“Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι ένα σκάνδαλο που έχει την ταυτότητα της ΝΔ. Είναι προφανές ότι έχει ευθύνη το Μέγαρο Μαξίμου. Ο κ Μητσοτάκης έχει αλλάξει 6 υπουργούς και 5 διοικητές του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ήξερε ότι εκεί υπήρχε ένας βάλτος παρανομίας αλλά δεν μπόρεσε ή δεν ήθελε να συγκρουστεί γιατί υπήρχαν δικοί τους άνθρωποι που είχαν λόγο στα πράγματα. Όταν ο κ. Μητσοτάκης έχει σύμβουλο στο Μαξίμου τον κ. Βάρρα που είχαν διώξει από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, είναι δυνατόν να μην ήξερε τι γινόταν τόσο καιρό στον Οργανισμό; “
Αυτά τόνισε ο βουλευτής Δράμας και Τομεάρχης Εσωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Θ. Ξνθόπουλος, μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό Κόντρα. Και συνέχισε: “Απ΄όπου και να το πιάσεις είναι ένα σκάνδαλο της ΝΔ. Από την κορφή ως τα νύχια, από το Μαξίμου ως τον τελευταίο παραγοντίσκο. Και η λύση πρέπει να είναι πολιτική. Να τελειώσουμε με αυτή την κυβέρνηση, αυτή τη συμμορία, αυτούς τους ανθρώπους που είχαν πρόσβαση στο κρατικό μηχανισμό και δεν άφησαν τίποτα από την θεσμική λειτουργία ενός οργανισμού ο οποίος έπρεπε να προασπίζει τα συμφέροντα των αγροτών και τελικά έγινε αγωγός παράνομου πλουτισμού για τους ημέτερους”.
Απαντώντας στη συνέχεια σε ερωτήσεις για την απόφαση της Π. Γ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ γι συμπόρευση με τον κ. Τσίπρα, σημείωσε: “Η εισήγηση του Σωκράτη Φάμελλου στην Π.Γ υπερψηφίστηκε με πολύ μεγάλη πλειοψηφία. Δεν καταλαβαίνω την κακόπιστη προσέγγιση κάποιων. Βασική μας στρατηγική είναι η συνεννόηση των προοδευτικών δυνάμεων για να υπάρξει προοδευτική απάντηση στη κυβέρνηση Μητσοτάκη. Αυτό δεν είναι δική μας επινόηση. Είναι η αγωνία των πολιτών που ζητούν να τα βρούμε, γιατί κανείς δεν μπορεί μόνος του. Αρα πρέπει να συνεννοηθούμε. Σε αυτή την συνεννόηση συμπεριλαμβάνεται ασφαλώς και ο Αλ. Τσίπρας. Είναι αυτονόητο. Το πως θα γίνει, εξαρτάται και από τις άλλες πολιτικές δυνάμεις. Η κάθε πολιτική δύναμη αναλαμβάνει την ευθύνη της”.
Και κατέληξε: “Εμείς έχουμε πρόταση να συνεργαστούμε σε 5 βασικά σημεία στο Κοινοβούλιο και εκτός Κοινοβουλίου, να δημιουργηθεί διαδικασία συναντίληψης. Ο Σ. Φάμελλος είπε ότι είναι προφανές Το θέμα είναι να συνεργαστούμε προεκλογικά και να κάνουμε κοινή πρόταση, ένα κοινό ψηφοδέλτιο. Μπορεί να υπάρχουν και άλλες απόψεις. Όσοι συμφωνούμε ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι καταστροφική για την κοινωνική πλειοψηφία, οφείλουμε να συνεργαστούμε”.
Σημεία από την Τοποθέτησή μου κατά τη χθεσινή δημόσια συζήτηση με θέμα: «Η σημασία του Αγροδιατροφικού Τομέα στην ανάπτυξη ενός νέου παραγωγικού προτύπου», με αφορμή τη δεύτερη έκδοση του βιβλίου των καθηγητών Γιάννη Δούκα και Ναπολέοντα Μαραβέγια με τίτλο: «Ευρωπαϊκή αγροτική οικονομία και πολιτική».
Ενώ η Ευρώπη μιλάει για ψηφιακή μετάβαση και smart contracts, IoT και A.I. στην αγροδιατροφή, στην Ελλάδα του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, των «φραπέδων και των χασάπηδων» ακόμη συζητάμε τα βασικά.
Θα το θέσω με ένα παράδειγμα: Η Άρτα είναι γνωστή για τα πορτοκάλια της – τον κάμπο της Άρτας. Αυτή τη στιγμή, ο κάμπος απειλείται με ερημοποίηση. Τί θέλει ο αγρότης, ο κάθε αγρότης για να μείνει στον τόπο του; Πέρα από τα αναγκαία για την παραγωγή: υποδομές, αγροεφόδια, εργατικά χέρια, αγροτικό ρεύμα κλπ. Δεν θέλει τα πολύ βασικά; Δεν θέλει σχολείο για τα παιδιά του; Δεν θέλει νοσοκομείο στην περιοχή; Δεν θέλει δημόσιες πολιτικές υγείας, παιδείας, πρόνοιας και στέγης;
Οι δημόσιες πολιτικές κουμπώνουν με έναν τρόπο που είναι αδύνατο να λύσεις την εξίσωση, αφήνοντας μεταβλητές εκτός. Πάντως αυτή τη στιγμή είμαστε ακόμη πολύ πίσω. Μας λείπουν τα βασικά. Ταυτόχρονα, η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη θέση των επιδοτήσεων σε ποσοστό του ΑΕΠ της. Πού πήγαν αυτά τα λεφτά; Έπιασαν τόπο;
Αυτή η κουβέντα πρέπει να γίνει και να γίνει με ειλικρίνεια για να μιλήσουμε για ένα νέο παραγωγικό μοντέλο. Ένα παραγωγικό μοντέλο που να στηρίζεται στον σχεδιασμό, στην επιστήμη, στην ανθεκτικότητα, στις δημόσιες πολιτικές για την ύπαιθρο, αλλά έχει και προτάσεις για ειδικούς, σημαντικούς κλάδους, όπως η κτηνοτροφία, η μελισσοκομία, η αλιεία κλπ.
Ο στόχος πρέπει να είναι η ενίσχυση της συνεργασίας και της θέσης των αγροτών στις αλυσίδες αξίας.
Όσο κι αν οι τράπεζες και οι ενδιάμεσοι συνιστούν κρίκους της αλυσίδας, στόχος της πολιτείας πρέπει να είναι η ενίσχυση του πρώτου κρίκου, δηλαδή των παραγωγών.
Η περιφερειακή συνοχή, η διατήρηση της ζωής στην ύπαιθρο και η διασφάλιση της παραγωγής πρέπει να αποτελέσουν Εθνικούς στόχους.
Ολόκληρο το κείμενο της ομιλίας:
«Η σημασία του αγροδιατροφικού μοντέλου ως νέου παραγωγικού προτύπου»
Καλησπέρα κι από εμένα,
Θέλω κι εγώ με τη σειρά μου να ευχαριστήσω θερμά για την πρόσκληση. Έχουμε, σήμερα, την ευκαιρία διαφορετικοί πολιτικοί χώροι να συνδιαλεχθούμε, με αφορμή ένα βιβλίο που δεν περιορίζεται στη θεωρητική ανάλυση της ΚΑΠ αλλά συναντά τα μεγάλα ερωτήματα της εποχής: την επισιτιστική ασφάλεια, την περιβαλλοντική βιωσιμότητα, την κοινωνική συνοχή.
Βεβαίως, η συζήτηση δεν διεξάγεται στο κενό. Για να έχουμε συναντίληψη, αναφέρομαι στον διευρυμένο ορισμό της αγροδιατροφής, περιλαμβάνοντας όλες τις δραστηριότητες της αλυσίδας αξίας: από τον πρωτογενή τομέα, τη μεταποίηση, τον σχεδιασμό και την προσφορά, το εμπόριο έως και το τελικό στάδιο της κατανάλωσης.
Υπ’ αυτό το πρίσμα, θα κινηθώ σε τρεις άξονες: Πρώτος Άξονας: Η ΚΑΠ, καθώς η παράμετρος της ευρωπαϊκής αγροτικής οικονομίας είναι κομβικής σημασίας. Δεύτερος Άξονας: Η Ελληνική Πραγματικότητα. Τρίτος Άξονας: Προτάσεις για ένα νέο παραγωγικό μοντέλο.
Α. Ξεκινώντας με τον Πρώτον Άξονα, την ΚΑΠ:
Πράγματι, η Κοινή Αγροτική Πολιτική είναι, ίσως, η κυριότερη έκφραση της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Όμως, σήμερα, η ΚΑΠ βιώνει ταυτοτική κρίση, μετασχηματιζόμενη. Ο προϋπολογισμός της βαίνει διαρκώς μειούμενος: από 80% του Πολυετούς Δημοσιονομικού Πλαισίου το 1970 μειώθηκε στο 28,8% την περίοδο 2021-2027. Από την άλλη, οι απαιτήσεις πολλαπλασιάζονται: κλιματική κρίση, ψηφιακή μετάβαση, κοινωνική αιρεσιμότητα, ενεργειακό κόστος, το διεθνές περιβάλλον. Από την πανδημία μέχρι τον πόλεμο στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή η τρωτότητα της εφοδιαστικής αλυσίδας αποκαλύπτεται.
Όμως, στα αλήθεια ποιος είναι ο μηχανισμός της ΚΑΠ; Την απάντηση μας τη δίνουν οι συγγραφείς (στις σελ. 55-56) και διαβάζω: «η ΚΑΠ δημιουργήθηκε έχοντας ως επίκεντρο τη στήριξη των τιμών. Με τον τρόπο αυτό ενισχυόταν το εισόδημα των αγροτών, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να πουλήσουν όλο τον όγκο της παραγωγής τους σε τιμές υψηλότερες από αυτές, που θα επικρατούσαν στις διεθνείς αγορές. […] Αυτό αποτέλεσε ένα ισχυρό κίνητρο για την αύξηση της παραγωγής, με επακόλουθη επίτευξη του στόχου της αυτάρκειας, μέσα σε μια δεκαετία από την έναρξη εφαρμογής της ΚΑΠ. Η κοινοτική παρέμβαση συνεπώς αυξάνει τις εισπράξεις των αγροτών σε βάρος του κοινοτικού προϋπολογισμού, αλλά κυρίως επιβαρύνει τους καταναλωτές, καθώς όχι μόνο αγοράζουν λιγότερη ποσότητα αλλά πληρώνουν και περισσότερο. Η συνολική συμπληρωματική δαπάνη των καταναλωτών είναι το μέγιστο μέρος των εισπράξεων των αγροτών ενώ το μικρότερο μέρος πληρώνεται και επιβαρύνει τον κοινοτικό προϋπολογισμό.»
Αυτά μας λένε οι συγγραφείς. Είναι κομβικό να έχουμε στο νου μας αυτό τον μηχανισμό. Βέβαια, οι μετασχηματισμοί της ΚΑΠ υπήρξαν πολλοί: Από τις εγγυημένες τιμές στόχου το 1962, στο 1992, με την εισαγωγή εισοδηματικών ενισχύσεων ανά στρέμμα ή ανά κεφαλή ζώου (μεταρρύθμιση MacSharry).
Κατόπιν, με την Ενδιάμεση Συμφωνία το 2003 αποσυνδέθηκε η ενίσχυση από την παραγωγή. Πλέον, η ενίσχυση γινόταν με βάση την επιδότηση της περιόδου 2000-2002, τα λεγόμενα «ιστορικά δικαιώματα».
Το 2014 μιλάμε πια για τον «Εθνικό Δημοσιονομικό Φάκελο»: Το ιστορικό μοντέλο σταδιακά εγκαταλείπεται και πλέον τα κράτη-μέλη αποφασίζουν τα κριτήρια των ενισχύσεων. Γι’ αυτό και αρχίζει να γίνεται λόγος για εθνικοποίηση της ΚΑΠ.
Στην ΚΑΠ 2021-2027 εισάγεται το Εθνικό Στρατηγικό Σχέδιο, το οποίο τελεί υπό την έγκριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Και βέβαια ασκήσαμε κριτική στο Εθνικό Στρατηγικό Σχέδιο της Κυβέρνησης, κυρίως γιατί αφορά σε ένα μωσαϊκό δράσεων, χωρίς στρατηγικό όραμα.
Τί έχουμε, τώρα, για διαπραγμάτευση στην ΚΑΠ μετά το 2027;
Πρώτον, ενώ μετατοπίζονται πόροι για τον άξονα «Άμυνα, Ασφάλεια, Μεταναστευτικό», ταυτόχρονα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτείνει τη δημιουργία ενός Ενιαίου Ταμείου. Μιλάμε, όχι μόνο για ενοποίηση των χρηματοδοτικών μηχανισμών αλλά για εθνικοποίηση της ΚΑΠ.
Δεύτερον, μετά το 2027 θα ξεκινήσει το «Blue Deal». Δηλαδή, η «Γαλάζια Συμφωνία» της Ε.Ε. για τον περιορισμό των υδροβόρων καλλιεργειών.
Ποια πρέπει να είναι η πρόταση για το μέλλον όμως;
Κατά την άποψή μου, χρειάζεται ανακατεύθυνση πολιτικών και πόρων με βάση την παραγωγικότητα. Όχι να γυρίσουμε στο σύνθημα «όλα τα λεφτά, όλα τα κιλά». Ούτε στα «ιστορικά δικαιώματα». Πρέπει να γίνει η σύνδεση της ενίσχυσης με την παραγωγικότητα (όχι την παραγωγή ή τα στρέμματα αφηρημένα).
Χρειάζεται ιδιαίτερη μέριμνα για την ενίσχυση των ορεινών, μειονεκτικών, νησιωτικών περιοχών αλλά και ενίσχυση των ποιοτικών προϊόντων (ΠΟΠ και ΠΓΕ).
Επιπλέον, είναι σημαντικό να δημιουργηθεί Ταμείο για την «Προσαρμογή της Γεωργίας στην Κλιματική Κρίση».
Χρειάζεται, όμως, και διαφάνεια στην κατανομή των πόρων μέσα σε μια συνεκτική Κοινή Αγροτική Πανευρωπαϊκή Πολιτική.
Και μιας και μίλησα για διαφάνεια, σύμφωνα με δημοσίευμα του Guardian, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι «τελικοί δικαιούχοι» της ΚΑΠ δεν ήταν οι αγρότες αλλά γνωστοί δισεκατομμυριούχοι.
Στην Ελλάδα, βέβαια, τα εκατομμύρια δεν κατέληξαν σε δισεκατομμυριούχους του Forbes, αλλά «στους φραπέδες και στους χασάπηδες» και θα μου επιτρέψετε να το θέσω έτσι, γιατί αυτή είναι η πιο «light» διατύπωση από αυτές που θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω.
Έρχομαι, λοιπόν, έτσι στον Δεύτερο Άξονα: την Ελληνική Πραγματικότητα.
Μόλις, την Παρασκευή που πέρασε συζητήθηκε η Επίκαιρη Επερώτηση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στην Βουλή για την κατάρρευση του πρωτογενούς τομέα, εν μέσω της στάσης πληρωμών του ΟΠΕΚΕΠΕ. Τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά.
Δεν μιλάμε μόνο για εγκατάλειψη της υπαίθρου αλλά ακόμη και για πιθανή επισιτιστική κρίση.
Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, που είναι ένα μπλε σκάνδαλο, καθετοποιημένης διαφθοράς, το οποίο δεν ερευνά η ελληνική αλλά η ευρωπαϊκή εισαγγελία, δεν είναι απλά ένα ακόμη σκάνδαλο.
Γιατί ο ελέφαντας στο δωμάτιο είναι ο εξής: τί είδους συζήτηση για τον αγροτικό τομέα στην Ελλάδα και τις αναγκαίες ενισχύσεις μπορεί να γίνει, όταν τα στοιχεία είναι πλαστά; Και μάλιστα, τη στιγμή που ο προϋπολογισμός της ΚΑΠ στην Ελλάδα αναλογεί στο 1% του ΑΕΠ της. Αυτή είναι η µεγαλύτερη αναλογία πανευρωπαϊκά. Τί από αυτά τα λεφτά μπορούμε σοβαρά να πούμε ότι έπιασε τόπο;
Είναι καθήκον μας, και κυρίως καθήκον των υγιών πολιτικών δυνάμεων της Χώρας, να διαψεύσουμε την εικόνα της «Ελλάδας της διαφθοράς». Στο τέλος της ημέρας το μάρμαρο πληρώνουν, όχι τα ΑΦΜ που κάποιοι φρόντισαν να μην ελέγχονται, αλλά τα ΑΦΜ που κινδυνεύουν με διαγραφή λόγω λουκέτου. Και εν τέλει, η ίδια η οικονομία της χώρας, που χάνει τις υγιείς παραγωγικές της δυνάμεις.
Έρχομαι έτσι στον τρίτο άξονα: Νέο παραγωγικό πρότυπο.
Στόχος είναι, όχι μόνο να υπάρξει ανάπτυξη, αλλά αύξηση του εγχώριου προϊόντος, αντιστροφή του ισοζυγίου συναλλαγών, ενίσχυση της εργασίας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει προτείνει:
Πρώτον, μείωση του κόστους παραγωγής,
Δεύτερον, ρύθμιση των αγροτικών χρεών και την ύπαρξη ρευστότητας,
Τρίτον, διαθεσιμότητα εργατών γης και βελτίωση συνθηκών εργασίας,
Τέταρτον, ανθεκτικότητα στην κλιματική κρίση και ασφάλιση της παραγωγής,
Πέμπτον, τροποποίηση του Εθνικού Στρατηγικού Σχεδίου για την ΚΑΠ 2021-2027 μαζί με τους θεσμικούς φορείς των αγροτών κι ενεργή συμμετοχή στη διαμόρφωση της ΚΑΠ μετά το 2027.
Έρχομαι στον Έκτο Πυλώνα: το Νέο Παραγωγικό Μοντέλο.
Μακάρι να μπορούσαμε να κάνουμε αυτή τη συζήτηση. Μακάρι, οι συνθήκες να ήταν ώριμες ώστε να μπορούσαμε να μιλήσουμε για «blockchain smart contracts» από τον παραγωγό μέχρι τον καταναλωτή. Με ενσωματωμένες λύσεις IoT (internet of things) και A.I. (τεχνητή νοημοσύνη).
Φαντάζεστε, δηλαδή, να μπορούσαμε να σχεδιάσουμε την εθνική πολιτική με την παραγωγή αυτοματοποιημένη; Με «έξυπνα», αυτοεκπληρούμενα συμβόλαια στη βάση της τήρησης των όρων τους;
Για να δώσω ένα παράδειγμα: από τον παραγωγό, που φορτώνει στο καράβι 100 κιλά μέχρι το λιμάνι παράδοσης που φτάνουν 90, γιατί π.χ. τα 10 καταστράφηκαν λόγω υγρασίας, οι «αισθητήρες υγρασίας» στη συσκευασία (που είναι μια λύση «internet of things»), θα μας έλεγαν πότε αναπτύχθηκε η υγρασία και με βάση τους όρους του συμβολαίου ποιανού ευθύνη είναι. Η πληρωμή θα προσαρμοζόταν και θα γινόταν αυτόματα.
Με τον ίδιο τρόπο λειτουργεί το έξυπνο συμβόλαιο, σε μια πλατφόρμα πιστοποιημένη κι αξιόπιστη, σε όλα τα στάδια της εφοδιαστικής αλυσίδας. Έτσι μειώνονται οι μεσάζοντες, η ψαλίδα της τιμής απ’ το χωράφι στο ράφι αλλά και τα …εικονικά αρνιά. Επιπλέον διασφαλίζεται το «traceability», δηλαδή η ανιχνευσιμότητα του προϊόντος και της διαδρομής του στην αλυσίδα αξίας. Κυρίως, όμως το κράτος μπορεί να ξέρει ποιος παράγει, τί παράγει και πόσο παράγει. Ποιοι και πού μεσολαβούν και με τί κόστος. Πιστοποιημένα, από το χωράφι μέχρι τον καταναλωτή. Σκεφτείτε μόνο τις δυνατότητες που ανοίγουν για ρύθμιση της αγοράς και παρεμβατισμό στις στρεβλώσεις. Για να μην αναφέρω τις δυνατότητες για προληπτική επιτήρηση με δορυφορικό ίντερνετ της παραγωγής για ανίχνευση ασθενειών και αυτοματοποιημένο ψεκασμό με drones.
Από το 2012 η Ε.Ε. χρηματοδοτεί με το πρόγραμμα Horizon αυτού του είδους την ψηφιακή μετάβαση.Βέβαια, όταν η καινοτομία δεν περνά στην παραγωγή, η επιδότηση χάνει το σκοπό της. Όμως, στην Ελλάδα του 2025, μπορούμε έστω να κάνουμε αυτή τη συζήτηση;
Θα το θέσω με ένα παράδειγμα, όχι ακριβώς case study, αλλά για να είμαστε πρακτικοί:
Όπως, ίσως κάποιοι από εσάς γνωρίζετε, προέρχομαι από την Άρτα. Η Άρτα είναι γνωστή για τα πορτοκάλια της – τον κάμπο της Άρτας. Αυτή τη στιγμή, ο κάμπος απειλείται με ερημοποίηση. Τί θέλει ο αγρότης, ο κάθε αγρότης για να μείνει στον τόπο του; Πέρα από τα αναγκαία για την παραγωγή: υποδομές, αγροεφόδια, εργατικά χέρια, αγροτικό ρεύμα κλπ. Δεν θέλει τα πολύ βασικά; Δεν θέλει σχολείο για τα παιδιά του; Δεν θέλει νοσοκομείο στην περιοχή; Δεν θέλει δημόσιες πολιτικές υγείας, παιδείας, πρόνοιας και στέγης;
Οι δημόσιες πολιτικές κουμπώνουν με έναν τρόπο που είναι αδύνατο να λύσεις την εξίσωση, αφήνοντας μεταβλητές εκτός. Πάντως αυτή τη στιγμή είμαστε ακόμη πολύ πίσω. Μας λείπουν τα βασικά. Αυτή η κουβέντα πρέπει να γίνει και να γίνει με ειλικρίνεια.
Σε κάθε περίπτωση, το παραγωγικό μοντέλο στηρίζεται στον σχεδιασμό, στην επιστήμη, στην ανθεκτικότητα, στις δημόσιες πολιτικές για την ύπαιθρο, αλλά έχει και προτάσεις για ειδικούς, σημαντικούς κλάδους, όπως η κτηνοτροφία, η μελισσοκομία, η αλιεία κλπ.
Ο στόχος πρέπει να είναι η ενίσχυση της συνεργασίας και της θέσης των αγροτών στις αλυσίδες αξίας.
Και με δυο λόγια όσο κι αν οι τράπεζες και οι ενδιάμεσοι συνιστούν κρίκους της αλυσίδας, στόχος της πολιτείας πρέπει να είναι η ενίσχυση του πρώτου κρίκου, δηλαδή των παραγωγών.
Η περιφερειακή συνοχή, η διατήρηση της ζωής στην ύπαιθρο και η διασφάλιση της παραγωγής πρέπει να αποτελέσουν Εθνικούς στόχους.
Η εγκληματική οργάνωση στον ΟΠΕΚΕΠΕ έχει την σφραγίδα της ΝΔ
“Η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη υπέστη μια συμβολική ήττα από την απεργία πείνας του κ. Ρούτσι και επιχείρησε να κάνει ρελάνς με την αιφνιδιαστική τροπολογία με την οποία προσπαθεί να αποκλείσει το χώρο από την έκφραση λαϊκών αιτημάτων”, επισήμανε ο βουλευτής Δράμας και Τομεάρχης Εσωτερικων του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Ι. Ξανθόπουλος, μιλώντας στην εκπομπή “Χωρίς Χρώμα¨του τηλεοπτικού σταθμού ΑRT TV.“Υπάρχει συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο που προστατεύει τις αρχαιότητες και τα πολιτιστικά μνημεία. Η συγκεκριμένη ρύθμιση πάσχει, έχει σοβαρά νομικά προβλήματα. Είναι νομικά διάτρητη γιατί ενώ είναι ποινικού χαρακτήρα δεν τιμωρεί κάποια πράξη αλλά την παρουσία στο χώρο. Γι αυτό δεν έχει υπόσταση και είναι πρακτικά ανεφάρμοστη.”, συμπλήρωσε.
“Η τροπολογία δημιουργεί επίσης ένα πολύ σοβαρό πολιτικό ζήτημα καθώς με πρόσχημα την προστασία του μνημείου περιστέλλεται ένα δικαίωμα των πολιτών. Εξαιρείται μια περιοχή της χώρας από το δικαίωμα των πολιτών να διαδηλώνουν. Διότι οι πολίτες δεν διαδηλώνουν στον Αγνωστο Στρατιώτη αλλά μπροστά από τη Βουλή. Αφαιρεί έτσι ένα δικαίωμα που έχει κατακτηθεί, μπροστά από ένα χώρο με βαθύ συμβολισμό και που δεν είναι ο Άγνωστος Στρατιώτης αλλά η Βουλή, το πιο εμβληματικό σημείο της πρωτεύουσας και επίκεντρο των πολιτικών εξελίξεων”. τόνισε.
Απαντώντας στη συνέχεια σε ερωτήσεις για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, σημείωσε ότι είναι το έγγραφο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και η σχηματισθείσα δικογραφία που ζητά να διερευνηθούν οι συγκεκριμένοι δυο υπουργοί της ΝΔ, Βορίδης και Αυγενάκης αλλά και άλλα στελέχη της ΝΔ για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης και διασπάθιση κοινοτικών πόρων. “Μιλάμε για εγκληματική οργάνωση με απόλυτη ευθύνη της ΝΔ γιατί ο Φραπές ήταν αγροτοσυνδικαλιστής της ΝΔ, ο Χασάπης υποψήφιος βουλευτής της ΝΔ, ο κ Μελάς, πρώην αντιπρόεδρος, ήταν υπ. Ευρωβουλευτής της ΝΔ, ο κ. Ζερβός πρώην αντιπρόεδρος, του ΟΠΕΚΕΠΕ, μέλος της Π.Γ της ΝΔ. Η κυβέρνηση είχε επίγνωση ότι υπήρχε εστία ανωμαλίας. Ο κ. Βάρρας έφυγε από τον ΟΠΕΚΕΠΕ και πήγε στο Μέγαρο Μαξίμου και μη πει κανείς ότι δεν ενημέρωσε για το τι γινόταν. Η υπόθεση μας έχει κοστίσει σε χρήμα και αξιοπιστία. Οι έντιμοι αγρότες έχασαν χρήματα που υπεξαίρεσαν τα μέλη της συμμορίας… Η ίδια η Ευρωπαία Εισαγγελέας μας είπε ότι ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι το ακρωνύμιο της διαφθοράς. Και δυστυχώς το σύστημα εξακολουθεί να είναι διάτρητο”, κατέληξε ο κ. Ξανθόπουλος.
Επίκαιρη Ερώτηση προς τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων
Επίκαιρη ερώτηση κατέθεσε προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Κώστα Τσιάρα, ο Τομεάρχης του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία και Βουλευτής Λάρισας κ. Βασίλης Κόκκαλης, με θέμα: «Δώστε τέλος σήμερα στην καταστρατήγηση και στρέβλωση της τεχνικής λύσης. Σύνδεση των βοσκοτοπικών δικαιωμάτων με την παραγωγή και παράδοση γάλακτος.»
Ο κ. Κόκκαλης κατηγορεί ευθέως την κυβέρνηση ότι νομιμοποίησε μέσω της ΚΥΑ 1217/264725 (05-10-2021) μια πρακτική που είχε οδηγήσει σε εκτεταμένες στρεβλώσεις και εικονικές δηλώσεις ζωικού κεφαλαίου, κυρίως στην Κρήτη, με αποτέλεσμα την αδικαιολόγητη κατανομή βοσκοτόπων και κοινοτικών ενισχύσεων.
Όπως επισημαίνει ο βουλευτής, από το 2019 έως το 2021 καταγράφηκε στην Κρήτη μια ανεξέλεγκτη αύξηση του δηλωμένου ζωικού κεφαλαίου, χωρίς αυτή να συνοδεύεται από ανάλογη αύξηση στην παραγωγή ή παράδοση γάλακτος – σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ.
Η εικόνα, όπως καταγγέλλεται, παραπέμπει σε μαζικές εικονικές δηλώσεις ζώων, οι οποίες αλλοίωσαν την ισορροπία στη διανομή βοσκοτόπων και ζημίωσαν χιλιάδες πραγματικούς κτηνοτρόφους της ηπειρωτικής Ελλάδας.
Η αρχική ΚΥΑ 873/55993/2015 προέβλεπε ότι το πλεόνασμα βοσκοτόπων θα μπορούσε να διατεθεί μόνο εντός της ίδιας ή γειτονικής Χωρικής Ενότητας (Χ.Ε.), με στόχο τη δίκαιη κατανομή και τη στήριξη των μετακινούμενων κτηνοτρόφων.
Ωστόσο, με την ΚΥΑ του 2021, η κυβέρνηση κατάργησε τον γεωγραφικό περιορισμό και επέτρεψε τη μεταφορά βοσκοτόπων ακόμα και εκτός Ηπειρωτικής Ελλάδας, ανοίγοντας – όπως υποστηρίζει ο κ. Κόκκαλης – τον δρόμο για μαζική καταστρατήγηση του συστήματος.
Ο Λαρισαίος βουλευτής κάνει λόγο για «νομιμοποίηση της εκτροπής» και ζητά από τον Υπουργό να καταργήσει άμεσα την επίμαχη ΚΥΑ του Οκτωβρίου 2021, επαναφέροντας σε ισχύ την αρχική ρύθμιση του 2015, μέχρι την ολοκλήρωση των Διαχειριστικών Σχεδίων Βόσκησης.
«Δεν μπορεί το κράτος να επιβραβεύει τους εικονικούς κτηνοτρόφους εις βάρος των πραγματικών παραγωγών», αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Κόκκαλης, τονίζοντας ότι η σημερινή κατάσταση υπονομεύει την αξιοπιστία του αγροτικού μηχανισμού, στρεβλώνει τον ανταγωνισμό και σπαταλά ευρωπαϊκούς πόρους.
Αναλυτικά η επίκαιρη ερώτηση:
Αθήνα, 21 Οκτωβρίου 2025
ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων
Θέμα: «Δώστε τέλος σήμερα στην καταστρατήγηση και στρέβλωση της τεχνικής λύσης. Σύνδεση των βοσκοτοπικών δικαιωμάτων με την παραγωγή και παράδοση γάλακτος»
Κ. Υπουργέ,
Σύμφωνα με την ΚΥΑ 873/55993/2015 (ΦΕΚ β’ 942) ορίσθηκε στην παρ. 10 του άρθρου: 4 ότι: «Τυχόν περίσσεια βοσκότοπων που προκύπτει σύμφωνα με την παρ. 8 χρησιμοποιείται ως απόθεμα και μπορεί να κατανεμηθεί σε μετακινούμενους κτηνοτρόφους που έχουν την έδρα της εκμετάλλευσης τους στην ίδια ή άλλη Χ.Ε. οι κτηνοτρόφοι οφείλουν αυτοβούλως να δηλώνουν την πρόθεση αυτή στην αίτησή τους».
Από το έτος 2019 έως και το έτος 2021 είχαμε μια ανεξέλεγκτη αύξηση του ζωικού κεφαλαίου στην Κρήτη η οποία όμως επ’ ουδενί ΔΕΝ συμβάδιζε με την παραγόμενη-παραδοτέα ποσότητα γάλακτος (σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία- έγγραφα του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ).
Προφανέστατα συνεπώς η αύξηση αυτή –τουλάχιστον στο μεγαλύτερο μέρος της- ήταν εικονική.
Δυστυχώς όμως, στις 05-10-2021 εξεδόθη η ΚΥΑ (ΥΠΑΑΤ & ΥΠΕΝ) 1217/264725 (ΦΕΚ Β’) η οποία ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΕ αυτήν την εκτροπή με την ανεξέλεγκτη δήλωση εικονικού ζωικού κεφαλαίου και συγκεκριμένα στο άρθρο 1 παρ. 6 ορίστηκε ότι: ¨Μετά την κάλυψη των απαιτήσεων σε βοσκότοπο των κτηνοτρόφων της οικείας Χ.Ε. τυχόν περίσσεια βοσκοτόπων που προκύπτει σύμφωνα με την παρ. 8 χρησιμοποιείται ως απόθεμα. Το απόθεμα αυτό μπορεί να κατανεμηθεί σε κτηνοτρόφους με έδρα εκμετάλλευσης σε διαφορετική Χ.Ε. αποκλειστικά για την ενεργοποίηση των δικαιωμάτων του σε ΠΕ1».
Αφαίρεσε επίσης τον περιορισμό της «ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ».
Επειδή μέχρι και σήμερα η κατανομή των βοσκοτοπικών δικαιωμάτων γίνεται με την στρέβλωση της τεχνικής λύσης η οποία έλαβε χώρα στις 05-10-2021.
Ερωτάσθε κ. Υπουργέ,
Προτίθεστε να καταργήσετε την –ως άνω- ΚΥΑ (Οκτ. 2021) και να επαναφέρετε σε ισχύ την αρχική ΚΥΑ 8731/55993/2015 (ΦΕΚ Β’ 942) μέχρι σύνταξης και κατάρτισης των Διαχειριστικών Σχεδίων Βόσκησης;
Θέμα: «Μπαλάκι» μεταξύ Υπουργείων το έργο αποκατάστασης της λιμνοδεξαμενής Αλοννήσου
Το νησί της Αλοννήσου, όπως και η πλειονότητα των ελληνικών νησιών, είναι διαρκώς αντιμέτωπο με το μείζον πρόβλημα της επάρκειας του υδατικού αποθέματος, το οποίο τα τελευταία χρόνια βαίνει διαρκώς εντονότερο λόγω των επιπτώσεων της κλιματικής κρίσης αλλά και της αύξησης του πληθυσμού στο νησί τους θερινούς μήνες λόγω τουριστικής προσέλευσης.
Μέχρι σήμερα, το νερό που καταναλώνουν οι πολίτες και οι επισκέπτες της Αλοννήσου προέρχεται από τη μέθοδο της αφαλάτωσης, μία διαδικασία που είναι ιδιαίτερα κοστοβόρα.
Ένα έργο που αναμενόταν να βελτιώσει σημαντικά το πρόβλημα της υδατικής επάρκειας του νησιού είναι ο αποταμιευτήρας. Το έργο ξεκίνησε το 2006 με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ και τον κρατικό προϋπολογισμό. Κύριος του έργου ήταν το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης.
Η κατασκευή του ταμιευτήρα ολοκληρώθηκε το 2013 όπου και κρίθηκε παραδοτέο, με το συνολικό κόστος να ανέρχεται 12,5 εκατομμύρια ευρώ. Σήμερα, 12 χρόνια μετά ο αποταμιευτήρας, λόγω αστοχιών, δεν επιτελεί τον σκοπό για τον οποίο κατασκευάστηκε.
Μετά από ημέρες έντονων βροχοπτώσεων η κοίτη της λιμνοδεξαμενής παραμένει άδεια. Το υλικό που χρησιμοποιήθηκε για την μόνωση της λιμνολεκάνης δεν ήταν κατάλληλο με αποτέλεσμα η λιμνοδεξαμενή να μην συγκρατεί το νερό που συγκεντρώνει.
Αποτέλεσμα, ένα έργο 12,5 εκατομμυρίων ευρώ να «λιμνάζει» και η κοινωνία της Αλοννήσου να στερείται για πάνω από 10 χρόνια τη δυνατότητα επαρκούς και ποιοτικής υδροδότησης.
Από τον Μάιο του 2022, ο Πρωθυπουργός, μετά από σύσκεψη με τους Δημάρχους των Σποράδων, είχε δεσμευθεί για άμεση εκταμίευση κονδυλίων – με εντολή στον τότε Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης – για την αποκατάσταση των αστοχιών στην λιμνοδεξαμενή Αλοννήσου προκειμένου να καταστεί λειτουργική.
Από τότε μέχρι σήμερα κανένα έργο αποκατάστασης δεν έχει εκκινήσει, ενώ το έργο φαίνεται να «περιφέρεται» έργου από Υπουργείο σε Υπουργείο.
Η σχετική Επίκαιρη Ερώτηση που καταθέσαμε στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης ως αρμόδιο Υπουργείο για την υλοποίηση του έργου, παραπέμφθηκε λόγω αναρμοδιότητας στο Υπουργείο Υποδομών, το οποίο με τη σειρά του δήλωσε και αυτό αναρμόδιο και παρέπεμψε στο Υπουργείο Εσωτερικών,
Την ίδια ώρα, στην Αλόννησο, έξω από το έργο της λιμνοδεξαμενής, υπάρχει σχετική πινακίδα στην οποία αναγράφεται ακόμα ως αρμόδιος φορέας υλοποίησης το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης.
Κατόπιν των ανωτέρω,
Ερωτώνται οι κ.κ Υπουργοί:
Γνωρίζουν ότι ένα έργο 12,5 εκατομμυρίων ευρώ εδώ και 12 χρόνια παραμένει ανενεργό μη μπορώντας να επιτελέσει τον σκοπό για τον οποίο κατασκευάστηκε;
Ποιος φορέας είναι τελικά αρμόδιος την τεχνική αποκατάσταση και λειτουργία του αποταμιευτήρα;
Υπάρχει και αν ναι ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα για την υλοποίηση των αποκαταστάσεων του έργου;
Προτίθενται να προβούν στις αναγκαίες ενέργειες για να υπάρξει πλήρη διαφάνεια για τα 12,5 εκατομμύρια δημόσιο χρήμα που δαπανήθηκαν για ένα έργο που τελικά δεν λειτούργησε ποτέ;
Ο Βουλευτής Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ,Ανδρέας Παναγιωτόπουλος με την συνυπογραφή του Βουλευτή Μαγνησίας και Τομεάρχη Υποδομών Αλέξανδρου Μεϊκόπουλου κατέθεσε κοινοβουλευτική ερώτηση προς τους Υπουργούς Υποδομών και Μεταφορών και Αγροτικής Ανάπτυξης αναδεικνύοντας την πλήρη απουσία της Αχαΐας από τον εθνικό σχεδιασμό αρδευτικών έργων παρά τη διαθεσιμότητα πόρων από το Ταμείο Ανάκαμψης, το πρόγραμμα “Ύδωρ 2.0” και άλλα χρηματοδοτικά εργαλεία.
Η Αχαΐα αποτελεί έναν από τους πιο παραγωγικούς νομούς της χώρας με έντονη αγροτική και κτηνοτροφική δραστηριότητα. Ωστόσο, η παντελής έλλειψη σύγχρονων αρδευτικών έργων αφήνει τους παραγωγούς εκτεθειμένους στην κλιματική κρίση, την ξηρασία και τις ακραίες καιρικές μεταβολές.
Ο Βουλευτής επισημαίνει ότι τα αρδευτικά έργα αποτελούν πλέον υπαρξιακή ανάγκη του πρωτογενούς τομέα ενώ δεν νοείται σύγχρονη και βιώσιμη γεωργία χωρίς τέτοιες στοιχειώδης υποδομές. Η μοναδική υποδομή που λειτουργεί είναι η λιμνοδεξαμενή Ντασκά στην Ερυμάνθεια Τριταίας, ενώ το έργο μεταφοράς νερού από το φράγμα Πηνειού προς τη Δυτική Αχαΐα παραμένει στάσιμο, παρά τις δεσμεύσεις ακόμη και του Πρωθυπουργού.
Η Αχαΐα, παρά το όψιμο, καθυστερημένο και αποπροσανατολιστικό ενδιαφέρον όπως εκφράστηκε από την επίσκεψη Μπακογιάννη, εξακολουθεί να στηρίζεται σε γεωτρήσεις και πεπαλαιωμένα συστήματα άρδευσης, γεγονός που καθιστά την παραγωγή μη βιώσιμη και αυξάνει το κόστος για τους αγρότες.
Ο Ανδρέας Παναγιωτόπουλος ρωτά τους αρμοδίους Υπουργούς γιατί η Αχαΐα έχει βρεθεί εκτός του σχεδιασμού για τα αρδευτικά έργα, για την τύχη του έργου μεταφοράς νερού από τον Πηνειό προς τον κάμπο της Δυτικής Αχαΐας αλλά και την πορεία υλοποίησης των υπόλοιπων αρδευτικών έργων στην Ελλάδα και τον κίνδυνο απένταξής τους από τα χρηματοδοτικά προγράμματα εξαιτίας των μεγάλων καθυστερήσεων.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:
ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τους κ.κ. Υπουργούς
Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων
Υποδομών και Μεταφορών
Θέμα:«Εκτός αρδευτικού σχεδιασμού η Αχαΐα: Απουσία έργων άρδευσης παρά τη διαθεσιμότητα πόρων»
Ο Νομός Αχαΐας διαθέτει έναν από τους πλέον δυναμικούς αγροτοκτηνοτροφικούς τομείς της χώρας, με έντονη δραστηριότητα τόσο στη φυτική όσο και στη ζωική παραγωγή. Στις βασικές καλλιέργειες περιλαμβάνονται η ελιά, το αμπέλι, τα οπωροκηπευτικά, οι θερμοκηπιακές καλλιέργειες και τα εσπεριδοειδή. Η κτηνοτροφία, και ιδιαίτερα η αιγοπροβατοτροφία, αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την περιφερειακή ανάπτυξη. Το 2024, στην Αχαΐα παρήχθησαν πάνω από 38.000 τόνοι πρόβειου γάλακτος και 9.000 τόνοι γίδινου, κατατάσσοντας την περιοχή ανάμεσα στις ισχυρότερες περιφέρειες της χώρας στον κλάδο.
Η κλιματική αλλαγή εντείνει της πιέσεις στον πρωτογενή τομέα, με της αυξανόμενες θερμοκρασίες, της ακραίες καιρικές μεταβολές, της παρατεταμένες περιόδους ξηρασίας και της απότομες βροχοπτώσεις να διαταράσσουν τα καλλιεργητικά πρότυπα, να μειώνουν της αποδόσεις και να καθιστούν της καλλιέργειες πιο ευάλωτες σε ασθένειες και επιβλαβείς οργανισμούς. Η άνιση κατανομή των βροχοπτώσεων και η εξάντληση των φυσικών υδάτινων πόρων εντείνουν την ανάγκη για σύγχρονα και επαρκή αρδευτικά δίκτυα. Δυστυχώς, στην Αχαΐα τέτοια έργα είτε απουσιάζουν πλήρως είτε είναι πεπαλαιωμένα και ανεπαρκή. Η αναγκαιότητα για έναν βιώσιμο, τεχνολογικά εκσυγχρονισμένο και προσαρμοσμένο στις νέες κλιματικές συνθήκες αρδευτικό σχεδιασμό είναι πλέον επιτακτική, τόσο για τη διατήρηση της παραγωγής όσο και για τη διατροφική ασφάλεια.
Το πρόβλημα του κινδύνου της ερημοποίησης δεν είναι καινούργιο. Ήδη από το 1999, με την κατάθεση του πρώτου Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την Καταπολέμηση της Ερημοποίησης, είχαν επισημανθεί οι ζώνες υψηλού κινδύνου, στις οποίες συμπεριλαμβανόταν και η Αχαΐα, ως περιοχή με φθίνουσα βροχόπτωση, υψηλή πίεση στους υδατικούς πόρους και μεγάλη εξάρτηση από την αγροτική δραστηριότητα.
Παρά τις προειδοποιήσεις εκείνης της περιόδου και τις επανειλημμένες επιστημονικές επισημάνσεις, δεν προχώρησε έγκαιρα η υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού πρόληψης και διαχείρισης της ερημοποίησης, με αποτέλεσμα η ύπαιθρος της Αχαΐας να παραμένει εκτεθειμένη και απροστάτευτη απέναντι στις συνέπειες της κλιματικής κρίσης. Το γεγονός αυτό καθίσταται ακόμη πιο προβληματικό σήμερα, καθώς η κυβέρνηση, παρά τη διαθεσιμότητα σημαντικών χρηματοδοτικών εργαλείων, όπως το Ταμείο Ανάκαμψης και άλλα εθνικά και ευρωπαϊκά κονδύλια, δεν έχει καταρτίσει ούτε υλοποιήσει κάποιον συγκροτημένο σχεδιασμό αρδευτικών έργων για τον Νομό Αχαΐας. Η απουσία πολιτικής βούλησης για στοχευμένες παρεμβάσεις σε μια περιοχή γνωστής υψηλής τρωτότητας εγείρει εύλογα ερωτήματα για την ισότιμη κατανομή των δημόσιων πόρων και την προτεραιοποίηση των αναγκών της περιφέρειας.
Έτσι, η σημερινή κατάσταση στον τομέα των αρδευτικών υποδομών στην Αχαΐα παραμένει στάσιμη, καθώς κανένα σημαντικό έργο δεν έχει ενταχθεί στα εξαγγελθέντα εθνικά ή ευρωπαϊκά προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης (όπως το Ταμείο Ανάκαμψης, το Πρόγραμμα «Ύδωρ 2.0» ή οι ΣΔΙΤ του ΥΠΑΑΤ). Η μόνη λιμνοδεξαμενή που λειτουργεί στο Νομό είναι η λιμνοδεξαμενή Ντασκά στην Τριταία. Αντίστοιχα, το σχέδιο επέκτασης του δικτύου από το φράγμα Πηνειού για την άρδευση του κάμπου της Δυτικής Αχαΐας, μέσω της κατασκευής σύγχρονου δικτύου, παραμένει ανενεργό και χωρίς πρόοδο παρά τις κυβερνητικές εξαγγελίες και τη δέσμευση του ίδιου του πρωθυπουργού. Σε μια περιοχή, μάλιστα, όπου υπάρχει υφαλμύρωση του υδροφόρου ορίζοντα.
Από την άλλη πλευρά, η εξάρτηση από τις γεωτρήσεις αποτελεί πλέον πρακτική μη βιώσιμη, καθώς εντείνει την εξάρτηση από ένα φθίνον φυσικό απόθεμα, αντί να επενδύει σε σύγχρονες και ορθολογικές λύσεις συλλογικής άρδευσης ενώ αυξάνει σημαντικά και το κόστος του παραγωγού. Εκτός από τις γεωτρήσεις, ένας σημαντικός αριθμός παραγωγών στην Αχαΐα εξακολουθεί να βασίζεται σε παρωχημένες μεθόδους άρδευσης, όπως η άρδευση με ανοιχτά αυλάκια ή επιφανειακή ροή χωρίς πίεση, που χαρακτηρίζονται από τεράστια απώλεια νερού λόγω εξάτμισης, διαρροών και ανεπαρκούς στόχευσης. Η απουσία κλειστών δικτύων χαμηλής πίεσης, σταθερής παροχής και ψηφιακής παρακολούθησης δεν επιτρέπει τον ορθολογικό προγραμματισμό της άρδευσης σε μια περίοδο όπου η κλιματική κρίση απαιτεί ακριβώς το αντίθετο: τεχνολογικά προηγμένα, αποδοτικά και βιώσιμα αρδευτικά συστήματα.
Επειδή η Αχαΐα αποτελεί έναν από της πλέον παραγωγικούς νομούς της χώρας στον πρωτογενή τομέα, με σημαντική συμβολή στην εθνική αγροτική οικονομία,
Επειδή οι επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης είναι ήδη εμφανείς και επιδεινώνονται χωρίς την ύπαρξη κατάλληλων υποδομών προσαρμογής,
Επειδή η περιοχή δεν έχει ενταχθεί σε κανένα πρόγραμμα εθνικού ή ευρωπαϊκού σχεδιασμού αρδευτικών έργων, παρά τη διαθεσιμότητα σημαντικών χρηματοδοτικών εργαλείων,
Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί
Για ποιο λόγο ο Νομός Αχαΐας, παρά τη σημαντική του αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή, δεν έχει συμπεριληφθεί μέχρι σήμερα σε κανένα χρηματοδοτούμενο πρόγραμμα αρδευτικών έργων;
Προτίθεται το Υπουργείο να καταρτίσει ή να εντάξει άμεσα συγκεκριμένο σχέδιο αρδευτικών παρεμβάσεων για την Αχαΐα, και αν ναι, ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα και η χρηματοδοτική πηγή για την υλοποίησή του;
Σε ποια φάση βρίσκεται ο σχεδιασμός και η υλοποίηση του έργου μεταφοράς νερού από το φράγμα Πηνειού προς τη Δυτική Αχαΐα;
Πόσα και ποια έργα του Ταμείου Ανάκαμψης έχουν ενταχθεί και δημοπρατηθεί και αν υπάρχει ο κίνδυνος κάποια να απενταχθούν;
Ακόμη ένα επεισόδιο κυβερνητικής ανικανότητας και ασυνέπειας καταγράφεται στον αγροτικό τομέα, καθώς παραμένουν απλήρωτοι οι κτηνοτρόφοι που συμμετέχουν στη δράση Π3-70-1.5 «Διατήρηση απειλούμενων αυτόχθονων φυλών αγροτικών ζώων». Παρά τις αλλεπάλληλες δεσμεύσεις της κυβέρνησης και του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων για εξόφληση μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου, τα χρήματα δεν έχουν καταβληθεί, βυθίζοντας τους παραγωγούς σε οικονομική απόγνωση.
Με πρωτοβουλία του Τομεάρχη Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία κ. Βασίλη Κόκκαλη, 12 βουλευτές καταθέτουν νέα κοινοβουλευτική ερώτηση προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, καταγγέλοντας την αθέτηση κάθε υπόσχεσης και ζητώντας απαντήσεις για τις σοβαρές καθυστερήσεις που απειλούν την ίδια την επιβίωση των εκτροφέων.
Σύμφωνα με την ερώτηση, η πληρωμή για το πρώτο έτος δεσμεύσεων (2024) έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί ως τις 30 Ιουνίου 2025, ενώ ακόμη και η δεύτερη, παραταθείσα προθεσμία της 15ης Οκτωβρίου 2025, που η ίδια η κυβέρνηση υποσχέθηκε, παρήλθε χωρίς καμία ενέργεια. Οι παραγωγοί, όπως τονίζεται, έχουν τηρήσει όλες τις συμβατικές τους υποχρεώσεις από τον περασμένο Μάιο, όμως το Υπουργείο εξακολουθεί να μην ανταποκρίνεται ούτε στα στοιχειώδη.
Η δράση αφορά πενταετές πρόγραμμα ενίσχυσης της διατήρησης των αυτόχθονων φυλών ζώων, που ανήκει στον 2ο πυλώνα της ΚΑΠ (Αγροτική Ανάπτυξη) και δεν συνδέεται με τα προβλήματα των βοσκοτόπων ή το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπως διευκρινίζουν οι βουλευτές.
Παρόλα αυτά, φαίνεται πως τεχνικές και διοικητικές δυσλειτουργίες στον Οργανισμό Πληρωμών έχουν «παγώσει» τις διαδικασίες. Ο κ. Κόκκαλης ζητά να μάθει αν υπάρχει καν το απαραίτητο λογισμικό ώστε να είναι τεχνικά δυνατή η πληρωμή, αφήνοντας σαφή υπαινιγμό για ανικανότητα και προχειρότητα στη διαχείριση του συστήματος.
Η αθέτηση των πληρωμών έχει οδηγήσει χιλιάδες εκτροφείς σε οικονομική ασφυξία, καθώς αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους απέναντι σε προμηθευτές, τράπεζες και φορολογικές αρχές. Πολλοί μάλιστα κινδυνεύουν να διακόψουν τη δραστηριότητά τους, χάνοντας την ενίσχυση για όλη την πενταετία.
Όπως σημειώνει ο τομεάρχης Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων , η στάση της κυβέρνησης έχει τραγικές συνέπειες για τις τοπικές κοινωνίες και την εθνική οικονομία, πλήττοντας καίρια τον πρωτογενή τομέα που ήδη δοκιμάζεται από την ακρίβεια και τις φυσικές καταστροφές.
Με την Ερώτησή τους, οι βουλευτές καλούν τον αρμόδιο Υπουργό να απαντήσει:
Γιατί δεν έγινε η πληρωμή ούτε ως τις 15 Οκτωβρίου;
Υπάρχει έτοιμο το πληροφοριακό σύστημα του ΟΠΕΚΕΠΕ;
Ποια είναι η νέα ημερομηνία εξόφλησης για το 2024;
Πότε και με ποιο ποσοστό θα δοθεί η προκαταβολή του 2025;
Η καταληκτική ημερομηνία προκαταβολής, για το 1ο έτος δεσμεύσεων της παρέμβασης Π3-70-1.5 «Διατήρηση απειλούμενων αυτόχθονων φυλών αγροτικών ζώων» ήταν η 30η Νοεμβρίου 2024. Η καταληκτική δε ημερομηνία εξόφλησης του 1ου έτους, η 30η Ιουνίου 2025. Όπως είναι γνωστό, καμία από αυτές τις ημερομηνίες δεν τηρήθηκε και καμία πληρωμή δεν πραγματοποιήθηκε.
Με πρόσφατες ανακοινώσεις, δηλώσεις και γραπτές δεσμεύσεις προς τους ενδιαφερόμενους, από στελέχη του ΥΠΑΑΤ, του ΟΠΕΚΕΠΕ αλλά και της κυβέρνησης γενικότερα, δημιουργήθηκε η πεποίθηση, έως και βεβαιότητα ότι η πληρωμή της εν λόγω δράσης, μαζί με άλλες, θα λάμβανε χώρα έως την 15η Οκτωβρίου του 2025.
Δυστυχώς, για μια ακόμη φορά, υπήρξατε απολύτως αναξιόπιστοι και οι παραγωγοί έμειναν πάλι απλήρωτοι και εκτεθειμένοι έναντι των προμηθευτών, των πιστωτών και των υποχρεώσεών τους.
Η συγκεκριμένη δράση, η οποία είναι πενταετούς διάρκειας, με ετήσιες δεσμεύσεις, εντάσσεται στον 2ο πυλώνα (αναπτυξιακό), και δεν εξαρτάται σε καμία περίπτωση από βοσκότοπο, δημόσιο ή ιδιωτικό, πραγματικό ή πλασματικό. Δεν εμπλέκεται δηλαδή με κανέναν τρόπο, στο εν εξελίξει μεγάλο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Επειδή, οι παραγωγοί-εκτροφείς που συμμετέχουν στη συγκεκριμένη δράση έχουν εκπληρώσει τις συμβατικές τους υποχρεώσεις, για το έτος 2024 από την 21η Μαΐου του 2025,
Επειδή, η καταληκτική ημερομηνία για την καταβολή των ενισχύσεων αυτής της δράσης, δηλαδή ή 30η Ιουνίου 2025, αλλά και η 15η Οκτωβρίου, η ημερομηνία δηλαδή όπου μετέπειτα δεσμευτήκατε ότι θα πραγματοποιήσετε την πληρωμή, έχουν παρέλθει προ πολλού,
Επειδή, πλησιάζει και η καταληκτική ημερομηνία καταβολής της προκαταβολής του 2ου έτους δεσμεύσεων (2025), δηλαδή η 30η Νοεμβρίου 2025,
Επειδή, η αθέτηση των συμβατικών και συμπεφωνημένων υποχρεώσεων της πολιτείας έναντι των παραγωγών τους έχει οδηγήσει σε οικονομική ασφυξία, με τραγικές συνέπειες για τις τοπικές αλλά και την εθνική οικονομία, με έντονο κοινωνικό αντίκτυπο.
Ερωτάται ο αρμόδιος κ. Υπουργός:
Γιατί δεν πραγματοποιήθηκε η εν λόγω πληρωμή, ούτε καν την 15η Οκτωβρίου;
Υπάρχει το κατάλληλο λογισμικό, στο πληροφοριακό σύστημα του ΟΠΕΚΕΠΕ, ώστε να είναι δυνατή τεχνικά η πραγματοποίηση της πληρωμής;
Ποιος είναι ο προγραμματισμός και ποια η νέα ημερομηνία για την πληρωμή της δράσης για το 2024;
Ποιος είναι ο προγραμματισμός, ποια η ημερομηνία καταβολής και ποιο το ποσοστό της προκαταβολής για το 2025;
Δήλωση on camera του εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στην Εξεταστική Επιτροπή για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, Βασίλη Κόκκαλη, στο Περιστύλιο της Βουλής
Επειδή, όπως έχουν καταθέσει αρκετοί μάρτυρες στην Εξεταστική, παρατηρήθηκε ασυνήθιστα μεγάλη αύξηση του ζωικού κεφαλαίου από το 2019 έως και σήμερα, η οποία δεν συμβαδίζει με την ποσότητα του γάλακτος που παραδόθηκε και επειδή το ζωικό κεφάλαιο θεμελιώνει επιδοτήσεις, ζητήσαμε να μας χορηγηθούν όλα τα απαραίτητα στοιχεία ζωικού κεφαλαίου. Αλλά και η παράδοση γάλακτος από το 2015 έως και σήμερα.
Όλα στο φως, όλα προς όφελος των έντιμων αγροτών και κτηνοτρόφων.
Κοινή ανακοίνωση του Τμήματος Αγροτικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και του Τομεάρχη της ΚΟ, Βασίλη Κόκκαλη
Όταν την προηγούμενη Παρασκευή 17 Οκτωβρίου, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, στο πλαίσιο της Επίκαιρης Επερώτησης για τον πρωτογενή τομέα, ανέδειξε, πέρα των πολλών άλλων, τα τεράστια προβλήματα της Ελληνικής κτηνοτροφίας, κατά τα χρόνια της Κυβέρνησης Μητσοτάκη, απαίτησε, ταυτόχρονα, την άμεση και έγκυρη ομαλοποίηση των επιδοτήσεων προς τους κτηνοτρόφους μας, σαν ένα ελάχιστο και αυτονόητο μέσο για την ανάταξη του χειμαζόμενου κτηνοτροφικού κόσμου.
Αντ’ αυτού, το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων, με τις πρόσφατες πληρωμές του ΟΠΕΚΕΠΕ, που τόσο «πολυδιαφήμισε» ο κ. Τσιάρας, αλλά και ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης, σε ένα από τα καθιερωμένα κυριακάτικα, διαδικτυακά του, «διαγγέλματα», για άλλη μια φορά απέδειξαν την αναλγησία τους, την απαξίωσή τους και την αναξιοπιστία τους, προς τους κτηνοτρόφους μας. Σήμερα, μάλιστα, που η επιδημία της ευλογιάς, «σαρώνει» και εξοντώνει τα αιγοπρόβατα και η Κυβέρνηση έχει αποτύχει παταγωδώς στην αναχαίτιση της εξάπλωσής της.
Έτσι, οδεύοντας πλέον προς τα τέλη του Οκτωβρίου, οι οφειλές προς τους κτηνοτρόφους μας υπερβαίνουν τα 96 εκατ. ευρώ (20 εκ. για την «παλιά» βιολογική κτηνοτροφία, 10 εκ. για τις συνδεδεμένες ενισχύσεις, 20 εκ. για τις σπάνιες φυλές και 46 εκ. για το de minimis των ζωοτροφών), χωρίς να συνυπολογίζεται σε αυτές η εξισωτική αποζημίωση και βέβαια να «αναμένεται» ακόμα η προκαταβολή της βασικής ενίσχυσης του 2025, που διαρκώς μετακινείται χρονικά, με διάφορες «προφάσεις εν αμαρτίαις», με κυριότερη τους «αναγκαίους» ελέγχους, στον απόηχο του γαλάζιου σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, που η ίδια η Κυβέρνηση Μητσοτάκη δημιούργησε και εξέθρεψε.
Με άλλα λόγια, το Επιτελικό Κράτος Μητσοτάκη, έχει αποφασίσει, συνειδητά, να εξοντώσει τους Έλληνες κτηνοτρόφους, συντελώντας έτσι στην εγκατάλειψη του επαγγέλματος και βέβαια την ερήμωση της ελληνικής υπαίθρου, επιβεβαιώνοντας τις δυσοίωνες εκτιμήσεις ότι «μελλοντικά στην Ελλάδα δεν θα υπάρχουν ούτε γάλα, ούτε κρέας», ότι θα αυξηθούν οι εισαγωγές σε γαλακτοκομικά προϊόντα, ότι θα χαθούν θέσεις εργασίας πέραν των κτηνοτρόφων και από την μεταποίηση, ενώ ο καταναλωτής δεν θα έχει πρόσβαση σε ελληνικά, φθηνά και ποιοτικά προϊόντα.
Κάθε μέρα που περνά χωρίς πληρωμές σημαίνει ασφυξία, χρέη και εγκατάλειψη του επαγγέλματος. Οι κτηνοτρόφοι οδηγούνται σε κατάρρευση, ενώ η ερήμωση της υπαίθρου συμπαρασύρει την αγροτική οικονομία, τη μεταποίηση και την εγχώρια βιομηχανία τροφίμων. Το αποτέλεσμα είναι βαθιά αποδιάρθρωση της παραγωγικής βάσης, αύξηση εισαγωγών και απώλεια θέσεων εργασίας σε όλο το αγροδιατροφικό σύστημα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει προτείνει και έχει δεσμευτεί για μια σειρά από μέτρα και παρεμβάσεις, που θα αποτελέσουν τη βάση ενός ολιστικού «Εθνικού Σχεδίου Ανόρθωσης της Ελληνικής Κτηνοτροφίας», για την οικονομική βιωσιμότητα και ανάπτυξή της, που ταυτόχρονα θα ικανοποιεί τις απαιτήσεις των καταναλωτών για προϊόντα ζωικής προέλευσης, υψηλής ποιότητας και ασφαλή για την υγεία τους, με την ελάχιστη περιβαλλοντική επιβάρυνση και παραγόμενα σύμφωνα με τους κανόνες καλής μεταχείρισης των ζώων.
Σφοδρή επίθεση κατά της κυβέρνησης εξαπέλυσε στη Βουλή ο Τομεάρχης Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και Βουλευτής Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία κ. Βασίλης Κόκκαλης, κατά τη συζήτηση επίκαιρης ερώτησης για τη βαθιά κρίση που πλήττει τον αγροτικό τομέα της χώρας.
Ο κ. Κόκκαλης έκανε λόγο για «υπαρξιακή κρίση του πρωτογενούς τομέα», υπογραμμίζοντας ότι τα αίτια δεν βρίσκονται στις διεθνείς συγκυρίες, αλλά στην κυβερνητική ανεπάρκεια και τα λάθη στον σχεδιασμό της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής.
Επέκρινε έντονα την κυβέρνηση για το στρατηγικό σχέδιο της ΚΑΠ 2023–2027, το οποίο χαρακτήρισε «ανεπαρκές και αναποτελεσματικό».
Αναφέρθηκε μάλιστα σε δηλώσεις του αντιπροέδρου του ΟΠΕΚΕΠΕ, σύμφωνα με τις οποίες «όπως σχεδιάστηκαν, τα οικολογικά σχήματα δεν μπορούν να εφαρμοστούν».
«Σας είχαμε προειδοποιήσει εγκαίρως», είπε, υπενθυμίζοντας ότι από τον Δεκέμβριο του 2021 ο ΣΥΡΙΖΑ είχε καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις για τη βελτίωση του σχεδίου.
Ο κ. Κόκκαλης υποστήριξε ότι σήμερα υπάρχουν αδιάθετα ποσά από τα προγράμματα της ΚΑΠ, ακριβώς επειδή «το σχέδιο που κατατέθηκε ήταν ανεπαρκές και δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες του αγροτικού κόσμου».
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην κλονισμένη αξιοπιστία της Ελλάδας απέναντι στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, λόγω του σκανδάλου στον ΟΠΕΚΕΠΕ, γεγονός που, όπως είπε, θέτει τη χώρα σε δύσκολη θέση ενόψει της νέας διαπραγμάτευσης για την ΚΑΠ μετά το 2027.
Ο Τομεάρχης Αγροτικής Ανάπτυξης παρουσίασε δέσμη προτάσεων του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, με επίκεντρο τον μικρό και νέο γεωργό και τα συνεργατικά σχήματα:
Δημιουργία ειδικού ταμείου για την αντιμετώπιση των συνεπειών της κλιματικής κρίσης.
Επανεξέταση των εμπορικών συμφωνιών, όπως της Mercosur, που –όπως τόνισε– προκαλούν αθέμιτο ανταγωνισμό εις βάρος των Ευρωπαίων παραγωγών.
Ενεργοποίηση ρητρών ισοδυναμίας για τα εισαγόμενα προϊόντα, ώστε να τηρούν τα ίδια περιβαλλοντικά και ποιοτικά πρότυπα με τα ευρωπαϊκά.
Παρουσίασε στοιχεία της Eurostat και της ΕΛΣΤΑΤ που δείχνουν ότι το καθαρό γεωργικό εισόδημα στην Ελλάδα μειώθηκε κατά 8,4%, την ώρα που στην Ε.Ε. αυξήθηκε κατά 7,8%.
Το κόστος παραγωγής έχει αυξηθεί κατά 28,5% από το 2020, με τα λιπάσματα +47%, τις ζωοτροφές +33%, την ενέργεια +32%.
«Ποιες κινήσεις κάνατε; Ποια μέτρα για την ανάσχεση του κόστους παραγωγής;» διερωτήθηκε, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι περιορίζεται σε εξαγγελίες χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα.
Με αιχμηρό ύφος, ο πρώην υφυπουργός αναφέρθηκε και στο ανενεργό Ταμείο Μικροπιστώσεων για τους αγρότες, το οποίο –όπως είπε– έχει εξαγγελθεί επανειλημμένα από το 2018 αλλά ουδέποτε λειτούργησε:
«Αν μου βρείτε έναν αγρότη που πήρε μικροπίστωση 4.000–5.000 ευρώ, να μου το πείτε. Το ταμείο αυτό αγνοείται από το 2022».
Παρουσιάζοντας χαρακτηριστικά παραδείγματα, μίλησε για τεράστιες διαφορές τιμών μεταξύ παραγωγού και καταναλωτή:
Γίδινο γάλα +222%
Αγελαδινό γάλα +207%
Μήλα +178%
Πρόβειο κρέας +42%
Κατήγγειλε ότι η κυβέρνηση δεν εφαρμόζει την ευρωπαϊκή οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, επιτρέποντας «ο πρώτος κρίκος της αλυσίδας να πουλάει κάτω από το κόστος παραγωγής».
Ζήτησε τη θέσπιση μηχανισμού πλήρους καταγραφής του κόστους για κάθε προϊόν, ώστε να διασφαλίζεται διαφάνεια και δίκαιη τιμολόγηση.
Αναφερόμενος στην πρόσφατη επιδημία ευλογιάς σε εκτροφές της Φλώρινας, κατήγγειλε ότι θανατώθηκαν 720 πρόβατα, μεταξύ των οποίων και σπάνιες ελληνικές φυλές, όπως η Πελαγονίας, που «εξαφανίστηκε επίσημα».
«Τι κάνετε για την προστασία των εγχώριων φυλών; Λειτουργεί το σύστημα γεωχωρικού εντοπισμού; Όχι», σημείωσε, κατηγορώντας το υπουργείο για αδράνεια και έλλειψη συντονισμού.
Κλείνοντας, ο κ. Κόκκαλης επέκρινε την κυβέρνηση για τη διαχείριση των βοσκοτόπων, αποκαλύπτοντας ότι σε πολλές περιπτώσεις δημόσιες εκτάσεις που προορίζονταν για βόσκηση καταλαμβάνονται από φωτοβολταϊκά πάρκα.
«Έτσι θα φτιάξετε διαχειριστικά σχέδια βόσκησης; Έτσι θα ενισχύσετε την κτηνοτροφία;», ρώτησε χαρακτηριστικά.
Ο Τομεάρχης Αγροτικής Ανάπτυξης του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι οδηγεί τον πρωτογενή τομέα σε αδιέξοδο, αποτυγχάνοντας να στηρίξει τον παραγωγό απέναντι στο αυξημένο κόστος, τη διεθνή πίεση και την κλιματική κρίση.
«Η κυβέρνησή σας βλάπτει σοβαρά τον πρωτογενή τομέα», κατέληξε ο Βασίλης Κόκκαλης, υπογραμμίζοντας ότι ο αγροτικός κόσμος «δεν μπορεί άλλο να περιμένει εξαγγελίες χωρίς πράξεις».
Μπορείτε να δείτε όλη την ομιλία του κ. Κόκκαλη εδώ:
Στην τραγική κατάσταση που βιώνει η ελληνική κτηνοτροφία και στην εγκληματική αμέλεια της κυβέρνησηςστην αντιμετώπιση της ευλογιάς των αιγοπροβάτων, αναφέρθηκε με ιδιαίτερα σκληρό τόνο, ο Βουλευτής Αχαΐας και Τομεάρχης Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ–Π.Σ. Ανδρέας Παναγιωτόπουλος, στην Ολομέλεια της Βουλής, κατά τη διάρκεια της Επίκαιρης Επερώτησης για τα προβλήματα του αγροτικού τομέα που κατέθεσε η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.
Ο κ. Παναγιωτόπουλος, με καταγωγή και διαρκή παρουσία, ως πολίτης και πρώην δήμαρχος, στη Δυτική Αχαΐα, μετέφερε τη φωνή απόγνωσης των κτηνοτρόφων που, όπως χαρακτηριστικά είπε, «βρέθηκαν από τη μια μέρα στην άλλη χωρίς εργασία και εισόδημα». Περιέγραψε μια κατάσταση που «θυμίζει πένθος», με ολόκληρα κοπάδια να θανατώνονται και τις τοπικές κοινωνίες να βυθίζονται στην απελπισία.
Τα επίσημα στοιχεία σοκάρουν:
327.868 ζώα θανατωμένα σε μόλις 14 μήνες
65.014 ζώα χαμένα μόνο τον Σεπτέμβριο
Αύξηση 20% σε σχέση με τον Αύγουστο
«Δεν μιλάμε για στατιστικά μεγέθη, αλλά για ζωές, περιουσίες, οικογένειες και για τον κοινωνικό ιστό της υπαίθρου που αποδομείται μέρα με τη μέρα», τόνισε ο βουλευτής.
Ο βουλευτής κατήγγειλε την απαράδεκτη αδράνεια της κυβέρνησης απέναντι σε ένα φαινόμενο που, όπως είπε, είχε προβλεφθεί και για το οποίο είχε προειδοποιηθεί. Επέκρινε το γεγονός ότι δεν ελήφθησαν εγκαίρως μέτρα στον Έβρο, στα λιμάνια, στους σταθμούς απολύμανσης και στα σημεία εισόδου, επιτρέποντας στον ιό να εξαπλωθεί ανεξέλεγκτα.
«Πάτε πίσω από τον ιό, αντί να πάτε μπροστά. Ακόμη και σήμερα δεν έχετε ενεργοποιήσει επαρκώς ελέγχους και προληπτικά μέτρα. Τι περιμένετε;» διερωτήθηκε .
Ο Ανδρέας Παναγιωτόπουλος ανέδειξε επίσης την τραγική υποστελέχωση των κτηνιατρικών υπηρεσιών, κάνοντας λόγο για μόλις έναν κτηνίατρο και έναν υπάλληλο στη Δυτική Αχαΐα. Παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειές τους, δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες μιας ολόκληρης περιοχής.
Επεσήμανε την ανάγκη για άμεση ευρωπαϊκή στήριξη, χρηματοδοτικά εργαλεία στήριξης των πληγέντων αγροτών, συνεργασία με επιστημονικές επιτροπές και κτηνιάτρους σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αποζημιώσεις, μέτρα πρόληψης και ενίσχυση των υγειονομικών ελέγχων
Κατά τη δευτερολογία του, ο Ανδρέας Παναγιωτόπουλος επεσήμανε το εξίσου φλέγον ζήτημα της έλλειψης εργατών γης που κινδυνεύει να αφήσει τις καλλιέργειες ασυγκόμιστες εξαιτίας των λανθασμένων χειρισμών της κυβέρνησης. Παράλληλα, αναφέρθηκε στις συνθήκες ζωής τους στη χώρα μας όπου στις περισσότερες περιπτώσεις είναι εντελώς ακατάλληλες και απάνθρωπες, συνθήκη στην οποία πρέπει να εγκύψει η οργανωμένη πολιτεία.
Αφού αναγνώρισε πως χρησιμοποίησε ακατάλληλη έκφραση σε πρόσφατη τηλεοπτική εμφάνισή του, την οποία και απέσυρε άμεσα, επανέφερε με έμφαση το ουσιαστικό ζήτημα των απάνθρωπων συνθηκών διαβίωσης χιλιάδων εργατών από τρίτες χώρες, τονίζοντας:
«Φεύγουν από τριτοκοσμικές συνθήκες στις πατρίδες τους και τους αφήνουμε να ζουν σε τριτοκοσμικές συνθήκες και εδώ – μέσα σε νάυλον καταυλισμούς, χωρίς καμία μέριμνα για υγεία, υγιεινή ή στοιχειώδη ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Είναι ανθρώπινη τραγωδία και είναι υποχρέωση του κράτους να την αντιμετωπίσει».
Ο Ανδρέας Παναγιωτόπουλος κατέληξε λέγοντας ότι η ύπαιθρος καταρρέει, η κτηνοτροφία σβήνει και η κυβέρνηση οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες της και να μην εμπαίζει τους ανθρώπους του μόχθου με υποσχέσεις που δεν τηρεί, όπως η επέκταση του Φράγματος του Πηνειού στη Δυτική Αχαΐα.
We use cookies and similar technologies to improve your experience on our website.
Read our Privacy Policy.
