Θεματική Ενότητα: Προστασία του Πολίτη

Στη Βουλή φέρνουν τα σοβαρά προβλήματα που επικρατούν στο Σωφρονιστικό Κατάστημα Λάρισας, 9 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με πρωτοβουλία του βουλευτή Λάρισας Βασίλη Κόκκαλη, καταθέτοντας ερώτηση προς τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη για ζητήματα που αφορούν τα εργασιακά δικαιώματα των υπαλλήλων, τη διοικητική λειτουργία και τις συνθήκες ασφαλείας της φυλακής.

Στην ερώτησή τους οι βουλευτές κάνουν λόγο για μια διαρκώς επιδεινούμενη κατάσταση, επικαλούμενοι επίσημα έγγραφα, καταγγελίες συνδικαλιστικών φορέων και αναφορές εργαζομένων, σύμφωνα με τις οποίες δεν εφαρμόζεται η ισχύουσα νομοθεσία για την προστασία υπαλλήλων που ανήκουν σε ευάλωτες κατηγορίες ή αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας. Όπως επισημαίνουν, αιτήματα για προσαρμογή του ωραρίου ή των συνθηκών εργασίας απορρίπτονται με επίκληση γενικών υπηρεσιακών αναγκών, ενώ την ίδια ώρα, όπως καταγγέλλεται, σε άλλες περιπτώσεις υπάρχει διαφορετική αντιμετώπιση ως προς την κατανομή καθηκόντων και τη διαχείριση του προσωπικού.

Παράλληλα, γίνεται αναφορά σε καταγγελίες της Ένωσης Υπαλλήλων για παγιωμένο καθεστώς διοικητικής αυθαιρεσίας, σημειώνοντας ότι υπάρχουν δικαστικές αποφάσεις που έχουν δικαιώσει εργαζομένους για τη μη χορήγηση ημερών ανάπαυσης, την ανεπαρκή αποζημίωση της υπερεργασίας και τη διαγραφή οφειλόμενων ρεπό. Υποστηρίζεται επίσης ότι, παρά τις δικαστικές κρίσεις, η διοίκηση δεν συμμορφώνεται, με αποτέλεσμα να έχουν συσσωρευτεί χιλιάδες οφειλόμενες ημέρες ανάπαυσης και το προσωπικό να βρίσκεται σε κατάσταση εξάντλησης.

Στην ερώτηση γίνεται επίσης αναφορά στις ελλείψεις προσωπικού, ιδιαίτερα σε ιατρικές και νοσηλευτικές ειδικότητες, στις δυσλειτουργίες συστημάτων ασφαλείας, στον φθαρμένο εξοπλισμό και στα προβλήματα υγιεινής, τα οποία, σύμφωνα με τους βουλευτές, θέτουν σε κίνδυνο τόσο τους εργαζόμενους όσο και τους κρατούμενους.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στο ζήτημα της υπερπληρότητας του Σωφρονιστικού Καταστήματος Λάρισας. Οι βουλευτές υποστηρίζουν ότι ο αριθμός των κρατουμένων υπερβαίνει κατά πολύ τη χωρητικότητα της φυλακής, με αποτέλεσμα η λειτουργία της να έχει ξεπεράσει τα όρια ασφαλείας και η κατάσταση να χαρακτηρίζεται, σύμφωνα με υπηρεσιακές αναφορές, οριακά μη διαχειρίσιμη, αυξάνοντας τον κίνδυνο σοβαρών περιστατικών.

Με την κοινοβουλευτική τους παρέμβαση οι βουλευτές ζητούν  από τον αρμόδιο υπουργό να απαντήσει για τη μη εφαρμογή των διατάξεων που προβλέπουν ειδικές εργασιακές ρυθμίσεις για ευάλωτες κατηγορίες εργαζομένων, για τη μη συμμόρφωση της διοίκησης με τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις, για τα μέτρα αντιμετώπισης της υποστελέχωσης και της υπερπληρότητας του καταστήματος, καθώς και για το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης των δεσμεύσεων που αφορούν τη θεσμική και μισθολογική αναβάθμιση των εργαζομένων στη Σωφρονιστική Υπηρεσία.

Ακολουθεί η Ερώτηση.

Αθήνα, 24 Ιουνίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη

ΘΕΜΑ: «Συστηματική παραβίαση εργασιακών δικαιωμάτων, διοικητική αυθαιρεσία και επικίνδυνη υπερπληρότητα στο Σωφρονιστικό Κατάστημα Λάρισας»

Σειρά επίσημων εγγράφων, καταγγελιών συνδικαλιστικών φορέων και αναφορών εργαζομένων αναδεικνύουν μια εξαιρετικά ανησυχητική και διαρκώς επιδεινούμενη κατάσταση στο Σωφρονιστικό Κατάστημα Λάρισας, τόσο ως προς τη διοικητική λειτουργία όσο και ως προς τις συνθήκες εργασίας και ασφάλειας.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η επαναλαμβανόμενη καταγγελία περί μη εφαρμογής της κείμενης νομοθεσίας σε ό,τι αφορά την προστασία εργαζομένων που ανήκουν σε ευάλωτες κατηγορίες ή αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν τεθεί υπόψη μας, αιτήματα για προσαρμογή του ωραρίου ή των συνθηκών εργασίας, τα οποία εδράζονται σε ρητές νομοθετικές προβλέψεις, απορρίπτονται με επίκληση γενικών και ατεκμηρίωτων «υπηρεσιακών αναγκών». Την ίδια στιγμή, καταγγέλλεται ότι σε άλλες περιπτώσεις επιδεικνύεται αξιοσημείωτη ευελιξία ως προς την κατανομή καθηκόντων και τη διαχείριση προσωπικού, γεγονός που δημιουργεί εύλογες υπόνοιες επιλεκτικής εφαρμογής των κανόνων. Η πρακτική αυτή δεν συνιστά απλώς διοικητική δυσλειτουργία, αλλά εγείρει σοβαρά ζητήματα ισονομίας, διαφάνειας και σεβασμού βασικών εργασιακών δικαιωμάτων.

Παράλληλα, η Ένωση Υπαλλήλων καταγγέλλει παγιωμένο καθεστώς αυθαιρεσίας στη διαχείριση του προσωπικού, το οποίο αποτυπώνεται και σε δικαστικές αποφάσεις που έχουν ήδη εκδοθεί και δικαιώνουν εργαζόμενους. Ειδικότερα, έχει κριθεί παράνομη η μη χορήγηση ημερών ανάπαυσης (ρεπό), η μη επαρκής αποζημίωση της υπερεργασίας, καθώς και η αυθαίρετη διαγραφή οφειλόμενων ημερών ανάπαυσης. Παρά ταύτα, καταγγέλλεται ότι η Διοίκηση δεν συμμορφώνεται, με αποτέλεσμα να έχουν συσσωρευτεί χιλιάδες οφειλόμενες ημέρες ανάπαυσης, οδηγώντας το προσωπικό σε κατάσταση εξάντλησης.

Οι συνθήκες εργασίας που περιγράφονται είναι απολύτως απαράδεκτες για ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος: σοβαρές ελλείψεις προσωπικού, ιδιαίτερα σε ιατρικές και νοσηλευτικές υπηρεσίες, δυσλειτουργία κρίσιμων συστημάτων ασφαλείας, φθαρμένος εξοπλισμός και προβλήματα υγιεινής που θέτουν σε κίνδυνο την υγεία εργαζομένων και κρατουμένων. Την ίδια στιγμή, η κατάσταση επιδεινώνεται δραματικά λόγω της εκρηκτικής υπερπληρότητας. Με χωρητικότητα που υπολείπεται σημαντικά του πραγματικού αριθμού κρατουμένων, το κατάστημα λειτουργεί πέραν κάθε ορίου ασφαλείας. Σύμφωνα με υπηρεσιακές αναφορές, η κατάσταση έχει χαρακτηριστεί ως οριακά μη διαχειρίσιμη, με αυξημένο κίνδυνο σοβαρών περιστατικών, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο προβληματική την επίκληση «ασφάλειας» για την απόρριψη νόμιμων αιτημάτων εργαζομένων.

Η συνολική εικόνα που προκύπτει δεν συνιστά μεμονωμένο περιστατικό, αλλά ενδείξεις μιας βαθύτερης και συστημικής δυσλειτουργίας στη διοίκηση του καταστήματος, με σοβαρές επιπτώσεις τόσο στα δικαιώματα των εργαζομένων όσο και στην ασφάλεια.

Κατόπιν των ανωτέρω,

Eρωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

1. Πώς αιτιολογεί το Υπουργείο την επαναλαμβανόμενη άρνηση εφαρμογής διατάξεων που προβλέπουν ειδικές εργασιακές ρυθμίσεις για ευάλωτες κατηγορίες εργαζομένων; Προτίθεται να παρέμβει για τη διασφάλιση της ίσης και καθολικής εφαρμογής της νομοθεσίας;
2. Για ποιο λόγο δεν υπάρχει συμμόρφωση της Διοίκησης με τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις που αφορούν βασικά εργασιακά δικαιώματα; Ποια μέτρα θα ληφθούν για την άμεση αποκατάσταση των οφειλόμενων ημερών ανάπαυσης;
3. Ποιο είναι το σχέδιο του Υπουργείου για την αντιμετώπιση της υποστελέχωσης, ιδίως σε κρίσιμες ειδικότητες όπως το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, καθώς και για τη βελτίωση των συνθηκών υγιεινής και ασφάλειας;
4. Σε ποιες άμεσες ενέργειες θα προβεί το Υπουργείο για την αποσυμφόρηση του καταστήματος, δεδομένου ότι η πληρότητα έχει υπερβεί κατά πολύ τα επιτρεπτά όρια και εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για την ασφάλεια;
5. Ποιο είναι το συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την υλοποίηση των δεσμεύσεων σχετικά με τη θεσμική και μισθολογική αναβάθμιση των εργαζομένων στη Σωφρονιστική Υπηρεσία;

Οι ερωτώντες Βουλευτές

Κόκκαλης Βασίλειος

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Βέττα Καλλιόπη

Κοντοτόλη Μαρίνα

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Νοτοπούλου Αικατερίνη

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη)

Ψυχογιός Γεώργιος

Στο επίκεντρο της κοινοβουλευτικής παρέμβασης, με πρωτοβουλία  του βουλευτή Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία κ. Βασίλη Κόκκαλη, βρίσκεται το σύστημα αποσπάσεων στην Ελληνική Αστυνομία, με 11 βουλευτές να καταθέτουν ερώτηση προς την υπουργό Προστασίας του Πολίτη ζητώντας πλήρη διαφάνεια για το κόστος, τα κριτήρια και τα αποτελέσματα των μετακινήσεων αστυνομικών σε ολόκληρη τη χώρα.

Ως  μείζον θέμα διαφάνειας, χρηστής διοίκησης και διαχείρισης δημόσιου χρήματος, χαρακτηρίζεται το ζήτημα υποστηρίζοντας ότι ένας μηχανισμός που δημιουργήθηκε για την κάλυψη έκτακτων αναγκών αστυνόμευσης έχει εξελιχθεί σε ένα δαπανηρό και αμφισβητούμενο σύστημα μετακινήσεων, χωρίς επαρκή λογοδοσία και χωρίς σαφή επιχειρησιακά αποτελέσματα.

Στην ερώτησή τους οι βουλευτές επισημαίνουν ότι το ετήσιο κόστος των αποσπάσεων φέρεται να έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, θέτοντας το ερώτημα ποια πραγματική ανάγκη δικαιολογεί τη διόγκωση της σχετικής δαπάνης και ποια μετρήσιμα οφέλη προέκυψαν για την ασφάλεια των πολιτών. Παράλληλα, μεταφέρονται προβληματισμοί που εκφράζονται από αστυνομικούς σχετικά με τη συνεχή μετακίνηση προσωπικού από υπηρεσία σε υπηρεσία, γεγονός που, όπως αναφέρεται, αποδυναμώνει υφιστάμενες δομές, επιβαρύνει το προσωπικό και δεν οδηγεί κατ’ ανάγκη σε αποτελεσματικότερη αστυνόμευση.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στην αίσθηση αδικίας που, σύμφωνα τους βουλευτές, έχει διαμορφωθεί στο εσωτερικό του Σώματος αναφορικά με τον τρόπο επιλογής των αποσπάσεων. Υποστηρίζουν δε ότι υπάρχουν καταγγελίες και εντυπώσεις περί ευνοϊκής μεταχείρισης συγκεκριμένων προσώπων ή κύκλων, σημειώνοντας πως ο μόνος τρόπος να διαλυθούν τέτοιες σκιές είναι η δημοσιοποίηση όλων των σχετικών στοιχείων.

Οι βουλευτές ζητούν από το υπουργείο να παρουσιάσει αναλυτικά δεδομένα για τον αριθμό των αποσπάσεων ανά μήνα και ανά αστυνομική διεύθυνση, τη διάρκειά τους, το συνολικό κόστος σε οδοιπορικά, αποζημιώσεις και διαμονές, καθώς και τα επιχειρησιακά αποτελέσματα που προέκυψαν από αυτές. Παράλληλα, θέτουν ερωτήματα για τη μεταφορά αρμοδιοτήτων στις κατά τόπους Διευθύνσεις Αστυνομίας και κατά πόσο αυτή εξυπηρετεί την αποτελεσματικότερη διαχείριση ή οδηγεί σε διάχυση ευθυνών.

Τονίζεται ακόμη ότι, εφόσον η πολιτεία αναγνωρίζει πως οι αποδοχές των αστυνομικών δεν επαρκούν για την κάλυψη των σύγχρονων αναγκών, η λύση δεν μπορεί να είναι ένα σύστημα αποσπάσεων που δημιουργεί ανισότητες και υπόνοιες ευνοιοκρατίας, αλλά η θεσμοθέτηση πραγματικών και ισότιμων μισθολογικών αυξήσεων για όλους.

Με την ερώτησή τους προς την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, οι βουλευτές ζητούν να πληροφορηθούν το συνολικό αριθμό και το κόστος των αποσπάσεων κατά την τελευταία πενταετία, τα αντικειμενικά κριτήρια με βάση τα οποία αυτές εγκρίνονται, τα επιχειρησιακά αποτελέσματα που προέκυψαν από την εφαρμογή του συστήματος και εάν υπάρχει πρόθεση για πλήρη δημοσιοποίηση των σχετικών στοιχείων ή για συνολική αναθεώρηση του ισχύοντος πλαισίου.

Ακολουθεί η ερώτηση:

Αθήνα, 10 Ιουνίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη

Θέμα: «Εκτόξευση κόστους και έλλειψη διαφάνειας στις αποσπάσεις της Ελληνικής Αστυνομίας»

Η υπόθεση των αποσπάσεων στην Ελληνική Αστυνομία έχει πλέον εξελιχθεί σε μείζον ζήτημα διαφάνειας, χρηστής διοίκησης, επιχειρησιακής αποτελεσματικότητας και διαχείρισης δημόσιου χρήματος. Ένας μηχανισμός που θεσπίστηκε για να καλύπτει έκτακτες και πραγματικές ανάγκες αστυνόμευσης φαίνεται να έχει μετατραπεί σε ένα πανάκριβο, δυσλειτουργικό και βαθιά αμφισβητούμενο σύστημα μετακινήσεων, χωρίς επαρκή δημόσια λογοδοσία και χωρίς αποδεδειγμένο επιχειρησιακό αποτέλεσμα αντίστοιχο του κόστους του.

Όταν το ετήσιο κόστος των αποσπάσεων φέρεται να έχει εκτιναχθεί από περίπου πενήντα εκατομμύρια ευρώ σε επίπεδα που προσεγγίζουν τα εκατό εκατομμύρια ευρώ, κανείς δεν δικαιούται να σιωπά. Δεν πρόκειται για τεχνικό θέμα του Αρχηγείου αλλά για χρήματα των φορολογουμένων, για λειτουργία κρίσιμων υπηρεσιών ασφαλείας και για την αξιοπιστία της ίδιας της Ελληνικής Αστυνομίας. Το ερώτημα είναι απλό και αμείλικτο: ποια πραγματική ανάγκη διπλασιάστηκε ώστε να διπλασιαστεί και η σχετική δαπάνη; Ποια εγκληματικότητα αντιμετωπίστηκε αποτελεσματικότερα; Ποια περιοχή έγινε ασφαλέστερη; Ποιος δείκτης αστυνόμευσης βελτιώθηκε τόσο θεαματικά, ώστε να δικαιολογεί αυτή την οικονομική αιμορραγία;

Η πραγματικότητα που περιγράφεται από πολλούς αστυνομικούς είναι πολύ διαφορετική. Υπηρεσίες αποδυναμώνονται για να ενισχυθούν άλλες υπηρεσίες, οι οποίες στη συνέχεια εμφανίζονται και αυτές αποδυναμωμένες και ζητούν νέα ενίσχυση. Αστυνομικοί μετακινούνται από νομό σε νομό, χωρίς πάντοτε να γνωρίζουν την περιοχή, τη γεωγραφία της, τα πρόσωπα, τις τοπικές ιδιαιτερότητες και τις εστίες παραβατικότητας, με αποτέλεσμα αντί να ενισχύεται ουσιαστικά η αστυνόμευση, να δημιουργείται πολλές φορές ένας φαύλος κύκλος μετακινήσεων, ο οποίος κοστίζει ακριβά, κουράζει το προσωπικό, αποδιοργανώνει τις υπηρεσίες και δεν παράγει ανάλογο αποτέλεσμα για τον πολίτη.

Το πιο σοβαρό όμως δεν είναι μόνο το κόστος. Είναι η πεποίθηση που έχει παγιωθεί μέσα στο προσωπικό ότι το σύστημα δεν λειτουργεί πάντοτε με τους ίδιους κανόνες για όλους. Ότι υπάρχουν αστυνομικοί που δεν βλέπουν ποτέ το όνομά τους σε καμία ευνοϊκή μετακίνηση και άλλοι που εμφανίζονται σταθερά κοντά στις λίστες των αποσπάσεων. Ότι οι ίδιες παρέες, οι ίδιοι κύκλοι, οι ίδιες οικογενειακές ή συνδικαλιστικές σχέσεις ή ακόμα και τοπικές πολιτικές παρεμβάσεις, δημιουργούν την εικόνα ενός μηχανισμού που δεν υπηρετεί πάντοτε αποκλειστικά την ανάγκη της υπηρεσίας, αλλά και ανάγκες προσώπων.

Αν αυτή η εικόνα είναι άδικη, η διοίκηση έχει έναν μόνο τρόπο να την καταρρίψει: πλήρη διαφάνεια. Όχι γενικόλογες απαντήσεις και υπηρεσιακές υπεκφυγές, με αόριστες αναφορές σε «ανάγκες». Στοιχεία. Αριθμούς. Κόστη. Κριτήρια. Αποφάσεις. Αποτελέσματα.

Η διοίκηση οφείλει να παρουσιάσει αναλυτικά, ανά μήνα και ανά Διεύθυνση Αστυνομίας, πόσοι αστυνομικοί αποσπάστηκαν εκτός νομού, πόσοι αστυνομικοί αποσπάστηκαν προς ενίσχυση της ίδιας Διεύθυνσης, ποια ήταν η διάρκεια κάθε απόσπασης, ποιο ήταν το συνολικό κόστος οδοιπορικών, ημερήσιων αποζημιώσεων, διαμονών και κάθε συναφούς δαπάνης, καθώς και ποιο ήταν το συνολικό ετήσιο κόστος σε δωδεκάμηνη βάση για τα τελευταία έτη. Παράλληλα, οφείλει να παρουσιάσει ποια συγκεκριμένα επιχειρησιακά αποτελέσματα προέκυψαν από αυτές τις μετακινήσεις. Χωρίς αυτά τα στοιχεία, κάθε επίκληση επιχειρησιακής ανάγκης μένει κενή περιεχομένου.

Ιδιαίτερη απάντηση απαιτείται και για τη μεταφορά της ευθύνης καθορισμού των αποσπάσεων προς τις κατά τόπους Διευθύνσεις Αστυνομίας. Αν αυτή η επιλογή έγινε για λόγους καλύτερης γνώσης των τοπικών αναγκών, πρέπει να αποδειχθεί. Αν όμως έγινε για να διαχυθεί η ευθύνη, να χαθεί η κεντρική εικόνα και να απομακρυνθεί το βάρος των αποφάσεων από την κορυφή της διοίκησης, τότε το πρόβλημα γίνεται ακόμη σοβαρότερο, καθώς η αποκέντρωση λειτουργεί ως μηχανισμός αποποίησης ευθύνης.

Η Ελληνική Αστυνομία δεν μπορεί να ζητά από τον πολίτη εμπιστοσύνη όταν η ίδια δεν παρουσιάζει καθαρή εικόνα για το πώς δαπανώνται δεκάδες εκατομμύρια ευρώ. Δεν μπορεί να μιλά για ορθολογική διαχείριση προσωπικού όταν υπηρεσίες αδειάζουν, άλλες γεμίζουν προσωρινά και στο τέλος κανείς δεν αποδεικνύει ποιο ήταν το πραγματικό όφελος. Και δεν μπορεί να επιτρέπει να αιωρείται η υποψία ότι πίσω από τις αποσπάσεις λειτουργούν προσωπικά αιτήματα, συνδικαλιστικές ή πολιτικές πιέσεις, οικογενειακές διαδρομές ή πολιτικές παρεμβάσεις.

Το αίτημα είναι καθαρό: άμεση δημοσιοποίηση πλήρων στοιχείων για όλες τις αποσπάσεις, ανά νομό, ανά μήνα, ανά υπηρεσία, ανά κόστος και ανά επιχειρησιακό αποτέλεσμα. Όποιος δεν έχει τίποτα να κρύψει, δεν φοβάται τη διαφάνεια. Και όποιος διαχειρίζεται δημόσιο χρήμα, οφείλει να λογοδοτεί μέχρι το τελευταίο ευρώ.

Οι αποσπάσεις μπορούν να υπάρχουν μόνο ως απολύτως τεκμηριωμένο, έκτακτο και ελεγχόμενο μέτρο επιχειρησιακής ενίσχυσης. Διαφορετικά δεν μιλάμε για αστυνόμευση. Μιλάμε για ένα σύστημα που κοστίζει ακριβά, παράγει αμφισβήτηση, διαλύει την εμπιστοσύνη του προσωπικού και εκθέτει ανεπανόρθωτα τη διοίκηση της Ελληνικής Αστυνομίας.

Αν πράγματι η πολιτεία αναγνωρίζει ότι οι αποδοχές των αστυνομικών δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες της σύγχρονης ζωής, τότε οφείλει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με τον μόνο δίκαιο, έντιμο και θεσμικά αποδεκτό τρόπο: με πραγματικές μισθολογικές αυξήσεις για όλους. Ισότιμα. Ισόνομα. Διαφανώς. Χωρίς μεσάζοντες. Χωρίς προσωπικές γνωριμίες. Χωρίς πολιτικές παρεμβάσεις. Χωρίς συνδικαλιστικές πιέσεις. Χωρίς «δικά μας παιδιά».

Δεν μπορεί σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος η αξιοπρεπής διαβίωση του αστυνομικού να εξαρτάται από το αν βρίσκεται κοντά στα κέντρα λήψης αποφάσεων, αν διαθέτει τις κατάλληλες γνωριμίες ή αν ανήκει στον κατάλληλο κύκλο επιρροής. Κάθε αστυνομικός εκτελεί το καθήκον του κάτω από τις ίδιες συνθήκες επικινδυνότητας, φέρει την ίδια ευθύνη απέναντι στον πολίτη και υπηρετεί το ίδιο κράτος. Συνεπώς, διευκρινίζεται ότι η ανάγκη για διαφάνεια, ισονομία και ορθολογική διαχείριση των δημόσιων πόρων δεν αποτελεί απλώς ένα διοικητικό αίτημα, αλλά θεμελιώδη υποχρέωση της πολιτείας απέναντι τόσο στους πολίτες όσο και στο προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας.

Κατόπιν των ανωτέρω,

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

1. Ποιος είναι ο συνολικός αριθμός των αποσπάσεων αστυνομικών ανά έτος και ποιο το πλήρες κόστος τους (οδοιπορικά, αποζημιώσεις, διαμονές κ.λπ.) για τα τελευταία πέντε χρόνια;
2. Με βάση ποια συγκεκριμένα, αντικειμενικά και ελέγξιμα κριτήρια αποφασίζονται οι αποσπάσεις και ποιος μηχανισμός διασφαλίζει την τήρησή τους;
3. Ποια μετρήσιμα επιχειρησιακά αποτελέσματα προέκυψαν από το σύστημα αποσπάσεων που να δικαιολογούν τη σημαντική αύξηση της σχετικής δαπάνης;
4. Προτίθεται το Υπουργείο να προχωρήσει είτε σε πλήρη διαφάνεια (δημοσιοποίηση στοιχείων) είτε σε συνολική αναθεώρηση του ισχύοντος συστήματος αποσπάσεων;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Κόκκαλης Βασίλειος

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Ακρίτα Έλενα

Βέττα Καλλιόπη

Δούρου Ειρήνη (Ρένα)

Μαμουλάκης Χαράλαμπος

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Νοτοπούλου Αικατερίνη

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη)

Ψυχογιός Γεώργιος