Skip to main content

Θεματική Ενότητα: Πρόνοια-Κοινωνική Συνοχή

ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: Μεγάλα λόγια και θλιβερά έργα από την κυβέρνηση Μητσοτάκη για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

Οι πρόσφατες καταστροφικές πυρκαγιές -δυστυχώς με πέντε νεκρούς στο πεδίο της κατάσβεσης- δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά. Μετρώντας πάνω από 4 εκατομμύρια καμένα στρέμματα από το 2019 και έπειτα, είναι προφανές  ότι πρόκειται για το αποτέλεσμα διαδοχικών κυβερνητικών επιλογών, καθυστερήσεων και διοικητικών αστοχιών, στη βάση ενός σταθερού μοτίβου: μεγάλες ανακοινώσεις – περιορισμένη υλοποίηση. Οι πολίτες, όμως, έχουν ανάγκη από μια Πολιτική Προστασία που θα προλαμβάνει τις καταστροφές, όχι από μια κυβέρνηση που κάθε χρόνο μετρά τις συνέπειές τους.

Η συνολική εικόνα της επταετίας Μητσοτάκη είναι αυτή μιας κυβέρνησης που είχε στη διάθεσή της τους περισσότερους ευρωπαϊκούς πόρους στην ιστορία της Πολιτικής Προστασίας, αλλά δεν κατάφερε να τους μετατρέψει σε ένα σύγχρονο, αποτελεσματικό και ανθεκτικό σύστημα πρόληψης. Επτά χρόνια μετά, η χώρα εξακολουθεί να στερείται ενός ολοκληρωμένου, σύγχρονου και αποτελεσματικού συστήματος Πολιτικής Προστασίας. Η κυβέρνηση επιχείρησε και πάλι να μεταθέσει την ευθύνη αποκλειστικά στην κλιματική κρίση. Όμως, η κλιματική κρίση επιβάλλει μεγαλύτερη προετοιμασία, όχι μικρότερη.

Αντί για τις πυρκαγιές, «σβήνουν» εξοπλισμό και μέσα

Τα διαθέσιμα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά:

  • Το πρόγραμμα «ΑΙΓΙΣ», που διαφημίστηκε ως η μεγαλύτερη επένδυση στην ιστορία της Πολιτικής Προστασίας, «κουρεύτηκε» σκανδαλωδώς. Σημαντικό μέρος των εναέριων μέσων που προβλέπονταν στο Ταμείο Ανάκαμψης δεν πρόκειται πλέον να παραδοθεί. Κρίσιμες επενδύσεις απεντάχθηκαν. Μεγάλα έργα πρόληψης καθυστέρησαν ή έμειναν χωρίς συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης.
  • Από το Ταμείο Ανάκαμψης προβλέπονταν, μέχρι το τέλος του 2025, η προμήθεια 7 νέων αεροσκαφών Canadair, 11 αεροσκαφών Air Tractor, ελικοπτέρων βαρέων μεταφορών Skycrane, μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAV) και η αναβάθμιση δύο Super Puma. Στην τελική αναθεώρηση του Ελληνικού Σχεδίου Ανάκαμψης, το Ορόσημο 82 του έργου 16911 για τα εναέρια μέσα κατάσβεσης προβλέπει πλέον την παράδοση μόλις 2 ελικοπτέρων για ιατρική χρήση, 2 μεσαίων πυροσβεστικών ελικοπτέρων και ενός μόνο ελικοπτέρου για τη μεταφορά της ομάδας διαχείρισης συμβάντων.

Η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει: Ποιος αποφάσισε τη μείωση των προμηθειών; Ποια επιχειρησιακή αξιολόγηση δικαιολογεί αυτή τη συρρίκνωση; Πόσες επιχειρησιακές δυνατότητες αεροπυρόσβεσης χάθηκαν;

Απεντάξεις σημαντικών έργων

Οφείλει, επίσης, να δώσει απαντήσεις για τις απεντάξεις κρίσιμων έργων Πολιτικής Προστασίας, όπως το Εθνικό Κέντρο Διαχείρισης Κινδύνων (74 εκατ. ευρώ) και τα Περιφερειακά Κέντρα Επιχειρήσεων Πολιτικής Προστασίας (19 εκατ. ευρώ).

Επίσης, το έργο της υπογειοποίησης καλωδίων, ζωτικής σημασίας, καθώς σημαντικό ποσοστό πυρκαγιών προκαλείται από βλάβες στα εναέρια δίκτυα ηλεκτροδότησης, καθυστέρησε, έμεινε χωρίς σαφή ημερομηνία ολοκλήρωσης και δεν υπάρχει πλέον συγκεκριμένη ευρωπαϊκή υποχρέωση υλοποίησής του.

Ανενεργός στόλος

Παρά τις κυβερνητικές φιέστες για την παραλαβή νέων αεροσκαφών, τα αεροσκάφη Diamond παρέμεναν καθηλωμένα, καθώς δεν είχαν εξασφαλιστεί οι απαραίτητοι χειριστές. Τα νέα ελικόπτερα AW139 παρέμεναν επίσης εκτός αξιοποίησης, με τον διαγωνισμό συντήρησής τους να έχει αποτύχει, με αποτέλεσμα η χώρα να βασίζεται ξανά σε μισθωμένα ελικόπτερα. Πώς είναι δυνατόν η χώρα να επενδύει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ σε νέο στόλο και αυτός να παραμένει ανενεργός λόγω ελλείψεων στη συντήρηση, στο προσωπικό και στην επιχειρησιακή οργάνωση;

Μεγάλος χαμένος η πρόληψη

Μετά από όλα αυτά, είναι φανερό ότι η πρόληψη παραμένει ο μεγάλος χαμένος, με την κυβέρνηση να επενδύει σχεδόν αποκλειστικά στην επικοινωνιακή διαχείριση και στο 112, το οποίο, όμως, δεν μπορεί να αποτελεί τη μοναδική πολιτική προστασίας. Αντιθέτως, κρίσιμης σημασίας είναι τα αντιπυρικά έργα, η δασική διαχείριση, οι καθαρισμοί, οι ζώνες πυροπροστασίας, η ενίσχυση του Πυροσβεστικού Σώματος και η πρόληψη μέσω ανθεκτικών υποδομών, τομείς στους οποίους εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις.

Είναι χαρακτηριστικό ότι με την προκήρυξη για τους εποχικούς δασοπυροσβέστες αποκλείστηκε έμπειρο προσωπικό. Η κυβέρνηση διέκοψε τη θεσμική συνέχεια των 2.500 εποχικών πυροσβεστών και εξακολουθεί να καλύπτει πάγιες επιχειρησιακές ανάγκες με προσωρινό προσωπικό.

Το 2018 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δημιούργησε το Πρόγραμμα Κοινωφελούς Εργασίας για την Αντιπυρική Προστασία των Δασών, μέσω του ΟΑΕΔ, με 5.066 εργαζόμενους που στελέχωσαν τις Δασικές Υπηρεσίες όλης της χώρας. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επένδυσε στη δημιουργία ανθρώπινου κεφαλαίου για τη δασική πρόληψη. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επένδυσε κυρίως σε εργολαβίες και επικοινωνιακές εξαγγελίες.

Τραγικός ο απολογισμός 2019-2025

Από αυτές τις επιλογές προέκυψε και η συγκεκριμένη αδυναμία του μηχανισμού, παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των πυροσβεστών στο πεδίο, να ανταποκριθεί στις νέες συνθήκες, με τραγικό αποτέλεσμα: κατά την περίοδο 2019–2025 κάηκαν περισσότερα από 4 εκατομμύρια στρέμματα. Στα επτά χρόνια της κυβέρνησης Μητσοτάκη καταγράφηκαν δύο από τις καταστροφικότερες αντιπυρικές περιόδους των τελευταίων δεκαετιών, παρότι η χώρα διέθετε πρωτοφανείς ευρωπαϊκούς πόρους.

Η κυβέρνηση επέλεξε ένα μοντέλο μεγάλων συμβάσεων μέσω της Μονάδας Στρατηγικών Συμβάσεων του Υπερταμείου, αντί να ενισχύσει επαρκώς τις δασικές υπηρεσίες με μόνιμο επιστημονικό προσωπικό, δασολόγους, δασοπόνους, δασεργάτες, μηχανήματα, οχήματα και σταθερούς ετήσιους πόρους. Έτσι εγκαταλείφθηκε ένας επιτυχημένος μηχανισμός δασικής πρόληψης.

Αλλά ακόμη και στην αποκατάσταση αποτυγχάνουν. Ενδεικτική περίπτωση είναι το πρόγραμμα αποκατάστασης στον Έβρο μετά την καταστροφική πυρκαγιά στο δάσος της Δαδιάς. Τρία χρόνια μετά δεν έχουν καταβληθεί οι αποζημιώσεις. Ακόμη και ο Σταύρος Μπένος, τον οποίο επέλεξε προσωπικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης για να σχεδιάσει την ανασυγκρότηση του Έβρου, κατήγγειλε δημόσια (Ιούλιος 2026) ότι το Master Plan, ύψους περίπου 3 δισ. ευρώ, «ακυρώνεται» και αντικαθίσταται από έναν εντελώς διαφορετικό σχεδιασμό. Δήλωσε ότι είναι «συντετριμμένος», έκανε λόγο για «αυτοκτονία» του σχεδίου και κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι τον «παγίδευσε».

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ επιμένει ότι υπάρχει ανάγκη ενός ολιστικού, επιστημονικού σχεδίου αντιμετώπισης των συνεπειών της κλιματικής κρίσης στον τομέα της Πολιτικής Προστασίας, με νέα μέσα, επαρκές προσωπικό, προληπτικές δράσεις, τους αναγκαίους πόρους, την αυστηρή προστασία των ευαίσθητων οικολογικά περιοχών, την χρήση νέας τεχνολογίας για τον συντονισμό. Η κυβέρνηση της ΝΔ πρέπει επιτέλους, να φύγει από την επικοινωνία και να μπει στην ουσία, έστω για μια φορά.

Ερώτηση βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία των Γ. Αμανατίδη και Χρ. Γιαννούλη: «Εθνικό πρόβλημα η κατάσταση του δημογραφικού σε Ανατολική Μακεδονία και Θράκη»

Αθήνα, 22 Ιουλίου 2026

EΡΩΤΗΣΗ

Προς την Υπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας

Θέμα: «Εθνικό πρόβλημα η κατάσταση του δημογραφικού σε Ανατολική Μακεδονία και Θράκη».

Σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα, η κατάσταση του δημογραφικού στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη είναι τραγική. Σε μόλις 4½ χρόνια χάθηκε πληθυσμός όσο η Ορεστιάδα και το Σουφλί μαζί και με τους συγκεκριμένους ρυθμούς έως το 2031 η παραπάνω περιοχή κινδυνεύει να χάσει πληθυσμό όσο μία από τις πέντε μεγαλύτερες πόλεις της

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία των στατιστικών ληξιαρχικών πράξεων του Υπουργείου Εσωτερικών, κατά το χρονικό διάστημα από 1 Ιανουαρίου 2022 έως και 30 Ιουνίου 2026, στην παραπάνω περιοχή καταγράφηκαν 37.317 θάνατοι έναντι μόλις 15.195 γεννήσεων

Οι βασικοί παράγοντες που συντηρούν το πρόβλημα περιλαμβάνουν, εκτός από τα χαμηλά ποσοστά γεννήσεων, και οικονομικά στοιχεία όπως το υψηλό κόστος στέγασης και η δυσκολία εύρεσης σταθερής εργασίας που αποθαρρύνουν τα νέα ζευγάρια από το να αποκτήσουν παιδιά. Τέλος, η φυγή εκατοντάδων χιλιάδων νέων επιστημόνων και εργαζομένων τα τελευταία χρόνια έχει αφαιρέσει από τη χώρα τον πιο παραγωγικό της πληθυσμό.

Αποτέλεσμα των παραπάνω αποτελεί η αλλαγή της πληθυσμιακής πυραμίδας και η απώλεια αυτή δεν μπορεί πλέον να θεωρηθεί απλή στατιστική διακύμανση. Αντίθετα, αποτυπώνει μια βαθιά πληθυσμιακή μεταβολή με επιπτώσεις στην εργασία, την οικονομία, την εκπαίδευση, την πρωτογενή παραγωγή και την κοινωνική συνοχή της περιοχής.

Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο ανησυχητική όταν συνδυαστεί με τα επίσημα στοιχεία ανάλυσης της απογραφής 2011–2021, σύμφωνα με τα οποία η Ανατολική Μακεδονία και Θράκη κατέγραψε την πρώτη θέση μεταξύ όλων των Περιφερειών της χώρας στη διαρροή νεανικού και παραγωγικού πληθυσμού. Συγκεκριμένα: 6.024 νέοι χάθηκαν κατά τη μετάβαση της ηλικιακής ομάδας 10–19 ετών στην ομάδα 20–29 ετών, 12.622 νέοι χάθηκαν κατά τη μετάβαση της ηλικιακής ομάδας 20–29 ετών στην ομάδα 30–39 ετών. Συνολικά, 18.646 νέοι μόνιμοι κάτοικοι απομακρύνθηκαν από τις πλέον παραγωγικές ηλικίες μέσα σε μία δεκαετία.

Επειδή σύμφωνα με το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για το Δημογραφικό (ΕΣΔΔ) που έχετε ανακοινώσει για τη δεκαετία (2025–2035) συνολικού προϋπολογισμού 20 δισεκατομμυρίων ευρώ, προβλέπεται η ανάπτυξη δράσεων σε πέντε κεντρικούς άξονες μεταξύ των οποίων και ο άξονας για την Τοπική Ανάπτυξη και τη Συγκράτηση του Πληθυσμού παρέχοντας ειδικά κίνητρα για τη συγκράτηση των κατοίκων στην ελληνική επαρχία, την ύπαιθρο και τις παραμεθόριες περιοχές με την στήριξη των τοπικών επιχειρήσεων και την προώθηση της καινοτομίας σε περιφερειακό επίπεδο,

Επειδή τα τελευταία χρόνια έχουν δημοσιευθεί περισσότερες από 20 τεκμηριωμένες αναλύσεις για το δημογραφικό της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, βασισμένες αποκλειστικά σε επίσημα στοιχεία δημόσιων φορέων και της ΕΛΣΤΑΤ αλλά δυστυχώς θεσμικά δεν έχει ληφθεί κανένα ιδιαίτερο μέτρο.

Ερωτάται η αρμόδια Υπουργός:

  1. Πόσες και ποιες δράσεις του Εθνικού Σχεδίου για το Δημογραφικό που αφορούν την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης έχουν υλοποιηθεί και πότε;
  2. Ποιος ο αριθμός των οικογενειών στην περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης που αιτήθηκαν το επίδομα παιδιού και πόσες τελικά το έλαβαν;
  3. Ποιος ο αριθμός των βρεφονηπιακών σταθμών της παραπάνω περιφέρειας που εντάχθηκαν στο πρόγραμμα των vouchers για το έτος 2025 -2026 και πόσες θέσεις τελικά διατέθηκαν;
  4. Ποιος ο συνολικός αριθμός των αιτήσεων των γονέων για τη χορήγηση vouchers για την εγγραφή των παιδιών σε βρεφονηπιακούς σταθμούς στην παραπάνω περιφέρεια, πόσες έγιναν δεκτές και πόσα παιδιά παρέμειναν εκτός των βρεφονηπιακών σταθμών στην παραπάνω Περιφέρειας αν και είχαν λάβει voucher;
  5. Ποια μέτρα έχει λάβει για την προώθηση της κοινωνικής κατοικίας στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης;
  6. Ποια μέτρα, εκτός από τις δράσεις του παραπάνω Εθνικού Σχεδίου, έχει λάβει για να ανακόψει τη δραματική μείωση του πληθυσμού στην Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη εντός της τελευταίας διετίας;

Οι ερωτώντες Βουλευτές

Αμανατίδης Ιωάννης

Γιαννούλης Χρήστος

Ξανθόπουλος Θεόφιλος

Παπαηλιού Γεώργιος

Ερώτηση και ΑΚΕ βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία της Κ. Νοτοπούλου: Αναβάθμιση της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας σε ολοκληρωμένο εθνικό πληροφοριακό σύστημα καταγραφής των πραγματικών αναγκών των ατόμων με αναπηρία και διασύνδεσης των υφιστάμενων μητρώων

Την άμεση ψηφιακή αναβάθμιση της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας σε ένα ολοκληρωμένο σύστημα στρατηγικού σχεδιασμού ζητoύν με κοινοβουλευτική τους παρέμβαση, βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία της Κατερίνας Νοτοπούλου.

Με ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων, οι βουλευτές ζητούν να μπει επιτέλους τέλος στον «σχεδιασμό στα τυφλά» για τα άτομα με αναπηρία.

Όπως τονίζουν, η διαμόρφωση αποτελεσματικών, δημόσιων πολιτικών για τα άτομα με αναπηρία δεν μπορεί να βασίζεται σε αποσπασματικά στοιχεία, απομονωμένα πληροφοριακά συστήματα και ελλιπή στατιστικά δεδομένα. Απαιτεί ένα σύγχρονο, διαλειτουργικό και ολοκληρωμένο πληροφοριακό περιβάλλον, το οποίο θα επιτρέπει στην Πολιτεία να γνωρίζει με ακρίβεια τις πραγματικές ανάγκες των ατόμων με αναπηρία, να κατανέμει δίκαια τους διαθέσιμους πόρους και να σχεδιάζει τεκμηριωμένες πολιτικές κοινωνικής ένταξης και υποστήριξης.

Όπως επισημαίνουν η σημερινή Εθνική Πύλη Αναπηρίας αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών και την ψηφιακή εξυπηρέτηση των πολιτών, παρόλα αυτά, η λειτουργία της εξακολουθεί να επικεντρώνεται κυρίως στην παροχή υπηρεσιών προς τον πολίτη και όχι στη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου πληροφοριακού εργαλείου, στρατηγικού σχεδιασμού δημόσιων πολιτικών. Ουσιαστικά, πρόκειται για ένα απλό εργαλείο διεκπεραίωσης.

Η Πολιτεία εξακολουθεί να μην διαθέτει ένα ενιαίο σύστημα που να μπορεί να αποτυπώνει με αξιοπιστία:

•          Τον αριθμό των ατόμων με αναπηρία ανά κατηγορία αναπηρίας.

•          Την ηλικιακή κατανομή τους.

•          Τις ανάγκες υποστήριξης ανά Περιφέρεια.

•          Τις λίστες αναμονής ανά υπηρεσία.

•          Τις διαθέσιμες δημόσιες και ιδιωτικές δομές.

•          Τα κενά σε προσωπικό.

•          Τις περιοχές που στερούνται βασικών υπηρεσιών.

•          Τις πραγματικές ανάγκες δημιουργίας νέων δομών.

Αποτέλεσμα αυτού του κατακερματισμού είναι ότι η χάραξη πολιτικών πραγματοποιείται χωρίς ολοκληρωμένη εικόνα της πραγματικής κατάστασης, γεγονός που οδηγεί σε άνιση γεωγραφική κατανομή υπηρεσιών, ελλείψεις δομών, μεγάλες λίστες αναμονής και σημαντικές αποκλίσεις ως προς την πρόσβαση των ατόμων με αναπηρία σε υπηρεσίες υποστήριξης.

Ιδιαίτερα έντονα εμφανίζονται τα προβλήματα στις υπηρεσίες πρώιμης παρέμβασης, στις Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης (ΣΥΔ), στα Κέντρα Διημέρευσης και Ημερήσιας Φροντίδας (ΚΔΗΦ), στα ΚΔΑΠ ΑμεΑ, στις υπηρεσίες αποκατάστασης, καθώς και στις υπηρεσίες υποστηριζόμενης διαβίωσης, όπου οι οικογένειες συχνά καλούνται να αναζητούν μόνες τους πληροφορίες για διαθέσιμες θέσεις, δομές και επαγγελματίες.

Η Ευρωπαϊκή Στρατηγική για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία 2021-2030, αναδεικνύει ως βασική προϋπόθεση για την άσκηση αποτελεσματικών πολιτικών την ύπαρξη αξιόπιστων, συγκρίσιμων και επικαιροποιημένων δεδομένων, σχετικά με την κατάσταση των ατόμων με αναπηρία στα κράτη-μέλη.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει επισημάνει ότι η συλλογή και αξιοποίηση ποιοτικών δεδομένων αποτελεί αναγκαίο εργαλείο για την παρακολούθηση της εφαρμογής της Σύμβασης του ΟΗΕ, την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των δημόσιων πολιτικών και τη δίκαιη κατανομή των διαθέσιμων πόρων. Η χώρα μας οφείλει, επομένως, να αξιοποιήσει τις δυνατότητες της ψηφιακής διακυβέρνησης, όχι μόνο για την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών αλλά και για τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου πληροφοριακού οικοσυστήματος που θα επιτρέπει τον τεκμηριωμένο σχεδιασμό, την παρακολούθηση και τη διαρκή αξιολόγηση των πολιτικών για τα άτομα με αναπηρία.

Παράλληλα, η Εθνική Στρατηγική για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία δεν μπορεί να αξιολογηθεί ούτε να εφαρμοστεί αποτελεσματικά χωρίς αξιόπιστους δείκτες, διαλειτουργικά πληροφοριακά συστήματα και δυνατότητα αποτύπωσης των πραγματικών κοινωνικών αναγκών.

Η ψηφιακή μετάβαση της Δημόσιας Διοίκησης δημιουργεί πλέον τις τεχνικές προϋποθέσεις, ώστε η ήδη υφιστάμενη Ενιαία Ψηφιακή Πύλη Αναπηρίας να εξελιχθεί σε ένα ολοκληρωμένο εθνικό πληροφοριακό σύστημα, αξιοποιώντας τη διαλειτουργικότητα των υφιστάμενων μητρώων και παράγοντας ανωνυμοποιημένα στατιστικά στοιχεία που θα υποστηρίζουν τον σχεδιασμό κοινωνικών πολιτικών, πάντοτε με πλήρη συμμόρφωση προς τον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων (GDPR).

Η χάραξη δημόσιων πολιτικών για τα άτομα με αναπηρία οφείλει να βασίζεται σε αξιόπιστα, επικαιροποιημένα και διαλειτουργικά δεδομένα.

Επειδή η απουσία ενιαίας αποτύπωσης των πραγματικών αναγκών δυσχεραίνει την ισότιμη κατανομή πόρων και υπηρεσιών, και η Πολιτεία οφείλει να γνωρίζει με ακρίβεια τις ανάγκες ανά κατηγορία αναπηρίας και ανά γεωγραφική περιοχή.

Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:

1. Διαθέτει σήμερα η Κυβέρνηση πλήρη και επικαιροποιημένη εικόνα του αριθμού των ατόμων με αναπηρία, ανά κατηγορία αναπηρίας, ηλικιακή ομάδα και περιφέρεια της χώρας; Εφόσον ναι, από ποια πληροφοριακά συστήματα προκύπτουν τα σχετικά στοιχεία;

2. Ποια μητρώα, βάσεις δεδομένων και πληροφοριακά συστήματα που αφορούν τα άτομα με αναπηρία λειτουργούν σήμερα στα συναρμόδια Υπουργεία και στους εποπτευόμενους φορείς τους και ποιος είναι ο βαθμός διαλειτουργικότητάς τους;

3. Ποιος είναι ο σχεδιασμός της Κυβέρνησης για την περαιτέρω αναβάθμιση της ήδη λειτουργούσας Εθνικής Πύλης Αναπηρίας, ώστε να αποτελέσει ολοκληρωμένο πληροφοριακό εργαλείο στρατηγικού σχεδιασμού πολιτικών, αξιοποιώντας τα υφιστάμενα πληροφοριακά συστήματα και την ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ των συναρμόδιων φορέων;

4. Με ποιον τρόπο καταγράφονται σήμερα οι πραγματικές ανάγκες των ατόμων με αναπηρία και ειδικότερα:

o          οι λίστες αναμονής για Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης (ΣΥΔ),

o          τα Κέντρα Διημέρευσης και Ημερήσιας Φροντίδας (ΚΔΗΦ),

o          τα ΚΔΑΠ ΑμεΑ,

o          οι υπηρεσίες πρώιμης παρέμβασης,

o          οι υπηρεσίες αποκατάστασης,

o          οι υπηρεσίες υποστηριζόμενης διαβίωσης,

o          καθώς και κάθε άλλη δημόσια ή συμβεβλημένη υπηρεσία που απευθύνεται σε άτομα με αναπηρία;

5. Υπάρχει σήμερα συγκεντρωμένη αποτύπωση των ελλείψεων δομών, υπηρεσιών και ανθρώπινου δυναμικού ανά περιφέρεια και ανά κατηγορία αναπηρίας;

6. Με ποιον τρόπο αξιοποιούνται τα διαθέσιμα δεδομένα κατά τον σχεδιασμό των δημόσιων πολιτικών, την ίδρυση νέων δομών, την κατανομή προσωπικού και τη χρηματοδότηση των υπηρεσιών για τα άτομα με αναπηρία;

7. Προτίθεται η Κυβέρνηση να θεσμοθετήσει ενιαίο πλαίσιο διαλειτουργικότητας όλων των πληροφοριακών συστημάτων που αφορούν την αναπηρία, με στόχο την παραγωγή ανωνυμοποιημένων στατιστικών στοιχείων και τη διαρκή αξιολόγηση των δημόσιων πολιτικών, με πλήρη σεβασμό στον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων (GDPR);

Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων

Παρακαλούνται οι αρμόδιοι Υπουργοί να καταθέσουν στη Βουλή:

1. Το σύνολο των μητρώων ατόμων με αναπηρία που τηρούνται σήμερα από τα συναρμόδια Υπουργεία, τους εποπτευόμενους φορείς τους και κάθε άλλο δημόσιο φορέα.

2. Κάθε μελέτη, εισήγηση, επιχειρησιακό σχέδιο, πόρισμα ή άλλο υπηρεσιακό έγγραφο που έχει εκπονηθεί από 1.1.2020 έως σήμερα και αφορά:

o         τη δημιουργία ενιαίου μητρώου ατόμων με αναπηρία,

o         την ανάπτυξη ολοκληρωμένου πληροφοριακού συστήματος για την αναπηρία,

o         την αναβάθμιση της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας,

o         ή τη διαλειτουργικότητα των πληροφοριακών συστημάτων των συναρμόδιων φορέων. 

3. Τα διαθέσιμα στατιστικά στοιχεία ανά περιφέρεια σχετικά με:

o          τον αριθμό των ατόμων με αναπηρία,

o          την κατηγορία και το ποσοστό αναπηρίας,

o          τις λίστες αναμονής ανά υπηρεσία,

o          τις διαθέσιμες δομές,

o          τα καταγεγραμμένα κενά προσωπικού,

o          τις ανάγκες δημιουργίας νέων δομών και υπηρεσιών.

4. Τα πρωτόκολλα, μνημόνια συνεργασίας, αποφάσεις ή τεχνικές προδιαγραφές που διέπουν τη διαλειτουργικότητα της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας με:

o          τον e-ΕΦΚΑ,

o          τα ΚΕΠΑ,

o          την ΗΔΙΚΑ,

o          τον ΟΠΕΚΑ,

o          τη ΔΥΠΑ,

o          το Υπουργείο Υγείας,

o          καθώς και κάθε άλλο πληροφοριακό σύστημα που σχετίζεται με την αναπηρία.

5. Κάθε έκθεση αξιολόγησης, απολογισμού, ελέγχου ή αποτίμησης που αφορά τη λειτουργία της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας από την έναρξη λειτουργίας της έως σήμερα.

6.  Τα στοιχεία που διαθέτει η Κυβέρνηση σχετικά με τη χρήση των δεδομένων της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας ή άλλων πληροφοριακών συστημάτων για τον σχεδιασμό κοινωνικών πολιτικών, την κατανομή δημόσιων πόρων και την ίδρυση νέων δομών υποστήριξης των ατόμων με αναπηρία.

7. Κάθε σχεδιασμό ή χρονοδιάγραμμα υλοποίησης για την περαιτέρω ανάπτυξη της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας ως ολοκληρωμένου πληροφοριακού εργαλείου σχεδιασμού, παρακολούθησης και αξιολόγησης των δημόσιων πολιτικών για τα άτομα με αναπηρία. 

Ακολουθεί η Ερώτηση και ΑΚΕ.

Αθήνα, 6 Ιουλίου 2026

Ερώτηση και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων

Προς τους Υπουργούς

 Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας

 Ψηφιακής Διακυβέρνησης

 Υγείας

Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

ΘΕΜΑ: «Αναβάθμιση της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας σε ολοκληρωμένο εθνικό πληροφοριακό σύστημα καταγραφής των πραγματικών αναγκών των ατόμων με αναπηρία και διασύνδεσης των υφιστάμενων μητρώων»

Η διαμόρφωση αποτελεσματικών, δημόσιων πολιτικών για τα άτομα με αναπηρία δεν μπορεί να βασίζεται σε αποσπασματικά στοιχεία, απομονωμένα πληροφοριακά συστήματα και ελλιπή στατιστικά δεδομένα. Απαιτεί ένα σύγχρονο, διαλειτουργικό και ολοκληρωμένο πληροφοριακό περιβάλλον, το οποίο θα επιτρέπει στην Πολιτεία να γνωρίζει με ακρίβεια τις πραγματικές ανάγκες των ατόμων με αναπηρία, να κατανέμει δίκαια τους διαθέσιμους πόρους και να σχεδιάζει τεκμηριωμένες πολιτικές κοινωνικής ένταξης και υποστήριξης.

Σήμερα λειτουργούν επιμέρους μητρώα, βάσεις δεδομένων και πληροφοριακά συστήματα, σε διαφορετικούς δημόσιους φορείς, όπως ο e-ΕΦΚΑ, τα ΚΕΠΑ, η ΗΔΙΚΑ, ο ΟΠΕΚΑ, η ΔΥΠΑ, οι δομές κοινωνικής φροντίδας, οι υπηρεσίες υγείας και εκπαίδευσης. Ωστόσο, τα δεδομένα αυτά παραμένουν σε μεγάλο βαθμό κατακερματισμένα, χωρίς πλήρη διαλειτουργικότητα και χωρίς να συνθέτουν μια ολοκληρωμένη εικόνα των πραγματικών αναγκών των ατόμων με αναπηρία.

Η ήδη λειτουργούσα Εθνική Πύλη Αναπηρίας αποτελεί αναμφίβολα ένα σημαντικό βήμα για την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών και την ψηφιακή εξυπηρέτηση των πολιτών. Παρά ταύτα, η λειτουργία της εξακολουθεί να επικεντρώνεται κυρίως στην παροχή υπηρεσιών προς τον πολίτη και όχι στη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου πληροφοριακού εργαλείου, στρατηγικού σχεδιασμού δημόσιων πολιτικών.

Με άλλα λόγια, η Πολιτεία εξακολουθεί να μην διαθέτει ένα ενιαίο σύστημα που να μπορεί να αποτυπώνει με αξιοπιστία:

  • Τον αριθμό των ατόμων με αναπηρία ανά κατηγορία αναπηρίας.
  • Την ηλικιακή κατανομή τους.
  • Τις ανάγκες υποστήριξης ανά Περιφέρεια.
  • Τις λίστες αναμονής ανά υπηρεσία.
  • Τις διαθέσιμες δημόσιες και ιδιωτικές δομές.
  • Τα κενά σε προσωπικό.
  • Τις περιοχές που στερούνται βασικών υπηρεσιών.
  • Τις πραγματικές ανάγκες δημιουργίας νέων δομών.

Το αποτέλεσμα αυτού του κατακερματισμού είναι ότι η χάραξη πολιτικών πραγματοποιείται χωρίς ολοκληρωμένη εικόνα της πραγματικής κατάστασης, γεγονός που οδηγεί σε άνιση γεωγραφική κατανομή υπηρεσιών, ελλείψεις δομών, μεγάλες λίστες αναμονής και σημαντικές αποκλίσεις ως προς την πρόσβαση των ατόμων με αναπηρία σε υπηρεσίες υποστήριξης.

Ιδιαίτερα έντονα εμφανίζονται τα προβλήματα στις υπηρεσίες πρώιμης παρέμβασης, στις Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης (ΣΥΔ), στα Κέντρα Διημέρευσης και Ημερήσιας Φροντίδας (ΚΔΗΦ), στα ΚΔΑΠ ΑμεΑ, στις υπηρεσίες αποκατάστασης, καθώς και στις υπηρεσίες υποστηριζόμενης διαβίωσης, όπου οι οικογένειες συχνά καλούνται να αναζητούν μόνες τους πληροφορίες για διαθέσιμες θέσεις, δομές και επαγγελματίες.

Το ζήτημα αυτό αναδεικνύεται και στην επιστολή του Σωματείου «ΚΡΑΥΓΗ ΑΜΕΑ», το οποίο μας κοινοποιήθηκε και στο οποίο επισημαίνεται ότι η χώρα εξακολουθεί να μην διαθέτει ένα ολοκληρωμένο σύστημα καταγραφής των πραγματικών αναγκών των ατόμων με αναπηρία και των διαθέσιμων υπηρεσιών, γεγονός που δυσχεραίνει τόσο τον σχεδιασμό δημόσιων πολιτικών όσο και την καθημερινότητα χιλιάδων οικογενειών.  

Εξάλλου, η ανάγκη συλλογής αξιόπιστων δεδομένων δεν αποτελεί μόνο πολιτική επιλογή αλλά και διεθνή υποχρέωση της χώρας. Το άρθρο 31 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, η οποία έχει κυρωθεί από την Ελλάδα, επιβάλλει στα συμβαλλόμενα κράτη να συλλέγουν κατάλληλα στατιστικά και ερευνητικά δεδομένα, ώστε να μπορούν να διαμορφώνουν, να εφαρμόζουν και να αξιολογούν αποτελεσματικές πολιτικές για τα άτομα με αναπηρία.

Επίσης, η Ευρωπαϊκή Στρατηγική για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία 2021-2030, αναδεικνύει ως βασική προϋπόθεση για την άσκηση αποτελεσματικών πολιτικών την ύπαρξη αξιόπιστων, συγκρίσιμων και επικαιροποιημένων δεδομένων, σχετικά με την κατάσταση των ατόμων με αναπηρία στα κράτη-μέλη. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει επισημάνει ότι η συλλογή και αξιοποίηση ποιοτικών δεδομένων αποτελεί αναγκαίο εργαλείο για την παρακολούθηση της εφαρμογής της Σύμβασης του ΟΗΕ, την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των δημόσιων πολιτικών και τη δίκαιη κατανομή των διαθέσιμων πόρων. Η χώρα μας οφείλει, επομένως, να αξιοποιήσει τις δυνατότητες της ψηφιακής διακυβέρνησης, όχι μόνο για την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών αλλά και για τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου πληροφοριακού οικοσυστήματος που θα επιτρέπει τον τεκμηριωμένο σχεδιασμό, την παρακολούθηση και τη διαρκή αξιολόγηση των πολιτικών για τα άτομα με αναπηρία.

Παράλληλα, η Εθνική Στρατηγική για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία δεν μπορεί να αξιολογηθεί ούτε να εφαρμοστεί αποτελεσματικά χωρίς αξιόπιστους δείκτες, διαλειτουργικά πληροφοριακά συστήματα και δυνατότητα αποτύπωσης των πραγματικών κοινωνικών αναγκών.

Η ψηφιακή μετάβαση της Δημόσιας Διοίκησης δημιουργεί πλέον τις τεχνικές προϋποθέσεις, ώστε η ήδη υφιστάμενη Ενιαία Ψηφιακή Πύλη Αναπηρίας να εξελιχθεί σε ένα ολοκληρωμένο εθνικό πληροφοριακό σύστημα, αξιοποιώντας τη διαλειτουργικότητα των υφιστάμενων μητρώων και παράγοντας ανωνυμοποιημένα στατιστικά στοιχεία που θα υποστηρίζουν τον σχεδιασμό κοινωνικών πολιτικών, πάντοτε με πλήρη συμμόρφωση προς τον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων (GDPR).

Επειδή η χάραξη δημόσιων πολιτικών για τα άτομα με αναπηρία οφείλει να βασίζεται σε αξιόπιστα, επικαιροποιημένα και διαλειτουργικά δεδομένα,

Επειδή η λειτουργία της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας αποτελεί σημαντικό βήμα ψηφιακής εξυπηρέτησης, χωρίς όμως να καλύπτει μέχρι σήμερα τις ανάγκες ολοκληρωμένου στρατηγικού σχεδιασμού,

Επειδή η απουσία ενιαίας αποτύπωσης των πραγματικών αναγκών δυσχεραίνει την ισότιμη κατανομή πόρων και υπηρεσιών,

Επειδή η Πολιτεία οφείλει να γνωρίζει με ακρίβεια τις ανάγκες ανά κατηγορία αναπηρίας και ανά γεωγραφική περιοχή,

Επειδή η Ευρωπαϊκή Στρατηγική για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία 2021-2030 αναγνωρίζει ότι η διαμόρφωση αποτελεσματικών πολιτικών προϋποθέτει αξιόπιστα, συγκρίσιμα και επικαιροποιημένα δεδομένα για την κατάσταση των ατόμων με αναπηρία στα κράτη-μέλη,

Επειδή η χώρα έχει διεθνή υποχρέωση, βάσει του άρθρου 31 της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, να συλλέγει και να αξιοποιεί αξιόπιστα δεδομένα.

Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:

  1. Διαθέτει σήμερα η Κυβέρνηση πλήρη και επικαιροποιημένη εικόνα του αριθμού των ατόμων με αναπηρία, ανά κατηγορία αναπηρίας, ηλικιακή ομάδα και περιφέρεια της χώρας; Εφόσον ναι, από ποια πληροφοριακά συστήματα προκύπτουν τα σχετικά στοιχεία;
  2. Ποια μητρώα, βάσεις δεδομένων και πληροφοριακά συστήματα που αφορούν τα άτομα με αναπηρία λειτουργούν σήμερα στα συναρμόδια Υπουργεία και στους εποπτευόμενους φορείς τους και ποιος είναι ο βαθμός διαλειτουργικότητάς τους;
  3. Ποιος είναι ο σχεδιασμός της Κυβέρνησης για την περαιτέρω αναβάθμιση της ήδη λειτουργούσας Εθνικής Πύλης Αναπηρίας, ώστε να αποτελέσει ολοκληρωμένο πληροφοριακό εργαλείο στρατηγικού σχεδιασμού πολιτικών, αξιοποιώντας τα υφιστάμενα πληροφοριακά συστήματα και την ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ των συναρμόδιων φορέων;
  4. Με ποιον τρόπο καταγράφονται σήμερα οι πραγματικές ανάγκες των ατόμων με αναπηρία και ειδικότερα:
    1. οι λίστες αναμονής για Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης (ΣΥΔ),
    1. τα Κέντρα Διημέρευσης και Ημερήσιας Φροντίδας (ΚΔΗΦ),
    1. τα ΚΔΑΠ ΑμεΑ,
    1. οι υπηρεσίες πρώιμης παρέμβασης,
    1. οι υπηρεσίες αποκατάστασης,
    1. οι υπηρεσίες υποστηριζόμενης διαβίωσης,
    1. καθώς και κάθε άλλη δημόσια ή συμβεβλημένη υπηρεσία που απευθύνεται σε άτομα με αναπηρία;
  5. Υπάρχει σήμερα συγκεντρωμένη αποτύπωση των ελλείψεων δομών, υπηρεσιών και ανθρώπινου δυναμικού ανά περιφέρεια και ανά κατηγορία αναπηρίας;
  6. Με ποιον τρόπο αξιοποιούνται τα διαθέσιμα δεδομένα κατά τον σχεδιασμό των δημόσιων πολιτικών, την ίδρυση νέων δομών, την κατανομή προσωπικού και τη χρηματοδότηση των υπηρεσιών για τα άτομα με αναπηρία;
  7. Προτίθεται η Κυβέρνηση να θεσμοθετήσει ενιαίο πλαίσιο διαλειτουργικότητας όλων των πληροφοριακών συστημάτων που αφορούν την αναπηρία, με στόχο την παραγωγή ανωνυμοποιημένων στατιστικών στοιχείων και τη διαρκή αξιολόγηση των δημόσιων πολιτικών, με πλήρη σεβασμό στον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων (GDPR);

Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων

Παρακαλούνται οι αρμόδιοι Υπουργοί να καταθέσουν στη Βουλή:

  1. Το σύνολο των μητρώων ατόμων με αναπηρία που τηρούνται σήμερα από τα συναρμόδια Υπουργεία, τους εποπτευόμενους φορείς τους και κάθε άλλο δημόσιο φορέα.
  2. Κάθε μελέτη, εισήγηση, επιχειρησιακό σχέδιο, πόρισμα ή άλλο υπηρεσιακό έγγραφο που έχει εκπονηθεί από 1.1.2020 έως σήμερα και αφορά:
    1. τη δημιουργία ενιαίου μητρώου ατόμων με αναπηρία,
    1. την ανάπτυξη ολοκληρωμένου πληροφοριακού συστήματος για την αναπηρία,
    1. την αναβάθμιση της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας,
    1. ή τη διαλειτουργικότητα των πληροφοριακών συστημάτων των συναρμόδιων φορέων.
  3. Τα διαθέσιμα στατιστικά στοιχεία ανά περιφέρεια σχετικά με:
    1. τον αριθμό των ατόμων με αναπηρία,
    1. την κατηγορία και το ποσοστό αναπηρίας,
    1. τις λίστες αναμονής ανά υπηρεσία,
    1. τις διαθέσιμες δομές,
    1. τα καταγεγραμμένα κενά προσωπικού,
    1. τις ανάγκες δημιουργίας νέων δομών και υπηρεσιών.
  4. Τα πρωτόκολλα, μνημόνια συνεργασίας, αποφάσεις ή τεχνικές προδιαγραφές που διέπουν τη διαλειτουργικότητα της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας με:
    1. τον e-ΕΦΚΑ,
    1. τα ΚΕΠΑ,
    1. την ΗΔΙΚΑ,
    1. τον ΟΠΕΚΑ,
    1. τη ΔΥΠΑ,
    1. το Υπουργείο Υγείας,
    1. καθώς και κάθε άλλο πληροφοριακό σύστημα που σχετίζεται με την αναπηρία.
  5. Κάθε έκθεση αξιολόγησης, απολογισμού, ελέγχου ή αποτίμησης που αφορά τη λειτουργία της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας από την έναρξη λειτουργίας της έως σήμερα.
  6. Τα στοιχεία που διαθέτει η Κυβέρνηση σχετικά με τη χρήση των δεδομένων της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας ή άλλων πληροφοριακών συστημάτων για τον σχεδιασμό κοινωνικών πολιτικών, την κατανομή δημόσιων πόρων και την ίδρυση νέων δομών υποστήριξης των ατόμων με αναπηρία.
  7. Κάθε σχεδιασμό ή χρονοδιάγραμμα υλοποίησης για την περαιτέρω ανάπτυξη της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας ως ολοκληρωμένου πληροφοριακού εργαλείου σχεδιασμού, παρακολούθησης και αξιολόγησης των δημόσιων πολιτικών για τα άτομα με αναπηρία.

Οι Ερωτώντες και Αιτούντες  Βουλευτές

Νοτοπούλου Αικατερίνη

Μαμουλάκης Χαράλαμπος

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Τσαπανίδου Παρθένα

Κ. Νοτοπούλου στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής: Η ισότητα στην εργασία δεν εξασφαλίζεται με τις καθυστερημένες και επιφανειακές παρεμβάσεις της ΝΔ

Τα αμείλικτα στοιχεία που φανερώνουν το έμφυλο μισθολογικό χάσμα στην Ελλάδα αλλά και την απροθυμία της ελληνικής κυβέρνησης να ενσωματώσει εγκαίρως την Ευρωπαϊκή Οδηγία για την ίση αμοιβή μεταξύ ανδρών και γυναικών για εργασία ίσης αξίας, ανέδειξε μιλώντας στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής, η βουλεύτρια Α’ Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Κατερίνα Νοτοπούλου. Στην τοποθέτησή της, υπογράμμισε πως πρόκειται για μια εξαιρετικά σημαντική ευρωπαϊκή κατάκτηση που έρχεται ως αποτέλεσμα πολύχρονων αγώνων του γυναικείου, του φεμινιστικού κινήματος, αλλά και των συνδικάτων και όλων των προοδευτικών δυνάμεων σε όλη την Ευρώπη. Ωστόσο, κατήγγειλε το γεγονός ότι η κυβέρνηση προσήλθε στη Βουλή με καθυστέρηση για το συγκεκριμένο ζήτημα, καθώς η σχετική προθεσμία ενσωμάτωσης εξέπνευσε στις 7 Ιουνίου του 2026, επιδεικνύοντας ολιγωρία απέναντι στη θεσμοθέτηση ενός πλαισίου υποστηρικτικού για έναν θεμελιώδη πυλώνα εργασιακών και έμφυλων δικαιωμάτων.

Η Κατερίνα Νοτοπούλου παρέθεσε στοιχεία που αποτυπώνουν την πραγματικότητα που βιώνουν οι γυναίκες εργαζόμενες στην Ελλάδα: «Το έμφυλο μισθολογικό χάσμα στην Ελλάδα ανέρχεται στο 13,4%. Το συνταξιοδοτικό χάσμα προσεγγίζει το 24%, ενώ οι γυναίκες εξακολουθούν να αποτελούν την πλειοψηφία των εγγεγραμμένων ανέργων. Γι’ αυτό, προφανώς, δεν συζητάμε το αν πρέπει να ενσωματωθεί η Οδηγία. Προφανώς και πρέπει. Το πραγματικό ερώτημα είναι πόσο η κυβέρνηση αξιοποιεί αυτήν τη νομοθετική δυνατότητα για να ενισχύσει ουσιαστικά την προστασία των εργαζομένων ή εάν περιορίζεται στην ελάχιστη δυνατή συμμόρφωσ稻.

Όπως ξεκαθάρισε, η μισθολογική διαφάνεια είναι αναγκαία, αλλά σε καμία περίπτωση δεν επαρκεί για την εξάλειψη των διακρίσεων. Προειδοποίησε ότι χωρίς την ύπαρξη Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και χωρίς ισχυρούς, αποτελεσματικούς ελεγκτικούς μηχανισμούς, η Οδηγία κινδυνεύει να παραμείνει ένα «κενό γράμμα» —ένα καλό νομοθέτημα στα χαρτιά, αλλά ανίσχυρο στην πράξη.

Στη συζήτηση κατ’ άρθρον, εστίασε στο άρθρο 9, επισημαίνοντας ότι απαιτούνται σαφέστερες εγγυήσεις ώστε η επίκληση της προστασίας εμπιστευτικών πληροφοριών να μην λειτουργήσει ως εργαλείο αποθάρρυνσης των εργαζομένων που πασχίζουν να αποδείξουν την παραβίαση της αρχής της ίσης αμοιβής.

Αντίστοιχα, στο άρθρο 34, αν και χαρακτήρισε θετική τη δυνατότητα εξ αποστάσεως συμμετοχής στις διαδικασίες επιθεώρησης για λόγους προσβασιμότητας, έθεσε το εύλογο ερώτημα, γιατί όταν διαπιστώνεται η παραβίαση της εργασιακής νομοθεσίας να προβλέπεται ότι σε περίπτωση μεταγενέστερης συμμόρφωσης του εργοδότη η υπόθεση μπορεί να αρχειοθετείται, χωρίς την επιβολή διοικητικής κύρωσης, τη στιγμή που θα έπρεπε το νομοθέτημα αυτό να λειτουργεί αποτρεπτικά έναντι των παραβιάσεων και όχι ως μηχανισμός συμβιβασμού.

Η τομεάρχης Κοινωνικής Συνοχής και Πρόνοιας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αναφερόμενη στα άρθρα 35 και 39 που αφορούν ζητήματα κοινωνικής συνοχής, οικογένειας και φροντίδας, σημείωσε ότι η αναγνώριση της ένταξης του παιδιού στην οικογένεια σε περίπτωση διακρατικής υιοθεσίας, ως ένας κρίσιμος χρόνος για τη χορήγηση των σχετικών αδειών και των παροχών κινείται σε θετική κατεύθυνση. Είναι αυτονόητο – δήλωσε- πως η εργαζόμενη που υιοθετεί παιδί και διακρατικά, θα πρέπει να προστατεύεται από τη στιγμή που πραγματικά αναλαμβάνει τη φροντίδα του παιδιού και όχι, να εγκλωβίζεται σε καθυστερήσεις, διοικητικές ή διαδικαστικές. Αναφορικά με τις μονάδες Φροντίδας Προσχολικής Αγωγής και Διαπαιδαγώγησης της ΔΥΠΑ, υπογράμμισε ότι η παράταση λειτουργίας δεν μπορεί να παραμείνει μια μεταβατική διευθέτηση. Χρειάζεται ένα σχέδιο πλήρους αδειοδότησης, σαφές, με χρηματοδότηση συγκεκριμένη, με χρονοδιάγραμμα, με όρους συμμόρφωσης με τις αναγκαίες προδιαγραφές ασφαλείας.

Η Κατερίνα Νοτοπούλου εξέφρασε τέλος την κατηγορηματική της αντίθεση στο άρθρο 37 και τη συνεχιζόμενη επέκταση της κυριακάτικης εργασίας σε νέους παραγωγικούς κλάδους, υπογραμμίζοντας ότι η περαιτέρω απορρύθμιση των εργασιακών χρόνων πλήττει τα δικαιώματα των εργαζομένων χωρίς να προσφέρει καμία ουσιαστική ανάπτυξη ή ανταγωνιστικότητα.

«Εάν θέλουμε να οικοδομήσουμε ένα πλαίσιο ασφαλές και αξιοπρέπειας χρειάζεται διαφάνεια, χρειάζεται, , Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, να ενισχυθεί η Επιθεώρηση Εργασίας, να υπάρχουν αποτελεσματικοί έλεγχοι, να υπάρχουν ουσιαστικές πολιτικές συμφιλίωσης και εναρμόνισης της οικογενειακής με την επαγγελματική ζωή και, επιτέλους, να πάψει η μητρότητα να τιμωρείται… στηρίζουμε κάθε ευρωπαϊκή κατάκτηση, ουσιαστική, που γίνεται στην κατεύθυνση της ισότητας και της στήριξης των εργαζομένων. Ταυτόχρονα, όμως, έχουμε χρέος να αναδεικνύουμε τις αδυναμίες των κυβερνητικών επιλογών, γιατί μια γυναίκα σήμερα δεν μπορεί να συνεχίσει να αμείβεται χαμηλότερα από τους άνδρες για ίση εργασία και σήμερα δεν μπορεί να συνεχίσει να τιμωρείται η μητρότητα. 

Κ. Νοτοπούλου: Η απάντηση στην παραβατικότητα των ανηλίκων περνά μέσα από τη  θωράκιση του κοινωνικού κράτους και την ουσιαστική παιδική προστασία

Την ανάγκη επανίδρυσης ενός ισχυρού κοινωνικού κράτους δικαίου που έχει στον πυρήνα του την παιδική προστασία υπογράμμισε μιλώντας στην Επιτροπή Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, της Βουλής, η βουλεύτρια Α’ Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Κατερίνα Νοτοπούλου.

Στη συνεδρίαση της Επιτροπής για την έξαρση της παραβατικότητας των ανηλίκων και τις συνθήκες κράτησής τους στις φυλακές, η Κατερίνα Νοτοπούλου  αφού εξήρε τη διαχρονική προσφορά του θεσμού του Συνηγόρου του Πολίτη στην ελληνική κοινωνία, υπογράμμισε ότι οι συστάσεις του οφείλουν να λειτουργούν ως δεσμευτική μορφή λογοδοσίας για την Πολιτεία, τόσο ως προς τις διεθνείς υποχρεώσεις της Ελλάδας, όσο και ως προς την ηθική και πολιτική υποχρέωση απέναντι στα παιδιά.

Η δύσκολη αλλά και αναγκαία απάντηση που οφείλει να δώσει μια σύγχρονη πολιτεία- τόνισε- είναι η ουσιαστική παιδική προστασία με ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, του κράτους δικαίου, γεγονός το οποίο απαιτεί πολιτική βούληση και συγκεκριμένες πολιτικές με εξασφαλισμένους πόρους και ανθρώπινο δυναμικό.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην κατάσταση στις φυλακές ανηλίκων, όπου επεσήμανε ότι δεν αρκούν πια οι διαπιστώσεις για την ανάγκη να υπάρξει περισσότερο προσωπικό, ούτε αρκεί να συγκλονιζόμαστε όπως είπε χαρακτηριστικά. 

Τόνισε ότι, «σκοπός δεν είναι η κράτηση για την κράτηση», καθώς η στέρηση της ελευθερίας οφείλει να αποτελεί το έσχατο μέσο αντιμετώπισης της ανήλικης παραβατικότητας. Υπογράμμισε ότι το σημερινό σωφρονιστικό σύστημα συχνά αποτυγχάνει να επιτελέσει τον παιδαγωγικό και επανενταξιακό του ρόλο, εγκλωβίζοντας τα παιδιά σε έναν φαύλο κύκλο παραβατικότητας, με αποτέλεσμα να εξέρχονται συχνά πιο τραυματισμένα, περισσότερο τιμωρημένα και όχι ουσιαστικά επανενταγμένα στην κοινωνία.

Η Κατερίνα Νοτοπούλου δήλωσε πως χρειάζονται ενισχύσεις στον τομέα της ψυχικής υγείας και της πρόληψης και θα πρέπει να εξεταστεί το πώς λειτουργεί η εθνική στρατηγική κατά της βίας των ανηλίκων που ψηφίστηκε πριν από ένα χρόνο, το αν έχει αποδώσει, πού υπάρχουν κενά και αυτά τα κενά να καλυφθούν με συγκεκριμένες πολιτικές.

Αναφέρθηκε ακόμη στον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται η δημόσια συζήτηση γύρω από τον σχολικό εκφοβισμό και την ψηφιακή βία που συχνά αναλώνεται στα ΜΜΕ, χωρίς να αντιμετωπίζονται οι γενεσιουργές αιτίες του προβλήματος, όπως η αυξανόμενη φτώχεια, η κοινωνική περιθωριοποίηση και το έλλειμμα ταυτότητας που βιώνουν οι νέοι σήμερα.

Η τομεάρχης Κοινωνικής Συνοχής και Πρόνοιας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, στην τοποθέτησή της, κατέθεσε κατευθυντήριες στρατηγικές που στόχο έχουν  να λυθούν, να καλυφθούν τα κενά στην παιδική προστασία.

Σταθερή Ψυχοκοινωνική Υποστήριξη στα Σχολεία: Άμεση στελέχωση των σχολικών μονάδων με ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς σε μόνιμη βάση – όχι με καθεστώς περιοδικής κάλυψης σε πολλά σχολεία- , για την ουσιαστική και έγκαιρη δυνατότητα παρέμβασης στο πεδίο.

Ενίσχυση της Δημόσιας Ψυχικής Υγείας, προγράμματα πρόληψης της βίας και της διαδικτυακής κακοποίησης,  πρόληψη και Στήριξη της Οικογένειας και ιδιαίτερα των πιο ευάλωτων οικογενειών, ενίσχυση του προγράμματος αναδοχής, ουσιαστικά προγράμματα επανένταξης ανηλίκων και δημόσια  λογοδοσία για την υλοποίηση της εθνικής στρατηγικής όπως έχει ψηφιστεί.

Τέλος, η Κατερίνα Νοτοπούλου, πρότεινε οργάνωση επίσκεψης της αρμόδιας επιτροπής της Βουλής στις φυλακές ανηλίκων και την ανάληψη πρωτοβουλίας για τον έλεγχο και την αξιολόγηση της Εθνικής Στρατηγικής από το σύνολο του Κοινοβουλίου, με την τοποθέτηση των αρμόδιων Υπουργών, ώστε να αποτυπωθούν τα κενά και να ληφθούν αποφάσεις για  συγκεκριμένες πολιτικές εφόσον υπάρξει πολιτική βούληση.

Β. Κόκκαλης προς τα Υπουργεία για τις νέες Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης στη Λάρισα: «Κίνδυνος υπονόμευσης της αποϊδρυματοποίησης» || Κοινοβουλευτική Αναφορά

Την έντονη ανησυχία της αναπηρικής κοινότητας για τη δημιουργία συγκεντρωτικών δομών διαβίωσης ατόμων με αναπηρία στη Λάρισα φέρνει στη Βουλή ο βουλευτής Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία κ. Βασίλης Κόκκαλης, καταθέτοντας αναφορά προς τους υπουργούς Εσωτερικών και Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας.

Στην αναφορά του, ο Λαρισαίος βουλευτής διαβιβάζει το υπ’ αριθμ. 194/30-05-2026 Δελτίο Τύπου της Περιφερειακής Ομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία Θεσσαλίας, με το οποίο εκφράζεται σοβαρός προβληματισμός για την εξαγγελθείσα δημιουργία συγκροτήματος Στεγών Υποστηριζόμενης Διαβίωσης (Σ.Υ.Δ.) στη Λάρισα, συνολικής δυναμικότητας 72 ατόμων με αναπηρία.

Σύμφωνα με τις επισημάνσεις της Ομοσπονδίας, εγείρονται ζητήματα συμβατότητας της συγκεκριμένης πρωτοβουλίας με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο, το οποίο προβλέπει περιορισμένο αριθμό φιλοξενούμενων ανά Στέγη Υποστηριζόμενης Διαβίωσης και χωροθέτηση έως τριών Σ.Υ.Δ. στο ίδιο κτιριακό συγκρότημα. Όπως υπογραμμίζεται, ο βασικός σκοπός των Σ.Υ.Δ. είναι η ενίσχυση της ανεξάρτητης διαβίωσης μέσα από μικρές κατοικίες ενταγμένες στον κοινωνικό ιστό και όχι η συγκέντρωση μεγάλου αριθμού ατόμων με αναπηρία σε ενιαίες δομές.

Η Περιφερειακή Ομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία Θεσσαλίας αναγνωρίζει ότι οι διαθέσιμες δομές υποστηριζόμενης διαβίωσης υπολείπονται σημαντικά των πραγματικών αναγκών. Ωστόσο, τονίζει πως η έλλειψη αυτή δεν μπορεί να αποτελέσει αιτιολογία για τη δημιουργία πολυπληθών μονάδων που ενδέχεται να αναπαράγουν χαρακτηριστικά ιδρυματοποίησης και να ανακόψουν την πορεία προς την αποϊδρυματοποίηση.

Στο πλαίσιο αυτό, γίνεται αναφορά και στις πάγιες θέσεις του αναπηρικού κινήματος, σύμφωνα με τις οποίες το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι η σύγχρονη ή αναβαθμισμένη μορφή μιας δομής, αλλά κατά πόσο αυτή υπηρετεί ουσιαστικά την ανεξάρτητη διαβίωση και την κοινωνική ένταξη των ατόμων με αναπηρία.

Η Π.ΟΜ.Α.μεΑ. Θεσσαλίας, σε ευθυγράμμιση με τις θέσεις της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία, ζητά από την Πολιτεία να μην προχωρήσει σε αδειοδοτήσεις, συμβάσεις ή χρηματοδοτήσεις συγκεντρωτικών δομών διαβίωσης και εκφράζει την αντίθεσή της σε κάθε μορφή «χωριού ΑμεΑ», καλώντας παράλληλα για την ενίσχυση πολιτικών που προάγουν την αυτόνομη διαβίωση και την πλήρη συμμετοχή των ατόμων με αναπηρία στην κοινωνική ζωή.

Ο κ. Κόκκαλης ζητά από τα αρμόδια υπουργεία να εξετάσουν τις επισημάνσεις της Ομοσπονδίας και να ενημερώσουν τη Βουλή για τις ενέργειές τους επί του ζητήματος.

Ακολουθούν τα σχετικά έγγραφα:

Προς το Προεδρείο της Βουλής των Ελλήνων

ΑΝΑΦΟΡΑ

Για τους κ.κ. Υπουργούς

  • Εσωτερικών
  • Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας

Θέμα: «Αντιδράσεις για τη δημιουργία συγκεντρωτικών δομών διαβίωσης ατόμων με αναπηρία και ανησυχίες για υπονόμευση της αποϊδρυματοποίησης»

Ο Βουλευτής Λάρισας Βασίλειος Κόκκαλης καταθέτει προς τους κ.κ. Υπουργούς Εσωτερικών και Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας το υπ’ αριθ. πρωτ. 194/30-05-2026 Δελτίο Τύπου της Περιφερειακή Ομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία Θεσσαλίας, με το οποίο εκφράζεται έντονος προβληματισμός σχετικά με την ανακοίνωση δημιουργίας συγκροτήματος Στεγών Υποστηριζόμενης Διαβίωσης (Σ.Υ.Δ.) στη Λάρισα, δυναμικότητας 72 ατόμων με αναπηρία.

Σύμφωνα με το Δελτίο Τύπου, η Ομοσπονδία εκφράζει «έντονο προβληματισμό» για τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία, υποστηρίζοντας ότι ανακύπτουν ζητήματα συμβατότητας με το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των Στεγών Υποστηριζόμενης Διαβίωσης. Όπως επισημαίνεται, «στο θεσμικό αυτό πλαίσιο ρητά ορίζεται περιορισμένος αριθμός των διαβιούντων ατόμων με αναπηρία σε μία Σ.Υ.Δ. και χωροθέτηση μέχρι το ανώτερο τριών (3) Σ.Υ.Δ. στο ίδιο κτίριο ή κτιριολογικό συγκρότημα».

Η Ομοσπονδία τονίζει ότι βασικός σκοπός των Σ.Υ.Δ. είναι «η ενίσχυση του θεμελιώδους δικαιώματος για ανεξάρτητη διαβίωση μέσω μικρών κατοικιών διάσπαρτων μέσα στην κοινότητα», υπογραμμίζοντας ότι η μαζική συγκέντρωση ατόμων με αναπηρία σε μεγάλες δομές ενδέχεται να οδηγήσει σε φαινόμενα ιδρυματοποίησης, αντί να υπηρετεί τον στόχο της κοινωνικής ένταξης και της αυτόνομης διαβίωσης.

Παράλληλα, αναγνωρίζεται ότι υπάρχει «τεράστια έλλειψη των διαθέσιμων Σ.Υ.Δ. σε σύγκριση με τις υπαρκτές ανάγκες υποστηριζόμενης διαβίωσης των ατόμων με αναπηρία». Ωστόσο, επισημαίνεται ότι η ανεπάρκεια των διαθέσιμων δομών «δεν πρέπει να αποτελεί δικαιολογία για τη δημιουργία μαζικά οργανωμένων, πολυπληθών Μονάδων Διαβίωσης, με κίνδυνο την υπονόμευση και οπισθοδρόμηση της προσπάθειας για την αποϊδρυματοποίηση».

Στο ίδιο πλαίσιο, γίνεται επίκληση θέσεων του αναπηρικού κινήματος, σύμφωνα με τις οποίες «το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν μια δομή είναι σύγχρονη, λειτουργική ή αισθητικά αναβαθμισμένη», αλλά «αν υπηρετεί πράγματι την αποϊδρυματοποίηση ή οδηγεί, έστω και με νέο μανδύα, σε μια νέα μορφή συγκεντρωτικής διαβίωσης».

Η Π.ΟΜ.Α.μεΑ. Θεσσαλίας, συντασσόμενη με τις θέσεις της Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία, καλεί την Πολιτεία και τους αρμόδιους φορείς να μην προχωρήσουν στην αδειοδότηση, συμβασιοδότηση ή χρηματοδότηση συγκεντρωτικών δομών διαβίωσης, εκφράζοντας την αντίθεσή της σε κάθε μορφή «χωριού ΑμεΑ» και ζητώντας την ενίσχυση πολιτικών που προάγουν την ανεξάρτητη διαβίωση και την πλήρη κοινωνική ένταξη των ατόμων με αναπηρία.

Επισυνάπτεται το σχετικό Δελτίο Τύπου.

Παρακαλούμε για τις άμεσες και δέουσες ενέργειες των Υπουργείων, καθώς και για σχετική ενημέρωσή μας.

Αθήνα, 02/06/2026

Ο καταθέτων Βουλευτής

Βασίλειος Κόκκαλης

Άμεση ένταξη των ασθενών με Πνευμονική Υπέρταση στο Δελτίο Στάθμευσης ΑμεΑ || Ερώτηση βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ με πρωτοβουλία της Ρ. Δούρου

Να πάψει ο αποκλεισμός των ασθενών με Πνευμονική Υπέρταση από το δικαίωμα χορήγησης Δελτίου Στάθμευσης ΑμεΑ, “Μπλε Κάρτα”, ζητούν με Κοινοβουλευτική ερώτησή τους προς τους Υπουργούς Υγείας, Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Υποδομών και Μεταφορών, βουλεύτριες και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., με πρωτοβουλία της Τομεάρχισσας Εξωτερικών της ΚΟ του κόμματος, Ρένας Δούρου. 

Οι βουλεύτριες και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ φέρνουν στη Βουλή το αίτημα της Ελληνικής Κοινότητας Πνευμονικής Υπέρτασης σχετικά με την άμεση ανάγκη ένταξης των ασθενών με Πνευμονική Υπέρταση στις διατάξεις του άρθρου 16 του Ν. 1798/1988 σχετικά με τη χορήγηση Δελτίου Στάθμευσης ΑμεΑ. Σε σχετική του επιστολή ο Σύλλογος ζητά τη χορήγηση αυτού του Δελτίου Στάθμευσης ΑμεΑ καθώς οι ασθενείς με πνευμονική υπέρταση αντιμετωπίζουν σοβαρές λειτουργικές δυσχέρειες μετακίνησης λόγω των ιδιαίτερα υψηλών ποσοστών αναπηρίας τους, που συχνά πιστοποιούνται από τα ΚΕΠΑ. “Παρά το γεγονός ότι πολλοί ασθενείς πιστοποιούνται από τα ΚΕΠΑ με υψηλά ποσοστά αναπηρίας, συχνά άνω του 80% ή και του 90%, δεν δύνανται να λάβουν Δελτίο Στάθμευσης ΑμεΑ, “Μπλε Κάρτα”, καθώς η πάθησή τους δεν περιλαμβάνεται ρητώς στις κατηγορίες του άρθρου 16 του Ν. 1798/1988”, σημειώνεται χαρακτηριστικά στην επιστολή του Συλλόγου. 

Στο πλαίσιο αυτό οι βουλεύτριες και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ ρωτούν την κυβέρνηση αν σκοπεύει να αναλάβει νομοθετική πρωτοβουλία για την τροποποίηση του άρθρου 16 του Ν. 1798/1988, σχετικά με ασθενείς με ποσοστό αναπηρίας από 67% και άνω, προσθέτοντας συγκεκριμένα την πρόταση “ή πνευμονική υπέρταση, πνευμονική αρτηριακή υπέρταση”, προκειμένου η σπάνια αυτή νόσος να ενταχθεί ρητά και καθολικά στις παθήσεις που δικαιούνται Δελτίο Στάθμευσης ΑμεΑ και να συμπεριληφθούν ρητώς οι ασθενείς της στις κατηγορίες δικαιούχων του σχετικού Δελτίου.

Αναλυτικά η Ερώτηση

Αθήνα, 3 Ιουνίου  2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς  τους κ.κ. Υπουργούς

 Υγείας

Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας

Υποδομών και Μεταφορών

Θέμα:  «Σχετικά με την άμεση ανάγκη ένταξης των ασθενών με Πνευμονική Υπέρταση στις διατάξεις του άρθρου 16 του Ν. 1798/1988 σχετικά με τη χορήγηση Δελτίου Στάθμευσης ΑμεΑ».

Η Ελληνική Κοινότητα Πνευμονικής Υπέρτασης, με την από 28.05.2026 επιστολή της (αρ. Πρωτ. 602/28-05-2026, επισυνάπτεται), αναδεικνύει το μείζον πρόβλημα του αποκλεισμού των ασθενών με Πνευμονική Υπέρταση από το δικαίωμα χορήγησης Δελτίου Στάθμευσης ΑμεΑ, “Μπλε Κάρτα” και τούτο παρά τις σοβαρές λειτουργικές δυσχέρειες μετακίνησης που αντιμετωπίζουν και τα ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά αναπηρίας που συχνά πιστοποιούνται από τα ΚΕΠΑ.

Στην εν λόγω επιστολή επισημαίνεται ότι οι ασθενείς με Πνευμονική Υπέρταση αδυνατούν συχνά να διανύσουν ακόμη και μικρές αποστάσεις χωρίς στάση ή υποβοήθηση επειδή νιώθουν σοβαρή δύσπνοια και εξάντληση, ενώ αρκετοί εξ αυτών εξαρτώνται από συνεχή ή μακροχρόνια οξυγονοθεραπεία.

Παρά το γεγονός ότι πολλοί ασθενείς πιστοποιούνται από τα ΚΕΠΑ με υψηλά ποσοστά αναπηρίας, συχνά άνω του 80% ή και του 90%, δεν δύνανται να λάβουν Δελτίο Στάθμευσης ΑμεΑ, “Μπλε Κάρτα”, καθώς η πάθησή τους δεν περιλαμβάνεται ρητώς στις κατηγορίες του άρθρου 16 του Ν. 1798/1988.

Υπενθυμίζεται ότι με το άρθρο 72 του Ν. 4758/2020 η Πολιτεία προχώρησε στην ένταξη της Κυστικής Ίνωσης στις ευεργετικές διατάξεις του άρθρου 16, αναγνωρίζοντας ότι σοβαρές καρδιοαναπνευστικές παθήσεις δύνανται να προκαλούν αντίστοιχου βαθμού λειτουργική αναπηρία και ανάγκη μετακίνησης με ειδικές διευκολύνσεις.

Δεδομένου ότι:

  • Οι ασθενείς με Πνευμονική Υπέρταση εμφανίζουν σοβαρό περιορισμό κινητικότητας και λειτουργικής ικανότητας,
  • Η εύκολη πρόσβαση τους σε νοσοκομεία, ιατρικές δομές και θεραπευτικές υπηρεσίες αποτελεί ζήτημα ζωτικής σημασίας,
  • Υφίσταται ήδη νομοθετικό προηγούμενο με την ένταξη της Κυστικής Ίνωσης στις διατάξεις του άρθρου 16 του Ν. 1798/1988, αναγνωρίζοντας ότι σοβαρές καρδιοαναπνευστικές παθήσεις μπορούν να προκαλούν αντίστοιχου βαθμού λειτουργική αναπηρία και ανάγκη ειδικών διευκολύνσεων μετακίνησης,
  • Η αρχή της ισότητας και της ίσης μεταχείρισης, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 4  του Συντάγματος, επιβάλλει την αντικειμενική αξιολόγηση παθήσεων με συγκρίσιμες λειτουργικές επιπτώσεις, ώστε ασθενείς με αντίστοιχου βαθμού περιορισμούς κινητικότητας να απολαμβάνουν ισότιμα τις προβλεπόμενες διευκολύνσεις.

Ερωτώνται κατ’ αρμοδιότητα οι κ.κ.  Yπουργοί

  1. Προτίθενται τα αρμόδια Υπουργεία να εξετάσουν την ένταξη της Πνευμονικής Υπέρτασης στις διατάξεις του άρθρου 16 του Ν. 1798/1988 για τη χορήγηση Δελτίου Στάθμευσης ΑμεΑ;
  2. Υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία ή εισηγήσεις από τις αρμόδιες υγειονομικές υπηρεσίες σχετικά με τη λειτουργική αναπηρία και τις δυσχέρειες μετακίνησης των ασθενών με Πνευμονική Υπέρταση;
  3. Προτίθεται η Κυβέρνηση να αναλάβει νομοθετική πρωτοβουλία για την τροποποίηση του άρθρου 16 του Ν. 1798/1988, για ασθενείς με ποσοστό αναπηρίας από 67% και άνω, προσθέτοντας συγκεκριμένα την πρόταση “ή πνευμονική υπέρταση, πνευμονική αρτηριακή υπέρταση”, έτσι ώστε η σπάνια αυτή νόσος να ενταχθεί ρητά και καθολικά στις παθήσεις που δικαιούνται Δελτίο Στάθμευσης ΑμεΑ και να συμπεριληφθούν ρητώς οι ασθενείς της στις κατηγορίες δικαιούχων του σχετικού Δελτίου;
  4. Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης, ποια είναι τα επιστημονικά και νομικά κριτήρια που δικαιολογούν τη διαφορετική μεταχείριση των ασθενών με Πνευμονική Υπέρταση σε σχέση με άλλες σοβαρές καρδιοαναπνευστικές παθήσεις που ήδη υπάγονται στις διατάξεις του άρθρου 16 του Ν. 1798/1988;
  5. Έχει υπάρξει μέχρι σήμερα επικοινωνία ή συνάντηση των αρμόδιων Υπουργείων με εκπροσώπους της Ελληνικής Κοινότητας Πνευμονικής Υπέρτασης σχετικά με το εν λόγω αίτημα και, εφόσον ναι, ποια ήταν τα συμπεράσματα ή οι ενέργειες που ακολούθησαν;

Επισυνάπτεται η από 28.05.2026 επιστολή της Ελληνικής Κοινότητας Πνευμονικής Υπέρτασης (αρ. Πρωτ. 602/28-05-2026).

Οι ερωτώσες Βουλεύτριες και οι ερωτώντες Βουλευτές

Δούρου Ειρήνη (Ρένα)

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Νοτοπούλου Αικατερίνη (Κατερίνα)

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Ακρίτα Έλενα

Βέττα Καλλιόπη

Γιαννούλης Χρήστος

Κοντοτόλη Μαρίνα

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Παπαηλιού Γεώργιος

Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη)

Ψυχογιός Γεώργιος

Συνάντηση κλιμακίου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Θεσσαλονίκης με εργαζόμενους και συμβασιούχους ΕΣΠΑ των κοινωνικών δομών των Δήμων του Νομού Θεσσαλονίκης

Η κρίσιμη κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι κοινωνικές δομές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και το καθεστώς αβεβαιότητας για χιλιάδες εργαζόμενους βρέθηκαν στο επίκεντρο της χθεσινής (05-05-2026) συνάντησης κλιμακίου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Θεσσαλονίκης με εκπροσώπους των εργαζομένων στην τοπική αυτοδιοίκηση με πρωτοβουλία των εργαζομένων και του συντονιστή της της ΝΕ Α’ Θεσσαλονίκης .

Οι εργαζόμενοι που στελεχώνουν κρίσιμες υπηρεσίες, όπως Παιδικούς Σταθμούς, ΚΔΑΠ, ΚΔΑΠ-ΜΕΑ, Κέντρα Κοινότητας, Κοινωνικά Παντοπωλεία/Φαρμακεία και Δομές Αστέγων, εξέθεσαν τα οξυμένα προβλήματα που απειλούν την εργασιακή τους επιβίωση και τη βιωσιμότητα των δομών του νομού.

Συζητήθηκε εκτενώς η συνεχιζόμενη επισφάλεια των εργαζομένων που διαιωνίζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Παρά το γεγονός ότι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες επί σειρά ετών, η Πολιτεία αρνείται τη μόνιμη στελέχωση, επιλέγοντας την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και τις συμβάσεις μικρής διάρκειας.

Εκφράστηκε παράλληλα ο έντονος προβληματισμός για προγράμματα όπως οι «Νταντάδες της Γειτονιάς», τα οποία χαρακτηρίστηκαν ως αναχρονιστικά μοντέλα φύλαξης που υπονομεύουν τον δημόσιο χαρακτήρα της προσχολικής αγωγής και στερούνται των απαραίτητων επιστημονικών και παιδαγωγικών προδιαγραφών.

Υπογραμμίστηκε η δραματική έλλειψη δημόσιων δομών, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Δυτική Θεσσαλονίκη, όπου οι ανάγκες των πολιτών παραμένουν ακάλυπτες λόγω της απουσίας επαρκών δομών ΔΥΠΑ.

Οι πρόσφατες νομοθετικές πρωτοβουλίες και η μετάβαση σε ένα σύστημα χρηματοδότησης αποκλειστικά μέσω vouchers, αντί να επιλύουν τα προβλήματα, εντείνουν την ανασφάλεια και θέτουν σε κίνδυνο την ομαλή λειτουργία των κοινωνικών υπηρεσιών.

Πέρα από το εργασιακό σκέλος, αναδείχθηκε ότι η αποδυνάμωση των κοινωνικών δομών πλήττει άμεσα τις πιο ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού. Η εξάρτηση από προσωρινά προγράμματα στερεί από τις οικογένειες τη σταθερότητα που απαιτεί η ανατροφή των παιδιών και η φροντίδα των ατόμων με αναπηρία.

Οι εκπρόσωποι των εργαζομένων υπογράμμισαν πως το διακύβευμα δεν αφορά μόνο τη διατήρηση των θέσεων εργασίας τους, αλλά την ίδια την επιβίωση του κοινωνικού κράτους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Επισημάνθηκε μάλιστα ότι η διαρκής εργασιακή ανασφάλεια του προσωπικού λειτουργεί εις βάρος της ποιότητας των υπηρεσιών φροντίδας που δικαιούνται οι πολίτες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίζει τα δίκαια αιτήματα των εργαζομένων για: 

  • Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους τους εργαζόμενους που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και κατάργηση των ρυθμίσεων που εμποδίζουν τη μονιμοποίησή τους.
  • Σταθερή Εθνική Χρηματοδότηση των κοινωνικών δομών των Δήμων, ώστε να μην εξαρτώνται αποκλειστικά από προσωρινά ευρωπαϊκά κονδύλια.
  • Γενναία ενίσχυση του δημόσιου συστήματος βρεφονηπιακής φροντίδας και κοινωνικής προστασίας.
  • Αναγνώριση της προϋπηρεσίας και διασφάλιση σταθερών εργασιακών σχέσεων.

Οι εργαζόμενοι παραμένουν σε αγωνιστική ετοιμότητα και προαναγγέλλουν κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, τονίζοντας ότι η κοινωνική πρόνοια είναι αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα.

Θα είμαστε δίπλα τους σε κάθε αγωνιστική τους διεκδίκηση για τα αυτονόητα απέναντι σε μια κυβέρνηση που αντιμετωπίζει την κοινωνική πρόνοια με όρους ιδιωτικοποίησης.

Στη συνάντηση μετείχε πολυμελής αντιπροσωπεία των εργαζομένων, στην οποία συμμετείχαν η Πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΤΑ Ν. Θεσσαλονίκης, Κλεοπάτρα Χοροζίδου, και ο υπεύθυνος του συντονιστικού συμβασιούχων ΕΣΠΑ, Θεόδωρος Τσιονάνης.

Το κλιμάκιο του ΣΥΡΙΖΑ συγκρότησαν οι:

Κατερίνα Νοτοπούλου, Βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης και Τομεάρχης Κοινωνικής Συνοχής και Πρόνοιας.

Κολοκυθάς Χρήστος, Συντονιστής ΝΕ Α’ Θεσσαλονίκης και μέλος της Γραμματείας του Τμήματος Κοινωνικής Συνοχής και Πρόνοιας. 

Ακριβόπουλος Γεώργιος, Συντονιστής ΝΕ Β’ Θεσσαλονίκης. 

Σκούφα Μπέττυ, Συντονίστρια του Τμήματος Εργασίας, τοπικός συνεργάτης του ευρωβουλευτή και αντιπροέδρου της Left Κώστα Αρβανίτη.

Βαηνά Όλγα, Αναπληρώτρια Συντονίστρια ΝΕ Α’ Θεσσαλονίκης.

Βουλγαρίδου Γεωργία, Αναπληρώτρια Συντονίστρια ΝΕ Β’ Θεσσαλονίκης, Αντιπρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Πυλαίας – Χορτιάτη.

Μαρία Τοπαλίδου, Μέλος ΚΕ και Πρόεδρος της Αλληλεγγύης Παντού, μέλος της Γραμματείας του Τμήματος Κοινωνικής Συνοχής και Πρόνοιας.

Σαλαμέρτη Λίντα, μέλος Γραμματείας ΝΕ Β’ Θεσσαλονίκης και μέλος της Γραμματείας του Τμήματος Κοινωνικής Συνοχής και Πρόνοιας.

Βουζβούρη Αργυρώ, μέλος ΚΕ, μέλος της Γραμματείας ΝΕ Α’ Θεσσαλονίκης και μέλος της Γραμματείας του Τμήματος Εργασίας.

Κ. Νοτοπούλου: Πλήρης αποτυχία της “στεγαστικής πολιτικής” της κυβέρνησης Μητσοτάκη – Κλείνουν αιφνιδιαστικά το Σπίτι μου 2

Δήλωση Τομεάρχη Πρόνοιας και Κοινωνικής Συνοχής της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ και Βουλευτή Α Θεσσαλονίκης Κατερίνας Νοτοπούλου.

Με την αντίστροφη μέτρηση για την έξοδο της κυβέρνησης Μητσοτάκη να έχει αρχίσει, ολοκληρώνεται η καταστροφική της πολιτική στο ζήτημα της στέγης, που έχει φέρει την κοινωνία αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή στεγαστική κρίση.

Το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών ανακοίνωσε ότι το πρόγραμμα Σπίτι μου 2 κλείνει πρόωρα – σχεδόν τρεις μήνες πριν την προγραμματισμένη ημερομηνία, που ήταν η 31η Αυγούστου. Οι ενδιαφερόμενοι πολίτες μαθαίνουν ξαφνικά ότι πρέπει να έχουν υπογραφεί οι δανειακές συμβάσεις με τις τράπεζες μέχρι τις 2 Ιουνίου. Χιλιάδες πολίτες αιφνιδιάζονται από την ανικανότητα της κυβέρνησης Μητσοτάκη και μένουν εκτεθειμένοι, καθώς είναι ορατό το ενδεχόμενο να μην προλάβουν να ολοκληρώσουν τη διαδικασία δανειοδότησης για την αγορά σπιτιού.

Τι θα γίνει με τους δικαιούχους που έχουν καταβάλει προκαταβολές, έχουν υπογράψει προσύμφωνα και έχουν ξεκινήσει τη συγκέντρωση δικαιολογητικών, και τώρα μαθαίνουν ξαφνικά ότι δεν έχουν αρκετό χρόνο για να ολοκληρώσουν τις απαιτούμενες τραπεζικές διαδικασίες;

Η κυβέρνηση της ΝΔ κλείνει πρόωρα ένα πρόγραμμα που όχι μόνο έχει καλύψει ελάχιστο αριθμό ενδιαφερόμενων, αλλά στο οποίο δεν έχουν καταφέρει ούτε να απορροφηθεί ο συνολικός προϋπολογισμός, που φτάνει το 84,1%.

Είναι το πρόγραμμα που είχε παρουσιαστεί ως κεντρική στεγαστική πολιτική της κυβέρνησης για τους νέους και τις οικογένειες. Ονόμασαν “πολιτική” την επιδότηση δανεισμού για την αγορά παλαιών ακινήτων, κάνοντας τους πολίτες δανειολήπτες. Αυτό που προκάλεσαν είναι αύξηση των τιμών των ακινήτων, ενώ δεν κατάφεραν να φτάσουν ούτε στον δικό τους στόχο, που ήταν 20.000 πολίτες να αγοράσουν σπίτι.

Η υπουργική ανακοίνωση αναφέρει ότι η επίσπευση γίνεται εξαιτίας της ανάγκης “να οριστικοποιηθεί ποσοτικά το τελικό ορόσημο του προγράμματος στο πλαίσιο του Ταμείου Ανάκαμψης, ώστε να καταστούν δυνατές η έγκριση της αναθεώρησής του και η εμπρόθεσμη και ακριβής υποβολή του τελικού αιτήματος πληρωμής των δανείων”.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα η επίσπευση αποφασίστηκε ενόψει της αναθεώρησης στις 4 Μαΐου, με ορατό τον κίνδυνο η χώρα να επιβαρυνθεί με «πέναλτι» ύψους άνω των 300 εκατομμυρίων ευρώ για δεσμεύσεις που δεν θα μπορούσε να υλοποιήσει με βάση τα ορόσημα που έχουν τεθεί στο πλαίσιο του προγράμματος.

Ο συνολικός αριθμός αιτήσεων που υποβλήθηκαν για τα προγράμματα Σπίτι μου 1 και 2 ήταν 165.491.

Ο συνολικός αριθμός εκταμιεύσεων δανείων ήταν λίγο παραπάνω από 13 χιλιάδες.

Το ποσοστό απόρριψης αιτήσεων εκδήλωσης ενδιαφέροντος ξεπερνά το 91%.

Στο Σπίτι μου 1, έγιναν 40 χιλιάδες αιτήσεις. Οι τράπεζες έδωσαν 7.243 δάνεια -δηλαδή 40 χιλιάδες άνθρωποι είδαν την αίτησή τους για στέγη να απορρίπτεται.

Με το 80% των αιτήσεων να έχουν απορριφθεί, οι αιτήσεις για το πρόγραμμα Σπίτι μου 2 πολλαπλασιάστηκαν και έφτασαν τις 165 χιλιάδες. Η κυβέρνηση επιχείρησε να παρουσιάσει ως επιτυχία της αυτόν τον μεγάλο αριθμό, ενώ στην πραγματικότητα ήταν ακριβώς το αντίθετο: η αποτυχία του πρώτου προγράμματός της.

Αντίστοιχη αποτυχία είναι και το Σπίτι μου 2, καθώς απορρίφθηκε και πάλι πάνω από το 90% των αιτήσεων. Περισσότεροι από 150 χιλιάδες ενδιαφερόμενοι έμειναν εκτός.

Το σύνολο της πολιτικής της επταετούς διακυβέρνησης της ΝΔ ήταν καταστροφικό. Πήραν 2 δισεκατομμύρια ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης και τα διοχέτευσαν στις τράπεζες για να επιδοτήσουν τα επιτόκια και να λάβουν δάνειο ελάχιστοι από τους ενδιαφερόμενους. Με την “πολιτική” αυτή ανέβηκαν οι τιμές και των παλαιών ακινήτων, με αποτέλεσμα να επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο την κατάσταση στη στεγαστική αγορά.

Στην Ελλάδα το 2015 το ποσοστό του πληθυσμού που κατοικούσε σε ιδιόκτητο ακίνητο ήταν 75,1%. Το 2019 αυξήθηκε σε 75,4%. Το 2024 έχει μειωθεί σε 69,7%. Συνεπώς, την τελευταία πενταετία ο πληθυσμός που ιδιοκατοικεί έχει μειωθεί κατά 5,7%. Στην τελευταία απογραφή της ΕΛΣΤΑΤ ο πληθυσμός των νοικοκυριών ήταν 4.332.447 με αριθμό μελών 10.270.093. Άρα, 246.947 νοικοκυριά -δηλαδή 585.394 άνθρωποι- δεν κατοικούν πλέον στο δικό τους σπίτι.

Κοινωνική πολιτική για τη στέγη σημαίνει:

-Πάγωμα ενοικίων

-Κοινωνική κατοικία με διάθεση τουλάχιστον 10 χιλιάδων σπιτιών τον χρόνο

-Δανειοδότηση για αγορά σπιτιού μέσω της ΔΥΠΑ και της Αναπτυξιακής Τράπεζας.

Όσο και να επιχειρούν για το αντίθετο, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θα συνεχίσουμε να λέμε:

Η στέγη δεν είναι εμπόρευμα. Η στέγη είναι δικαίωμα.

Κάθε άνθρωπος δικαιούται ένα σπίτι.

Κ. Νοτοπούλου στη Βουλή: Η κυβέρνηση συζητά για εξαιρετικά ευαίσθητες κοινωνικές δομές, με όρους αγοράς και οικονομίας

Την αντίφαση με την οποία αντιμετωπίζει η κυβέρνηση εξαιρετικά ευαίσθητες δομές κοινωνικής φροντίδας, εντάσσοντας τη συζήτηση για τη λειτουργία τους, σε νομοσχέδιο του Υπουργείου Ανάπτυξης σα να πρόκειται για οικονομικές δραστηριότητες, επισήμανε μιλώντας στην Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Α’ Θεσσαλονίκης Κατερίνα Νοτοπούλου.

Με αφορμή τη συζήτηση στις Επιτροπές για την επεξεργασία του νομοσχεδίου, η Κατερίνα Νοτοπούλου τόνισε ότι η στήριξη και η φροντίδα παιδιών, ηλικιωμένων και Ατόμων με Αναπηρία, είναι θεμελιώδης υποχρέωση της Πολιτείας και άσκησε έντονη κριτική στην κυβέρνηση για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει βρεφονηπιακούς σταθμούς, Μονάδες Φροντίδας Ηλικιωμένων  και Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης για παιδιά  με αναπηρία.

«Σε λάθος νομοσχέδιο γίνεται η συζήτηση» υπογράμμισε.

Η κυβέρνηση της ΝΔ αντιμετωπίζει την κοινωνική φροντίδα ως οικονομική δραστηριότητα, ανοίγοντας την κερκόπορτα της πλήρους εμπορευματοποίησης, χωρίς κανένα πλαίσιο προστασίας για τους ωφελούμενους, ανέφερε. Έκανε λόγο για εξόντωση των «μικρών» βρεφονηπιακών σταθμών που συχνά πρόκειται για οικογενειακές μονάδες, που εδώ και δεκαετίες στηρίζουν την ελληνική οικογένεια και την προσχολική αγωγή. Μίλησε για σύστημα προστίμων εξόντωσης – και όχι συμμόρφωσης όπως θέλει να λέει το αρμόδιο Υπουργείο – χωρίς σαφή κλιμάκωση και χωρίς ουσιαστική προθεσμία συμμόρφωσης.

Σχετικά με τους βρεφονηπιακούς σταθμούς, υπογράμμισε ότι μεταφέρονται αρμοδιότητες αδειοδότησης και ελέγχου στους Δήμους χωρίς την απαραίτητη χρηματοδότηση και στελέχωσή τους. Η Κατερίνα Νοτοπούλου αναφέρθηκε στο πρόγραμμα  «Νταντάδες της Γειτονιάς» χαρακτηρίζοντάς το αναχρονιστική μορφή φύλαξης και αποτυχημένο με κριτήρια επιστημονικά, κοινωνικά και παιδαγωγικά. «Εγώ θα περίμενα να φέρετε ενίσχυση του δημόσιου συστήματος βρεφονηπιακής φροντίδας και προσχολικής αγωγής».

Μίλησε ακόμη για την έλλειψη δημοσίων δομών με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Θεσσαλονίκη, όπου η Δυτική πόλη στερείται δομών ΔΥΠΑ παρά τις τεράστιες ανάγκες. Αναφέρθηκε ακόμη στις ρυθμίσεις για τις κοινωνικές δομές των δήμων, ρυθμίσεις που προκαλούν αγανάκτηση τόνισε. Αντί να στηριχθούν οι εργαζόμενοι που καλύπτουν επί χρόνια πάγιες ανάγκες, αντί να μονιμοποιηθούν, αντί η κυβέρνηση να τους πληρώνει κανονικά και να εξασφαλίσει τη βιωσιμότητα των προγραμμάτων αυτών, φέρνει κινδύνους.

Απαξίωση της Τρίτης Ηλικίας και των Ατόμων με Αναπηρία

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην απουσία της κοινωνικής διάστασης στους ελέγχους των Μονάδων Φροντίδας Ηλικιωμένων, όπου η κυβέρνηση αδυνατεί να εγγυηθεί τη συνέχεια της φροντίδας σε περίπτωση διακοπής λειτουργίας μιας μονάδας και υπογράμμισε πως η φροντίδα των ηλικιωμένων συμπολιτών μας, θα έπρεπε να είναι πρώτη προτεραιότητα.

«Ποιος φροντίζει τους ηλικιωμένους συμπολίτες στη χώρα μας σήμερα που έχουν ανάγκη;» τόνισε.

Σε ό,τι αφορά στις Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης η Κατερίνα Νοτοπούλου κάλεσε την κυβέρνηση να αποσύρει άμεσα το σχετικό κεφάλαιο, υιοθετώντας το αίτημα της ΕΣΑμεΑ: «Είναι δυνατόν να νομοθετείτε για τα άτομα με αναπηρία χωρίς να λαμβάνετε υπόψη τις θέσεις τους»;

Λαϊκές Αγορές: Ο θάνατος του κλάδου

Κλείνοντας, αναφέρθηκε στην εγκατάλειψη των Λαϊκών Αγορών, σημειώνοντας ότι το 35% των επαγγελματιών έχει ήδη αποχωρήσει λόγω των κυβερνητικών πιέσεων. «Οι λαϊκές αγορές είναι το στήριγμα της ελληνικής οικογένειας και του πρωτογενούς τομέα, και εσείς επιλέγετε τον δρόμο του “αιφνίδιου θανάτου” τους» δήλωσε.

Ερώτηση βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με πρωτοβουλία του Α. Παναγιωτόπουλου: «Η κυβέρνηση έχει εγκαταλείψει τους ασθενείς με άνοια και τους φροντιστές τους»

Κοινοβουλευτική ερώτηση προς τους Υπουργούς Υγείας και Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας κατέθεσαν δεκατρείς (13) Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με πρωτοβουλία του βουλευτή Αχαΐας και Τομεάρχη Υγείας Ανδρέα Παναγιωτόπουλου, αναδεικνύοντας την εγκατάλειψη χιλιάδων ασθενών με άνοια και των οικογενειών τους από την Πολιτεία.

Σε μια χώρα όπου περισσότεροι από 160.000 άνθρωποι ζουν με άνοια και σχεδόν 1 εκατομμύριο πολίτες επηρεάζονται άμεσα, η κυβέρνηση συνεχίζει να αντιμετωπίζει το ζήτημα με αδιαφορία και χωρίς καμία ουσιαστική στρατηγική.

Οι υπάρχουσες δημόσιες παροχές είναι αποσπασματικές, με ελλείψεις σε Κέντρα Ημερήσιας Φροντίδας, εξειδικευμένα ιατρεία μνήμης και υπηρεσίες κατ’ οίκον υποστήριξης. Ιδιαίτερα έντονες είναι οι ανισότητες στην περιφέρεια, σε αγροτικές και νησιωτικές περιοχές.

Ταυτόχρονα, το σύστημα κοινωνικής προστασίας παραμένει περιορισμένο και δυσλειτουργικό. Δεν υπάρχει ολοκληρωμένο πλαίσιο οικονομικής ενίσχυσης των φροντιστών, ενώ η πρόσβαση σε επιδόματα και πιστοποιήσεις συνοδεύεται από χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Έτσι, το βάρος της φροντίδας μετακυλίεται σχεδόν αποκλειστικά στις οικογένειες.

Την ίδια στιγμή, η ευρωπαϊκή οδηγία για τους φροντιστές παραμένει γράμμα κενό, αποκαλύπτοντας την απουσία πολιτικής βούλησης για την ουσιαστική στήριξη όσων κρατούν όρθιο το σύστημα φροντίδας.

Η εικόνα αυτή δεν είναι τυχαία. Είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών που υποβαθμίζουν το δημόσιο σύστημα υγείας και μετατρέπουν τη φροντίδα σε ιδιωτική υπόθεση και πεδίο οικονομικής επιβάρυνσης για τους πολίτες.

Οι βουλευτές καλούν την κυβέρνηση να σταματήσει να κρύβεται πίσω από εξαγγελίες και να προχωρήσει άμεσα σε συγκεκριμένες πολιτικές:

·         Δημιουργία και υλοποίηση δεσμευτικού Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την άνοια με επαρκή χρηματοδότηση.

·         Καθιέρωση επιδόματος φροντιστή και ουσιαστική οικονομική στήριξη των οικογενειών.

·         Ανάπτυξη δημόσιων, δωρεάν και καθολικά προσβάσιμων δομών φροντίδας σε όλη τη χώρα.

·         Ενίσχυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας με επίκεντρο τις ανάγκες της τρίτης ηλικίας.

Η Πολιτεία οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες της και να στηρίξει έμπρακτα τους ανθρώπους που σήμερα βιώνουν την πλήρη θεσμική εγκατάλειψη.

Η φροντίδα δεν είναι εμπόρευμα. Είναι δικαίωμα!

Ακολουθεί η Ερώτηση.

Αθήνα, 17 Απριλίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τους κ. Υπουργούς

– Υγείας

– Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας

Θέμα : Ανυπαρξία  πολιτικών και παροχών για τα άτομα με άνοια και τους φροντιστές τους

Η άνοια αποτελεί μια παγκόσμια υγειονομική κρίση με τεράστιες κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, σήμερα περισσότεροι από 50 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν με άνοια, ενώ ο αριθμός αυτός αναμένεται να υπερτριπλασιαστεί έως το 2050.

Στην Ελλάδα, τα στοιχεία είναι εξίσου ανησυχητικά. Εκτιμάται ότι περισσότεροι από 160.000 συμπολίτες μας πάσχουν από άνοια, ενώ άλλοι 280.000 παρουσιάζουν ήπια νοητική διαταραχή. Εάν ληφθεί υπόψη ότι για κάθε ασθενή εμπλέκονται κατά μέσο όρο 2 έως 3 φροντιστές, γίνεται σαφές ότι η άνοια επηρεάζει άμεσα την καθημερινότητα περίπου 1.000.000 πολιτών στη χώρα μας. Συνήθως οι φροντιστές είναι μέλη της οικογένειας, στη συντριπτική πλειονότητα γυναίκες, και είναι εντελώς απροετοίμαστοι για το δύσκολο ρόλο που καλούνται να αναλάβουν.

Πρόκειται, επομένως, για ένα πρόβλημα με βαθύ κοινωνικό αποτύπωμα, το οποίο όμως συνεχίζει να αντιμετωπίζεται με αποσπασματικές και ανεπαρκείς πολιτικές χωρίς να αποτελεί προτεραιότητα του δημόσιου συστήματος υγείας. Η υφιστάμενη κατάσταση χαρακτηρίζεται από σημαντικές ελλείψεις δομών και  υπηρεσιών φροντίδας και υποστήριξης καθώς και πλήρης απουσία μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής αντιμετώπισης του προβλήματος.

Ειδικότερα,  οι δημόσιες δομές υγείας και κοινωνικής φροντίδας παραμένουν ανεπαρκείς και αποσπασματικές. Υπάρχουν λιγοστά Κέντρα Ημερήσιας Φροντίδας, περιορισμένος αριθμός εξειδικευμένων ιατρείων μνήμης ενώ οι υπηρεσίες «Βοήθεια στο Σπίτι» δεν επαρκούν για να καλύψουν τις αυξανόμενες ανάγκες. Η γεωγραφική κατανομή των υπηρεσιών είναι έντονα άνιση, με μεγάλες ελλείψεις σε αγροτικές περιοχές και νησιά. Τέλος, δεν υπάρχει οργανωμένο δίκτυο κοινωνικών υπηρεσιών για τη συνεχή υποστήριξη των ασθενών και των φροντιστών μετά τη διάγνωση.

Ακόμη πιο προβληματικό είναι το γεγονός ότι το ισχύον σύστημα κοινωνικών παροχών είναι εξαιρετικά περιορισμένο. Τα επιδόματα αναπηρίας δεν καλύπτουν το σύνολο των ασθενών, ενώ δεν υπάρχει καθολική πρόβλεψη για επίδομα φροντιστή ή συνοδού. Το αποτέλεσμα είναι ότι η φροντίδα της άνοιας παραμένει σε μεγάλο βαθμό ιδιωτική υπόθεση, με υψηλό οικονομικό κόστος και σοβαρές ανισότητες στην πρόσβαση σε υπηρεσίες.

Επιπλέον, η πρόσβαση σε επιδόματα, πιστοποιήσεις αναπηρίας και άλλες παροχές προσκρούει σε πολύπλοκες και χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες, τις οποίες καλούνται να διαχειριστούν εξουθενωμένοι φροντιστές, που ήδη επιβαρύνονται με καθημερινή και απαιτητική φροντίδα.

Στην πράξη, το κράτος μετακυλίει το βάρος στις οικογένειες, χωρίς να παρέχει τα αναγκαία εργαλεία στήριξης. Παρά το γεγονός ότι οι οικογενειακοί φροντιστές αποτελούν τον βασικό πυλώνα του συστήματος μακροχρόνιας φροντίδας στην Ελλάδα, η Πολιτεία εξακολουθεί να τους αναγνωρίζει ελάχιστα και αποσπασματικά.

Είναι χαρακτηριστικό ότι μόλις πρόσφατα, με τον Νόμο 4808/2021, ενσωματώθηκε στην ελληνική νομοθεσία η Οδηγία (ΕΕ) 2019/1158, η οποία καθιερώνει για πρώτη φορά τον ορισμό του «φροντιστή». Ωστόσο, η ενσωμάτωση αυτή παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό τυπική, χωρίς ουσιαστική εξειδίκευση, χωρίς ανάπτυξη ολοκληρωμένων πολιτικών και χωρίς επαρκή μέτρα στήριξης. Δεν έχουν θεσπιστεί επαρκείς άδειες, οικονομικά βοηθήματα ή υπηρεσίες υποστήριξης, με αποτέλεσμα η ευρωπαϊκή οδηγία να παραμένει ουσιαστικά ανενεργή στην πράξη.

Επειδή η φροντίδα ατόμου με άνοια, ιδιαίτερα σε προχωρημένα στάδια, αποτελεί ένα εξαιρετικά απαιτητικό έργο, που προϋποθέτει συνεχή παρουσία, ψυχική αντοχή και σημαντική οικονομική επιβάρυνση

Επειδή παραμένουν άλυτα κρίσιμα ζητήματα που σχετίζονται με την καθημερινή φροντίδα των ασθενών

Επειδή η εξειδικευμένη ιατρική φροντίδα για την τρίτη ηλικία παραμένει περιορισμένη

Επειδή παρά το γεγονός ότι οι οικογενειακοί φροντιστές αποτελούν τον βασικό πυλώνα του συστήματος μακροχρόνιας φροντίδας στην Ελλάδα, η Πολιτεία εξακολουθεί να τους αναγνωρίζει ελάχιστα και αποσπασματικά.

Επειδή η συνολική εικόνα αποκαλύπτει μια διαρκή θεσμική υστέρηση και έλλειψη πολιτικής βούλησης για την αντιμετώπιση ενός προβλήματος που αφορά εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες.

Ερωτώνται οι αρμόδιοι  κ. Υπουργοί

  1. Ποια συγκεκριμένα μέτρα προτίθεται να λάβει η κυβέρνηση για την ουσιαστική εφαρμογή ενός επικαιροποιημένου και δεσμευτικού Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την άνοια, με σαφές χρονοδιάγραμμα και επαρκή χρηματοδότηση;
  • Προτίθεται η κυβέρνηση να θεσπίσει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο οικονομικής στήριξης των φροντιστών, συμπεριλαμβανομένου μεταξύ άλλου και επιδόματος φροντιστή;
  • Ποια μέτρα θα ληφθούν για την άμεση ενίσχυση και γεωγραφική επέκταση των δημόσιων δομών φροντίδας, ιδίως σε απομακρυσμένες και απομονωμένες περιοχές της χώρας;
  • Προτίθεται η κυβέρνηση να αυξήσει τη δημόσια χρηματοδότηση για την άνοια, λαμβάνοντας υπόψη το τεράστιο κοινωνικοοικονομικό κόστος της νόσου;

Οι ερωτώντες  Βουλευτές

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Ακρίτα Έλενα

Βέττα Καλλιόπη

Γαβρήλος Γιώργος

Δούρου Ειρήνη ( Ρένα)

Κασιμάτη Νίνα

Κοντοτόλη Μαρίνα 

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Νοτοπούλου Αικατερίνη

Ξανθόπουλος Θεόφιλος

Τσαπανίδου Πόπη

Ψυχογιός Γιώργος