Επανέρχεται στο ζήτημα αξιοποίησης του Ηρώου του Ηρακλείου ο Τομεάρχης Οικονομικών & Ανάπτυξης Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, Βουλευτής Ηρακλείου Χάρης Μαμουλάκης, καταθέτοντας Επίκαιρη Ερώτηση προς την Υπουργό Πολιτισμού.
«Το ζήτημα του χαρακτηρισμού του Ηρώου της πόλης του Ηρακλείου ως διατηρητέου μνημείου, επανέρχεται με ιδιαίτερη ένταση στη δημόσια συζήτηση, τόσο ελλείψει θεσμικής προστασίας του, μετά και την πρόσφατη προσπάθεια κατεδάφισής του, όσο και εξαιτίας της επίμονης και τεκμηριωμένης διεκδίκησης της τοπικής κοινωνίας και του Δήμου Ηρακλείου για τη διασφάλιση της ιστορικής και συμβολικής του αξίας» αναφέρει σε δήλωσή του ο Χάρης Μαμουλάκης, επισημαίνοντας: «Παρά τις διαχρονικές και επανειλημμένες παρεμβάσεις τοπικών φορέων αλλά και κοινοβουλευτικών εκπροσώπων, το Υπουργείο Πολιτισμού έχει πολλάκις απορρίψει το αίτημα χαρακτηρισμού του Ηρώου, ως διατηρητέου μνημείου, ελλείψει επαρκών αρχιτεκτονικών και μορφολογικών χαρακτηριστικών. Η υιοθέτηση όμως μιας τόσο αυστηρά αισθητικής προσέγγισης της πολιτιστικής κληρονομιάς, παρακάμπτει τον ιστορικό της χαρακτήρα και έρχεται σε αντίθεση, τόσο με τη διεθνή πρακτική, όσο και με την ίδια τη λογική της προστασίας, της συλλογικής μνήμης, δημιουργώντας τον κίνδυνο, μνημεία που δεν εντάσσονται σε στενή τυπολογία «αρχιτεκτονικής αξίας», να αφήνονται ουσιαστικά απροστάτευτα.».
Με την Επίκαιρη Ερώτηση ζητούνται απαντήσεις στα ερωτήματα:
1. Πώς προτίθεται το Υπουργείο να αντιμετωπίσει το ζήτημα του χαρακτηρισμού του Ηρώου Ηρακλείου ως διατηρητέου μνημείου, υπό το πρίσμα της ιστορικής, κοινωνικής και συμβολικής του σημασίας και ενόψει της πρόθεσης του Δήμου Ηρακλείου να καταθέσει νέο, επικαιροποιημένο αίτημα χαρακτηρισμού;
2. Προτίθεται να δεσμευτεί για λήψη μέτρων θεσμικής προστασίας και εποπτείας του χώρου έως ότου εξεταστεί εκ νέου το ζήτημα του χαρακτηρισμού, προκειμένου να διασφαλιστεί ο δημόσιος χαρακτήρας και η ιστορική λειτουργία του Ηρώου;
Ακολουθεί η Επίκαιρη Ερώτηση
Αθήνα, 25 Φεβρουαρίου 2026
ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς την Υπουργό Πολιτισμού
Θέμα:«Ανάγκη οριστικής επίλυσης της χρόνιας εκκρεμότητας, χαρακτηρισμού του Ηρώου Ηρακλείου, ως μνημείο».
Το ζήτημα του χαρακτηρισμού του Ηρώου της πόλης του Ηρακλείου ως διατηρητέου μνημείου, επανέρχεται με ιδιαίτερη ένταση στη δημόσια συζήτηση, τόσο ελλείψει θεσμικής προστασίας του, μετά και την πρόσφατη προσπάθεια κατεδάφισής του, όσο και εξαιτίας της επίμονης και τεκμηριωμένης διεκδίκησης της τοπικής κοινωνίας και του Δήμου Ηρακλείου για τη διασφάλιση της ιστορικής και συμβολικής του αξίας.
Το Ηρώο ανεγέρθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1930, με πρωτοβουλία του Δήμου, στο πλαίσιο του εορτασμού της εκατονταετηρίδας από την Ελληνική Επανάσταση και αποτελεί χώρο συλλογικής μνήμης, αφιερωμένο στους πεσόντες των αγώνων του έθνους, συνδεόμενο άρρηκτα με την ταυτότητα της πόλης, τη δημόσια χρήση του χώρου και τη διαχρονική λειτουργία του ως τόπου απόδοσης τιμών και ιστορικής αναφοράς.
Παρά τις διαχρονικές και επανειλημμένες παρεμβάσεις τοπικών φορέων αλλά και κοινοβουλευτικών εκπροσώπων, το Υπουργείο Πολιτισμού έχει πολλάκις απορρίψει το αίτημα χαρακτηρισμού του Ηρώου, ως διατηρητέου μνημείου, ελλείψει επαρκών αρχιτεκτονικών και μορφολογικών χαρακτηριστικών. Η υιοθέτηση όμως μιας τόσο αυστηράαισθητικής προσέγγισης της πολιτιστικής κληρονομιάς, παρακάμπτει τον ιστορικό της χαρακτήρα και έρχεται σε αντίθεση, τόσο με τη διεθνή πρακτική, όσο και με την ίδια τη λογική της προστασίας, της συλλογικής μνήμης, δημιουργώντας τον κίνδυνο, μνημεία που δεν εντάσσονται σε στενή τυπολογία «αρχιτεκτονικής αξίας», να αφήνονται ουσιαστικά απροστάτευτα.
Πρόσφατα, ο Δήμος Ηρακλείου εξέφρασε δημόσια την πρόθεσή του, να επανέλθει με νέο τεκμηριωμένο αίτημα χαρακτηρισμού, γεγονός που καθιστά αναγκαία μια σοβαρή και ουσιαστική επανεξέταση της υπόθεσης από το Υπουργείο.
Επειδή η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, δεν είναι τεχνικό ζήτημα στενής υπηρεσιακής ερμηνείας, αλλά βαθύτατα πολιτική επιλογή, που αντανακλά τον τρόπο που η Πολιτεία αντιλαμβάνεται τη σχέση της με την ιστορία και τη μνήμη, το αρμόδιο Υπουργείο, οφείλει να αντιμετωπίζει με θεσμική ευαισθησία, ζητήματα που άπτονται της συλλογικής μνήμης και της ιστορικής ταυτότητας των πόλεων, ιδίως όταν πρόκειται για μνημεία με έντονο δημόσιο και συμβολικό χαρακτήρα.Κατόπιν των ανωτέρω,
Ερωτάται η αρμόδια Υπουργός:
Πώς προτίθεται το Υπουργείο να αντιμετωπίσει το ζήτημα του χαρακτηρισμού του Ηρώου Ηρακλείου ως διατηρητέου μνημείου, υπό το πρίσμα της ιστορικής, κοινωνικής και συμβολικής του σημασίας και ενόψει της πρόθεσης του Δήμου Ηρακλείου να καταθέσει νέο, επικαιροποιημένο αίτημα χαρακτηρισμού;
Προτίθεται να δεσμευτεί για λήψη μέτρων θεσμικής προστασίας και εποπτείας του χώρου έως ότου εξεταστεί εκ νέου το ζήτημα του χαρακτηρισμού, προκειμένου να διασφαλιστεί ο δημόσιος χαρακτήρας και η ιστορική λειτουργία του Ηρώου;
Ο κ. Μητσοτάκης επέλεξε για ακόμη μία φορά τον δρόμο της επικοινωνιακής διαχείρισης αντί της ουσιαστικής λύσης. Με δηλώσεις του, από τον ακριτικό και πολύπαθο Έβρο, έκανε λόγο για «τετραετή διακρατική συμφωνία διαχείρισης των υδάτων του Άρδα», επιχειρώντας να δημιουργήσει την εικόνα μιας σταθερής, θεσμικά κατοχυρωμένης και νομικά δεσμευτικής ρύθμισης.
Η πραγματικότητα, όμως, είναι πολύ διαφορετική. Αυτό που παρουσιάζεται ως «διακρατική συμφωνία» δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια κοινή δήλωση, χωρίς ρητές δεσμεύσεις, χωρίς συγκεκριμένες νομικές εγγυήσεις, χωρίς σαφείς ρήτρες εφαρμογής και κυρώσεων. Μια απλή, πολιτική διατύπωση προθέσεων, η οποία δεν εξασφαλίζει θεσμικά και μακροπρόθεσμα τα δικαιώματα της χώρας και βέβαια των αγροτών του Έβρου, η οποία, μάλιστα, θα ακολουθεί την ίδια, γνωστή πρακτική των προηγούμενων χρόνων.
Για δεκαετίες υπήρχε συγκεκριμένο πλαίσιο που διασφάλιζε ροές νερού του Άρδα, με καθορισμένους όρους. Σήμερα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη παρουσιάζει ως «αφήγημα» εθνικής επιτυχίας, μια προσωρινή διευθέτηση, μετατρέποντας την αγροτική παραγωγή σε πεδίο διπλωματικής ασάφειας.
Αν πρόκειται πράγματι για «διακρατική συμφωνία», όπως δήλωσε ο κ. Μητσοτάκης:
Πού είναι το πλήρες και νομικά δεσμευτικό κείμενο;
Ποιες είναι οι ακριβείς προβλέψεις για τις ελάχιστες εγγυημένες ποσότητες νερού;
Ποιες ρήτρες ενεργοποιούνται σε περίπτωση μη τήρησης των συμφωνηθέντων;
Γιατί δεν έχει υπάρξει, μέχρι σήμερα, πλήρης και διαφανής κοινοβουλευτική ενημέρωση;
Η Κυβέρνηση της ΝΔ είχε χρόνια να προετοιμάσει μια βιώσιμη, δεσμευτική και μακροπρόθεσμη λύση για τον Άρδα. Αντί γι’ αυτό, άφησε να λήξει το προηγούμενο καθεστώς, χωρίς ολοκληρωμένο σχέδιο και τώρα επιχειρεί να παρουσιάσει ως «νέα αρχή», αυτό που στην πραγματικότητα είναι μια πρόχειρη πολιτική διαχείριση.
Ο κ. Μητσοτάκης δεν μπορεί να παίζει με τις λέξεις, όταν διακυβεύεται η επιβίωση του Έβρου.
Οι αγρότες του Έβρου δεν ζητούν επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.
Ζητούν συγκεκριμένες και εγγυημένες ποσότητες νερού για τη γη τους και ένα μακροπρόθεσμο και βιώσιμο σχέδιο υδατικής αυτονομίας της περιοχής.
Ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, έχει επανειλημμένα αναδείξει το θέμα, με παρεμβάσεις του βουλευτή Δράμας Θεόφιλου Ξανθόπουλου και του ευρωβουλευτή Κώστα Αρβανίτη και γι’ αυτό απαιτεί:
Κύρια σημεία της ομιλίας του Βουλευτή Αρκαδίας, Τομεάρχη Δικαιοσύνης και εισηγητή -ειδικού αγορητή του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία Γιώργου Παπαηλιού στην Ολομέλεια, επί του Ν/Σ του Υπουργείου Δικαιοσύνης «Σύσταση και λειτουργία Ενιαίου Ψηφιακού Μητρώου παρακολούθησης υποθέσεων διαφθοράς, παρεμβάσεις στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και λοιπές διατάξεις»,στις 25.02.2026
Κατά τη διαβούλευση, κατάθεση, επεξεργασία και συζήτηση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, η κυβέρνηση για μία φορά ακόμη δεν σεβάστηκε, παραβίασε τους κανόνες καλής νομοθέτησης.
Ενδεικτική, η πρακτική συσσώρευσης ανόμοιων ρυθμίσεων (σύσταση ενός ενιαίου ψηφιακού μητρώου ποινικών υποθέσεων διαφθοράς μέχρις εκτεταμένες παρεμβάσεις στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, οργανωτικές ρυθμίσεις για τη Δικαιοσύνη, σωφρονιστικές μεταβολές και ειδικές προβλέψεις με έντονο θεσμικό αποτύπωμα) σε ένα ενιαίο νομοθέτημα-κείμενο. Και μάλιστα με απίστευτη προχειρότητα, στη λογική του «ράβε-ξήλωνε», αφού τροποποιεί, εντός ελαχίστου χρονικού διαστήματος, ρυθμίσεις που είχαν ψηφιστεί από την ίδια την κυβέρνηση.
Αλλά και η κατάθεση την παραμονή της συζήτησης στην Ολομέλεια της Βουλής, περί της 11 το βράδυ !!! άσχετης τροπολογίας, με ετερόκλητες ρυθμίσεις άλλων Υπουργείων !!!
Μάλιστα, η αρμόδια Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα ενημερώθηκε για το νομοσχέδιο ελάχιστες ημέρες πριν κληθεί να τοποθετηθεί, όπως ανέφερε ο εκπρόσωπός της κατά την ακρόαση των φορέων. Δεν υπήρξε ουσιαστική προπαρασκευαστική συνεργασία, δεν υπήρξε ενσωμάτωση των αναγκαίων εγγυήσεων. Η δε λεγόμενη ανωνυμοποίηση των δεδομένων συνιστά ψευδοανωνυμοποίηση.
Η καταπολέμηση της διαφθοράς είναι αυτονόητη και διαχρονική υποχρέωση της Πολιτείας.
Βέβαια η κυβέρνηση της ΝΔ «δεν δικαιούται δια να ομιλεί», προβάλλοντας τέτοιου είδους σκοπό, αφού επί των ημερών της, η διαφθορά έχει λάβει τεράστιες διαστάσεις.
Κάθε «τρεις και λίγο» και ένα σκάνδαλο.
Μήπως με το Μητρώο ρίχνει στάχτη στα μάτια, θέλοντας να δημιουργήσει την ψευδή εντύπωση, ότι επιχειρεί να αντιμετωπίσει τη διαφθορά και πάντως ότι επιχειρεί να την διαχειριστεί, ελέγχοντας τις σχετικές υποθέσεις, αφού το Μητρώο θα υπάγεται αποκλειστικά στον Υπουργό Δικαιοσύνης που θα το αξιοποιεί κατά το δοκούν (θα το χειραγωγεί).
Και πάντως η διαφθορά δεν καταπολεμάται με μητρώα (καταγραφές σε καταλόγους, καταστάσεις και πλατφόρμες), αλλά με τη θέσπιση και την άσκηση συγκεκριμένων πολιτικών και βέβαια με την ανάδειξη της ηθικής υπόστασης και το παράδειγμα αυτών που τις ασκούν.
Με το Μητρώο παρακάμπτεται το αίτημα-το πρόταγμα να υπάρξουν συνολικά στατιστικά στοιχεία για τη Δικαιοσύνη. Αυτά εξαντλούνται σε άλλη μία αποσπασματική και έντονα αμφιλεγόμενη καταγραφή.
Μάλιστα εν προκειμένω δημιουργείται ένα συγκεντρωτικό σύστημα καταγραφής ποινικών υποθέσεων από το αρχικό στάδιο της διερεύνησής τους (των υποθέσεων) μέχρι την αμετάκλητη περάτωσή τους. Δηλαδή η καταχώριση προηγείται της κρίσης περί επαρκών ενδείξεων, της απαγγελίας κατηγορίας και της άσκησης δίωξης,
Αυτό εγείρει σοβαρό ζήτημα ως προς το τεκμήριο αθωότητας και την αρχή της προβλεψιμότητας. Όταν μία υπόθεση εντάσσεται σε ένα ενιαίο ψηφιακό σύστημα ήδη από το στάδιο της διερεύνησης, δημιουργείται ένα μόνιμο ψηφιακό αποτύπωμα.
Δεν προβλέπεται ούτε ανεξάρτητη εποπτεία από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, ούτε η χρονική διάρκεια διατήρησης των στοιχείων στο Μητρώο.
Η διαχείριση και ο επιχειρησιακός έλεγχος ανατίθενται στο Υπουργείο-στον Υπουργό Δικαιοσύνης, δηλαδή στην εκτελεστική εξουσία-στην κυβέρνηση. Όταν αυτή αποκτά αποκλειστική, συγκεντρωτική πρόσβαση και ρυθμιστική αρμοδιότητα επί κρίσιμων ποινικών δεδομένων, το ζήτημα δεν είναι τεχνικό. Είναι ζήτημα θεσμικής ισορροπίας και σεβασμού της λειτουργικής ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης.
Η καταγραφή στατιστικών δεδομένων είναι θεμιτή. Όμως, με τον τρόπο που εισάγεται το Μητρώο, η στατιστική παρακολούθηση μετατρέπεται, σε «φακέλωμα» των πολιτών, σε μηχανισμό αξιολόγησης δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών, σε εργαλείο διοικητικής πίεσης.
Με τις παρεμβάσεις στον πολύπαθο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, που υφίσταται την πολλοστή τροποποίηση επί της διακυβέρνησης της ΝΔ, αναδεικνύεται μια σαφής πολιτική κατεύθυνση των διατάξεων: Αυστηροποίηση, επιτάχυνση (της απονομής της δικαιοσύνης), ενίσχυση εκτελεστότητας (των δικαστικών αποφάσεων), διεύρυνση της ψηφιοποίησης. Όμως, όλα αυτά δεν μπορούν να λειτουργούν ως υπερ-σκοπός που νομιμοποιεί τον περιορισμό των δικαιωμάτων.
Οι ρυθμίσεις για τα ένδικα μέσα (έφεση, αναίρεση, αναψηλάφηση) για τον προσδιορισμό δικασίμου συγκεκριμένων υποθέσεων εντός ενός έτους διαμορφώνουν ένα πιο αυστηρό και σχεδόν τυπολατρικό πλαίσιο. Με την αυστηροποίηση προθεσμιών και του παραδεκτού, τη δυσχέρεια προβολής πρόσθετων ισχυρισμών, την ενίσχυση τυπικών προϋποθέσεων, προκαλείται κίνδυνος να μετατραπεί η δευτεροβάθμια κρίση σε τυπική επιβεβαίωση αντί ουσιαστικού ελέγχου.
Η έφεση είναι δικλείδα διόρθωσης σφάλματος.
Η αναίρεση είναι εγγύηση ορθής εφαρμογής του δικαίου.
Δεν είναι προνόμια για λίγους.
Είναι πυλώνες του κράτους δικαίου.
Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι μεταβολές στο πεδίο της αναγκαστικής εκτέλεσης.
Η περαιτέρω ενίσχυση της εκτελεστότητας των διαταγών πληρωμής, η επιτάχυνση των διαδικασιών κατάσχεσης, η μη συμμετοχή δικηγόρου και η πλήρης ψηφιοποίηση της κατάσχεσης εις χείρας τρίτου, προκαλούν τον κίνδυνο αυτοματοποιημένης εκτέλεσης με περιορισμένη δικαστική εποπτεία.
Σε μια κοινωνία με υψηλό ιδιωτικό χρέος, τέτοιες ρυθμίσεις δεν είναι ουδέτερες. Μεταβάλλουν την ισορροπία μεταξύ πιστωτή και οφειλέτη.
Η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να λειτουργεί με τη λογική «ροής υποθέσεων». Κάθε συρρίκνωση προθεσμιών και λόγων ανακοπής, κάθε χαλάρωση κανόνων επίδοσης, αγγίζει τον πυρήνα των δικαιωμάτων ακρόασης και αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας.
Η αύξηση των οργανικών θέσεων δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών είναι θετική. Όμως η αριθμητική ενίσχυση χωρίς γραμματειακή στήριξη, χωρίς υποδομές, χωρίς ολοκληρωμένο σχέδιο, δεν αρκεί. Η επιτάχυνση δεν θα προκύψει μόνον με περισσότερους δικαστές. Θα προκύψει από την ενίσχυση της γραμματειακής υποστήριξης (η πρόσληψη νέων δικαστικών υπαλλήλων είναι εκ των ων ουκ άνευ όρος) και ουσιαστικό σεβασμό στην ανεξαρτησία του θεσμού της δικαιοσύνης.
Η αναβάθμιση του «Σπιτιού του Παιδιού» κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Ο θεσμός αυτός θεμελιώθηκε επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, με σκοπό την προστασία ανηλίκων θυμάτων εντός περιβάλλοντος αξιοπρέπειας και εξειδίκευσης. Η κυβέρνηση της ΝΔ τον υποβάθμισε, απαξιώνοντάς τον, με συνέπεια σήμερα να λειτουργούν μόλις δύο δομές, θα έλεγα συμβολικά. Χρειάζεται πραγματική στελέχωση και επέκταση
Προβληματική είναι η δυνατότητα απόσπασης δικαστικών υπαλλήλων-ιερωμένων σε Ιερές Μητροπόλεις. Σε μια περίοδο κατά την οποία η καθυστέρηση στην απονομή της Δικαιοσύνης οφείλεται, μεταξύ των άλλων, στην έλλειψη προσωπικού, πώς δικαιολογείται η μεταφορά ανθρώπινου δυναμικού εκτός του πυρήνα της δικαστικής λειτουργίας; Η οργανική αυτοτέλεια της Δικαιοσύνης δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως δεξαμενή εξυπηρετήσεων.
Ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα έχουν οι σωφρονιστικές διατάξεις-ρυθμίσεις. Η διεύρυνση του ευεργετικού υπολογισμού της ποινής και η επαναφορά της δυνατότητας μετατροπής του υπολοίπου της ποινής σε κοινωφελή εργασία – είχε καταργηθεί από την κυβέρνηση της ΝΔ το 2022 – κινούνται προς θετική κατεύθυνση, αυτήν της αποσυμφόρησης των φυλακών, οι οποίες είναι ήδη υπερπλήρεις.
Η κυβέρνηση δεν τολμά να χαρακτηρίσει αυτά τα μέτρα, μέτρα αποσυμφόρησης των φυλακών, τα χαρακτηρίζει μέτρα επανένταξης, παρότι η επανένταξη και χρονικά και ουσιαστικά έπεται της αποσυμφόρησης.
Όμως δεν μπορούμε να παραβλέψουμε την αντίφαση. Η ίδια η κυβέρνηση, που ανέπτυξε και εξακολουθεί να αναπτύσσει ρητορική ποινικού λαϊκισμού, κατακεραυνώνοντας το νέο Ποινικό Κώδικα και το «νόμο Παρασκευόπουλου» – ακόμη και μετά τη λήξη της ισχύος του !!! «δια πάσαν νόσον» ευθύνεται αυτός – και που επένδυσε πολιτικά στην αυστηροποίηση των ποινών, σήμερα αναγκάζεται να λάβει μέτρα αποσυμφόρησης των φυλακών λόγω του εκρηκτικού υπερπληθυσμού τους (χωρίς να ομολογείται ευθέως) και του τρόπου διαχείρισής τους.
«Το χάλι» της κατάστασης των φυλακών αποτυπώνεται στις πρόσφατες δύο δολοφονίες εντός φυλακών.
Οποία υποκρισία!
Τα μέτρα αυτά κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση. Αλλά ταυτόχρονα αποκαλύπτουν ότι η ποινική πολιτική δεν μπορεί να οικοδομείται πάνω στο φόβο, στην επικοινωνία και εν τέλει στο ψέμα. Χρειάζεται συνοχή, πρόληψη, εναλλακτικές ποινές, κοινωνική επανένταξη.
Ο «Συνήγορος του Πολίτη», που η κυβερνώσα πλειοψηφία αρνήθηκε να καλέσει κατά την ακρόαση των φορέων, αναφέρει, ότι τέτοιες παρεμβάσεις μπορούν να συμβάλουν στην αποσυμφόρηση των φυλακών που σήμερα είναι υπερφορτωμένες και στην ενίσχυση της αναλογικότητας ως προς την εκτέλεση των ποινών. Αλλά ακόμη και στην προκειμένη περίπτωση, αποκαλύπτεται η αντίφαση: Αυστηροποιείται το ποινικό πλαίσιο και στη συνέχεια εισάγονται διορθωτικές ρυθμίσεις για να μετριαστούν οι συνέπειες της ίδιας της αυστηροποίησης.
Εν κατακλείδι, το νομοσχέδιο αυτό δεν συγκροτεί μια ενιαία, συνεκτική μεταρρύθμιση. Συγκεντρώνει διάσπαρτες παρεμβάσεις, οι περισσότερες βαθιά προβληματικές και κάποιες μερικά θετικές,.
Διαμορφώνει μια γενική τάση ενίσχυσης της ταχύτητας και της εκτελεστότητας εις βάρος των εγγυήσεων και των δικαιωμάτων όσων χρειάζονται προστασία-των ευάλωτων. Ενισχύει τον ρόλο-την παρέμβαση της εκτελεστικής εξουσίας σε ευαίσθητα πεδία της δικαστικής λειτουργίας. Μεταφέρει ουσιώδη ζητήματα σε κανονιστικές πράξεις, περιορίζοντας τον ουσιαστικό κοινοβουλευτικό έλεγχο.
Το θεμελιώδες ερώτημα παραμένει:
Θέλουμε μία Δικαιοσύνη ταχύτερη αλλά πιο περιορισμένη ως προς τις εγγυήσεις; Ή θέλουμε μία Δικαιοσύνη αποτελεσματική, αλλά ταυτόχρονα βαθιά δημοκρατική, με πλήρη σεβασμό στη διάκριση των εξουσιών και στα δικαιώματα;
Η ταχύτητα είναι διοικητική αξία.
Η Δικαιοσύνη συνιστά συνταγματική εγγύηση.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία θα στηρίξει τις ρυθμίσεις που ενισχύουν ουσιαστικά τη λειτουργία της Δικαιοσύνης και την προστασία των δικαιωμάτων.
Όμως δεν μπορεί να συναινέσει σε μια συνολική λογική που αντιμετωπίζει τους Κώδικες ως πεδίο διαρκών αποσπασματικών παρεμβάσεων, τη δικαστική λειτουργία ως αντικείμενο διοικητικής διαχείρισης και τη Δικαιοσύνη ως θεραπαινίδα της κυβερνητικής πολιτικής.
«Πρέπει επιτέλους ο δημόσιος διάλογος να επικεντρωθεί στα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας. Οι πολίτες αγωνιούν για την ακρίβεια, την ενέργεια, τα καύσιμα, τα χαμηλά εισοδήματα, το στεγαστικό, τις 120 δόσεις και την τεκμαρτή φορολόγηση. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να κυριαρχεί η κυβερνητική ατζέντα η οποία μετατοπίζει τη δημόσια συζήτηση σε ιδεολογικούς αντιπερισπασμούς για περιχαρακώσει το κομματικό της ακροατήριο». Αυτό τόνισε μεταξύ άλλων στο Κόκκινο 105,5, ο βουλευτής Α Θεσσαλονίκης και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Χρήστος Γιαννούλης.
«Μετά από σχεδόν επτά χρόνια διακυβέρνησης οφείλουν να παρουσιάζουν ουσιαστικά αποτελέσματα στη δημόσια υγεία και όχι επικοινωνιακές παραστάσεις.
Μοναδικός στόχος των «παραστάσεων» που δίνει ο υπουργός Υγείας είναι να διασφαλίσει το πολιτικό του μέλλον, να «ψηλώσει» στα μάτια των δυνητικά ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας, απευθυνόμενος κυρίως στο ακροδεξιό ακροατήριο.
Στόχος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι μια προγραμματική προοδευτική συμπόρευση με σκοπό την αλλαγή πολιτικών και μια κυβερνητική εναλλακτική πρόταση»
Εξευτελιστική μεταχείριση από την ΕΛ.ΑΣ των 38 φοιτητών που συνελήφθησαν στο ΑΠΘ μετά την προβολή ταινίας. Τέτοιες πρακτικές δεν μπορούν να γίνονται ανεκτές»
Στις 02.02.2026, η βουλευτής Άρτας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Όλγα Γεροβασίλη κατέθεσε κοινοβουλευτική ερώτηση προς τον Υπουργό Εσωτερικών, ρωτώντας αν σκοπεύει το υπουργείο να ρίξει, με παρέμβασή του, φως στο σκοτάδι που έχει πέσει στο αλιευτικό καταφύγιο Κόπραινας Άρτας, αναλαμβάνοντας συγκεκριμένες ενέργειες για την αποκατάσταση της ηλεκτροδότησης.
Με την απάντησή του, η οποία επισυνάπτεται, το υπουργείο Εσωτερικών απαντά ότι κατόπιν της ερώτησης της κας Γεροβασίλη, η αρμόδια υπηρεσία του απέστειλε αίτημα στις 05.02.2026 για αναζήτηση στοιχείων και θα επανέλθει.
Κι αυτά ενώ επί ΣΥΡΙΖΑ, το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών είχε δημοπρατήσει το 2018 την κατασκευή του Αλιευτικού Καταφυγίου Κόπραινας με προϋπολογισμό 3.400.000 Ευρώ και χρηματοδότηση από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, το οποίο εν τέλει κατασκευάστηκε και παραλήφθηκε διοικητικά σε λειτουργία εν έτει 2022.
Μέχρι να επανέλθει το Υπουργείο, λοιπόν, αναμένουμε στο σκοτάδι.
Ακολουθεί η σχετική Ερώτηση και η Απάντηση του υπουργείου Εσωτερικών
Αθήνα,30 Ιανουαρίου 2026
ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τον Υπουργό Εσωτερικών
Θέμα:«Θα ρίξει τοΥπουργείο, με παρέμβασή του, φως στο σκοτάδι που έχει πέσει στο αλιευτικό καταφύγιο Κόπραινας Άρτας;»
Ήδη από τον Αύγουστο του 2025, σύμφωνα με καταγγελίες, διακόπηκε η ηλεκτροδότηση του Αλιευτικού Καταφυγίου Κόπραινας Άρτας.
Όπως καταγγέλλεται στον Τύπο, το χρέος φαίνεται ότι ξεπερνά τις 20 χιλιάδες Ευρώ με τους ψαράδες να συνεχίζουν να εργάζονται νυχτερινές ώρες χωρίς στοιχειώδη φωτισμό και ασφάλεια.
Υπενθυμίζεται πάντως ότι, επί ΣΥΡΙΖΑ, το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών είχε δημοπρατήσει το 2018 την κατασκευή του Αλιευτικού Καταφυγίου Κόπραινας προϋπολογισμού 3.400.000 Ευρώ με χρηματοδότηση από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.
Το έργο ερχόταν να ικανοποιήσει ένα αίτημα δεκαετίας και πλέον, προερχόμενο από την τοπική κοινωνία και περιλάμβανε, μεταξύ άλλων, κατασκευή προσήνεμου και υπήνεμου μώλου, αντιπροσαμμωτικού προβόλου, παραλιακού μετώπου, τοποθέτηση πλωτού προβλήτα, εκβαθύνσεις λιμενολεκάνης και στομίου, έργα χερσαίας ζώνης, απομάκρυνση εσωτερικών αναχωμάτων – βραχιόνων και αποκάλυψη – καθαρισμό του λιθόκτιστου τοίχου, εγκατάσταση υδροδότησης και ηλεκτροδότησης σκαφών, ηλεκτροφωτισμό κρηπιδώματος και μώλων, πυροπροστασία, εγκαταστάσεις περισυλλογής καταλοίπων, απορριμμάτων (λαδιών και σεντινόνερων) κ.ο.κ.
Ωστόσο, σήμερα το Αλιευτικό Καταφύγιο Κόπραινας παρακμάζει χωρίς να έχει καν ρεύμα.
Ερωτάται ο κ.Υπουργός:
Γιατί έχει διακοπεί η ηλεκτροδότηση στο Αλιευτικό Καταφύγιο Κόπραινας και σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προβεί το Υπουργείο για την επίλυση του θέματος;
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ εκφράζει τη θλίψη του για τον θάνατο της δημοσιογράφου Αντιγόνης Πανέλλη, κοινοβουλευτικής συντάκτριας στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Η Αντιγόνη Πανέλλη, που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κορωνησία Άρτας, ξεκίνησε την δημοσιογραφική της πορεία από την ΕΡΤ, κάνοντας ιστορική έρευνα και ρεπορτάζ, ενώ εργάστηκε στις εφημερίδες Ελεύθερος, Ακρόπολη, Βραδυνή, στο υπουργείο Τύπου, στον «Δίαυλο» 10 και σε πλήθος περιοδικών. Έχει βραβευθεί με το Βραβείο “Χρήστος Πασαλάρης” από το Ίδρυμα Προαγωγής Δημοσιογραφίας Αθανασίου Μπότση, για το κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ, το οποίο υπηρέτησε με συνέπεια και αξιοπρέπεια.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένεια, τους φίλους και τους συναδέλφους της Αντιγόνης Πανέλλη.
Η μνήμη του Νίκου Πλουμπίδη και τα μαθήματα από τα πέτρινα χρόνια της μετεμφυλιακής Ελλάδας θα αναδειχθούν μετά από πρωτοβουλία του Κώστα Αρβανίτη, Αντιπροέδρου της Αριστεράς (The Left), μέσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου σήμερα δεν εκλείπουν οι φασιστικές και αναθεωρητικές δυνάμεις. Ο Κόκκινος Δάσκαλος, το ιστορικό ντοκιμαντέρ του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου για τη ζωή και την εκτέλεση του Πλουμπίδη, που σημάδεψε ανεξίτηλα την εποχή, θα προβληθεί στην έδρα του θεσμού στις Βρυξέλλες την Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2026.
Ο Νίκος Πλουμπίδης, ο δάσκαλος από τα Λαγκάδια Αρκαδίας που πρωτοστάτησε στην αναδιοργάνωση του ΚΚΕ στους πρώτους μήνες της Κατοχής και στην οργανωτική συγκρότηση του ΕΑΜ και τελικά εκτελέστηκε τον Αύγουστο του 1954 αποτελεί μια από τις πιο σημαντικότερες ιστορικές προσωπικότητες της Αριστεράς στην Ελλάδα.
Ο έμπειρος και καταξιωμένος σκηνοθέτης, Στέλιος Χαραλαμπόπουλος, αξιοποιώντας τεράστιο αρχειακό υλικό και μέσα από προσωπικές συνεντεύξεις και μαρτυρίες καταγράφει το ανθρώπινο πορτρέτο του Νίκου Πλουμπίδη και παρουσιάζει ταυτόχρονα μια από τις ταραγμένες περιόδους της χώρας.
Mετά την προβολή, ο δημοσιογράφος Πέτρος Κατσάκος θα συντονίσει συζήτηση, στην οποία θα συμμετάσχουν:
– Δημήτρης Πλουμπίδης, γιος Ν. Πλουμπίδη, Ομότιμος Καθηγητής Ψυχιατρικής του ΕΚΠΑ
– Βαγγέλης Καραμανωλάκης, Ιστορικός, Καθηγητής του ΕΚΠΑ
– Νικόλας Βουλέλης, δημοσιογράφος
Η συζήτηση για την άδικη εκτέλεση του Πλουμπίδη θα αποτελέσει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να αναδειχθεί η σημασία να μένει ζωντανή η ιστορική μνήμη.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 4 Μαρτίου, στις 18:30 (19:30 ώρα Ελλάδος). Η συζήτηση αμέσως μετά την προβολή του ντοκιμαντέρ θα μεταδοθεί απευθείας από τη σελίδα του Κώστα Αρβανίτη στο YouTube και από το facebook.com/arvanitiskosta
«Φασισμός δεν είναι η συνδικαλιστική δράση που αναδεικνύει τα τραγικά κενά στη δημόσια υγεία. Φασισμός είναι να αναγκάζεται μια μάνα να πάρει τηλέφωνο βουλευτή για να πάει το παιδί της στο νοσοκομείο προκειμένου να σωθεί». Αυτό τόνισε μεταξύ άλλων στον ANT1, ο βουλευτής Α Θεσσαλονίκης και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Χρήστος Γιαννούλης.
«Δεν φταίει ο βουλευτής που παρενέβη. Φταίει το σύστημα που απαιτεί πολιτική διαμεσολάβηση ακόμη και για τα αυτονόητα.
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι ποιος πήρε τηλέφωνο, αλλά γιατί χρειάστηκε να το κάνει για να σωθεί μια ζωή.
Η υγεία δεν μπορεί να λειτουργεί με γνωριμίες και προσωπικά τηλέφωνα. Χρειάζεται στελέχωση, χρηματοδότηση και θεσμική επάρκεια»
την Ολομέλεια της Βουλής έφερε εκ νέου το ζήτημα των αθέμιτων πρακτικών οργανισμών συλλογικής διαχείρισης πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων εις βάρος της εστίασης ο Βουλευτής Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία κ. Βασίλης Κόκκαλης, ασκώντας έντονη κριτική για τον τρόπο εφαρμογής του υφιστάμενου πλαισίου και ζητώντας άμεσες παρεμβάσεις.
Ο κ. Κόκκαλης περιέγραψε μια ασφυκτική κατάσταση για τον κλάδο της εστίασης, σημειώνοντας ότι οι επαγγελματίες βρίσκονται αντιμέτωποι με σωρευτικά βάρη –φορολογικά, ασφαλιστικά, ενεργειακά και λειτουργικά– ενώ απασχολούν χιλιάδες εργαζόμενους. Όπως τόνισε, η νέα του ερώτηση κατατέθηκε με αφορμή πλήθος δικαστικών αποφάσεων που, όπως είπε, καταδεικνύουν αθέμιτες και καταχρηστικές πρακτικές κατά την είσπραξη αμοιβών από οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης. Ξεκαθάρισε ότι δεν αμφισβητεί τη νομιμότητα των πνευματικών δικαιωμάτων, αλλά ζήτησε να σταματήσουν οι υπέρογκες και άδικες αξιώσεις εις βάρος των καταστηματαρχών.
Επικαλέστηκε μάλιστα σκεπτικό δικαστικής απόφασης, σύμφωνα με το οποίο δεν είχε συνταχθεί έκθεση ελέγχου, δεν υπήρξε σύμπραξη αστυνομικής αρχής και δεν αποδείχθηκε παράβαση για το σύνολο του χρονικού διαστήματος για το οποίο ζητούνταν αποζημίωση. Κατά τον ίδιο, τέτοιες περιπτώσεις αναδεικνύουν την ανάγκη θέσπισης δίκαιων και σαφών όρων στην είσπραξη των νομίμων αμοιβών.
Στη δευτερολογία του, ο Λαρισαίος βουλευτής κατηγόρησε την πολιτική ηγεσία ότι περιορίζεται στο να παραπέμπει τους επαγγελματίες στη Δικαιοσύνη, υπογραμμίζοντας πως αυτό δεν αποτελεί λύση αλλά ταλαιπωρία. «Το ζητούμενο είναι να μη σύρονται οι καταστηματάρχες στα δικαστήρια», ανέφερε χαρακτηριστικά, καλώντας το Υπουργείο να αναλάβει πρωτοβουλία διαλόγου μεταξύ οργανισμών και εκπροσώπων της εστίασης ώστε να βρεθεί μια μέση, δίκαιη λύση. Τόνισε ότι ένας νόμος μπορεί να είναι ορθός στη σύλληψή του, αλλά στην πράξη να απαιτεί βελτιώσεις, επιμένοντας ότι οι καταγγελίες δεν αφορούν την αρχική ψήφισή του, αλλά την εφαρμογή του. «Η εστίαση πεθαίνει», κατέληξε, ζητώντας ξεκάθαρη απάντηση για το αν το Υπουργείο προτίθεται να παρέμβει.
Από την πλευρά του, ο Υφυπουργός Πολιτισμού κ. Ιάσονας Φωτήλας υπερασπίστηκε το ισχύον θεσμικό πλαίσιο (ν. 4481/2017), επισημαίνοντας ότι προβλέπει υποχρέωση των οργανισμών να καταρτίζουν εύλογα και αντικειμενικά αμοιβολόγια, να τα αναρτούν δημόσια και να δηλώνουν τους δημιουργούς που εκπροσωπούν, διασφαλίζοντας –όπως είπε– πλήρη διαφάνεια για τους επαγγελματίες. Υποστήριξε ότι τυχόν αυθαιρεσίες κρίνονται από τα δικαστήρια, εξήγησε τη λογική της «δειγματοληπτικής αναφοράς» στους ελέγχους και διευκρίνισε πως διαπιστώσεις χωρίς παρουσία δημόσιας αρχής αποτελούν απλές καταγγελίες που αξιολογούνται δικαστικά. Δήλωσε ότι η κυβέρνηση θεωρεί τον νόμο επαρκή, αφήνοντας πάντως ανοιχτό το ενδεχόμενο συζήτησης για βελτιώσεις εφόσον κατατεθούν συγκεκριμένες προτάσεις.
«Είστε υποκριτές, το μόνο που επιδιώκετε είναι να μην υπάρχει ανάληψη ευθύνης σε περίπτωση ατυχήματος»
Χωρίς απαντήσεις, χωρίς την παρουσίαση εναλλακτικής λύσης αλλά με τη συνήθη αλαζονεία, προσήλθε στη συζήτηση Επίκαιρης Ερώτησης της βουλεύτριας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Κατερίνας Νοτοπούλου, ο υφυπουργός Μεταφορών και Υποδομών Νίκος Ταχιάος.
Παρά το αδιέξοδο στο οποίο έχει οδηγήσει τη Βόρεια Ελλάδα η κυβερνητική ολιγωρία, σχετικά με τη μεταφορά επικίνδυνων φορτίων καυσίμων, πετρελαίου θέρμανσης, αζώτου και οξυγόνου νοσοκομείων, εμπορευμάτων δηλαδή απαραίτητων για την οικονομική, επιχειρηματική και κοινωνική δραστηριότητα σε Ήπειρο, Κεντρική και Δυτική Μακεδονία, ο Υφυπουργός δεν παρουσίασε καμία λύση.
Το προαναγγελθέν χάος ξεκίνησε όταν η «ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ ΑΕ» με έγγραφο που απέστειλε σε μεταφορικές εταιρείες και συναφείς επιχειρήσεις, έκανε γνωστό ότι από 1/1/2026 απαγορεύεται η διέλευση οχημάτων μεταφοράς επικίνδυνων εμπορευμάτων από τις σήραγγες του τμήματος Πολυμύλου-Αλεξάνδρειας της Εγνατίας Οδού. Όπως τόνισε μάλιστα η Κατερίνα Νοτοπούλου, η απόφαση αυτή ήρθε τη στιγμή που το Υπερταμείο ανακοίνωσε την έναρξη της παραχώρησης της Εγνατίας Οδού στον παραχωρησιούχο, ενώ η απόφαση της απαγόρευσης υπήρξε εντελώς αιφνίδια και αναιτιολόγητη. Στην επιστολή δεν υπάρχει κανενός είδους επίκληση των λόγων που οδήγησαν σε αυτήν, ούτε κάποια τεκμηρίωση που να δικαιολογεί τη διαφοροποίηση των σηράγγων στο τμήμα Πολυμύλου-Αλεξάνδρειας, έναντι των υπόλοιπων σηράγγων της Εγνατίας Οδού και του υπόλοιπου Εθνικού Οδικού Δικτύου της χώρας. Επιπλέον δεν παρουσιάστηκε καμία εναλλακτική ασφαλής λύση γεγονός που προκαλεί τη δίκαιη αντίδραση των επαγγελματιών που ζητούν ασφαλή και άμεση λύση.
Στην προσπάθεια του Υφυπουργού κ. Ταχιάου να μεταθέσει τις ευθύνες της κυβέρνησής του και του Υπουργείου του στο παρελθόν, σαν να μην κυβερνάει η ΝΔ εδώ και επτά χρόνια η Κατερίνα Νοτοπούλου απάντησε: «Αν το σχέδιό σας ήταν η παραχώρηση της Εγνατίας το 2026, οφείλατε να έχετε ολοκληρώσει τα έργα πιστοποίησης των σηράγγων. Ή επειδή πιστεύω πως στην απάντησή σας θα πείτε ότι τα έργα αυτά ήταν στο πλαίσιο διαγωνισμού ΤΑΙΠΕΔ, οφείλατε να έχετε προβλέψει εναλλακτικό σχέδιο γι’ αυτές τις μεταφορές, είτε με άλλο δίκτυο είτε με ασφαλείς λύσεις όπως αναφέρεται σε έγγραφο του Υπουργείου σας και να έχετε δεσμεύσει τον παραχωρησιούχο- στον οποίο καταβάλατε αποζημίωση γι’ αυτά τα έργα- σε χρονοδιάγραμμα, ώστε να λειτουργεί ο αυτοκινητόδρομος με ασφάλεια. Δεν κάνατε τίποτα από τα δύο και το χειρότερο, εμπαίζετε τους επαγγελματίες, γιατί στέλνετε 12 μέρες μετά έγγραφο, να προτείνουν εναλλακτικές οδούς όταν ξέρετε, ότι από το 2016 (Ν. 4388/2016) ισχύει απαγόρευση χρήσης- και σωστά- για όλα τα οχήματα άνω των 3,5 τόνων στην Παλαιά Εθνική Οδό Κοζάνης-Αλεξάνδρειας για λόγους ασφαλείας. Αντί για σχέδιο ασφάλειας και εναλλακτική λύση όμως, η κυβέρνηση της ΝΔ εμπαίζει κατάμουτρα τους επαγγελματίες ενώ το μόνο σχέδιο που είχε ήταν η αύξηση των διοδίων από την πρώτη κιόλας ημέρα της νέας χρονιάς.
Η Κατερίνα Νοτοπούλου, θύμισε στον κ. Ταχιάο, πως η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν αυτή που φρόντισε να μη γίνει μια ληστρική παραχώρηση της ΕΓΝΑΤΙΑΣ οδού. «Ποιες κυβερνήσεις ήταν αυτές που έκαναν απευθείας αναθέσεις χωρίς διαγωνισμούς δισεκατομμυρίων ευρώ για σήραγγες που παραδόθηκαν τελικά χωρίς να έχουν γίνει τα κατάλληλα έργα»; τόνισε.
Ο κ. Ταχιάος, επιδίδεται σε αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα είπε η Κ. Νοτοπούλου. Να παραδίδει δηλαδή σε ιδιώτες οποιοδήποτε δημόσιο οργανισμό αναλαμβάνει να διοικήσει, αδιαφορώντας για τις συνέπειες στην καθημερινότητα των συμπολιτών μας. Ένα Μετρό Θεσσαλονίκης που ανοιγοκλείνει η λειτουργία του σαν το «διακόπτη του γραφείου» του, ένα flyover που ξεκίνησε με προχειρότητα και χωρίς σχεδιασμό και κάλεσε τον Υφυπουργό να δώσει επιτέλους ασφαλή λύση στο ζήτημα τροφοδοσίας της Βόρειας Ελλάδας, χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης έργων, πιστοποίηση των έργων ασφάλειας, λύση στο πρόβλημα έστω την ύστατη στιγμή, «έστω πριν φύγετε».
Συζητήθηκε σήμερα στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας η πρόταση του υπουργού Ανάπτυξης κ. Θεοδωρικάκου για την αντικαταστάτρια της κ. Στρατινάκη στην Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή, μετά την παραίτηση της τελευταίας λόγω της εμπλοκής της στην υπόθεση Παναγόπουλου . Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο Τομεάρχης Διαφάνειας και Βουλευτής Χανίων Παύλος Πολάκης «σήμερα ο κ. Θεοδωρικάκος την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια. Το πρωί βγήκε σε κανάλι, τώρα έπρεπε να είναι εδώ. Αλλά ήξερε τι θα ακούσει για την εκλεκτή του, κ. Στρατινάκη. Αποδείχθηκε ότι όλα όσα είχαμε αποκαλύψει ως Τομέας Διαφάνειας την περίοδο του «Σκοιλ Ελικικου» και τα οποία η αδέκαστη Ελληνική Δικαιοσύνη τα είχε «συρταρώσει», ήταν πραγματικότητα. Ο σύζυγος της κ. Στρατινάκη, την περίοδο που αυτή ήταν Γενική Γραμματέας στο υπουργείο Εργασίας, υπέγραψε σειρά συμβάσεων με απευθείας αναθέσεις από την ΔΥΠΑ (πρώην ΟΑΕΔ)».
Στη συνέχεια ο Π. Πολάκης τονίζοντας ότι δεν υπάρχει οικογενειακή ευθύνη, ρώτησε ευθέως την προτεινόμενη κ. Μπώλου αν έχει κάποια συγγενική σχέση με τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Παπασταύρου μιας και υπάρχουν σχετικά δημοσιεύματα, για να παραδεχτεί η ίδια αργότερα ότι έχει συγγενική σχέση εξ’ αγχιστείας.
Τέλος, ο Π. Πολάκης ρώτησε την προτεινόμενη κ. Μπώλου τι θα κάνει η Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή για δύο βασικά θέματα. Το πρώτο είναι το ενεργειακό κόστος το οποίο επιβαρύνει νοικοκυριά και επιχειρήσεις και στο οποίο σε μεγάλο ποσοστό οφείλεται η ακρίβεια. Το δεύτερο αφορά στις τριγωνικές συναλλαγές στα σούπερ μάρκετ για τις οποίες ανέφερε ως παράδειγμα την πορεία της φέτας από τον παραγωγό μέχρι τον καταναλωτή: «5 με 6 ευρώ το κιλό ο παραγωγός, 7 ευρώ ο έμπορος που την φέρνει, 13 με 14 ευρώ μια εταιρεία που είναι πριν το ράφι του σούπερ μάρκετ και στο ράφι 15 ευρώ και σου λέει το σούπερ μάρκετ, 10% έχω κέρδος. Μόνο που αυτή η τελευταία εταιρεία που βάζει καπέλο 6 ευρώ, είναι εταιρεία του σούπερ μάρκετ».
We use cookies and similar technologies to improve your experience on our website.
Read our Privacy Policy.
