Skip to main content

Συντάκτης: Ειρήνη Μαλτέζου

Ερώτηση Δ. Καλαματιανού – Π. Τσαπανίδου: Ακαδημαϊκή ταυτότητα των φοιτητών του Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας (ΤΙΕ) του ΔΠΘ

Αθήνα, 21 Μαΐου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς την Υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

Θέμα: «Ακαδημαϊκή ταυτότητα των φοιτητών του Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας (ΤΙΕ) του ΔΠΘ»

Το Τμήμα Ανθρωπιστικών Σπουδών της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, ιδρύθηκε το 2024 (ν. 5094, ΦΕΚ 39/13.03.2024, τ. Α΄) και ξεκίνησε την ακαδημαϊκή του λειτουργία το ακαδημαϊκό έτος 2025-2026. Το Τμήμα οργανώνει δύο διακριτά Προγράμματα Προπτυχιακών Σπουδών (ΠΠΣ), α) το ΠΠΣ «Φιλολογίας, Ιστορίας και Ανθρωπολογίας» (ΦΙΑ) και β) το ΠΠΣ «Ψηφιακών Εφαρμογών στις Τέχνες και στον Πολιτισμό» (ΨΕΤΠ).

Ειδικότερα, στο άρθρο 9 του ν. 5094/2024 «Αναδιάρθρωση και μετονομασία της Σχολής Κλασικών και Ανθρωπιστικών Σπουδών του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης – Συγχώνευση Τμημάτων» (Α’ 39), προβλέπεται ότι α) ιδρύεται στη Σχολή Κλασικών και Ανθρωπιστικών Σπουδών του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης (Δ.Π.Θ.) Τμήμα Ανθρωπιστικών Σπουδών, με έδρα την Κομοτηνή, β) στο Τμήμα Ανθρωπιστικών Σπουδών συγχωνεύονται τα Τμήματα Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού Παρευξείνιων Χωρών, Ελληνικής Φιλολογίας, και Ιστορίας και Εθνολογίας της Σχολής Κλασικών και Ανθρωπιστικών Σπουδών του Δ.Π.Θ., και γ) στο Τμήμα Ανθρωπιστικών Σπουδών υλοποιούνται τα προγράμματα πρώτου κύκλου σπουδών «Φιλολογίας, Ιστορίας και Ανθρωπολογίας» και «Ψηφιακών Εφαρμογών στις Τέχνες και στον Πολιτισμό».

Στην υπ’ αριθ. ΔΠΘ/ΑΔΥΚΔ/ΣΥΓΚ/55403/5356/1120 απόφαση «Ρυθμίσεις για την υλοποίηση της συγχώνευσης των Τμημάτων Ιστορίας και Εθνολογίας, Ελληνικής Φιλολογίας, και Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού Παρευξείνιων Χωρών της Σχολής Κλασικών και Ανθρωπιστικών Σπουδών του Δ.Π.Θ. στο Τμήμα Ανθρωπιστικών Σπουδών της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών του Δ.Π.Θ.», εγκρίνονται ρυθμίσεις για την υλοποίηση της συγχώνευσης των Τμημάτων Ιστορίας και Εθνολογίας, Ελληνικής Φιλολογίας, και Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού Παρευξείνιων Χωρών της Σχολής Κλασικών και Ανθρωπιστικών Σπουδών του Δ.Π.Θ. στο Τμήμα Ανθρωπιστικών Σπουδών της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών του Δ.Π.Θ., όπου, μεταξύ άλλων, σύμφωνα με το άρθρο 2, παρ. 1 της ανωτέρω απόφασης, με πράξη του Πρύτανη οι φοιτητές των Τμημάτων που συγχωνεύονται εντάσσονται από 01.09.2025 στο Τμήμα Ανθρωπιστικών Σπουδών. Επίσης, στις παρ. 2 και 3 του ίδιου άρθρου, προβλέπεται ότι η ακαδημαϊκή λειτουργία των Τμημάτων που συγχωνεύονται εξακολουθεί έως την αποφοίτηση όλων των φοιτητών ή τη διαγραφή τους, σύμφωνα με το άρθρο 76 του ν. 4957/2022 (Α’ 141), και ότι οι προπτυχιακοί φοιτητές των συγχωνευόμενων Τμημάτων που είναι εγγεγραμμένοι μέχρι και το ακαδημαϊκό έτος 2024-2025 συνεχίζουν και ολοκληρώνουν το Πρόγραμμα Προπτυχιακών Σπουδών του Τμήματος εισαγωγής τους και λαμβάνουν τον αντίστοιχο τίτλο σπουδών του Τμήματος στο οποίο εισήχθησαν.

Επιπλέον, στον ν. 5094/2024, άρθρο 193, παρ. 4 αναφέρεται ότι η ακαδημαϊκή λειτουργία των Τμημάτων της παρ. 2 του άρθρου 9 του ίδιου νόμου εξακολουθεί έως την αποφοίτηση όλων των φοιτητών ή τη διαγραφή τους, σύμφωνα με το άρθρο 76 του ν.4957/2022 (Α’ 141).

Το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί είναι ότι σύμφωνα με τα όσα αναφέρουν φοιτητές του συγχωνευθέντος Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας που είναι εγγεγραμμένοι μέχρι και το ακαδημαϊκό έτος 2024-2025 και που συνεχίζουν και ολοκληρώνουν το Πρόγραμμα Προπτυχιακών Σπουδών του Τμήματος στο οποίο αρχικά εισήχθησαν, στα έγγραφα που εκδίδονται όταν αποφοιτούν δεν υπάρχει κοινός τίτλος Τμήματος. Ειδικότερα, σε ορισμένα έγγραφα αναγράφεται ως «Τμήμα» το Τμήμα Ιστορίας και Εθνολογίας, σε άλλα το νέο Τμήμα Ανθρωπιστικών Σπουδών και σε άλλα αναφέρονται και τα δύο Τμήματα. Προφανώς, αυτή η συνθήκη δημιουργεί στρεβλώσεις, όπως δυνητικοί αποκλεισμοί από προκηρύξεις του ΑΣΕΠ και επισφαλή συμμετοχή σε μεταπτυχιακά και άλλα ακαδημαϊκά προγράμματα.

Επειδή σύμφωνα με την παρ. 4 του άρθρου 193 του ν. 5094/2024 και την παρ. 2, του άρθρου 2, της υπ’ αριθ. ΔΠΘ/ΑΔΥΚΔ/ΣΥΓΚ/55403/5356/1120 απόφασης προβλέπεται ότι η ακαδημαϊκή λειτουργία του Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας εξακολουθεί έως την αποφοίτηση όλων των φοιτητών ή τη διαγραφή τους,

Επειδή, σύμφωνα με αναφορές φοιτητών του συγχωνευθέντος Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας που είναι εγγεγραμμένοι μέχρι και το ακαδημαϊκό έτος 2024-2025, μετά την αποφοίτηση εκδίδονται έγγραφα στα οποία δεν υπάρχει κοινός τίτλος Τμήματος,

Επειδή δημιουργούνται στρεβλώσεις, όπως δυνητικοί αποκλεισμοί από προκηρύξεις του ΑΣΕΠ και επισφαλή συμμετοχή σε μεταπτυχιακά και άλλα ακαδημαϊκά προγράμματα.

Ερωτάται η αρμόδια Υπουργός:

  1. Πώς διασφαλίζεται ότι η ακαδημαϊκή λειτουργία του Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας εξακολουθεί έως την αποφοίτηση όλων των φοιτητών που είναι εγγεγραμμένοι μέχρι και το ακαδημαϊκό έτος 2024-2025 ή τη διαγραφή τους, συμπεριλαμβανομένου και των εγγράφων που εκδίδονται όταν αποφοιτούν (κοινή ονομασία Τμήματος);
  2. Εγγυάται -και με ποιόν τρόπο- ότι δεν θα υπάρξουν δυνητικοί αποκλεισμοί των παραπάνω αποφοίτων του Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας από προκηρύξεις του ΑΣΕΠ και συμμετοχή σε μεταπτυχιακά και άλλα ακαδημαϊκά προγράμματα, εξαιτίας της διοικητικής ασυμβατότητας των εγγράφων που εκδίδονται όταν αποφοιτούν (παλιά και νέα ονομασία Τμήματος);

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Καλαματιανός Διονύσιος-Χαράλαμπος

Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη)

Καλλιόπη Βέττα: «Οι πολιτικές της κυβέρνησης και των τραπεζών απέναντι στους μικρούς παραγωγούς Α.Π.Ε. επιφέρουν μεγάλο χτύπημα στην ενεργειακή δημοκρατία και το κόστος ρεύματος»

Η Βουλευτής Π.Ε. Κοζάνης και Τομεάρχης Τουρισμού ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ. κ. Καλλιόπη Βέττα παρευρέθηκε στην ανοιχτή συνέλευση των μικρών παραγωγών ενέργειας και των Ενεργειακών Κοινοτήτων που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα Συνεδριάσεων του Περιφερειακού Συμβουλίου Δυτικής Μακεδονίας.

Στην συνάντηση, εκτός των άλλων, ήταν ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Επενδυτών Φωτοβολταϊκών Δυτικής Μακεδονίας κ. Κώστας Σιαμπανόπουλος καθώς και ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Παραγωγών Ηλεκτρικής Ενέργειας με Φωτοβολταϊκά κ. Γιάννης Παναγής.

Βασικό θέμα συζήτησης ήταν η πολυεπίπεδη ασφυξία που αντιμετωπίζουν οι μικροί παραγωγοί και οι ενεργειακές κοινότητες.

Προβλήματα, όπως οι συνεχείς περικοπές στην παραγωγή, η παγίωση μηδενικών ή και αρνητικών τιμών στο χρηματιστήριο ενέργειας, η έλλειψη συστημάτων αποθήκευσης, ο κορεσμός και η αδυναμία του δικτύου, οδηγούν σε απώλειες εσόδων άνω του 40%, γεγονός που ναρκοθετεί τις προοπτικές του κλάδου.

Ενδεικτικά, αναφέρθηκε ότι μέσα στο 2026 οι περικοπές θα αυξηθούν κατά +75% (αγγίζοντας τις 3,5 TWh), με τα φωτοβολταϊκά να χάνουν έως και το 80% της ημερήσιας παραγωγής τους τις ώρες αιχμής (!)

Αντί να εισέρχονται κατά προτεραιότητα ή έστω ισότιμα ειδικά τις ώρες ηλιοφάνειας και παραγωγής, αποκλείονται καθώς το σύστημα αδυνατεί να απορροφήσει την παραγομένη ενέργεια.

Το πρόβλημα αφορά, όχι μόνο τους ίδιους, όπως τόνισε και η Βουλευτής, αλλά και το σύνολο των πολιτών καθώς χάνεται ενέργεια  που θα μπορούσε να ηλεκτροδοτήσει σχεδόν 1 εκ. καταναλωτές.

Επιπρόσθετα, οι προσφερόμενες τιμές, ανεξαρτήτως του τρόπου παραγωγής, δεν έχουν την ίδια αξία, καθώς σήμερα τα φωτοβολταϊκά κινούνται σχεδόν στα 2 λεπτά την κιλοβατώρα, ενώ το φυσικό αέριο φτάνει στα 130 ευρώ/MWH.

Παράλληλα, μεγάλο είναι το πρόβλημα με τα δάνεια των παραγωγών, καθώς οι απώλειες εσόδων οδηγούν σε αδυναμία πληρωμής των τραπεζικών υποχρεώσεων.

Όπως τονίστηκε στην συνάντηση, έχει δημιουργηθεί ένα υπερθερμασμένο περιβάλλον με τους στόχους του Ε.Σ.Ε.Κ. σε Α.Π.Ε. για το 2030 (27GW) να έχουν ήδη υπερκαλυφθεί, μιας και ήδη βρισκόμαστε  σε 36,5GW συνδεδεμένα, ή με τελικούς όρους σύνδεσης.

Οι προτάσεις της Π.Ο.Σ.Π.Η.Ε.Φ., κινούνται προς την σωστή κατεύθυνση: δημιουργία ενός έκτακτου μηχανισμού στήριξης των Φ/Β που πλήττονται από τις περικοπές και τις αρνητικές τιμές, άμεση παράταση των συμβάσεων λειτουργικής ενίσχυσης διαφορικής προσαύξησης κατά 7 έτη, αύξηση των ωρών μηδενικών τιμών ή/και πληρωμή των μηδενικών τιμών, επιδότηση εγκατάστασης μπαταριών και εγκατάσταση μονάδων αποθήκευσης behind the meter, θέσπιση εθνικού στόχου για την αποθήκευση, αναστολή εισόδου αδειοδοτημένων μονάδων Α.Π.Ε. (ανάλογα με τον βαθμό εισόδου μονάδων  αποθήκευσης)

Η Βουλευτής αναφέρθηκε στις κοινοβουλευτικές της παρεμβάσεις για τα αιτήματα των μικρών παραγωγών, επισημαίνοντας ότι θα προχωρήσει άμεσα σε νέα ερώτηση για τα προβλήματα τους.

Παράλληλα, υποστήριξε ότι κομβικό ρόλο στην υποβάθμιση των μικρών παραγωγών επέφερε η Υ.Α. του Υ.Π.ΕΝ., παραμονές Δεκαπενταύγουστου του 2022,  (ΦΕΚ Β’ 4303/12.08.2022), η οποία άλλαξε αναδρομικά  τους όρους κατασκευής και σύνδεσης νέων σταθμών Α.Π.Ε. και μονάδων αποθήκευσης στο δίκτυο του Α.Δ.Μ.Η.Ε. κα του Δ.Ε.Δ.Δ.Η.Ε..

Το αποτέλεσμα ήταν η κατάργηση της χρονικής προτεραιότητας, το μπλόκο σε μικρούς και μεσαίους επενδυτές, η προώθηση μεγάλων μονάδων, η καταστροφή των επενδυτικών σχεδίων για επενδυτές που συνειδητοποίησαν σε μια μέρα, ότι δεν θα έβρισκαν ποτέ χώρο για να συνδεθούν.

Συνολικά, όπως ανέφερε η κ. Βέττα, η στρεβλή διαχείριση έχει οδηγήσει σε υψηλότατες τιμές στην ενέργεια, σε αντίθεση με τις θριαμβολογίες της κυβέρνησης για υψηλή διείσδυση Α.Π.Ε., που θα έριχναν χαμηλά τις τιμές…

Το αποτέλεσμα είναι να μην υπάρχει ενεργειακή δημοκρατία, διάχυση των οφελών και κέρδος για τους πολίτες. Μια αποτυχία που χρεώνεται στην κυβέρνηση που το μόνο που την ενδιαφέρει είναι τα κέρδη για τους επενδυτές στο φυσικό αέριο και τις μεγάλες Α.Π.Ε..

Γ. Ψυχογιός στην εκπομπή «Κόντρα 24»: “Πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική χωρίς α λα καρτ Διεθνές Δίκαιο – Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ καταλύτης για τη δημιουργία ενός ισχυρού προοδευτικού πόλου”

Σε μια εκτενή και αιχμηρή παρέμβαση στην εκπομπή «Κόντρα 24» με τη Λ. Γκάτσου, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Γιώργος Ψυχογιός, τοποθετήθηκε για τα κρίσιμα εθνικά ζητήματα, τις προκλήσεις στην εξωτερική πολιτική, αλλά και τις εσωτερικές εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και τον προοδευτικό χώρο.

Για την Εθνική Άμυνα, την τουρκική προκλητικότητα και την εξωτερική πολιτική

Παρατήρησε αρχικά ότι η πραγματική θωράκηση των ακριτικών περιοχών και των νησιών μας δεν είναι μόνο στρατιωτική, αλλά περνά μέσα από την ενίσχυση της οικονομικής δραστηριότητας, των κοινωνικών υπηρεσιών και τη διατήρηση του πληθυσμού, αναφερόμενος στην ιδιαίτερη πατρίδα της μητέρας του, Η.Ν. Κάσο. Τόνισε ότι η Τουρκία αναζητά διαρκώς ευκαιρίες για να ξεδιπλώσει την αναθεωρητική της ατζέντα, παρά το γεγονός ότι σε διεθνή φόρα, όπως το Συμβούλιο της Ευρώπης, προσπαθεί να εμφανιστεί με διαφορετικό προσωπείο. Υπογράμμισε με έμφαση ότι η Ελλάδα οφείλει να διεθνοποιεί συστηματικά τις τουρκικές προκλήσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο και να προβάλλει το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας ως απαρέγκλιτους κανόνες, χωρίς καμία απολύτως έκπτωση.

Επέκρινε τη στάση της κυβέρνησης σε συγκεκριμένα ζητήματα, δηλώνοντας ότι δεν έχουν δοθεί ξεκάθαρες απαντήσεις για την πόντιση του καλωδίου στην Κάσο, ένα θέμα που άπτεται κυριαρχικών δικαιωμάτων. Κατήγγειλε επίσης ως «επικίνδυνο παραθυράκι» τη διάταξη σε πρόσφατο νομοσχέδιο για τους υδρογονάνθρακες, η οποία επιτρέπει σε εταιρείες να συνεχίζουν τη δραστηριότητά τους ανεξάρτητα αν τίθενται ζητήματα κυριαρχίας. Υπενθύμισε δε, ότι επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ υπήρχαν άμεσες διπλωματικές και επιχειρησιακές απαντήσεις στις προκλήσεις, όπως η δημόσια απάντηση του Αλέξη Τσίπρα στον Ταγίπ Ερντογάν το 2017 στο Μέγαρο Μαξίμου, η άμεση απάντηση στην παραβίαση των χωρικών υδάτων από τουρκικό Barbaros το 2018 και η επίτευξη ευρωπαϊκών κυρώσεων το 2019 από το Ευρωπαικό Συμβούλιο, που ουδέποτε επικαλέστηκε η κυβέρνηση ΝΔ.

Για τις εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και τον προοδευτικό χώρο

Δήλωσε τον απόλυτο σεβασμό του τόσο στα στελέχη που έβγαλαν τη χώρα από τα μνημόνια την περίοδο 2015-2019, όσο και στα νέα μέλη που πλαισίωσαν το κόμμα πρόσφατα. Αναφέρθηκε στη στάση του Σωκράτη Φάμελλου, ο οποίος, όπως είπε, κράτησε το κόμμα όρθιο σε εξαιρετικά δύσκολες στιγμές και υπηρετεί πιστά την τελευταία απόφαση της ΚΕ, λειτουργώντας πάντα συλλογικά. Σχολίασε ότι οι όποιες διαφωνίες ή προτάσεις στρατηγικής πρέπει να κατατίθενται στα όργανα του κόμματος, καθώς η προστασία της ενότητας είναι πρωταρχικής σημασίας.

Επισήμανε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, βάσει των συλλογικών του αποφάσεων, έχει πολλαπλώς επιδιώξει την σύγκλιση των προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων, ενώ παράλληλα σημείωσε ότι θα λειτουργήσει ως επιταχυντής και καταλύτης για τη δημιουργία ενός ισχυρού προοδευτικού πόλου, στον οποίο ο ρόλος του Αλέξη Τσίπρα παραμένει καθοριστικός και κρίσιμος.

Δεσμεύτηκε ότι θα συνεχίσει να παλεύει εντός των οργάνων για συγκροτημένες και συλλογικές αποφάσεις που θα αφορούν στην επόμενη μέρα, με πολιτικούς και προγραμματικούς όρους. Απηύθυνε τέλος μια ύστατη έκκληση για ενότητα και σύνεση, σημειώνοντας ότι η κοινωνία απαιτεί από τις δυνάμεις της Κεντροαριστεράς να «τα βρουν» για να δώσουν διέξοδο στη χώρα.

Ερώτηση βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία Π. Τσαπανίδου: Εφαρμογή της νομοθεσίας για την ισότιμη φοίτηση μαθητών με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στην ιδιωτική εκπαίδευση και ανάγκη θεσμικής κατοχύρωσης ειδικών παιδαγωγών

Αθήνα, 21 Μαΐου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς την Υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

ΘΕΜΑ: «Εφαρμογή της νομοθεσίας για την ισότιμη φοίτηση μαθητών με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στην ιδιωτική εκπαίδευση και ανάγκη θεσμικής κατοχύρωσης ειδικών παιδαγωγών»

Η ισότιμη πρόσβαση όλων των παιδιών στην εκπαίδευση αποτελεί θεμελιώδη υποχρέωση της Πολιτείας και βασικό δείκτη κοινωνικής συνοχής, δημοκρατίας και παιδαγωγικής ποιότητας. Η προστασία των δικαιωμάτων μαθητών με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες δεν μπορεί να διαφοροποιείται ανάλογα με το αν η φοίτηση πραγματοποιείται σε δημόσια ή ιδιωτική σχολική μονάδα.

Το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, και ειδικότερα το άρθρο 71 του Ν. 4485/2017, προβλέπει ρητά την ισότιμη εγγραφή μαθητών με αναπηρία ή ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στην ιδιωτική εκπαίδευση, με όρους αντίστοιχους εκείνων που εφαρμόζονται στη δημόσια γενική εκπαίδευση ενώ απαγορεύει ρητά την άρνηση εγγραφής λόγω αναπηρίας ή μαθησιακών δυσκολιών. Παράλληλα, η υπ’ αριθ. 153382/N1/25-11-2025 απόφαση του Γενικού Γραμματέα του ΥΠΑΙΘΑ προβλέπει τη δυνατότητα φοίτησης μαθητών με σοβαρότερες εκπαιδευτικές ανάγκες σε γενικές σχολικές τάξεις δημόσιων και ιδιωτικών σχολείων με παράλληλη στήριξη, κατόπιν γνωμάτευσης του αρμόδιου ΚΕ.Δ.Α.Σ.Υ.

Ωστόσο, σύμφωνα με καταγγελίες γονέων, δημοσιεύματα και παρεμβάσεις αρμόδιων φορέων για τα δικαιώματα του παιδιού, εξακολουθούν να καταγράφονται περιστατικά άρνησης εγγραφής ή ακόμη και διαγραφής μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες από ιδιωτικά σχολεία, με διάφορες αιτιολογίες που στην πράξη οδηγούν σε αποκλεισμό των παιδιών αυτών από την εκπαιδευτική διαδικασία.

Επιπλέον, σοβαρά ερωτήματα εγείρονται σχετικά με το καθεστώς επιλογής και απασχόλησης των προσώπων που παρέχουν παράλληλη στήριξη σε ιδιωτικές σχολικές μονάδες. Σε πολλές περιπτώσεις, η επιλογή γίνεται άτυπα από τους γονείς και εγκρίνεται από τη σχολική μονάδα χωρίς ενιαίο θεσμικό πλαίσιο, χωρίς επαρκή έλεγχο προσόντων και χωρίς ουσιαστική εποπτεία από τις αρμόδιες Διευθύνσεις Εκπαίδευσης. Ως αποτέλεσμα, η Πολιτεία δεν διαθέτει πλήρη εικόνα για το ποιοι παρέχουν εκπαιδευτικό έργο εντός των σχολείων, ούτε για το αν πληρούνται οι απαραίτητες επιστημονικές και παιδαγωγικές προϋποθέσεις.

Παράλληλα, αναδεικνύεται η ανάγκη ουσιαστικής ενίσχυσης της ειδικής αγωγής στα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια μέσω της θεσμικής παρουσίας ειδικών παιδαγωγών. Η ετερογένεια των μαθησιακών και αναπτυξιακών χαρακτηριστικών των μαθητών, η ανάγκη διαφοροποιημένης διδασκαλίας, η υποστήριξη παιδιών με διαγνωσμένες ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες αλλά και η ενίσχυση της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης και του θετικού σχολικού κλίματος καθιστούν αναγκαία την οργανική ένταξη εξειδικευμένου προσωπικού στις ιδιωτικές σχολικές μονάδες.

Τέλος, καταγγέλλονται φαινόμενα εργασιακής υποβάθμισης των ειδικών παιδαγωγών που εργάζονται σε ιδιωτικά σχολεία, όπως μη αναγνώριση προϋπηρεσίας, προβλήματα μισθολογικής εξέλιξης, απουσία σαφούς εργασιακού καθεστώτος και πρακτικές που δεν συνάδουν με τον θεσμικό και παιδαγωγικό τους ρόλο.

Με βάση τα παραπάνω,

Ερωτάται η αρμόδια Υπουργός:

  1. Ποιοι μηχανισμοί ελέγχου εφαρμόζονται σήμερα ώστε να διασφαλίζεται ότι τα ιδιωτικά σχολεία τηρούν τη νομοθεσία περί ισότιμης εγγραφής και φοίτησης μαθητών με αναπηρία ή ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες;
  2. Πόσες καταγγελίες έχουν υποβληθεί τα τελευταία πέντε έτη για άρνηση εγγραφής ή διαγραφή μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες από ιδιωτικές σχολικές μονάδες και ποιες κυρώσεις έχουν επιβληθεί;
  3. Προτίθεται να θεσπίσει ενιαίο και υποχρεωτικό πλαίσιο ελέγχου των προσόντων, της διαδικασίας επιλογής και της εποπτείας των προσώπων που παρέχουν παράλληλη στήριξη σε ιδιωτικά σχολεία;
  4. Υφίσταται σήμερα επίσημη καταγραφή των εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης που εργάζονται σε ιδιωτικές σχολικές μονάδες από τις αρμόδιες Διευθύνσεις Εκπαίδευσης και, αν όχι, προτίθεται να δημιουργήσει σχετικό μητρώο;
  5. Προτίθεται να προχωρήσει στη θεσμική κατοχύρωση της παρουσίας ειδικών παιδαγωγών στα ιδιωτικά σχολεία, με σαφώς καθορισμένα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα;
  6. Υπάρχει σχεδιασμός για τη διασφάλιση πλήρους αναγνώρισης της προϋπηρεσίας, των ακαδημαϊκών προσόντων και της μισθολογικής εξέλιξης των ειδικών παιδαγωγών που εργάζονται στην ιδιωτική εκπαίδευση;

Οι Ερωτώντες/ώσες Βουλευτές

Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη)

Καλαματιανός Διονύσιος – Χαράλαμπος

Βέττα Καλλιόπη

Γαβρήλος Γεώργιος

Γιαννούλης Χρήστος

Δούρου Ειρήνη (Ρένα)

Κοντοτόλη Μαρίνα

Μαμουλάκης Χαράλαμπος (Χάρης)

Νοτοπούλου Αικατερίνη

Παππάς Νικόλαος

Ψυχογιός Γεώργιος

Ερώτηση βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία Σ. Κεδίκογλου: Το πρόγραμμα “Επιχειρώ Στερεά” δεν φαίνεται να στηρίζει στην πράξη τις μικρές επιχειρήσεις της Στερεάς Ελλάδας

Αθήνα, 21 Μαΐου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τους Υπουργούς:

Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

Εσωτερικών

Θέμα: «Το πρόγραμμα “Επιχειρώ Στερεά” δεν φαίνεται να στηρίζει στην πράξη τις μικρές επιχειρήσεις της Στερεάς Ελλάδας»

Η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας ανακοίνωσε τη δράση «Επιχειρώ Στερεά», με στόχο την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, της εξωστρέφειας και της ανθεκτικότητας των πολύ μικρών, μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ), με δημόσια δαπάνη 12.000.000 ευρώ και δυνατότητα εντάξεων έως 16.000.000 ευρώ. Δικαιούχοι είναι υφιστάμενες ΜΜΕ με τουλάχιστον δύο πλήρεις κλεισμένες διαχειριστικές χρήσεις, ενώ ο επιχορηγούμενος προϋπολογισμός φτάνει έως 400.000 ευρώ για επενδυτικά σχέδια στο πλαίσιο του «Κανονισμού De minimis» και έως 800.000 ευρώ για επενδυτικά σχέδια στο πλαίσιο του «Γενικού Απαλλακτικού Κανονισμού» (ΓΑΚ).

Ωστόσο, πίσω από αυτή τη διακήρυξη στήριξης της παραγωγικής «ραχοκοκαλιάς» της τοπικής και της εθνικής οικονομίας (αφού, σύμφωνα με το «SME Country Fact Sheet 2025» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι ΜΜΕ αποτελούν το 94,5% των επιχειρήσεων του μη χρηματοπιστωτικού τομέα), τα κριτήρια βαθμολόγησης φαίνεται ότι ευνοούν επιχειρήσεις ήδη ισχυρές και εδραιωμένες, με διαθέσιμη ρευστότητα, αυξανόμενο τζίρο, κερδοφορία και σημαντική απασχόληση. Συγκεκριμένα, το 60% της βαθμολογίας που κρίνει την επιλεξιμότητα αφορά σε προυποθέσεις για υψηλά διαθέσιμα ίδια κεφάλαια (τουλάχιστον 25% του επιλέξιμου προϋπολογισμού, δηλαδή 100.000 ευρώ για σχέδιο 400.000 ευρώ), θετική μεταβολή κύκλου εργασιών και λειτουργική κερδοφορία, ενώ η μέγιστη βαθμολογία στην απασχόληση δίνεται σε επιχειρήσεις με τουλάχιστον 7 (!) εργαζόμενος πλήρους απασχόλησης για όλο το έτος. Δηλαδή, η δράση θέτει κριτήρια τα οποία είναι «άπιαστα» για τη μεγάλη πλειοψηφία των ΜΜΕ στην Στερεά Ελλάδα και σε όλη τη χώρα, οι οποίες εδώ και μία επταετία πλήττονται από αλλεπάλληλες κρίσεις.

Πράγματι, οι απαιτήσεις αυτές απέχουν πολύ από την τρέχουσα πραγματικότητα των πολύ μικρών επιχειρήσεων. Το «Ινστιτούτο Μικρών Επιχειρήσεων» (ΙΜΕ) της ΓΣΕΒΕΕ κατέγραψε, για το α΄ εξάμηνο 2025, ότι το 50% των μικρών επιχειρήσεων δήλωσε μείωση κύκλου εργασιών, το 56,7% μείωση ρευστότητας, ενώ στο 53,4% όσων επένδυσαν το ποσό δεν ξεπέρασε τις 5.000 ευρώ. Ο δε ΟΟΣΑ σημειώνει ότι τα επιτόκια δανεισμού των ελληνικών ΜΜΕ παρέμειναν υψηλά, στο 5,7% το 2024, περιορίζοντας την προσιτότητα της πίστωσης ιδίως για επιχειρήσεις χαμηλών περιθωρίων κέρδους. Τέλος, η ΕΛΣΤΑΤ καταγράφει ότι το 2023 από τις 932.549 ενεργές επιχειρήσεις, οι 574.264 δεν απασχολούσαν μισθωτούς, ενώ 263.060 είχαν μόλις 1-4 μισθωτούς. Στη Στερεά Ελλάδα, μάλιστα, καταγράφηκαν 37.838 ενεργές επιχειρήσεις, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο κρίσιμη την ανάγκη ο σχεδιασμός να υπηρετεί πραγματικά τη μικρή κλίμακα.

Κατόπιν τούτων:

Επειδή η χρηματοδοτική δράση «Επιχειρώ Στερεά» φαίνεται ότι βάζει τον «πήχη» των κριτηρίων επιλεξιμότητας τόσο ψηλά, ώστε να αφήνει εκτός τη μεγάλη πλειοψηφία των μικρών επιχειρήσεων στη Στερεά Ελλάδα,

Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:

  1. Θα εξεταστεί αναθεώρηση των κριτηρίων ώστε να μην αποκλείονται στην πράξη οι μικρές επιχειρήσεις, για τις οποίες η υψηλή ρευστότητα, η αύξηση τζίρου ή το πολυάριθμο προσωπικό αποτελούν μη ρεαλιστικά προαπαιτούμενα;
  2. Θα προβλεφθεί διακριτός προϋπολογισμός ή ειδική μοριοδότηση για μικρές επιχειρήσεις και αυτοαπασχολούμενους επιχειρήσεις της Εύβοιας και των λοιπών Περιφερειακών Ενοτήτων της Στερεάς;
  3. Θα δημοσιοποιηθούν, μετά την αξιολόγηση, στοιχεία ανά μέγεθος επιχείρησης, κύκλο εργασιών, αριθμό εργαζομένων και Περιφερειακή Ενότητα;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές και οι Ερωτώσες Βουλεύτριες

Κεδίκογλου Συμεών

Μαμουλάκης Χαράλαμπος (Χάρης)

Δούρου Ειρήνη (Ρένα)

Κοντοτόλη Μαρίνα

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Νοτοπούλου Αικατερίνη

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη)

Ψυχογιός Γεώργιος

Σ. Φάμελλος: «Μόνο μια μεγάλη πολιτική δημοκρατική αλλαγή θα εξασφαλίσει την τήρηση του Συντάγματος και μια προοδευτική Συνταγματική Αναθεώρηση»

Παρέμβαση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Σωκράτη Φάμελλου, στην εκδήλωση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση που διοργάνωσε ο δήμος Αγίας Βαρβάρας

Ευχαριστούμε τον Δήμαρχο Αγίας Βαρβάρας Λάμπρο Μίχο γιατί ανέλαβε την πρωτοβουλία για μία πολύ σημαντική, δημοκρατική και προοδευτική συζήτηση για το Σύνταγμα.

Είναι πολύ σημαντικό ότι αυτή η συζήτηση ξεκινάει από φορείς της Αυτοδιοίκησης. Ξεκίνησε στην Αθήνα και συνεχίζεται εδώ στην Αγία Βαρβάρα. Γιατί η Αυτοδιοίκηση είναι το «κύτταρο της Δημοκρατίας» και ο θεσμός που είναι πολύ κοντά στον πολίτη.

Και δυστυχώς δεν είναι η Αυτοδιοίκηση σήμερα ένα από τα κεντρικά θέματα τα οποία έχουν μπει στη συζήτηση για την Αναθεώρηση.

Θέλω να απαντήσω όμως και στο ερώτημα αν έχει σημασία σήμερα ο διάλογος για τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Ο διάλογος για τη Συνταγματική Αναθεώρηση θα έπρεπε να είναι ένας ουσιαστικός δημοκρατικός διάλογος που να εμπλέκει την κοινωνία, γιατί αφορά τη Δημοκρατία, τη σημαντικότερη αξία της κοινωνίας μας και της ελληνικής Πολιτείας.

Και θα έπρεπε η συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση να εμπλέκει όλους τους πολίτες και να μη χαρακτηρίζεται από τη συζήτηση για σκάνδαλα ή για παραβιάσεις του Συντάγματος και του Κράτους Δικαίου.

Σε αυτή τη συζήτηση θα έπρεπε να ανοίξουμε θέματα όπως τι πρέπει να κάνει μια Πολιτεία για να βελτιώσει την πρόσβαση των πολιτών στα βασικά αγαθά της ευημερίας και στις αποφάσεις. Αλλά και για να μπορεί να μοιράζει τα οφέλη της ανάπτυξης δίκαια στην κοινωνία.

Και να δώσουμε και απαντήσεις στα νέα μεγάλα ζητήματα, είτε των δεδομένων και των ψηφιακών πλατφορμών και της τεχνητής νοημοσύνης, είτε στα ζητήματα της ανθεκτικότητας, της κλιματικής κρίσης και της πρόσβασης των πολιτών στα βασικά αγαθά.

Ζούμε σήμερα σε ένα περιβάλλον πολλαπλών και βαρύτατων παραβιάσεων του Συντάγματος και αυτό είναι γνωστό σε όλους τους πολίτες. Δεν διαφωνούν ούτε και οι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας, απ’ ό,τι φαίνεται από τις δημοσκοπήσεις. Ένα περιβάλλον υποβάθμισης και υποχώρησης του Κράτους Δικαίου. Πλειοψηφικής ποδηγέτησης της Δικαιοσύνης και όχι κάποιων περιστατικών. Και επιθέσεων στους θεσμούς και στις Ανεξάρτητες Αρχές που βαρύνουν την κυβέρνηση.

Πράγματι, δεν υπάρχει αξιοπιστία της κυβέρνησης για να ανοίξει μια συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Διότι το πρώτο που θα πρέπει να συζητήσουμε σε μια δημοκρατική κοινωνία είναι ότι θέλουμε να εφαρμόζεται το Σύνταγμα και χρειάζεται και απολογισμός για το αν εφαρμόζεται. Ή μάλλον γιατί παραβιάζεται…

Αυτό, όμως, δεν είναι ο μόνος λόγος αναξιοπιστίας της κυβέρνησης.

Ο δεύτερος αναφέρθηκε. Είναι ότι χρησιμοποιήθηκε βάναυσα, αντιδημοκρατικά, το άρθρο 86 για να καλυφθούν οι υπουργοί της κυβέρνησης όποτε ξεκίνησε έλεγχος. Έχουμε ακόμα ένα τέτοιο περιστατικό, αύριο, τον «ΟΠΕΚΕΠΕ 2» στη Βουλή.

Και πράγματι το 2019 καταπατήθηκε η όποια συναίνεση υπήρχε στην προτείνουσα Βουλή. Στην Αναθεωρητική Βουλή ο κ. Μητσοτάκης ήρθε με διατάξεις όπως για τον μονοκομματικό Πρόεδρο της Δημοκρατίας, που δεν είναι ούτε καν υφυπουργός… Ίσως είναι υφυπουργός Τύπου για να βοηθάει στις ανακοινώσεις της κυβέρνησης…

Όμως εμείς δεν πρέπει να συζητήσουμε για το Σύνταγμα;

Εδώ προκύπτει, αγαπητοί φίλοι και αξιότιμοι ομιλητές, ένα ερώτημα:

Συζητώντας για τη Συνταγματική Αναθεώρηση δεν βρίσκουμε να μας ενώνει μια κόκκινη κλωστή, ένα νήμα, που θέτει ως προτεραιότητα σ’ εμάς τους δημοκράτες πολίτες να τηρείται το Σύνταγμα;

Ποια είναι η βασική μας υποχρέωση ως πολίτες, πολύ δε περισσότερο σε εμάς που έχουμε ορκιστεί στο Σύνταγμα, από διάφορους ρόλους; Είναι η τήρηση του Συντάγματος. Και εδώ δεν μπορούμε να κρυβόμαστε.

Μόνο μια μεγάλη πολιτική δημοκρατική αλλαγή στην Ελλάδα θα μπορέσει να συμβάλει και να εξασφαλίσει και την τήρηση του Συντάγματος και μια προοδευτική Συνταγματική Αναθεώρηση. Και χρειαζόμαστε και τα δύο. Γιατί μια προοδευτική Βουλή θα μπορούσε να εξασφαλίσει μία προοδευτική αναθεωρητική συζήτηση, έχοντας ως προϋπόθεση αυτό στο οποίο και εμείς, όπως και άλλα προοδευτικά κόμματα, έχουμε δεσμευτεί:

Να μη δοθεί το ελεύθερο, «λευκή επιταγή» το έχουν πει άλλοι, των 180 ψήφων σε κανένα άρθρο στην προτείνουσα Βουλή.

Όχι προσβλέποντας στο ποια θα είναι η σύνθεση της επόμενης Βουλής – γιατί κάποιοι θεωρούν ότι αυτό είναι φόβος για τη σύνθεση της επόμενης Βουλής. Όχι. Αλλά διότι πρέπει να δοθεί μία απάντηση στην παραβίαση του Συντάγματος και την πολλαπλώς αντισυνταγματική και αντιδημοκρατική λειτουργία της κυβέρνησης και να ζητήσουμε η επόμενη Βουλή να είναι προοδευτική και να επιδιώξει συναινέσεις.

Να μην έχει ούτε η επόμενη Βουλή, που θέλουμε να είναι προοδευτική, το ελεύθερο να κάνει αλλαγές με 150 ψήφους, αλλά να επιδιώξει συναινέσεις διδασκόμενη από αυτά που συνέβησαν το 2019.

Προφανώς προκύπτουν και επιμέρους ζητήματα. Όπως σαφέστατα πρέπει να απεξαρτηθεί από την κυβερνητική πλειοψηφία το άρθρο 86, η ευθύνη υπουργών.

Σαφέστατα και δεν μπορεί ο κάθε υπουργός Δικαιοσύνης, ο κάθε πρωθυπουργός να διαλέγουν αυθαίρετα τον 15ο, τον 20ό της λίστας στην επιλογή ηγεσίας της Δικαιοσύνης.

Αλλά πρέπει να δούμε και τα υπόλοιπα ζητήματα, όπως των διοικητικών αλλαγών που εκβιάζουν δικαστές. Και ζητήματα που αφορούν τις θέσεις αντιπροέδρων των ανωτάτων δικαστηρίων.

Και βέβαια νομίζω ότι πρέπει να συζητήσουμε και για τις Ανεξάρτητες Αρχές, όχι μόνο για τον τρόπο εκλογής τους, αλλά και να είναι δεσμευτική η παρουσία των προέδρων των Ανεξαρτήτων Αρχών στη Βουλή.

Διότι αυτή η κυβέρνηση αρνήθηκε σε πρόεδρο Ανεξάρτητης Αρχής να έρθει να ενημερώσει τη Βουλή.

Για να μην αναφερθώ στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου που αρνήθηκε να έρθει να ενημερώσει τη Βουλή όταν το αίτημα που είχαμε καταθέσει εμείς, ως ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αλλά και άλλα κόμματα, ήταν να συζητήσουμε για την κατάσταση της Δικαιοσύνης.

Πρόσβαλε ο κ. Τζαβέλλας όλη την ελληνική κοινωνία και τη Βουλή, αρνούμενος να έρθει να συζητήσουμε για τη Δικαιοσύνη, που ήταν το βασικό του καθήκον και η βασική του υποχρέωση.

Υπάρχουν και πολλά άλλα σημαντικά θέματα που θα μπορούσαν να εμπλουτίσουν τη αναθεωρητική συζήτηση.

Η Στέγη είναι ένα ζήτημα που πρέπει να συζητήσουμε ως δημόσια πολιτική.

Σαφώς είναι η δημόσια ιδιοκτησία κάποιων βασικών μονοπωλιακών τομέων ή κλάδων, αλλά θα προσέθετα να συζητήσουμε και για τον ρόλο του κράτους στη ρύθμιση και τον έλεγχο της αγοράς αλλά και των μονοπωλιακών λειτουργιών.

Θα έπρεπε να συζητήσουμε για τα θέματα των δικαιωμάτων των πολιτών και τους θεσμούς άμεσης δημοκρατίας, τον θεσμό του δημοψηφίσματος και το δικαίωμα αναπομπής νόμου με υπογραφές πολιτών.

Και φυσικά οφείλουμε να συζητήσουμε για τα δημόσια αγαθά και τη δημόσια περιουσία, για τη μητρότητα, τους ευάλωτους, για το κοινωνικό κράτος, για τις συλλογικές συμβάσεις των εργαζομένων, κ.λπ.

Θέλω να μείνω στο θέμα της Αυτοδιοίκησης. Ναι, χρειάζεται να έχει αρμοδιότητες η Αυτοδιοίκηση, αλλά χρειάζεται να έχει και προϋπολογισμό. Δεν μπορεί να υπάρχει δυνατή Αυτοδιοίκηση χωρίς φορολογική αποκέντρωση. Εκ των προτέρων νομοθετημένη, για να μην μαζεύονται οι δήμαρχοι στα γραφεία των υπουργών και να παρακαλούν για επιδοτήσεις για έργα για την τοπική κοινωνία. Και δυστυχώς υπάρχει το φαινόμενο, πολύ δε περισσότερο τώρα στην τελευταία κυβέρνηση που κόβουν επιδοτήσεις αν ένας δήμαρχος δεν θέλει να συμμετέχει σε ένα σκάνδαλο, όπως ήταν τα σπιτάκια ανακύκλωσης. Έχει συμβεί και αυτό, δυστυχώς.

Χρειαζόμαστε λοιπόν μια Αυτοδιοίκηση που να έχει αρμοδιότητες, να έχει πόρους, να έχει εργαζόμενους. Διότι συζητείται αυτή την περίοδο ότι οι εργαζόμενοι στις κοινωνικές δομές της Αυτοδιοίκησης είναι υπό αμφισβήτηση, συμβασιούχοι επί 20 χρόνια. Σε δομές όπως τα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης ή οι παιδικοί σταθμοί.

Ταυτόχρονα χρειάζεται να ξανασυζητήσουμε για αρχές που, οφείλω να παραδεχτώ, χαράχτηκαν σε προηγούμενες κυβερνήσεις, όπως ο δημοκρατικός προγραμματισμός και ο σχεδιασμός. Γιατί αυτό που φοβάται αυτή η κυβέρνηση είναι μια ισχυρή Πολιτεία που έχει σχέδιο και κανόνες δικαίου.

Και ξέρετε γιατί; Γιατί όταν υπάρχει σχέδιο, σχεδιασμός και κανόνες δικαίου δεν κάνουν πάρτι οι «Φραπέδες» και οι «Χασάπηδες».

Αυτή είναι η μεγάλη πολιτική αλλαγή για την οποία πρέπει να συζητήσουμε, που πρέπει να έχει την Αυτοδιοίκηση σε κεντρικό ρόλο.

Και πάλι συγχαρητήρια δήμαρχε, σε ευχαριστώ πολύ.

Κοινή ανακοίνωση του Τμήματος Αγροτικής Πολιτικής και του τομεάρχη της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Βασίλη Κόκκαλη: “Αγρότες σε ομηρία: χωρίς πιστοποίηση η ΑΑΔΕ, χωρίς χρονοδιάγραμμα οι πληρωμές”

Εδώ και μήνες ο αγροτικός κόσμος βρίσκεται αντιμέτωπος με μια πρωτοφανή κατάσταση ανασφάλειας, καθυστερήσεων και διοικητικής απορρύθμισης. Οι παραγωγοί και οι κτηνοτρόφοι περιμένουν πληρωμές που καθυστερούν, βλέπουν τα συστήματα της ΕΑΕ2025, του Agrisnap και του monitoring να δημιουργούν νέα αδιέξοδα, ενώ η κυβέρνηση εξακολουθεί να μην δίνει σαφές και δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα.

Το γεγονός ότι η ΑΑΔΕ δεν έχει ακόμη πιστοποιηθεί, παρότι παρουσιάζεται ως βασικός πυλώνας του νέου συστήματος πληρωμών, επιτείνει την ανησυχία και αποκαλύπτει την προχειρότητα με την οποία η κυβέρνηση αντιμετωπίζει ένα κρίσιμο ζήτημα για την επιβίωση του πρωτογενούς τομέα. Η τελευταία ενημέρωση των αγροτών από την ηγεσία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης δεν δημιούργησε το πρόβλημα· απλώς επιβεβαίωσε ότι η κυβέρνηση δεν έχει ούτε καθαρές απαντήσεις ούτε αξιόπιστο σχέδιο.

Ακόμη πιο σοβαρό είναι ότι τα 160 εκατ. ευρώ, που είχαν ανακοινωθεί για βαμβάκι, σιτάρι και κτηνοτροφία, παραμένουν ουσιαστικά στον αέρα, χωρίς σαφή τρόπο καταβολής και χωρίς συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Την ίδια στιγμή, οι παραγωγοί καλούνται να επιστρέψουν αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά, χωρίς επαρκή ενημέρωση και χωρίς προηγουμένως να έχουν πληρωθεί όσα δικαιούνται.

Τα προβλήματα στην εφαρμογή της ΕΑΕ2025 και στο Agrisnap, τα δεσμευμένα αγροτεμάχια από το monitoring, οι ασφυκτικές προθεσμίες για τις επικαλύψεις, οι καθυστερήσεις στα de minimis, οι εκκρεμότητες στη βιολογική κτηνοτροφία και μελισσοκομία, καθώς και οι αποζημιώσεις που ακόμη αναμένουν παραγωγοί και κτηνοτρόφοι, συνθέτουν εικόνα πλήρους διοικητικής απορρύθμισης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ έχει ήδη φέρει στη Βουλή, με αναφορά του Βουλευτή Λάρισας Βασίλη Κόκκαλη, τα σοβαρά προβλήματα που καταγράφονται στην ΕΑΕ2025 και στο Agrisnap, ζητώντας άμεσες λύσεις και σαφείς απαντήσεις από τα αρμόδια υπουργεία.

Η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει άμεσα:

  • Πότε θα πιστοποιηθεί η ΑΑΔΕ και πώς διασφαλίζεται ότι δεν θα υπάρξουν νέες καθυστερήσεις στις πληρωμές;
  • Πότε και με ποιον τρόπο θα καταβληθούν τα 160 εκατ. ευρώ που έχουν ανακοινωθεί για βαμβάκι, σιτάρι και κτηνοτροφία;
  • Πώς θα προστατευθούν οι παραγωγοί από τα λάθη, τις δυσλειτουργίες και τις ασφυκτικές προθεσμίες της ΕΑΕ2025, του Agrisnap και του monitoring;

Ν. Γκαρά: Η μόνη ρεαλιστική πρόταση για την ενότητα των προοδευτικών δυνάμεων είναι αυτή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

Σημεία από τη συνέντευξη της αναπληρώτριας εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Νατάσας Γκαρά, στον ραδιοφωνικό σταθμό Alpha 989 και στον δημοσιογράφο Ανδρέα Πετρόπουλο

Έχουμε κάνει πάρα πολλές συζητήσεις και πάρα πολλές αναλύσεις σε μία ταραγμένη περίοδο και κυρίως ταραγμένη πολιτικά και κοινωνικά περίοδο, λόγω των αντιλαϊκών πολιτικών που ασκεί η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Και σε αυτές καλούμαστε να απαντήσουμε πολιτικά, να δώσουμε μία εναλλακτική λύση και διέξοδο στον λαό.

Μπροστά λοιπόν σε αυτή την πολιτική και κοινωνική αναγκαιότητα που υπάρχει, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει καταθέσει, με βάση τις αποφάσεις των συλλογικών του οργάνων, την πιο ρεαλιστική και κοινωνικά αποδεκτή, με βάση το αίτημα που έρχεται από την κοινωνία και το ακούμε από πάρα πολλές πλευρές. Και ποια είναι αυτή η πρόταση; Ότι σε αυτήν την δύσκολη και κρίσιμη συγκυρία απαιτείται η ενότητα του προοδευτικού χώρου μέσα από συνεργασίες, από συγκλίσεις, πάνω σε μία βάση προγραμματικών προτάσεων που θα δώσουν διέξοδο και εναλλακτική πολιτική πρόταση στην κοινωνία, έτσι ώστε να απαλλαγούμε από τις συντηρητικές πολιτικές που εφαρμόζει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Γι’ αυτό και έχουμε κάνει ανοικτή πρόσκληση όχι μόνο σε ρητορικό επίπεδο, αλλά, όπως έχουμε δει, και εμπράκτως έχουν συνεργαστεί κοινοβουλευτικές ομάδες σε κρίσιμα και κομβικά ζητήματα στο κοινοβούλιο. Εχουμε κάνει κοινές δράσεις και σε συνδικαλιστικό και κινηματικό, αλλά και στο κοινωνικό επίπεδο. Πολυεπίπεδες δράσεις, όπου συναντιούνται διάφορες πολιτικές δυνάμεις, προσωπικότητες, πολίτες στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο, έτσι ώστε να υπάρχει εναλλακτική διέξοδος. Και λέμε ότι αυτή η αναγκαιότητα της ενότητας πρέπει να εκφραστεί και σε ένα κοινό ψηφοδέλτιο στις επόμενες εκλογές.

Εκεί καλούνται και όλες οι πολιτικές δυνάμεις να συμβάλουν με τον δικό τους τρόπο, έτσι ώστε να μην συνεχίζεται η πολυδιάσπαση, ο κατακερματισμός και η αποδυνάμωση, ουσιαστικά, της εναλλακτικής διεξόδου.

Δεν διεκδικούμε την αποκλειστικότητα της αποτύπωσης της κοινωνικής και πολιτικής αναγκαιότητας που υπάρχει. Αντιθέτως, δεν έχει κανένα νόημα να συζητούμε ποιος είναι ο αποκλειστικός φορέας. Έχουμε ακούσει και δημόσιες δηλώσεις εκπροσώπων άλλων κομμάτων και πολιτικών δυνάμεων, που οι περισσότεροι συγκλίνουμε στην εκτίμηση ότι απαιτείται ενότητα. Και απαιτείται ενότητα του χώρου, «χθες». Από ‘κει και πέρα έχουμε καλέσει και λέμε ότι πρέπει να συμβάλουμε όλοι και να κάνουμε το επόμενο βήμα και να καθίσουμε σε ένα κοινό τραπέζι για να βρούμε μία προγραμματική βάση, στην οποία συμφωνούμε και μπορούμε να πατήσουμε και να περπατήσουμε από κοινού.

Το ΠΑΣΟΚ, ωστόσο, ενώ μιλάει για την αναγκαιότητα της πολιτικής αλλαγής, έχει επιλέξει την αυτόνομη πορεία του. Ενότητα, συνεργασία, συγκλίσεις πάνω σε προγραμματική βάση δεν σημαίνει «διαλυθείτε όλοι και ελάτε να γίνετε μέλη στο κόμμα του ΠΑΣΟΚ, για να γίνει το ΠΑΣΟΚ ο φορέας της πολιτικής αλλαγής».

Δεν έχει αλλάξει καθόλου η προσέγγιση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, εδώ και ενάμιση περίπου χρόνο. Έχουμε καταθέσει την πρόταση συγκλίσεων, συνεργασιών, με σεβασμό στην ιστορική πορεία, στην αυτοτέλεια, στη λειτουργία κάθε πολιτικής ομάδας, κάθε προσωπικότητας, κάθε πολιτικής δύναμης και κόμματος, είτε εντός κοινοβουλίου είτε εκτός κοινοβουλίου. Είναι σταθερή η πρόταση η οποία έχει καταθέσει και υπηρετεί με συνέπεια ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Ωστόσο, επαναλαμβάνω ότι πρέπει να προχωρήσουμε ένα βήμα πιο μπροστά και αυτό να είναι η σύγκλιση και η συνεργασία στην πράξη.

Αυτό που έχει αλλάξει από τα νέα δεδομένα είναι η άρνηση του ΠΑΣΟΚ, το οποίο με συνεδριακή του απόφαση, επέλεξε να ακολουθήσει αυτόνομη πορεία. Είναι το μόνο δεδομένο το οποίο έχει αλλάξει. Ακόμα και η επιλογή του Αλέξη Τσίπρα να δημιουργήσει τον δικό του φορέα, που αναμένουμε με πολύ ενδιαφέρον να παρουσιαστεί την επόμενη εβδομάδα, ώστε να κρίνουμε με πραγματικά δεδομένα και με βάση αυτά που θα παρουσιάσει, ακόμη και σήμερα, ακόμη και με αυτά τα δεδομένα, η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για σύγκλιση και συνεργασία με όλες τις πολιτικές δυνάμεις του προοδευτικού χώρου ή με τις δυνάμεις που μπορούν, που έχουν ωριμάσει, που δέχονται να συμμετέχουν σε ένα συνεργατικό σχήμα, είναι σε ισχύ.

Καταρχάς θα επιμείνουμε στην κοινωνική και πολιτική αναγκαιότητα που υπάρχει σε αυτήν την κρίσιμη περίοδο. Και λόγω αυτής της αναγκαιότητας και του κοινωνικού αιτήματος που υπάρχει και λέγεται με έναν πολύ απλό τρόπο από τους συμπολίτες μας – «βρείτε τα παιδιά, βρείτε τα να έχουμε μία επιλογή να γλιτώσουμε από την κυβέρνηση Μητσοτάκη και τις πολιτικές που ασκεί, γιατί τις πληρώνουμε στην καθημερινότητά μας, στην τσέπη μας, στη δουλειά μας, στην πίεση των δικαιωμάτων μας και στην καταπίεση που δεχόμαστε. Βρείτε τα». Υπάρχει λοιπόν κοινωνική και πολιτική αναγκαιότητα να συνεργαστούμε. Κι εμείς υπηρετούμε αυτόν τον στόχο και αυτήν την αναγκαιότητα και συνεχίζουμε να λέμε ότι είμαστε στη διάθεση της κοινωνίας να συμβάλουμε σε ένα ενωτικό σχήμα και θα επιμένουμε μέχρι τέλους γι αυτό. Από εκεί και πέρα, προχωράμε με όσους θέλουν και όσους μπορούν.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι γέννημα-θρέμμα συνεργασιών, γέννημα-θρέμμα ανθρώπων που έβαλαν πίσω τις διαφωνίες τους και έβαλαν μπροστά, πριν 25 περίπου χρόνια, τα πεδία στα οποία συμφωνούσαν και τις κοινωνικές ανάγκες που έπρεπε να υπηρετήσουν. Επίσης, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι ένα κόμμα με μία μακρά ιστορική διαδρομή, με γερά θεμέλια και γερά υλικά. Και είναι πάγια θέση και έχει γραφτεί στις αξίες και στις αρχές μας να εργαζόμαστε και να έχουμε ως πρόταγμα την ένωση, τη σύγκλιση, την ενότητα, την συνεννόηση και την διεύρυνση. Και αυτό υπηρετούμε και θα υπηρετούμε.

Ωστόσο, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ επίσης είναι ένας πολιτικός σχηματισμός, ο οποίος εκφράζει αυτή τη στιγμή πολιτικά ρεύματα και συμπολίτες μας, που δεν καλύπτονται από άλλους πολιτικούς σχηματισμούς. Άρα είμαστε υποχρεωμένοι πολιτικά να συμμετέχουμε στην εκλογική διαδικασία. Και εμείς, υπηρετώντας τις αξίες και τις θέσεις μας, επιδιώκουμε συνεχώς συνεργασίες και συγκλίσεις για να σχηματίσουμε ενωτικά σχήματα και για να συμμετέχουμε στις επόμενες εκλογές.

Γ. Ψυχογιός στον ρ/στ «Στο Κόκκινο 105,5»: Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, προσωπείο μιας επικίνδυνης εξωτερικής πολιτικής, θεσμικής συγκάλυψης και απάνθρωπων πολιτικών στο προσφυγικό

Ο βουλευτής Κορινθίας και Τομεάρχης Μεταναστευτικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Γιώργος Ψυχογιός, παραχώρησε συνέντευξη στο «Κεντρικό Magazino» του ρ/στ «Στο Κόκκινο 105,5» και τον Γιώργο Βούλγαρη, ασκώντας δριμεία κριτική στην κυβέρνηση για την εξωτερική πολιτική, τη λειτουργία του κράτους δικαίου, τη διαχείριση του προσφυγικού και την επιδείνωση της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης.

Αναφερόμενος στην εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης, έκανε λόγο για μια επικίνδυνη και αδιαφανή «ΙΧ εξωτερική πολιτική», η οποία λειτουργεί χωρίς ουσιαστική ενημέρωση και στρατηγικό σχεδιασμό, σε βάρος των εθνικών συμφερόντων. Σχολιάζοντας την υπόθεση των Patriot, σημείωσε ότι η κυβέρνηση παρουσίασε ως «επιτυχία» την αποστολή τους στην Κάρπαθο, αποσιωπώντας τώρα την αποχώρησή τους με αόριστες αναφορές σε επιχειρησιακούς λόγους, την ώρα που γερμανικά συστήματα μετακινούνται στην Τουρκία. Όπως υπογράμμισε, η Νέα Δημοκρατία λειτουργεί ως «πρόθυμος και δεδομένος σύμμαχος», χωρίς να διεκδικεί ανταλλάγματα ή αμοιβαία επωφελείς δεσμεύσεις απέναντι στον τουρκικό αναθεωρητισμό και τις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου από το Ισραήλ. Αντιπαρέβαλε, μάλιστα, την περίοδο 2015-2019, όταν η χώρα ασκούσε ενεργητική και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, με δημόσιες απαντήσεις στις προκλήσεις Ερντογάν και με ευρωπαϊκές κυρώσεις απέναντι στην Τουρκία.

Στο πεδίο της θεσμικής λειτουργίας, ο Γιώργος Ψυχογιός κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι αντιμετωπίζει το Σύνταγμα και τους θεσμούς ως εργαλεία πολιτικής διαχείρισης. Αναφέρθηκε στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ καταγγέλλοντας ότι η κυβέρνηση επιχειρεί να «κλείσει την πόρτα» στη διερεύνηση ποινικών ευθυνών υπουργών. Παράλληλα, χαρακτήρισε βαθιά προβληματική την άρνηση δικαστικών λειτουργών να εμφανιστούν στη Βουλή, σημειώνοντας ότι η κυβέρνηση λειτουργεί με τη λογική του «κάνουμε ό,τι θέλουμε επειδή έχουμε την πλειοψηφία». Ιδιαίτερα αιχμηρός ήταν και για τον λεγόμενο «νόμο Φλωρίδη», τον οποίο χαρακτήρισε ευθεία παρέμβαση στο έργο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, σε μια περίοδο που ο απλός πολίτης παραμένει εντελώς απροστάτευτος απέναντι σε κάθε λογής καθυστερήσεις.

Ως Τομεάρχης Μεταναστευτικής Πολιτικής, ο κ. Ψυχογιός χαρακτήρισε το νέο νομοσχέδιο για το προσφυγικό «ανατριχιαστικό» και «ντροπή για τον νομικό πολιτισμό και τον ανθρωπισμό», υποστηρίζοντας ότι δημιουργεί «αόρατους» και «ανύπαρκτους νομικά» ανθρώπους. Κατήγγειλε, παράλληλα, απευθείας αναθέσεις εκατομμυρίων ευρώ για τη λειτουργία δομών με άθλιες συνθήκες, όπως στη Μαλακάσα 2 και το Κλειδί Σερρών, όπου κυριαρχεί το outsourcing και η εξυπηρέτηση ημετέρων. Κατηγόρησε επίσης την κυβέρνηση ότι στοιχίζεται με τις πιο συντηρητικές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις του μπλοκ του Visegrad, αρνούμενη να διεκδικήσει ένα δίκαιο και υποχρεωτικό σύστημα μετεγκαταστάσεων και κοινής ευρωπαϊκής ευθύνης.

Σχολιάζοντας την οικονομική κατάσταση, αποδόμησε τις κυβερνητικές εξαγγελίες για το δημογραφικό και την κοινωνική πολιτική, χαρακτηρίζοντας τα επιδόματα των 150 ευρώ «φιλοδωρήματα» που δεν μπορούν να κρύψουν τη φτωχοποίηση της κοινωνίας. Επικαλέστηκε στοιχεία σύμφωνα με τα οποία το 52% των πολιτών δηλώνει ότι βρισκόταν σε καλύτερη οικονομική κατάσταση το 2019, παρά τα δεκάδες δισ. ευρώ που έχουν εισρεύσει έκτοτε στη χώρα, ενώ σημείωσε ότι η παιδική υλική στέρηση και οι ληξιπρόθεσμες οφειλές αυξάνονται διαρκώς. Όπως είπε, οι κυβερνητικές πολιτικές συντηρούν την αισχροκέρδεια και ενισχύουν τα καρτέλ, διευρύνοντας τις κοινωνικές ανισότητες.

Κλείνοντας, ο Γιώργος Ψυχογιός υπογράμμισε ότι η κοινωνία αναζητά πλέον μια αξιόπιστη προοδευτική διέξοδο απέναντι στη φθορά της κυβέρνησης και την απαξίωση των θεσμών. Τόνισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, παρά τις δυσκολίες, οφείλει να λειτουργήσει ως καταλύτης για τη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων κι ενός ισχυρού πόλου που θα κερδίσει κα θα αποκαταστήσει την κοινωνική δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια.

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για το νέο κρεσέντο ομοφοβίας του Αχ. Μπέου

Δεν μας εκπλήσσει, δυστυχώς, το νέο ομοφοβικό κρεσέντο του δημάρχου Βόλου, Αχ. Μπέου. Τη φορά αυτή, με αφορμή τον τραγουδιστή της ελληνικής αποστολής στη Eurovision, ο γνωστός τραμπούκος εξαπέλυσε ένα ακόμα χυδαίο σεξιστικό παραλήρημα, φτάνοντας στο σημείο να ζητά τον αποκλεισμό των ομοφυλόφιλων από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Να τον χαίρεται η Νέα Δημοκρατία τον κ. Μπέο, που εξακολουθεί να υποκρίνεται πως δεν τον στηρίζει επίσημα.

Γ. Παπαηλιού: Ο Συνήγορος του Πολίτη, δεν είναι ελεγχόμενος από τη ΝΔ και επομένως της προκαλεί απέχθεια, αφού δεν συμπλέει με τις επιλογές της

Σημεία ομιλίας του τομεάρχη δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, στην αρμόδια Επιτροπή και στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου
Δικαιοσύνης «Αναμόρφωση του κληρονομικού δικαίου και άλλες διατάξεις»


1) Η επέτειος της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου από το τουρκικό κράτος, εκτός από ημέρα τιμής στη μνήμη ενός ζωντανού τμήματος του Ελληνισμού, πρέπει να αποτελεί και έναυσμα, ώστε γενοκτονίες και παντός  είδους βαρβαρότητες να μην επαναληφθούν.

Δυστυχώς στο σύγχρονο κόσμο, οι γενοκτονίες και η βαρβαρότητα είναι στην ημερήσια διάταξη, όπως, ενδεικτικά, η γενοκτονική πολιτική του κράτους του Ισραήλ κατά των Παλαιστινίων, που ασκείται υπό τα αδιάφορα και συνένοχα βλέμματα της λεγόμενης διεθνούς κοινότητας, με πρώτη και καλύτερη την ελληνική κυβέρνηση της ΝΔ του «καθεστώτος Μητσοτάκη». 

2) Το νομοσχέδιο, δεδομένου ότι περιλαμβάνει την αναμόρφωση του Ε΄ βιβλίου του Α.Κ. που αφορά το κληρονομικό δίκαιο, έπρεπε να εισαχθεί με τη διαδικασία των κωδίκων. 

Το κληρονομικό δίκαιο δεν είναι «κοινή ύλη» αλλά οργανικό τμήμα του Α.Κ.

Συνεπώς έτσι όπως εισάγεται το νομοσχέδιο, παράγει ακυρότητα. Βάσει αυτού, πρέπει να αποσυρθεί το τμήμα του νομοσχεδίου που αφορά την αναμόρφωση του κληρονομικού δικαίου και να εισαχθεί με τη διαδικασία των κωδίκων.

3) Το νομοσχέδιο για την αναμόρφωση του κληρονομικού δικαίου δεν συνιστά μόνον μία τεχνική μεταβολή κανόνων του Αστικού Κώδικα και  δεν αφορά απλώς τη μεταβίβαση περιουσίας-περιουσιακών στοιχείων, αλλά αντανακλά στον τρόπο, με τον οποίο μία κοινωνία αντιλαμβάνεται την οικογένεια, τις συγγενικές σχέσεις, τη φροντίδα, την αλληλεγγύη μεταξύ των γενεών (τη διαγενεακή αλληλεγγύη), την κοινωνική συνοχή, την κοινωνική δικαιοσύνη και, εν τέλει, την ίδια την κοινωνική πραγματικότητα, που σήμερα χαρακτηρίζεται από αβεβαιότητα, ανασφάλεια και μεγάλες οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες.

Τα τελευταία χρόνια, η δομή της οικογένειας και συνεπώς το περιεχόμενο της έννοιας αυτής έχει υποστεί ριζικές αλλαγές. Το πρότυπο της παραδοσιακής οικογένειας, οι στενοί δεσμοί μεταξύ των μελών της απομακρύνεται. 

Παρά ταύτα,  εξακολουθεί να είναι η κυρίαρχη μορφή συμβίωσης.

Ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων έχουν  πραγματική βιοτική σχέση (συμβιώνουν), συνδέονται με άλλου είδους δεσμούς που διαμορφώνονται στην πορεία της ζωής, αλλά  και οικονομικά.

Επίσης έχουν αμβλυνθεί οι σχέσεις γονέων-παιδιών, και στην περίοδο της νεότητας, αλλά και στην τρίτη ηλικία .

Αυτά είναι συνέπεια, της ισότητας των φύλων, της ένταξης των γυναικών στην αγορά εργασίας, της απεξάρτησης των γυναικών από την οικονομική  εξουσία του άνδρα-αφέντη, των ελεύθερων σχέσεων, της διαρκώς εντεινόμενης ελευθεριότητας.

Αυτές οι κοινωνικές αλλαγές επηρεάζουν εκ των πραγμάτων τις αντίστοιχες βιοτικές σχέσεις, Σ΄ αυτό το πλαίσιο, απαιτείται αλλαγή των  θεσμικών ρυθμίσεων που τις διέπουν (σε επίπεδο οικογενειακού και κληρονομικού δικαίου). 

Βάσει αυτών, με το νομοσχέδιο, αναγνωρίζεται ότι η ελληνική κοινωνία έχει αλλάξει. Υπάρχουν σήμερα μονογονεϊκές οικογένειες, οικογένειες με δεύτερους γάμους, ζευγάρια που συνδέονται με σύμφωνο συμβίωσης, ανασυγκροτημένες οικογένειες με παιδιά από διαφορετικές σχέσεις, άνθρωποι που ζουν για δεκαετίες μαζί χωρίς γάμο, πρόσωπα που παρέχουν ουσιαστική φροντίδα, χωρίς να εντάσσονται στις παραδοσιακές κατηγορίες συγγένειας.

Το νομοσχέδιο συνιστά μία συνολική αναμόρφωση του κληρονομικού δικαίου. Δεν πρόκειται για επιμέρους τεχνικές διορθώσεις, αλλά για μία συστηματική μετατόπιση φιλοσοφίας: από ένα παραδοσιακά οικογενειοκεντρικό και τυπικά αυστηρό σύστημα, προς ένα πιο «λειτουργικό», οικονομικο-διαχειριστικό και σε πολλά σημεία συμβατικοποιημένο.

Οι ρυθμίσεις κινούνται προς τη διεύρυνση της προστασίας μη παραδοσιακών μορφών οικογένειας και προς την αλλαγή προσανατολισμού των ρυθμίσεων για τη νόμιμη μοίρα, με την οποία (αλλαγή) περιορίζεται ο προστατευτικός χαρακτήρας της και ενισχύεται η κατεύθυνσή  της προς την αγορά.  Εισάγονται  στοιχεία δεσμευτικότητας σε ένα χώρο που παραδοσιακά στηρίζονταν στη δυνατότητα ελεύθερης μεταβολής της τελευταίας βούλησης. Με αυτή τη μετατόπιση, περιορίζεται η ελευθερία του διαθέτη.

Η χαλάρωση ή μάλλον η κατάργηση της παραδοσιακής απαγόρευσης των κληρονομικών συμβάσεων, που δημιουργούν δεσμευτικά δικαιώματα πριν το θάνατο, συνιστά δογματική τομή. 

Συγκρούεται με τη θεμελιώδη αρχή της ελευθερίας ανάκλησης της τελευταίας βούλησης, προκαλώντας κινδύνους δέσμευσης προσώπων σε μία μη ακόμη υφιστάμενη περιουσιακή κατάσταση και απώλειας  της ευελιξίας να αλλάξουν γνώμη που έχουν σήμερα με την ελεύθερα ανακλητή διαθήκη, ενώανταποκρίνεται στις  ανάγκες ενός  «επιχειρηματικού» προγραμματισμού. 

Στο πνεύμα ενίσχυσης της προστασίας των κληρονόμων κινείται η καθιέρωση ισχυρότερης θέσης για τον μεριδούχο, ιδίως μέσω της δυνατότητας εγγραφής εκ του νόμου  υποθήκης επί των κληρονομιαίων ακινήτων. 

Συνολικά, με το νομοσχέδιο, επιδιώκεται μία αναδιάταξη ισορροπιών. Αναγνωρίζεται η νέα κοινωνική πραγματικότητα, που αποτυπώνεται στην αναγνώριση των  ελεύθερων ενώσεων και στην επιδίωξη  διάσωσης οικονομικών μονάδων, ιδίως των οικογενειακών επιχειρήσεων.

Ταυτόχρονα αυξάνεται η θεσμική πολυπλοκότητα, ενισχύειτα η δικαστική παρέμβαση, περιορίζεται η ιδιωτική αυτονομία σε κρίσιμα σημεία και δημιουργείται ένα περισσότερο πυκνό, τεχνοκρατικό και λιγότερο απλό σύστημα.

Σε επίπεδο συνταγματικής αξιολόγησης, το εγχείρημα κινείται μεταξύ τεσσάρων θεμελιωδών αξόνων, της οικονομικής ελευθερίας, της προστασίας της ιδιοκτησίας, της οικογενειακής προστασίας και της αρχής της αναλογικότητας. Η κατάληξη και η τελική κρίση του θα εξαρτηθεί από το κατά πόσον η νέα ισορροπία μεταξύ αυτών των αρχών παραμένει λειτουργική και όχι υπέρμετρα επιβαρυντική για τους πολίτες και  την ασφάλεια του δικαίου.

4) Η έναρξη ισχύος του νομοθετήματος προβλέπεται σε χρόνο που δεν επιτρέπει την προετοιμασία, από τη διοίκηση των δικαστηρίων, τους δικαστές, τους δικηγόρους, τους συμβολαιογράφους, που δεν θα είναι έτοιμοι για την εφαρμογή του. Χρειάζονται πολύ μεγαλύτερο χρονικό περιθώριο.

5) Στο νομοσχέδιο περιλαμβάνεται και μία ρύθμιση που δεν έχει σχέση με το αντικείμενό του. Αποτελεί ύλη άλλου Υπουργείου, του Υπουργείου Μετανάστευσης-Ασύλου. ‘Άλλο ένα δείγμα «καλής νομοθέτησης»! της κυβέρνησης της ΝΔ.

Συγκεκριμένα, στο άρθρο 39 προβλέπεται ανεξάρτητος μηχανισμός παρακολούθησης των θεμελιωδών δικαιωμάτων  και  του ελέγχου διαλογής κατά τη διαδικασία ασύλου στα σύνορα. 

Αυτή η αποστολή ανατίθεται στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας, η οποία δεν είναι Ανεξάρτητη Αρχή και δεν έχει, ούτε μπορεί να έχει τέτοια αποστολή.

Το έργο αυτό έχει ανατεθεί στο Συνήγορο του Πολίτη που είναι Ανεξάρτητη Αρχή.

Όμως ο (συγκεκριμένος) Συνήγορος του Πολίτη, δεν είναι ελεγχόμενος από τη ΝΔ και επομένως της προκαλεί απέχθεια, αφού δεν συμπλέει με τις επιλογές της.

6) Συνήθως, η κυβέρνηση νομοθετεί με fast-truck διαδικασίες, με τροπολογίες της τελευταίας στιγμής και με φωτογραφικές διατάξεις (για την εξυπηρέτηση μεγάλων συμφερόντων). 

Εν προκειμένω, με την κατατεθείσα (νυχτερινή) «φωτογραφική» κυβερνητική τροπολογία «Ανάκριση και Εκδίκαση Αξιοποίνων Πράξεων Βουλευτών» που εισάγεται χωρίς διαβούλευση,  οι προθεσμίες των διαδικασιών στο πεδίο της ανάκρισης και της δίκης συρρικνώνονται στο ελάχιστο και έτσι επιταχύνονται η ανακριτική και η  δικαστική διαδικασία υποθέσεων στις οποίες εμπλέκονται εν ενεργεία βουλευτές, εν προκειμένω της κυβερνώσας πλειοψηφίας, αλλά και πολιτικοί αντίπαλοι της κυβέρνησης), ενώ  συγκρούεται  με τον Κανονισμό της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.

Είναι προφανές, ότι για τους πρώτους, η κυβέρνηση  επιδιώκει «να κλείσει τρύπες» άρον-άρον, ώστε όλα να γίνουν γρήγορα και «στα μουλωχτά», ώστε τα σημερινά κυβερνητικά στελέχη να απεμπλακούν  και να μην αντιμετωπίσουν περαιτέρω προβλήματα δικαστικής φύσεως, ενώ για τους δεύτερους να υπάρξουν καταδίκες, χωρίς ενδελεχή και σε βάθος έρευνα των σχετικών δικαστικών υποθέσεων.