Στην επετειακή εκδήλωση μνήμης για τον Σωτήρη Πέτρουλα, 61 χρόνια μετά τη δολοφονία του από το δεξιό παρακράτος, συμμετείχε το βράδυ της Τρίτης 21/7 αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αποτελούμενη από την πρόεδρο της ΚΟ του κόμματος, Ρένα Δούρου, την αν. γραμματέα της ΚΕ Νατάσα Γκαρά, τον γραμματέα Οργανωτικού Γ. Μπουλέκο και τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο Θεόφιλο Ξανθόπουλο.
Μετά την κατάθεση στεφάνου στο σημείο της δολοφονίας, στη συμβολή των οδών Σταδίου και Εδουάρδου Λω, η πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Ρένα Δούρου, τόνισε σε δήλωσή της:
«Είμαστε εδώ για τον μάρτυρα, τον ήρωα, τον Σωτήρη Πέτρουλα που δολοφόνησαν οι σκοτεινές δυνάμεις της αποστασίας, η κυβέρνηση της δημοκρατικής εκτροπής στις 21 Ιουλίου πριν από 61 χρόνια, το 1965.
Είμαστε εδώ για “το παλικάρι που πήρε ο Λαμπράκης, που πήρε η λευτεριά”…
Είμαστε εδώ για να απαντήσουμε στον κ. πρωθυπουργό, που πιστεύει ότι τα 17χρονα δεν νοιάζονται για την ιστορία του τόπου, το ’63 ή το ’65, για τη δολοφονία του Λαμπράκη ή του Πέτρουλα.
Απαντάμε ότι οι νέοι μας νοιάζονται για την ιστορία, νοιάζονται για τα εγκλήματα κατά της δημοκρατίας.
Ο αγώνας μας είναι κοινός: Κατά της αδιαφορίας, κατά της άγνοιας, κατά του ιστορικού αναθεωρητισμού. Και δεν έχει ημερομηνία λήξης».
Ερώτηση προς τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, με θέμα την επείγουσα ανάγκη λήψης συγκεκριμένων μέτρων για την αντιμετώπιση του προβλήματος του υπερπληθυσμού στις ελληνικές φυλακές κατέθεσε ο βουλευτής Δράμας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Θ. Ξανθόπουλος. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο Σωφρονιστικό Κατάστημα Δράμας, όπου στις 16-7-2026, κρατούνταν 874 κρατούμενοι, 274 περισσότεροι από την προσφερόμενη χωρητικότητα των 600 θέσεων(υπέρβαση του ανωτάτου ορίου κατά 145,6%).
Μάλιστα η αύξηση του αριθμού των κρατουμένων στις φυλακές Δράμας, υπήρξε αλματώδης το τελευταίο χρονικό διάστημα, με αποτέλεσμα η Ένωση Υπαλλήλων Σ.Κ. Δράμας να επισημαίνει σε πρόσφατη επιστολή της, ότι «η υπερπληρότητα έχει λάβει μόνιμα χαρακτηριστικά και επηρεάζει άμεσα τόσο τις συνθήκες διαβίωσης των κρατουμένων όσο και την εύρυθμη λειτουργία του Καταστήματος…». Στην ίδια επιστολή προστίθεται ότι «η προστασία της ασφάλειας, της νομιμότητας, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της εύρυθμης λειτουργίας των σωφρονιστικών υπηρεσιών αποτελεί ευθύνη όλων και απαιτεί άμεσες αποφάσεις, πριν οι συνέπειες καταστούν μη αναστρέψιμες».
Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Αντεγκληματικής Πολιτικής, στις 16 Ιουλίου 2026 κρατούνταν, συνολικά, 13.766 κρατούμενοι στα Σωφρονιστικά Καταστήματα της χώρας, 3.003 περισσότεροι από την επίσημη χωρητικότητα τους(υπερπλήρωση 127.9%). Την ίδια στιγμή, πενιχρά αποδεικνύονται τα αποτελέσματα ως προς την αποσυμφόρηση από την εφαρμογή του άρ. 59 ν. 5275/2026 για την απόλυση αλλοδαπών.
Όλα αυτά δημιουργούν δυσχερείς συνθήκες κράτησης για τους κρατουμένους με απότοκο την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πιθανές καταδίκες της χώρας μας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ενώ επιδεινώνουν τις συνθήκες εργασίες για το προσωπικό και τα προβλήματα ασφάλειας στις φυλακές, σημειώνει ο βουλευτής.
Με βάση δημοσιευμένα στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Αντεγκληματικής Πολιτικής, στις 16 Ιουλίου 2026 κρατούνταν, συνολικά, δεκατρείς χιλιάδες επτακόσιοι εξήντα έξι (13.766) κρατούμενοι στα Σωφρονιστικά Καταστήματα της χώρας. Δοθέντος ότι η επίσημη χωρητικότητα των ελληνικών φυλακών είναι δέκα χιλιάδες επτακόσιες εξήντα τρεις (10.763) θέσεις, διαπιστώνεται υπέρβαση κατά 3.003 κρατουμένους, ήτοι υπερπλήρωση κατά 127,9%. Πενιχρά, εξάλλου, υπήρξαν τα αποτελέσματα ως προς την αποσυμφόρηση από την εφαρμογή του άρθ. 59 ν. 5275/2026 (απόλυση αλλοδαπών).
Ιδιαίτερα σοβαρό πρόβλημα αντιμετωπίζει το Σωφρονιστικό Κατάστημα (Σ.Κ.) Δράμας καθώς, ενώ διαθέτει χωρητικότητα 600 θέσεων, στις 16.7.2026 κρατούνταν σ’ αυτό 874 κρατούμενοι, δηλ. 274 παραπάνω κρατούμενοι. Συνεπώς, η υπέρβαση του ανώτατου ορίου κρατουμένων ανήλθε στο 145,6%. Μάλιστα, η αύξηση των κρατουμένων υπήρξε το τελευταίο διάστημα αλματώδης καθώς την 1η. 7.2026 κρατούνταν 824, δηλ. σε 15 μόλις μέρες αυξήθηκε ο αριθμός των κρατουμένων κατά 50. Όπως τονίζει σε επιστολή της η Ένωση υπαλλήλων Σ.Κ. Δράμας (16.7.2026) «η υπερπληρότητα έχει λάβει μόνιμα χαρακτηριστικά και επηρεάζει άμεσα τόσο τις συνθήκες διαβίωσης των κρατουμένων όσο και την εύρυθμη λειτουργία του Καταστήματος…» ενώ επισημαίνεται ότι «η προστασία της ασφάλειας, της νομιμότητας, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της εύρυθμης λειτουργίας των σωφρονιστικών υπηρεσιών αποτελεί ευθύνη όλων και απαιτεί άμεσες αποφάσεις, πριν οι συνέπειες καταστούν μη αναστρέψιμες».
Τα παραπάνω δεδομένα δημιουργούν δυσχερείς συνθήκες κράτησης για τους κρατουμένους με απότοκο την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πιθανές καταδίκες της χώρας μας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου δεν πρέπει να αποκλείονται. Την ίδια στιγμή δύσκολες είναι και οι συνθήκες εργασίες για το προσωπικό των Σωφρονιστικών Καταστημάτων ενώ δημιουργούνται και προβλήματα για την ασφάλεια όλων.
Κατόπιν των ανωτέρω,
Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:
Ποια συγκεκριμένα μέτρα προτίθεται να λάβει προκειμένου να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα του υπερπληθυσμού των φυλακών γενικά και, ειδικά, στο Σ.Κ. Δράμας;
Ειδική αγορήτρια στη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας για τον Προσωπικό Βοηθό ήταν σήμερα η βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Έλενα Ακρίτα.
Η δολοφονία του 20χρονου Θοδωρή στο Άργος και τα κρούσματα μισαναπηρισμού, για τα οποία η ηγεσία του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής έμεινε άφωνη, συγκλόνισαν κάθε ευαίσθητο συμπολίτη μας.
Η πολιτική για την αναπηρία κρίνεται στις πραγματικές δυνατότητες που προσφέρει στα Άτομα με Αναπηρία, τόνισε η Έλενα Ακρίτα, στην όντως ισότιμη πρόσβασή τους στην κοινωνική ζωή και όχι απλώς σε ένα σχέδιο νόμου που «χρησιμοποιεί όλες τις σωστές λέξεις».
Κρίνεται στη γνήσια αποϊδρυματοποίηση και ανεξάρτητη διαβίωση, που είναι και η αγωνία όλων των γονιών Ατόμων με Αναπηρία.
Σε αντιδιαστολή με την πρωτοβουλία του Γ. Αυτιά για ευρωπαϊκά χρηματοδοτούμενα γκέτο αναπήρων.
Η Έλενα Ακρίτα ζήτησε η πρόσβαση στον προσωπικό βοηθό να βασίζεται στην πραγματική λειτουργική ανάγκη και στο εξατομικευμένο σχέδιο ζωής, όχι σε άκαμπτες κατηγορίες και ηλικιακά όρια.
Η ανεξάρτητη διαβίωση δεν μπορεί να εξαρτάται από το πότε «τελειώνουν τα χρήματα».
Ζητήθηκε εξάλλου να κατοχυρωθούν με σαφήνεια τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα των προσωπικών βοηθών και να αυξηθούν οι πενιχρές οικονομικές απολαβές τους.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, μαζί με το αναπηρικό κίνημα, στηρίζει κάθε ρύθμιση που διευρύνει δικαιώματα. Πάνω από όλα, απαιτεί το σύστημα να προσαρμόζεται στον ανάπηρο και όχι ο ανάπηρος σε ένα σύστημα διακρίσεων και αποκλεισμών.
Επίκαιρη Ερώτηση προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας κατέθεσε ο Σωκράτης Φάμελλος, βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., αναδεικνύοντας τις κυβερνητικές ευθύνες για την πολυετή καθυστέρηση στην επέκταση του Διυλιστηρίου νερού Θεσσαλονίκης και επισημαίνοντας την απουσία λογοδοσίας και διαφάνειας για την μη υλοποίηση του έργου.
Ο Σωκράτης Φάμελλος υπενθυμίζει ότι η επέκταση του Διυλιστηρίου Νερού Θεσσαλονίκης αποτελεί έργο στρατηγικής σημασίας και υψηλής προτεραιότητας, το οποίο είχε ξεμπλοκαριστεί και δρομολογηθεί ήδη από κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.
Παρά τη σημασία του έργου οι παρατάσεις είναι συνεχείς και δεν υπάρχει χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσής του.
Τονίζει ότι η κυβέρνηση για άλλη μια φορά αποδεικνύεται επικίνδυνα ανεπαρκής και μάλιστα για ένα σημαντικό έργο, που θα στήριζε την ΕΥΑΘ και άρα την οικονομία και την κοινωνία της Θεσσαλονίκης.
Επειδή, οι πολίτες της Θεσσαλονίκης χρειάζονται έργα που ολοκληρώνονται στην ώρα τους, με διαφάνεια, αλλά και υψηλής ποιότητας πόσιμο νερό με χαμηλά τιμολόγια από μία Δημόσια ΕΥΑΘ, ο Σ. Φάμελλος ρωτά:
1.Για ποιους λόγους δεν έχει ολοκληρωθεί η επέκταση του Διυλιστηρίου Νερού Θεσσαλονίκης, παρά το γεγονός ότι το έργο έπρεπε να έχει παραδοθεί το φθινόπωρο του 2024, ποιο είναι σήμερα το πραγματικό ποσοστό υλοποίησης του έργου και ποιος ευθύνεται για την καθυστέρηση;
2.Ποιο είναι το οριστικό και δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης του έργου, τι ρήτρες έχουν επιβληθεί στον ανάδοχο, τι νομικά μέτρα έχει λάβει ήδη η πολιτεία και τι μέτρα θα λάβει για την ακραία παραβίαση της σύμβασης;
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της Επίκαιρης Ερώτησης:
Αθήνα, 17 Ιουλίου 2026
ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος & Ενέργειας
Θέμα: «Μεγάλες κυβερνητικές ευθύνες για την απαράδεκτη πολυετή καθυστέρηση στην επέκταση Διυλιστηρίου νερού της Θεσσαλονίκης»
Η επέκταση του Διυλιστηρίου Νερού Θεσσαλονίκης (Φάση Α2, ΕΕΝΘ) αποτελεί ένα έργο στρατηγικής σημασίας και υψηλής προτεραιότητας, το οποίο είχε δρομολογηθεί ήδη από κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ενταγμένο σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο ασφάλειας νερού και αντιμετώπισης των απαιτήσεων της κλιματικής κρίσης.
Το έργο ήταν ενταγμένο στη στρατηγική «δημόσιου νερού» με προσιτή τιμή για τον καταναλωτή και ισχυρών δημόσιων υποδομών. Στόχευε στον διπλασιασμό παραγωγής νερού ύδρευσης υψηλής ποιότητας και στην ανθεκτικότητα και ασφαλή υδροδότηση της Θεσσαλονίκης και της ευρύτερης περιοχής για δεκαετίες.
Το έργο εντάχθηκε στο ΠΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας με σύμβαση το 2022 και ορίζοντα παράδοσης και λειτουργίας το 2024. Σύμφωνα με τις επίσημες δηλώσεις το έργο θα απέδιδε νερό ύδρευσης για 600.000 καταναλωτές (Ι.Π.) δηλαδή, επιπλέον 150.000 κυβικά μέτρα ημερησίως και θα κάλυπτε όχι μόνο το Πολεοδομικό Συγκρότημα Θεσσαλονίκης αλλά και τις περιοχές Πυλαίας-Χορτιάτη, Ωραιοκάστρου, Μυγδονίας, Θερμαϊκού και προοπτικά της ΠΕ Χαλκιδικής με ύψος σύμβασης 15,2 εκατομμύρια ευρώ. Όμως, το έργο παρουσιάζει συνεχείς παρατάσεις, χωρίς διαφάνεια και χωρίς ένα δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης. Παρά τη διαφήμιση κυβερνητικών στελεχών το έργο είναι στην πράξη σταματημένο, με υλοποίηση κάτω του 20% και άρα υπάρχει καταστρατήγηση των όρων της σύμβασης.
Η κυβέρνηση για άλλη μια φορά αποδεικνύεται επικίνδυνα ανεπαρκής και μάλιστα για ένα σημαντικό έργο, που θα στήριζε την ΕΥΑΘ και άρα την οικονομία και την κοινωνία της Θεσσαλονίκης και από την άλλη ανακοινώνει υποκριτικά χωρική επέκταση αρμοδιοτήτων της ΕΥΑΘ, σε μία περίοδο που η λειψυδρία εξελίσσεται σε εθνική πρόκληση.
Επειδή οι πολίτες της Θεσσαλονίκης δεν χρειάζονται εξαγγελίες και φωτογραφίες Υπουργών αλλά έργα που ολοκληρώνονται στην ώρα τους, με διαφάνεια και υψηλής ποιότητας νερό με χαμηλά τιμολόγια από μία Δημόσια ΕΥΑΘ,
Επειδή η καθυστέρηση ακόμα και σε βασικές υποδομές ύδρευσης δημιουργεί κινδύνους υδατικής ασφάλειας μπροστά στη μεγαλύτερη κρίση που θα κριθούμε να αντιμετωπίσουμε, αυτή της κλιματικής κρίσης,
Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:
1. Για ποιους λόγους δεν έχει ολοκληρωθεί η επέκταση του Διυλιστηρίου Νερού Θεσσαλονίκης, παρά το γεγονός ότι το έργο έπρεπε να έχει παραδοθεί το φθινόπωρο του 2024, ποιο είναι σήμερα το πραγματικό ποσοστό υλοποίησης του έργου και ποιος ευθύνεται για την καθυστέρηση;
2. Ποιο είναι το οριστικό και δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης του έργου, τι ρήτρες έχουν επιβληθεί, τι νομικά μέτρα έχει λάβει ήδη η πολιτεία και τι μέτρα θα λάβει για την ακραία παραβίαση της σύμβασης;
Συνέντευξη του Νίκου Παππά, Γραμματέα της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, στην Εφημερίδα των Συντακτών και στον Νίκο Παπαδημητρίου
Κύρια σημεία:
· Η Κεντρική Επιτροπή έδωσε καθαρή πολιτική κατεύθυνση: Συλλογική ηγεσία, εκλογική προετοιμασία, πολιτική εξωστρέφεια, οργανωτική ανασυγκρότηση. Δεν θα χάσουμε ούτε μία μέρα. Κινητοποιούμε το στελεχικό μας δυναμικό, συγκροτούμε τα ψηφοδέλτια, επικαιροποιούμε το πρόγραμμά μας.
· Υπάρχει ένα μεγάλο πολιτικό δυναμικό που περιμένει από τον ΣΥΡΙΖΑ ένα καθαρό μήνυμα σοβαρότητας και προοπτικής. Αυτό το μήνυμα στέλνουμε. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εδώ. Θα είναι παρών στις εκλογές, μαζί με τους συμμάχους του, με όσους θέλουν και με όσους μπορούν, με το πρόγραμμα και την ιστορία του. Θα είναι στην επόμενη Βουλή και θα είναι πρωταγωνιστής των διεργασιών για το αύριο της Αριστεράς.
· Καλούμε όσους συμπορευτήκαμε και χώρισαν οι δρόμοι μας από το 2023 και μετά να ξανασυναντηθούμε με όρους αυτονομίας στον δρόμο προς τις κάλπες.
· Οι συνεργασίες δεν χτίζονται με προσωπικές μετακινήσεις και ατομικές προσχωρήσεις. Χτίζονται με πολιτική ισοτιμία, δημόσιο προγραμματικό διάλογο και σεβασμό στην αυτοτέλεια κάθε δύναμης. Δυνητικοί σύμμαχοι και δυνάμεις ήταν και είναι έτοιμοι και έτοιμες να συζητήσουν και να συμμαχήσουν μαζί μας. Αλλά μέχρι τώρα υπήρξε αδράνεια – για παράδειγμα, κακώς δεν αξιοποιήθηκε η επιστολή του Νίκου Κοτζιά. Στη θέση της αδράνειας μπαίνει η πρωτοβουλία.
· Όσοι και όσες ανεξαρτητοποιήθηκαν οφείλουν να τις επιστρέψουν στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως έχουν δεσμευθεί ότι θα κάνουν. Φαντάζομαι ότι η ΕΛΑΣ δεν θα καλωσορίσει αυτές τις επιλογές διότι θα δικαιώσει τα σενάρια.
· Ακούω συχνά να μας ρωτούν: «Μα θα πάτε αντιπαραθετικά στον Αλέξη Τσίπρα;». Απαντάμε. Ο Αλέξης Τσίπρας αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ, μιλά για κλείσιμο του ιστορικού του κύκλου, ενώ συνεργάτες του κάνουν λόγο για «τοξικό ΣΥΡΙΖΑ», το κόμμα που έχει δεχθεί βαριές τοξικές επιθέσεις, τόσο το ίδιο όσο και τα στελέχη του. Σε τέτοιες τοποθετήσεις θα απαντάμε. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αυτός που επέλεξε την αντιπαράθεση.
· Τι προτείνουν να κάνουμε με τους έμμεσους φόρους; Να τους μειώσουμε ή να κάνουμε στην άκρη για να επικρατήσει η γραμμή Μητσοτάκη-Πιερρακάκη; Συμφωνούν ή όχι με την πρότασή μας για δημόσια ΔΕΗ και ΕΛΠΕ, για ισχυρό δημόσιο πυλώνα στο τραπεζικό σύστημα; Ποια είναι η θέση τους για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια; Ας μιλήσουμε για τα προγράμματα με ανοιχτά χαρτιά.
Ολόκληρο το κείμενο της συνέντευξης:
Αποχωρήσεις μελών, στελεχών και βουλευτών, κακή δημοσκοπική εικόνα κοκ. Μάλλον πρόκειται για την πιο δύσκολη στιγμή του πολιτικού φορέα από την ίδρυσή του. Με δεδομένο ότι διανύουμε εκλογική χρονιά, ποιες πρέπει να είναι οι πρώτες προτεραιότητες για την ανάταξη του ΣΥΡΙΖΑ; Ποιους στόχους θέτετε και ως νέος γραμματέας;
Η δημοσκοπική εικόνα μας είναι γέννημα μιας πολιτικής που έλεγε το πρωτοφανές και ακατανόητο «μη μας ψηφίζετε». Τώρα το μήνυμα είναι καθαρό. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι στις εκλογές και θα ζητήσει την ψήφο του ελληνικού λαού. Δεν υποτιμούμε τις δυσκολίες. Το αντίθετο. Και είμαστε εδώ να τις αντιμετωπίσουμε. Βάλαμε τέλος στην ασάφεια. Η Κεντρική μας Επιτροπή έδωσε καθαρή πολιτική κατεύθυνση: Συλλογική ηγεσία, εκλογική προετοιμασία, πολιτική εξωστρέφεια, οργανωτική ανασυγκρότηση. Δεν θα χάσουμε ούτε μία μέρα. Κινητοποιούμε το στελεχικό μας δυναμικό, συγκροτούμε τα ψηφοδέλτια, επικαιροποιούμε το πρόγραμμά μας. Η κοινωνία αναζητά απαντήσεις για την ακρίβεια, τη στέγη, την εργασία, το ενεργειακό κόστος, τη στεγαστική και δημογραφική κρίση. Εκεί θα κριθούμε.
Είμαι βέβαιος ότι υπάρχει ένα μεγάλο πολιτικό δυναμικό που περιμένει από τον ΣΥΡΙΖΑ ένα καθαρό μήνυμα σοβαρότητας και προοπτικής. Αυτό το μήνυμα στέλνουμε. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εδώ. Θα είναι παρών στις εκλογές, μαζί με τους συμμάχους του, με όσους θέλουν και με όσους μπορούν, με το πρόγραμμα και την ιστορία του. Θα είναι στην επόμενη Βουλή και θα είναι πρωταγωνιστής των διεργασιών για το αύριο της Αριστεράς.
Καλούμε όσους συμπορευτήκαμε και χώρισαν οι δρόμοι μας από το 2023 και μετά να ξανασυναντηθούμε με όρους αυτονομίας στον δρόμο προς τις κάλπες.
Άρα για να το συμπυκνώσω: Συλλογική ηγεσία, ψηφοδέλτια, συμμαχίες με όσους θέλουν.
Υιοθετείτε την καταγγελία ότι το κύμα ανεξαρτητοποιήσεων των βουλευτών υπακούει στον σχεδιασμό υπέρ άλλου κόμματος; Και αν ναι, γιατί αποχώρησαν μαζικά και απλά μέλη;
Όσοι ανεξαρτητοποιήθηκαν έχουν δηλώσει ότι θέλουν να ενταχθούν στην ΕΛΑΣ. Η ΕΛΑΣ καλεί σε ατομική διαπραγμάτευση και δεν συζητά με συντεταγμένες πολιτικές δυνάμεις. Αυτά είναι γεγονότα και όχι εικασίες.
Η δική μας πολιτική γραμμή δεν άλλαξε, αλλά οι έδρες μετατρέπονται σε προσωπική περιουσία που βγαίνουν στο πολιτικό χρηματιστήριο. Όσοι και όσες ανεξαρτητοποιήθηκαν οφείλουν να τις επιστρέψουν στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως έχουν δεσμευθεί ότι θα κάνουν. Φαντάζομαι ότι η ΕΛΑΣ δεν θα καλωσορίσει αυτές τις επιλογές διότι θα δικαιώσει τα σενάρια. Φαντάζομαι ότι θα απαντήσει και στο αν θα δεχθεί στις τάξεις της, ως υποψήφιους βουλευτές, όσους και όσες ανεξαρτητοποιούνται σήμερα από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Αν θα ενθαρρύνει επιλογές, δηλαδή, οι οποίες απλά καταστέλλουν την κοινοβουλευτική δύναμη ενός άλλου κόμματος.
Τα μέλη άκουγαν μέχρι πρότινος το κόμμα τους να τα καλεί να φύγουν. Βίωσαν μια ακατανόητη αναμονή, μια μεγάλη απογοήτευση. Υπήρξε η αίσθηση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ καθυστερούσε να δώσει καθαρές απαντήσεις. Αυτή η περίοδος, όμως, τελείωσε. Πλέον, υπάρχει καθαρή πολιτική γραμμή, σαφής οργανωτικός σχεδιασμός και συγκεκριμένος εκλογικός στόχος.
Μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. χρειάζεται μια δυναμική πολιτική συμμαχιών; Και αν ναι, προς ποιους;
Η πολιτική των συμμαχιών είναι στρατηγική μας επιλογή. Οι συνεργασίες δεν χτίζονται, όμως, με προσωπικές μετακινήσεις και ατομικές προσχωρήσεις. Χτίζονται με πολιτική ισοτιμία, δημόσιο προγραμματικό διάλογο και σεβασμό στην αυτοτέλεια κάθε δύναμης. Δυνητικοί σύμμαχοι και δυνάμεις ήταν και είναι έτοιμοι και έτοιμες να συζητήσουν και να συμμαχήσουν μαζί μας. Αλλά μέχρι τώρα υπήρξε αδράνεια -για παράδειγμα, κακώς δεν αξιοποιήθηκε η επιστολή του Νίκου Κοτζιά. Στη θέση της αδράνειας μπαίνει η πρωτοβουλία.
Η βάση για αυτές τις συνεργασίες υπάρχει. Οι 10+1 προγραμματικοί μας άξονες αποτελούν ανοιχτή πρόταση διαλόγου. Εκεί θα αναζητήσουμε τη συμπόρευση.
Πριν από λίγες ημέρες, η τοποθέτηση κύκλων της Κουμουνδούρου για την ΕΛΑΣ προκάλεσε αίσθηση για την επιθετικότητά της. Έτσι θα είναι οι σχέσεις των δύο κομμάτων στο εξής;
Θέσαμε συγκεκριμένα ερωτήματα, σας τα ανέφερα και νωρίτερα, και περιμένουμε απαντήσεις.
Ακούω, επίσης, συχνά να μας ρωτούν: «Μα θα πάτε αντιπαραθετικά στον Αλέξη Τσίπρα;». Απαντάμε. Ο Αλέξης Τσίπρας αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ, μιλά για κλείσιμο του ιστορικού του κύκλου, ενώ συνεργάτες του κάνουν λόγο για «τοξικό ΣΥΡΙΖΑ», το κόμμα που έχει δεχθεί βαριές τοξικές επιθέσεις, τόσο το ίδιο όσο και τα στελέχη του. Σε τέτοιες τοποθετήσεις θα απαντάμε. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αυτός που επέλεξε την αντιπαράθεση.
Η δική μας κριτική προς άλλες πολιτικές δυνάμεις αφορά προγραμματικά ζητήματα. Για παράδειγμα, τι προτείνουν να κάνουμε με τους έμμεσους φόρους; Να τους μειώσουμε ή να κάνουμε στην άκρη για να επικρατήσει η γραμμή Μητσοτάκη-Πιερρακάκη; Συμφωνούν ή όχι με την πρότασή μας για δημόσια ΔΕΗ και ΕΛΠΕ, για ισχυρό δημόσιο πυλώνα στο τραπεζικό σύστημα; Ποια είναι η θέση τους για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια; Ας μιλήσουμε για τα προγράμματα με ανοιχτά χαρτιά. Αυτό περιμένει ο κόσμος, αυτό οφείλει να κάνει η Αριστερά.
Κατά τη συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος (εκ των πραγμάτων επί της κυβερνητικής πρότασης, της μόνης θεσμικά υποβληθείσας, λόγω της υπογραφής της από τον προβλεπόμενο βάσει του Κανονισμού της Βουλής αριθμό βουλευτών), ο Βουλευτής Αρκαδίας και Τομεάρχης Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία Γιώργος Παπαηλιού, ως μέλος της Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος, είπε για τα συζητηθέντα υπό αναθεώρηση άρθρα 101 παρ. 3-5, 101 Α΄, 102 και 103, τα εξής:
Α) Τα άρθρα 101 παρ. 3 και 5 και 101 Α΄ μαζί συγκροτούν την αρχιτεκτονική των θεσμικών αντίβαρων έναντι της συγκέντρωσης της εξουσίας.
Β) Άρθρα 101 παρ. 3 και 5 και 101 Α΄:Στο πρώτο προβλέπεται, ότι η διοίκηση του κράτους οργανώνεται σύμφωνα με το αποκεντρωτικό σύστημα. Η διατύπωση είναι σαφής-δεν επιδέχεται πολλών ερμηνειών.
Η πραγματικότητα, όμως, είναι εντελώς διαφορετική, αφού ουσιαστικά τα αποκεντρωμένα κρατικά όργανα περιθωριοποιούνται και αντικαθίστανται από όργανα των υπουργείων.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα παραμένει ένα από τα πιο συγκεντρωτικά κράτη της Ευρώπης.
Η εξουσία, οι πόροι, οι αποφάσεις, οι διοικητικοί μηχανισμοί, συγκεντρώνονται στην Αθήνα, ενώ οι περιφέρειες λειτουργούν ως εκτελεστικοί βραχίονες του κεντρικού κράτους.
Οι δήμοι επιβαρύνονται με ολοένα και περισσότερες αρμοδιότητες, χωρίς τους αντίστοιχους οικονομικούς πόρους.
Έτσι οι τοπικές κοινωνίες μετατρέπονται σε απλούς αποδέκτες αποφάσεων που λαμβάνονται ερήμην τους.
Αυτό δεν είναι αποκέντρωση.
Είναι διοικητικός συγκεντρωτισμός με τοπική διαχείριση αποφάσεων που έχουν ληφθεί κεντρικά και με διαχείριση της οικονομικής υστέρησης, αφού αυτή η διαχείριση-οι αρμοδιότητες δεν συνοδεύεται-δεν συνοδεύονται από πόρους.
Μάλιστα η προτεινόμενη αλλαγή αποτελεί συνέχεια αυτής της ήδη διαμορφωμένης κατάστασης. Περιθωριοποιούνται ουσιαστικά και περαιτέρω τα αποκεντρωμένα κρατικά όργανα και αντικαθίστανται από όργανα των υπουργείων.
Προτείνεται:
Η συνταγματική κατοχύρωση της οικονομικής αυτοτέλειας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, με τρόπο που να μην επιτρέπεται μεταβίβαση αρμοδιοτήτων, χωρίς αντίστοιχη μεταφορά πόρων.
Η ενίσχυση της νησιωτικότητας και της ορεινότητας ως δεσμευτικών αρχών άσκησης δημόσιων πολιτικών.
Και αυτό, διότι η ελληνική περιφέρεια φθίνει-ερημώνει και η χώρα χωρίς ζώσα περιφέρεια παύει και θα παύσει να υφίσταται.
Δεν αρκεί η γενική αναφορά του Συντάγματος.
Χρειάζονται συγκεκριμένες εγγυήσεις ισότιμης πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας, εκπαίδευσης, μεταφορών και ενέργειας και η θεσμοθέτηση ουσιαστικής συμμετοχής των τοπικών κοινωνιών σε αποφάσεις που αφορούν τοπικές υποθέσεις (το περιβάλλον, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τις επενδύσεις κ.α.).
Και αυτό, διότι η δημοκρατία είναι διαρκής συμμετοχή και δεν εξαντλείται στην «κάλπη» κάθε τέσσερα χρόνια.
Η αποκέντρωση είναι μορφή δημοκρατίας, όχι απλή διοικητική τεχνική.
Γ) (Άρθρο 101 Α΄) Το άρθρο 101 Α΄ αφορά τις Ανεξάρτητες Αρχές, που δεν και δεν πρέπει να λειτουργούν ως γραφειοκρατικοί μηχανισμοί, διότι έτσι εξελίσσονται σε «επιτελικό παρακράτος».
Είναι θεσμικά αντίβαρα και οι εγγυήσεις που το ίδιο το Σύνταγμα θέτει έναντι της εκτελεστικής εξουσίας.
Έχει αναγνωριστεί συνταγματικά, ότι υπάρχουν τομείς στους οποίους η κυβέρνηση δεν μπορεί να είναι ταυτόχρονα ελεγκτής και ελεγχόμενος.
Έτσι κατοχυρώθηκαν-«συνταγματοποιήθηκαν» η ΑΔΑΕ, η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, ο Συνήγορος του Πολίτη ως Ανεξάρτητες Αρχές και θεσμοθετήθηκε ένα δεσμευτικό πλαίσιο εγγυήσεων έναντι της κρατικής εξουσίας.
Όμως, κατά τη λειτουργία τους, ιδίως επί της διακυβέρνησης της ΝΔ, ετέθη το ερώτημα, αν υφίσταται πράγματι πολιτική βούληση να υπάρχουν και να λειτουργούν οι Ανεξάρτητες Αρχές, ή απλώς υφίσταται ανοχή, μόνον όταν αυτές συμπλέουν με τις κυβερνητικές επιλογές.
Η πρόσφατη εμπειρία της διακυβέρνησης της ΝΔ αποδεικνύει ότι δεν υφίσταται καν ανοχή.
Ενδεικτικά, όταν η ΑΔΑΕ επιχείρησε να διερευνήσει το σκάνδαλο των υποκλοπών, αντί να ενισχυθεί, στοχοποιήθηκε, αμφισβητήθηκαν η αρμοδιότητά της, η θεσμική της νομιμοποίηση, το κύρος της και προσβλήθηκαν ακόμη και προσωπικά τα στελέχη τους.
Οι Ανεξάρτητες Αρχές είναι πραγματικά ανεξάρτητες μόνον, όταν στην πράξη ελέγχουν την εκτελεστική εξουσία.
Διαφορετικά μετατρέπονται σε διακοσμητικά στοιχεία ενός πρωθυπουργο-κεντρικού κράτους.
Η ανεξαρτησία των εν λόγω αρχών δεν εξαντλείται στον τρόπο επιλογής των μελών τους, αλλά απαιτείται πραγματική θεσμική και λειτουργική αυτονομία, που σήμερα, για την κυβέρνηση της ΝΔ, αποτελούν «είδος εν ανεπαρκεία».
Σε αυτό το πλαίσιο, οικοδομείται ένα μοντέλο υπερσυγκεντρωτικής διακυβέρνησης, ένα «επιτελικό» κράτος, χωρίς αποτελεσματικά αντίβαρα, ένα πρωθυπουργικό σύστημα που επιχειρεί να ελέγξει τη διοίκηση, την ενημέρωση και τους ελεγκτικούς θεσμούς.
Προτείνονται:
Αυξημένες εγγυήσεις διαφάνειας κατά την επιλογή των μελών των Ανεξάρτητων Αρχών, δημόσιες ακροάσεις, αιτιολογημένες αποφάσεις, πλήρης κοινοβουλευτικός έλεγχος, θεσμική και οικονομική αυτοτέλεια.
Απαγόρευση της αποδυνάμωσής τους, μέσω των προϋπολογισμών της και νομοθετικών παρεμβάσεων που περιορίζουν εκ των υστέρων τις ελεγκτικές αρμοδιότητές τους.
Θεσμοθέτηση υποχρεωτικής ετήσιας λογοδοσίας τους ενώπιον της Ολομέλειας της Βουλής-της Εθνικής Λαϊκής Αντιπροσωπείας, αφού ανεξαρτησία δεν σημαίνει έλλειψη λογοδοσίας, αλλά λογοδοσία στο Λαό και όχι στην εκτελεστική εξουσία.
Εκτός των άλλων αντιπαραθέσεων, η μεγάλη αντιπαράθεση της εποχής μας εξακολουθεί να είναι μεταξύ κέντρου και περιφέρειας.
Είναι μεταξύ της δημοκρατικής διάχυσης της εξουσίας και της υπερσυγκέντρωσής της, μεταξύ θεσμικών αντιβάρων και μονοπώλησης των αποφάσεων κεντρικά, μεταξύ κοινωνικής συμμετοχής και διοικητικού συγκεντρωτισμού.
Το κράτος δικαίου δεν είναι διαδικαστική λεπτομέρεια αλλά ο πυρήνας της δημοκρατίας, η οποία δεν φοβάται τη λογοδοσία-τους ελέγχους και δεν τους αντιμετωπίζει ως εμπόδιο.
Η συνταγματική αναθεώρηση δεν πρέπει να γίνει εργαλείο κομματικών σχεδιασμών και να μετατραπεί σε πεδίο ιδεολογικής ηγεμονίας μιας πρόσκαιρης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας.
Οφείλει να απαντήσει στη μεγάλη κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών έναντι των θεσμών.
Η απάντηση σ΄ αυτή την κρίση δεν μπορεί να είναι περισσότερη συγκέντρωση εξουσίας, αλλά περισσότερη δημοκρατία, περισσότερη λογοδοσία, περισσότερη αυτοδιοίκηση, περισσότερη συμμετοχή των πολιτών. περισσότερη ανεξαρτησία των ελεγκτικών μηχανισμών.
Αυτό είναι το προοδευτικό-δημοκρατικό στοίχημα της εποχής μας.
Δ) Το Σύνταγμα συμπυκνώνει κοινωνικούς συσχετισμούς, αποτελώντας το πλαίσιο εγγύησης της λαϊκής κυριαρχίας έναντι των τάσεων συγκέντρωσης της εξουσίας. Η δημοκρατική νομιμοποίηση του συνταγματικού κειμένου δεν εξαντλείται στη διαδικασία δημιουργίας του αλλά επεκτείνεται και στην κοινωνική λειτουργία του.
Υπό αυτή την οπτική, η αναθεώρηση δεν μπορεί να εκλαμβάνεται ως εργαλείο διοικητικής αποτελεσματικότητας αποκομμένο από τις εγγυήσεις του κοινωνικού κράτους. Το άρθρο 25 παρ. 1 του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνει την αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου, λειτουργεί ως ερμηνευτικό πλαίσιο για κάθε μεταβολή του συνταγματικού οικοδομήματος. Η οργανωτική αποτελεσματικότητα του κράτους δεν μπορεί να τίθεται υπεράνω της προστασίας των δημοσίων αγαθών, της δημοκρατικής συμμετοχής και της κοινωνικής αλληλεγγύης.
Η κυβερνητική πρόταση αναθεώρησης κινείται προς την κατεύθυνση ενός περισσότερο ευέλικτου και λειτουργικού διοικητικού μοντέλου, με έμφαση στην αξιολόγηση. Ωστόσο, εγείρεται το ερώτημα κατά πόσον η θεσμική ευελιξία συμβιβάζεται με την ανάγκη διατήρησης των εγγυήσεων που συγκροτούν τον πυρήνα του μεταπολιτευτικού κοινωνικού συμβολαίου.
Ε) (Άρθρο 102): Το άρθρο 102 αποτελεί έναν από τους θεμελιώδεις πυλώνες της δημοκρατικής αποκέντρωσης στην ελληνική συνταγματική τάξη. Η τοπική αυτοδιοίκηση πρέπει να εκλαμβάνεται και είναι μορφή λαϊκής συμμετοχής και κοινωνικού ελέγχου της δημόσιας εξουσίας, μη αποτελώντας απλή διοικητική τεχνική, αλλά μηχανισμό εμβάθυνσης της δημοκρατίας.
Συνδέεται οργανικά με την αρχή της εγγύτητας, με την άμεση συμμετοχή των πολιτών στη λήψη αποφάσεων και με την τοπική δημοκρατία-κρίσιμα αντίβαρα στις συγκεντρωτικές τάσεις του κράτους και της αγοράς.
Επιπλέον, κάθε αναθεώρηση του άρθρου 102 πρέπει να ενισχύει και όχι να αποδυναμώνει την κοινωνική αποστολή της αυτοδιοίκησης.
Τα τελευταία χρόνια αναδείχτηκε μια ιδιαίτερη εκδοχή αποκέντρωσης: η μεταφορά αρμοδιοτήτων χωρίς αντίστοιχη μεταφορά πόρων. Η πρακτική αυτή οδήγησε σε μια ιδιότυπη ιδιωτικοποίηση δημόσιων λειτουργιών και σε αυξανόμενες περιφερειακές ανισότητες.
Η οικονομική αυτοτέλεια των ΟΤΑ δεν μπορεί να μετατρέπεται σε μηχανισμό φορολογικής αυτονόμησης που επιβαρύνει δυσανάλογα τις τοπικές κοινωνίες. Ιστορικά, η αρχή της εθνικής αναδιανομής και της κοινωνικής αλληλεγγύης μεταξύ πλουσιότερων και φτωχότερων περιοχών αποτελεί την προμετωπίδα του κοινωνικού κράτους, σκοπός του οποίου αποτελεί η κοινωνική και περιφερειακή συνοχή.
Επομένως, η συνταγματική κατοχύρωση της αυτοδιοίκησης πρέπει να συνοδεύεται από ισχυρή κρατική ευθύνη χρηματοδότησης των τοπικών δομών, ώστε να μη μετατρέπεται σε μηχανισμό μετακύλισης του κόστους των κοινωνικών υπηρεσιών προς τους πολίτες.
Η τοπική αυτοδιοίκηση διαχειρίζεται κρίσιμα κοινωνικά αγαθά, όπως η ύδρευση, τα απορρίμματα, οι κοινωνικές υπηρεσίες, ο πολιτισμός, η προσχολική αγωγή. Η συνταγματική αποστολή της δεν μπορεί να περιορίζεται σε λογικές μεγαλύτερης οικονομικής ευελιξίας ανταποδοτικότητας και επιχειρηματικής αποτελεσματικότητας.
Το κοινωνικό κράτος δεν συγκροτείται αποκλειστικά μέσω της κεντρικής διοίκησης, αλλά και μέσω της τοπικής αυτοδιοίκησης από ένα πλέγμα θεσμών που διασφαλίζουν την καθολική πρόσβαση στα δημόσια αγαθά.
Οι ΟΤΑ αποτελούν θεσμό λαϊκής κυριαρχίας και κοινωνικής αλληλεγγύης.
Η ενίσχυση της συμμετοχικής δημοκρατίας, των τοπικών δημοψηφισμάτων, του κοινωνικού ελέγχου, των δημοτικών επιχειρήσεων και της διαφάνειας στη διαχείριση των πόρων θα συνιστούσε μία προοδευτική κατεύθυνση αναθεώρησης.
Αντιθέτως, η μετατροπή των ΟΤΑ σε ημιαυτόνομους οικονομικούς οργανισμούς, με αυξημένη εξάρτηση από ιδιωτικά κεφάλαια και ανταποδοτικά τέλη, θα απομάκρυνε τον θεσμό από τον δημοκρατικό προορισμό του.
Βάσει αυτών, στην αναθεώρηση του άρθρου 102 θα μπορούσε να προβλεφθεί, η ενίσχυση της συμμετοχικής δημοκρατίας, η διασφάλιση επαρκούς κρατικής χρηματοδότησης, η αποτροπή της ιδιωτικοποίησης βασικών κοινωνικών υπηρεσιών και η κατοχύρωση ισχυρότερων μηχανισμών κοινωνικού ελέγχου και λογοδοσίας.
Σε διαφορετική περίπτωση, υπάρχει ο κίνδυνος η αποκέντρωση να λειτουργήσει ως όχημα αποδόμησης του κοινωνικού κράτους και μεταφοράς βαρών από το κεντρικό κράτος στις τοπικές κοινωνίες.
ΣΤ) (Άρθρο 103):Η κατοχύρωση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων δεν αποτελεί ούτε ιστορική τυχαιότητα, ούτε συντεχνιακή παραχώρηση. Αντιθέτως, συνιστά θεσμική κατάκτηση έναντι των πρακτικών κομματικής χειραγώγησης της διοίκησης.
Η «Πλατεία Κλαυθμώνος» δεν αποτελεί απλώς ιστορικό σύμβολο, αλλά μνημείο μιας περιόδου κατά την οποία κάθε κυβερνητική αλλαγή συνοδεύονταν από μαζικές απολύσεις και αντικαταστήσεις υπαλλήλων με κομματικά κριτήρια. Η θεσμοθέτηση της μονιμότητας υπήρξε απάντηση στην αυθαιρεσία της εκτελεστικής εξουσίας και προϋπόθεση για τη συγκρότηση μιας επαγγελματικής, ουδέτερης και αποτελεσματικής δημόσιας διοίκησης.
Σήμερα, η δημόσια διοίκηση αναγνωρίζεται ως διακριτός πυλώνας του κράτους δικαίου και όχι ως προέκταση της εκάστοτε κυβερνητικής πλειοψηφίας.
Υπό το πρίσμα αυτό, η μονιμότητα δεν προστατεύει πρωτίστως τον υπάλληλο, αλλά τον πολίτη και το δημόσιο συμφέρον. Διασφαλίζεται, ότι ο δημόσιος λειτουργός μπορεί να ασκεί τα καθήκοντά του χωρίς το φόβο πολιτικών αντιποίνων και χωρίς εξάρτηση από κομματικούς μηχανισμούς.
Η κυβερνητική πρόταση για αναθεώρηση του άρθρου 103 κινείται προς την κατεύθυνση της σύνδεσης της μονιμότητας με συστήματα αξιολόγησης και της δυνατότητας οριστικής απομάκρυνσης υπαλλήλων σε περιπτώσεις συστηματικής ανεπάρκειας.
Η επιχειρηματολογία αυτή στηρίζεται στην ανάγκη αποτελεσματικότερου κράτους και λογοδοσίας έναντι των πολιτών. Ωστόσο, το πλαίσιο αξιολόγησης πρέπει να είναι αντικειμενικό, να απαντά στα ποιος αξιολογεί, με ποια κριτήρια και υπό ποιες εγγυήσεις θεσμικής αμεροληψίας;
Όμως η διοικητική αποτελεσματικότητα δεν προϋποθέτει κατ’ ανάγκην την αποδυνάμωση της μονιμότητας. Αντιθέτως, η ύπαρξη σταθερών εργασιακών σχέσεων αποτελεί προϋπόθεση επαγγελματισμού και ανεξαρτησίας.
Η μετατόπιση από τη λογική της θεσμικής εγγύησης στη λογική της διαρκούς επισφάλειας εγκυμονεί τον κίνδυνο επανεμφάνισης μορφών πολιτικής εξάρτησης της διοίκησης. Η αξιολόγηση, όταν δεν συνοδεύεται από αυστηρές εγγυήσεις αντικειμενικότητας, μπορεί να μετατραπεί σε εργαλείο διοικητικού ελέγχου και πειθαρχικής συμμόρφωσης.
Οι θεσμικές εγγυήσεις της δημόσιας διοίκησης δεν αποτελούν τεχνικά ζητήματα, αλλά ουσιώδη στοιχεία της δημοκρατικής οργάνωσης του κράτους. Η ανεξαρτησία των δημοσίων λειτουργών συνδέεται με την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας και της ισότητας των πολιτών ενώπιον της διοίκησης.
Η ουδετερότητα και η αμεροληψία της διοίκησης αποτελεί συστατικό στοιχείο του κράτους δικαίου. Η αποσύνδεση των δημοσίων υπηρεσιών από κομματικές επιρροές υπήρξε ένα από τα σημαντικά προτάγματα-κατακτήσεις της μεταπολίτευσης έναντι των τάσεων συγκέντρωσης της εξουσίας.
Οι νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις του κράτους συχνά παρουσιάζονται ως ουδέτερες τεχνοκρατικές παρεμβάσεις, ενώ στην πραγματικότητα μεταβάλλουν τον συσχετισμό μεταξύ αγοράς, κοινωνίας και δημοσίου χώρου. Η αποδυνάμωση των θεσμικών εγγυήσεων για τους δημόσιους λειτουργούς ενδέχεται να υπονομεύσει την ίδια τη δυνατότητα άσκησης κοινωνικών πολιτικών.
Η μονιμότητα εμφανίζεται και είναι έκφανση της αρχής της θεσμικής συνέχειας του κράτους. Δεν πρόκειται για ατομικό εργασιακό προνόμιο. Η συνταγματική προστασία των δημοσίων υπηρεσιών συνδέεται με τη διασφάλιση των κοινωνικών δικαιωμάτων και της καθολικής πρόσβασης στα δημόσια αγαθά.
Οι μεταρρυθμίσεις της διοίκησης οφείλουν να υπηρετούν την αποτελεσματικότητα, χωρίς να θίγουν τον πυρήνα των συνταγματικών εγγυήσεων, δεδομένου μάλιστα, ότι η αναζήτηση μεγαλύτερης ευελιξίας μπορεί να οδηγεί σε αποδιάρθρωση της διοικητικής ουδετερότητας.
Η υπεράσπιση της μονιμότητας δεν συνεπάγεται άρνηση της αντικειμενικής αξιολόγησης, ή ανοχή στη διοικητική αναποτελεσματικότητα.
Ζ) Η αναθεώρηση των άρθρων 102 και 103 αναδεικνύει δύο διαφορετικές αντιλήψεις για το κράτος και τη δημοκρατία.
Η πρώτη αντιλαμβάνεται το κράτος κυρίως ως μηχανισμό αποτελεσματικής διαχείρισης, βάσει της οποίας η ευελιξία, η ανταγωνιστικότητα και η αξιολόγηση συνιστούν υπέρτατες αξίες.
Η δεύτερη, αντιμετωπίζει το κράτος ως θεσμική έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας και ως εγγυητή των κοινωνικών δικαιωμάτων και των δημοσίων αγαθών.
Υπ΄ αυτή την οπτική, η τοπική αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να μετατραπεί σε μηχανισμό ιδιωτικοποίησης κοινωνικών υπηρεσιών, ούτε η δημόσια διοίκηση να επανέλθει σε καθεστώς εξάρτησης από την εκτελεστική εξουσία.
Η συνταγματική αναθεώρηση δεν αποτελεί απλή τεχνική μεταρρύθμιση, αλλά συνιστά επιλογή για τη δημοκρατία του 21ου αιώνα.
Η ΝΔ την εργαλειοποιεί και την εξευτελίζει. Την υποτάσσει στους πρωθυπουργικούς σχεδιασμούς.
Γι΄ αυτό δεν πρόκειται να συμπράξουμε σ΄ αυτές τις επιδιώξεις της.
Έπειτα από επτά χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, το «ελληνικό καλοκαίρι» μετατρέπεται σε προνόμιο για λίγους.
Η νέα έρευνα του Ινστιτούτου ΕΝΑ και της Prorata είναι αποκαλυπτική: η ακρίβεια αποτελεί το μεγαλύτερο πρόβλημα για το 69% των πολιτών, το 64% ζει από μήνα σε μήνα και έξι στους δέκα δεν θα πάνε φέτος διακοπές επειδή απλώς δεν μπορούν να τις πληρώσουν.
Η κυβέρνηση μας έλεγε ότι “Greek Summer is a State of Mind”. Η πραγματικότητα είναι το ρεκόρ αφίξεων για τους επισκέπτες και το απαγορευτικό κόστος για τους ίδιους τους Έλληνες.
Οι εργαζόμενοι και οι οικογένειες βλέπουν το εισόδημά τους να εξανεμίζεται σε σούπερ μάρκετ, ενοίκια, λογαριασμούς και μετακινήσεις, με αποτέλεσμα οι διακοπές να μετατρέπονται σε πολυτέλεια.
Πρόκειται για το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που κάνει την ξεκούραση πολυτέλεια.
Ο κ. Μητσοτάκης δεν μπορεί να κρύψει ότι επί των ημερών του ολοένα και περισσότεροι Έλληνες μένουν πίσω, αποκλεισμένοι ακόμη και από το αυτονόητο δικαίωμα σε λίγες ημέρες ξεκούρασης.
Δήλωση της Ρένας Δούρου Προέδρου της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ με αφορμή την επέτειο του Αττίλα στην Κύπρο
Σαν σήμερα, πριν από 52 χρόνια ξεκινούσε ο “Αττίλας”, η παράνομη τουρκική εισβολή στην Κύπρο, με την ανάμειξη των ΗΠΑ και το πρόσχημα που είχε προσφέρει στην Τουρκία, πέντε μέρες νωρίτερα, το προδοτικό πραξικόπημα κατά του Προέδρου Μακαρίου με τη σφραγίδα της Ελληνικής δικτατορίας και της ΕΟΚΑ Β’. Ο απολογισμός ήταν τραγικός: χιλιάδες νεκροί, τραυματίες, αγνοούμενοι ακόμη και σήμερα, κατάληψη εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας καθώς και πάνω από 200.000 πρόσφυγες. Μια πληγή που παραμένει ανοικτή ως σήμερα καθώς συνεχίζονται η παράνομη στρατιωτική κατοχή και η διχοτόμηση του νησιού ενώ δυστυχώς η ΕΕ έχει καταστήσει την Τουρκία απαραίτητο εταίρο των αμυντικών της προγραμμάτων.
Η διπλωματική κινητικότητα των τελευταίων ημερών ενόψει της επίσκεψης του Αντόνιο Γκουτιέρεζ, ΓΓ του ΟΗΕ, στην Κύπρο, 16 χρόνια μετά από εκείνη του Μπαν Κι Μουν, επαναφέρει επιτακτικά την ανάγκη της επανεκκίνησης των διαπραγματεύσεων. Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ παραμένει προσηλωμένος στη θέση της επανεκκίνησης των συνομιλιών για δίκαιη και βιώσιμη λύση, που θα στηρίζεται στα όσα αποφασίστηκαν στο Κρανς Μοντανά, που ατυχώς δεν προχώρησαν λόγω της αδιάλλακτης στάσης της Τουρκίας καθώς και στη βάση των αποφάσεων του ΟΗΕ, προς όφελος του συνόλου του κυπριακού λαού, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.
Για μια λύση που θα στηρίζεται στη βάση διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, με πολιτική ισότητα, μία ιθαγένεια, μία κυριαρχία και μία διεθνή προσωπικότητα, χωρίς εγγυήσεις τρίτων και τουρκικά κατοχικά στρατεύματα. Τη μόνη λύση στη βάση του διεθνούς δικαίου που μπορεί να τερματίσει πραγματικά το κεφάλαιο του «Αττίλα» μακριά από επικίνδυνες, για τα συμφέροντα του νησιού, ευθυγραμμίσεις στο πλαίσιο συμμαχιών που υπηρετούν συμφέροντα τρίτων όπως, ενδεικτικά, το Ισραήλ, που πρωταγωνιστεί στη γενοκτονία κατά των Παλαιστινίων στη Γάζα και των ΗΠΑ που συνεχίζουν τον πόλεμο κατά του Ιράν, αποσταθεροποιώντας το σύνολο της περιοχής.
Σημεία από τη συνέντευξη του αναπλ. εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία Δημήτρη Μελίδη, στην ERT News και τον δημοσιογράφο Φάνη Παπαθανασίου
Για τις αποχωρήσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ
-Τα τωρινά γεγονότα μπορεί να αποτελέσουν τελικώς κάτι θετικό για τον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ. Γιατί το λέω αυτό; Τα κόμματα υπάρχουν για να κατεβαίνουν στις εκλογές. Αλλιώς δεν υπάρχει λόγος να υπάρχουν. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ αρχικά ξεκίνησε με μια σωστή θέση που αφορούσε την ενότητα των προοδευτικών δυνάμεων. Επιμείναμε για αρκετούς μήνες, κάποια στιγμή έγινε φανερό ότι στις υπόλοιπες προοδευτικές δυνάμεις δεν υπήρχε καμία διάθεση για συνεργασία, είτε από το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Αριστερά παλαιότερα, είτε από το φορέα του κ. Τσίπρα τώρα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία είναι ένα κόμμα το οποίο στις εκλογές -δηλαδή στις κάλπες και όχι στις δημοσκοπήσεις- μέχρι και σήμερα δεν έχει χάσει ποτέ τη δεύτερη θέση, είναι το κόμμα το οποίο κυβέρνησε τη χώρα πριν τη Νέα Δημοκρατία. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι ένα κόμμα το οποίο δεν έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του, είναι ένα κόμμα το οποίο και σημαντικό στελεχιακό δυναμικό έχει σήμερα, και κυβερνητικό αριστερό πρόγραμμα κοστολογημένο έχει, με λύσεις για όλα τα ζητήματα της χώρας.
Για τις ανεξαρτητοποιήσεις βουλευτών
– Εδώ αρχίζουν τα ζητήματα που αφορούν την πολιτική ηθική και την πολιτική λογική του καθενός. Βλέπουμε να αποχωρούν βουλευτές, η πλειοψηφία τους κιόλας ανεξαρτητοποιείται. Μα ο ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία δεν έχει αλλάξει πολιτικό πρόγραμμα, δεν έχει αλλάξει θέσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ λέει τα ίδια που λέει τα τελευταία χρόνια. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που παραιτούνται, δεν παραιτούνται για κάποιους πραγματικούς πολιτικούς λόγους αλλά για προσωπικούς. Αυτή είναι η ανάγνωση που κάνουμε.
– Ο χώρος του ΣΥΡΙΖΑ προέρχεται από ήττες και το 2019 και το 2023 και αυτές οι ήττες ήταν αποτέλεσμα της έλλειψης αξιοπιστίας προς τους ψηφοφόρους. Οι συμπεριφορές που βλέπουμε τώρα βλάπτουν και τον χώρο συνολικά. Και δεν εννοώ μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, εννοώ συνολικά την προοδευτική παράταξη. Να μου επιτραπεί να πω και ότι βλέπουμε και μια κλιμακωτή παραίτηση, ενώ τα γεγονότα είναι γνωστά εδώ και ημέρες. Αυτή η «χρονοκαθυστέρηση», σήμερα 3 αποχωρήσεις, αύριο μεθαύριο άλλες τόσες κ.λπ., είναι σαν να επιδιώκεται να γίνει η μέγιστη δυνατή ζημιά στο πολιτικό μας κόμμα. Δεν το καταλαβαίνουμε γιατί συμβαίνει.
– Εγώ νομίζω ότι είναι θετικό να μένουν στο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ μόνο όσοι θέλουν και όσοι μπορούν. Είναι ένα κόμμα που έχει στελέχη, έχει και νέα γενιά, έχει και ανθρώπους οι οποίοι είμαστε διατεθειμένοι να προχωρήσουμε το κόμμα στην επόμενη περίοδο και στη νέα εποχή. Από εκεί και μετά, το κλειδί σε τέτοιες περιπτώσεις κρίσης είναι να είσαι θεσμικός και να λειτουργείς με βάση τις καταστατικές διατάξεις και την κοινή πολιτική λογική.
Για την εκλογή προέδρου της ΚΟ και τη συνεδρίαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ
-Όλες οι άμεσα αναγκαίες διαδικασίες μας, και το θεωρώ θετικό αυτό, καθορίστηκαν για το Σάββατο. Θα είναι την ίδια ημέρα η συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, με την παρουσία βέβαια και του Παύλου Πολάκη που επανεντάχθηκε στην ΚΟ, για εκλογή προέδρου Κοινοβουλευτικής Ομάδας και μετά έχουμε τη συνέχιση της Κεντρικής Επιτροπής που ξεκίνησε το προηγούμενο Σάββατο και έχει διακόψει τις εργασίες της για αυτό το Σάββατο, ούτως ώστε να αποφασιστούν όλα τα επιμέρους τεχνικά ζητήματα, και βέβαια να πληρωθούν οι θέσεις που έχουν μείνει κενές. Από εκεί και μετά, με έναν συγκεκριμένο προγραμματισμό θα προχωρήσουμε πιστεύω με μια επιτροπή που θα αφορά στον εκλογικό αγώνα και την προετοιμασία του κόμματος για τις εκλογές, ούτως ώστε το κόμμα να είναι πανέτοιμο όποτε και αν γίνουν.
– Στις δημοσκοπήσεις εμφανίζουμε ένα ποσοστό που κατά τη γνώμη μας είναι πλασματικό. Δεν λέω ότι δεν καταγράφεται αυτό το ποσοστό, όμως αφορά σε μια πολιτική με την οποία λειτούργησε το κόμμα μας τους τελευταίους μήνες και η οποία απέτυχε, εκ των πραγμάτων. Από εκεί και μετά, ο ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία θα δώσει καθαρό πολιτικό στίγμα, με σαφή εξήγηση του προγράμματός του, θα μιλάμε πλέον για το πρόγραμμά μας και τις λύσεις που έχουμε να προτείνουμε και όχι διαρκώς για τα σενάρια τι θα γίνει με ένα άλλο κόμμα ή τι θα κάνει κάποιος που έχει αποχωρήσει από το ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Γιατί αυτό είναι που πλήγωσε πιο πολύ απ’ όλους τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ όλο αυτό το διάστημα, η ακατάσχετη σεναριολογία.
– Θεωρούμε ότι εν όψει των εκλογών θα είμαστε πανέτοιμοι με σκοπό όχι απλώς να μπούμε στη Βουλή που κατά τη γνώμη μας θα το καταφέρουμε, και όχι απλά με ένα οριακό ποσοστό, αλλά με ένα ποσοστό που θα μας δίνει τη δυνατότητα να είμαστε ρυθμιστές των εξελίξεων και των συνεργασιών. Γιατί σε καμία δημοσκόπηση μέχρι σήμερα, όσο κι αν θέλουν ορισμένοι να καταδείξουν άλλα συμπεράσματα, δεν προκύπτει ότι κάποιος μέχρι και σήμερα μπορεί να κερδίσει τη Νέα Δημοκρατία. Η ΝΔ είναι μπροστά σε όλες τις δημοσκοπήσεις με πολύ μεγάλη διαφορά από το δεύτερο κόμμα, όποιο κι αν είναι αυτό. Πριν από μερικούς μήνες η κυρία Κωνσταντοπούλου, ήταν το ΠΑΣΟΚ, τώρα είναι το κόμμα του κυρίου Τσίπρα.
– Δημοκρατικά ο καθένας μπορεί να πάει όπου θέλει. Αυτό που δεν ήταν σωστό από πλευράς πολιτικής ηθικής είναι να είσαι σε ένα κόμμα και να υποστηρίζεις ένα άλλο.
– Αυτή τη στιγμή υπάρχουν στη δημόσια σφαίρα οι υποψηφιότητες της Ρένας Δούρου και του Παύλου Πολάκη. Και οι δύο είναι πάρα πολύ αξιόλογοι σύντροφοι. Εμείς έχουμε πει ότι υπάρχει πάντα στο τραπέζι και η λύση της συλλογικής ηγεσίας. Και όταν λέμε συλλογική ηγεσία, δεν εννοούμε να είναι όλοι μαζί σε ένα ρόλο. Αλλά επειδή υπάρχουν πολλοί ρόλοι στο κόμμα μας αυτή τη στιγμή όπου μπορούν να αξιοποιηθούν τα στελέχη μας, να αναλάβει ο καθένας από έναν συγκεκριμένο ρόλο, ούτως ώστε να είμαστε πανέτοιμοι για τις εκλογές και όλο το στελεχιακό δυναμικό του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, νέα και παλιά στελέχη, να προχωρήσουμε στην επόμενη μέρα, με ενότητα, με το πρόγραμμά μας ως πρόταγμα και όχι πια με αυτή την ακατάσχετη εσωστρέφεια που μας έβλαψε όλο το προηγούμενο διάστημα.
Ο κ. Μητσοτάκης αντί να απολογηθεί για το μεγαλύτερο σκάνδαλο διασπάθισης ευρωπαϊκών αγροτικών πόρων ζητά με θράσος και τα ρέστα! Φτάνει στο πρωτοφανές σημείο να εγκαλεί ακόμη και την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία επειδή τόλμησε να ερευνήσει στελέχη της Νέας Δημοκρατίας.
Αλήθεια, ποιος θα ζητήσει συγγνώμη από τους χιλιάδες έντιμους αγρότες που είδαν τις επιδοτήσεις τους να γίνονται λάφυρο ενός γαλάζιου πελατειακού μηχανισμού; Ποιος θα ζητήσει συγγνώμη από τους Έλληνες φορολογούμενους που καλούνται να πληρώσουν το κόστος των κυβερνητικών επιλογών;
Η αλαζονεία του κ. Μητσοτάκη ξεπερνά κάθε όριο. Με τέσσερις βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν ποινική διερεύνηση και τρεις υπουργούς που οδηγήθηκαν σε παραίτηση για λόγους πολιτικής ευθύνης, επιχειρεί να βαφτίσει την κρίση αθώωση.
Το πρόβλημά του είναι το επιτελικό κράτος που ο ίδιος οικοδόμησε και γι’ αυτό, όσο κι αν προσπαθεί να αντιστρέψει την πραγματικότητα, η μόνη συγγνώμη που οφείλεται είναι του ίδιου προς τον ελληνικό λαό.
Η ετήσια έκθεση της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου δεν αφήνει κανένα περιθώριο υπεκφυγής καθώς καταγράφει τουλάχιστον 359 φερόμενα θύματα άτυπων αναγκαστικών επιστροφών την περίοδο 2023-2025 και επισημαίνει την απουσία αποτελεσματικής διερεύνησης των καταγγελιών, ενώ προειδοποιεί ότι η Ελλάδα απομακρύνεται από τις θεμελιώδεις εγγυήσεις του κράτους δικαίου.
Αντί η κυβέρνηση να απαντήσει στις βαρύτατες αυτές διαπιστώσεις, επιλέγει να νομιμοποιεί πολιτικά μια ολοένα και πιο ακραία αντιμεταναστευτική ατζέντα. Από την άκριτη αποδοχή του νέου Ευρωπαϊκού Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, που μετατρέπει τις χώρες πρώτης υποδοχής σε μόνιμες ζώνες ανάσχεσης, μέχρι τις απαράδεκτες πρωτοβουλίες του κ. Πλεύρη που αμφισβητούν ακόμη και τον πυρήνα του δικαιώματος στο άσυλο επιλέγει συνειδητά την οδό της θεσμικής οπισθοδρόμησης.
Η Ελλάδα αξίζει μια μεταναστευτική πολιτική που να συνδυάζει αποτελεσματική φύλαξη των συνόρων με απόλυτο σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, στα ανθρώπινα δικαιώματα και στο δικαίωμα πρόσβασης στο άσυλο. Όσο η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιλέγει τον δρόμο της ατιμωρησίας και της ακροδεξιάς ρητορικής, τόσο θα βαθαίνει το ρήγμα με το κράτος δικαίου και τις ευρωπαϊκές αξίες που υποτίθεται ότι υπηρετεί.
We use cookies and similar technologies to improve your experience on our website.
Read our Privacy Policy.
