιατί στην Ευρώπη και η δική μας παρουσία μετατόπισε σε σημαντικό βαθμό την ατζέντα των συζητήσεων σε προοδευτικότερη κατεύθυνση.

Γιατί είδαμε μέσα σε αυτή την πορεία, την Αριστερά να βρίσκει βηματισμό σε μια σειρά από χώρες.

Γιατί είδαμε ένα τμήμα της Σοσιαλδημοκρατίας, να προβληματίζεται, να στρέφει το βλέμμα της προς τα αριστερά.

Και βεβαίως γιατί έχουμε την αισιοδοξία ότι διεργασίες αυτές θα συνεχιστούν και το επόμενο διάστημα.

Αυτά τα χρόνια, όμως, δεχθήκαμε επιθέσεις ανοίκειες και πάντοτε με μπόλικη δόση διδακτισμού. Κυρίως από εκπροσώπους και πολιτικές δυνάμεις του συντηρητικού στρατοπέδου.

Αλλά και από δυνάμεις που αυτοπροσδιορίζονται στα αριστερά μας.

Η αλήθεια είναι ότι και οι δύο πλευρές, σήμερα στέκουν σχετικά απορημένες και αμήχανες με τη πορεία μας. Οι μεν γιατί ακούν ακόμα περισσότερες φωνές στην Ευρώπη να μιλάνε για τις προοδευτικές τομές που εμείς θέταμε στο τραπέζι όλα τα προηγούμενα χρόνια. Οι δε, οι αυτοπροσδιοριζόμενοι εξ αριστερών μας, γιατί έχουν πάρει διαζύγιο με τη λογική της κοινωνικής χρησιμότητας. Και οι δυο πλευρές μας κατηγόρησαν από διαφορετικές οπτικές γωνίες ο καθένας για τη σχέση μας με το ρεαλισμό. Οι μεν γιατί δεν είχαμε ρεαλιστικό σχέδιο. Οι δε γιατί υποταχθήκαμε στον ρεαλισμό.

Η αλήθεια είναι ότι φυσικά και είμαστε ρεαλιστές. Απλά είναι άλλος ο ρεαλισμός που απαιτεί να υποταχθείς στον υπάρχοντα πολιτικό συσχετισμό. Και άλλος ο ρεαλισμός που αφορά τη συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης. Ο δεύτερος αποτελεί επιλογή μας.

Επιλογή να ερμηνεύουμε την κατάσταση και να δρούμε προς όφελος εκείνων που μας έδωσαν την ευθύνη να εκπροσωπήσουμε. Και αυτή την ευθύνη υπηρετήσαμε και υπηρετούμε.

Με σθένος, με αποφασιστικότητα, με πίστη σε αξίες και αρχές.

Αρχές που μας ώθησαν στην φωτιά της μάχης και όχι στην απόδραση.

Αρχές που μας οδηγούν με ακόμη μεγαλύτερη αποφασιστικότητα στη μεγάλη προσπάθεια να σχεδιάσουμε και να είμαστε εμείς αυτοί που θα υλοποιήσουμε την επόμενη μέρα της πατρίδας μας, τη νέα εποχή, την μεταμνημονιακή περίοδο, που μετά από δικές μας προσπάθειες έρχεται και που πρέπει να είμαστε εμείς αυτοί που και θα σχεδιάσουμε και θα υλοποιήσουμε για να μη πάνε χαμένοι οι κόποι, οι θυσίες, οι αγώνες και οι αγωνίες του ελληνικού λαού.

Με τόλμη και αποφασιστικότητα είμαι σίγουρος ότι και θα σχεδιάσουμε και θα είμαστε εμείς που θα υλοποιήσουμε τις δικές μας ιδέες, απόψεις και τα δικά μας σχέδια γι αυτή τη νέα εποχή, τη νέα μέρα που ξημερώνει για το τόπο και το λαό μας.

Σύντομα πιστεύω.

Συνεδριάζει την Παρασκευή 19 και το Σάββατο 20 Ιανουαρίου 2018 η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ στο «Wyndham Grand Hotel» (Πλατεία Καραϊσκάκη) με θέμα: Πολιτικές εξελίξεις – Σχεδιασμός πρωτοβουλιών και δράσεων για την επόμενη περίοδο

Ακολουθεί αναλυτικά το πρόγραμμα:

Παρασκευή 19 Ιανουαρίου
Έναρξη: 18:00 Λήξη: 21:00

Σάββατο 20 Ιανουαρίου
Έναρξη 10:00 – Λήξη 20:00

Οι εργασίες της Κεντρικής Επιτροπής θα ανοίξουν την Παρασκευή με ομιλία του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα.

*Κατά τη διάρκεια των εργασιών της ΚΕ θα πραγματοποιηθεί η κοπή της Πρωτοχρονιάτικης Πίτας του Κόμματος

1. Η διεθνής οικονομική και πολιτική συγκυρία

Η παγκόσμια οικονομική κρίση που ξέσπασε το 2007 δεν φαίνεται να έχει ξεπεραστεί. Συγχρόνως στο πολιτικό επίπεδο οι ΗΠΑ δεν μπορούν να παίξουν πλέον το ρόλο του μοναδικού και αδιαμφισβήτητου ηγεμόνα, αντιθέτως αποσταθεροποιούν τις προηγούμενες συναινέσεις ειδικά μετά την επικράτηση Τράμπ.

Η σύνοδος κορυφής των G20 στο Αμβούργο κατέδειξε ότι η διεκδίκηση της ισότιμης παγκόσμιας συνεργασίας αποτελεί ζήτημα προτεραιότητας στη βάση μιας νέας δίκαιης διεθνούς οικονομικής και πολιτικής τάξης.

Σημαντικό βήμα στην κατεύθυνση του πυρηνικού αφοπλισμού, αποτελεί η υιοθέτηση από διάσκεψη του ΟΗΕ , με την υποστήριξη άνω των 130 χωρών Σύμβασης απαγόρευσης των πυρηνικών όπλων.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι χρειαζόμαστε μεγαλύτερη ανάλυση για την παγκόσμια οικονομία, για το πού πάει η παγκοσμιοποίηση και το πώς διαμορφώνονται οι διεθνείς συνθήκες (CETA, TTIP κλπ).

Ειδικά στην Ευρώπη παρά τη μεγαλύτερη συνειδητοποίηση των μεγάλων προκλήσεων (BREXIT, μεταναστευτικά ρεύματα, ευάλωτο τραπεζικό σύστημα κλπ), η θεσμική αρτηριοσκλήρωση των ευρωπαϊκών θεσμών συνεχίζεται. Την ίδια στιγμή έχει εκκινήσει ένας νέος κύκλος αντιπαραθέσεων για τα επόμενα βήματα της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, αλλά και την ίδια την αρχιτεκτονική της ΕΕ ο οποίος όμως περιορίζεται στο επίπεδο της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας και των ισχυρών κρατών μελών της Ευρωζώνης.

Η ευρωπαϊκή Αριστερά πρέπει να υπερβεί τον ρόλο και τον λόγο που εξαντλείται στην παρακολούθηση των εξελίξεων και των αντιπαραθέσεων και να συγκροτήσει μια ενιαία πολιτική πλατφόρμα. Ένα πολιτικό σχέδιο που θα καταστεί αντιπαραθετικό τόσο προς το σχέδιο με προοπτική την Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων που προτείνεται από τις ισχυρές δυνάμεις του ευρωπαϊκού κέντρου (Γερμανία, Ολλανδία κά) όσο και προς τις πολιτικές πλατφόρμες των εθνικών αναδιπλώσεων.

Οι Αριστερές δυνάμεις στην Ευρώπη πρέπει να διεκδικήσουν ως μέρος ενός συνολικού σχεδίου:

α) Ενισχυμένο προϋπολογισμό με προσανατολισμό σ’ ένα διαφορετικό παραγωγικό μοντέλο και έμφαση στα μεσαία και κατώτερα κοινωνικά στρώματα.

β) Την εγγύηση των καταθέσεων παράλληλα με την προώθηση της τραπεζικής ενοποίησης για όλο τον Ευρωπαϊκό χώρο.

γ) Την προώθηση ευρωομολόγου από την Ε.Κ.Τ. στα πλαίσια της επιδίωξης για ευρωπαϊκή σύγκλιση.

δ) Την ενίσχυση της ευρωπαϊκής ιδιότητας του πολίτη, με κοινωνικό πρόσημο, ως προϋπόθεση εκδημοκρατισμού των ευρωπαϊκών θεσμών.

Σε αυτή την κατεύθυνση είναι αναγκαία η ενίσχυση των πρωτοβουλιών επιτάχυνσης και εμβάθυνσης της πολιτικής συμμαχιών του ΣΥΡΙΖΑ και της Ευρωπαϊκής Αριστεράς μέσω της διεύρυνσης του πεδίου συνεργασίας της Ευρωπαϊκής Αριστεράς με δυνάμεις των Πρασίνων και των Σοσιαλιστών στο Ευρωκοινοβούλιο. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ανοίξει τη συζήτηση στους κόλπους της Αριστεράς και των προοδευτικών δυνάμεων για «δύσκολα» ζητήματα, που τίθενται επιτακτικά στην κορυφή της ευρωπαϊκής και διεθνούς ατζέντας και που σχετίζονται με μια ρεαλιστική και ταυτόχρονα ριζοσπαστική πρόταση για την επανεθεμελίωση της ΕΕ, τις συμμαχίες και το πρόγραμμα που μπορεί να μας οδηγήσει σε αυτή την αλλαγή.

Σε αυτό το στόχο συμβάλλουν η πρωτοβουλία «Progressive Caucus» και η διοργάνωση διμερών και πολυμερών συναντήσεων και πρωτοβουλιών κεντρικού πολιτικού ή θεματικού περιεχομένου στο ευρωκοινοβούλιο. Η πρόσφατη απόφαση του 5ου Συνεδρίου του ΚΕΑ για τη διοργάνωση το φθινόπωρο του 2017 του «1ου Ευρωπαϊκού Πολιτικού Φόρουμ» στη Μασσαλία (πρόταση που υιοθετήθηκε χάρις και στην επιμονή του ΣΥΡΙΖΑ) επίσης αποτελεί σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση αυτή.

Σε κάθε περίπτωση, είναι πλέον εμφανές ότι βρισκόμαστε σε μια παρατεταμένη περίοδο όξυνσης της κοινωνικής δυσαρέσκειας απέναντι στο νεοφιλελεύθερο υπόδειγμα, όξυνση που αποτελεί το αποτέλεσμα τόσο της οικονομικής κρίσης όσο και των πολιτικών διαχείρισης της.

Με δεδομένη την κοινωνική δυναμική που πυροδότησε η κρίση το κυρίαρχο επίδικο της εποχής είναι ποια πολιτική δύναμη θα καταφέρει να εκφράσει στο πολιτικό επίπεδο τα κοινωνικά εκείνα στρώματα που διάκεινται με καχυποψία, ή και με εχθρότητα ακόμη, απέναντι στο παραδοσιακό πολιτικό σύστημα των χωρών του αναπτυγμένου δυτικού καπιταλισμού.

Η Αριστερά με τις διαφορετικές της εκφάνσεις, αλλά εν τέλει με μία ενιαία πολιτική στόχευση, διεκδικεί την υπεράσπιση της εργασίας, τη διεύρυνση του κοινωνικού κράτους, τη διασφάλιση των δημοκρατικών ελευθεριών και την προστασία του περιβάλλοντος.

Απέναντι της δομείται νεοδεξιά με τη στρατηγική εθνικών αναδιπλώσεων και εθνικισμών, που δεν αμφισβητεί τα ιερά και τα όσια του νεοφιλελευθερισμού, αναπαράγει ρατσιστικά και μισαλλόδοξα στερεότυπα και πολλές φορές φλερτάρει ανοιχτά με το φασισμό.

Τα αποτέλεσμα του πολιτικού ανταγωνισμού για την εκπροσώπηση των πληγέντων κοινωνικών στρωμάτων διαφέρουν από χώρα σε χώρα.

Στην Ελλάδα η ελπίδα για υπέρβαση των συνεπειών της κρίσης, που προκάλεσαν οι κυρίαρχες νεοφιλελεύθερες δυνάμεις, εκφράστηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ. Από την ίδρυση του ο ΣΥΡΙΖΑ, βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της μάχης απέναντι σε ένα συντριπτικό συσχετισμό σε επίπεδο Ευρώπης.

Η στρατηγική μας επιλογή να διεκδικήσουμε τη διακυβέρνηση σε συνθήκες νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και βαθιάς οικονομικής κρίσης δικαιώθηκε σε πολλά σημεία και κρίνεται διαρκώς. Μπορούμε και πρέπει να συνεχίσουμε να υλοποιούμε πολιτικές υπέρ των λαϊκών στρωμάτων, έστω και σε ασφυκτικά πλαίσια. Από τη διατήρηση και την ενίσχυση των πολιτικών του δεσμών με τα χαμηλά και μεσαία κοινωνικά στρώματα καθορίζεται εν πολλοίς η δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ.

Η αντιμετώπιση της επιχειρούμενης προσπάθειας για αναδιαμόρφωση στρατηγικών σφαιρών επιρροής ιδιαίτερα στο χώρο της ανατολικής μεσογείου, αποτελεί μείζον θέμα για το ΣΥΡΙΖΑ. Είναι προφανές ότι στο άμεσο μέλλον τα συλλογικά όργανα του κόμματος οφείλουν να ασχοληθούν με το θέμα και ειδικότερα με το Κυπριακό για το οποίο εμμένουμε στις θέσεις μας για κατάργηση του αναχρονιστικού καθεστώτος των εγγυήσεων και των επεμβατικών δικαιωμάτων και τον καθορισμό σαφούς χρονοδιαγράμματος για την αποχώρηση όλων των ξένων στρατευμάτων από την Κύπρο. Στηρίζουμε τη προσπάθεια για μια βιώσιμη λύση δικοινοτικής – διζωνικής Ομοσπονδίας. Τέλος χαιρετίζουμε την απόφαση της κυβέρνησης και της Βουλής των Ελλήνων για την εκπλήρωση του δίκαιου και ιστορικής σημασίας αιτήματος για την παράδοση του φακέλου της Κύπρου στην Κυπριακή Βουλή.

2. Άξονες του πολιτικού σχεδίου για την επόμενη περίοδο

Η Β΄αξιολόγηση

Η διαπραγμάτευση για τη δεύτερη αξιολόγηση ήταν ακόμα μία μάχη που δόθηκε υπό το καθεστώς πιέσεων και συγκρούσεων ακόμα και ανάμεσα στους δανειστές. Πρέπει να επισημάνουμε ότι κάποιοι από τους δανειστές μας, είτε από τους θεσμούς είτε από κράτη μέλη της Ευρωζώνης, προσπάθησαν να καθυστερήσουν την διαπραγμάτευση, προβάλλοντας πολλές φορές και απαιτήσεις που στόχευαν κυρίως στην πρόκληση φθοράς στην κυβέρνηση, αλλά και στην διάρρηξη των κοινωνικών μας συμμαχιών και εκπροσωπήσεων.

Η επαναφορά νέων απαιτήσεων ως προς το φορολογικό και το ασφαλιστικό (ενώ ήταν θέματα που είχαν κλείσει στην πρώτη αξιολόγηση) στόχευαν στην πολιτική πίεση προς την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Το πρόσημο της δεύτερης αξιολόγησης είναι τελικά θετικό με επιτυχίες, αλλά και αναγκαίους συμβιβασμούς. Οι νίκες που πετύχαμε σε μια σειρά από θέματα, ήρθε μέσα από τη μάχη επιχειρημάτων στο τεχνικό επίπεδο, αλλά και επειδή καταφέραμε να καταστήσουμε τα μεγάλα επίδικα της διαπραγμάτευσης κεντρικά πολιτικά διακυβεύματα της ίδιας της Ευρώπης.

Προοπτικές της Οικονομίας

Το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης αναμένεται να τονώσει αισθητά τη μεγέθυνση στην οικονομία το δεύτερο εξάμηνο. Το πρώτο εξάμηνο η πραγματική οικονομία κινήθηκε θετικά, (λαμβανομένων υπόψη των συνθηκών πάντοτε), τόσο στη βιομηχανική παραγωγή, στη μεταποίηση, στις εξαγωγές καθώς και σε αύξηση των θέσεων εργασίας. Στο τομέα των επενδύσεων, αναμένεται αλλαγή κλίματος. Επιδιώκουμε επενδύσεις υγιείς, που θα καλύπτουν ανάγκες των Περιφερειών και των κλάδων, θα μεγιστοποιούν θέσεις εργασίας, και θα σεβαστούν το περιβάλλον.

Τέλος η τυχόν υπέρβαση των δημοσιονομικών στόχων θα πρέπει να εντοπιστεί έγκαιρα, ώστε να δώσει παραπέρα ώθηση στην οικονομία με ενίσχυση των δαπανών για το κοινωνικό εγγυημένο εισόδημα ή με την εξόφληση ληξιπροθέσμων οφειλών του δημοσίου.

Έξοδος στις αγορές:

Ο βασικός στόχος μας είναι η έξοδος από το μνημόνιο και την αυστηρή επιτήρηση, καθώς και η αναπτυξιακή πορεία της χώρας με όρους βιωσιμότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Για να υπηρετηθούν αυτοί οι στόχοι απρόσκοπτα και με διάρκεια, πρέπει να λυθεί το πρόβλημα της ομαλής χρηματοδότησης του δημόσιου χρέους.

Η τελευταία απόφαση του Eurogroup, έχει δύο σημαντικές πρόνοιες στη παραπάνω κατεύθυνση.

Η πρώτη είναι η ρήτρα ανάπτυξης. Πριν την καθιέρωσή της, ο στόχος της ανάπτυξης και της απασχόλησης υποτάσσονταν στον στόχο της εξυπηρέτησης του χρέους. Τώρα η προτεραιότητα δείχνει να αλλάζει. Η εξυπηρέτηση του χρέους συνδέεται με την ανάπτυξη.

Η δεύτερη εξίσου κρίσιμη ρύθμιση είναι η δημιουργία αποθεματικού από τον ESM για να υπάρξουν εγγυήσεις για την έξοδο της Ελλάδας στις αγορές. Είναι η πρώτη φορά, όπου χωρίς άλλες προϋποθέσεις ο ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης εγγυάται την έξοδο μιας χώρας στις αγορές.

Για μας λοιπόν, η έξοδος στις αγορές είναι ένα από τα μέσα που θα αξιοποιηθούν για να ομαλοποιηθεί η χρηματοδότηση της οικονομίας. Δεν είναι ο τελικός στόχος της οικονομικής πολιτικής. Τελικός στόχος της οικονομικής πολιτικής είναι μια ανάπτυξη που θα σέβεται το περιβάλλον και θα χαρακτηρίζεται από ένα δίκαιο κοινωνικό προσανατολισμό.

Έξοδος από το μνημόνιο

Η συμφωνία με τους δανειστές, όπως αποτυπώνεται στην απόφαση του τελευταίου Eurogroup, αποσαφηνίζει σημαντικά και δίνει ορατότητα στις προοπτικές. Μπορεί συνολικά η συμφωνία να απέχει σε ορισμένα σημεία από τους αρχικούς στόχους της κυβέρνησης, ωστόσο περιέχει δυνατότητες προς αξιοποίηση. Πρώτον, καθιστά εφικτή την πρόσβαση στις αγορές και την έγκαιρη ολοκλήρωση του Προγράμματος σε 12 μήνες από σήμερα, καθώς και τον τερματισμό του ειδικού καθεστώτος επιτροπείας της χώρας, που είναι συνδεδεμένο με αυτό. Δεύτερον, η απόφαση του Eurogroup προβλέπει με τρόπο ρητό τη μετατόπιση του κέντρου βάρους της προσπάθειας στην ανάπτυξη, στις επενδύσεις και στην απασχόληση.

Ωστόσο παραμένουν πολλά εμπόδια. Το πρώτο έχει να κάνει με την ολοκλήρωση των δεσμεύσεων του προγράμματος. Πολλά από τα εναπομείναντα μέτρα είναι θέμα εφαρμογής και δεν εμπεριέχουν μεγάλες πολιτικές δυσκολίες. Το κόμμα οφείλει να παρουσιάσει ένα σχέδιο για τους πιθανούς κινδύνους που μπορεί να εμφανιστούν. Το σχέδιο αυτό οφείλει να λάβει υπόψη του τις κοινωνικές μας συμμαχίες και τους αναγκαίους συμβιβασμούς. Είναι σημαντικό να πορευόμαστε με βάση το ότι οι ρήξεις και οι συμβιβασμοί που θα επιλέξουμε θα είναι προϊόν συλλογικής απόφασης και όχι επιμέρους και ευκαιριακών σχεδιασμών.

Το δεύτερο εμπόδιο αποτελεί η απέχθεια των θεσμών, ακόμη και στο κατώτερο τεχνικό επίπεδο, να διαθέτει μια αριστερή κυβέρνηση ευελιξία κινήσεων. Η μείωση του βαθμού επιτήρησης δεν μπορεί να περιμένει το τέλος των μνημονίων. Ιδιαίτερα αυτή η προσπάθεια πρέπει να συμπεριλαμβάνει την Παιδεία, όπου η επιτήρηση είναι εκτός των συμφωνηθέντων του μνημονίου. Από την άλλη, χωρίς σχέδιο δεν πρόκειται να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Όμως τα προβλήματα δεν τελείωσαν. Το ευρύτερο ευρωπαϊκό πλαίσιο παραμένει αντιφατικό. Οι «εταίροι» ενεργούν πρωτίστως ως δανειστές. Και καθώς δεν υπάρχει διεθνές δίκαιο που να κατοχυρώνει τα δικαιώματα του κράτους-οφειλέτη, ισχύει μόνο το «δίκαιο» του ισχυρού. Έτσι οι δανειστές μπορούν κατά βούληση να τροποποιούν την ατζέντα και τους κανόνες, να μετακινούν τα «γκολπόστ», να προκαλούν συνειδητά αβεβαιότητα βλάπτοντας την οικονομία.

Υπό το πρίσμα αυτό, οι δυνατότητες που περικλείει η τελευταία συμφωνία πρέπει να κατανοηθούν ως ένα παράθυρο ευκαιρίας. Είναι η πρώτη ευκαιρία και ίσως από άποψη χρόνου η μοναδική στη σημερινή διακυβέρνηση που υπάρχουν προϋποθέσεις και κυρίως το θετικό οικονομικό κλίμα, για να υλοποιηθεί το κυβερνητικό σχέδιο της δίκαιης και βιώσιμης ανάπτυξης. Τώρα είναι η στιγμή που πρέπει το θετικό οικονομικό κλίμα να μετουσιωθεί και σε θετικό πολιτικό κλίμα. Η καλύτερη άμυνα συνεπώς και η καλύτερη προετοιμασία για το μέλλον είναι η επιθετική αξιοποίηση των θετικών δυνατοτήτων που περικλείει η νέα συμφωνία και η συγκυρία.

Στο σημείο αυτό και καθώς εισερχόμαστε στον επίλογο των μνημονίων πρέπει να επιδιωχθεί η αποσαφήνιση όλων των παραμέτρων που αφορούν την οριστική έξοδο από τα μνημόνια και τη μετάβαση στη νέα εποχή. Παράλληλα θα πρέπει να υπάρξει διαπραγμάτευση με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς συγκεκριμένων τρόπων στήριξης της αναπτυξιακής προσπάθειας.

3. Στρατηγική πολιτική μακράς πνοής

Παραγωγική ανασυγκρότηση

Να σχεδιάσουμε από τώρα τη μεταμνημονιακή εποχή με δημόσιες πολιτικές παντού και για όλα. Να αφήσουμε το αριστερό μας αποτύπωμα με μια νέα γενιά μεταρρυθμίσεων και αλλαγών, που ενισχύουν την κοινωνική δικαιοσύνη, μειώνουν τις ανισότητες και ενδυναμώνουν την κοινωνική συνοχή. Πρέπει από τώρα να σχεδιαστούν και να συγκροτηθούν –μέσα από ευρύ επιστημονικό, κοινωνικό, και πολιτικό διάλογο-δημόσιες πολιτικές, με ορίζοντα άμεσο και μεσοπρόθεσμο που να απαντούν στις σύγχρονες ανάγκες και να αποτυπώνουν τις αξίες και τις προτεραιότητες της δικής μας πολιτικής. Το κυβερνητικό πρόγραμμα πρέπει να αντιστοιχηθεί συνολικά στις ανάγκες, αλλά και τις δυνατότητες της νέας φάσης. Εκεί θα κριθούμε.

Θέλουμε ένα κράτος που να υπάρχει και να εξυπηρετεί τις ανάγκες των πολιτών. Δεν εφησυχάζουμε στο σημερινό καθεστώς. Πρέπει να αποκατασταθεί η σχέση πολίτη και κράτους. Πρέπει να γίνει ιεράρχηση προβλημάτων που ταλαιπωρούν τους πολίτες και να οργανωθεί η αντιμετώπισή τους. Αγωνιζόμαστε για μια κοινωνία των δικαιωμάτων με αλληλοσεβασμό μεταξύ των πολιτών, με σχέσεις εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτείας και λαού.

Προτεραιότητα στη νέα περίοδο είναι η συμμετοχή της κοινωνίας στο σχεδιασμό και την υλοποίηση της αναπτυξιακής διαδικασίας. Συστατικό της δικής μας αντίληψης για την ανάπτυξη πέρα από το κράτος και τις ιδιωτικές επιχειρήσεις είναι η διαμόρφωση ενός χώρου όπου πρωταγωνιστές θα είναι οι πολίτες. Πρωτοβουλίες κοινωνικής οικονομίας, δομές αλληλεγγύης, ενεργειακές κοινότητες, σχήματα μικροπιστώσεων, ομάδες παραγωγών, πρωτοβάθμιοι συνεταιρισμοί, ακόμη και άτυπες συλλογικές ομάδες. Στόχο έχουν να καταστεί πρωταγωνιστής ο άνθρωπος και οι πραγματικές του ανάγκες.

Ολοκλήρωση της νέας αναπτυξιακής στρατηγικής και εξειδίκευση του περιεχομένου της ανά τομέα, αντικείμενο πολιτικής και περιφέρεια.

Η αναγκαία προσέλκυση ξένων παραγωγικών επενδύσεων πρέπει να επιδιώκεται σ’ ένα περιβάλλον στήριξης της μικρής και μεσαίας επιχειρηματικότητας, ενίσχυσης των τοπικών οικονομιών και γενικότερα της ενδογενούς ανάπτυξης.

Περιφερειακά Αναπτυξιακά Συνέδρια

Απαιτείται σοβαρή μελέτη και εκπόνηση ενός σχεδίου για την παραγωγική ανασυγκρότηση ανά περιφέρεια με συνδιαμορφωτή την ίδια την κοινωνία και με σεβασμό στο περιβάλλον.

Σε αυτή την προσπάθεια κρίνεται σημαντική η συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων φορέων (τοπική αυτοδιοίκηση, επαγγελματικά σωματεία, επιμελητήρια, ομάδες συμφερόντων, πανεπιστημιακά ιδρύματα, ινστιτούτα καθώς και μεμονωμένους πολίτες που διαθέτουν γνώση του εκάστοτε αντικειμένου). Η δίκαιη ανάπτυξη αποτελεί το κεντρικό διακύβευμα και για τον λόγο αυτό ο αναπτυξιακός σχεδιασμός, θα πρέπει να διαθέτει μόνιμα και σταθερά χαρακτηριστικά όπου ομάδες εργασίας συναποτελούμενες από τους άνωθεν χώρους θα καλούνται να συντονίζουν και ενίοτε να επικαιροποιούν το πρόγραμμα ανά περιφέρεια.

Το κόμμα λοιπόν πρέπει να συμβάλλει στην κυβερνητική προσπάθεια και να διευρύνει ακόμα περισσότερο το πεδίο πλαισίωσης του αναπτυξιακού σχεδιασμού, ώστε να διαμορφωθεί το νέο παραγωγικό υπόδειγμα. Η πραγματοποίηση των 13 περιφερειακών συνεδρίων μπορεί να συνεισφέρει στην ολοκλήρωση και εφαρμογή του Εθνικού Σχεδίου Παραγωγικής Ανασυγκρότησης.

Τα 13 περιφερειακά αναπτυξιακά συνέδρια αποτελούν επομένως μια πρόκληση, προκειμένου να συγκεντρωθεί και να συγκροτηθεί το υλικό εκείνο βάσης που θα αποτελέσει την παρακαταθήκη για την χαρτογράφηση των αναγκών, των προτάσεων και των προοπτικών του συνόλου της χώρας.

Είναι η 1η φορά που επιχειρείται μια τέτοια διαδικασία. Η κυβέρνηση δεν επιβάλει, αλλά προσπαθεί να συνδιαμορφώσει ένα σχέδιο με την ίδια την κοινωνία συμβάλλοντας ουσιαστικά στην εμβάθυνση της Δημοκρατίας.

Αναπτυξιακός Σχεδιασμός – Εργασία:

Η πρόσφατη ελληνική κρίση δεν είναι κυκλική ή συγκυριακή, αλλά δομική. Επομένως, η αύξηση απλώς του ΑΕΠ στο πλαίσιο του υφιστάμενου μοντέλου ανάπτυξης, δεν αρκεί για την υπέρβασή της. Απαιτείται μια «φυγή προς τα εμπρός», με δομικές αλλαγές στο παραγωγικό μοντέλο, τις εργασιακές σχέσεις, τη δημόσια διοίκηση, τη λειτουργία των θεσμών.

Το βασικό εργαλείο που διαθέτει μια κυβέρνηση -ειδικά σε συνθήκες ελεύθερης αγοράς- είναι αυτό των χρηματοδοτικών εργαλείων, η δυνατότητα δηλαδή να κατευθύνει πόρους προς συγκεκριμένους τομείς της οικονομικής δραστηριότητας. Στο συγκεκριμένο τομέα, τόσο η διαχείριση του ΕΣΠΑ και των κοινοτικών πόρων, όσο όμως και ο προσανατολισμός του Αναπτυξιακού Νόμου, δείχνουν την κατεύθυνση που έχουμε επιλέξει να κινηθούμε, με γνώμονα την ενίσχυση μικρομεσαίων επιχειρήσεων, των μορφών της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας, της νεοφυούς επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας, χωρίς να είμαστε αποκλειστικά προσανατολισμένοι μονάχα στα μεγάλα αναπτυξιακά έργα.

Η αναπτυξιακή στρατηγική μας προκρίνει συνεπώς για την έξοδο από την κρίση την υιοθέτηση ενός βιώσιμου, κοινωνικά δίκαιου προτύπου ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Σε αντίθεση με τις νεοφιλελεύθερες λογικές – της άνισης αναδιανομής του πλούτου προς όφελος των λίγων και της ελάχιστης συμμετοχής της κοινωνικής πλειοψηφίας -συνδέει την αύξηση του παραγόμενου πλούτου με τον ταυτόχρονο μετασχηματισμό του παραγωγικού μοντέλου και την αλλαγή των παραγωγικών σχέσεων προς όφελος της κοινωνικής πλειοψηφίας. Συγχρόνως, η σύνδεση της ανάπτυξης με την εργασία δεν μπορεί να μένει μόνο σε επίπεδο κεντρικής πολιτικής εκφώνησης, ούτε το θέμα «εργασία και εργασιακές σχέσεις» να απουσιάζει από την συζήτηση για την ανάπτυξη.

Σχετικά με την προσέλκυση υγιών επενδύσεων, πέρα από τα άμεσα οφέλη (δημιουργία θέσεων εργασίας, αύξηση κύκλου εργασιών σε εγχώριες αλυσίδες αξίας) ενισχύουν και την θέση της ελληνικής οικονομίας στο διεθνές περιβάλλον. Είναι όμως απαραίτητο οι επενδύσεις αυτές να γίνουν βάσει συγκεκριμένων, σαφών κριτηρίων που θα διασφαλίζουν τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητά τους, αλλά και την ομαλή σύνδεσή τους με το εγχώριο παραγωγικό σύστημα, θα σέβονται τις εργασιακές σχέσεις και το περιβάλλον.

Για την κοινωνία όμως, ακόμα πιο σημαντικές είναι οι επενδύσεις που σχεδιάζονται με τη λογική ολοκληρωμένων προγραμμάτων – πλατφορμών που κινητοποιούν εγχώριους και διεθνείς πόρους, δημόσιους και ιδιωτικούς, στην κατεύθυνση της υλοποίησης πρωτοβουλιών που παράγουν ένα ευρύτερο αναπτυξιακό και κοινωνικό αποτύπωμα (πχ προγράμματα για υλοποίηση τοπικών- περιφερειακών έργων υποδομής στο σύνολο της χώρας, δράσεις γα στοχευμένη ενίσχυση νεοφυών, εξωστρεφών μικρομεσαίων επιχειρήσεων).

Στον τομέα της εργασίας, κεντρική προτεραιότητα είναι η καταπολέμηση της ανεργίας. Ήδη έχουμε σημαντικά αποτελέσματα, όμως δεν αρκούν. Στην αντιμετώπιση της ανεργίας εμπλέκονται τόσο το Υπουργείο Εργασίας όσο και το Υπουργείο Οικονομίας. Χρειάζεται ένα συγκροτημένο και κοινό σχέδιο σε σχέση με τα προγράμματα που υλοποιούμε και τα κονδύλια που διαθέτουμε, τουλάχιστον μέχρι τις αρχές του 2019 οπότε και θα ενεργοποιηθούν τα αντίμετρα (250 εκ. το χρόνο για πολιτικές απασχόλησης). Το σχέδιο αντιμετώπισης της ανεργίας εκπορεύεται τόσο από τα προγράμματα απασχόλησης που υλοποιεί το Υπουργείο Εργασίας, όσο και από τη δημιουργία ζήτησης που βασικά υλοποιείται από το Υπουργείο Οικονομίας. Χρειαζόμαστε απόλυτη σαφήνεια σε σχέση με τους διαθέσιμους πόρους, τις πηγές και τις πολιτικές. Το ζήτημα του χρόνου είναι απολύτως κρίσιμο εδώ. Αυτή τη στιγμή φαίνεται να διαμορφώνεται μια ιδιαίτερα θετική συγκυρία στο μέτωπο της μείωσης της ανεργίας. Στα δυόμιση χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ – Οικολόγων Πράσινων έχουμε αποκαταστήσει τις 330.000 θέσεις εργασίας από το ένα εκατομμύριο οι οποίες χάθηκαν κατά τη διάρκεια της κρίσης. Για αυτό και βάζουμε στόχο στα 2+4 χρόνια να έχουμε όχι μόνο καλύψει το χαμένο έδαφος ως προς την απασχόληση, αλλά να την έχουμε αυξήσει ακόμα και σε σχέση με τα προ κρίσης επίπεδα. Υπό αυτό το πρίσμα, συντονισμένες παρεμβάσεις τώρα θα μπορέσουν να φέρουν πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα και να διαμορφώσουν ένα συνολικά ευνοϊκότερο πεδίο κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά. Η διαμόρφωση μια θετικής δυναμικής στην εργασία θα είναι πολύτιμο εργαλείο στις διαπραγματεύσεις μας για τη μετά το τέλος του προγράμματος περίοδο.

Είναι επίσης σημαντικό το κομμάτι της καταπολέμησης της παραβατικότητας στην εργασία. Το σώμα Επιθεώρησης Εργασίας είναι το βασικό εργαλείο μέσω του οποίου παρεμβαίνουμε στην αγορά εργασίας υπέρ των εργαζομένων. Δεδομένης της πολύ αυστηρής επιτροπείας των θεσμών σε όλες τις νομοθετικές ρυθμίσεις εργατικού δικαίου, το ΣΕΠΕ στην πραγματικότητα είναι το μόνο όργανο με το οποίο μπορούμε να ασκήσουμε αριστερή πολιτική στον τομέα της εργασίας.

Επίσης, σημαντική είναι η επικέντρωση στους «αόρατους» και τους «εγκλωβισμένους». Παρεμβάσεις υπέρ των εργαζομένων που βρίσκονται σε επιχειρήσεις που κλείνουν, παρεμβάσεις στο ζήτημα των εργατικών κατοικιών κλπ επιβεβαιώνουν την ανάγκη να βρίσκεται η Αριστερά στην κυβέρνηση και συσπειρώνουν τον κόσμο μας.

Κοινωνικό Κράτος:

Οι παρεμβάσεις που έχουν πραγματοποιηθεί σε όλους τους τομείς του κοινωνικού κράτους είναι σημαντικές για τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, αποτελούν απλώς όμως μια αφετηρία. Στην παιδεία προτεραιότητα πρέπει να είναι ο Νέος Νόμος Πλαίσιο για τα ΑΕΙ, ο οποίος συμβάλλει στην αποκατάσταση του αυτοδιοίκητου, στον εκδημοκρατισμό των ακαδημαϊκών θεσμών, στην αναβάθμιση των ΤΕΙ ενώ επίσης επαναφέρει το πανεπιστημιακό άσυλο. Κρίσιμο είναι να επισημανθεί ότι ο νόμος προβλέπει τη δημιουργία θεσμών αναπτυξιακών προοπτικών όπως η ίδρυση των Ακαδημαϊκών Περιφερειακών Συμβουλίων όπου Πανεπιστήμια, ΤΕΙ και Ερευνητικά Κέντρα συζητούν τις δυνατότητες που έχουν τα Ιδρύματα αυτά να συμβάλουν στις αναπτυξιακές προοπτικές μιας Περιφέρειας. Η συνύπαρξη και των τριών θεσμών γίνεται για πρώτη φορά.

Στο χώρο της παιδείας επιβάλλεται να υλοποιηθεί η μεταρρύθμιση σε όλες τις βαθμίδες. Μετά τις αλλαγές στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση τη γενίκευση του ολοήμερου σχολείου και τις πολλές παρεμβάσεις στο τομέα της Ειδικής Αγωγής, η έμφαση πρέπει να δοθεί στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Η καθιέρωση 12χρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης και 2χρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής, η αναβάθμιση του ρόλου του Λυκείου και του απολυτηρίου του είναι μεταρρυθμίσεις που είναι ώριμες να υλοποιηθούν . Η αναβάθμιση της τεχνικής εκπαίδευσης και οι αναγκαίες αλλαγές στο 1ο έτος της τριτοβάθμιας θα μας επιτρέψουν να υλοποιήσουμε τη δέσμευση μας για κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων και την ελεύθερη πρόσβαση στη τριτοβάθμια εκπαίδευση σε ορίζοντα 5ετιας.

Στον τομέα της Υγείας, τα αποτελέσματα της δουλειάς μας είναι πολύ θετικά. Αυτονόητο είναι να συνεχιστεί το σχέδιο αναμόρφωσης της Δημόσιας Υγείας, από την ενίσχυση σε επίπεδο προσωπικού και υποδομών μέχρι την υλοποίηση κομβικών μεταρρυθμίσεων όπως αυτή στον τομέα της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Είναι τέλος αναγκαίο να ενισχυθεί η προσπάθεια για τη διερεύνηση υποθέσεων διασπάθισης δημοσίου χρήματος και διαφθοράς.

Το κρισιμότερο όμως διακύβευμα είναι η αναμόρφωση των θεσμών κοινωνικής προστασίας, ώστε αυτή να μην διαθέτει προνοιακό αλλά καθολικό χαρακτήρα.

Οι μέχρι σήμερα παρεμβάσεις μας αποκατέστησαν την αξιοπρεπή διαβίωση των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων και πρέπει να επεκταθούν. Κρίνεται αναγκαίο να δημιουργηθεί μηχανισμός που θα αντιμετωπίζει άμεσα και αποτελεσματικά περιπτώσεις όπου η στέρηση των κοινωνικών παροχών εκθέτει τα πρόσωπα σε σοβαρούς κινδύνους ή τα οδηγεί σε εξαθλίωση. Για το κόμμα είναι σημαντικό το κράτος να μην περιορίζεται στην περιοχή των απολύτως αναγκαίων για την επιβίωση υπηρεσιών, αλλά να προσφέρει σε όλους ασφάλεια και αξιοπρεπή διαβίωση.

Διαφθορά-Διαπλοκή:

Είναι κεφαλαιώδες ζήτημα για το ΣΥΡΙΖΑ, η αποκάλυψη και απόδοση ευθυνών για περιπτώσεις διαφθοράς και διαπλοκής. Έχουμε απέναντί μας ένα σύστημα δεκαετιών, το οποίο πολεμά λυσσαλέα κάθε μας προσπάθεια. Αυτό όμως το γνωρίζαμε από την πρώτη στιγμή. Για το λόγο αυτό, πρέπει να οξύνουμε τη σύγκρουση με αυτό το σύστημα και να αποδοθεί δικαιοσύνη. Ξεχωριστή θέση σε αυτή τη μάχη έχει η υπόθεση με τις λίστες της φοροδιαφυγής. Ακριβώς επειδή πρόκειται για ένα κορυφαίο ζήτημα αξιοπιστίας της κυβέρνησης, θα πρέπει να κινηθούμε άμεσα, ώστε να γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες και να μην βρουν οι ένοχοι καταφύγιο στην απόφαση του ΣτΕ.

Είναι γεγονός ότι κύκλοι της Ελληνικής Δικαιοσύνης, φαίνεται να δημιουργούν την υπόνοια ότι μπορεί να λειτουργούν στη βάση πολιτικών σκοπιμοτήτων. Είναι επομένως αναγκαίο από τη δική μας μεριά να συζητήσουμε σε βάθος την νέα κατάσταση που διαμορφώνεται στις σχέσεις μεταξύ των εξουσιών και να εκπονήσουμε μια πολιτική στρατηγική για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης. Δεν πρέπει όμως να τηρούμε ίσες αποστάσεις. Η δικαιοσύνη θα πρέπει λειτουργεί με όρους που να μην δημιουργούν ούτε καν την υπόνοια ότι νομοθετεί.

Παράλληλα το κόμμα πρέπει να συνεχίσει να παρακολουθεί την άσκηση πολιτικής εξουσίας από τα στελέχη του, προκειμένου να γίνονται σεβαστές οι αρχές και οι αξίες της αριστεράς διατηρώντας το ηθικό μας πλεονέκτημα.

Ελευθερίες – Δικαιώματα – Δημοκρατία

Μια από τις κύριες προτεραιότητες του επόμενου διαστήματος είναι να βαθύνουμε τη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση και τις κρίσιμες αλλαγές για την εμβάθυνση της δημοκρατίας. Η υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών αποτελεί μέγιστη προτεραιότητα για το ΣΥΡΙΖΑ. Για τον λόγο αυτό τα μέλη του κόμματος πρέπει να συμβάλλουν στο διάλογο για τη συνταγματική αναθεώρηση καθώς οι προοδευτικές αντιλήψεις θα κατοχυρωθούν μέσα από τον αγώνα αναθεώρησης του.

Επίσης είναι αναγκαίο μεταξύ άλλων να επανεξετάσουμε το θέμα σχέσεων κράτους και εκκλησίας, να αντιμετωπίσουμε συντεταγμένα με σεβασμό και αλληλεγγύη τα ζητήματα που αναδεικνύονται στο προσφυγικό – μεταναστευτικό. Να εργαστούμε στην κατεύθυνση της αναβάθμισης συνθηκών και δομών των φυλακών και να επιδιώξουμε την διαμόρφωση σοβαρών όρων επανένταξης για τους αποφυλακισμένους. Είναι επίσης ώριμο να προχωρήσουμε και σε τομές όπως ο πολιτικός γάμος ομοφυλοφίλων και το δικαίωμα των ομόφυλων ζευγαριών στην τεκνοθεσία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ από την αρχή τάχτηκε στο πλευρό της Ηριάννας μαζί με πλήθος διανοουμένων, ανθρώπων του πολιτισμού και του αθλητισμού και ανέδειξε την αναντιστοιχία των δικαστικών αποφάσεων με το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Γι’ αυτή του τη στάση ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορήθηκε από τους πολιτικούς του αντιπάλους για δήθεν παρέμβαση στη δικαιοσύνη, με κατηγορίες για ανοχή στην ανομία και την τρομοκρατία.

Είναι αναγκαία η έναρξη της συζήτησης για την ενδεχόμενη αναθεώρηση διατάξεων του λεγόμενου τρομονόμου στην κατεύθυνση τόσο της ενίσχυσης της προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών όσο και των εγγυήσεων ασφαλείας.

Δεν παραιτούμαστε από το δικαίωμα μας να κρίνουμε τις δικαστικές αποφάσεις. Η άρνηση όποιας εκ των εξουσιών να υπόκειται σε κριτική και να λογοδοτεί την απομειώνει στα μάτια του πολίτη. Άλλωστε ο σεβασμός προς τη δικαιοσύνη δεν μπορεί να είναι μία κενή περιεχομένου επαναλαμβανόμενη επίκληση. Αποδεικνύεται έμπρακτα με τη μη επέμβαση της πολιτικής εξουσίας και με την πλήρη συμμόρφωσή της προς τις δικαστικές αποφάσεις. Ακόμα και εκείνες που θεωρεί άστοχες.

Οι άλλες πολιτικές δυνάμεις

Η ΝΔ όλο το προηγούμενο διάστημα είχε επιλέξει μια αντιπολιτευτική τακτική που στηριζόταν σε δύο άξονες. Από τη μια μεριά καταστροφολογούσε και κινδυνολογούσε για την πορεία της ελληνικής οικονομίας, συνεπικουρούμενη από τα συστημικά ΜΜΕ, ενώ από την άλλη έσπευδε να ταυτιστεί με κάθε ακραία απαίτηση των δανειστών σε μια απέλπιδα προσπάθεια να οδηγήσει την κυβέρνηση σε διάρρηξη των κοινωνικών της συμμαχιών, αλλά και να την αποσταθεροποιήσει. Μετά την παταγώδη κατάρρευση αυτής της τακτικής με την συμφωνία της 15ης Ιουνίου έχει επιλέξει το δρόμο του αντιπερισπασμού, αφού η πορεία της οικονομίας δεν της επιτρέπει να αντιπολιτευτεί σοβαρά σε αυτό το πεδίο. Με τις καταγγελίες για δήθεν παρεμβάσεις στη δικαιοσύνη, μέχρι τις επιχειρήσεις προβοκάτσιας για τους συμβασιούχους η ΝΔ προσπαθεί ανεπιτυχώς να συντηρήσει μια δήθεν εικόνα πολιτικής αποσταθεροποίησης της κυβέρνησης χωρίς ωστόσο επιτυχία. Εμείς δεν πρόκειται να ακολουθήσουμε την αξιωματική αντιπολίτευση σε αυτό τον κατήφορο. Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να αναδεικνύει τις διαχωριστικές γραμμές που υπάρχουν μεταξύ μας. Από το μοντέλο ανάπτυξης και την αγορά εργασίας, μέχρι τα δικαιώματα της ελευθερίες και το κοινωνικό κράτος πρέπει διαρκώς να αναδεικνύουμε την ουσία της πολιτικής αντιπαράθεσης. Πλέον είναι σε όλες και όλους σαφές, ότι εκφραστές του νεοφιλελευθερισμού, οι πολέμιοι του κοινωνικού κράτους, οι υπεύθυνοι της κρίσης, βρίσκονται σε αδιέξοδο.

Το ΠΑΣΟΚ και η δημοκρατική συμπαράταξη: Στο Πρόσφατο συνέδριο, επιβεβαίωσε τη στρατηγική σύμπλευση με ΝΔ. Δεν παρακολουθεί τις εξελίξεις στα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα της Ευρώπης, έχει αποχωριστεί πλήρως από τις παραδοσιακές κοινωνικές του ρίζες, εκφράζει κυρίως ανώτερα στρώματα που επιθυμούν την επιστροφή στην περίοδο πριν το 2008. Δεν έχει κάνει αυτοκριτική ούτε για την περίοδο του εκσυγχρονισμού, ούτε για τις πανθομολογούμενες πρακτικές διαφθοράς, ούτε φυσικά για την συγκυβέρνηση με Σαμαρά. Αντιθέτως υπερασπίζεται το σύνολο των πολιτικών του επιλογών. Δεν υπάρχουν περιθώρια συνεργασίας παρά μόνο υπό την προϋπόθεση μια ριζικής στροφής του που αυτή τη στιγμή τίποτα δεν την προοιωνίζεται. Παρόλα αυτά είναι αναγκαία η δική μας απεύθυνση σε κοινωνικές δυνάμεις που προέρχονται από αυτό το χώρο και αμφιταλαντεύονται. Δεν πείθονται από εμάς, αλλά δεν αποδέχονται και τη στρατηγική σύμπλευση ΠΑΣΟΚ με ΝΔ. Εκεί υπάρχει πεδίο ανάπτυξης πολιτικών πρωτοβουλιών βάσης.

Κόμμα:

Ο αυτόνομος ρόλος του κόμματος σε συνθήκες αριστερής διακυβέρνησης όχι μόνο δεν μειώνεται, αλλά γίνεται πιο κρίσιμος. Δεν περιορίζεται στην επίλυση εξατομικευμένων θεμάτων, αλλά στην κατοχύρωση δικαιωμάτων, στη διεκδίκηση άλλων, στην ανάδειξη θεμάτων, στην επεξεργασία θέσεων και πολιτικών προτάσεων, στην αξιοποίηση προοδευτικών νομοθετικών ρυθμίσεων ή μέτρων που θεσμοθετεί η κυβέρνηση. Με πρωτοβουλία και δημιουργικότητα, το κόμμα ενημερώνει τη κοινωνία, πρωταγωνιστώντας στην επίλυση προβλημάτων και την υλοποίηση ώριμων αλλαγών. Το κόμμα με πυξίδα τις ανάγκες των πολλών, συνεχίζει να αποτελεί την αριστερή συνείδηση της κυβέρνησης.

Μεταξύ άλλων, πρέπει να συζητηθούν ξεχωριστά σε μια ειδική συνεδρίαση της ΚΕ τα εξής: Τα οικονομικά του κόμματος. Η ιδεολογική δουλειά του κόμματος, συμπεριλαμβάνοντας το ρόλο του Ινστιτούτου Πουλαντζά και την εκπαίδευση των στελεχών, η λειτουργία της επιτροπής δεοντολογίας, τα ΜΜΕ.

Η ΚΕ θα εξαντλήσει τα περιθώρια διαβούλευσης με την κυβέρνηση προκειμένου η πάγια θέση της ΝΕ Α΄Αθήνας σχετικά με τη μη ανέγερση εμπορικού κέντρου στην Ακαδημία Πλάτωνος να υλοποιηθεί.

Κατά συνέπεια με την σημερινή της απόφαση η ΚΕ δεν κλείνει αλλά ανοίγει την συζήτηση. Η απόφαση πρέπει να αποτελέσει μια νέα αφετηρία για το κόμμα, αφετηρία μιας συλλογικής παραπέρα επεξεργασίας, ιεράρχησης, εμβάθυνσης και εξειδίκευσης των θέσεων απέναντι στα κρίσιμα ζητήματα τόσο της συγκυρίας όσο και της στρατηγικής προοπτικής εσωκομματική συζήτηση να διεξαχθεί οργανωμένα σε όλα τα όργανα με στόχο τα συμπεράσματα που θα προκύψουν να αποτελέσουν την βάση μιας νέας συνεδρίασης της ΚΕ στα τέλη Σεπτεμβρίου.

29 Ιουλίου 2017

.

Συντρόφισσες και Σύντροφοι, θέλω να σας ευχαριστήσω όλους και όλες. Να ευχαριστήσω για τις ευχές. Είναι η πρώτη φορά, καθότι τα γενέθλια μου είναι στην καρδιά του καλοκαιριού, που περνάω τα γενέθλιά μου συνεδριάζοντας στην ΚΕ. Αλλά, ίσως, είναι και η πρώτη φορά που βρισκόμαστε κάτω από τόσο σημαντικές ευθύνες. Πρώτη φορά θα πρέπει, λοιπόν, να ανταποκριθούμε σ’ αυτές. Ίσως, χωρίς να κάνουμε και διακοπές φέτος -και δεν αφορά μόνο την κυβέρνηση αυτό αλλά, ίσως, αφορά και το σύνολο των ανθρώπων που εργάζονται γι’ αυτό τον σκοπό, το σύνολο της ηγετικής ομάδας και της ΚΕ.

Συντρόφισσες και σύντροφοι δεν ξέρω αν θα καταφέρω να σας κεράσω γιατί είστε πολλοί σήμερα, θα φροντίσω, όμως, να σας κεράσω με μεταφορικό τρόπο.

Η Κεντρική μας Επιτροπή συνέρχεται σε μια περίοδο κομβική για τη χώρα, για την οικονομία αλλά και για τη διακυβέρνησή μας. Θεώρησα, λοιπόν, σκόπιμο σήμερα να κάνουμε έναν απολογισμό αλλά ταυτόχρονα να αναστοχαστούμε τις ευθύνες μας, όχι μόνο στον παρόντα χρόνο αλλά και σε ιστορικό χρόνο, τον ρόλο μας στην χώρα, στην Ευρώπη αλλά και διεθνώς και να σχεδιάσουμε την επόμενη μέρα.

Περάσαμε έναν πολύ δύσκολο κάβο, με τις λιγότερες δυνατές απώλειες για την κοινωνία και κερδίσαμε μια απόφαση για το χρέος, στις 15 του Ιούνη, που έφερε ξανά την εμπιστοσύνη της παγκόσμιας επενδυτικής κοινότητας στην ελληνική οικονομία.

Για πρώτη φορά μετά από 7 χρόνια η Ελλάδα γίνεται είδηση θετική στα διεθνή Μέσα Ενημέρωσης. Για πρώτη φορά ανοίγει ο δρόμος της οριστικής εξόδου από τα προγράμματα στήριξης που ξεκίνησαν το 2010 και ανοίγει ο δρόμος εξόδου της χώρας από τη θλιβερή, για τη χώρα και το λαό μας, περιπέτεια των μνημονίων.

Και αν πολλοί πιστεύουν ότι μετά από όλα αυτά είναι ώρα για χαρές πανηγύρια και χαλάρωση, εγώ σήμερα θα σας πω το αντίθετο. Είναι η ώρα, με ακόμη μεγαλύτερη σοβαρότητα και πιο σκληρή δουλειά, να βάλουμε τα δυνατά μας. Να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις ώστε σε ένα χρόνο από τώρα να βγάλουμε την Ελλάδα οριστικά από τη λάσπη. Και να βάλουμε τα θεμέλια για ένα καλύτερο μέλλον για εμάς και για τα παιδιά μας.

Σήμερα, λοιπόν, με τη Σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής, μου δίνεται η ευκαιρία να απευθυνθώ σε όλους εσάς, στα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, στους ανθρώπους με τους οποίους μοιραστήκαμε και μοιραζόμαστε κοινά οράματα και αξίες, αλλά και σε όλους τους πολίτες που μας παρακολουθούν.

Σε ενάμισι περίπου μήνα, θα κλείσουμε δύο χρόνια από τις εκλογές του Σεπτέμβρη του 2015. Όταν ο λαός μας, έχοντας για πρώτη φορά απόλυτη γνώση της συμφωνίας που βρισκόταν μπροστά μας, έδωσε σε εμάς εντολή να την υλοποιήσουμε, να την ολοκληρώσουμε με τις λιγότερο δυνατές κοινωνικές απώλειες και να βγάλουμε τη χώρα από τα μνημόνια. Βρισκόμαστε, δηλαδή, λίγο πριν τα μισά της κυβερνητικής μας θητείας.

Μιας θητείας που ο ελληνικός λαός μας εμπιστεύτηκε, αναγνωρίζοντας το ήθος, την εντιμότητα και την αποφασιστικότητα που δείξαμε, στη δύσκολη μάχη στις αρχές του 2015 για να διεκδικήσουμε το δίκιο του λαού μας και μια καλύτερη συμφωνία με τους εταίρους και τους δανειστές μας.

Έχω όμως την βαθιά πεποίθηση ότι ο ελληνικός λαός μας εμπιστεύτηκε και για κάτι ακόμα. Για τη προοπτική να υπάρξει μια κυβέρνηση θεμελιωμένη στην κοινωνική ευαισθησία και την ανιδιοτέλεια. Διότι τα πρόσφατα παραδείγματα κυβερνήσεων στην Ελλάδα, απείχαν πάρα πολύ από αυτό το πρότυπο διακυβέρνησης. Ακόμα και αν μας βομβαρδίζουν με ρητορικά σχήματα περί αριστείας αυτοί που θεωρούν κληρονομικό τους δικαίωμα την εξουσία, λίγους μπορούν να πείσουν.

Διότι είναι δικοί τους άνθρωποι:

-Οι Υπουργοί που έκαναν αμύθητες περιουσίες κατά τη διάρκεια της θητείας τους.

-Τα στελέχη κομμάτων και κυβερνήσεων που βρέθηκαν με εμβάσματα και off shore εταιρίες.

-Οι τεχνοκράτες που μαγείρευαν τα νούμερα για να μπει η Ελλάδα στην ΟΝΕ.

-Τα στελέχη του Δημοσίου που διασπάθισαν δημόσιο χρήμα.

-Οι τραπεζίτες που έδιναν δάνεια με “αέρα”.

-Οι εκδότες και οι καναλάρχες που έπαιρναν δάνεια με “αέρα”.

Όλος αυτός ο εσμός, που έχει συγκεκριμένες πολιτικές καταβολές και εξαρτήσεις, έχει τη θέση που του αρμόζει στη συλλογική συνείδηση του λαού μας. Ο οποίος τους έκρινε, τους καταδίκασε επανειλημμένα σε συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις και έδωσε σε εμάς, γνωρίζοντας και τις αδυναμίες μας, τη δυνατότητα να χαράξουμε μια νέα πορεία.

Αυτή η πορεία, δεν ήταν και δεν είναι φυσικά, εύκολη. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες αναλάβαμε τη διακυβέρνηση το Σεπτέμβριο του 2015, είναι από τις πλέον δύσκολες που είχε να αντιμετωπίσει μια κυβέρνηση από τη μεταπολίτευση και μετά.

Οι προτεραιότητες που θέσαμε όμως ήταν συγκεκριμένες και απολύτως καθαρές απέναντι στον ελληνικό λαό.

-Να υλοποιήσουμε τη συμφωνία.

-Να επαναφέρουμε συνθήκες σταθερότητας που θα επιτρέψουν την ταχεία ανάκαμψη της οικονομίας.

-Να ανασυγκροτήσουμε το κοινωνικό κράτος και να διευρύνουμε το δίχτυ προστασίας προς τους πλέον αδύναμους συμπολίτες μας.

-Να προωθήσουμε αναγκαίες προοδευτικές τομές στη δομή και τη λειτουργία του κράτους και της δημόσιας διοίκησης.

-Να συγκρουστούμε με το κράτος εν κράτει της διαφθοράς και της διαπλοκής.

-Να διαμορφώσουμε συνθήκες ασφαλούς και οριστικής εξόδου από τα μνημόνια και την επιτροπεία στο τέλος του προγράμματος, τον Αύγουστο του 2018.

Δύο χρόνια μετά, ο απολογισμός δείχνει ότι παρά τις μεγάλες δυσκολίες, καταφέραμε να σταθούμε στο ύψος των απαιτήσεων και της εμπιστοσύνης του λαού μας.

Πρώτα και κύρια, στον τομέα της οικονομίας. Ανακτήσαμε πλήρως το κύρος της χώρας. Θέλω όμως να είμαι καθαρός. Το κύρος και η αξιοπιστία της χώρας δεν αποκαταστάθηκε μόνο γιατί υλοποιήσαμε ευρύτατες μεταρρυθμίσεις στο κράτος, στη δημόσια διοίκηση, στους φορολογικούς μηχανισμούς. Αυτές οι μεταρρυθμίσεις, καθώς και η απόδοση της οικονομίας, ήταν όντως το κλειδί για να ανακτήσουμε το κύρος απέναντι στους επενδυτές και στις αγορές.

Το κύρος της χώρας και του λαού μας, όμως, το ανακτήσαμε μέσα από τις μάχες που δώσαμε. Από την αποφασιστική διαπραγμάτευση που έκανε η δική μας κυβέρνηση, τόσο στην πρώτη, όσο και στην δεύτερη θητεία της.

Θυμηθείτε ποιά ήταν η εικόνα της Ελλάδας μέχρι τότε. Θυμηθείτε τι έλεγαν και τι έγραφαν για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Για τους τεμπέληδες που ζουν πάνω από τις δυνατότητες τους. Και για τις διεφθαρμένες κυβερνήσεις που χρεοκόπησαν τη χώρα αλλά συνεχίζουν να κυβερνούν. Και οι οποίες παρά την ευκολία με την οποία αναλάμβαναν δεσμεύσεις επί σκληρών δημοσιονομικών στόχων, δεν κατάφερναν ποτέ μα ποτέ, όχι να τους πετύχουν αλλά ούτε καν να τους πλησιάσουν.

 

Εμείς λοιπόν, κινηθήκαμε στην αντίθετη κατεύθυνση. Και αλλάξαμε την εικόνα της χώρας. Η Ελλάδα δεν είναι ο παρίας, το μαύρο πρόβατο της Ευρώπης, και αυτό αποδεικνύεται από τις συνεχείς διεθνής αναφορές, από τις επισκέψεις ξένων ηγετών στην χώρα μας. Το γεγονός ότι συγκροτήσαμε την συμμαχία των χωρών του Νότου σε μόνιμη βάση.

Ο λαός μας δεν δυσφημίζεται πια ως τεμπέλης, αλλά ως ένας λαός που υπέφερε δυσανάλογα και άδικα για τις αμαρτίες ενός διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος που είναι πια παρελθόν. Και η νέα κυβέρνηση διεκδίκησε, πάλεψε, απαίτησε, συγκρούστηκε αλλά είχε παρά την απειρία της, τη σοφία να γνωρίζει μέχρι που να τεντώσει το σκοινί ώστε αυτό να μη σπάσει. Και πάνω από όλα έδωσε και συνεχίζει να δίνει τη μάχη και της διαπραγμάτευσης αλλά και της διακυβέρνησης με μοναδικό γνώμονα το συμφέρον του τόπου.

Και πετυχαίνει αποτελέσματα.

-Ξεπεράσαμε κάθε προσδοκία στην απόδοση της οικονομίας.

-Υπερκαλύψαμε τους στόχους του προγράμματος.

-Νοικοκυρέψαμε τα δημοσιονομικά, ενισχύοντας τη διαφάνεια και τη λογοδοσία στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος.

-Επαναφέραμε την οικονομία σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης.

-Ανακτήσαμε την εμπιστοσύνη και θέσαμε τις βάσεις για την ανάκαμψη της οικονομίας.

-Ολοκληρώσαμε δύο αξιολογήσεις σε ένα εξαιρετικά αρνητικό περιβάλλον, γεμάτο εμπόδια και παγίδες. Και τις ολοκληρώσαμε με τις λιγότερες δυνατές απώλειες για τους κοινωνικά αδύναμους. Και εξασφαλίσαμε μια συμφωνία που ορίζει με σαφήνεια τον αλγόριθμο που πρέπει να ακολουθηθεί για την ελάφρυνση του χρέους.

Το πολιτικό σύστημα που λεηλάτησε τις δυνατότητες της χώρας, πριν τη χρεοκοπήσει, κατάφερε το 2009, λίγο πριν τα μνημόνια, να βάλει τη χώρα στη διαδικασία του υπερβολικού ελλείμματος, με έλλειμμα 15,1%. Και είμαστε εμείς που βγάλαμε τη χώρα από τη καραντίνα και την επιστρέψαμε στην ευρωπαϊκή κανονικότητα, με πρόβλεψη για συνολικό έλλειμμα μόλις 1,2% το 2017 και πλεόνασμα 0,6% για το 2018.

Είμαστε εμείς που σταθεροποιήσαμε το τραπεζικό σύστημα, βάζοντας τέλος στα θαλασσοδάνεια και ανακεφαλαιοποιώντας με επιτυχία και με το μικρότερο δυνατό κόστος τις τράπεζες. Είμαστε εμείς που επί των ημερών μας είδαμε τους οίκους αξιολόγησης να αναβαθμίζουν την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας, αναγνωρίζοντας την νέα πραγματικότητα της ανάκαμψης.

Τις αποδόσεις των ελληνικών ομολόγων να κινούνται πλέον διαρκώς σε απολύτως βιώσιμα επίπεδα, ενώ πριν λίγες μέρες, την Ελλάδα να επιστρέφει στις αγορές χρήματος και την οικονομία να αρχίζει ξανά να πατά σε στέρεο έδαφος.

Δουλέψαμε και δουλεύουμε, όλο αυτό το διάστημα σκληρά, σε αντίξοες συνθήκες, σε εξαιρετικά αρνητικό επικοινωνιακό περιβάλλον, αλλά δουλεύουμε με σχέδιο και στοχοπροσήλωση. Και είμαστε αποφασισμένοι η χώρα να διαβεί με ασφάλεια τον καθαρό διάδρομο διεξόδου που ανοίξαμε. Διεξόδου από τη ζοφερή περίοδο των μνημονίων και της ασφυκτικής επιτροπείας. Και είμαστε αποφασισμένοι να το πετύχουμε και θα το πετύχουμε, η Ελλάδα μπορεί να είναι αυτόνομη ξανά, τον Αύγουστο του 2018, με το οριστικό και αμετάκλητο τέλος των μνημονίων.

Πέρα όμως από την κρίσιμη μάχη της οικονομίας, αυτά τα δύο χρόνια έχουμε δώσει πολλές μάχες και σε άλλα μέτωπα. Προχωρήσαμε και σε μια σειρά από προοδευτικές τομές που δίνουν ένα κρυστάλλινο κοινωνικό στίγμα, της διακυβέρνησης μας. Επιτρέψτε μου να αναφερθώ μονάχα σε ορισμένες από αυτές.

Θα ξεκινήσω από τη σοβαρή και συστηματική δουλειά που γίνεται για την αντιμετώπιση του υπ’ αριθμόν ένα κοινωνικού ζητήματος, την καταπολέμηση της ανεργίας. Από το δυσθεώρητο 27,2% του Απρίλη του 2014, η ανεργία σήμερα έχει περιοριστεί κατά σχεδόν 6 ποσοστιαίες μονάδες. Και μάλιστα μέσα στο πρώτο πεντάμηνο του 2017, οι νέες θέσεις εργασίας έφτασαν τις 256.000, γεγονός που αποτελεί την υψηλότερη επίδοση από το 2001. Ενώ υπολογίζουμε ότι σήμερα, με τη σαφή ανάκαμψη της οικονομίας και τη βοήθεια του τουρισμού, έχουμε ξεπεράσει τις 300.000 νέες θέσεις.

Φανταστείτε ότι την καταστροφική πενταετία 2010- 2014, επί κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, χάθηκαν 900.000 θέσεις εργασίας. Ενώ στο διάστημα της δικής μας διακυβέρνησης όχι μόνο το ισοζύγιο ξανάγινε για πρώτη φορά θετικό αλλά καλύψαμε και το 1/3 της καταστροφής.

Μένει προφανώς πολύς δρόμος μπροστά μας και είμαστε αποφασισμένοι να δώσουμε τη μάχη να τον διαβούμε και να επουλώσουμε τις πληγές της κρίσης. Αν και γνωρίζουμε ότι πολύ πιο δύσκολα και πολύ πιο αργά αποκαθίσταται η ζημιά από όσο θέλει για να επέλθει. Ωστόσο αυτός είναι ο αληθινός εθνικός μας στόχος: Να ξανακερδίσουμε στη χώρα την εργασία και μαζί με αυτήν την αξιοπρέπεια, που χάθηκαν στη πρώτη καταστροφική πενταετία της κρίσης.

Και δεν είναι ζητούμενο μόνο η αποκλιμάκωση της ανεργίας. Εξίσου σημαντικό με αυτό, είναι και το τι χαρακτηριστικά θα έχουν οι νέες θέσεις εργασίας. Στόχος μας είναι να δημιουργούνται θέσεις πλήρους εργασίας και να γίνουν πλέον ο κανόνας και όχι η εξαίρεση, όπως συνέβη στα χρόνια του άκρατου νεοφιλελευθερισμού και, ακόμα εντονότερα, την περίοδο της κρίσης.

Και είναι θετικό ότι διαμορφώνεται ήδη μια θετική τάση προς αυτή την κατεύθυνση. Που επιβεβαιώθηκε και από τα στοιχεία του Απριλίου που έφεραν μια αξιοσημείωτη ανάκαμψη στις νέες θέσεις πλήρους εργασίας σε σχέση με τις αντίστοιχες της ελαστικής απασχόλησης.

Και την ίδια στιγμή, εντείνουμε τις παρεμβάσεις μας για την απαρέγκλιτη τήρηση της νομιμότητας στους χώρους εργασίας, όπου βλέπουμε τα πρώτα αποτελέσματα, με τον περιορισμό της αδήλωτης εργασίας, από το 19% στο 13%.

Ένας δεύτερος σημαντικός άξονας της δουλειάς μας, είναι ο τομέας της Υγείας. Πρωτίστως, θέλω να αναφερθώ σε μια παρέμβαση που μόνο υπερήφανους μπορεί να μας κάνει: Την θέσπιση του δικαιώματος στη δωρεάν πρόσβαση στις υπηρεσίες Υγείας, για 2,5 εκατομμύρια ανασφάλιστους συμπολίτες μας. Και πιστέψτε με. Δεν ήταν μια εύκολη διαπραγματευτική μάχη αυτή.

Και είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε ένα βήμα παραπέρα, την επόμενη εβδομάδα με το νομοσχέδιο που ψηφίζουμε στη Βουλή, διαγράφοντας τα βεβαιωμένα χρέη που προέκυψαν από τη νοσηλεία ανασφάλιστων συμπολιτών μας, μέχρι το 2015.

Έχουμε επίσης ξεκινήσει μια πολύ μεγάλη προσπάθεια για την αντιμετώπιση του προβλήματος της υποστελέχωσης του ΕΣΥ, που διογκώθηκε, εγκληματικά θα έλεγα, στα χρόνια της κρίσης. Από το Σεπτέμβριο του 2015, έχουμε ενισχύσει το ΕΣΥ με 9000 νέο προσωπικό και έχουν προκηρυχθεί ή αναμένεται να προκηρυχθούν θέσεις για άλλα 9500 άτομα. Ενώ εμβληματικού χαρακτήρα είναι η μεταρρύθμιση που αποτελεί τη θεσμική συμπλήρωση του ΕΣΥ και αφορά τη Πρωτοβάθμια φροντίδα Υγείας με την Ίδρυση και στελέχωση 239 Τοπικών Μονάδων Υγείας σε όλη τη χώρα.

Η πρώτη μας νομοθετική πρωτοβουλία, που χαρακτηρίστηκε μονομερής ενέργεια, να σας θυμίσω ήταν ο νόμος για την ανάσχεση της ανθρωπιστικής κρίσης. Ένας όρος που αρνιόταν τότε να τον παραδεχτεί αυτό που ονομάζουμε θεσμικό ευρωπαϊκό πλαίσιο. Σήμερα ο προϋπολογισμός για τις δαπάνες κοινωνικής πρόνοιας είναι υπερδιπλάσιος από εκείνον που παραλάβαμε. Από περίπου 780 εκ το 2015, το 2017 ξεπεράσαμε το 1,57 δις. Ενώ το 2019, προβλέπεται να ξεπεράσει το 2,57 δις. Μέχρι σήμερα 560.000 συμπολίτες μας καλύπτονται από το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης με στόχο τις 700.000 μέχρι τέλος του χρόνου.

Στα προγράμματα αντιμετώπισης της φτώχειας έχουν ενταχθεί και άλλες πρωτοβουλίες:

-τα χαμηλά κοινωνικά τιμολόγια ηλεκτρικού και νερού

-η δωρεάν ένταξη παιδιών σε βρεφονηπιακούς σταθμούς: από τις 70.000 θέσεις του 2015 είμαστε σήμερα στις 100.000 με στόχο μέχρι το 2020 να φτάσουμε τις 145.000 θέσεις

-ενώ τα σχολικά γεύματα επεκτείνονται σε πάνω από 130.000 μαθητές και μέχρι το 2019 θα καλύπτουμε περίπου 500.000 μαθητές.

Στο χώρο της παιδείας για πρώτη φορά μετά από χρόνια, πετύχαμε το αυτονόητο. Όλα τα σχολεία μας, σε όλη τη χώρα και στο πιο ορεινό χωριό και στο πιο απομακρυσμένο νησί, άνοιξαν στην ώρα τους, χωρίς ελλείψεις σε δασκάλους, καθηγητές και βιβλία, όταν κάποιοι, που μας κάνουν και μαθήματα αποτελεσματικής διακυβέρνησης, μοιράζανε και κάνανε μαθήματα με φωτοτυπίες μέχρι το Δεκέμβρη.

Ενισχύσαμε για πρώτη φορά την Ειδική Αγωγή, ανοίγοντας νέα σχολεία, με 600 νέα τμήματα ένταξης και καλύπτοντας όλα τα κενά σε διδακτικό προσωπικό. Ενώ, παρά τη δημοσιονομική δυσκολία, στηρίξαμε την έρευνα αυξάνοντας το προϋπολογισμό και φτάνοντας το 1% και ιδρύοντας το Ελληνικό ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας, με αρχικό ποσό τα 250 εκ και ήδη χρηματοδοτούμε νέους επιστήμονες για να παραμείνουν στη χώρα, ήδη έχουμε δώσει τις πρώτες 500 υποτροφίες.

 

Πέρα, όμως, από τη στήριξη των βασικών πυλώνων του κοινωνικού κράτους, φέραμε εις πέρας μια πολύ δύσκολη και απαιτητική αποστολή: Την ολοκλήρωση των μεγάλων έργων υποδομής, διαφυλάσσοντας παράλληλα το δημόσιο συμφέρον.

Επί των ημερών μας παραδόθηκαν οι νέοι οδικοί άξονες που αλλάζουν την όψη της χώρας. Και αυτό συνέβη παρότι παραλάβαμε έργα που είχαν παγώσει, με υπέρογκες απαιτήσεις των παραχωρησιούχων και ταυτόχρονα την προειδοποίηση της Κομισιόν ότι αν τα έργα έμεναν ανολοκλήρωτα θα έπρεπε να επιστραφούν οι κοινοτικοί πόροι.

Καταφέραμε λοιπόν, όχι μόνο να παραδοθούν οι αυτοκινητόδρομοι, αλλά να προκύψει και όφελος για το δημόσιο, ύψους 760 εκατομμυρίων από την επαναδιαπραγμάτευση των συμβάσεων με τους παραχωρησιούχους.

 

Θέλω όμως σε αυτό το σημείο να αναφερθώ και σε ορισμένες παρεμβάσεις που αγγίζουν, αν μη τι άλλο, τον αξιακό μας πυρήνα.

Στην εξωτερική πολιτική, και σε μια περίοδο έξαρσης της ανασφάλειας και της περιφερειακής αποσταθεροποίησης, χαράξαμε μια πολύπλευρη και πολυδιάστατη στρατηγική, που βασίζεται σε ισότιμες σχέσεις φιλίας και συνεργασίας με όλα τα κράτη της περιοχής. Η πολιτική αυτή αναγνωρίστηκε έμπρακτα και από τις μεγάλες δυνάμεις του πλανήτη. Και είναι μια πολιτική που καθιστά την Ελλάδα πόλο ασφάλειας και γέφυρα φιλίας και συνεργασίας σε μια ταραγμένη και αποσταθεροποιημένη περιοχή.

Και στα εθνικά θέματα, επιμένουμε σε μια πολιτική καλοπροαίρετου και ειλικρινούς διαλόγου με όλους, χωρίς όμως να κάνουμε πίσω στις βασικές αρχές και τις κόκκινες γραμμές που έχουμε διατυπώσει ως χώρα. Γραμμές που προσδιορίζονται, βεβαίως, από το Διεθνές Δίκαιο.

Στο ζήτημα του προσφυγικού κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε μια ακραία κατάσταση, όχι μόνο όσον αφορά τις ροές αλλά κυρίως τη στάση που κράτησαν μια σειρά από κυβερνήσεις της ΕΕ.

Βασική μας αρχή, να αντιμετωπίσουμε αυτό το κρίσιμο ζήτημα, κυρίως στη βάση του ανθρωπισμού και της αλληλεγγύης. Βασικός μας σύμμαχος σε αυτή την προσπάθεια, αποδείχθηκαν οι τοπικές κοινωνίες. Που κράτησαν και κρατάνε αξιοθαύμαστη στάση. Υποδέχτηκαν αυτούς τους ανθρώπους που έψαξαν καταφύγιο από τη φρίκη του πολέμου, έδειξαν αλληλεγγύη και κατανόηση.

Η στάση μας, συνολικά ως χώρα, έγινε αντικείμενο επαίνου από τη διεθνή κοινότητα, ενώ μέχρι και ο Πάπας Φραγκίσκος επισκέφτηκε τη Λέσβο, δείχνοντας την έμπρακτη στήριξη του προς τη χώρα μας.

Για να μην αναφερθώ, βεβαίως, και στην παρουσία του Προέδρου Ομπάμα στην Ελλάδα και στην ιδιαίτερη αναφορά του στην συνεισφορά της Ελλάδας στην υπεράσπιση αξιών.

Και θέλω να πω ότι αυτό είχε έναν ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς σε ευρωπαϊκό επίπεδο η Ελλάδα βρέθηκε να δίνει μια δύσκολη μάχη για την υπεράσπιση των ανθρώπινων αξιών, απέναντι σε ξενοφοβικές και ρατσιστικές αντιλήψεις. Μια μάχη για να επικρατήσει στην Ευρώπη η αλληλεγγύη και η ανθρωπιά και όχι οι φράχτες του ακροδεξιού λαϊκισμού.

 

Και με αυτό, θέλω να περάσω στην επόμενη μεγάλη παρέμβαση μας, τον νόμο για την ιθαγένεια. Με τον νόμο αυτόν, αποκαταστάθηκε μια διαχρονική αδικία απέναντι στα παιδιά που γεννήθηκαν εδώ, μεγάλωσαν εδώ και έχουν δικαίωμα να είναι έλληνες πολίτες.

Και βεβαίως να μη ξεχάσω και τα σημαντικά βήματα που έχουμε κάνει, όσον αφορά την άρση των διακρίσεων με βάση το σεξουαλικό προσανατολισμό. Θεσπίζοντας τη διεύρυνση του Συμφώνου Συμβίωσης και για τα ομόφυλα ζευγάρια, ενώ προχωράμε άμεσα στη νομική κατοχύρωση της ταυτότητας φύλου.

 

Συντρόφισσες και σύντροφοι, επιχείρησα έναν πρόχειρο απολογισμό, κυρίως, όμως, για να σας εισάγω στον αναστοχασμό, στο σχεδιασμό της επόμενης μέρας.

Απομένουν δύο χρόνια μέχρι τις εκλογές του 2019. Διάστημα στο οποίο οφείλουμε να σχεδιάσουμε και να ολοκληρώσουμε την οριστική μετάβαση της χώρας στην κανονικότητα και την ανάπτυξη. Αυτή η μετάβαση, μετάβαση ταυτόχρονα σε μια νέα εποχή για τη χώρα, θέτει νέα κρίσιμα ερωτήματα:

-Ποιά θα είναι η Ελλάδα του 2019 όταν θα διεκδικούμε εκ’ νέου την στήριξη και την εντολή του ελληνικού λαού συγκρίνοντας αυτό που παραλάβαμε με αυτό που παραδίδουμε; Ποια θα είναι η Ελλάδα τότε και ποια θα είναι η Ελλάδα που θα διεκδικούμε στην επόμενη τετραετία που θα ζητήσουμε την εντολή και την στήριξη του ελληνικού λαού.

-Και βεβαίως ποιά θα είναι η πολιτική παράταξη που θα διαχειριστεί την Ελλάδα μετά την κρίση; Την Ελλάδα μετά τα μνημόνια. Την Ελλάδα μετά την σκληρή επιτροπεία.

Η Ελλάδα που οραματιζόμαστε εμείς είναι μια Ελλάδα Δίκαιη, δημιουργική, προοδευτική:

– Είναι μια Ελλάδα έξω από τα μνημόνια και την ασφυκτική λιτότητα που έφερε την ελληνική κοινωνία στα όρια της.

– Είναι μια Ελλάδα με ένα νέο παραγωγικό μοντέλο. Γιατί, αν ξαφνικά γυρίσουμε στο 2009 πολύ σύντομα θα ξαναβρεθούμε σε κρίση. Με ένα μοντέλο βασισμένο στην καινοτομία, τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, την ενίσχυση των μορφών κοινωνικής οικονομίας, τη δημιουργία υψηλής προστιθέμενης αξίας. Αξιοποιώντας, έτσι, τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που έχει αυτή η χώρα και το πραγματικά πολύτιμο επιστημονικό και εργατικό δυναμικό της.

– Είναι μια Ελλάδα που θα έχει κερδίσει τη μάχη για την ανάκτηση της εργασίας, περιορίζοντας την ανεργία, σε επίπεδα ευρωπαϊκής κανονικότητας. Γιατί ο στόχος μας το 2019 να έχουμε καταφέρει να περιορίσουμε την ανεργία κατά 10 μονάδες από τη μέρα που αναλάβαμε τη διακυβέρνηση, είναι ένας στόχος ρεαλιστικός. Και φυσικά, με αντίστοιχη αύξηση των θέσεων πλήρους εργασίας και αξιοπρεπούς μισθού, που είναι βασικές προϋποθέσεις για την τόνωση ολόκληρης της οικονομίας.

– Είναι μια Ελλάδα με ένα ισχυρό σύστημα Δημόσιας Υγείας, πλαισιωμένο και από την εμβληματική μεταρρύθμιση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας.

– Είναι μια Ελλάδα με ένα νέο σύστημα εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση που δεν θα εξοντώνει τη μαθητική κοινότητα, τη πιο ευαίσθητη ηλικία και θα αναβαθμίζει το σχολείο, το δημόσιο κυρίως, σχολείο ως βασικό χώρο εκπαίδευσης της νέας γενιάς και όχι ως εξεταστικό προθάλαμο και πάρεργο των φροντιστηρίων.

– Είναι μια Ελλάδα με περισσότερη δημοκρατία και στον τρόπο εκλογής των αντιπροσώπων του λαού μας, με το πλέον αντιπροσωπευτικό εκλογικό σύστημα που δεν είναι άλλο από την απλή αναλογική τόσο για το Κοινοβούλιο όσο και για του εκπροσώπους μας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

– Είναι μια Ελλάδα με ένα ανασυγκροτημένο κοινωνικό κράτος, που θα παρέχει ουσιαστική κοινωνική προστασία σε όλους όσοι την έχουν ανάγκη

– Είναι μια Ελλάδα με μια πραγματικά ανεξάρτητη και λειτουργική Δικαιοσύνη. Χωρίς παρεμβάσεις και χωρίς απαράδεκτες διακρίσεις υπέρ εργοδοτών και σε βάρος εργαζομένων. Σε βάρος των εργατών γης στη Μανωλάδα. Σε βάρος νέων ανθρώπων που στερούνται την ελευθερία τους, χωρίς αδιάσειστα αποδεικτικά στοιχεία, ενώ βλέπουμε έξω να κυκλοφορούν ελεύθεροι έμποροι ναρκωτικών ή όλοι εκείνοι που διασπάθισαν το δημόσιο χρήμα στη περίοδο της μεγάλης ρεμούλας.

– Είναι μια Ελλάδα με ένα νέο προοδευτικό και σύγχρονο Σύνταγμα, που θα τονώσει το χαμένο κύρος του πολιτικού συστήματος και της ίδιας της δημοκρατίας.

– Και τέλος, η Ελλάδα που οραματιζόμαστε, είναι η Ελλάδα που θα έχει κατοχυρώσει και θα συνεχίζει να ισχυροποιεί την αδιαμφισβήτητη και κομβική της θέση στο διεθνές πεδίο. Ισχυροποιώντας παραδοσιακές συμμαχίες που είχαν ατονήσει και διαμορφώνοντας νέες με στόχο την ειρηνική συνύπαρξη, την συνεργασία, την φιλία των λαών. Να γίνει, δηλαδή, η Ελλάδα γέφυρα φιλίας, συνεργασίας, σταθερότητας σε μια ταραγμένη περιοχή. Και αυτό σημαίνει και την διαρκή μας προσπάθεια να λύσουμε με δίκαιο και βιώσιμο τρόπο το Κυπριακό αλλά και άλλα μεγάλο προβλήματα που για χρόνια μας ταλαιπωρούν και μας ταλανίζουν.

 

Αυτή την Ελλάδα οραματιζόμαστε. Για αυτή την Ελλάδα είμαστε αποφασισμένοι να ξοδέψουμε κάθε ικμάδα των δυνάμεων μας, για να τη δούμε να παίρνει σάρκα και οστά.

Γνωρίζουμε όμως, συντρόφισσες και σύντροφοι πολύ καλά, ότι αυτό το όραμα για το οποί αγωνιζόμαστε, θα αγωνιστούμε, θα δουλέψουμε σκληρά τα δυο χρόνια μέχρι την επόμενη εκλογική αναμέτρηση δεν είναι ουδέτερο. Φέρει πρόσημο. Πρόσημο πολιτικό, πρόσημο κοινωνικό, πρόσημο ταξικό και ιδεολογικό. Και είναι το πρόσημο της αριστεράς, των αξιών και των ιδανικών που μοιράζεται ο προοδευτικός κόσμος αυτής της χώρας.

Και αυτό το όραμα έχει απέναντι του ένα ανταγωνιστικό σχέδιο:

Το σχέδιο της νεοφιλελεύθερης ελίτ και της ολιγαρχίας του πλούτου, το οποίο εκφράζει σήμερα η ΝΔ του κ. Μητσοτάκη.

Το δικό μας όραμα θέλει να ενώσει τα χαμηλά και μεσαία στρώματα αυτής της κοινωνίας σε μια συλλογική πορεία διεξόδου από την κρίση.

Το σχέδιο της νεοφιλελεύθερης ΝΔ του κου Μητσοτάκη επιδιώκει να βαθύνει τον ταξικό διχασμό στην ελληνική κοινωνία. Να διαλύσει κάθε ίχνος κοινωνικής προστασίας στα χαμηλά στρώματα και να υπηρετήσει απαρέγκλιτα της επιταγές των επιχειρηματικών ελίτ.

Το δικό μας όραμα, θέλει να δώσει τη δυνατότητα στους νέους και τις νέες να εργαστούν και να ζήσουν με αξιοπρέπεια στη χώρα τους.

Το σχέδιο της ΝΔ είναι να γίνουν ακόμα περισσότεροι νέοι και νέες αναλώσιμο προσωπικό σε μια πλήρως απορρυθμισμένη αγορά εργασίας, όπου κυριαρχεί η υποαμειβόμενη και επισφαλής απασχόληση.

Το δικό μας όραμα θέλει να κάνει πράξη την καθολική πρόσβαση των πολιτών, σε ένα υψηλής ποιότητας Δημόσιο Σύστημα Υγείας.

Το σχέδιο της ΝΔ είναι να κάνει απολύσεις στον δημόσιο τομέα. Να απολύσει ακόμα κα γιατρούς και νοσηλευτές, να κλείσει νοσοκομεία, να ενισχύσει τα ιδιωτικά συμφέροντα στον τομέα της Υγείας.

Το δικό μας όραμα θέλει να ενισχύσει αποφασιστικά την παρεχόμενη γνώση και το ερευνητικό έργο των Δημοσίων ΑΕΙ και ΤΕΙ.

Το σχέδιο της ΝΔ είναι να απαξιώσει πλήρως την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και να βαφτίσει «Πανεπιστήμια», τα αμφιβόλου ποιότητας κολέγια που πουλάνε πτυχία διετούς φοίτησης.

Το δικό μας όραμα, είναι να μπει ένα τέλος στη λειτουργία του τριγώνου της διαπλοκής, ανάμεσα σε τράπεζες, πολιτικούς και ΜΜΕ.

Το σχέδιο της ΝΔ, έχει ακρογωνιαίο λίθο του την ύπαρξη και τη λειτουργία αυτού του συστήματος εξάρτησης της πολιτικής από οικονομικά συμφέροντα.

Το δικό μας όραμα είναι ένα άλμα προς το μέλλον, μιας δίκαιης και αυτοδύναμης Ελλάδας.

Το σχέδιο της ΝΔ δεν είναι τίποτα άλλο από επιστροφή στο παρελθόν της καταστροφικής περιόδου Σαμαρά-Βενιζέλου.

Τούτες τις μέρες που βλέπουμε, διαρκώς και σε κάθε μας βήμα, η αντιπολίτευση συνεχώς να βρίσκεται σε μια μανιασμένη στάση, σε ένα αντιπολιτευτικό αμόκ, σε μια στάση που θα έλεγε κανείς ότι δεν είναι στάση για την οποία μας έχει συνηθίσει αυτή η παράταξη.

Μας λένε πολλοί :

Μα γιατί ενοχλείστε που η αντιπολίτευση σας επιτίθεται χωρίς μέτρο σε ότι κάνετε, ακόμα και στα θετικά βήματα που κάνετε για τη χώρα.

Τα ίδια, λένε κάνατε και εσείς.

Τους απαντάμε :

Έχει μεγάλη διαφορά.

Εμείς ασκούσαμε έντονη αντιπολίτευση και προτρέπαμε την τότε ελληνική κυβέρνηση να αντισταθεί σθεναρά στους εταίρους και τους δανειστές μας.

Αυτοί ασκούν αντιπολίτευση προτρέποντας τους εταίρους και τους δανειστές μας να αντισταθούν στην ελληνική κυβέρνηση.

Και είναι τεράστια η διαφορά…

Εμείς δεν ζητήσαμε ποτέ από τους πολίτες να υπονομεύσουν την προοπτική της χώρας, βγάζοντας τα λεφτά τους από το τραπεζικό σύστημα, ούτε κατηγορήσαμε στο Ευρωκοινοβούλιο την Κομισιόν ότι δίνει ανάσες και προοπτικές στην ελληνική οικονομία και κοινωνία.

 

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Η πολιτική σύγκρουση με τους οπαδούς της παλινόρθωσης του πλέον ακραίου και επιθετικού νεοφιλελευθερισμού που γνώρισε η χώρα, είναι διαρκής και ανειρήνευτη. Διότι είναι δυο αντίθετα πολιτικά σχέδια.

Εμείς είμαστε έτοιμοι να αντιπαρατεθούμε πολιτικά με κάθε πτυχή του πολιτικού σχεδίου της ΝΔ του κ. Μητσοτάκη. Αυτό όμως που δεν θα δεχτούμε ποτέ, είναι να μετατρέπεται ο πολιτικός ανταγωνισμός σε ένα βούρκο αθλιότητας, ψεύδους και χυδαίου λαϊκισμού. Διότι τι άλλο παρά χυδαίος λαϊκισμός είναι όταν γίνεται πρώτη είδηση το ότι δώσαμε 50 ευρώ «επίδομα σφραγίδας» στο ελληνικό δημόσιο, επειδή αυτό αναδείχθηκε από ένα διαδικτυακό ιστότοπο που κάνει πλάκα στο διαδίκτυο.

Και ξέρετε, η δική μας ιστορία και η δική μας κουλτούρα είναι μια ιστορία και κουλτούρα διαφορετική. Εμείς δεν θα προτρέπαμε ποτέ τους αυτοδιοικητικούς μας -γιατί η αριστερά έχει πλούσια εμπειρία στην αυτοδιοίκηση, έχει πολύ μεγάλη ιστορία, σχεδόν στήριξε τον αυτοδιοικητικό κορμό και την αυτοδιοικητική λογική σε τούτη τη χώρα-, δεν θα προτρέπαμε ποτέ τους αυτοδιοικητικούς μας να μη συμμετάσχουν σε ένα συνέδριο για την περιφερειακή ανάπτυξη, επειδή θα συμμετείχε εκεί ο πρωθυπουργός της χώρας.

Η δική μας κουλτούρα είναι αυτή που μας διαχωρίζει διαχρονικά από τους περιθωριακούς ακροδεξιούς και τους νεοφιλελεύθερους φονταμενταλιστές που αποτελούν σήμερα τον ηγετικό πυρήνα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Ας θυμόμαστε άλλωστε ότι σε μια αντίστοιχη συζήτηση βρίσκεται αυτή τη στιγμή όλη, σχεδόν, η Ευρώπη. Το αναπτυξιακό και κοινωνικό μοντέλο που υιοθετήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ‘90, και στήριξε όλες του τις ελπίδες στις ελεύθερες αγορές, βρίσκεται πλέον σε σοβαρή κρίση προσανατολισμού.

Σήμερα οι αντιθέσεις διευρύνονται. Τόσο ανάμεσα στα κράτη, όσο και στο εσωτερικό των ευρωπαϊκών κοινωνιών.

Απέναντι σε μια τέτοια πραγματικότητα, η νεοφιλελεύθερη συναίνεση της ευρωπαϊκής δεξιάς με την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία, δεν λειτουργεί πλέον. Την συναίνεση αυτή, πάνω στην οποία στηρίχτηκε το ευρωπαϊκό αφήγημα, την υπερβαίνουν πλέον τα πραγματικά αδιέξοδα και η ανάγκη για μια νέα εναλλακτική.

Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπως και στην ίδια την Γερμανία, η σοσιαλδημοκρατία βρίσκεται πλέον σε φάση αναπροσανατολισμού. Και αναζητά τις προϋποθέσεις και τους όρους προγραμματικών συγκλίσεων με την αριστερά. Ενώ παράλληλα, η κρίση του παραδοσιακού πολιτικού συστήματος, κάνει ορατό έναν εξ αιρετικά σοβαρό κίνδυνο: την άνοδο της ακροδεξιάς.

Είναι λοιπόν προφανές, ότι στις πολιτικές εξελίξεις που δείχνουν να διαμορφώνονται στην Ευρώπη, η αριστερά, μπορεί και πρέπει να διεκδικήσει πρωταγωνιστικό ρόλο.

Πρωταγωνιστικό ρόλο στην διαμόρφωση μιας εναλλακτικής στρατηγικής και ενός εναλλακτικού πολιτικού σχεδίου. Και στην συσπείρωση των προοδευτικών δυνάμεων γύρω από αυτό. Και ακόμα, πρωταγωνιστικό ρόλο στην ιδεολογική και πολιτική μάχη ενάντια στον ρατσισμό και τον ακροδεξιό λαϊκισμό.

Σε ένα τέτοιο σκηνικό, ο ρόλος της δικής μας Αριστεράς, ο ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ ως δύναμη κυβερνώσα αλλά και διεκδικητική, που μάχεται και αναστοχάζεται στην Ελλάδα αλλά και με ρόλο ιδιαίτερο και διακριτό στην Ευρώπη, θα είναι κρίσιμος και πρωταγωνιστικός. Γιατί είμαστε η πρώτη Αριστερά στην Ευρώπη, που έχει φτάσει μέχρι την κυβέρνηση. Και γιατί κάθε βήμα εξόδου από την κρίση και απαλλαγής από την επιτήρηση, αναδεικνύει ένα νέο, εντελώς διαφορετικής αντίληψης υπόδειγμα κυβέρνησης, βασισμένο σε αρχές που ιεραρχούν ψηλότερα από οτιδήποτε άλλο, τις ανθρώπινες ανάγκες.

Αυτές τις αρχές καλούνται να υπερασπιστούν και να αναδείξουν σήμερα οι οργανωμένες δυνάμεις της Αριστεράς στο τόπο μας.

-Χτίζοντας στέρεους δεσμούς με την κοινωνία.

-Δίνοντας έναν ανιδιοτελή αγώνα αλληλεγγύης και υπεράσπισης των πιο αδύναμων.

-Διατηρώντας ένα διαρκές μέτωπο απέναντι στον ρατσισμό και την ακροδεξιά.

-Βοηθώντας τους ανθρώπους να αυτοοργανωθούν και να λειτουργήσουν συλλογικά σε όλα τα πεδία.

Και ακόμα – και αυτό δεν πρέπει να μας φοβίζει-, ελέγχοντας την κυβέρνηση εκεί που χρειάζεται, αλλά και φέρνοντάς την σε πιο ευθεία και άμεση επαφή με τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας.

 

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Η χώρα βρίσκεται ήδη στο κατώφλι μιας νέας εποχής. Είναι ευθύνη και καθήκον μας, αυτή η νέα εποχή να αφορά και μια νέα Ελλάδα.

Μια Ελλάδα όπου πρωταγωνιστικό ρόλο θα έχουν η Δημοκρατία, η Παραγωγική Ανασυγκρότηση και η Κοινωνική Αλληλεγγύη.

Με σχεδιασμό και στόχους, διαρκή εγρήγορση και ακόμα περισσότερη αποτελεσματικότητα, καλούμαστε να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις αυτής της νέας εποχής.

Και να μη ξεχνάμε, καλούμαστε να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις με τα μάτια πάντα στραμμένα στην κοινωνία, σε αυτούς που για χρόνια υπέστησαν τις άδικες συνέπειες μιας κρίσης, την οποία δεν προκάλεσαν αυτοί.

Και η πρώτη μας μέριμνα είναι να αποδώσουμε ξανά δικαιοσύνη.

Να επουλώσουμε τις πληγές.

Να πολεμήσουμε τις ανισότητες.

Να δώσουμε όραμα και ελπίδα στους νέους και τις νέες της πατρίδας μας.

Για μια Ελλάδα δίκαιη και δημιουργική.

Με αυτές τις σκέψεις, λοιπόν, θέλω να σας ζητήσω να μη κουραστείτε να εργάζεστε διαρκώς για την επίτευξη αυτών των στόχων. Όχι για να βοηθήσετε τη κυβέρνηση, αλλά για να βοηθήσουμε τη πατρίδα μας να γυρίσει σελίδα και το λαό μας να ξανασταθεί στα πόδια του με αξιοπρέπεια. Την ελληνική κοινωνία και τους πιο αδύναμους να μπορέσουν να δουν ελπίδα και προοπτική.

Δεν θα είναι εύκολος ο δρόμος. Δεν σας περιέγραψα, εξάλλου, έναν δρόμο που δεν θα έχει δυσκολίες, που θα είναι στρωμένος με ροδοπέταλα.

Είμαι σίγουρος, όμως, ότι όπως μέχρι σήμερα κάναμε, έτσι και τώρα, θα κάνουμε ότι χρειάζεται, θα δώσουμε την τελευταία ικμάδα των δυνάμεών μας για να ανταποκριθούμε σ’ αυτόν τον ιστορικό στόχο.

Και είμαι σίγουρος ότι τα μέλη της ΚΕ, τα μέλη του κόμματος, θα εργαστούν σκληρά για να ανταποκριθούν σ’ αυτή τη μεγάλη ευθύνη το επόμενο διάστημα. Και είμαι σίγουρος ότι θα το πετύχουμε.

Τα καλύτερα είναι μπροστά μας.

 

Σας ευχαριστώ πολύ, καλή δύναμη και καλή συνέχεια…

 

(Μέγαρο Μουσικής – Αίθριο των Μουσών, 28/7/2017)

Συνεδριάζει την Παρασκευή 28 και το Σάββατο 29 Ιουλίου 2017 η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ με θέμα: «Πολιτικές εξελίξεις και το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ».

Οι εργασίες της Κεντρικής Επιτροπής θα ανοίξουν την Παρασκευή με ομιλία του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα.

Ακολουθεί αναλυτικά το πρόγραμμα:

Παρασκευή 28 Ιουλίου

Έναρξη: 19:30  Μέγαρο Μουσικής – Αίθριο των Μουσών (είσοδος από τον κήπο)

Σάββατο 29  Ιουλίου

10:00 – 20:00   Wyndham Grand Hotel Πλατεία Καραϊσκάκη