Skip to main content

Συντάκτης: spyrmi

Αλ. Μεϊκόπουλος για PosoKanei: «Για κάθε πρόβλημα στην χώρα, η λύση της κυβέρνησης είναι μια πλατφόρμα»

Δήλωση του Βουλευτή Μαγνησίας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Αλέξανδρου Μεϊκόπουλου 

Κάθε πρόβλημα στην Ελλάδα, οικονομικό ή κοινωνικό, έχει πλέον και μια πλατφόρμα. Ακρίβεια; Πλατφόρμα. Τροχαία ατυχήματα; Πλατφόρμα.

Το PosoKanei είναι ένα ακόμη εργαλείο ενημέρωσης. Κανείς δεν διαφωνεί ότι η σύγκριση τιμών και η πρόσβαση στην πληροφορία μπορεί να είναι χρήσιμες. Όμως έχουμε φτάσει στο σημείο οι πλατφόρμες να παρουσιάζονται ως υποκατάστατο πολιτικής.

Η ακρίβεια δεν υπάρχει επειδή οι πολίτες δεν γνωρίζουν τις τιμές. Ο πολίτης ξέρει πολύ καλά πόσο κάνει το κρέας, το γάλα ή το λάδι. Το πρόβλημα είναι ότι πολλές φορές δεν μπορεί να τα αγοράσει.

Η πλατφόρμα μπορεί να σου δείξει πόσο ακριβό είναι το κρέας αλλά δε θα το κάνει φθηνότερο. Μπορεί να σου δείξει ποιο σούπερ μάρκετ έχει χαμηλότερη τιμή. Δεν μειώνει όμως το κόστος παραγωγής, δεν μειώνει τον ΦΠΑ, δεν αντιμετωπίζει τις ολιγοπωλιακές δομές της αγοράς και δεν χτυπάει την αισχροκέρδεια.

Επιπλέον, οι πλατφόρμες σύγκρισης τιμών λειτουργούν αποτελεσματικά όταν αγοράζεις ένα κινητό τηλέφωνο ή κλείνεις ένα ξενοδοχείο. Το σούπερ μάρκετ είναι διαφορετική υπόθεση. Ο καταναλωτής αγοράζει δεκάδες προϊόντα κάθε εβδομάδα. Δεν πρόκειται να γυρίζει σε τρία διαφορετικά σούπερ μάρκετ επειδή το γάλα είναι φθηνότερο στο ένα, τα ζυμαρικά στο άλλο και τα απορρυπαντικά σε ένα τρίτο.

Και επειδή έχουμε ξαναδεί το έργο, ας κρατήσουμε μικρό καλάθι. Θυμίζω τον Χάρτη Τροχαίων Συγκρούσεων που παρουσιάστηκε με μεγάλες προσδοκίες ως εργαλείο για τη μείωση των τροχαίων ατυχημάτων. Σήμερα παραμένει online αλλά ουσιαστικά χωρίς επικαιροποιημένα στοιχεία. Μια ακόμη πλατφόρμα που ανακοινώθηκε με τυμπανοκρουσίες και στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε.

Γι’ αυτό η επιτυχία του PosoKanei δεν θα κριθεί από την παρουσίασή του αλλά από τα αποτελέσματά του. Σε έξι μήνες θα πρέπει να δούμε πόσοι πολίτες το χρησιμοποιούν, πόσες αναζητήσεις γίνονται καθημερινά και κυρίως αν οι τιμές στα ράφια έχουν μειωθεί.

Αν δεν έχει αλλάξει τίποτα στην πραγματική ζωή των πολιτών, τότε θα μιλάμε απλώς για άλλη μία πλατφόρμα που έκανε θόρυβο στην παρουσίαση.

Η χώρα συνεχίζει να χρειάζεται πολιτικές που να μειώνουν το κόστος ζωής. Όχι περισσότερες πλατφόρμες.

Ερώτηση βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία της Κ. Νοτοπούλου: Άμεση αναθεώρηση των κατανομών μαθητών και μαθητριών, αποφοίτων δημοτικών σχολείων της Καλαμαριάς σε γυμνάσια και διασφάλιση της ασφαλούς και ορθολογικής φοίτησής τους

Το χωροταξικό «αλαλούμ» στα σχολεία της Καλαμαριάς φέρνουν με ερώτησή τους στη Βουλή, βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία της Κατερίνας Νοτοπούλου. Οι πρόσφατες κατανομές αποφοίτων δημοτικών σχολείων σε γυμνάσια από τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης, προκάλεσε έντονη αναστάτωση σε γονείς και μαθητές του Δήμου Καλαμαριάς. 

Η αρχική απόφαση κατανομής μαθητών και μαθητριών του 7ου και του 17ου Δημοτικού Σχολείου Καλαμαριάς, στο 9ο Γυμνάσιο Καλαμαριάς, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις γονέων και εκπαιδευτικής κοινότητας, καθώς επρόκειτο για σχολική μονάδα, η οποία βρίσκεται σε σημαντική απόσταση από τις κατοικίες των παιδιών.  

Παρότι, μετά τις αντιδράσεις, η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης προχώρησε σε αναθεώρηση μέρους των αρχικών κατανομών, η συγκεκριμένη υπόθεση ανέδειξε, με εμφατικό τρόπο, τα σοβαρά ζητήματα που εξακολουθούν να καταγράφονται ως προς τον τρόπο σχεδιασμού και τα κριτήρια που εφαρμόζονται κατά την κατανομή των μαθητών και μαθητριών στα σχολεία της περιοχής. 

Σύμφωνα με τις αρχικές αποφάσεις, οι μαθητές, ηλικίας 12 και 13 ετών, θα έπρεπε να μετακινούνται καθημερινά σε μεγάλες αποστάσεις, διασχίζοντας εξαιρετικά επιβαρυμένους οδικούς άξονες, όπως οι οδοί Εθνικής Αντιστάσεως, Ανδριανουπόλεως και Κωνσταντίνου Καραμανλή, γεγονός που προκάλεσε εύλογη ανησυχία στις οικογένειες των μαθητών.  

Παρά τη μερική αναθεώρηση που έγινε κάτω από το βάρος των αντιδράσεων, το πρόβλημα παραμένει βαθύ και αναδεικνύει την ανάγκη καλύτερου προγραμματισμού, ώστε να αποφεύγονται αποφάσεις που προκαλούν αναστάτωση στις οικογένειες που απαιτούν εκ των υστέρων διορθωτικές παρεμβάσεις. Επιπλέον, καθιστά αναγκαία την διαφάνεια ως προς τον τρόπο λήψης των σχετικών αποφάσεων. 

Ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι δεκάδες μαθητές και μαθήτριες δημοτικών σχολείων του Δήμου Καλαμαριάς κατανέμονται σε σχολικές μονάδες, εκτός των φυσικών ορίων της σχολικής τους κοινότητας, ενώ υπάρχουν διαθέσιμες αίθουσες και δυνατότητες απορρόφησής τους σε γυμνάσια του Δήμου. Σύμφωνα, μάλιστα, με σχετικές παρεμβάσεις του Δήμου Καλαμαριάς, υπάρχουν προτάσεις αξιοποίησης διαθέσιμων σχολικών χώρων και εξεύρεσης λύσεων που θα επιτρέψουν τη φοίτηση των παιδιών σε σχολικές μονάδες εγγύτερες προς τις κατοικίες τους. Η ασφάλεια των μαθητών και μαθητριών αποτελεί αδιαπραγμάτευτη υποχρέωση της Πολιτείας, ενώ η εγγύτητα του σχολείου προς την κατοικία των παιδιών αποτελεί θεμελιώδη παιδαγωγική, κοινωνική και διοικητική αρχή.

Ερωτάται η αρμόδια Υπουργός:

1. Προτίθεται να ζητήσει από τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης, την άμεση επανεξέταση των κατανομών μαθητών και μαθητριών των σχολείων της Καλαμαριάς και να προχωρήσει σε συνεννόηση με τον Δήμο Καλαμαριάς στην εξεύρεση λύσης που θα διασφαλίζει τη φοίτηση των παιδιών σε σχολικές μονάδες πλησιέστερες προς τις κατοικίες τους, με γνώμονα την ασφάλεια, την προσβασιμότητα και την εύρυθμη καθημερινότητά τους;

2. Με ποια συγκεκριμένα κριτήρια αποφασίστηκαν οι αρχικές κατανομές μαθητών και μαθητριών του 7ου και του 17ου Δημοτικού Σχολείου Καλαμαριάς στο 9ο Γυμνάσιο Καλαμαριάς και για ποιο λόγο δεν δόθηκε, εξαρχής, προτεραιότητα στην κάλυψη των διαθέσιμων θέσεων του εγγύτερου 4ου Γυμνασίου Καλαμαριάς από τους μαθητές και τις μαθήτριες των πλησιέστερων δημοτικών σχολείων, κατόπιν διασταύρωσης των στοιχείων μόνιμης κατοικίας τους;

3. Προτίθεται το Υπουργείο να επανεξετάσει, συνολικά, το πλαίσιο κατανομής μαθητών και μαθητριών στον Δήμο Καλαμαριάς, τόσο κατά τη μετάβαση από τα Δημοτικά στα Γυμνάσια, όσο και από τα Γυμνάσια στα Λύκεια, ώστε να αποφεύγονται στο μέλλον αντίστοιχα φαινόμενα άσκοπων μετακινήσεων και ταλαιπωρίας των οικογενειών;

Αναλυτικά η Ερώτηση:

Προς την Υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

Θέμα: «Άμεση αναθεώρηση των κατανομών μαθητών και μαθητριών, αποφοίτων δημοτικών σχολείων της Καλαμαριάς σε γυμνάσια και διασφάλιση της ασφαλούς και ορθολογικής φοίτησής τους»

Έντονη αναστάτωση προκλήθηκε σε γονείς, μαθητές και μαθήτριες του Δήμου Καλαμαριάς από τις πρόσφατες κατανομές αποφοίτων δημοτικών σχολείων σε γυμνάσια από τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης.

Συγκεκριμένα, η αρχική κατανομή μαθητών και μαθητριών του 7ου και του 17ου Δημοτικού Σχολείου Καλαμαριάς, στο 9ο Γυμνάσιο Καλαμαριάς, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις γονέων και εκπαιδευτικής κοινότητας, καθώς επρόκειτο για σχολική μονάδα, η οποία βρίσκεται σε σημαντική απόσταση από τις κατοικίες των παιδιών. Παρότι, μετά τις αντιδράσεις, η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης προχώρησε σε αναθεώρηση μέρους των αρχικών κατανομών, η συγκεκριμένη υπόθεση ανέδειξε, με εμφατικό τρόπο, τα σοβαρά ζητήματα που εξακολουθούν να καταγράφονται ως προς τον τρόπο σχεδιασμού και τα κριτήρια που εφαρμόζονται κατά την κατανομή των μαθητών και μαθητριών στα σχολεία της περιοχής.

Οι αρχικές αποφάσεις υποχρέωναν παιδιά ηλικίας 12 και 13 ετών να μετακινούνται, καθημερινά, μέσω ιδιαίτερα επιβαρυμένων οδικών αξόνων, όπως οι οδοί Εθνικής Αντιστάσεως, Ανδριανουπόλεως και Κωνσταντίνου Καραμανλή, δημιουργώντας σοβαρά ζητήματα ασφάλειας αλλά και εύλογη ανησυχία στις οικογένειές τους. Παράλληλα, η επιλογή αυτή επιβαρύνει, σημαντικά, τον οικογενειακό προγραμματισμό, αυξάνει τον χρόνο και το κόστος μετακίνησης και προκαλεί πρόσθετη ψυχολογική πίεση σε μαθητές και μαθήτριες που βρίσκονται σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη, μεταβατική περίοδο, από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο. Η διατήρηση των κοινωνικών και μαθητικών δεσμών που έχουν αναπτύξει τα παιδιά κατά τα χρόνια της φοίτησής τους στο Δημοτικό, αποτελεί βασικό παράγοντα ομαλής προσαρμογής στη νέα σχολική βαθμίδα και δεν μπορεί να αγνοείται κατά τη διαδικασία των κατανομών.

Η αρχική κατανομή ανέδειξε, επίσης, εύλογα ερωτήματα ως προς τα κριτήρια που εφαρμόζονται κατά τον σχεδιασμό των σχολικών κατανομών. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν τεθεί υπόψη μας, το 7ο και το 17ο Δημοτικό Σχολείο Καλαμαριάς αριθμούν συνολικά 117 μαθητές και μαθήτριες, ενώ το πλησιέστερο 4ο Γυμνάσιο Καλαμαριάς, διαθέτει δυναμικότητα 136 θέσεων. Το γεγονός αυτό, καθιστά αναγκαία την διαφάνεια ως προς τον τρόπο λήψης των σχετικών αποφάσεων και αναδεικνύει την ανάγκη καλύτερου προγραμματισμού, ώστε να αποφεύγονται αποφάσεις που προκαλούν αναστάτωση στις οικογένειες που απαιτούν εκ των υστέρων διορθωτικές παρεμβάσεις.

Ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι συνολικά δεκάδες μαθητές και μαθήτριες δημοτικών σχολείων του Δήμου Καλαμαριάς κατανέμονται σε σχολικές μονάδες, εκτός των φυσικών ορίων της σχολικής τους κοινότητας, ενώ υπάρχουν διαθέσιμες αίθουσες και δυνατότητες απορρόφησής τους σε γυμνάσια του Δήμου. Σύμφωνα, μάλιστα, με σχετικές παρεμβάσεις του Δήμου Καλαμαριάς, υπάρχουν προτάσεις αξιοποίησης διαθέσιμων σχολικών χώρων και εξεύρεσης λύσεων που θα επιτρέψουν τη φοίτηση των παιδιών σε σχολικές μονάδες εγγύτερες προς τις κατοικίες τους.

Η εξέλιξη αυτή έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά αντίστοιχων προβλημάτων που καταγράφονται τα τελευταία χρόνια κατά τις μεταβάσεις μαθητών από τα Δημοτικά προς τα Γυμνάσια και από τα Γυμνάσια προς τα Λύκεια του Δήμου Καλαμαριάς, αναδεικνύοντας την ανάγκη ενός πιο ορθολογικού και διαφανούς σχεδιασμού των σχολικών κατανομών.

Επιπλέον, σύμφωνα με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο για τις εγγραφές και την κατανομή μαθητών στις σχολικές μονάδες, βασικό κριτήριο οφείλει να αποτελεί η σχολική περιφέρεια και η εγγύτητα της κατοικίας του μαθητή ή της μαθήτριας προς το σχολείο φοίτησης, ακριβώς για λόγους ασφάλειας, προσβασιμότητας και εύρυθμης λειτουργίας της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Η απόκλιση από την αρχή αυτή απαιτεί ειδική και επαρκή αιτιολόγηση, η οποία στην προκειμένη περίπτωση δεν φαίνεται να προκύπτει.

Επειδή η ασφάλεια των μαθητών και μαθητριών αποτελεί αδιαπραγμάτευτη υποχρέωση της Πολιτείας,

Επειδή η εγγύτητα του σχολείου προς την κατοικία των παιδιών αποτελεί θεμελιώδη παιδαγωγική, κοινωνική και διοικητική αρχή,

Επειδή η ψυχική υγεία και η ομαλή κοινωνική προσαρμογή των παιδιών κατά τη μετάβαση από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη,

Επειδή ο Δήμος Καλαμαριάς έχει ήδη διατυπώσει προτάσεις για την αξιοποίηση διαθέσιμων αιθουσών και την εξεύρεση άμεσης λύσης,

Επειδή ανάλογα προβλήματα επαναλαμβάνονται διαχρονικά στις κατανομές μαθητών και μαθητριών του Δήμου Καλαμαριάς.

Ερωτάται η αρμόδια Υπουργός:

1. Προτίθεται να ζητήσει από τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης, την άμεση επανεξέταση των κατανομών μαθητών και μαθητριών των σχολείων της Καλαμαριάς και να προχωρήσει σε συνεννόηση με τον Δήμο Καλαμαριάς στην εξεύρεση λύσης που θα διασφαλίζει τη φοίτηση των παιδιών σε σχολικές μονάδες πλησιέστερες προς τις κατοικίες τους, με γνώμονα την ασφάλεια, την προσβασιμότητα και την εύρυθμη καθημερινότητά τους;

2. Με ποια συγκεκριμένα κριτήρια αποφασίστηκαν οι αρχικές κατανομές μαθητών και μαθητριών του 7ου και του 17ου Δημοτικού Σχολείου Καλαμαριάς στο 9ο Γυμνάσιο Καλαμαριάς και για ποιο λόγο δεν δόθηκε, εξαρχής, προτεραιότητα στην κάλυψη των διαθέσιμων θέσεων του εγγύτερου 4ου Γυμνασίου Καλαμαριάς από τους μαθητές και τις μαθήτριες των πλησιέστερων δημοτικών σχολείων, κατόπιν διασταύρωσης των στοιχείων μόνιμης κατοικίας τους;

3. Προτίθεται το Υπουργείο να επανεξετάσει, συνολικά, το πλαίσιο κατανομής μαθητών και μαθητριών στον Δήμο Καλαμαριάς, τόσο κατά τη μετάβαση από τα Δημοτικά στα Γυμνάσια, όσο και από τα Γυμνάσια στα Λύκεια, ώστε να αποφεύγονται στο μέλλον αντίστοιχα φαινόμενα άσκοπων μετακινήσεων και ταλαιπωρίας των οικογενειών;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Νοτοπούλου Αικατερίνη

Γιαννούλης Χρήστος

Τσαπανίδου Παρθένα


Παρατεταμένες καθυστερήσεις, αδράνεια και εκκρεμότητες στη χρηματοδότηση των μελετών ωρίμανσης για την αντιπλημμυρική προστασία της Άρτας και της ευρύτερης περιοχής του ποταμού Αράχθου || Ερώτηση με πρωτοβουλία Ο. Γεροβασίλη

Ερώτηση κατέθεσε προς τον υπουργό Υποδομών και Μεταφορώνη βουλευτής Άρτας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Όλγα Γεροβασίλη Την ερώτηση συνυπογράφουν 9 ακόμη βουλευτές και ο αρμόδιος τομεάρχης της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Η Ερώτηση αναλυτικά

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών

ΘΕΜΑ: «Παρατεταμένες καθυστερήσεις, αδράνεια και εκκρεμότητες στη χρηματοδότηση των μελετών ωρίμανσης για την αντιπλημμυρική προστασία της Άρτας και της ευρύτερης περιοχής του ποταμού Αράχθου»

Η Οριοθέτηση και διευθέτηση της κοίτης του Αράχθου, η Αντιπλημμυρική προστασία της Άρτας και της ευρύτερης περιοχής που διέρχεται ο Άραχθος συνιστά διαχρονικό αίτημα της περιοχής.

Επί ΣΥΡΙΖΑ δρομολογήθηκε μια σειρά ενεργειών για την αντιπλημμυρική θωράκιση της περιοχής: Δεσμεύτηκαν κονδύλια ύψους 5 εκατομμυρίων ευρώ, από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων για αντιπλημμυρικά έργα στο Νομό Άρτας, που είχε πληγεί έντονα από τα καιρικά φαινόμενα στις αρχές του 2015. Δεσμεύτηκαν έτσι πιστώσεις 4.000.000 ευρώ για την εκπόνηση της μελέτης «Αντιπλημμυρική προστασία Άρτας, καθώς και της ευρύτερης περιοχής που διέρχεται ο Άραχθος ποταμός, μέχρι τον Αμβρακικό Κόλπο», και 1.000.000 ευρώ για την χρηματοδότηση του έργου «Εγκιβωτισμός ρέματος Κατσαρέλου» στο Δήμο Νικολάου Σκουφά. Ειδικότερα, το έργο αντιπλημμυρικής προστασίας Άρτας δημοπρατήθηκε στις 7 Ιουλίου του 2016.

Σήμερα, βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη το έργο (πράξη) που έχει αναθέσει η Διεύθυνση Αντιπλημμυρικών και Εγγειοβελτιωτικών Έργων (Δ19) του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, με τίτλο «Μελέτες Ωρίμανσης “Αντιπλημμυρική προστασία Άρτας καθώς και της ευρύτερης περιοχής που διέρχεται ο Άραχθος ποταμός μέχρι τον Αμβρακικό Κόλπο», η οποία αποτελεί ένα έργο ζωτικής σημασίας για την ασφάλεια της περιοχής. Μέχρι σήμερα έχει εγκριθεί και εξοφληθεί το 44% περίπου της συμβατικής αμοιβής.

Το φυσικό αντικείμενο της πράξης αφορά στην μελέτη των έργων αντιπλημμυρικής προστασίας του ποταμού Αράχθου στην περιοχή της Άρτας. Οι μελέτες περιλαμβάνουν τη διευθέτηση της υφιστάμενης κοίτης του Αράχθου σε συνολικό μήκος 25 χλμ. κατάντη του φράγματος Πουρνάρι ΙΙ μέχρι την εκβολή του στον Αμβρακικό κόλπο και την εκτροπή τμήματος των απορροών της ανεπαρκούς κοίτης στο τμήμα που βρίσκεται εντός ή σε επαφή με την πόλη της Άρτας για την προστασία της εκατέρωθεν περιοχής και του παλιού γεφυριού της Άρτας.

Το έργο βρίσκεται σε μεγάλη καθυστέρηση αφού έχουν πραγματοποιηθεί ήδη έξι (6) τροποποιήσεις της απόφασης ένταξης του έργου. Το έργο αποτελείται από τρία στάδια σύμφωνα με την υπ. Αριθ. ΥΠΕΘΟΟ 21/01/2026 Α.Π.: 10448 ΕΞ 2026, 6η τροποποίηση που διαχωρίζονται ως εξής:

1ο Στάδιο (παραδοτέα): Μελέτη παροχών σχεδιασμού των έργων, Προμελέτες υδραυλικών έργων, Στατική προμελέτη γεφυρών, Προμελέτες Η/Μ, Οριστική μελέτη ανάπλασης περιβάλλοντος χώρου π. Αράχθου, Μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, Μελέτες τοπογραφίας, Γεωλογικές έρευνες και μελέτες, Γεωτεχνικές έρευνες και μελέτες).

2ο Στάδιο (παραδοτέα): Οριστική μελέτη υδραυλικών έργων, Μελέτη οριοθέτησης, Ειδική στατική μελέτη επάρκειας παλαιάς γέφυρας Άρτας, Οριστική μελέτη Η/Μ, Μελέτη εφαρμογής ανάπλασης περιβάλλοντος χώρου π. Αράχθου, Φιλοτεχνική μελέτη περιβάλλοντα χώρου και έργων πράσινου).

3ο Στάδιο (παραδοτέα): Μελέτη σκοπιμότητας-ανάλυσης κόστους-οφέλους, Μελέτη σύστασης φορέα διαχείρισης, Τεύχη δημοπράτησης έργων, ΣΑΥ-ΦΑΥ έργων, κτηματογραφήσεις).

Στο πλαίσιο της Α’ Φάσης της πράξης, που χρηματοδοτήθηκε από το ΕΠ ΥΜΠΕΠΕΡΑΑ, έχει υλοποιηθεί μέρος του 1ου Σταδίου.

Στη Β’ Φάση της πράξης, η οποία θα χρηματοδοτηθεί από το πρόγραμμα ΠΕΚΑ 2021-2027, θα εκτελεστούν : το υπόλοιπο μέρος του 1ου Σταδίου, το 2ο και 3ο Στάδιο.

Το απαιτούμενο κόστος για την εκπόνηση των δύο επόμενων σταδίων να υπολογίζεται περίπου στις 700.000 ευρώ, με ορίζοντα ολοκλήρωσης όλων των σταδίων του έργου το φθινόπωρο του 2027.

Κατόπιν των ανωτέρω,

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

1) Για ποιο λόγο παρατηρείται παρατεταμένη καθυστέρηση στην έγκριση και αποπληρωμή των μελετών του 1ου σταδίου, αφήνοντας ένα τόσο κρίσιμο έργο για την ασφάλεια των πολιτών «κολλημένο» στα γραφεία των αρμόδιων υπηρεσιών;

2) Είναι εξασφαλισμένη η απαιτούμενη πίστωση των 664.719,65 ευρώ για το 2ο και 3ο στάδιο των μελετών, ώστε να μην τιναχθεί στον αέρα το ήδη βεβαρημένο χρονοδιάγραμμα του έργου, δεδομένου ότι στην υπ’ αριθ. Πρωτ. 147/11.02.2026 Απόφαση του Αν. Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών στην έγκριση ένταξης στο ΑΠΔΕ 2026 δεν συμπεριλαμβάνεται η εν λόγω πίστωση;

3) Πώς εγγυάται ότι θα τηρηθεί ο στόχος για το φθινόπωρο του 2027, όταν για ένα τόσο ζωτικό αντιπλημμυρικό έργο εκκρεμούν ακόμα βασικές χρηματοδοτήσεις και εγκρίσεις, εκθέτοντας την Άρτα και την ευρύτερη περιοχή του Αράχθου σε διαρκή πλημμυρικό κίνδυνο;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Γεροβασίλη Όλγα

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Ακρίτα Έλενα

Δούρου Ειρήνη (Ρένα)

Ζαμπάρας Μιλτιάδης (Μίλτος)

Μαμουλάκης Χαράλαμπος (Χάρης)

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Νοτοπούλου Αικατερίνη (Κατερίνα)

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη)

Ψυχογιός Γεώργιος

Ερώτηση Βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: «Άρση του αποκλεισμού συνταξιοδότησης γονέων ατόμων με αναπηρία λόγω εργασίας του τέκνου και εναρμόνιση της νομοθεσίας με τις αρχές της συμπερίληψης»

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς την Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης

Θέμα: «Άρση του αποκλεισμού συνταξιοδότησης γονέων ατόμων με αναπηρία λόγω εργασίας του τέκνου και εναρμόνιση της νομοθεσίας με τις αρχές της συμπερίληψης»

Η ελληνική Πολιτεία διακηρύσσει σταθερά την ανάγκη πλήρους κοινωνικής και επαγγελματικής ένταξης των ατόμων με αναπηρία, υιοθετώντας πολιτικές που προωθούν την ισότητα ευκαιριών, την αυτόνομη διαβίωση και την πρόσβαση στην εργασία. Παρά ταύτα, εξακολουθούν να ισχύουν διατάξεις της ασφαλιστικής νομοθεσίας που συνδέουν τη συνταξιοδότηση γονέων ατόμων με αναπηρία με την προϋπόθεση ότι το τέκνο δεν εργάζεται ή θεωρείται ανίκανο για κάθε βιοποριστική εργασία. Ειδικότερα, στο καθεστώς συνταξιοδότησης γονέων αναπήρων, όπως διαμορφώθηκε με το άρθρο 37 του Ν.3996/2011 και τις προγενέστερες διατάξεις που αυτό τροποποίησε, προβλέπεται ότι το τέκνο με αναπηρία 67% και άνω δεν πρέπει να εργάζεται προκειμένου να θεμελιωθεί ή να διατηρηθεί το σχετικό συνταξιοδοτικό δικαίωμα του γονέα. Δηλαδή, στο ισχύον καθεστώς συνταξιοδότησης γονέων ατόμων με αναπηρία, τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα, η εργασιακή δραστηριότητα του τέκνου αποτελεί λόγο αποκλεισμού ή απώλειας του συνταξιοδοτικού δικαιώματος του γονέα-φροντιστή.

Η συγκεκριμένη πρόβλεψη δημιουργεί μια προφανή αντίφαση: από τη μία πλευρά η Πολιτεία επιδιώκει την ένταξη των ατόμων με αναπηρία στην αγορά εργασίας, ενώ από την άλλη η εργασιακή τους δραστηριότητα λειτουργεί ως παράγοντας απώλειας συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των γονέων-φροντιστών τους. Μετά από δεκαετίες παράλληλης εργασίας και διαρκούς φροντίδας, η δυνατότητα συνταξιοδότησής τους δεν συνιστά προνοιακή παροχή αλλά ασφαλιστικό δικαίωμα που εδράζεται σε πραγματικό χρόνο ασφάλισης και εισφορών. Στην πράξη, αντί να διευκολύνει η Πολιτεία τις οικογένειες αυτές, τις καλεί να επιλέξουν μεταξύ της επαγγελματικής και κοινωνικής ένταξης του παιδιού τους και της δυνατότητας συνταξιοδότησης του γονέα-φροντιστή. Πρόκειται για ένα θεσμικό δίλημμα που αντιστρατεύεται ευθέως τις πολιτικές συμπερίληψης που η ίδια η Πολιτεία διακηρύσσει.

Παρά το γεγονός ότι οι μεταβολές της ασφαλιστικής νομοθεσίας κινούνται προς την κατεύθυνση της άρσης των αντικινήτρων εργασίας για τα ίδια τα άτομα με αναπηρία, οι γονείς εξακολουθούν να υπόκεινται σε ένα καθεστώς που αντιμετωπίζει την εργασία του τέκνου ως ασυμβίβαστη με το συνταξιοδοτικό τους δικαίωμα, γεγονός που δημιουργεί νομοθετική δυσαρμονία και έρχεται σε αντίθεση με τις αρχές της κοινωνικής ένταξης. Η σημερινή προσέγγιση της Πολιτείας δεν ανταποκρίνεται στη σύγχρονη αντίληψη περί αναπηρίας, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο μπορεί να έχει πιστοποιημένη αναπηρία 67% και άνω και ταυτόχρονα να εργάζεται, να παράγει και να συμμετέχει ισότιμα στην κοινωνική και οικονομική ζωή.

Επειδή η χώρα μας έχει κυρώσει με τον Ν. 4074/2012 τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, όπου σύμφωνα με το άρθρο 27 αναγνωρίζεται το δικαίωμα των ατόμων με αναπηρία στην εργασία επί ίσοις όροις με τους λοιπούς πολίτες,

Επειδή παράλληλα το άρθρο 21 παρ. 6 του Συντάγματος επιβάλλει στο Κράτος την υποχρέωση λήψης ειδικών μέτρων για τη διασφάλιση της αυτονομίας, της επαγγελματικής ένταξης και της συμμετοχής των ατόμων με αναπηρία στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας, συνεπώς η διατήρηση ασφαλιστικών διατάξεων που συνδέουν τη συνταξιοδότηση του γονέα με την επαγγελματική αδράνεια του τέκνου δημιουργεί εύλογα ερωτήματα ως προς τη συμβατότητά τους με τις συνταγματικές επιταγές και τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας,

Ερωτάται η αρμόδια Υπουργός:

  1. Πόσοι ασφαλισμένοι έχουν υποβάλει αιτήσεις συνταξιοδότησης ως γονείς ατόμων με αναπηρία κατά την τελευταία πενταετία και πόσες από αυτές απορρίφθηκαν ή δεν κατέστη δυνατό να εγκριθούν λόγω εργασίας του τέκνου;
  2. Προτίθεται να καταργήσει την προϋπόθεση μη εργασίας του τέκνου με αναπηρία για τη θεμελίωση ή διατήρηση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος των γονέων-φροντιστών;
  3. Προτίθεται να προχωρήσει σε ενιαία νομοθετική ρύθμιση για δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, ώστε η εργασία του τέκνου με αναπηρία να μην επιφέρει περικοπή, αναστολή ή και απώλεια της σύνταξης του γονέα;
  4. Εξετάζει την αναγνώριση του πιστοποιημένου ποσοστού αναπηρίας 67% και άνω ως βασικού και επαρκούς αντικειμενικού κριτηρίου για τη συνταξιοδότηση γονέων ατόμων με αναπηρία, χωρίς πρόσθετες προϋποθέσεις περί ανικανότητας προς εργασία ή μη απασχόλησης;
  5. Ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα του Υπουργείου για την εναρμόνιση του σχετικού νομοθετικού πλαισίου με τις αρχές της συμπερίληψης, της ίσης μεταχείρισης και της αυτόνομης διαβίωσης των ατόμων με αναπηρία;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Καραμέρος Γεώργιος

Γαβρήλος Γεώργιος

Καλαματιανός Διονύσης

Ακρίτα Έλενα

Βέττα Καλλιόπη

Ζαμπάρας Μιλτιάδης

Κόκκαλης Βασίλειος

Μαμουλάκης Χαράλαμπος (Χάρης)

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Νοτοπούλου Κατερίνα

Ξανθόπουλος Θεόφιλος

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Παπαηλιού Γεώργιος

Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη)

Ψυχογιός Γεώργιος

«Είναι απαράδεκτο τα παιδιά του Ειδικού Σχολείου Κάτω Αχαΐας να εκπαιδεύονται σε κοντέινερ» || Ερώτηση Βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία του Αν. Παναγιωτόπουλου

Κοινοβουλευτική ερώτηση προς τους Υπουργούς Παιδείας, Θρησκευμάτων, Αθλητισμού και Εσωτερικών κατέθεσε ο Βουλευτής Αχαΐας και τομεάρχης Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Ανδρέας Παναγιωτόπουλος, με την συνυπογραφή εννέα (9) βουλευτών του κόμματος, αναδεικνύοντας το σοβαρό και διαχρονικό πρόβλημα της στέγασης του Ειδικού Σχολείου Κάτω Αχαΐας, οι μαθητές του οποίου εξακολουθούν να παρακολουθούν τα μαθήματά τους σε προκατασκευασμένες αίθουσες (κοντέινερ).

Όπως επισημαίνεται στην ερώτηση, το Ειδικό Σχολείο Κάτω Αχαΐας αποτελεί τη μοναδική δημόσια δομή ειδικής αγωγής σε ολόκληρη τη Δυτική Αχαΐα, εξυπηρετώντας μαθητές και μαθήτριες από μια ιδιαίτερα εκτεταμένη γεωγραφική περιοχή. Παρά τις επανειλημμένες κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις και τις συνεχείς εκκλήσεις της σχολικής κοινότητας, η κυβέρνηση δεν έχει δώσει οριστική λύση στο στεγαστικό πρόβλημα, με αποτέλεσμα τα παιδιά με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες να εξακολουθούν να εκπαιδεύονται σε συνθήκες που δεν ανταποκρίνονται στις αυξημένες απαιτήσεις της ειδικής αγωγής.

Στην ερώτηση υπογραμμίζεται ότι η ισότιμη πρόσβαση όλων των παιδιών στην εκπαίδευση αποτελεί συνταγματική υποχρέωση της Πολιτείας και ότι οι μαθητές της ειδικής αγωγής δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως «μαθητές δεύτερης κατηγορίας». Τονίζεται επίσης, ότι η περίπτωση της Κάτω Αχαΐας δεν είναι μεμονωμένη, αλλά αναδεικνύει ένα ευρύτερο πρόβλημα υποβάθμισης των υποδομών της ειδικής εκπαίδευσης, το οποίο απαιτεί άμεσο εθνικό σχεδιασμό και ουσιαστικές παρεμβάσεις της Κυβέρνησης.

Με την ερώτησή τους, οι βουλευτές ζητούν από τα αρμόδια Υπουργεία να γνωστοποιήσουν το συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την οριστική παύση της λειτουργίας του σχολείου σε κοντέινερ και τη μεταστέγασή του σε σύγχρονες, μόνιμες και πλήρως προσβάσιμες εγκαταστάσεις, καθώς και τα άμεσα μέτρα που θα ληφθούν ώστε να διασφαλιστούν αξιοπρεπείς και ασφαλείς συνθήκες φοίτησης για τους μαθητές και συνθήκες εργασίας για το προσωπικό μέχρι την οριστική επίλυση του προβλήματος.

Η ειδική αγωγή δεν μπορεί να παραμένει η «ξεχασμένη» προτεραιότητα της Κυβέρνησης. Τα παιδιά της Δυτικής Αχαΐας δικαιούνται ένα σχολείο που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες τους, να σέβεται την αξιοπρέπειά τους και να εγγυάται την ασφάλεια και την ποιότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Ακολουθεί η ερώτηση:

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τους Υπουργούς

Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

Εσωτερικών

Θέμα : Παρά τις επανειλημμένες κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις, οι μαθητές του Ειδικού Σχολείου Κάτω Αχαΐας εξακολουθούν να εκπαιδεύονται σε container

Η ισότιμη πρόσβαση όλων των παιδιών στην εκπαίδευση, χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς, αποτελεί συνταγματική υποχρέωση της Πολιτείας και θεμελιώδες δικαίωμα κάθε παιδιού. Η ειδική αγωγή και εκπαίδευση οφείλει να παρέχεται σε συνθήκες που διασφαλίζουν την ασφάλεια, την αξιοπρέπεια, την ποιότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας και την ολόπλευρη ανάπτυξη των μαθητών και μαθητριών με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.

Το Ειδικό Σχολείο Κάτω Αχαΐας αποτελεί τη μοναδική δημόσια δομή ειδικής εκπαίδευσης σε ολόκληρη τη Δυτική Αχαΐα και εξυπηρετεί μαθητές και μαθήτριες από μια ιδιαίτερα εκτεταμένη γεωγραφική περιοχή. Παρά τη σπουδαία προσπάθεια που καταβάλλουν καθημερινά οι εκπαιδευτικοί, το ειδικό εκπαιδευτικό και βοηθητικό προσωπικό και οι οικογένειες των παιδιών, το σχολείο εξακολουθεί να στεγάζεται σε προκατασκευασμένες αίθουσες (container), μια κατάσταση που δεν ανταποκρίνεται στις αυξημένες και εξειδικευμένες ανάγκες της ειδικής αγωγής και που έχει μετατραπεί σε μια ιδιότυπη «κανονικότητα».

Υπενθυμίζεται ότι για το Ειδικό Σχολείο Κάτω Αχαΐας έχει κατατεθεί ξανά πριν δύο χρόνια, κοινοβουλευτική ερώτηση αναδεικνύοντας τις σοβαρές ελλείψεις στις υποδομές και στις συνθήκες λειτουργίας του. Ωστόσο, παρά τις παρεμβάσεις αυτές και τις συνεχείς εκκλήσεις της σχολικής κοινότητας, σήμερα οι μαθητές και οι μαθήτριες του μοναδικού Ειδικού Σχολείου της Δυτικής Αχαΐας εξακολουθούν να παρακολουθούν τα μαθήματά τους σε προκατασκευασμένες αίθουσες (container).

Η περίπτωση του Ειδικού Σχολείου Κάτω Αχαΐας δεν αποτελεί, δυστυχώς, μεμονωμένο περιστατικό. Πρόσφατα δημοσιεύματα ανέδειξαν τις δραματικές ελλείψεις και τις ακατάλληλες συνθήκες στέγασης που αντιμετωπίζουν μαθητές ειδικής αγωγής και στην Αθήνα, με γονείς να καταγγέλλουν ότι παιδιά με αυτισμό και νοητική υστέρηση στερούνται ακόμη και βασικών εκπαιδευτικών δομών, ενώ εξακολουθούν να φοιτούν σε ακατάλληλους χώρους. Τα περιστατικά αυτά αποκαλύπτουν ότι η υποβάθμιση των υποδομών της ειδικής αγωγής δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά ένα ευρύτερο και διαρκές πρόβλημα που απαιτεί άμεσο εθνικό σχεδιασμό και ουσιαστικές παρεμβάσεις από την κυβέρνηση.

Επειδή τα παιδιά με αναπηρία έχουν δικαίωμα σε σύγχρονες, ασφαλείς και πλήρως προσβάσιμες σχολικές υποδομές,

Επειδή το Ειδικό Σχολείο Κάτω Αχαΐας αποτελεί τη μοναδική δημόσια δομή ειδικής αγωγής στη Δυτική Αχαΐα,

Επειδή, παρά τις επανειλημμένες κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις και τις διαβεβαιώσεις για στήριξη της ειδικής αγωγής, οι μαθητές του σχολείου εξακολουθούν να εκπαιδεύονται σε προκατασκευασμένες αίθουσες (container),

Επειδή η Πολιτεία δεν μπορεί να αντιμετωπίζει τα παιδιά με αναπηρία ως μαθητές δεύτερης κατηγορίας ούτε να αναβάλλει επ’ αόριστον την υποχρέωσή της να εξασφαλίσει αξιοπρεπείς συνθήκες εκπαίδευσης

Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:

  1. Ποιος είναι ο σχεδιασμός και το συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα των αρμόδιων Υπουργείων για την οριστική παύση της λειτουργίας του Ειδικού Σχολείου Κάτω Αχαΐας σε προκατασκευασμένες αίθουσες (container) και τη στέγασή του σε σύγχρονες, μόνιμες και πλήρως προσβάσιμες εγκαταστάσεις;
  2. Ποιες άμεσες παρεμβάσεις προτίθεται να αναλάβει η κυβέρνηση ώστε να διασφαλιστούν αξιοπρεπείς και ασφαλείς συνθήκες φοίτησης για τους μαθητές και συνθήκες εργασίας για το προσωπικό έως την οριστική επίλυση του στεγαστικού ζητήματος;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Ακρίτα Έλενα

Δούρου Ειρήνη

Μαμουλάκης Χαράλαμπος

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Νοτοπούλου Αικατερίνη

Παπαηλιού Γιώργος

Τσαπανίδου Πόπη

Ψυχογιός Γιώργος

Χ. Γιαννούλης: «Συνεχίζουμε την επίμονη προσπάθεια για πολιτική αλλαγή και προοπτική για τον τόπο»

«Εκεί που θέλουμε να φτάσουμε όλοι είναι στο να υπάρξει αυτή η συμπαράταξη πολιτών, εργαζόμενων, συλλογικοτήτων  που θα κερδίσει στις εκλογές. Να δώσουμε το χρόνο να εκπληρωθεί η ευχή και η προσδοκία να πάμε όλοι μαζί  γιατί δύσκολα θα κερδίσει ένας». Αυτό τόνισε μεταξύ άλλων στον ΣΚΑΙ, ο βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης και εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Χρήστος Γιαννούλης.

«Μέχρι το τέλος Αυγούστου τα όργανα του κόμματος, συντεταγμένα και δημοκρατικά θα λάβουν τις αποφάσεις τους. Σε οποιαδήποτε περίπτωση ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να κλείσει την πόρτα στην πολιτική. 

Εάν δεν ευοδωθεί η προσπάθεια για τη συγκρότηση ενός κοινού μετώπου, η ιστορία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν θα σβηστεί από το χάρτη.

Υπάρχει μια συμπαγής κοινοβουλευτική  ομάδα, η οποία και σήμερα που συζητάμε ασχολείται και αναδεικνύει ζητήματα σε σχέση με την ακρίβεια και την  ασφάλεια στις αεροπορικές συγκοινωνίες.

Δεν πρόκειται να αφήσουμε την μάχη που δίνουμε οι βουλευτές  στελέχη και μέλη που είναι στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για να απαλλαγεί αυτός ο τόπος από κάτι που επηρεάζει την ποιότητα και την προσδοκία του για καλύτερη ζωή»

ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: Το Ευρωκοινοβούλιο παραδίδει την τροφή και τους σπόρους στις πολυεθνικές

Η υιοθέτηση του Κανονισμού για τις Νέες Γονιδιωματικές Τεχνικές, μετά την απόρριψη των κρίσιμων τροπολογιών που ζητούσαν πλήρη ιχνηλασιμότητα, σήμανση και ουσιαστική απαγόρευση των πατεντών στα φυτά που πρότεινε η LEFT και άλλες δυνάμεις στο ΕΚ, αποτελεί σοβαρή πολιτική οπισθοδρόμηση για την Ευρώπη.

Η πλειοψηφία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με τις δυνάμεις της Δεξιάς, επέλεξε να ακούσει τις πιέσεις της βιομηχανίας σπόρων και αγροχημικών, αντί να προστατεύσει τους αγρότες, τους καταναλωτές, τη βιοποικιλότητα και το δικαίωμα της κοινωνίας να γνωρίζει τι παράγεται, τι καλλιεργείται και τι φτάνει στο πιάτο της.

Για την Αριστερά, το κεντρικό ζήτημα είναι καθαρό: δεν μπορεί το γενετικό υλικό των φυτών, οι σπόροι και τα χαρακτηριστικά τους να μετατρέπονται σε ιδιωτική ιδιοκτησία λίγων πολυεθνικών. Οι πατέντες στα φυτά δεν είναι «καινοτομία». Είναι μηχανισμός ελέγχου της τροφής. Δημιουργούν νέες εξαρτήσεις για τους αγρότες, περιορίζουν την ελευθερία των βελτιωτών σπόρων, αυξάνουν τον κίνδυνο δικαστικών διώξεων και επιταχύνουν τη συγκέντρωση της αγοράς στα χέρια λίγων εταιρειών.

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, οι οργανώσεις βιολογικής γεωργίας, οι αγρότες, οι μικροί βελτιωτές σπόρων και οι καταναλωτικές ενώσεις έχουν προειδοποιήσει εγκαίρως: χωρίς πλήρη σήμανση, χωρίς ιχνηλασιμότητα σε όλη την αλυσίδα και χωρίς πραγματική απαγόρευση των πατεντών, οι καταναλωτές χάνουν το δικαίωμα επιλογής και οι παραγωγοί χάνουν τη δυνατότητα να καλλιεργούν χωρίς εξάρτηση από κατοχυρωμένα εταιρικά δικαιώματα.

Η βιολογική και μη μεταλλαγμένη παραγωγή δεν μπορεί να προστατευθεί με αόριστες υποσχέσεις και εθελοντικούς κώδικες δεοντολογίας. Χρειάζεται δεσμευτικό πλαίσιο, δημόσιος έλεγχος, προληπτική αρχή και προστασία της αγροτικής ανεξαρτησίας.

Καταγγέλλουμε την απόρριψη των τροπολογιών και την υιοθέτηση ενός Κανονισμού που ανοίγει το δρόμο στην ιδιωτικοποίηση του σπόρου και της ίδιας της διατροφικής αλυσίδας. Η τροφή είναι κοινό αγαθό. Οι σπόροι είναι κληρονομιά των λαών και των αγροτικών κοινοτήτων. Δεν είναι εμπόρευμα προς πατεντάρισμα.

Γ. Ψυχογιός για Άρθρο 16: «Η δημόσια και δωρεάν Παιδεία δεν είναι εμπόρευμα. Όπως και το 2006-2007, θα προστατεύσουμε ένα θεμελιώδες δικαίωμα της ελληνικής κοινωνίας»

Σαφές μήνυμα υπεράσπισης του δημόσιου χαρακτήρα της Ανώτατης Εκπαίδευσης έστειλε ο βουλευτής Κορινθίας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Γιώργος Ψυχογιός, κατά τη συζήτηση του Άρθρου 16 στην Επιτροπή για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, ασκώντας δριμεία κριτική στην κυβερνητική πρόταση και κάνοντας λόγο για μια στρατηγική που αντιμετωπίζει την εκπαίδευση ως εμπόρευμα και όχι ως κοινωνικό δικαίωμα.

Ο Γ. Ψυχογιός υπογράμμισε ότι το Άρθρο 16 δεν κατοχυρώνει μόνο τη δημόσια και δωρεάν πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, αλλά και την προστασία της ελληνικής γλώσσας και της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας. Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρθηκε ιδιαίτερα στην ανάγκη ουσιαστικής στήριξης της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στην ομογένεια, ώστε οι νέες γενιές Ελλήνων του εξωτερικού να διατηρήσουν τον δεσμό τους με τη γλώσσα και τον πολιτισμό τους.

Απαντώντας σε αιχμές που διατυπώθηκαν κατά τη συζήτηση, ξεκαθάρισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ουδέποτε υπερασπίστηκε οποιαδήποτε μορφή επιχειρηματικής λειτουργίας των πανεπιστημίων. Όπως τόνισε, τόσο ως κυβέρνηση την περίοδο 2015-2019 όσο και ως πολιτική δύναμη που πρωταγωνίστησε στους αγώνες του 2006-2007 για τη μη αναθεώρηση του Άρθρου 16, ο ΣΥΡΙΖΑ υπερασπίστηκε σταθερά το δημόσιο πανεπιστήμιο, τη φοιτητική μέριμνα, τη στέγαση, τη σίτιση και τη δωρεάν πρόσβαση στη γνώση.

Ο βουλευτής κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι απαξιώνει συστηματικά το δημόσιο πανεπιστήμιο, υπενθυμίζοντας ότι η πολιτική αυτή έχει βάθος χρόνου. Αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στην απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ως Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης το 2013-2014, να απολύσει χιλιάδες διοικητικούς υπαλλήλους και εργαζόμενους των πανεπιστημίων, αποδυναμώνοντας κρίσιμες λειτουργίες των ιδρυμάτων.

Παρά τις δυσκολίες, σημείωσε, τα δημόσια πανεπιστήμια συνεχίζουν να παράγουν σημαντικό εκπαιδευτικό και ερευνητικό έργο, γεγονός που αποτυπώνεται και στις διεθνείς κατατάξεις. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και ειδικά στα τμήματα της Κορίνθου, τα οποία, όπως είπε, επιτελούν εξαιρετικό έργο χάρη στην αφοσίωση των διδασκόντων, των εργαζομένων και των φοιτητών, παρά τις ελλείψεις σε υποδομές και χρηματοδότηση.

Ο Γιώργος Ψυχογιός υποστήριξε ότι η επιδίωξη αναθεώρησης του Άρθρου 16 εντάσσεται σε μια ευρύτερη αντίληψη σύμφωνα με την οποία «όλα είναι εμπόρευμα». Πρόκειται, όπως ανέφερε, για μια λογική που αντιμετωπίζει την πρόσβαση στην ανώτατη εκπαίδευση όχι ως κοινωνικό δικαίωμα αλλά ως δυνατότητα όσων διαθέτουν τους αναγκαίους οικονομικούς πόρους, υπονομεύοντας την κοινωνική κινητικότητα που για δεκαετίες αποτέλεσε βασικό πυλώνα προόδου και συνοχής της ελληνικής κοινωνίας.

«Γυρνάμε πίσω σε εποχές που οι οικογένειες αναγκάζονταν να πουλήσουν περιουσιακά στοιχεία για να σπουδάσουν τα παιδιά τους ή να καλύψουν βασικές ανάγκες υγείας», ανέφερε χαρακτηριστικά, κάνοντας λόγο για απαρχαιωμένες και αποτυχημένες νεοφιλελεύθερες συνταγές που εφαρμόστηκαν διεθνώς, χωρίς να βελτιώσουν την ποιότητα της εκπαίδευσης, οδηγώντας αντίθετα σε υποβάθμιση των δημόσιων δομών.

Υπενθύμισε ακόμη ότι η κατοχύρωση της δημόσιας εκπαίδευσης στο Σύνταγμα του 1975 υπήρξε αποτέλεσμα κοινωνικών αγώνων και ευρύτερων πολιτικών συναινέσεων, επισημαίνοντας ότι ακόμη και η τότε κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή αναγνώρισε την ανάγκη προστασίας αυτών των θεμελιωδών κοινωνικών αγαθών.

Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο Γιώργος Ψυχογιός κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι προτεραιότητά της δεν είναι η αναβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης, αλλά η εξυπηρέτηση ισχυρών ιδιωτικών συμφερόντων. Τόνισε ότι εάν πράγματι στόχος ήταν η βελτίωση του δημόσιου Πανεπιστημίου, η κυβέρνηση θα ενίσχυε την έρευνα, το ΕΛΙΔΕΚ, τις φοιτητικές εστίες, τις υποδομές και τις αποδοχές των μελών ΔΕΠ και του προσωπικού.

«Όπως και το 2006-2007, έτσι και σήμερα, μέσα στη Βουλή αλλά και στην κοινωνία, αυτή η επιλογή δεν θα περάσει. Η δημόσια και δωρεάν Παιδεία είναι βαθιά ριζωμένη στην ελληνική κοινωνία, είναι απαραίτητη προϋπόθεση κοινωνικής προόδου και δημοκρατίας και πρέπει να την εξασφαλίσουμε και για τις επόμενες γενιές», κατέληξε.

Στη Βουλή φέρνει ο M. Ζαμπάρας τις διώρυγες Δ20-Δ28

Παρέμβαση στη Βουλή έκανε ο Βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Μίλτος Ζαμπάρας προς τους Υπουργούς Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και Μεταφορών και Υποδομών, αναδεικνύοντας ένα χρόνιο και ανεπίλυτο πρόβλημα που ταλαιπωρεί τους αγρότες της Αιτωλοακαρνανίας: την κατάσταση των αρδευτικών και αποστραγγιστικών διωρύγων Δ20 και Δ28.

Οι δύο διώρυγες αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του υδρολογικού συστήματος της περιοχής. Εξυπηρετούν εκτεταμένες αγροτικές εκτάσεις, διασφαλίζουν την άρδευση καλλιεργειών και αποτελούν ασπίδα αντιπλημμυρικής προστασίας για τις κοινότητες που διασχίζουν, μεταξύ αυτών η Σταμνά του Δήμου Μεσολογγίου. Ωστόσο, παρά τις επανειλημμένες επεμβάσεις και τη διάθεση σημαντικών δημόσιων πόρων, οι βλάβες επιστρέφουν με μαθηματική ακρίβεια: υποσκαφές, διαβρώσεις πρανών, δομικές αστοχίες σε κρίσιμα τμήματα.

Το ερώτημα είναι απλό και εύλογο: πού πηγαίνουν τα χρήματα των φορολογουμένων και γιατί τα ίδια προβλήματα επαναλαμβάνονται χρόνο με το χρόνο;

Ο Αιτωλοακαρνάνας Βουλευτής ζητά από την κυβέρνηση να απαντήσει επί της ουσίας: εάν έχουν αξιολογηθεί τα αίτια των επαναλαμβανόμενων βλαβών, εάν υπάρχει ολοκληρωμένος σχεδιασμός για μόνιμη και όχι αποσπασματική αποκατάσταση, εάν έχουν εξεταστεί εναλλακτικές λύσεις όπως συνολική ανακατασκευή κρίσιμων τμημάτων ή αναθεώρηση του υδρολογικού σχεδιασμού, και τέλος ποια συγκεκριμένα μέτρα προτίθεται να λάβει για να διασφαλίσει την απρόσκοπτη λειτουργία των υποδομών αυτών.

«Οι αγρότες της Αιτωλοακαρνανίας δεν χρειάζονται άλλες σημειακές επισκευές που διαρκούν μία σεζόν» τονίζει ο Βουλευτής. «Χρειάζονται μόνιμες λύσεις, σχεδιασμό και κυβέρνηση που σέβεται τον κόπο τους. Αυτή η κυβέρνηση μέχρι τώρα δεν έχει δείξει ούτε το ένα ούτε το άλλο».

Αναλυτικά η Ερώτηση:

Προς τους Υπουργούς

Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

Υποδομών και Μεταφορών

Θέμα: «Ανάγκη μόνιμης αποκατάστασης των αρδευτικών–αποστραγγιστικών διωρύγων Δ20 και Δ28 στην Αιτωλοακαρνανία».

Οι αρδευτικές και αποστραγγιστικές διώρυγες Δ20 και Δ28 αποτελούν βασικές υποδομές διαχείρισης υδάτων στην Αιτωλοακαρνανία, εξυπηρετώντας εκτεταμένες αγροτικές εκτάσεις και συμβάλλοντας τόσο στην άρδευση όσο και στην αντιπλημμυρική προστασία της περιοχής.

Ειδικότερα, η διώρυγα Δ20, η οποία διέρχεται και από την περιοχή της Σταμνάς του Δήμου Μεσολογγίου, έχει καταγραφεί διαχρονικά ως έργο με επαναλαμβανόμενες τεχνικές αστοχίες, όπως υποσκαφές, διαβρώσεις πρανών και βλάβες σε κρίσιμα τμήματα της υποδομής. Αντίστοιχα, η διώρυγα Δ28 αποτελεί επίσης κρίσιμο τμήμα του ίδιου υδρολογικού συστήματος, με καθοριστικό ρόλο στη λειτουργία του ευρύτερου αρδευτικού δικτύου.

Παρά τις επανειλημμένες παρεμβάσεις αποκατάστασης και τη διάθεση σημαντικών δημόσιων πόρων, τα προβλήματα φαίνεται να επανεμφανίζονται, γεγονός που δημιουργεί εύλογα ερωτήματα ως προς την ανθεκτικότητα των έργων και την αποτελεσματικότητα των μέχρι σήμερα τεχνικών λύσεων.

Δεδομένου ότι η απρόσκοπτη λειτουργία των συγκεκριμένων διωρύγων συνδέεται άμεσα με την αγροτική παραγωγή, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργητών και την αντιπλημμυρική ασφάλεια της περιοχής.

Κατόπιν των ανωτέρω

Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:

1. Ποια είναι τα κύρια αίτια των επαναλαμβανόμενων βλαβών και έχουν αξιολογηθεί από τις αρμόδιες τεχνικές υπηρεσίες ως προς τη δομική επάρκεια των έργων; 

2. Υπάρχει ολοκληρωμένος τεχνικός σχεδιασμός για μόνιμη αποκατάσταση ή αναβάθμιση των διωρύγων, ώστε να μην απαιτούνται συνεχείς επεμβάσεις σημειακής επισκευής; 

3. Έχουν εξεταστεί εναλλακτικές λύσεις, όπως συνολική ανακατασκευή κρίσιμων τμημάτων ή αναθεώρηση του υδρολογικού σχεδιασμού, με στόχο τη μακροχρόνια λειτουργική ασφάλεια του δικτύου; 

4. Ποια μέτρα προτίθεται να λάβει η Κυβέρνηση για τη διασφάλιση της απρόσκοπτης άρδευσης και της αντιπλημμυρικής προστασίας των περιοχών που εξυπηρετούνται από τις συγκεκριμένες υποδομές;

Οι ερωτώντες Βουλευτές

Ζαμπάρας Μιλτιάδης (Μίλτος)

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Ανακοίνωση του Τομέα Ισότητας και Δικαιωμάτων ΣΥ.ΡΙΖ.Α.ΠΣ  και της Έλενας Ακρίτα για τη δήλωση εκπροσώπου του κόμματος ΕΛΠΙΔΑ της Μαρίας Καρυστιανου ότι ο όρος «γυναικοκτονία» δήθεν εισάγει διάκριση φύλου

«Με αφορμή τη δήλωση εκπροσώπου του κόμματος ΕΛΠΙΔΑ»Η δήλωση στελέχους του κόμματος της κ. Καρυστιανού ότι ο όρος «γυναικοκτονία» δήθεν εισάγει διάκριση φύλου είναι μια βαθιά συντηρητική θέση που ευθυγραμμίζεται με όσους επί χρόνια επιχειρούν να υποβαθμίσουν, να σχετικοποιήσουν ή και να εξαφανίσουν από τον δημόσιο διάλογο την έμφυλη βία.

Η γυναικοκτονία ως όρος είναι η αποτύπωση μιας πραγματικότητας που καταγράφεται διεθνώς από οργανισμούς, επιστημονικούς φορείς και κινήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων: γυναίκες δολοφονούνται επειδή θεωρούνται κτήμα κάποιου άνδρα, επειδή τόλμησαν να φύγουν, να αρνηθούν, να αυτονομηθούν.

Ο εξισωτικός συμψηφισμός μετατρέπει ένα δομικό κοινωνικό πρόβλημα σε ατομική υπόθεση και απαλλάσσει το πατριαρχικό σύστημα από κάθε ευθύνη.

Εμείς θα συνεχίσουμε να ονομάζουμε τη γυναικοκτονία με το όνομά της. Γιατί οι λέξεις έχουν σημασία, και γιατί πίσω από κάθε λέξη που κάποιοι θέλουν να εξαφανίσουν, υπάρχουν γυναίκες που έχασαν τη ζωή τους ακριβώς επειδή ήταν γυναίκες.

Η μάχη απέναντι στην έμφυλη βία δεν δίνεται με υπερσυντηρητικά λεκτικά τεχνάσματα. Δίνεται με αλήθεια, με πολιτική βούληση και με ξεκάθαρη σύγκρουση απέναντι σε κάθε μορφή πατριαρχικής αντίληψης, από όπου κι αν αυτή προέρχεται.

«ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ – ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΣΕ ΚΡΙΣΗ», με τη συμμετοχή του Χρήστου Ράμμου, του Χάρη Δούκα και προσωπικοτήτων από τον χώρο της Δικαιοσύνης, της ακαδημαϊκής κοινότητας και της δημοσιογραφίας

Μετά την υπερψήφιση της Έκθεσης που εισηγήθηκε ο Κώστας Αρβανίτης για το Κράτος Δικαίου 2025 από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τη δημόσια συζήτηση που άνοιξε στις Βρυξέλλες με την εκδήλωση «ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ – ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΣΕ ΚΡΙΣΗ», η πρωτοβουλία της The Left και του Αντιπροέδρου της, ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Κώστα Αρβανίτη, μεταφέρεται στην Αθήνα.

Την Πέμπτη 25 Ιουνίου 2026, στις 19:30, στο Πάρκο Ελευθερίας (πρ. ΕΑΤ–ΕΣΑ), θα πραγματοποιηθεί ανοιχτή εκδήλωση με αντικείμενο την κατάσταση του κράτους δικαίου στην Ελλάδα και την Ευρώπη, τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι δημοκρατικοί θεσμοί και τις αναγκαίες θεσμικές εγγυήσεις για την προστασία των δικαιωμάτων και των ελευθεριών.

Η Έκθεση για το Κράτος Δικαίου 2025 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου άνοιξε μια κρίσιμη συζήτηση για την ποιότητα της δημοκρατίας, την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, τη διαφάνεια, τη λογοδοσία της εξουσίας και την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Η εκδήλωση στην Αθήνα φιλοδοξεί να αναδείξει τα βασικά συμπεράσματα της Έκθεσης και τη σημασία τους για τη λειτουργία των θεσμών στη χώρα.

Σε μια περίοδο κατά την οποία η εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς δοκιμάζεται, η συζήτηση για το κράτος δικαίου επιστρέφει στην κοινωνία. Τι καταγράφει η ευρωπαϊκή έκθεση για την κατάσταση στην Ελλάδα; Ποιες είναι οι προκλήσεις για τη δημοκρατική λειτουργία των θεσμών και ποιες οι αναγκαίες εγγυήσεις για την προστασία των δικαιωμάτων και των ελευθεριών; Ζητήματα που σχετίζονται με την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, τη διαφάνεια στη δημόσια ζωή, τη λογοδοσία της εξουσίας και τα δικαιώματα βρίσκονται στο επίκεντρο του δημόσιου ενδιαφέροντος και απαιτούν ανοιχτό διάλογο.

Στην εκδήλωση συμμετέχουν:

• Χρήστος Ράμμος, τ. Πρόεδρος ΑΔΑΕ – Αντιπρόεδρος ΣτΕ ε.τ.

• Χάρης Δούκας, Δήμαρχος Αθηναίων – Καθηγητής ΕΜΠ

• Ιφιγένεια Καμτσίδου, Ομότιμη Καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου ΑΠΘ

• Δρ. Κατερίνα Παπανικολάου, Δικηγόρος – π. Μέλος Ολομέλειας ΑΔΑΕ

• Θανάσης Κουκάκης, Δημοσιογράφος

Πέμπτη 25 Ιουνίου 2026 | 19:30

Πάρκο Ελευθερίας (πρ. ΕΑΤ–ΕΣΑ)

Η εκδήλωση θα μεταδοθεί ζωντανά μέσω YouTube: https://www.youtube.com/live/HW8oHKoGyuQ και από τη σελίδα του Κώστα Αρβανίτη στο Facebook, facebook.com/arvanitiskosta