Skip to main content

Θεματική Ενότητα: ΑμεΑ-Αναπηρική Πολιτική

Θ. Ξανθόπουλος στη Βουλή: Ύβρις και προσβολή για την κοινωνία ο αποκλεισμός των αναπήρων-Χρειάζονται πολιτικές ενίσχυσης της ανεξάρτητης διαβίωσής τους και όχι διαχειριστικά μέτρα

“Συζητάμε το ν/σ για τον Προσωπικό Βοηθό, τη Πρώιμη παρέμβαση και λοιπές ενεργητικές πολιτικές για άτομα με αναπηρία  ενώ ακόμα είναι ζεστό το αίμα του νεαρού Θοδωρή Κατσαφάδου, ο οποίος έπεσε από τις σφαίρες αστυνομικών εξαιτίας του ότι  ήταν ανάπηρος, ήταν αυτιστικός, είχε προβλήματα”, ανέφερε ο βουλευτής Δράμας και Κ.Ε του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Θ. Ξανθόπουλος, ξεκινώντας την παρέμβασή του στη Βουλή. “Και μία κοινωνία  που αποκλείει τους διαφορετικούς, θέτει τείχη, θέτει όρια σ’ αυτούς που μας φαίνονται ότι είναι κάποιοι άλλοι, φτάνει στο ακρότατο σημείο σκληρότητας όταν τα εντεταλμένα για την προστασία όλων των πολιτών όργανα, τον εκτελούν, διότι προσπάθησε, λέει, να διαφύγει. Δεν μπαίνω στην ποινική διάσταση της υπόθεσης, θα κριθεί από τα δικαστήρια. Δεν είναι το θέμα αυτό. Είναι ότι νομοθετούμε σε μια κοινωνική πραγματικότητα όπου οι άνθρωποι που έχουν κάποια σωματικά και πνευματικά χαρακτηριστικά διαφοροποιημένα από τα δικά μας, είναι μειονότητα. Όχι  γιατί αυτοί κατατάσσουν εαυτούς σε άλλο πλαίσιο, αλλά γιατί εμείς έχουμε ορθώσει τείχη”, συμπλήρωσε.

 “Όταν δεν υπάρχει δυνατότητα πρόσβασης σε δημόσια κτίρια για ανθρώπους με προβλήματα όρασης ή κίνησης, είναι προφανές ότι αποκλείουμε έναν πολίτη από  μια δημόσια υπηρεσία. Όταν ένας πολίτης δεν έχει τη δυνατότητα, λόγω των σωματικών του χαρακτηριστικών, να απολαμβάνει όλων των δικαιωμάτων που απολαμβάνουμε εμείς οι υπόλοιποι, αυτό είναι μια ύβρις, μια προσβολή στην κοινωνία”, σημείωσε.

“Λέει κάτι το σχέδιο νόμου για την αποϊδρυματοποίηση; Προωθεί την ανεξάρτητη διαβίωση σε σημαντικό βαθμό με τον προσωπικό βοηθό; Αυτά είναι τα ζητήματα που οφείλουμε να συζητήσουμε και όχι διαχειριστικού και τεχνικού χαρακτήρα παρεμβάσεις, όπως αυτές στο  παρόν νομοσχέδιο”, ανέφερε. Και συνέχισε: “Τι νόημα έχει να υπάρχουν όρια ηλικίας;  Υπάρχει περίπτωση δηλαδή κάποια στιγμή ο τυφλός στο βάθος χρόνου να ανακτήσει την όρασή του; Και τους ταλαιπωρούμε με διαδικασίες γραφειοκρατικές και επανεξετάσεις…Η κάρτα αναπηρίας είναι ένα δημόσιο έγγραφο και πρέπει να καταργήσει την επαναλαμβανόμενη πιστοποίηση και  τις ψυχοφθόρες  διαδικασίες… Ο προσωπικός βοηθός πρέπει να είναι καθολική παροχή διότι δεν μπορώ να φανταστώ ότι υπάρχουν οι τυχεροί οι οποίοι πρόλαβαν και άλλοι που ατύχησαν”.

“Επίσης  η πρώιμη παρέμβαση πρέπει να φτάνει έγκαιρα σε κάθε παιδί. Αλλιώς είναι μια διαδικαστικού χαρακτήρα χειρονομία η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως άλλοθι και ως διαδικασία απενοχοποίησης για εμάς τους υπόλοιπους… Ακόμη, δεν μπορεί να είναι η προσβασιμότητα ένα διαρκές πιλοτικό πρόγραμμα, γιατί έτσι  αναιρείται η ίδια η ουσία του. Πρέπει να γίνει μόνιμο καθολικό πρόγραμμα, έτσι ώστε η προσβασιμότητα να διαπερνά όλο το εύρος της δημόσιας ζωής”, τόνισε.

Αναφέρθηκε τέλος και στην δημογραφική κατάρρευση της χώρας, δίνοντας ορισμένα  εξαιρετικά ανησυχητικά  στοιχεία: “Στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη από το ‘22 ως το ‘26 έχουμε 37.317 θανάτους και μόλις 15.195 γεννήσεις. Από το 2011 έως το 2021. η Περιφέρειά μας έχει την πρώτη θέση σε όλες τις περιφέρειες της χώρας σε διαρροή νεανικής νεανικών ηλικιών..Ό,τι πολιτικές και να σχεδιάσουμε, όταν υπάρχει αυτή η δημογραφική κατάρρευση στα σύνορα της χώρας, είναι προφανές ότι οι πολιτικές δεν έχουν στόχο, δεν αφορούν την κοινωνία, δεν αντιμετωπίζουν το αύριο”, κατέληξε.

Έλενα Ακρίτα: «Τα δικαιώματα των αναπήρων δεν ασκούνται υπό προϋποθέσεις και αποκλεισμούς»

Ειδική αγορήτρια στη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας για τον Προσωπικό Βοηθό ήταν σήμερα η βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Έλενα Ακρίτα.

Η δολοφονία του 20χρονου Θοδωρή στο Άργος και τα κρούσματα μισαναπηρισμού, για τα οποία η ηγεσία του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής έμεινε άφωνη, συγκλόνισαν κάθε ευαίσθητο συμπολίτη μας.

Η πολιτική για την αναπηρία κρίνεται στις πραγματικές δυνατότητες που προσφέρει στα Άτομα με Αναπηρία, τόνισε η Έλενα Ακρίτα, στην όντως ισότιμη πρόσβασή τους στην κοινωνική ζωή και όχι απλώς σε ένα σχέδιο νόμου που «χρησιμοποιεί όλες τις σωστές λέξεις».

Κρίνεται στη γνήσια αποϊδρυματοποίηση και ανεξάρτητη διαβίωση, που είναι και η αγωνία όλων των γονιών Ατόμων με Αναπηρία.

Σε αντιδιαστολή με την πρωτοβουλία του Γ. Αυτιά για ευρωπαϊκά χρηματοδοτούμενα γκέτο αναπήρων.

Η Έλενα Ακρίτα ζήτησε η πρόσβαση στον προσωπικό βοηθό να βασίζεται στην πραγματική λειτουργική ανάγκη και στο εξατομικευμένο σχέδιο ζωής, όχι σε άκαμπτες κατηγορίες και ηλικιακά όρια.

Η ανεξάρτητη διαβίωση δεν μπορεί να εξαρτάται από το πότε «τελειώνουν τα χρήματα».

Ζητήθηκε εξάλλου να κατοχυρωθούν με σαφήνεια τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα των προσωπικών βοηθών και να αυξηθούν οι πενιχρές οικονομικές απολαβές τους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, μαζί με το αναπηρικό κίνημα, στηρίζει κάθε ρύθμιση που διευρύνει δικαιώματα. Πάνω από όλα, απαιτεί το σύστημα να προσαρμόζεται στον ανάπηρο και όχι ο ανάπηρος σε ένα σύστημα διακρίσεων και αποκλεισμών.

https://www.facebook.com/reel/897396370089731

Ερώτηση βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με πρωτοβουλία της Έλ. Ακρίτα στη Βουλή: Ανάγκη πλήρους αναγνώρισης και εφαρμογής της κάρτας αναπηρίας από το σύνολο των δημόσιων υπηρεσιών και φορέων μεταφορών

Με πρωτοβουλία της Έλενας Ακρίτα, 16 συνολικά βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ φέρνουν στη Βουλή, τα σοβαρά προβλήματα που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία κατά τη χρήση της κάρτας αναπηρίας, παρά την έναρξη εφαρμογής της από τον Νοέμβριο του 2025.

Αφορμή για την παρέμβαση αποτέλεσε η πρόσφατη επιστολή της ΕΣΑμεΑ, με την οποία επισημαίνονται οι δυσλειτουργίες που εξακολουθούν να υφίστανται στις μετακινήσεις των ατόμων με αναπηρία, χρόνιες ή/και σπάνιες παθήσεις, καθώς και η αδυναμία πλήρους αναγνώρισης της κάρτας αναπηρίας από φορείς μεταφορών και δημόσιες υπηρεσίες.

Παράλληλα, το πρόσφατο περιστατικό στα Δικαστήρια της Ευελπίδων, όπου σύμφωνα με δημόσια καταγγελία αστυνομικός απαίτησε την επίδειξη πιστοποιητικού αναπηρίας, παρά την επίδειξη της κάρτας αναπηρίας και της αστυνομικής ταυτότητας του κατόχου της, ανέδειξε με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο ότι η αμφισβήτηση της αναπηρίας και των δικαιωμάτων που απορρέουν από αυτήν εξακολουθεί να αποτελεί καθημερινή πραγματικότητα.

Με την ερώτηση ζητούνται συγκεκριμένες απαντήσεις και χρονοδιάγραμμα για την πλήρη αναγνώριση της κάρτας αναπηρίας, την απρόσκοπτη χρήση της σε όλα τα μέσα μεταφοράς, την υποχρεωτική συμμόρφωση των φορέων μεταφορών, καθώς και την υιοθέτηση των προτάσεων της ΕΣΑμεΑ για τη διασφάλιση της ισότιμης μετακίνησης των ατόμων με αναπηρία.

Ακολουθεί η Ερώτηση.

Αθήνα, 15 Ιουνίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς την Υπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας

Θέμα: «Ανάγκη πλήρους αναγνώρισης και εφαρμογής της κάρτας αναπηρίας από το σύνολο των δημόσιων υπηρεσιών και φορέων μεταφορών»

Η πρόσφατη επιστολή της ΕΣΑμεΑ προς το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας φέρνει ξανά στην επιφάνεια τη μεγάλη απόσταση ανάμεσα στις κυβερνητικές εξαγγελίες και την πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά τα άτομα με αναπηρία.

Παρά την έναρξη εφαρμογής της κάρτας αναπηρίας από τον Νοέμβριο του 2025, η ΕΣΑμεΑ καταγγέλλει ότι η Πολιτεία εξακολουθεί να μην έχει διασφαλίσει την ουσιαστική και καθολική αναγνώρισή της, με αποτέλεσμα χιλιάδες άτομα με αναπηρία, χρόνιες ή/και σπάνιες παθήσεις να έρχονται αντιμέτωπα με εμπόδια, αποκλεισμούς και αμφισβήτηση των δικαιωμάτων τους στις μετακινήσεις τους και στην πρόσβασή τους σε δημόσιες υπηρεσίες.

Ιδιαίτερα αποκαλυπτικό είναι το γεγονός ότι, επτά μήνες μετά την εφαρμογή του μέτρου, η ίδια η ΕΣΑμεΑ αναγκάζεται να ζητά εκ νέου την έκδοση του αναγκαίου νομοθετικού και κανονιστικού πλαισίου, την υποχρεωτική συμμόρφωση των φορέων μεταφορών και την άρση πρακτικών που αποκλείουν δικαιούχους από τη δωρεάν μετακίνηση.

Την ίδια στιγμή, η δημόσια καταγγελία ακτιβιστή για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία για περιστατικό προσβλητικής, αυθαίρετης και μισαναπηρικής συμπεριφοράς αστυνομικού στα Δικαστήρια της Ευελπίδων στις 25 Μαΐου 2026, αναδεικνύει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο ότι η αμφισβήτηση της αναπηρίας και των δικαιωμάτων που απορρέουν από αυτήν εξακολουθεί να αποτελεί δομικό πρόβλημα της δημόσιας διοίκησης. Σύμφωνα με την καταγγελία, αστυνομικός απαίτησε την επίδειξη πιστοποιητικού αναπηρίας, παρά το γεγονός ότι είχε ήδη επιδειχθεί η προβλεπόμενη κάρτα αναπηρίας και η αστυνομική ταυτότητα του κατόχου της.

Επειδή η κάρτα αναπηρίας οφείλει να αποτελεί επαρκές και καθολικά αναγνωρισμένο αποδεικτικό μέσο της ιδιότητας και των δικαιωμάτων του κατόχου της,

Επειδή η αμφισβήτηση της αναπηρίας από κρατικά όργανα συνιστά προσβολή της αξιοπρέπειας των ατόμων με αναπηρία και αναπαράγει φαινόμενα θεσμικού μισαναπηρισμού,

Επειδή η ισότιμη μετακίνηση και πρόσβαση στις δημόσιες υπηρεσίες αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα και όχι προνόμιο,

Ερωτάται η αρμόδια Υπουργός:

  1. Για ποιο λόγο, επτά μήνες μετά την εφαρμογή της κάρτας αναπηρίας, εξακολουθούν να παρατηρούνται σοβαρά προβλήματα αναγνώρισης και αποδοχής της από δημόσιους φορείς, μέσα μεταφοράς και υπηρεσίες του κράτους;
  1. Ποια συγκεκριμένα μέτρα και ποιο χρονοδιάγραμμα εφαρμογής διαθέτει η κυβέρνηση για την πλήρη, καθολική και υποχρεωτική αποδοχή της κάρτας αναπηρίας ως μοναδικού και επαρκούς αποδεικτικού μέσου των αναγραφόμενων σε αυτήν στοιχείων και δικαιωμάτων;
  1. Προτίθεται η κυβέρνηση να προχωρήσει στην άμεση έκδοση του αναγκαίου νομοθετικού και κανονιστικού πλαισίου, καθώς και στην υποχρεωτική ενημέρωση και συμμόρφωση όλων των φορέων μεταφορών της χώρας, όπως ζητά η ΕΣΑμεΑ;
  1. Προτίθεται η κυβέρνηση να υιοθετήσει τις προτάσεις της ΕΣΑμεΑ και, εάν ναι, σε ποιο συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, προκειμένου:

α) να καταργηθούν τα οικονομικά κριτήρια για τη δωρεάν μετακίνηση των ατόμων με αναπηρία, χρόνιες ή/και σπάνιες παθήσεις,

β) να εκδοθεί το αναγκαίο νομοθετικό και κανονιστικό πλαίσιο ώστε η κάρτα αναπηρίας να εξασφαλίζει απρόσκοπτη μετακίνηση σε όλα τα αστικά και υπεραστικά μέσα μεταφοράς της χώρας,

γ) να διασφαλιστεί η υποχρεωτική αποδοχή και εφαρμογή της από όλα τα ΚΤΕΛ και τους φορείς μεταφορών και

δ) να εκδοθεί άμεσα η απαιτούμενη Υπουργική Απόφαση ή Εγκύκλιος προς ΟΑΣΑ και ΟΣΕΘ, ώστε να διασφαλιστεί ότι οι λήπτες επιδόματος ΟΠΕΚΑ με ποσοστό αναπηρίας 50% δεν θα αποκλείονται από το δικαίωμα δωρεάν μετακίνησης και ότι το δικαίωμα αυτό θα αποτυπώνεται πλήρως στα ψηφιακά συστήματα των συγκοινωνιακών φορέων;

Οι Ερωτώσες Βουλεύτριες και οι Ερωτώντες Βουλευτές

Ακρίτα Έλενα

Βέττα Καλλιόπη

Νοτοπούλου Αικατερίνη

Καλαματιανός Διονύσης

Γαβρήλος Γιώργος

Δούρου Ρένα

Ζαμπάρας Μίλτος

Κοντοτόλη Μαρίνα

Μαμουλάκης Χάρης

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Ξανθόπουλος Θεόφιλος

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Παπαηλιού Γεώργιος

Τσαπανίδου Πόπη

Ψυχογιός Γεώργιος

Ψηφιακός αποκλεισμός και θεσμικός εμπαιγμός των ΑμεΑ || Ερώτηση Βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία της Έλενας Ακρίτα

Με πρωτοβουλία της Έλενας Ακρίτα, δεκαεπτά βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ κατέθεσαν ερώτηση προς τους αρμόδιους Υπουργούς σχετικά με τον συνεχιζόμενο ψηφιακό αποκλεισμό χιλιάδων Ατόμων με Αναπηρία από το Ψηφιακό Μητρώο ΑμεΑ, παρά την έκδοση της ΚΥΑ 33836/2025.

Τέσσερις μήνες μετά τη δημοσίευση της ΚΥΑ, η προβλεπόμενη ψηφιακή φόρμα στο gov.gr παραμένει ανενεργή, ενώ πολίτες με βαριές και εφ’ όρου ζωής αναπηρίες εξακολουθούν να λαμβάνουν το απαράδεκτο μήνυμα ότι «δεν προβλέπεται η ένταξή τους».

Η ερώτηση αναδεικνύει ότι η μη εφαρμογή της ΚΥΑ δημιουργεί πολίτες «δύο ταχυτήτων», υποχρεώνοντας κατόχους νόμιμων γνωματεύσεων προ ΚΕΠΑ να μεταφέρουν χειρόγραφους ιατρικούς φακέλους για την απόδειξη της αναπηρίας τους.

Παράλληλα, επισημαίνεται ότι η απουσία διαλειτουργικότητας και η διατήρηση παραπλανητικών μηνυμάτων αποκλεισμού συνιστούν προσβολή της αξιοπρέπειας των ΑμεΑ και αντίκεινται στις υποχρεώσεις της χώρας βάσει της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες.

Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ζητούν άμεσες απαντήσεις για την ενεργοποίηση της πλατφόρμας, την έκδοση εγκυκλίου προς τα ΚΕΠΑ και την άρση του ψηφιακού αποκλεισμού.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

Αθήνα, 27 Μαΐου 2026

Ερώτηση

Προς τους Υπουργούς

Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης

Ψηφιακής Διακυβέρνησης

Κοινωνικής Συνοχής & Οικογένειας

Θέμα: «Ψηφιακός αποκλεισμός και θεσμικός εμπαιγμός των Ατόμων με Αναπηρία παρά την έκδοση της ΚΥΑ 33836/2025»

Παρά τις θριαμβευτικές εξαγγελίες για τον ψηφιακό μετασχηματισμό του κράτους, χιλιάδες συμπολίτες μας με αναπηρία παραμένουν «ψηφιακά αόρατοι». Η έκδοση της ΚΥΑ 33836/2025 αποτέλεσε ένα αναγκαίο βήμα για την ενσωμάτωση παλαιών γνωματεύσεων (προ ΚΕΠΑ) και συνταξιοδοτικών αποφάσεων στο Ψηφιακό Μητρώο ΑμεΑ, ωστόσο, τέσσερις μήνες μετά, η εφαρμογή της παραμένει κενό γράμμα.

Συγκεκριμένα, η πλατφόρμα του gov.gr, αντί να υποδέχεται τις αιτήσεις των δικαιούχων, συνεχίζει να «απορρίπτει» πολίτες με βαριές, εφ’ όρου ζωής αναπηρίες (π.χ. παραπληγία με 80% από πρώην ασφαλιστικά ταμεία), εμφανίζοντας το -πλην όλων των άλλων βαθειά προσβλητικό- μήνυμα ότι «δεν προβλέπεται η ένταξή τους». Η καθυστέρηση στην ενεργοποίηση της σχετικής ψηφιακής φόρμας, καθώς και η μη έκδοση της απαραίτητης εφαρμοστικής εγκυκλίου προς τα ΚΕΠΑ, συνιστούν κατάφωρη παραβίαση της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) και υποβάλουν τους πολίτες σε διαρκή ταλαιπωρία, αναγκάζοντάς τους να προσκομίζουν χειρόγραφα δικαιολογητικά για το αυτονόητο.

Ήδη έχει κατατεθεί σχετική αναφορά/καταγγελία προς τον Συνήγορο του Πολίτη (Αρ. Πρωτ. 32440/03.05.2026), η οποία υπογραμμίζει το μέγεθος της διάκρισης.

Επειδή ο ψηφιακός αποκλεισμός από το gov.gr και η διατήρηση παραπλανητικών μηνυμάτων αποκλεισμού συνιστούν άρνηση πρόσβασης σε υπηρεσίες που παρέχονται στο κοινό, παραβιάζοντας την υποχρέωση του κράτους να διασφαλίζει την πρόσβαση των ΑμεΑ σε νέες τεχνολογίες και συστήματα πληροφοριών.

Επειδή η μη ενεργοποίηση της ψηφιακής φόρμας για τις παλαιές γνωματεύσεις (βάσει της ΚΥΑ 33836/2025) δημιουργεί πολίτες «δύο ταχυτήτων», επιβάλλοντας δυσμενή διάκριση εις βάρος όσων κατέχουν έγκυρους τίτλους αναπηρίας προ ΚΕΠΑ και αποκλείοντάς τους από τις ψηφιακές διευκολύνσεις που απολαμβάνουν οι λοιποί πολίτες

Επειδή η άρνηση ψηφιοποίησης της ιδιότητας του ΑμεΑ παρεμποδίζει την ανεξάρτητη διαβίωση και την απρόσκοπτη μετακίνηση των πολιτών, καθώς τους αναγκάζει σε φυσική παρουσία και προσκόμιση εγγράφων, ενώ παράλληλα η μη ενοποίηση των μητρώων καθιστά αδύνατη την ορθή χάραξη δημόσιας πολιτικής βάσει δεδομένων, όπως επιτάσσει η Σύμβαση.

Επειδή η υποχρέωση των ΑμεΑ να περιφέρουν “ευαίσθητους ιατρικούς φακέλους” σε δημόσιες υπηρεσίες, λόγω έλλειψης ψηφιακής διαλειτουργικότητας, εκθέτει τα προσωπικά τους δεδομένα υγείας σε κίνδυνο και προσβάλλει την αξιοπρέπειά τους.

Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:

  1. Για ποιο λόγο, τέσσερις μήνες μετά την υπογραφή της ΚΥΑ 33836/2025, δεν έχει ενεργοποιηθεί η ψηφιακή φόρμα καταχώρισης παλαιών γνωματεύσεων στο gov.gr;
  1. Πότε προτίθεστε να εκδώσετε τη σχετική εφαρμοστική εγκύκλιο προς τα ΚΕΠΑ ώστε να σταματήσει ο αποκλεισμός των δικαιούχων;
  1. Σκοπεύετε να αποσύρετε άμεσα το παραπλανητικό μήνυμα αποκλεισμού από το gov.gr περί «μη πρόβλεψης ένταξης» από την πλατφόρμα, το οποίο προσβάλλει την αξιοπρέπεια των ΑμεΑ;
  1. Πώς διασφαλίζεται η διαλειτουργικότητα των μητρώων ώστε να μην απαιτείται η φυσική προσκόμιση ιατρικών φακέλων για την απόδειξη της αναπηρίας;

Οι Ερωτώσες Βουλεύτριες και οι Ερωτώντες Βουλευτές

Ακρίτα Έλενα

Γαβρήλος Γιώργος

Νοτοπούλου Κατερίνα

Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη)

Βέττα Καλλιόπη

Δούρου Ειρήνη (Ρένα)

Ζαμπάρας Μίλτος

Καλαματιανός Διονύσης

Κασιμάτη Νίνα

Κεδίκογλου Συμεών

Κοντοτόλη Μαρίνα

Μαμουλάκης Χαράλαμπος (Χάρης)

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μπάρκας Κώστας

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Παπαηλιού Γιώργος

Ψυχογιός Γιώργος

Ερώτηση βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με πρωτοβουλία της Μ. Κοντοτόλη: «Άρση των διακρίσεων στη δωρεάν μετακίνηση ΑμεΑ – Αναγκαία η κατάργηση των εισοδηματικών κριτηρίων και η ενιαία εφαρμογή του δικαιώματος σε όλη τη χώρα»

Με πρωτοβουλία της Βουλευτή Τρικάλων του ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ, Μαρίνας Κοντοτόλη, Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ κατέθεσαν Ερώτηση προς την Υπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, αναδεικνύοντας το ζήτημα της άνισης μεταχείρισης που υφίστανται τα άτομα με αναπηρία και τα άτομα με χρόνιες ή σπάνιες παθήσεις ως προς το δικαίωμα της δωρεάν μετακίνησης με τα αστικά Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.

Στην Ερώτηση επισημαίνεται ότι, ενώ στις Περιφερειακές Ενότητες Αττικής και Θεσσαλονίκης η δωρεάν μετακίνηση πραγματοποιείται με την επίδειξη της πλαστικής κάρτας αναπηρίας, στις υπόλοιπες περιοχές της χώρας αυτή δεν γίνεται αποδεκτή από τα Αστικά ΚΤΕΛ και απαιτείται η έκδοση ειδικού δελτίου μετακίνησης, το οποίο υπόκειται σε εισοδηματικά κριτήρια.

Η κ. Κοντοτόλη τονίζει ότι, η διαφοροποιημένη εφαρμογή του δικαιώματος ανά την επικράτεια και η επιβολή εισοδηματικών περιορισμών σε μια παροχή που συνδέεται άμεσα με την αναπηρία, δημιουργούν σοβαρά ζητήματα ισότητας και κοινωνικού αποκλεισμού.

Με την Ερώτησή τους, οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ ζητούν την κατάργηση των εισοδηματικών κριτηρίων, τη θεσμοθέτηση της πλαστικής κάρτας αναπηρίας ως ενιαίου αποδεικτικού μέσου για όλα τα αστικά ΜΜΜ και την άμεση άρση των γεωγραφικών διακρίσεων.

Ακολουθεί η ερώτηση:

Αθήνα, 27 Φεβρουαρίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τους Υπουργούς

Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας

Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

Υποδομών και Μεταφορών

Θέμα: «Άρση των διακρίσεων και κατάργηση των εισοδηματικών κριτηρίων για τη δωρεάν μετακίνηση των ατόμων με αναπηρία και χρόνιες ή σπάνιες παθήσεις με τα αστικά ΜΜΜ»

Σύμφωνα με σωρεία καταγγελιών και σχετικές παρεμβάσεις της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία (Ε.Σ.Α.μεΑ.), αναδεικνύεται ένα σοβαρό ζήτημα άνισης μεταχείρισης και γραφειοκρατικών κωλυμάτων αναφορικά με το δικαίωμα της δωρεάν μετακίνησης των ατόμων με αναπηρία (ΑμεΑ) και των ατόμων με χρόνιες ή σπάνιες παθήσεις στα αστικά Μέσα Μαζικής Μεταφοράς (ΜΜΜ).

Συγκεκριμένα, παρατηρείται το οξύμωρο φαινόμενο η δωρεάν μετακίνηση στις Π.Ε. Αττικής και Θεσσαλονίκης να πραγματοποιείται με την επίδειξη της πλαστικής κάρτας αναπηρίας, ενώ στις υπόλοιπες Περιφερειακές Ενότητες της χώρας η κάρτα αυτή να μην γίνεται αποδεκτή από τα κατά τόπους Αστικά ΚΤΕΛ. Στις περιπτώσεις αυτές, απαιτείται η έκδοση ειδικού δελτίου μετακίνησης, η οποία ωστόσο υπόκειται σε αυστηρά εισοδηματικά κριτήρια.

Επειδή η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία κατοχυρώνεται από τη Σύμβαση του ΟΗΕ, την οποία η χώρα μας επικύρωσε με τον Ν. 4074/2012,

Επειδή η ελεύθερη και απρόσκοπτη μετακίνηση αποτελεί βασική προϋπόθεση για την κοινωνική ένταξη, την πρόσβαση στην εργασία και τη συμμετοχή στην κοινωνική ζωή των ατόμων με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις,

Επειδή η ύπαρξη εισοδηματικών κριτηρίων για μια παροχή που συνδέεται άμεσα με την αναπηρία και το αυξημένο κόστος διαβίωσης που αυτή συνεπάγεται, έρχεται σε αντίθεση με την αρχή της ίσης μεταχείρισης,

Επειδή η Πολιτεία οφείλει να διασφαλίζει την ενιαία εφαρμογή των δικαιωμάτων σε ολόκληρη την επικράτεια, αποφεύγοντας γεωγραφικούς ή οικονομικούς αποκλεισμούς.

Ερωτώνται οι συναρμόδιοι Υπουργοί:

  1. Πώς δικαιολογείται η διαφοροποιημένη αντιμετώπιση μεταξύ Αττικής–Θεσσαλονίκης και των λοιπών Περιφερειακών Ενοτήτων ως προς την αποδοχή της πλαστικής κάρτας αναπηρίας;
  2. Προτίθενται να καταργήσουν τα εισοδηματικά κριτήρια για τη δωρεάν μετακίνηση με αστικά ΜΜΜ για άτομα με αναπηρία και χρόνιες ή σπάνιες παθήσεις;
  3. Προτίθενται να θεσμοθετήσουν την πλαστική κάρτα αναπηρίας ως ενιαίο και επαρκές αποδεικτικό μέσο για τη δωρεάν μετακίνηση σε όλα τα αστικά ΜΜΜ της χώρας;
  4. Σε ποιο χρονοδιάγραμμα θα μπορούσαν να υλοποιηθούν οι παραπάνω αλλαγές, εφόσον υπάρξει πολιτική απόφαση;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Κοντοτόλη Μαρίνα

Νοτοπούλου Αικατερίνη (Κατερίνα)

Μαμουλάκης Χαράλαμπος (Χάρης)

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Ακρίτα Έλενα

Βέττα Καλλιόπη

Γαβρήλος Γεώργιος

Δούρου Ειρήνη (Ρένα)

Ζαμπάρας Μιλτιάδης (Μίλτος)

Κόκκαλης Βασίλειος

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Παπαηλιού Γεώργιος

Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη)

Ψυχογιός Γεώργιος

Ερώτηση βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με πρωτοβουλία της Κ. Νοτοπούλου: Να ληφθούν άμεσα μέτρα για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των ΑμεΑ συμπολιτών μας

Τα ιδιαίτερα ανησυχητικά ευρήματα της πρόσφατης έρευνας της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία (ΕΣΑμεΑ) με τίτλο «Τακτικό Βαρόμετρο Δικαιωμάτων των ΑμεΑ» φέρνουν στη Βουλή, με πρωτοβουλία της Τομεάρχη Κοινωνικής Συνοχής και Πρόνοιας Κατερίνας Νοτοπούλου, βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Τα αποτελέσματα της έρευνας αναδεικνύουν τη ζοφερή πραγματικότητα που βιώνουν οι ΑμεΑ συμπολίτες μας, από περιορισμένη ενημέρωση σχετικά με τα δικαιώματά τους μέχρι εμπόδια προσβασιμότητας καθώς και σοβαρά ζητήματα επιβίωσης. Το 50% διαθέτει μηνιαίο ατομικό εισόδημα έως 385 ευρώ, ενώ το 48,6%, οι μισοί δηλαδή συμπολίτες μας ΑμεΑ, αντιμετωπίζει μεγάλη ή και πλήρη αδυναμία κάλυψης των βασικών εξόδων στέγασης.

Η συντριπτική πλειονότητα των ατόμων με αναπηρία δηλώνουν οικονομική αδυναμία ανταπόκρισης σε εξειδικευμένες ανάγκες που σχετίζονται με την αναπηρία τους, όπως εξειδικευμένες υπηρεσίες φροντίδας, αποκατάστασης ή εκπαίδευσης, αγορά φαρμάκων και αγορά τεχνικών βοηθημάτων. Μόνο το 9,5% των συμμετεχόντων απάντησαν ότι έχουν πλήρως τη δυνατότητα να ανταπεξέλθουν στο πρόσθετο κόστος διαβίωσης λόγω αναπηρίας/χρόνιας πάθησης.

Όπως προκύπτει από τα αποτελέσματα της έρευνας έξι στους δέκα συμπολίτες μας με αναπηρίες αντιμετωπίζουν εμπόδια προσβασιμότητας στις δημόσιες υπηρεσίες, στις δομές υγείας, καθώς και στους δημόσιους, κοινόχρηστους χώρους. Εμπόδια προσβασιμότητας στους χώρους εργασίας αντιμετωπίζει το 56% των μισθωτών ατόμων με αναπηρία, ενώ το 66% των φοιτητών/σπουδαστών/μαθητών αντιμετωπίζει εμπόδια στην πρόσβαση των δομών εκπαίδευσης. Το 51% των ατόμων που έχουν ανάγκη βοηθημάτων κινητικότητας απαντάνε ότι δεν τα διαθέτουν και το 63% όσων δηλώνουν ότι χρειάζονται αναπηρικό όχημα, δεν το διαθέτουν.

Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ρωτούν την αρμόδια Υπουργό:

1. Ποια τα αποτελέσματα υλοποίησης της Εθνικής Στρατηγικής για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία; Σε τι ποσοστό έχουν επιτευχθεί οι στόχοι και οι δράσεις της;

2. Ποιες πρωτοβουλίες προτίθεται να αναλάβει προκειμένου να ανατραπεί η σημερινή ζοφερή πραγματικότητα που βιώνουν οι ΑμεΑ συμπολίτες μας;

3. Ποια μέτρα προτίθεται να λάβει ώστε να αντιμετωπιστεί άμεσα ο πολυδιάστατος αποκλεισμός που υφίστανται τα άτομα με αναπηρία ή/και χρόνιες παθήσεις;

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

Αθήνα, 5 Δεκεμβρίου 2025

Ε Ρ Ω Τ Η Σ Η

Προς την Υπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας

Θέμα: «Να ληφθούν άμεσα μέτρα για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των ΑμεΑ συμπολιτών μας»

Πρόσφατα η ΕΣΑμεΑ δημοσιοποίησε τα αποτελέσματα έρευνας με τίτλο «Τακτικό Βαρόμετρο Δικαιωμάτων των ΑμεΑ», που διεξήγαγε το «Παρατηρητήριο Θεμάτων Αναπηρίας» της ΕΣΑμεΑ, το οποίο αποτελεί έναν αναγνωρισμένο και ολοκληρωμένο επιστημονικό μηχανισμό παρακολούθησης των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία, χρόνιες ή/και σπάνιες παθήσεις στην Ελλάδα.

Στην πανελλαδική έρευνα συμμετείχαν 4.810 άτομα με αναπηρία, χρόνιες ή/και σπάνιες παθήσεις και στο τελικό δείγμα της έρευνας συμπεριλήφθηκαν 2.716 απαντήσεις κατόπιν λογικού και ποιοτικού ελέγχου των συγκεντρωθέντων ερωτηματολογίων.

Σύμφωνα με την έρευνα η ενημέρωση των πολιτών με αναπηρία, χρόνια ή/και σπάνια πάθηση σχετικά με τα δικαιώματά τους είναι περιορισμένη, καθώς 4 στους δέκα δηλώνουν λίγο ή καθόλου ενημερωμένοι. Μόλις το 18,2% αναφέρουν ως πηγή ενημέρωσης των δικαιωμάτων τους την ψηφιακή πύλη amea.gov.gr, ενώ ως πρώτη πηγή ενημέρωσης αναφέρεται η ΕΣΑμεΑ.

Έξι στα δέκα ΑμεΑ αντιμετωπίζουν εμπόδια προσβασιμότητας στις δημόσιες υπηρεσίες, στις δομές υγείας, καθώς και στους δημόσιους, κοινόχρηστους χώρους. Εμπόδια προσβασιμότητας στους χώρους εργασίας αντιμετωπίζει το 56% των μισθωτών ατόμων με αναπηρία, ενώ το 66% των φοιτητών/σπουδαστών/μαθητών αντιμετωπίζει εμπόδια στην πρόσβαση των δομών εκπαίδευσης. Το 51% των ατόμων που έχουν ανάγκη βοηθημάτων κινητικότητας απαντάνε ότι δεν τα διαθέτουν και το 63% όσων δηλώνουν ότι χρειάζονται αναπηρικό όχημα, δεν το διαθέτουν.

Το 82% των νέων 15-24 ετών και το 49,2% των ατόμων ηλικίας 25-34 ετών δεν έχουν εργαστεί ποτέ.

Το 25% των ατόμων με αναπηρία ή/και χρόνιες παθήσεις διαβιούν σε νοικοκυριά με συνολικό μηνιαίο οικογενειακό εισόδημα -εκτός των προνοιακών ενισχύσεων και επιδομάτων- έως 600 ευρώ, ενώ το το 50% διαθέτει μηνιαίο ατομικό εισόδημα έως 385 ευρώ.

Το 48,6%, οι μισοί δηλαδή συμπολίτες μας ΑμεΑ, αντιμετωπίζει μεγάλη ή/και πλήρη αδυναμία κάλυψης των βασικών εξόδων στέγασης.

Η συντριπτική πλειονότητα των ατόμων με αναπηρία δηλώνουν οικονομική αδυναμία ανταπόκρισης σε εξειδικευμένες ανάγκες που σχετίζονται με την αναπηρία τους, όπως εξειδικευμένες υπηρεσίες φροντίδας, αποκατάστασης ή εκπαίδευσης, αγορά φαρμάκων και αγορά τεχνικών βοηθημάτων. Μόνο το 9,5% των συμμετεχόντων απάντησαν ότι έχουνε πλήρως τη δυνατότητα να ανταπεξέλθουν στο πρόσθετο κόστος διαβίωσης λόγο αναπηρίας/χρόνιας πάθησης.

Οι τέσσερις στους δέκα επωμίζονται πρόσθετο κόστος διαβίωσης ανώτερο των 300 ευρώ ανά μήνα, προκειμένου να καλύψουν τις εξειδικευμένες ανάγκες της υγείας τους, ενώ το 20% αντιμετωπίζει δαπάνες που υπερβαίνουν τα 500 ευρώ τον μήνα.

Το 42,2% του δείγματος αντιμετωπίζει δυσκολίες να ολοκληρώσει καθημερινές ή συνήθεις δραστηριότητες χωρίς να λάβει υποστήριξη ή βοήθεια από άλλο άτομο, ενώ οχτώ στους δέκα που αντιμετωπίζουν ανάγκες υποστήριξης σε καθημερινές δραστηριότητες, βασίζονται στην βοήθεια του οικογενειακού ή του φιλικού/κοινωνικού περιβάλλοντος, Μόλις το 3,3% των συμμετεχόντων καλύπτεται από την υπηρεσία του «Προσωπικού Βοηθού».

Εφτά στους δέκα συμπολίτες μας ΑμεΑ θεωρούν ότι δεν απολαμβάνουν την αποτελεσματική προστασία των νόμων και της δικαιοσύνης, σε περιπτώσεις που έρχονται αντιμέτωπα με παραβιάσεις των δικαιωμάτων τους, ενώ τέσσερα στα δέκα άτομα με αναπηρία αναφέρουν ότι κατά τα τελευταία τρία χρόνια έχουν βιώσει κάποιας μορφής βία ή παρενόχληση (σωματική, ψυχολογική, σεξουαλική ή άλλης μορφής).

Τέλος, το 11,4% του δείγματος (306 άτομα) απάντησε ότι κατά τα τελευταία δύο (2) χρόνια αντιμετώπισε κατάσταση έκτακτης ανάγκης όπως πλημμύρα, σεισμό, ή πυρκαγιά, με τα 3/4 αυτών των ατόμων να μην έχουν λάβει έγκαιρα τη βοήθεια και υποστήριξη από τους αρμόδιους φορείς, που τους οφείλεται σύμφωνα με τις ανάγκες που απορρέουν από την αναπηρία ή την κατάσταση της υγείας τους.

Επειδή η έρευνα της ΕΣΑμεΑ αποτυπώνει την αντίληψη και τα βιώματα των ίδιων των Ατόμων με Αναπηρία σχετικά με τα δικαιώματα και τους όρους διαβίωσής τους.

Επειδή τα αποτελέσματα της έρευνας αναδεικνύουν τη ζοφερή πραγματικότητα που βιώνουν οι ΑμεΑ συμπολίτες μας. 

Ερωτάται η κ. Υπουργός:

  1. Ποια τα αποτελέσματα υλοποίησης της Εθνικής Στρατηγικής για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία; Σε τι ποσοστό έχουν επιτευχθεί οι στόχοι και οι δράσεις της;
  2. Ποιες πρωτοβουλίες προτίθεται να αναλάβει προκειμένου να ανατραπεί η σημερινή ζοφερή πραγματικότητα που βιώνουν οι ΑμεΑ συμπολίτες μας;
  3. Ποια μέτρα προτίθεται να λάβει ώστε να αντιμετωπιστεί άμεσα ο πολυδιάστατος αποκλεισμός που υφίστανται τα άτομα με αναπηρία ή/και χρόνιες παθήσεις;

Οι ερωτώντες Βουλευτές

Νοτοπούλου Κατερίνα

Βέττα Καλλιόπη

Γαβρήλος Γιώργος

Δούρου Ρένα

Ζαμπάρας Μίλτος

Καλαματιανός Διονύσης

Κοντοτόλη Μαρίνα

Μαμουλάκης Χάρης

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μπάρκας Κώστας

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Παπαηλιού Γιώργος

Τσαπανίδου Πόπη

Ψυχογιός Γιώργος

Νίκη για τα δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία – Εγκρίθηκε η Στρατηγική της ΕΕ

Tο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε, με ευρεία πλειοψηφία 490 ψήφων έναντι μόλις 9 κατά, την Έκθεση αξιολόγησης της Στρατηγικής της ΕΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία 2021–2030. Πρόκειται για μια σημαντική κατάκτηση για την υπεράσπιση της ισότητας, της προσβασιμότητας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας για εκατομμύρια συμπολίτες μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 27 κρατών-μελών.

Όλες οι τροπολογίες που κατέθεσε ο Αντιπρόεδρος της Αριστεράς (The Left), Κώστας Αρβανίτης, ως σκιώδης εισηγητής εκ μέρους της πολιτικής του ομάδας, έγιναν δεκτές ενισχύοντας σημαντικά το περιεχόμενο της στρατηγικής για μια πραγματικά συμπεριληπτική Ευρώπη.

Oι τροπολογίες προβλέπουν:


-Το δικαίωμα στην ανεξάρτητη διαβίωση και την ανάπτυξη πολιτικών αποϊδρυματοποίησης σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.
-Την καταπολέμηση των πολλαπλών και διασταυρούμενων διακρίσεων, με έμφαση στις γυναίκες, τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, και όσους ζουν σε συνθήκες φτώχειας.
-Την καθολική πρόσβαση στην υγειονομική και μακροχρόνια φροντίδα, συμπεριλαμβανομένων των σεξουαλικών και αναπαραγωγικών δικαιωμάτων των γυναικών με αναπηρία, και την ποινικοποίηση της εξαναγκαστικής στείρωσης.
-Την αναγνώριση των χρόνιων ασθενειών και μετα-θεραπευτικών αναπηριών ως μορφών αναπηρίας.
-Την εφαρμογή ποσοστώσεων και μέτρων στήριξης εργοδοτών που προσλαμβάνουν άτομα με αναπηρία, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα.
-Την παροχή επαρκών και αξιοπρεπών επιδομάτων αναπηρίας, ώστε το συνολικό ποσό των παροχών να ισούται τουλάχιστον με τον εθνικό κατώτατο μισθό κάθε κράτους-μέλους.
-Την πρόσβαση σε ποιοτική, προσιτή και κατάλληλη στέγαση για όλους.
-Την αναστροφή της απόφασης της Επιτροπής να αποσύρει την Οριζόντια Οδηγία Ίσης Μεταχείρισης.
-Την ενίσχυση των μηχανισμών παρακολούθησης και εφαρμογής της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, με δεσμευτικές χρηματοδοτικές γραμμές και αφιερωμένο μόνιμο ρυθμιστικό φορέα.
-Την αναβάθμιση του Κέντρου AccessibleEU σε μόνιμο ευρωπαϊκό οργανισμό.
-Τη βελτίωση της προσβασιμότητας στις μεταφορές, στα προϊόντα και στις ψηφιακές τεχνολογίες, με τη συμμετοχή των ίδιων των ατόμων με αναπηρία στην ανάπτυξή τους.
-Τη δημιουργία Ευρωπαϊκής Εγγύησης για την Απασχόληση και τις Δεξιότητες των Ατόμων με Αναπηρία, για την ισότιμη συμμετοχή τους στην αγορά εργασίας.
-Την αξιοποίηση των δημόσιων συμβάσεων και των κρατικών ενισχύσεων ως εργαλείων για τη βελτίωση των εργασιακών ευκαιριών των ατόμων με αναπηρία, μέσω της ενσωμάτωσης κριτηρίων προσβασιμότητας.
-Την αναγνώριση της μακροχρόνιας φροντίδας ως κοινωνικής ευθύνης και τη δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής Συμφωνίας για τη Φροντίδα (EuropeanCareDeal).
-Τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας στον τομέα της φροντίδας, με δίκαιους μισθούς, επαρκές προσωπικό και κοινωνική προστασία.
-Την καλύτερη εκπροσώπηση των ατόμων με αναπηρία στη δημόσια και πολιτική ζωή.

Στη σχετική συζήτηση στην Ολομέλεια του Στρασβούργου, ο Κώστας Αρβανίτης κατέθεσε από το βήμα τη νέα πρόταση, να ενταχθεί η νοηματική γλώσσα ως επίσημη γλώσσα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ως μια έμπρακτη δέσμευση του Σώματος για πραγματική συμμετοχή και προσβασιμότητα των ατόμων με αναπηρία στη λήψη αποφάσεων.

«Τα δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία είναι ζήτημα ισότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης. Οι άνθρωποι δεν ζητούν απλά “ευαισθησία”, αλλά μια θεμελιωμένη, δεσμευτική υποχρέωση της Ένωσης και των κρατών-μελών απέναντί τους», τόνισε ο Αντιπρόεδρος της Αριστεράς και επικεφαλής της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Οι πολιτικές ομάδες της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς επιχείρησαν με μεθοδεύσεις της τελευταίας στιγμής να αποδυναμώσουν σημαντικά το κείμενο, ειδικά όσον αφορά την πρόσβαση σε σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία για άτομα με αναπηρία. Τελικά, οι προσπάθειες απέτυχαν, καθώς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπερασπίστηκε το σύνολο της Έκθεσης.

 Κ. Νοτοπούλου: «Η κυβέρνηση νομοθετεί εις βάρος των εργαζομένων με αναπηρία – Στηρίζουμε και μεταφέρουμε τη φωνή της ΕΣΑμεΑ στη Βουλή»

Δήλωση της βουλεύτριας και τομεάρχη Κοινωνικής Συνοχής και Πρόνοιας

Η τοποθέτηση του γενικού γραμματέα της ΕΣΑμεΑ, Βασίλη Κούτσιανου, στην ακρόαση των φορέων για το εργασιακό νομοσχέδιο, ανέδειξε με σαφήνεια αυτό που η κυβέρνηση επιχειρεί να αποκρύψει.


Ότι  το νομοσχέδιο “Δίκαιη Εργασία για Όλους” είναι κατάφωρα άδικο για τους εργαζόμενους με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις.


Η απουσία κάθε ειδικής μέριμνας, η αδιαφορία για την προσβασιμότητα και η πρόβλεψη εξαντλητικών ωραρίων έως και 13 ωρών αποτελούν ευθεία επίθεση στα δικαιώματα και στην υγεία των πιο ευάλωτων εργαζομένων.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, για ακόμη μια φορά, αποδεικνύει ότι αντιλαμβάνεται την “ευελιξία” ως ανασφάλεια και την “παραγωγικότητα” ως εξάντληση.
Στεκόμαστε σταθερά στο πλευρό της ΕΣΑμεΑ και όλων των εργαζομένων με αναπηρία που αγωνίζονται για πραγματική ισότητα, αξιοπρέπεια και δικαιοσύνη στην εργασία.

«Αναπηρία στην Ελλάδα του 2025»: Άρθρο της Βουλευτού ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ Α’ Θεσσαλονίκης, Κατερίνα Νοτοπούλου στο ΠΑΡΟΝ

Τον Μάιο του 2024, λίγο πριν από τις ευρωεκλογές, ακούσαμε το σύνθημα «Μία Ελλάδα με όλους, για όλους» και είδαμε την παρουσίαση μιας «Εθνικής Στρατηγικής» για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία. Για λίγες εβδομάδες, το μέλλον έμοιαζε να ανοίγει. Έναν χρόνο αργότερα, όμως, η εικόνα είναι πολύ πιο γήινη: Οι υποσχέσεις κρέμονται στον αέρα, ενώ η καθημερινότητα χτίζεται με σκαλοπάτια, εμπόδια και αριθμούς που δύσκολα αμφισβητούνται.

Τα σκληρά δεδομένα

Σχεδόν ένας στους τέσσερις ενήλικες –το 23,1%– ζει με κάποια μορφή αναπηρίας. Από αυτούς, περίπου ένα εκατομμύριο έχουν σοβαρή αναπηρία.

Και όμως η Πολιτεία τους συμπεριφέρεται σαν να πρόκειται για ανθρώπους περιθωριακούς. Το 2022, η Ελλάδα διέθεσε μόλις 0,92% του ΑΕΠ για κοινωνική προστασία ατόμων με αναπηρία. Στην υπόλοιπη Ευρώπη, ο μέσος όρος είναι 1,96%. Δύο φορές πάνω. Αν η κοινωνική προστασία είναι γέφυρα, εδώ λείπει το μισό της μήκος.

Η οικονομική πίεση είναι απτή: Το 44,5% των ατόμων με μερική ή σοβαρή αναπηρία δεν καταφέρνει να καλύψει βασικά έξοδα. Στην ΕΕ, το ποσοστό αυτό είναι μόλις 10,2%. Ένας στους δύο εδώ, ένας στους δέκα εκεί. Αυτό δεν είναι απλώς στατιστική απόκλιση, είναι χάσμα που χωρίζει ζωές.

Στην εργασία η κατάσταση είναι εξίσου αποθαρρυντική. Το 2024, η Ελλάδα βρέθηκε τρίτη στην ΕΕ στην ανεργία ατόμων με αναπηρία. Οι «νέες ευκαιρίες» που εξαγγέλθηκαν έμειναν σε τίτλους ανακοινώσεων.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, η απομόνωση βαραίνει: Το 2022, το 22,4% των ανθρώπων με αναπηρία στη χώρα μας ένιωσε κοινωνικά αποκλεισμένο. Ο ευρωπαϊκός μέσος όρος, 12,9%. Ένας στους πέντε στην Ελλάδα δηλώνει ότι είναι έξω από το κοινό τραπέζι.

Το πρόγραμμα μένει ημιτελές

Το πρόγραμμα του προσωπικού βοηθού ήταν η μεγάλη σημαία αλλαγής. Η κυβέρνηση υποσχέθηκε 2.000 ωφελούμενους, αλλά καλύπτει περίπου 1.500. Και τα παιδιά κάτω των 16 μένουν απ’ έξω. Το αποτέλεσμα; Η φροντίδα βαραίνει τις οικογένειες – χωρίς εισόδημα, χωρίς ένσημα, χωρίς δίκτυο στήριξης.

Οι νόμοι μένουν στα χαρτιά

Το 2022 ψηφίστηκε ο ν. 4997, για την προσβασιμότητα. Σήμερα, τρία χρόνια μετά, η εικόνα στους δρόμους είναι αποκαρδιωτική. Ράμπες που οδηγούν σε τοίχους. Λεωφορεία με ανενεργούς μηχανισμούς. Υπηρεσίες που λειτουργούν σαν να απευθύνονται αποκλειστικά σε «αρτιμελείς». Οι νόμοι υπάρχουν, αλλά παραμένουν ωραία κείμενα σε ΦΕΚ.

Τι σημαίνει πραγματική στρατηγική

Αν η «εθνική στρατηγική» θέλει να πάρει σάρκα και οστά, χρειάζεται σχέδιο που δεν θα χωράει μόνο σε Powerpoint. Χρειάζεται:

• Αναβάθμιση του ΕΣΥ με χρηματοδότηση για θεραπείες, αποκατάσταση και ψυχική υγεία.

• Στήριξη οικογενειών – φροντιστών με εισόδημα, ασφάλιση και ανάσες ανακούφισης.

• Συμπεριληπτική εκπαίδευση, από τον παιδικό σταθμό έως το πανεπιστήμιο.

• Στόχους προσλήψεων για άτομα με αναπηρία σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, με αξιολόγηση ανά εξάμηνο.

• Πόλεις και υπηρεσίες χωρίς εμπόδια, με πραγματικούς ελέγχους και κυρώσεις.

• Πολιτικές που σέβονται τις διαγνώσεις ως εργαλεία πρόσβασης, όχι ως ταμπέλες που παγώνουν τη ζωή.

Η Ελλάδα του 2025 δεν έχει ανάγκη άλλες εξαγγελίες.

Χρειάζεται αλλαγές.

Η απλή ερώτηση που πρέπει να ακούγεται ξανά και ξανά: «Τι άλλαξε;».

Όσο το αναπηρικό κίνημα δεν παίρνει τις απαντήσεις που πρέπει από την Πολιτεία, η «εθνική στρατηγική για την αναπηρία» δεν θα είναι στρατηγική, αλλά σύνθημα αποκλεισμού. Και κοροϊδία.