Skip to main content

Συντάκτης: Μανίνα Φωτοπούλου

Κοινή συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ 

Σήμερα στις 15:00, στην αίθουσα Γερουσίας της Βουλής, θα πραγματοποιηθεί κοινή συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. 

Η συνεδρίαση θα ξεκινήσει με ομιλία του προέδρου, Σωκράτη Φάμελλου.

Επίθεση στην κυβέρνηση για τις μαζικές διαγραφές φοιτητών από την Κατερίνα Νοτοπούλου – “Να μην εκμεταλλευτεί τη διεθνή συνεργασία στην Παιδεία για την περαιτέρω εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης”

Δριμεία επίθεση στην κυβέρνηση για το ζήτημα των μαζικών διαγραφών άνω των 300 χιλιάδων φοιτητών εξαπέλυσε η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Κατερίνα Νοτοπούλου, καταγγέλλοντας τις πολιτικές της κυβέρνησης Μητσοτάκη στην παιδεία.


Στη συζήτηση στη βουλή για την κύρωση του Προγράμματος Συνεργασίας Ελλάδας-Κύπρου στον τομέα της παιδείας, η ειδική εισηγήτρια τόνισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ προσεγγίζει θετικά κάθε πρωτοβουλία ενίσχυσης της ακαδημαϊκής συνεργασίας, της έρευνας και της πολιτιστικής ανταλλαγής, όμως είναι ανάγκη να διασφαλιστεί ότι η υλοποίηση κάθε σύμβασης έχει πραγματικό περιεχόμενο.

Η Κατερίνα Νοτοπούλου είπε ότι αυτή τη στιγμή είναι σε εξέλιξη το ζήτημα των μαζικών διαγραφών φοιτητών -κυβερνητική επιλογή την οποία ο ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει καταγγείλει σε όλους τους τόνους ως κοινωνικά ανάλγητη και αντιεκπαιδευτική.

“Γνωρίζετε πολύ καλά πως είναι ένα μέτρο κοινωνικά άδικο, χωρίς κανένα δημοσιονομικό αποτύπωμα -δεν κοστίζουν σε κάτι-, αλλά γνωρίζετε ταυτόχρονα πως στερείτε το δικαίωμα σε ανθρώπους στους οποίους η ζωή, οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες τα έφεραν αλλιώς. Άλλοι έπρεπε να εργαστούν, άλλοι να στηρίξουν τις οικογένειές τους, άλλοι αντιμετώπισαν μια σειρά λόγους που τους έβγαλαν εκτός σπουδών. Τους αναγκάζετε να φύγουν εκτός πανεπιστημίου, εκτός μόρφωσης, εκτός γνώσης. Και εκτός κοινωνικής εξέλιξης και κινητικότητας. Είστε απόλυτα υπεύθυνοι για αυτό και εσείς ως υπουργείο και η κυβέρνηση.”

Μιλώντας για το πρόγραμμα συνεργασίας Ελλάδας-Κύπρου, η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ανέφερε ότι το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους επισημαίνει ασάφειες ως προς το κόστος των δράσεων και των υποτροφιών.

Κυρίως όμως, ότι οι ρυθμίσεις που φέρνει το υπουργείο για κινητικότητα και αναγνώριση τίτλων και πιστωτικών μονάδων, σε συνδυασμό με τη συνολική στρατηγική της κυβέρνησης για τα ιδιωτικά ΑΕΙ και τα κολέγια και την ενίσχυση της ιδιωτικής αγοράς, γεννούν ένα βασικό ερώτημα: “Χρησιμοποιείτε αυτή τη διεθνή συνεργασία, ως όχημα για την περαιτέρω εμπορευματοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης;”.

Η Κατερίνα Νοτοπούλου σημείωσε ότι υπάρχει πολύ σοβαρή εμπειρία της Κυπριακής Δημοκρατίας, με καλές πρακτικές, σταθερής δημόσιας χρηματοδότησης, παιδείας, ενίσχυσης φοιτητικής μέριμνας και ουσιαστικού θεσμικού διαλόγου, και γι’ αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στηρίζει τη διμερή συνεργασία στην παιδεία.

“Για να αποκτήσει, όμως, ουσιαστικό και κοινωνικά δίκαιο περιεχόμενο, απαιτούνται σαφείς χρηματοδοτικές δεσμεύσεις, διεύρυνση των υποτροφιών με κοινωνικά κριτήρια και έμπρακτη στήριξη του δημόσιου πανεπιστημίου, απέναντι στις πολιτικές εμπορευματοποίησης που προωθείτε.

Η παιδεία δεν είναι εμπόρευμα, ούτε πεδίο κερδοσκοπίας.

Οι διεθνείς συνεργασίες πρέπει να αξιοποιούνται έτσι ώστε να υπάρχει ανταλλαγή εμπειριών γνώσης, και μελλοντικής συνεργασίας και όχι ως μέθοδος για ιδιωτικοποίηση ή μετατροπή της εκπαίδευσης και της παιδείας σε προνόμιο λίγων.”

Εκδήλωση του Κώστα Αρβανίτη, αντιπροέδρου της πολιτικής ομάδας της Αριστεράς (Left) στο ΕΚ με θέμα τις γυναικοκτονίες: Γυναικοκτονίες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: 8+1 Ιστορίες και το Αίτημα για Νομική Αναγνώριση

Συγγενείς θυμάτων έφεραν τις φωνές των γυναικών στις Βρυξέλλες, ζητώντας αναγνώριση της γυναικοκτονίας και ουσιαστικά μέτρα πρόληψης και προστασίας.

Τις γυναικοκτονίες και την έμφυλη βία ως αποτέλεσμα βαθιά ριζωμένων ανισοτήτων και διαχρονικής κρατικής αποτυχίας στην πρόληψη, την προστασία και τη δικαιοσύνη ανέδειξε η εκδήλωση “Γυναικοκτονίες: 8+1 Ιστορίες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο”, που διοργάνωσε και συντόνισε ο Αντιπρόεδρος της Αριστεράς (The Left) και ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Αρβανίτης, σε συνεργασία με τον Μη Κερδοσκοπικό Οργανισμό «Γίνε Άνθρωπος».

Κεντρικά μηνύματα της εκδήλωσης ήταν ότι οι φωνές των θυμάτων μπορούν να σώσουν άλλες γυναίκες, εφόσον ακουστούν έγκαιρα και οδηγήσουν στη χάραξη των αναγκαίων πολιτικών, και ότι καμία γυναίκα που ζητά προστασία δεν πρέπει να εγκαταλείπεται μόνη ή αβοήθητη από τις αρμόδιες αρχές.

Μέσα σε έντονα φορτισμένο συναισθηματικά κλίμα, η εκδήλωση ανέδειξε τις ανθρώπινες ιστορίες πίσω από τους αριθμούς και έφερε στο προσκήνιο τα κενά στη νομοθεσία, την απουσία ολοκληρωμένων πολιτικών πρόληψης και την επιτακτική ανάγκη για τη νομική αναγνώριση των γυναικοκτονιών ως διακριτό έγκλημα.

Η πολιτική οφείλει να έρθει στο ύψος των απαιτήσεων και να δώσει λύσεις πέρα από μικροκομματικές ή άλλες σκοπιμότητες, ανέφερε ο Κώστας Αρβανίτης, τονίζοντας ότι οι γυναικοκτονίες δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά αλλά αποτέλεσμα ανισοτήτων, ανοχής και αποτυχιών στην πρόληψη και προστασία. Ως εισηγητής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την επόμενη Έκθεση για το Κράτος Δικαίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο Κ. Αρβανίτης είπε ότι στόχος της εκδήλωσης είναι η αναγνώριση του όρου «γυναικοκτονία» σε ευρωπαϊκό επίπεδο και η ένταξή του στην έκθεση για το τρέχον έτος.

Στην εκδήλωση, που συγκέντρωσε οικογένειες θυμάτων, ευρωβουλευτές και κοινωνικούς φορείς, δόθηκε φωνή σε όσες δεν γύρισαν σπίτι τους· σε όσες έχασαν τη ζωή τους επειδή ήταν γυναίκες. Οι συμμετέχοντες τόνισαν ότι η γυναικοκτονία δεν είναι τυχαίο έγκλημα, αλλά η πιο ακραία μορφή έμφυλης βίας, που απαιτεί πολιτική δράση, εκπαίδευση των αρχών και θεσμική αναγνώριση.

Στην εκδήλωση μίλησαν συγγενείς θυμάτων γυναικοκτονιών, μεταφέροντας εμπειρίες, μαρτυρίες και αιτήματα δικαιοσύνης:

  • «Όταν περιμένουμε από τις γυναίκες να φτάσουν στο σημείο της καταγγελίας για να τις πιστέψουμε, πολλές δεν προλαβαίνουν. Η Γαρυφαλλιά δεν πρόλαβε», τόνισε η Αλεξάνδρα Μάκου, μητέρα της Γαρυφαλλιάς Ψαρράκου, που δολοφονήθηκε από τον σύντροφό της ενώ έκανε διακοπές στη Φολέγανδρο. «Όπως αναγνωρίζουμε τα εγκλήματα με ρατσιστικό κίνητρο, έτσι πρέπει να ονομάζουμε και τα εγκλήματα λόγω φύλου, για να μπορούμε να τα δούμε, να τα καταγράψουμε και να τα προλάβουμε», πρόσθεσε, ζητώντας τη θεσμική αναγνώριση της γυναικοκτονίας και κοινό ευρωπαϊκό πλαίσιο πρόληψης, καταγραφής και ευθύνης.
  •  «Ο χωρισμός δεν είναι προστασία· είναι η περίοδος υψηλότερου κινδύνου για τις γυναίκες, κι όμως κανένας μηχανισμός δεν ενεργοποιείται για να τις προστατεύσει», είπε η Ελένη Κρεμαστιώτη, μητέρα της Ερατούς Μανωλακέλλη, που δολοφονήθηκε από τον πρώην σύζυγό της, ενώ είχε προσπαθήσει να φύγει αναζητώντας προστασία. Ζήτησε ευρωπαϊκές πολιτικές που να αφαιρούν όπλα όταν υπάρχει ρήξη και απειλή και που να προστατεύουν τα παιδιά των δολοφονημένων γυναικών. «Κανείς γονιός δεν πρέπει να ζει με το φόβο ότι η κόρη ή η γυναίκα του θα σκοτωθεί επειδή πήρε την απόφαση να φύγει από έναν βίαιο σύντροφο», τόνισε.
  • «Η Πολυξένη δεν δολοφονήθηκε μόνο από έναν άντρα. Δολοφονήθηκε από ένα σύστημα που του έδωσε όπλο, δεν τον αφαίρεσε από την υπηρεσία, δεν τον αξιολόγησε ως επικίνδυνο, δεν προστάτευσε τη γυναίκα του. Και μετά τη δολοφονία της, άφησε πίσω δύο παιδιά», τόνισε η Αγγελική Μπέρδου, μητέρα της Πολυξένης Μπέρδου, που δολοφονήθηκε από τον σύντροφό της μέσα στο σπίτι της. Ζήτησε να θεσπιστεί ευρωπαϊκό πλαίσιο υποχρεωτικής αφαίρεσης όπλων από ένστολους όταν υπάρχουν ενδείξεις ενδοοικογενειακής βίας, απειλών ή σοβαρών συγκρούσεων. Να υπάρξει ανεξάρτητος μηχανισμός ελέγχου και καταγγελιών για ένστολους, ώστε η βία να μη θάβεται μέσα στην ιεραρχία. Να καθιερωθεί υποχρεωτική ψυχοκοινωνική αξιολόγηση όσων φέρουν όπλο στο πλαίσιο της υπηρεσίας τους — ουσιαστική και επαναλαμβανόμενη. Επίσης, τόνισε την ανάγκη να αναγνωριστούν τα παιδιά των θυμάτων γυναικοκτονίας ως θύματα κρατικής αποτυχίας, με μακροχρόνια ψυχολογική και οικονομική στήριξη.
  • Η Ρόζα Φωτιάδου, μητέρα της Σοφίας Σαββίδου, που δολοφονήθηκε επειδή βρισκόταν με την Πολυξένη Μπέρδου την ώρα της γυναικοκτονίας, τόνισε πως «όταν η έμφυλη βία αντιμετωπίζεται ως ιδιωτική υπόθεση, όταν λέμε “είναι θέμα του ζευγαριού”, τότε εκθέτουμε ολόκληρη την κοινωνία σε κίνδυνο». Επισήμανε ότι η έμφυλη βία δεν είναι μόνο ζήτημα δικαιωμάτων· είναι ζήτημα δημόσιας ασφάλειας και ζήτησε να αντιμετωπίζεται ως δυνητικός κίνδυνος για τρίτους, όχι μόνο για το άμεσο θύμα. Ζήτησε μηχανισμούς έγκαιρης απομάκρυνσης και αφοπλισμού επικίνδυνων προσώπων, πριν η βία ξεφύγει από τον «ιδιωτικό» χώρο, και να στηριχθούν τα παιδιά των δολοφονημένων γυναικών ως θύματα έμφυλης βίας με ουσιαστική και μακροχρόνια φροντίδα.
  • «Η γυναικοκτονία της κόρης μου δεν ήταν αποτέλεσμα τύχης. Ήταν αποτέλεσμα αδράνειας», είπε η Κατερίνα Κώτη, μητέρα της Ντόρας Ζαχαριά, που δολοφονήθηκε από τον πρώην σύντροφό της λίγες μέρες μετά τον χωρισμό, τονίζοντας ότι πρέπει να σταματήσει η αντιμετώπιση του φόβου των γυναικών ως υπερβολή. «Ο φόβος της κόρης μου ήταν βάσιμος. Απλώς δεν τον άκουσε κανείς». Ζήτησε να αναγνωριστεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο το stalking και η ψηφιακή παρακολούθηση ως σοβαροί δείκτες επικινδυνότητας, να θεσπιστούν υποχρεωτικά πρωτόκολλα αντίδρασης όταν μια γυναίκα καταγγέλλει ψηφιακή παρακολούθηση και να δημιουργηθούν ευρωπαϊκά μητρώα επαναλαμβανόμενης έμφυλης βίας.
  • Τα παιδιά των γυναικοκτονιών δεν είναι «παράπλευρες απώλειες». Είναι και αυτά θύματα, δήλωσε η Τζέσικα (Στεφανία) Ντανάι, κόρη της Ενκελέιντα, που δολοφονήθηκε από πρώην σύντροφό της. «Σήμερα βρίσκομαι εδώ όχι μόνο για τη μητέρα μου, αλλά για όλα τα παιδιά που έμειναν πίσω», τόνισε, ζητώντας δράση για την προστασία των θυμάτων έμφυλης βίας. Η μητέρα είχε καταγγείλει τις απειλές που δεχόταν στην αστυνομία. Η προηγούμενη μέρα είχε εκδικαστεί το αυτόφωρο για την υπόθεσή της. «Οι καταγγελίες όταν δεν συνοδεύονται από αξιολόγηση κινδύνου, ενημέρωση του θύματος και άμεση προστασία, δεν αρκούν», επισήμανε.
  • Για τη διαδοχική αποτυχία του κράτους – πριν τη δολοφονία (προειδοποιήσεις και πρόληψη), κατά τη διάρκεια (αντιμετώπιση του εγκλήματος) και μετά (στήριξη της οικογένειας) – μίλησαν ο Γιάννης Τοπαλούδης και η Κούλα Αρμουτίδου, γονείς της Ελένης Τοπαλούδη, που δολοφονήθηκε στη Ρόδο και η σορός της πετάχτηκε στη θάλασσα.

    Η γυναικοκτονία δεν ξεκινά τη στιγμή του θανάτου. Ξεκινά πολύ νωρίτερα – στη σιωπή, στην ανοχή, τόνισε η Κούλα Αρμουτίδου, που μίλησε για την «αθέατη τραγωδία» που ξεκίνησε για την οικογένεια μετά τη δολοφονία της Ελένης. «Αυτό που έχουμε ονομάσει οικογενειοκτονία. Γιατί όταν δολοφονείται μια γυναίκα, δεν πεθαίνει μόνο εκείνη. Πεθαίνει η οικογένειά της λίγο-λίγο».

    Η μητέρα της Ελένης επισήμανε την τριπλή αδράνεια και αποτυχία του Κράτους: πριν – γιατί δεν έμαθε να βλέπει τη βία ως προειδοποίηση, κατά – γιατί δεν στάθηκε καθαρά απέναντι στο έγκλημα, και μετά – γιατί εγκατέλειψε τις οικογένειες. «Αν δεν αλλάξει ριζικά ο τρόπος που το κράτος και η Ευρώπη αντιμετωπίζουν τη βία κατά των γυναικών – πριν, κατά τη διάρκεια και μετά – τότε θα συνεχίσουμε να μετράμε όχι μόνο δολοφονημένες γυναίκες, αλλά και οικογένειες που δεν έμαθαν ποτέ πώς να ξαναζούν».

    «Τα τελευταία λόγια της Ελένης μας πριν την πετάξουν στη θάλασσα ήταν “θα σας βρει ο πατέρας μου”», είπε ο Γιάννης Τοπαλούδης, πατέρας της Ελένης, και ζήτησε την καθιέρωση του όρου «γυναικοκτονία», όχι για διαφορετική ποινή, αλλά για ηθική, κοινωνική και πολιτική αναγνώριση των εγκλημάτων κατά γυναικών λόγω φύλου, καθώς και την καθιέρωση του όρου «οικογενειοκτονία». Τονίζοντας ότι η οικογένειά βιώνει καθημερινή ψυχική δολοφονία μέσα στις δικαστικές αίθουσες, επισήμανε ότι χρειάζεται πραγματικά ανεξάρτητη δικαιοσύνη, όχι δικαιοσύνη της πολιτικής και των πολιτικών. «Κάθε 10 λεπτά δολοφονείται μια γυναίκα και πρέπει να δράσουμε άμεσα», τόνισε. Ο πατέρας της Ελένης Τοπαλούδη απαίτησε μηχανισμούς στήριξης των οικογενειών των θυμάτων και πρόληψης της έμφυλης βίας τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο.

    Με τη φράση «το περιπολικό δεν είναι ταξί» ξεκίνησε τη μαρτυρία της η Δέσποινα Καλλέα, μητέρα της Κυριακής Γρίβα, που δολοφονήθηκε έξω από το αστυνομικό τμήμα, ενώ είχε ζητήσει βοήθεια. Το περιπολικό είναι μέσο προστασίας· η κόρη της δολοφονήθηκε παρά το γεγονός ότι ζήτησε βοήθεια και το κράτος ήταν παρόν, αλλά ανίκανο να παρέχει ασφάλεια. Η υπόθεση της Κυριακής Γρίβα «αποκαλύπτει ένα κενό αντίληψης: ότι η έμφυλη βία δεν αντιμετωπίζεται ως άμεση απειλή ζωής. Αντιμετωπίζεται ως ενόχληση μέχρι να γίνει έγκλημα. Και τότε είναι αργά».

    Ζήτησε από την Ευρώπη να θεσπίσει δεσμευτικά πρωτόκολλα αξιολόγησης κινδύνου για έμφυλη βία, εκπαίδευση αστυνομικών ώστε να αναγνωρίζουν τον φόβο ως ένδειξη επικείμενης απειλής, και υποχρεωτική παρέμβαση/συνοδεία όταν γυναίκες ζητούν προστασία. «Αν η Ευρώπη θέλει να μιλά για ανθρώπινα δικαιώματα, ας ξεκινήσει από το πιο βασικό: καμία γυναίκα που ζητά προστασία δεν πρέπει να φεύγει μόνη».

    Ο Εμμανουήλ Αθανασίου, ξάδελφος της Έφης Τσιχλάκη, μίλησε για τη δολοφονία της ξαδέλφης του και κυρίως για τη δικαστική μάχη, την οποία χαρακτήρισε ένα από τα μεγαλύτερα δικαστικά σκάνδαλα της χώρας. Αναφέρθηκε σε αίσχος στα δικαστήρια, όπου η οικογένεια κλήθηκε να αποδείξει ότι η Έφη δολοφονήθηκε, καθώς είχαν αποφασίσει σε πρώτο βαθμό ότι αυτοκτόνησε, και στη συνέχεια βρέθηκε αντιμέτωπη με πλήθος απειλών και δολοφονία χαρακτήρα, λόγω των διασυνδέσεων του δράστη με πανίσχυρη οικογένεια της χώρας. Τόνισε ότι η πολιτική και δικαστική εξουσία στέλνουν μήνυμα ατιμωρησίας σε ολόκληρη την Ευρώπη, όταν οι δολοφόνοι, που δεν δείχνουν μεταμέλεια, παραμένουν εκτός φυλακής.

    Οι μαρτυρίες ανέδειξαν κοινό μοτίβο: ατιμωρησία, καθυστερήσεις, θεσμικά κενά και κοινωνική ανοχή που συνοδεύει τις υποθέσεις έμφυλης βίας. Στην εκδήλωση συμμετείχαν επίσης θεσμικοί εκπρόσωποι, νομικοί και ειδικοί επιστήμονες, που έριξαν φως στη διαρθρωτική διάσταση του φαινομένου και στις προκλήσεις στην απονομή δικαιοσύνης και στην προστασία των θυμάτων.

    Ήταν γυναίκες, αυτό ήταν το σφάλμα των 100 και πλέον γυναικών που δολοφονήθηκαν από το 2020 έως το 2025, τόνισε η Ξένη Δημητρίου, Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου επί τιμή. Στην εξαιρετική της τοποθέτηση υπογράμμισε πως «Οι κοινωνίες που αποφεύγουν να ονομάσουν τις δολοφονίες των γυναικών ως γυναικοκτονίες υποκρύπτουν ανοχή στην έμφυλη βία και φέρουν πατριαρχικά χαρακτηριστικά ».

    Έκανε λόγο για τις επείγουσες συστάσεις της GREVIO για τη συμμόρφωση της Ελλάδας στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. «Το ’26 η GREVIO θα ελέγξει την Ελλάδα και φοβάμαι ότι στους λίγους μήνες που απομένουν δεν θα γίνουν πολλά πράγματα» είπε και πρόσθεσε πως η GRENIO βλέπει με καχυποψία τον νόμο για τη συνεπιμέλεια.

    «Καλέσαμε δικαστές και αστυνομικούς να τους εκπαιδεύσουμε. Η απάντηση ήταν εμείς εκπαιδεύουμε δεν εκπαιδευόμαστε» είπε για να τονίσει την απροθυμία των αρχών να εκπαιδευτούν ενώ χαρακτήρισε την εφαρμογή του ήδη υπάρχοντος πλαισίου «άδειο πουκάμισο».

    Η Έλενα Κουντουρά τόνισε ότι η γυναικοκτονία αποτελεί την πιο ακραία μορφή έμφυλης βίας και παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επισημαίνοντας ότι η Ευρώπη οφείλει να την αναγνωρίσει νομικά ώστε να διασφαλιστεί η πρόληψη και η προστασία των θυμάτων.

    Η Έλενα Κουντουρά, Ευρωβουλεύτρια ΣΥΡΙΖΑ και μέλος της Επιτροπής FEMM, τόνισε ότι η γυναικοκτονία είναι η πιο ακραία μορφή έμφυλης βίας και παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και ότι η Ευρώπη οφείλει να την αναγνωρίσει νομικά για να επιτραπεί η πρόληψη και η προστασία των θυμάτων. Υπογράμμισε ότι η έλλειψη ενιαίου ευρωπαϊκού ορισμού οδηγεί σε υποκαταγραφή και ατιμωρησία, ενώ η σωστή καταγραφή και η συλλογή στοιχείων είναι κρίσιμες για την ανάπτυξη αποτελεσματικών πολιτικών πρόληψης.

    Η Έλενα Κουντουρά ανέλυσε τα βήματα που έχουν γίνει σε ευρωπαϊκό επίπεδο μέσα από τη δική της δουλειά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με στόχο να αναγνωριστεί η γυναικοκτονία ως νομικός όρος και να αντιμετωπιστεί η έμφυλη βία. 

    Η ελληνίδα ευρωβουλεύτρια  κατέθεσε δύο ερωτήσεις στην Κομισιόν και στο Συμβούλιο ζητώντας κοινό ευρωπαϊκό ορισμό της γυναικοκτονίας και ενιαία συλλογή δεδομένων. Η απάντηση της Κομισιόν αναγνώρισε τη σημασία της νομικής αναγνώρισης, χωρίς όμως ουσιαστικά αποτελέσματα, ενώ η ίδια δεσμεύτηκε να συνεχίσει τις παρεμβάσεις της για πλήρη αναγνώριση του εγκλήματος και επαρκή μέτρα προστασίας των γυναικών.

    Ως εισηγήτρια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πέτυχε να κυρωθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, το πρώτο διεθνώς δεσμευτικό νομικό κείμενο για την αντιμετώπιση της έμφυλης βίας. Ωστόσο, όπως είπε, πρέπει η Ευρώπη και τα κράτη-μέλη να επενδύσουν άμεσα σε ουσιαστικά μέτρα, χωρίς να υπολογίζουν ότι το κόστος επιβαρύνει τον προϋπολογισμό, διότι τα μέτρα αυτά σώζουν ζωές. «Πρέπει να εκπαιδευτούν τα αγόρια να σέβονται τις γυναίκες – τη μητέρα τους, την αδερφή τους, την κόρη τους, τη σύντροφό τους – και τα κορίτσια να μη φοβούνται να πουν όχι», κατέληξε.

    Η Δρ. Κέλλυ Ιωάννου, Καθηγήτρια Εγκληματολογίας και Πρόεδρος της ΜΚΟ «Γίνε Άνθρωπος», τόνισε ότι στην καρδιά κάθε γυναικοκτονίας υπάρχει μια κραυγή που δεν ακούστηκε, αποτέλεσμα σιωπής και θεσμικής αδράνειας, με δομές που μένουν στα χαρτιά και απουσία συστηματικής καταγραφής και πρωτοκόλλων αξιολόγησης κινδύνου. Πολλές φορές, γυναίκες με παιδιά κοιμούνται σε αυτοκίνητα επειδή «δεν υπάρχουν θέσεις» σε δομές. Υπογράμμισε ότι δεν υπάρχουν «απρόβλεπτες», αλλά αχαρτογράφητες γυναικοκτονίες και ότι η έμφυλη βία εκδηλώνεται πλέον και στον ψηφιακό χώρο μέσω παρακολούθησης και παρενόχλησης, λειτουργώντας ως προθάλαμος φυσικής βίας. Εκεί, αντί να αναχαιτίζεται ο δράστης, ζητείται από τις γυναίκες να «προσέχουν τη διαδικτυακή τους συμπεριφορά», μεταφέροντας την ευθύνη στο θύμα.

    Η Μαρία Ρεπούση, Καθηγήτρια Ιστορίας ΑΠΘ και Διευθύντρια του Ινστιτούτου «Νίκος Πουλαντζάς», ανέλυσε τις γυναικοκτονίες ως ακραία μορφή έμφυλης βίας και μισογυνισμού. Τόνισε ότι η νομική αναγνώριση της γυναικοκτονίας και η ευρωπαϊκή συνεργασία είναι απαραίτητες για την πρόληψη και την απόδοση δικαιοσύνης. Αναφέρθηκε στη «σφαγή του Μόντρεαλ» ως χαρακτηριστικό παράδειγμα μαζικής γυναικοκτονίας, τονίζοντας ότι οι δολοφονίες γυναικών αποτελούν την ακραία μορφή έμφυλης βίας και εκφράζουν σχέσεις εξουσίας ανάμεσα στα φύλα.

    Υπογράμμισε ότι οι γυναικοκτονίες δεν εξαρτώνται μόνο από κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες, αλλά από δομικές κοινωνικές ανισότητες, σεξισμό και πατριαρχικές σχέσεις. Η έμφυλη βία δεν είναι μεμονωμένο φαινόμενο, αλλά επαναλαμβανόμενο, οικουμενικό και διαχρονικό, επηρεάζοντας όλες τις γυναίκες και τα κορίτσια. Τόνισε ότι η νομική αναγνώριση της γυναικοκτονίας δεν λύνει από μόνη της το πρόβλημα, αλλά είναι κρίσιμη για την απονομή δικαιοσύνης, την πρόληψη και την προστασία των θυμάτων.

    Ο ρόλος του φεμινιστικού κινήματος και η ευθύνη των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης βρέθηκαν στο επίκεντρο της παρέμβασης της Φωτεινής Λαμπρίδη, δημοσιογράφου του tvxs.gr. Όπως επισήμανε, το φεμινιστικό κίνημα έχει συμβάλει καθοριστικά στην ορατότητα της έμφυλης βίας και στην κατοχύρωση του όρου «γυναικοκτονία», απέναντι σε μια δημόσια σφαίρα που συχνά τον αντιμετωπίζει με ειρωνεία ή αμηχανία. Παράλληλα, ανέδειξε τις σοβαρές ευθύνες των ΜΜΕ, τονίζοντας ότι μέρος της δημοσιογραφικής κάλυψης εξακολουθεί να αναπαράγει αφηγήσεις που δικαιώνουν τον δράστη και μετατοπίζουν την ευθύνη στο θύμα, μέσα από πομπώδεις τίτλους, εκτενή και συχνά αχρείαστα ρεπορτάζ και τη χρήση φωτογραφιών που ενισχύουν τον κιτρινισμό. Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρθηκε και στην εκπομπή «Παρατηρητήριο Σεξισμού», ένθετο της εκπομπής «Άλλη Διάσταση», ως μια προσπάθεια κριτικής αποτύπωσης και ανάδειξης των σεξιστικών στερεοτύπων στον δημόσιο λόγο.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν πολλοί συνάδελφοι ευρωβουλευτές, η Ελεονώρα Μελέτη (ΝΔ/ ΕΛΚ), η προσωπική κατάθεση της οποίας συγκίνησε τους παρευρισκόμενους, ο Σάκης Αρναούτογλου (S&D/ΠΑΣΟΚ), ο Νίκος Παππάς (Left), η Μαρία Ζαχαρία (Mη εγγεγραμμένη/Πλεύση Ελευθερίας) και ο Λουκάς Φουρλάς (ΔΗΣΥ/ΕΛΚ), τους οποίους ευχαριστούμε.

Δ. Μελίδης: «Μετά από 7 χρόνια, να μας πει η ΝΔ πόσα ακόμα χρειάζεται για να λύσει τα προβλήματα του αγροτικού τομέα»

Σημεία από την τοποθέτηση του αναπληρωτή εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, Δημήτρη Μελίδη, στον τηλεοπτικό σταθμό ΕΡΤ News με τους δημοσιογράφους Βαγγέλη Παπαδημητρίου, Λίδα Μπόλα και Άγγελο Μόσχοβα

– Η ίδια η κ. Βούλτεψη παραδέχθηκε εδώ δημόσια, πράγματα τα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία επισημαίνει εδώ και πολύ καιρό. Το ζήτημα της υπερσυγκέντρωσης εξουσιών που τελικά οδηγεί σε μπάχαλο σε όλους τους τομείς αποτελεί μία από τις βασικές επιλογές που εφαρμόστηκαν από το 2019 με το λεγόμενο «επιτελικό κράτος», με κεντρικοποίηση στο Μέγαρο Μαξίμου και το γραφείο του Πρωθυπουργού. Η ΝΔ υποσχέθηκε στους πολίτες 2 βασικά πράγματα: αναδιοργάνωση της δημόσιας διοίκησης μέσω του επιτελικού κράτους και τον ψηφιακό μετασχηματισμό της χώρας μέσω του σχεδίου «Ελλάδα 2.0». Δεν υπάρχει ψηφιακό success story όταν στα αεροδρόμια έχεις πρωτοφανές blackout λόγω απαρχαιωμένου εξοπλισμού ή όταν στα τρένα δεν έχεις τηλεδιοίκηση.

– Η κυβέρνηση κυβερνά επτά χρόνια χωρίς μνημόνιο, χωρίς συγκυβερνήσεις, ως μονοκομματική και ισχυρή κυβέρνηση, ενώ έχει στη διάθεσή της χρηματοδοτικά εργαλεία τόσο λόγω της εξόδου από τα μνημόνια όσο και λόγω του ταμείου ανάκαμψης. Ακούμε διαρκώς το επιχείρημα περί «σταθερών κυβερνήσεων». Σε επτά χρόνια σταθερής διακυβέρνησης δεν λύθηκαν -αντίθετα γιγαντώθηκαν- βασικά προβλήματα. Επτά χρόνια  με ΝΔ και… «Ελλάδα 2.0», αλλά στα αεροδρόμια λειτουργεί ένα απαρχαιωμένο σύστημα που κατέρρευσε.

– Το περιστατικό με τα αεροδρόμια στην αρχή της χρονιάς ανέδειξε μια πρωτοφανή κατάσταση: αν ήσουν στην Αθήνα και ήθελες για παράδειγμα να πας στη Θεσσαλονίκη, δεν υπήρχε δυνατότητα μετακίνησης με αεροπλάνο, στο οδικό δίκτυο υπήρχαν τα μπλόκα και με τρένο οι πολίτες φοβούνται να μπουν λόγω των Τεμπών. Βαθιά δυστοπική κατάσταση για την Ελλάδα του 2026, εικόνα χωρίς πρόσφατο προηγούμενο στη σύγχρονη ιστορία της χώρας. Δεν πρόκειται απλώς για συγκυρία. Όταν οι «συμπτώσεις» επαναλαμβάνονται, τότε μιλάμε για συστημική αποτυχία. Για τα αεροδρόμια υπήρχαν προειδοποιήσεις από εργαζόμενους ήδη από το καλοκαίρι και νωρίτερα, με δημόσιες παρεμβάσεις και δηλώσεις που δεν έτυχαν καμίας ουσιαστικής αντιμετώπισης.

– Ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία είναι σαφής: δεν μπορούν όλες οι αποτυχίες της ΝΔ να δικαιολογούνται επ’ άπειρον, ιδιαίτερα όταν βρισκόμαστε στην δεύτερη θητεία διακυβέρνησης.
Όλοι θα θέλαμε να δούμε θετικά αποτελέσματα, γιατί όλοι ζούμε σε αυτή τη χώρα και κανείς δεν επιθυμεί μια Ελλάδα που «δεν πάει τίποτα καλά», ιδίως οι νεότερες γενιές που ανησυχούν για το μέλλον τους, όταν όμως μας έλεγαν το ήλθαν «ψηφιακό θαύμα» της Ελλάδας και τελικά βλέπουμε απαρχαιωμένα αεροδρόμια, έλλειψη τηλεδιοίκησης στα τρένα, δρόμους όλες οι κοινωνικές ομάδες, από τους αγρότες μέχρι τους ταξιτζήδες και άλλες κοινωνικές ομάδες σε διαρκή αναστάτωση, τότε κάτι δεν λειτουργεί καθόλου μα καθόλου σωστά.

– Οι κυβερνήσεις εκλέγονται για να λύνουν προβλήματα. Δεν μπορεί κάθε αποτυχία να αποδίδεται σε «διαχρονικές παθογένειες», χωρίς καμία προσπάθεια επίλυσης. Η χώρα πέρασε πολλά: μνημόνια, κρίσεις, συσσωρευμένα προβλήματα. Υπήρχε η προσδοκία ότι μετά το καλοκαίρι του 2018, με την έξοδο από τα μνημόνια, θα άνοιγε μια νέα σελίδα και θα υπήρχε πρόοδος.

– Δυστυχώς για όλους μας ψηφίστηκε το 2019 η επαναφορά στο κακό παρελθόν. Αν όλα τα προβλήματα η ΝΔ τα θεωρεί διαχρονικά άρα άλυτα, τότε γιατί ζητούν την ψήφο των πολιτών; Θυμίζουμε ότι η αυτή κυβέρνηση δεν αντιμετωπίζει εσωτερικά προβλήματα συνοχής ή διαφωνίες. Ο πρωθυπουργός απολαμβάνει ισχυρή εσωκομματική στήριξη. Ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία εκτιμά ότι η κυβέρνηση δεν πιστεύει πραγματικά στις δίκαιες μεταρρυθμίσεις ούτε σε μια ισχυρή Ελλάδα, αλλά σε ένα ιδιωτικό κράτος , έρμαιο του Πρωθυπουργού και της παρέας του.

– Το αγροτικό ζήτημα παρέμενε ανοιχτό για μήνες. Από τη στιγμή που ήρθε στην επικαιρότητα λόγω ΟΠΕΚΕΠΕ, όλοι συζητούσαν για τα προβλήματα του αγροτικού τομέα, χωρίς να δοθούν ουσιαστικές λύσεις. Η κυβέρνηση περίμενε την τελευταία στιγμή, φτάνοντας μέχρι τα Χριστούγεννα, ενώ τα προβλήματα ήταν γνωστά και συσσωρεύονταν. Οι αγρότες, βλέποντας ότι δεν υπήρχε καμία ουσιαστική ανταπόκριση, κατέβηκαν στα μπλόκα. Οι αποζημιώσεις για φυσικές καταστροφές, όπως ο «Ντάνιελ», δεν είχαν δοθεί, ενώ τα προβλήματα όπως η ευλογιά ερχόταν το ένα πάνω στο άλλο. Η κυβέρνηση είχε τον χρόνο και τη δυνατότητα να παρέμβει νωρίτερα. Δεν το έκανε.

– Οι πολίτες απαιτούν από τον προοδευτικό χώρο μια απάντηση στην ΝΔ με θετική ατζέντα σοβαρές λύσεις. Η λύση δεν μπορεί να δοθεί με τον κατακερματισμό, αλλά μόνο μέσα από μια ευρεία συμμαχία των προοδευτικών δυνάμεων. Η ανάγκη για συνεργασία και κοινό ψηφοδέλτιο είναι επιτακτική, αν θέλουμε να υπάρξει πολιτική διέξοδος και πραγματική εναλλακτική απέναντι στη σημερινή κυβέρνηση. Το βασικό πρόβλημα που καταγράφεται σήμερα στον προοδευτικό χώρο είναι ο κατακερματισμός. Ο κατακερματισμός αυτός ωφελεί αποκλειστικά τη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Η απάντηση στον κατακερματισμό είναι η ένωση και η προγραμματική συμμαχία των προοδευτικών δυνάμεων. Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ δεν ευθύνεται για την απουσία συμμαχιών, αντίθετα, διαχρονικά και σταθερά επιμένει στην ανάγκη για προοδευτική σύγκλιση.

– Το αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο διαδίδει στο δημόσιο λόγο δημοσκοπικά ποσοστά για τον ΣΥΡΙΖΑ χαμηλότερα των πραγματικών.  Πέραν της δημοσκοπικής εικόνας, τονίζουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ποτέ σε εκλογές δεν έχει χάσει τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.  Γεγονός που αποτελεί εκλογικό δεδομένο και όχι δημοσκοπική εικασία. Οι σοβαρές δημοσκοπήσεις σήμερα μας δίνουν ποσοστά γύρω στο 7% και στο χέρι μας είναι να το ανεβάσουμε.  Η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ είναι σαφής και αμετάβλητη: για να υπάρξει πολιτική αλλαγή και επόμενη μέρα, απαιτείται συμμαχία όλων των προοδευτικών δυνάμεων. Η προοδευτική συμμαχία μπορεί να περιλαμβάνει κόμματα, συλλογικότητες, κοινωνικές ομάδες, αυτοοργανωμένες κινήσεις και δυνάμεις που ανήκουν στον προοδευτικό χώρο.

– Στο Κοινοβούλιο έχουν ήδη υπάρξει κοινές ενέργειες του ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Αριστερά. Για τη Νέα Αριστερά, η θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι ξεκάθαρη: χθες και όχι αύριο έπρεπε να υπάρχει κοινή κοινοβουλευτική ομάδα. Παρά τις αρνήσεις των ηγεσιών, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η κοινωνία ζητά συνεργασία και ενότητα στον προοδευτικό χώρο. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θεωρεί ότι στο τέλος αυτή η στρατηγική της προοδευτικής σύγκλισης θα δικαιωθεί, ανεξαρτήτως των σημερινών δυσχερειών.

Δήλωση του πρώην υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Σταύρου Αραχωβίτη

Για να μην παραποιούνται τα λεγόμενά μου, ξεκαθαρίζω ότι στο σκάνδαλο του  OΠEKEΠE υπάρχουν ξεκάθαρες πολιτικές ευθύνες και επειδή, όπως ανέφερα στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, δεν είμαι Εισαγγελέας ή Δικαστής για να κρίνω το νομικό σκέλος της  υπόθεσης, η ύπαρξη ποινικών ευθυνών των πολιτικών προσώπων, που καταδεικνύει η Ευρωπαία Εισαγγελέας, πρέπει να διερευνηθεί από τη Δικαιοσύνη. Γι’ αυτό και έπρεπε να είχε συσταθεί Προανακριτική Επιτροπή.

Όλγα Γεροβασίλη: Απόπειρα συγκάλυψης στον ΟΠΕΚΕΠΕ με υπογραφή Μητσοτάκη

Συνέντευξη της Όλγα Γεροβασίλη, Δ’ Αντιπρόεδρου της ΒτΕ και βουλευτή Άρτας, ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, στον δημοσιογράφο Σάββα Παυλίδη για το περιοδικό «Επίκαιρα» (τεύχος Δεκεμβρίου)

Το σκάνδαλο του ΟΠΕΠΕΚΕ από τότε που έχει αποκαλυφθεί θεωρείτε πως είναι μια διαχρονική παθογένεια της χώρας ή είναι ένα σκάνδαλο Μητσοτάκη; Επίσης θεωρείτε πως η ΝΔ προσπαθεί στην εξεταστική επιτροπή να συγκαλύψει τα “γαλάζια” στελέχη της; 

Δεν υπάρχει αμφιβολία. Όλα όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας αποδεικνύουν ότι πρόκειται για ένα ξεκάθαρα – ένα ακόμη – κυβερνητικό  σκάνδαλο. Με κεντρική ενορχήστρωση και καθοδήγηση. Την ίδια στιγμή, βλέπουμε μια εξεταστική επιτροπή, στην οποία, η πλειοψηφία της ΝΔ  λειτουργεί περισσότερο ως ασπίδα προστασίας και πλυντήριο ευθυνών,  παρά ως εργαλείο διαλεύκανσης. Αυτό αποτελεί    χυδαία απόπειρα συγκάλυψης και φέρει την υπογραφή του κ. Μητσοτάκη.

Οι χιλιάδες αγρότες που έχουν βγει στους δρόμους,  σε κάθε γωνιά της χώρας, δεν τρελάθηκαν ξαφνικά. Είναι οι κυβερνητικές πολιτικές –  συνδυασμός ακραίου νεοφιλελευθερισμού, παλαιοκομματικών πρακτικών, διαφθοράς και αλαζονείας –  που τους έχουν οδηγήσει σε απόγνωση και οργή.

Έχετε θέσει στον εαυτό σας το ερώτημα ότι ενδεχομένως το σκάνδαλο να μην αφορά μονάχα τα ΑΦΜ κάποιων αγροτών αλλά ότι μπορεί να υπάρχουν εταιρίες που λαμβάνουν μέρος στην διατροφική αλυσίδα . Μήπως λοιπόν ενδεχομένως το σκάνδαλο αφορά και ψηλότερα “κεφάλια”; Επίσης συμφωνείτε με την άποψη πως σύσσωμη η αντιπολίτευση θα έπρεπε να καταγγέλλει τα καρτέλ;

Κάθε ώρα και κάθε στιγμή, στον ΣΥΡΙΖΑ- ΠΣ καταγγέλλουμε την καρτελοποίηση τη οικονομίας: στην ενέργεια, στα τρόφιμα, στις τράπεζες παντού. Και έχουμε καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις για την αντιμετώπιση του φαινομένου και  την εξασφάλιση κανόνων υγιούς ανταγωνισμού στην αγορά.  

Προφανώς,  ο πρωτογενής τομέας δεν αποτελεί εξαίρεση. Η κλίμακα και ο τρόπος λειτουργίας του μηχανισμού δείχνουν ότι εδώ δεν έχουμε μεμονωμένους επιτήδειους, αλλά δομημένα κυκλώματα. Είναι απολύτως λογικό να  εμπλέκονται  εταιρείες, τεχνικοί σύμβουλοι και άλλοι μεσάζοντες. Το βασικό όμως είναι ένα: Η κλίμακα της ευθύνης για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ οδηγεί απευθείας στο Μέγαρο Μάξιμου.

Έχετε ως ΣΥΡΙΖΑ επανειλημμένα καταγγείλει την κυβέρνηση πως εγκαταλείπει τον πρωτογενή τομέα. Ως κυβέρνηση από το 2015 έως το 2019 ως κυβέρνηση τι πρωτοβουλίες κρίνετε πως λάβατε; Επίσης πιστεύετε πως χρειάζεται ένα εθνικό σχέδιο για τον αγροτικό τομέα; 

Εμείς ως κυβέρνηση, είχαμε ξεκάθαρη πολιτική κατεύθυνση για την ενίσχυση του αγροτικού εισοδήματος και τη στήριξη του πρωτογενούς τομέα. Κυβερνήσαμε σε συνθήκες μνημονιακού περιορισμού και σκληρής επιτροπείας, αλλά δεν εγκαταλείψαμε τον κόσμο της παραγωγής και  καταφέραμε να μπει τάξη στις πληρωμές.  Επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ οι αγρότες γνώριζαν τι δικαιούνταν  και  έπαιρναν τα χρήματα στην ώρα τους,  με διαφάνεια, χωρίς πολιτικές παρεμβάσεις και ρεμούλες. Δεν τα κάναμε όλα τέλεια, αλλά επί δικής μας κυβέρνησης τον λόγο είχαν οι πραγματικοί και έντιμοι παραγωγοί και όχι οι Φραπέδες, οι Χασάπηδες και τα κάθε είδους γαλάζια τρωκτικά.

Σε κάθε περίπτωση,  η χώρα έχει απόλυτη ανάγκη από ένα μακροχρόνιο, εθνικό, βιώσιμο σχέδιο για τον πρωτογενή τομέα, με στόχο τη στήριξη των παραγωγών, τη στήριξη της περιφέρειας, τη διατροφική επάρκεια, την ισόρροπη οικονομική ανάπτυξη της χώρας και τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής.  Αυτό το σχέδιο μπορεί να το υλοποιήσει μόνο μια προοδευτική κυβέρνηση που θα νοιάζεται πραγματικά για τις ανάγκες του αγροτικού κόσμου.

Σχεδόν 7 στους 10 πολίτες στις περισσότερες μετρήσεις εκφράζει μία αποστροφή και για τη κυβέρνηση και για τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Σας προβληματίζει ως πολιτικό και ως πρώην υπουργό που οι πολίτες γυρίζουν τη πλάτη στα παραδοσιακά κόμματα; 

Φυσικά και με ανησυχεί. Το γεγονός αυτό δεν είναι απλώς μια αρνητική δημοσκοπική ένδειξη. Είναι «καμπανάκι» δημοκρατίας.

Θεωρώ ότι η κύρια ευθύνη βαρύνει την κυβέρνηση  της Δεξιάς, η οποία με τις αντιθεσμικές και αντιδημοκρατικές πρακτικές, με τις ιδεολογικές αγκυλώσεις  και την αλαζονεία που την διακρίνουν,  έχει οδηγήσει τον κόσμο σε απόγνωση. Βεβαίως, ευθύνη έχουμε και τα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης που δεν καταφέρνουμε εδώ και καιρό να συνεννοηθούμε στα αυτονόητα ώστε να αισθανθούν οι πολίτες ότι υπάρχει εναλλακτική προοδευτική λύση.

Σε κάθε περίπτωση,  οφείλουμε να αναγνωρίσουμε την πραγματικότητα με ειλικρίνεια, να δούμε τις αδυναμίες μας  και να δουλέψουμε σκληρά για να ανακτήσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών. Οι πολίτες απαιτούν πρόταση, ειλικρίνεια, εντιμότητα, δικαιοσύνη,  κοινωνική ενσυναίσθηση. Όραμα για το αύριο της πατρίδας μας. Αυτά είναι τα στοιχεία που θα χτίσουν μια νέα σχέση εμπιστοσύνης πολιτών και πολιτικής.

Τι προσφέρει το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα στη δημόσια συζήτηση και πόσο ρεαλιστική θεωρείτε τη συγκρότηση ενός ευρύτερου προοδευτικού μετώπου;

Το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα αποκαθιστά την ιστορική αλήθεια για μια ιστορικά ταραγμένη περίοδο.

Όμως, δεν αποτελεί μια απλή κατάθεση εμπειριών.  Όπως γράφει ο ίδιος «Είναι και μια πρόταση, Είναι η πρόταση να μετατραπεί η γνώση που αποκτήθηκε μέσα στη φωτιά της κρίσης σε σκέψη, σε σχέδιο, σε όραμα για την Ελλάδα του αύριο….Να μιλήσουμε για το αύριο με όρους δικαιοσύνης, με κοινωνικό περιεχόμενο, με σαφείς προτεραιότητες. Ποια χώρα θέλουμε, ποια οικονομία, ποιο κράτος Δικαίου, ποια εργαλεία, ποια παιδεία, ποια δημοκρατία. Δεν υπάρχουν ουδέτερες απαντήσεις σ΄ αυτά. Υπάρχουν μόνο πολιτικές επιλογές. Και αυτό το βιβλίο είναι με τον δικό του τρόπο μια πολιτική επιλογή».

Η προοδευτική σύγκλιση δεν είναι σύνθημα. Είναι αναγκαιότητα. Χρέος μας να ανταποκριθούμε στις αγωνίες των πολιτών και να μιλήσουμε με καθαρές θέσεις για την κοινωνία, τη δημοκρατία, την οικονομία. Αυτό είναι που ενδιαφέρει τους πολίτες, όχι τα οργανωτικά σχήματα.

Ποιο είναι, κατά τη γνώμη σας, το επόμενο κρίσιμο βήμα για τον ΣΥΡΙΖΑ ώστε να πείσει την κοινωνία ότι αποτελεί αξιόπιστη εναλλακτική διακυβέρνησης;

Ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ έχει καταθέσει ολοκληρωμένο πρόγραμμα με τεκμηριωμένες προτάσεις για τα κρίσιμα θέματα της ελληνικής πραγματικότητας το οποίο δεν το συνθέσαμε  σε κλειστά κομματικά γραφεία, αλλά συνομιλώντας ευρέως με την κοινωνία.  Έχουμε πλήρη συναίσθηση ότι η περιπέτεια του κόμματος μας τη διετία 2023-24, έπληξε την αξιοπιστία μας και δεν μας  επέτρεψε  να αναπτύξουμε τον βηματισμό που θα θέλαμε.

Οφείλουμε να επιμείνουμε υπερβαίνοντας  τον  εαυτό μας.

Απέναντι σε μια κυνική και διεφθαρμένη κυβέρνηση που φτωχοποιεί την ελληνική κοινωνία και υπονομεύει τους θεσμούς και το κράτος δικαίου, η αλλαγή μπορεί να έρθει με σκληρή δουλειά εντός Βουλής και κυρίως εκτός, σε όλη τη χώρα, εκεί που ζουν, που αγωνιούν, που παράγουν οι πολίτες, να τους μιλήσουμε με ειλικρίνεια  και να τους πείσουμε ότι «τα πράγματα μπορούν να γίνουν αλλιώς». 

Αλ. Μεϊκόπουλος: «Η παραίτηση δεν απαντά στα ερωτήματα για την αεροναυτιλία»

Δήλωση του Βουλευτή Μαγνησίας, Τομεάρχη Υποδομών & Μεταφορών της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ Αλέξανδρου Μεϊκόπουλου, για την παραίτηση του Διοικητή της ΥΠΑ

Η παραίτηση του Διοικητή της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, Γιώργου Σαουνάτσου, μετά το χάος στο FIR Αθηνών, δεν αποτελεί πράξη ευθύνης, αλλά μια συνειδητή κυβερνητική επιλογή στεγανοποίησης της ευθύνης, με τη θυσία ενός διοικητικού προσώπου ώστε να μην ανοίξει η ουσιαστική συζήτηση: η πολιτική ευθύνη για την κατάσταση της αεροναυτιλίας.

Χρειάστηκε ένα διεθνές φιάσκο για να παραδεχθεί η κυβέρνηση την πραγματική κατάσταση των κρίσιμων συστημάτων, την ώρα που οι τεκμηριωμένες προειδοποιήσεις των εργαζομένων και οι επαναλαμβανόμενες βλάβες είχαν επιδεικτικά αγνοηθεί. Το περιστατικό δεν ήταν απρόβλεπτο. Ήταν προαναγγελθέν.

Ο έλεγχος του FIR Αθηνών, ενός από τους πλέον κρίσιμους εναέριους κόμβους της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, εξακολουθεί να στηρίζεται σε τεχνολογία περασμένων δεκαετιών και σε υποστελεχωμένες υπηρεσίες, την ώρα που άλλες χώρες με αντίστοιχες υποδομές έχουν προχωρήσει στον αναγκαίο εκσυγχρονισμό.

Όσο δεν δίνονται σαφείς απαντήσεις για το πού κατευθύνθηκαν τα έσοδα των τελών αεροναυτιλίας, ποιες πολιτικές αποφάσεις οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση και ποιο είναι το δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα εκσυγχρονισμού, καμία παραίτηση δεν λύνει το πραγματικό πρόβλημα.

Σημειωτέον, η κυβέρνηση δεν έχει απαντήσει στο αίτημα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – Π.Σ. για έκτακτη σύγκληση της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου για το πρωτοφανές περιστατικό γενικευμένου μπλακ άουτ στο FIR της χώρας και τη συνολική, ανησυχητική κατάσταση στην ΥΠΑ.

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

Οι ευθείες απειλές που εξαπολύει ο Ντόναλντ Τραμπ αναφορικά με τη Γροιλανδία, βάλλουν ευθέως κατά της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θέτουν σε άμεσο κίνδυνο την ειρήνη και την ασφάλεια, σε παγκόσμιο επίπεδο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να αντιδράσει άμεσα και συντονισμένα. Η ΕΕ και η χώρα μας οφείλει να καταστήσει σαφές ότι η σταθερότητα, η ειρήνη και η εδαφική της ακεραιότητα είναι αδιαπραγμάτευτες αρχές.

Μετά κι από αυτές τις εξελίξεις, περιμένουμε και από τον κ. Μητσοτάκη να απολογηθεί για τις απαράδεκτες δηλώσεις του αναφορικά με το Διεθνές Δίκαιο.

Στη Βουλή απο τον Γ. Καραμέρο η αλλαγή δρομολογίου στη γραμμή 314 που άφησε χωρίς συγκοινωνία τους ορεινούς οικισμούς του Δήμου Ραφήνας-Πικερμίου || Κατατεθείσα Ερώτηση

Με ερώτησή τους στη Βουλή, ο Βουλευτής Ανατολικής Αττικής Γιώργος Καραμέρος και ο αρμόδιος τομεάρχης Υποδομών και μεταφορών Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος καταγγέλλουν ότι η τροποποίηση της λεωφορειακής γραμμής 314 του ΟΑΣΑ -με μεταφορά αφετηρίας και τέρματος στο κέντρο της Ραφήνας-αφήνει χωρίς ουσιαστική συγκοινωνιακή εξυπηρέτηση τον Νέο Βουτζά, τον Νέο Πόντο και ορεινούς οικισμούς του Δήμου Ραφήνας–Πικερμίου, δημιουργώντας συνθήκες αποκλεισμού για κατοίκους που στηρίζονται στη δημόσια μετακίνηση.

Οι Βουλευτές ζητούν από το Υπουργείο σαφή τεκμηρίωση για τα κριτήρια και τις μελέτες που οδήγησαν στην αλλαγή της γραμμής 314 και αν αξιολογήθηκαν οι επιπτώσεις στην καθημερινότητα των κατοίκων, ενώ παράλληλα απαιτούν άμεση αποκατάσταση της συγκοινωνιακής κάλυψης του Νέου Βουτζά ή ισοδύναμη εναλλακτική λύση για τους οικισμούς που μένουν εκτός δρομολογίου, με συγκεκριμένα μέτρα και χρονοδιάγραμμα και ιδιαίτερη μέριμνα για ηλικιωμένους και ευάλωτους πολίτες (πρόσβαση σε Υγεία, εργασία και βασικές υπηρεσίες).

Η αναδιάρθρωση που αφήνει κατοίκους της Ανατολικής Αττικής χωρίς συγκοινωνία, δεν συνιστά βελτίωση, αλλά αποκλεισμό. Η δημόσια συγκοινωνία αποτελεί κρίσιμη παράμετρο για μια βιώσιμη καθημερινότητα και η Πολιτεία οφείλει να δώσει άμεση λύση, με πραγματική κάλυψη των κατοίκων που σήμερα μένουν χωρίς σύνδεση.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

Αθήνα, 14 Ιανουαρίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον κ. Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών

Θέμα: «Η τροποποίηση της γραμμής 314 του ΟΑΣΑ αφήνει χωρίς αστική συγκοινωνία τον Νέο Βουτζά, τον Νέο Πόντο και τους γύρω οικισμούς του Δήμου Ραφήνας-Πικερμίου»

H απόφαση για την τροποποίηση του δρομολογίου της λεωφορειακής γραμμής 314 του ΟΑΣΑ, η οποία πλέον δεν εξυπηρετεί τον Νέο Βουτζά, καθώς το τέρμα και η αφετηρία μεταφέρθηκαν στο κέντρο της Ραφήνας, έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις των κατοίκων των ορεινών οικισμών του Δήμου Ραφήνας.

Κάτοικοι και τοπικοί φορείς διαμαρτύρονται για αυτή την αλλαγή, καθώς αφαιρείται ένα σημαντικό μέσο μετακίνησης, ιδιαίτερα όσον αφορά ηλικιωμένους και πολίτες χωρίς ιδιωτικό όχημα, γεγονός που τους καθιστά πρακτικά απομονωμένους από βασικές υπηρεσίες, την τοπική αγορά και τις δομές Υγείας.

Η γραμμή 314 αποτελεί βασικό μέσο δημόσιας συγκοινωνίας που συνδέει την ευρύτερη περιοχή και τους ορεινούς οικισμούς της Ραφήνας – Πικερμίου με τον Σταθμό της Γραμμής 3 του Μετρό «Δουκίσσης Πλακεντίας» και μέσω αυτού με άλλους πόλους μετακίνησης στο πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας, εξυπηρετώντας πλήθος επιβατών καθημερινά.

Επειδή με την απόφαση κατάργησης του δρομολογίου απομονώνονται οι ορεινοί οικισμοί του Δήμου Ραφήνας από τον αστικό ιστό,

Επειδή η δυνατότητα μετακίνησης με δημόσια συγκοινωνία αποτελεί δικαίωμα και καθημερινή ανάγκη των πολιτών,

Ερωτάται ο αρμόδιος κ. Υπουργός:

  1. Με ποια κριτήρια και βάσει ποιων μελετών αποφασίστηκε η μεταφορά της αφετηρίας και του τέρματος της Γραμμής 314 από τον Νέο Βουτζά στο κέντρο της Ραφήνας; Υπήρξε αξιολόγηση των επιπτώσεων στην καθημερινή μετακίνηση των κατοίκων των ορεινών οικισμών;
  2. Προτίθεται το Υπουργείο να διασφαλίσει εναλλακτική συγκοινωνιακή κάλυψη για τους κατοίκους του Νέου Βουτζά, του Νέου Πόντου και των γύρω οικισμών, ώστε να μην μείνουν χωρίς πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες; Ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα και το είδος των μέτρων;
  3. Εξασφαλίζει το Υπουργείο την πρόσβαση των ηλικιωμένων και ευάλωτων πολιτών στις δημόσιες συγκοινωνίες της περιοχής, ειδικά σε ώρες και διαδρομές που καλύπτουν ανάγκες υγείας, εργασίας και καθημερινών υπηρεσιών;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Καραμέρος Γεώργιος

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Χ. Γιαννούλης στη Βουλή: “Δεν θέλουμε να “ρίξουμε” πρόσωπα. Θέλουμε να αλλάξουν οι πολιτικές που ρημάζουν τη ζωή.”

Σφοδρή παρέμβαση πραγματοποίησε ο Χρήστος Γιαννούλης στη Βουλή, τονίζοντας ότι η αντιπολίτευση δεν επιδιώκει «να ρίξει πρόσωπα», αλλά να αλλάξει πολιτικές που κάνουν τη ζωή των πολιτών δυσκολότερη.

Ο βουλευτής και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος επεσήμανε ότι η οικονομική πίεση έχει φτάσει σε σημείο ώστε πολλές οικογένειες να αδυνατούν ακόμη και να ακολουθήσουν βασικές αρχές υγιεινής διατροφής, οδηγούμενες σε φθηνότερες αλλά επιβαρυντικές επιλογές. Υπογράμμισε, επίσης, ότι η κυβέρνηση επιλέγει τον υψηλό τόνο αντί της ουσίας, κατηγορώντας συλλήβδην την αντιπολίτευση, ακόμη και όταν αυτή υπερψηφίζει κρίσιμες ρυθμίσεις.

Αναφερόμενος στη συμφωνία Mercosur, τόνισε ότι οι ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας την υπερψήφισαν, ενώ σήμερα αποσιωπάται ότι η συμφωνία πλήττει τον μικρό κλήρο και ενέχει σοβαρούς κινδύνους για την αγροτική παραγωγή. Όπως σημείωσε, η αγορά δεν μπορεί να αυτορυθμιστεί όταν οδηγεί σε αισχροκέρδεια και διεύρυνση ανισοτήτων.

Παράλληλα, άσκησε κριτική στη διαχείριση της ΔΕΗ και των αγροτικών τιμολογίων, υπενθυμίζοντας ότι την περίοδο 2017–2020 υπήρχαν ρυθμίσεις που διευκόλυναν ουσιαστικά τους αγρότες, σε αντίθεση με τη σημερινή κατάσταση όπου η κυβέρνηση περιορίζεται σε «παρακαλετά» προς μια ιδιωτικοποιημένη επιχείρηση.

Κλείνοντας, ανέδειξε τη στάση της κυβέρνησης απέναντι στις αγροτικές κινητοποιήσεις, καταγγέλλοντας την προσπάθεια στοχοποίησης των αγροτών και τη ρητορική περί «υποκίνησης», τονίζοντας ότι πρόκειται για κοινωνική ομάδα που βιώνει εξίμισι χρόνια αδράνειας, αδιαφάνειας και αδικίας.

Συλλυπητήριο μήνυμα του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για την απώλεια του Δ. Μητσιώνη

Αποχαιρετούμε με θλίψη τον Δημήτρη Μητσιώνη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 48 ετών, μετά από γενναία μάχη με την επάρατη νόσο.

Ο Δ. Μητσιώνης εργάστηκε ως σκηνοθέτης στην ΕΡΤ. Στη διαδρομή του στη δημόσια τηλεόραση, ο Δ. Μητσιώνης ξεχώρισε για τον επαγγελματισμό και το ήθος του.

Απευθύνουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στους οικείους και τους συναδέλφους του.