Η Βουλευτής Κοζάνης και Τομεάρχης Τουρισμού ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ. κα. Καλλιόπη Βέττα και η Βουλευτής Τρικάλων κα. Μαρίνα Κοντοτόλη κατέθεσαν Κοινή Κοινοβουλευτική Ερώτηση προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων με θέμα «Οι σοβαρές δυσλειτουργίες της πλατφόρμας του προγράμματος Κοινωνικού Τουρισμού της ΔΥΠΑ, σε συνδυασμό με την αδυναμία του να ανταποκριθεί στις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες, το μετατρέπουν σε έναν μηχανισμό αποκλεισμού χιλιάδων πολιτών από το δικαίωμα στις διακοπές»
Όπως επισημαίνεται στην ερώτηση, την οποία συνυπογράφουν ακόμη 14 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ., οι πάνω από 800.000 αιτήσεις για το πρόγραμμα του Κοινωνικός Τουρισμός 2026, δεν δικαιολογεί πανηγυρισμούς, αλλά αποτυπώνει τη μεγάλη οικονομική πίεση που βιώνουν τα νοικοκυριά. Η αύξηση του κόστους διαμονής, μετακίνησης και διατροφής, σε συνδυασμό με τη μείωση της αγοραστικής δύναμης, καθιστούν τις διακοπές απρόσιτες για πολλές οικογένειες.
Επιπλέον, οι Βουλευτές τονίζουν ότι, παρά τη μαζική συμμετοχή στο πρόγραμμα, η χορήγηση μόλις 300.000 επιταγών (voucher) σημαίνει ότι περισσότεροι από μισό εκατομμύριο από τους πολίτες που υπέβαλαν αίτηση αποκλείονται εξαρχής από τη δυνατότητα στοιχειωδών διακοπών. Αλλά και από τους 300.000 τελικούς δικαιούχους, σημαντικό ποσοστό δεν θα μπορέσει να αξιοποιήσει την παροχή. Ο χαμηλός αριθμός επιταγών που αξιοποιήθηκαν κατά το προηγούμενο έτος , μόλις 132.590 καταδεικνύει την αδυναμία κάλυψης από τον δικαιούχο ακόμα και του απαιτούμενο ποσοστού της ιδιωτικής συμμετοχής του στο Πρόγραμμα.
Ταυτόχρονα, οι σοβαρές δυσλειτουργίες που εμφάνισε και φέτος η ηλεκτρονική πλατφόρμα της ΔΥΠΑ οδήγησαν σε επανειλημμένες παρατάσεις της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων, χωρίς ωστόσο να επιλυθούν ουσιαστικά τα τεχνικά ζητήματα, γεγονός που εγείρει έντονο προβληματισμό σχετικά με το κατά πόσο το πρόγραμμα θα μπορέσει να υλοποιηθεί ομαλά, χωρίς αποκλεισμούς.
Οι Βουλευτές ζητούν απαντήσεις για τους λόγους που η ηγεσία του αρμόδιο Υπουργείου δεν έχει προχωρήσει σε συνολικό επανασχεδιασμό του Προγράμματος Κοινωνικού Τουρισμού και σε διεύρυνση του αριθμού των δικαιούχων, ώστε το Πρόγραμμα να ανταποκρίνεται αποτελεσματικά στις αυξημένες κοινωνικές ανάγκες και να αποτελεί ουσιαστικό μέτρο ανακούφισης.
Επιπλέον, οι Βουλευτές ζητούν να πληροφορηθούν τις άμεσες ενέργειες που θα αναληφθούν από το αρμόδιο Υπουργείο για την άμεση τεχνική αναβάθμιση της πλατφόρμας της ΔΥΠΑ και τη διασφάλιση της αξιόπιστης και απρόσκοπτης λειτουργίας της.
Η ανάγκη ουσιαστικής ενίσχυσης και επανασχεδιασμού του προγράμματος είναι πλέον επιτακτική. Οι διακοπές αποτελούν αναφαίρετο δικαίωμα και κοινωνικό αγαθό για όλους τους πολίτες και όχι προνόμιο για λίγους. Και ο «Κοινωνικός Τουρισμός» δεν μπορεί να λειτουργεί ως μηχανισμός περιορισμένης επιδοματικής διαχείρισης της φτώχειας, αλλά οφείλει να αποτελεί πραγματικό εργαλείο κοινωνικής στήριξης και ισότιμης πρόσβασης όλων των πολιτών στο δικαίωμα της ξεκούρασης και των διακοπών.
Ακολουθεί η Ερώτηση.
Αθήνα, 11 Μαΐου 2026
ΕΡΩΤΗΣΗ Προς την Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων
Θέμα: «Οι σοβαρές δυσλειτουργίες της πλατφόρμας του προγράμματος Κοινωνικού Τουρισμού της ΔΥΠΑ, σε συνδυασμό με την αδυναμία του να ανταποκριθεί στις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες, το μετατρέπουν σε έναν μηχανισμό αποκλεισμού χιλιάδων πολιτών από το δικαίωμα στις διακοπές»
Η κυβέρνηση και η ΔΥΠΑ πανηγυρίζουν για το «ρεκόρ αιτήσεων» στο πρόγραμμα Κοινωνικού Τουρισμού, επιχειρώντας να παρουσιάσουν ως επιτυχία μια κοινωνική πραγματικότητα βαθιάς οικονομικής ασφυξίας που εμποδίζει πάνω από τους μισούς Έλληνες να έχουν πρόσβαση σε διακοπές.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΔΥΠΑ, οι αιτήσεις για το φετινό πρόγραμμα ξεπέρασαν τις 800.000, ενώ από αυτές θα χορηγηθούν μόλις 300.000 επιταγές (vouchers). Δηλαδή, περισσότεροι από μισό εκατομμύριο πολίτες αποκλείονται εξαρχής από μια στοιχειώδη δυνατότητα διακοπών και ξεκούρασης. Ο μεγάλος αριθμός των αιτήσεων αποτυπώνει τη δραματική αδυναμία χιλιάδων νοικοκυριών να ανταποκριθούν ακόμη και στο βασικό κόστος διακοπών, με την Ελλάδα να κατατάσσεται πλέον στις πρώτες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αδυναμία πρόσβασης στις διακοπές, πίσω μόνο από τη Ρουμανία.
O μεγάλος αριθμός αιτήσεων δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο καθώς και κατά το προηγούμενο έτος υποβλήθηκαν 535.864 αιτήσεις, από τις οποίες μέχρι σήμερα έχουν αξιοποιηθεί μόλις 132.590. Το γεγονός αυτό καταδεικνύει ότι το πρόγραμμα δεν λειτουργεί ως αποτελεσματικό κοινωνικό μέτρο ανακούφισης. Ακόμη και για τους τελικούς δικαιούχους, το πρόγραμμα δεν καταφέρνει να προσφέρει ουσιαστική στήριξη ούτε να διασφαλίσει πραγματική πρόσβαση στις διακοπές, καθώς η πλειονότητά τους αδυνατεί να καλύψει το κόστος της ιδιωτικής συμμετοχής. Η αδυναμία αυτή συνδέεται με το αυξημένο κόστος διαβίωσης, για το οποίο η κυβέρνηση της ΝΔ επιλέγει να κλείνει τα μάτια, το οποίο αποδίδεται κυρίως στο κόστος διαμονής (81%), στην ανάγκη κάλυψης άλλων βασικών προτεραιοτήτων (80%), στο κόστος των εισιτηρίων μετακίνησης (62%) και στο κόστος φαγητού (50%).
Παράλληλα, η ηλεκτρονική πλατφόρμα της ΔΥΠΑ εξακολουθεί να παρουσιάζει τις ίδιες με την προηγούμενη χρονιά σοβαρές δυσλειτουργίες, λειτουργώντας αποτρεπτικά και αποκλείοντας μεγάλη μερίδα πολιτών. Σύμφωνα με πλήθος καταγγελιών πολιτών αλλά και σχετική παρέμβαση του Συνηγόρου του Πολίτη, παρατηρήθηκαν και φέτος εκτεταμένα τεχνικά προβλήματα στην ηλεκτρονική πλατφόρμα της ΔΥΠΑ, όπως αδυναμία εισόδου των χρηστών καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, εμφάνιση «λευκής οθόνης» και ανεπαρκής χρόνος σύνδεσης για την ολοκλήρωση των αιτήσεων. Τα προβλήματα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα η ΔΥΠΑ να προχωρήσει σε διαδοχικές παρατάσεις της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων, χωρίς ωστόσο να επιλυθούν τα τεχνικά ζητήματα.
Προβλήματα στην πλατφόρμα υποβολής αιτήσεων για το Πρόγραμμα Κοινωνικού Τουρισμού είχαν καταγραφεί και κατά το προηγούμενο έτος (2025), χωρίς να υπάρξει ουσιαστική, όπως αποδεικνύεται, αναβάθμιση του συστήματος. Τα προβλήματα αυτά είχαμε αναδείξει με την από 18 Ιουνίου 2025 Κοινοβουλευτική μας Ερώτησή προς τους Υπουργούς Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και Τουρισμού, με θέμα: «Τραγική η κατάσταση κατά τη διαδικασία υλοποίησης του προγράμματος “Κοινωνικός Τουρισμός 2025” – Σωρεία προβλημάτων και αποκλεισμοί δικαιούχων», χωρίς ωστόσο, το Υπουργείο Εργασίας να απαντήσει, ενώ το Υπουργείο Τουρισμού δήλωσε αναρμόδιο.
Σε έγγραφα που απέστειλε στην ΔΥΠΑ ο Συνήγορος του Πολίτη υπογραμμιζόταν, μεταξύ άλλων, «ότι η επίκληση δυσλειτουργιών ή ελλείψεων του μηχανογραφικού συστήματος αφορά ζητήματα εσωτερικής λειτουργίας της Διοίκησης και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να αντιτάσσεται στους πολίτες», και ότι η αδυναμία έγκαιρης πρόβλεψης και αντιμετώπισης τεχνικών προβλημάτων από την υπηρεσία δεν μπορεί να οδηγεί σε προσβολή των κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων των πολιτών, στερώντας τους παροχές που συνδέονται με την αξιοπρεπή διαβίωσή τους.
Επειδή ο αυξημένος αριθμός αιτήσεων αποδεικνύει την ανάγκη ουσιαστικής ενίσχυσης του προγράμματος και επανασχεδιασμού και αντανακλά την έλλειψη εναλλακτικών δυνατοτήτων διακοπών για τους αιτούντες,
Επειδή το πρόγραμμα Κοινωνικού Τουρισμού αποδεικνύεται ανεπαρκές μπροστά στις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες, ενώ οι συνεχείς δυσλειτουργίες της πλατφόρμας καταδεικνύουν ότι δεν διασφαλίστηκε ούτε η στοιχειώδης λειτουργικότητα της δημιουργώντας συνθήκες αποκλεισμού και άνισης μεταχείρισης των πολιτών,
Επειδή η μείωση της αγοραστικής δύναμης των πολιτών καθιστά δυσχερή ακόμη και την κάλυψη της ιδιωτικής συμμετοχής στο πρόγραμμα,
Επειδή, όπως επισημαίνει ο Συνήγορος του Πολίτη, η ΔΥΠΑ όφειλε να έχει προβλέψει τη δυσλειτουργία της πλατφόρμας, ενώ η αδυναμία των αιτούντων να εισέλθουν στην πλατφόρμα συνιστά προσβολή των κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων τους
Ερωτάται η αρμόδια Υπουργός:
Γιατί δεν προχώρησε σε συνολικό επανασχεδιασμό του Προγράμματος Κοινωνικού Τουρισμού και σε αύξηση του αριθμού δικαιούχων, ώστε το πρόγραμμα να ανταποκρίνεται στις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες και όχι να λειτουργεί ως πρόγραμμα περιορισμένης επιδοματικής διαχείρισης της φτώχειας; Έχει σκοπό να προχωρήσει άμεσα, μετά και το αυξημένο ενδιαφέρον συμμετοχής, σε αύξηση του αριθμού των προσφερόμενων voucher κοινωνικού τουρισμού 2026;
Ποιες άμεσες ενέργειες προτίθεται να αναλάβει για την αναβάθμιση της ηλεκτρονικής πλατφόρμας, ώστε να διασφαλιστεί στη συνέχεια η απρόσκοπτη και αξιόπιστη λειτουργία της και να μην επαναληφθούν τα προβλήματα της προηγούμενης χρονιάς;
Για ποιο λόγο, παρά τα επαναλαμβανόμενα προβλήματα, τις σχετικές παρεμβάσεις του Συνηγόρου του Πολίτη και τα χρήματα που διατέθηκαν από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, δεν πραγματοποιήθηκε η επαρκής τεχνική αναβάθμιση της πλατφόρμας της ΔΥΠΑ;
Δήλωση της Έλενας Ακρίτα, Τομεάρχη Ισότητας και Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ
Η βία και η τρομοκράτηση απέναντι σε πολίτες που καταγγέλλουν κακοποίηση ζώων δεν μπορεί να γίνει ανεκτή σε μια ευνομούμενη πολιτεία.
Ο εμπρησμός αυτοκινήτου πολίτη στη Λέσβο, που είχε αναδείξει δημόσια την κακοποίηση αλόγων σε πανηγύρια, αποτελεί ευθεία επίθεση στο κράτος δικαίου και στη δημοκρατία.
Η προστασία των ζώων δεν είναι «γραφικότητα» ούτε περιθωριακή ευαισθησία. Ο Τομέας Ισότητας και Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. έχει αναδείξει επανειλημμένα την κακοποίηση ιπποειδών, ζητώντας την εφαρμογή της νομοθεσίας και την παρέμβαση της Πολιτείας.
Η κοινωνία οφείλει να σταθεί στο πλευρό όσων σπάνε τη σιωπή και υψώνουν το ανάστημα απέναντι στην κτηνωδία Η ατιμωρησία δεν μπορεί να γίνει καθεστώς.
Ζητούμε την άμεση διερεύνηση της υπόθεσης, τον εντοπισμό και την παραδειγματική τιμωρία των δραστών, καθώς και την ουσιαστική προστασία του καταγγέλλοντος.
Η μη αντίδραση των Ελληνικών Αρχών απέναντι στο πειρατικό ρεσάλτο των Ισραηλινών δυνάμεων κατά του στολίσκου ειρήνης, 40 μίλια από την Κρήτη αποτελεί “άκρως επικίνδυνη επιλογή που ανοίγει κερκόπορτα · διευκολύνει, αιτιολογώντας την, την πάγια τουρκική επιχειρηματολογία σε βάρος της χώρας μας” σημειώνει η Ρένα Δούρου, βουλεύτρια, Τομεάρχισσα Εξωτερικών της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, σε άρθρο της στην εφημερίδα Documento. “Με την επιλογή της, η κυβέρνηση έστειλε μήνυμα ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να διασφαλίσει έρευνα και διάσωση γύρω από τα νησιά της” εξηγεί στο άρθρο της με τίτλο “Κερκόπορτα απεμπόλησης κυριαρχικών δικαιωμάτων”, παρατηρώντας ότι η επίσημη τοποθέτηση του ελληνικού ΥΠΕΞ ύστερα από “τα συγχαρητήρια που έδωσε την ίδια μέρα ο ισραηλινός ΥΠΕΞ Γίντεον Σάαρ, στην ελληνική κυβέρνηση, αναφερόμενος σε “συντονισμό” μαζί της”…
“Το συγκεκριμένο περιστατικό αποτελεί ευρύτερο σύμπτωμα που υπερβαίνει το δράμα της Γάζας. Φανέρωσε το πόσο επικίνδυνη έχει καταστεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη σε σχέση με αυτά καθαυτά τα συμφέροντα της Ελλάδας”. “Και μόνο για το λόγο αυτόν, η Δεξιά θα έπρεπε να πάψει να έχει την ευθύνη της εξωτερικής πολιτικής της χώρας, χθες”…
Βασικά σημεία του άρθρου
Η εφαρμογή από τη δεξιά κυβέρνηση του επικίνδυνου δόγματος “ο εχθρός του εχθρού μου, φίλος μου”, στην πραγματικότητα απεμπολεί κυριαρχικά δικαιώματα – του δικαιώματος και της υποχρέωσης έρευνας και διάσωσης της Ελλάδας στα δικά της ύδατα.
“Η σημερινή, δεξιά κυβέρνηση, που εδώ και επτά χρόνια, έχει ακυρώσει την πολυδιάστατη, ενεργητική εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, απεμπολεί σιωπηρά, στο όνομα των δήθεν ήρεμων νερών του Αιγαίου, κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας”.
Πλέον στον κατάλογο απεμπόλησης κυριαρχικών δικαιωμάτων, προστέθηκε και το τελευταίο δουλικό “σέρβις” προς την ακροδεξιά κυβέρνηση του Ισραήλ, ανοίγοντας παράλληλα το δρόμο στις πάγιες τουρκικές διεκδικήσεις στο πλαίσιο της αναθεωρητικής ατζέντας της “Γαλάζιας Πατρίδας”. Και δημιουργώντας ένα άκρως επικίνδυνο προηγούμενο…
Το άρθρο της Ρένας Δούρου στο Documento
Κερκόπορτα απεμπόλησης κυριαρχικών δικαιωμάτων
“Η ελληνική κυβέρνηση ζήτησε από την πρεσβεία της Ελλάδας στο Τελ Αβίβ να διαμαρτυρηθεί έντονα στις Ισραηλινές Αρχές σχετικά με την παράνομη ισραηλινή επιθετική ενέργεια που έλαβε χώρα σε περιοχή ευθύνης έρευνας και διάσωσης της Ελλάδας, μεταξύ Κρήτης και Κυθήρων, θέτοντας σε κίνδυνο τις ζωές άοπλων, ειρηνικών ακτιβιστών του στολίσκου που κατευθυνόταν στη Λωρίδα της Γάζας”. Αυτή θα έπρεπε κανονικά να ήταν η αντίδραση της Ελληνικής κυβέρνησης στο ισραηλινό πειρατικό ρεσάλτο, την Πέμπτη 30/4, στα πλοιάρια του στολίσκου της ειρήνης που κατευθυνόταν στη Γάζα, μεταφέροντας ανθρωπιστική βοήθεια για τη Γάζα. Φευ! Σε αντίθεση με τη στάση της κυβέρνησης Μελόνι, που ζήτησε εξηγήσεις από Ισραήλ και Ελλάδα, η πραγματική ανακοίνωση του ΥΠΕΞ, ενώ η πειρατική ενέργεια είχε ολοκληρωθεί, αναφερόταν σε… “ισραηλινή επιχείρηση”, καλούσε σε… “αυτοσυγκράτηση” (!) και “ καθολικό σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου” ενώ… ζητούσε από το Ισραήλ “να αποσύρει τα σκάφη του από την περιοχή”. Μια τοποθέτηση που κατέρρευσε ύστερα από τα συγχαρητήρια που έδωσε την ίδια μέρα ο ισραηλινός ΥΠΕΞ Γίντεον Σάαρ, στην ελληνική κυβέρνηση, αναφερόμενος σε “συντονισμό” μαζί της…
Το συγκεκριμένο περιστατικό αποτελεί ευρύτερο σύμπτωμα που υπερβαίνει το δράμα της Γάζας. Φανέρωσε το πόσο επικίνδυνη έχει καταστεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη σε σχέση με αυτά καθαυτά τα συμφέροντα της Ελλάδας. Η μη αντίδραση των Ελληνικών Αρχών – το Λιμενικό δεν παρείχε καμία συνδρομή σε ανθρώπους ειρηνικούς και άοπλους που κινδύνευαν, εξαιτίας της ισραηλινής επίθεσης, 40 μίλια από την Κρήτη σε περιοχή ευθύνης της Ελλάδας -, δεν ήταν μια ανώδυνη ενέργεια. Αλλά ήταν μια άκρως επικίνδυνη επιλογή που ανοίγει κερκόπορτα · διευκολύνει, αιτιολογώντας την, την πάγια τουρκική επιχειρηματολογία σε βάρος της χώρας μας. Με την επιλογή της, η κυβέρνηση έστειλε μήνυμα ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να διασφαλίσει έρευνα και διάσωση γύρω από τα νησιά της! Η εφαρμογή από τη δεξιά κυβέρνηση του επικίνδυνου δόγματος “ο εχθρός του εχθρού μου, φίλος μου”, στην πραγματικότητα απεμπολεί κυριαρχικά δικαιώματα – του δικαιώματος και της υποχρέωσης έρευνας και διάσωσης της Ελλάδας στα δικά της ύδατα…
Δεν είναι η πρώτη φορά που η σημερινή, δεξιά κυβέρνηση, που εδώ και επτά χρόνια, έχει ακυρώσει την πολυδιάστατη, ενεργητική εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, απεμπολεί σιωπηρά, στο όνομα των δήθεν ήρεμων νερών του Αιγαίου, κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας. Το ίδιο έπραξε στην προκλητική περίπτωση του Oruc Reis, που το 2020 αλώνιζε σε Καστελόριζο και Ρόδο καθώς και στις εξίσου προκλητικές τουρκικές παρενοχλήσεις στις περιπτώσεις του Γαλλικού ωκεανογραφικού L’ Atalante τον Απρίλιο του 2021 κι εκείνη του Ιταλικού ερευνητικού Nautical Geo, τον Σεπτέμβριο του 2021 στην Κρήτη. Με αποκορύφωμα την παρεμπόδιση του ιταλικού ερευνητικού Ievoli Relume στην Κάσο και στην Κάρπαθο τον Ιούλιο του 2024, όταν απέναντι στις τουρκικές απειλές, η κυβέρνηση εγκατέλειψε το δικαίωμα ερευνών και πόντισης καλωδίων σε εθνικά χωρικά ύδατα.
Πλέον στον κατάλογο απεμπόλησης κυριαρχικών δικαιωμάτων, προστέθηκε και το τελευταίο δουλικό “σέρβις” προς την ακροδεξιά κυβέρνηση του Ισραήλ, ανοίγοντας παράλληλα το δρόμο στις πάγιες τουρκικές διεκδικήσεις στο πλαίσιο της αναθεωρητικής ατζέντας της “Γαλάζιας Πατρίδας”. Και δημιουργώντας ένα άκρως επικίνδυνο προηγούμενο… Και μόνο για το λόγο αυτόν, η Δεξιά θα έπρεπε να πάψει να έχει την ευθύνη της εξωτερικής πολιτικής της χώρας, χθες…
Θέμα: «Σοβαρά ερωτήματα για τον εντοπισμό στρατιωτικού θαλάσσιου “drone” στη Λευκάδα και την επάρκεια επιτήρησης της ελληνικής επικράτειας»
Ο εντοπισμός στρατιωτικού τύπου μη επανδρωμένου σκάφους επιφανείας («USV») στη θαλάσσια περιοχή της Λευκάδας δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ένα ακόμη «περίεργο περιστατικό», αλλά προσλαμβάνει διαστάσεις ζητήματος εθνικής ασφάλειας και απαιτεί εκτεταμένη έρευνα και θεσμική ενημέρωση.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, το θαλάσσιο drone εντοπίστηκε από αλιείς κοντά στο Ακρωτήριο Δουκάτο, σε σπηλιά, με τη μηχανή του σε λειτουργία. Αρχικά ρυμουλκήθηκε στο λιμάνι της Βασιλικής και στη συνέχεια -πάντα σύμφωνα με τα δημοσιεύματα- ενεπλάκησαν οι αρμόδιες αρχές, η ΕΥΠ και οι Ένοπλες Δυνάμεις, ενώ τέλος μεταφέρθηκε σε εγκαταστάσεις της Διοίκησης Υποβρυχίων Καταστροφών για εξονυχιστικό έλεγχο.
Ωστόσο, εγείρουν ερωτήματα και προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία οι αντικρουόμενες πληροφορίες αναφορικά με τον οπλισμό και τα τεχνικά χαρακτηριστικά του. Δημοσιεύματα, επικαλούμενα στρατιωτικές πηγές, κάνουν λόγο για σκάφος ουκρανικού τύπου «MAGURA V3» ή «MAGURA V5», με κεραία για την από απόσταση πλοήγηση μέσω δορυφόρου («starlink»), για εντοπισμό χειρόγραφων σημειώσεων, πυροκροτητών και, κατά ορισμένες πληροφορίες, για εκρηκτική ύλη και δυνατότητα μεταφοράς φορτίου έως 300 κιλών, αν και άλλο ρεπορτάζ ανέφερε ότι υπήρχαν πυροκροτητές αλλά όχι εκρηκτικά. Αυτές ακριβώς οι αντιφάσεις καθιστούν επιτακτική την επίσημη ενημέρωση από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.
Ταυτόχρονα, σειρά δημοσιευμάτων συνδέει την υπόθεση με πιθανά σενάρια στόχευσης πλοίων ρωσικών συμφερόντων ή πλοίων που συνδέονται με τη μεταφορά ρωσικού πετρελαίου, ενώ αναφέρεται και πιθανή διαδρομή μέσω Λιβύης.
Ως εκ τούτων:
Επειδή δεν μπορεί να μετατρέπεται η ελληνική επικράτεια, με κυβερνητική σιωπή ή ανοχή, σε πεδίο διέλευσης, στάθμευσης, απόκρυψης «USV» ή ενδεχόμενης εκτέλεσης επιχειρησιακών σχεδιασμών τρίτων χωρών,
Επειδή η ασφάλεια των πολιτών, της ναυσιπλοΐας, των νησιωτικών περιοχών και της τουριστικής δραστηριότητας απαιτεί επιχειρησιακή εγρήγορση και επάρκεια, αλλά και υπεύθυνη ενημέρωση,
Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:
Πότε ενημερώθηκαν το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και το ΓΕΕΘΑ για τον εντοπισμό του θαλάσσιου drone και ποια ακριβώς υπηρεσία έχει την επιχειρησιακή ευθύνη της έρευνας;
Ποια είναι η επίσημη ταυτοποίηση του σκάφους ως προς τον τύπο, τη χώρα κατασκευής, τα συστήματα επικοινωνίας και τηλεχειρισμού και τον εξοπλισμό του;
Έφερε ή όχι εκρηκτική ύλη; Πόσοι πυροκροτητές εντοπίστηκαν και ποια διαδικασία ακολουθήθηκε για την ασφαλή εξουδετέρωση ή αφαίρεσή τους;
Πώς εισήλθε ή μεταφέρθηκε στην ελληνική επικράτεια; Εξετάζεται διαδρομή μέσω Λιβύης, εμπορικού πλοίου ή χερσαίας μεταφοράς; Υπήρξε κενό στην επιτήρηση θαλάσσιων συνόρων, λιμένων ή κρίσιμων παράκτιων περιοχών;
Έχει ζητήσει η ελληνική κυβέρνηση εξηγήσεις από ξένη χώρα ή από άλλους διεθνείς συμμαχικούς φορείς;
Θα ενημερωθεί άμεσα η Βουλή, με διαβαθμισμένη ενημέρωση όπου απαιτείται, για τα πραγματικά περιστατικά και τα μέτρα αποτροπής ανάλογων περιστατικών;
Οι Ερωτώντες Βουλευτές και οι Ερωτώσες Βουλεύτριες
Ο Τομέας και το Τμήμα Διαφάνειας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. εκτιμούν ότι οι σχεδιασμοί και δραστηριότητες που εκτυλίσσονται οργανωμένα από την κυβέρνηση στις λιγνιτικές περιοχές της Κοζάνης, μόνο τυχαίες δεν είναι. Παραβιάζουν κατάφωρα κάθε κανονισμό εκμετάλλευσης δημόσιου ορυκτού κοιτάσματος, αποσκοπούν στην διαπαντός παύση της αξιοποίησής του και υπονομεύουν ευθέως την ενεργειακή επάρκεια και ασφάλεια της χώρας.
Για τον λόγο αυτό, απέστειλαν σήμερα την παρακάτω Κατεπείγουσα Αναφορά-Καταγγελία προς το Σώμα Επιθεώρησης Μεταλλείων Βορείου Ελλάδος, σχετικά με τις καταφανείς και παράνομες παραβιάσεις του Κανονισμού Μεταλλευτικών και Λατομικών Εργασιών (ΚΜΛΕ) από την πλευρά της ΔΕΗ Α.Ε.:
ΠΡΟΣ:
Υπουργείο Περιβάλλοντος & Ενέργειας Γενική Διεύθυνση Σώματος Επιθεωρητών & Ελεγκτών Σώμα Επιθεώρησης Βορείου Ελλάδος, Τμήμα Επιθεώρησης Μεταλλείων
Υπόψιν: Προϊσταμένου αρμόδιου Επιθεωρητή
Κοινοποίηση: – Εισαγγελία Πρωτοδικών Κοζάνης – Αστυνομική Διεύθυνση Νομού Κοζάνης – Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας – Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης
Αθήνα 11-5-2026
ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΑΝΑΦΟΡΑ – ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ
Θέμα:Παράνομες εργασίες της ΔΕΗ στην Κοζάνη και συγκεκριμένα στο ορυχείο Νοτίου Πεδίου και στον ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου
Κυρίες και Κύριοι,
Με βάση την Υπουργική Απόφαση Δ7/Α/οικ. 12050/2223/2011 (ΦΕΚ 1227/Β` 14.6.2011), όπως ισχύει μέχρι σήμερα, η Επιθεώρηση Μεταλλείων είναι αρμόδια να επιβλέπει τις Μεταλλευτικές και Λατομικές εργασίες βάσει του Κανονισμού Μεταλλευτικών και Λατομικών Εργασιών (ΚΜΛΕ). Όσον αφορά στην παρούσα καταγγελία, για τον έλεγχο των πεπραγμένων της ΔΕΗ (και όσων εργασιών ακόμα εξελίσσονται ή θα πραγματοποιηθούν στο μέλλον), από τα δύο Σώματα Επιθεώρησης, αρμόδιο είναι το Σώμα Επιθεώρησης μεταλλείων Βορείου Ελλάδος που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη, στη διεύθυνση Κουντουριώτου 6 & Φωκαίας, Τ.Κ. 54625.
Στο Άρθρο 6 του κανονισμού που έχει τίτλο: «ΓΕΝΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ» και συγκεκριμένα στην παράγραφο 3 αναφέρεται ρητά ότι «οι σχετικές εργασίες, πρέπει να γίνονται με τρόπο ώστε, να μην καταστρέφονται τμήματα του κοιτάσματος που έχουν καταρχήν εμπορεύσιμη ποιότητα, να μην υποβαθμίζεται η ποιότητα του εξορυσσόμενου προϊόντος και να μην απορρίπτονται αξιόλογες ποσότητες χρήσιμων υλικών με τα στείρα, χωρίς να εξασφαλίζεται η δυνατότητα άμεσης ή και μελλοντικής απόληψής τους. Γενικότερα, θα πρέπει να αποφεύγεται κάθε τρόπος κατασπατάλησης ή ευκαιριακής εκμετάλλευσης του κοιτάσματος και η εκμετάλλευση θα πρέπει να διενεργείται ορθολογικά και να στοχεύει στην μεγαλύτερη δυνατή αποληψιμότητα του κοιτάσματος…».
Δεδομένου ότι στον Τομέα 7 του ορυχείου Νοτίου Πεδίου το λιγνιτικό κοίτασμα δεν έχει εξοφληθεί (δεν έχει πιάσει τα εξορυκτικά του όρια), είναι άμεσα απολήψιμο, με υψηλή θερμογόνο δύναμη άρα υψηλή ποιότητα, τροφοδοτεί τον ΑΗΣ Αγ. Δημητρίου και έχει ταυτόχρονα διασύνδεση με την Πτολεμαΐδα 5… και όλα αυτά μετά από δεκαετίες μεταλλευτικής δραστηριότητας στην περιοχή, αποτελούν δημόσια περιουσία αξίας πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ, η ΔΕΗ με σκανδαλώδεις αποφάσεις και πρακτικές προβαίνει στη λεηλασία της περιουσίας αυτής με τα εξής δύο «εγκλήματα» εις βάρος της ενεργειακής επάρκειας και ασφάλειας της χώρας:
Χωροθετεί το έργο της αντλησιοταμίευσης και ειδικότερα του κάτω ταμιευτήρα, επάνω στο αποκαλυμμένο λιγνιτικό κοίτασμα του Ορυχείου Νοτίου Πεδίου. Με βάση αυτό το σχέδιο, η ΔΕΗ Α.Ε θα κατακλύσει με νερό το αποκαλυμμένο λιγνιτικό κοίτασμα του ορυχείου. Σύμφωνα μάλιστα με την Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων της ΔΕΗ, ο κάτω ταμιευτήρας θα έχει χωρητικότητα 10χ106 (δηλαδή 10.000.000) κυβικών μέτρων νερού! Ακολουθεί το σχετικό απόσπασμα από τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων:
Αυτό πρακτικά σημαίνει ολοκληρωτική καταστροφή του άμεσα απολήψιμου κοιτάσματος, αξίας πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ, χωρίς δυνατότητα μελλοντικής απόληψης. Ακολουθούν σχετικές φωτογραφίες, που περιλαμβάνονται στη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων της ΔΕΗ…:
Η λεηλασία θα ολοκληρωθεί με την καταστροφή και καθαίρεση των αυλών Λιγνίτη, των αποληπτών και όλου του εξοπλισμού του ΑΗΣ Αγ. Δημητρίου που συνδέονται άρρηκτα με την αξιοποίηση των λιγνιτικών κοιτασμάτων.
Είναι προφανές ότι όλα τα παραπάνω αντίκεινται στο άρθρο 6 Παρ3 του ΚΜΛΕ, ενώ αβίαστα προκύπτουν μεταξύ άλλων και ποινικές ευθύνες από την οριστική καταστροφή των αποθεμάτων και των ενεργειακών υποδομών από λιγνίτη.
Στο δε Άρθρο 3 του ΚΜΛΕ που έχει τίτλο «ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ», περιγράφεται με σαφήνεια ότι «οέλεγχος της τήρησης των διατάξεων του Κανονισμού, ασκείται από την αρμόδια Επιθεώρηση Μεταλλείων, η οποία στελεχώνεται κατάλληλα και εξοπλίζεται με την απαραίτητη υλικοτεχνική υποδομή, ώστε να δύναται να επιτελέσει το έργο αυτό». Όπως επίσης ότι «η Επιθεώρηση Μεταλλείων οφείλει να επιθεωρεί όλα τα έργα στα οποία εκτελούνται μεταλλευτικές και λατομικές εργασίες και να δίνει τις κατάλληλες εντολές και να επιβάλλει, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, τις από το Νόμο προβλεπόμενες κυρώσεις».
Με την παρούσα σας καλούμε να διενεργήσετε άμεσα ενδελεχή έλεγχο της νομιμότητας των παραπάνω καταγγελιών, να πράξετε τα δέοντα για να σταματήσει κάθε έκνομη ενέργεια εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος και να μας ενημερώσετε σχετικά στην ηλεκτρονική διεύθυνση diafaneias@syriza.gr . Καλείστε επίσης να ενημερώσετε αρμοδίως τις εμπλεκόμενες Αρχές, όπως την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, την Εισαγγελία Πρωτοδικών και την Αστυνομία, για τις δικές τους ενέργειες.
Για τον Τομέα Διαφάνειας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
Ο Τομεάρχης, Παύλος Πολάκης
Για το Τμήμα Διαφάνειας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Ο Συντονιστής, Μάρκος Χατζησάββας
Σημεία από τις παρεμβάσεις της αναπληρώτριας εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Νατάσας Γκαρά, στην εκπομπή «Βράδυ Κυριακής» στο ΕΡΤnews, με τον δημοσιογράφο Δημήτρη Κοτταρίδη
Σενάρια αυτοδιάλυσης δεν είναι στο σχεδιασμό μας, επιδιώκουμε συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων για τη συγκρότηση ενός ισχυρού πόλου
Για την πρόταση προοδευτικής σύμπραξης και τον ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, από πολύ νωρίς, έχει προτάξει την αναγκαιότητα των συνεργασιών, των συγκλίσεων όλων των προοδευτικών δυνάμεων, προκειμένου να στηθεί ένας ισχυρός πόλος, ο οποίος όχι μόνο θα διεκδικήσει την κυβέρνηση, αλλά θα εφαρμόσει και στην πράξη την πολιτική αλλαγή.
Σε καμία περίπτωση εμείς -και υπάρχει απόφαση των συλλογικών μας οργάνων- δεν συζητάμε διάλυση, αυτοδιάλυση. Όλα αυτά τα σενάρια τα οποία έχουν ακουστεί και μπορεί να υπάρχουν στο μυαλό κάποιων δεν είναι στο σχεδιασμό μας. Αντιθέτως, λέμε ότι πρέπει να σεβαστούμε την ιστορική διαδρομή και την αυτοτέλεια των σχηματισμών, των κομμάτων, των δυνάμεων σε αυτή τη φάση και να προχωρήσουμε σε διαδικασίες ανασύνθεσης.
Είναι δεδομένο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θα συμμετέχει στις εκλογές. Αυτό που εμείς επιδιώκουμε είναι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ να συμμετέχει σε έναν ευρύτερο φορέα μέσω συνεργασιών, συγκλίσεων με την παρουσία και του φορέα του Αλέξη Τσίπρα και του φορέα του κ. Κοτζιά, του κ. Κόκκαλη. Έχουμε κάνει ανοιχτή πρόσκληση στο ΠΑΣΟΚ και μάλιστα έχουμε δηλώσει ότι σε αυτή τη συγκυρία είναι πολιτικό και ιστορικό λάθος η επιλογή της αυτόνομης πορείας του.
Μέσα από αυτή τη διαδικασία, αρχικά ενός κοινού ψηφοδελτίου, ενός κοινού φορέα μέσω συγκλίσεων και συνεργασιών, ο επικεφαλής προφανώς θα συζητηθεί μετά από τις προγραμματικές συγκλίσεις, μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες που εμείς γνωρίζουμε να κάνουμε.
Για την οικονομία και τα αναγκαία μέτρα που αρνείται να λάβει η κυβέρνηση
Είναι πάρα πολύ δύσκολα τα πράγματα. Έχουμε συνεχείς ανατιμήσεις σε μια περίοδο κρίσης, αλλά δυστυχώς η κυβέρνηση δεν παίρνει μέτρα τα οποία να είναι αποτελεσματικά, έτσι ώστε να συγκρατηθούν και να μειωθούν οι τιμές, να βοηθηθούν νοικοκυριά και επιχειρήσεις και να μην συντηρείται η ακρίβεια.
Τα επιδόματα των 30, 40 και 50 ευρώ για το δίμηνο, όταν η τιμή της βενζίνης και του πετρελαίου έχει περάσει τα δύο ευρώ δεν βοηθάνε ούτε τις επιχειρήσεις, ούτε τα νοικοκυριά, ούτε τους εργαζόμενους, ούτε κανέναν πολίτη. Αντιθέτως, με αυτές τις επιδοτήσεις συντηρούνται οι τιμές πάρα πολύ ψηλά. Εμείς ήδη έχουμε προτείνει -και δεν κατανοούμε γιατί δεν το συζητάει η κυβέρνηση- να μειωθεί για ένα διάστημα ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στα καύσιμα και ο ΦΠΑ.
Δεν καταλαβαίνουμε γιατί δεν μπαίνει ανώτατο όριο, πλαφόν, στο κέρδος διύλισης. Γιατί δεν εντείνονται οι έλεγχοι σε όλη την εφοδιαστική αλυσίδα. Γιατί δεν λαμβάνονται τέτοια μέτρα όταν όλοι και όλες έχουμε αποδεχθεί ότι όντως έχουμε περίοδο κρίσης; Περίοδο κρίσης η οποία τείνει να γίνει μόνιμη;
Σε ό,τι αφορά το χρέος, να θυμίσουμε ότι από τη διαπραγμάτευση που έκανε ο «κακός» κ. Τσίπρας και η «κακή» κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, ρυθμίστηκε με πολύ χαμηλά επιτόκια και με μακρόχρονη αποπληρωμή. Έκανε την επιλογή ο κ. Μητσοτάκης να αποπληρώσει πρόωρα -ενώ είναι ρυθμισμένη η αποπληρωμή του χρέους- σε μία περίοδο κρίσης, επιβαρύνοντας ουσιαστικά τα παιδιά μας, την οικονομία, την παραγωγή και τα νοικοκυριά, τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες.
Για τις αποκαλύψεις Δημητριάδη σχετικά με το σκάνδαλο των υποκλοπών
Θεωρούμε αρκετά σημαντική την συνέντευξη του κ. Δημητριάδη, διότι ουσιαστικά αποκάλυψε όλο το σκάνδαλο που καταγγέλλουμε τόσο καιρό και έχουμε ακολουθήσει και θεσμικές διαδικασίες, το σκάνδαλο των υποκλοπών. Αποκάλυψε ότι εντολοδόχος ήταν ο κ. Μητσοτάκης. Αποκάλυψε ότι συντόνιζε την ΕΥΠ και το Predator και οι στόχοι ήταν κοινοί. Αποκάλυψε ότι συγκάλυψη έγινε για την οικογένεια και για το κόμμα.
Η απόφαση του Πλημμελειοδικείου, που μίλησε για κατασκοπεία, είναι ένα πάρα πολύ σοβαρό στοιχείο και πρέπει να ελεγχθεί. Γι’ αυτό και λέμε ότι πρέπει να ανοίξει η υπόθεση, η Δικαιοσύνη να λειτουργήσει. Ο κ. Τζαβέλλας είναι εμπλεκόμενος θεσμικά, πρέπει να παραιτηθεί της υπόθεσης. Να ανοίξει η υπόθεση, να λάβουμε απαντήσεις και να πέσει φως στη διερεύνηση αυτού του σκανδάλου. Ομοίως και για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Να σταματήσει η κυβέρνηση να συγκαλύπτει τα σκάνδαλα, να βάζει εμπόδια για να καλύπτει ουσιαστικά τις πομπές της.
Για τις προοδευτικές πολιτικές που απαιτούνται για τη στήριξη της μητέρας
Χρειάζονται πολιτικές οι οποίες να ενισχύουν την οικογενειακή με την επαγγελματική εναρμόνιση. Να υπάρχουν δημόσιες δομές που να στηρίζουν τη μητρότητα αλλά και την φροντίδα, το μεγάλωμα των παιδιών. Να υπάρχουν παιδικοί σταθμοί, να υπάρχουν ολοήμερα προγράμματα. Nα κερδίσουμε επιτέλους, μέσα από προοδευτικές πολιτικές και την εξισορρόπηση, την εξομοίωση του εισοδήματος του μισθού μεταξύ άνδρα και γυναίκας. Και να λύσουμε το θέμα της άδειας μητρότητας και της άδειας ανατροφής. Διότι οι γυναίκες, κυρίως στον ιδιωτικό τομέα, που αποφασίζουν να κάνουν ένα παιδί, στο δεύτερο μήνα μετά τη γέννηση του πρέπει να επιστρέψουν στη δουλειά τους. Και δεν βάζω και το ζήτημα του δημογραφικού και το οικονομικό, όπου πάρα πολλά ζευγάρια δυσκολεύονται για λόγους οικονομικούς να νοικιάσουν σπίτι για να ζήσουν μαζί και να κάνουν και οικογένεια για να μεγαλώσουν ένα παιδί.
«Η αδιαφάνεια, η διασπάθιση δημόσιου χρήματος, οι πελατειακές σχέσεις και η υπονόμευση του κράτους δικαίου, έχουν έναν κοινό παρονομαστή. Την κυβέρνηση Μητσοτάκη». Αυτό τόνισε μεταξύ άλλων στο OPEN, ο βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Χρήστος Γιαννούλης.
«Η αίσθηση ότι ο Δημητριάδης παραιτήθηκε για να καλύψει τον πολιτικό του προϊστάμενο υπήρχε ήδη από την περίοδο της παραίτησής του.
Το ζήτημα των υποκλοπών παραμένει υπαρκτό, με νέες μηνύσεις που αναμένονται ενώ ακολουθεί και το εφετείο της πρωτόδικης απόφασης των 2000 σελίδων την οποία απαξιώνει η κυβέρνηση.
Οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης πρέπει να εκτελούνται, αλλά μπορούν ταυτόχρονα να κρίνονται και να επικρίνονται, όπως στην περίπτωση της αρχειοθέτησης του σκανδάλου των υποκλοπών από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.
Το κράτος δικαίου δεν αφορά μόνο τους θεσμούς και τις ελευθερίες, αλλά παράγει και δημοσιονομικές προοπτικές γιατί καταπολεμά την αδιαφάνεια, τη διαφθορά και τη διασπάθισή δημόσιου χρήματος όπου υπάρχει»
Μήνυμα υπέρ της διαφάνειας, της ουσιαστικής διερεύνησης πολιτικών προσώπων και της ενίσχυσης του κράτους δικαίου έστειλε από την Κομοτηνή ο βουλευτής Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία και νομικός κ. Βασίλης Κόκκαλης, στο πλαίσιο εκδήλωσης με θέμα τη «Διαφθορά και το Οικονομικό Έγκλημα», που διοργάνωσε η Ανεξάρτητη Νομική Κομοτηνής στη Λέσχη Κομοτηναίων.
Ο κ. Κόκκαλης, συμμετέχοντας στην εκδήλωση υπό την ιδιότητά του ως δικηγόρος και μέλος της Εξεταστικής Επιτροπής για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, στάθηκε ιδιαίτερα στο ζήτημα της διερεύνησης πιθανών ποινικών ευθυνών πολιτικών προσώπων, ασκώντας σκληρή κριτική στο ισχύον θεσμικό πλαίσιο.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «δυστυχώς, με το ισχύον νομικό κοινοβουλευτικό πλαίσιο δεν είναι δυνατή η διερεύνηση τυχόν ποινικών αδικημάτων πολιτικών προσώπων και συγκεκριμένα υπουργών», κάνοντας ειδική αναφορά στις «Fast Track» προανακριτικές διαδικασίες για τις υποθέσεις Τριαντόπουλου και Καραμανλή, τις οποίες χαρακτήρισε προβληματικές και αντίθετες στο Σύνταγμα, στο κράτος δικαίου και στον κανονισμό της Βουλής.
Ο κ. Κόκκαλης έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην απαίτηση της κοινωνίας για λογοδοσία και διαφάνεια, τονίζοντας πως «η ελληνική κοινωνία θέλει διαφάνεια, θέλει δικαιοσύνη, και μέχρι στιγμής δεν την έχει δει ούτε στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ». Η συγκεκριμένη αναφορά αποτέλεσε και τον κεντρικό άξονα της παρέμβασής του, συνδέοντας την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ με ένα ευρύτερο αίτημα θεσμικής αξιοπιστίας και αποκατάστασης της εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντι στους θεσμούς.
Παράλληλα, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο θεσμικών παρεμβάσεων σε ό,τι αφορά το άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών, σημειώνοντας ότι οι σχετικές προτάσεις θα ανακοινωθούν από το κόμμα του το επόμενο διάστημα. Ξεκαθάρισε πάντως ότι «το σίγουρο είναι ότι δεν πρέπει το άρθρο 86 να μείνει ως έχει», ενώ υπογράμμισε την ανάγκη για «ενισχυμένη κατά πολύ ουσιαστική εμπλοκή δικαστικών» στις σχετικές διαδικασίες.
Η εκδήλωση συγκέντρωσε το ενδιαφέρον νομικών, φοιτητών και πολιτών, με τη συμμετοχή διακεκριμένων νομικών και εκπροσώπων του δικηγορικού κόσμου, ενώ μετά το τέλος των εισηγήσεων ακολούθησε συζήτηση με το κοινό γύρω από ζητήματα οικονομικού εγκλήματος, πολιτικής διαφθοράς και προστασίας των δημόσιων και ευρωπαϊκών πόρων.
Κοινοβουλευτική Ερώτηση προς τον Υπουργό Υποδομών & Μεταφορών κατέθεσε ο Βουλευτής Μαγνησίας και Τομεάρχης Υποδομών & Μεταφορών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος, αναδεικνύοντας κρίσιμα ζητήματα που αφορούν τις διαδικασίες επιλογής διευθυντικών στελεχών στη ΣΤΑΣΥ. Αφορμή αποτελεί η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας (19.12.2025), με την οποία εγκρίθηκαν είκοσι ένα (21) περιγράμματα θέσεων Διευθυντών και το σχετικό μοντέλο δεξιοτήτων (KRIS). Ωστόσο, από την ανάλυση των σχετικών προβλέψεων προκύπτουν σοβαρές ασάφειες και ελλείψεις που εγείρουν εύλογους προβληματισμούς.
«Στην εν λόγω απόφαση, δεν εξειδικεύονται τα απαιτούμενα ακαδημαϊκά προσόντα για κρίσιμους τομείς, όπως η Συντήρηση, οι Οικονομικές Υπηρεσίες και η Νομική Υπηρεσία, παρά τη φύση και τη βαρύτητα των συγκεκριμένων θέσεων. Παράλληλα, μέχρι σήμερα δεν έχουν προκηρυχθεί ούτε οι μισές από τις προβλεπόμενες θέσεις, ενώ απουσιάζει σαφές και ενιαίο χρονοδιάγραμμα για την πλήρωση του συνόλου των θέσεων ευθύνης. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι εξακολουθούν να κατέχουν διευθυντικές θέσεις εργαζόμενοι χωρίς πανεπιστημιακό τίτλο σπουδών, παρά την έγκριση σχετικού προσοντολογίου. Την ίδια στιγμή, το ισχύον σύστημα μοριοδότησης φαίνεται να ευνοεί όσους ήδη κατέχουν θέσεις ευθύνης επί πενταετία, δημιουργώντας ερωτήματα ως προς τη χρονική επιλογή προκήρυξης των θέσεων και ενδεχόμενη άνιση μεταχείριση των υποψηφίων», ανέφερε ο Βουλευτής.
Σύμφωνα με τον Αλέξανδρο Μεϊκόπουλο, τίθενται επιπλέον ζητήματα σχετικά με την εγκυρότητα και τον τρόπο αναγνώρισης προϋπηρεσίας σε θέσεις ευθύνης που έχει αποκτηθεί σε πολιτικά ή κυβερνητικά γραφεία, καθώς και καταγγελίες για περιπτώσεις επιλογών που ενδέχεται να συνδέονται με σχέσεις εγγύτητας με τη διοίκηση. «Μετά την αλλαγή του οργανογράμματος το 2021, τοποθετήθηκαν σε διευθυντικές θέσεις στελέχη χωρίς τα απαιτούμενα τυπικά προσόντα, τα οποία στη συνέχεια απέκτησαν την αναγκαία προϋπηρεσία και, σε ορισμένες περιπτώσεις, τίτλους σπουδών, γεγονός που εγείρει περαιτέρω ζητήματα ισονομίας και διαφάνειας. Η διασφάλιση της διαφάνειας, της αξιοκρατίας και της ίσης μεταχείρισης στις διαδικασίες επιλογής στελεχών αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση για την εύρυθμη λειτουργία των δημόσιων συγκοινωνιών και την ενίσχυση της εμπιστοσύνης των πολιτών», σημείωσε ο Βουλευτής.
Με την ερώτησή του, την οποία συνυπογράφουν συνολικά 11 Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, καλεί τον αρμόδιο Υπουργό να δώσει σαφείς απαντήσεις:
1. Για ποιον λόγο δεν προκηρύχθηκαν ταυτόχρονα όλες οι διευθυντικές θέσεις της ΣΤΑΣΥ, ώστε να διασφαλιστεί ισότιμη και ενιαία αξιολόγηση των υποψηφίων;
2. Γιατί εξακολουθούν να κατέχουν διευθυντικές θέσεις εργαζόμενοι χωρίς πανεπιστημιακό τίτλο σπουδών, παρά την έγκριση σχετικού προσοντολογίου;
3. Υφίσταται πρόθεση χρονικής μετάθεσης των προκηρύξεων, ώστε να ευνοηθούν ήδη υπηρετούντες ως προς τη συμπλήρωση πενταετούς προϋπηρεσίας ή/και την απόκτηση τίτλων σπουδών;
4. Για ποιον λόγο δεν προβλέφθηκαν εξειδικευμένα ακαδημαϊκά προσόντα σε προκηρύξεις για κρίσιμους τομείς, όπως η Συντήρηση;
5. Με ποιους μηχανισμούς ελέγχεται και διασφαλίζεται η εγκυρότητα της προϋπηρεσίας σε θέσεις ευθύνης, ιδίως όταν αυτή έχει αποκτηθεί σε πολιτικά ή κυβερνητικά γραφεία;
Ακολουθεί η Ερώτηση.
Αθήνα, 27 Απριλίου 2026
ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τον κ. Υπουργό Υποδομών & Μεταφορών
Θέμα: Ζητήματα διαφάνειας και αξιοκρατίας στις διαδικασίες επιλογής Διευθυντικών Στελεχών στη ΣΤΑΣΥ
Στις 19.12.2025, η ΣΤΑΣΥ ενέκρινε, μέσω του Διοικητικού της Συμβουλίου, την υπ’ αριθμ. 6521 απόφαση, με την οποία εγκρίθηκαν είκοσι ένα (21) περιγράμματα θέσεων Διευθυντών, καθώς και το αντίστοιχο μοντέλο δεξιοτήτων (KRIS).
Ωστόσο, από μια πρώτη ανάγνωση του προσοντολογίου προκύπτουν εύλογα ερωτήματα, καθώς δεν εξειδικεύεται ο απαιτούμενος τίτλος σπουδών για θέσεις αυξημένης ευθύνης, όπως αυτές της Συντήρησης, των Οικονομικών Υπηρεσιών και της Νομικής Υπηρεσίας, παρότι πρόκειται για τομείς που προϋποθέτουν εξειδικευμένη επιστημονική κατάρτιση.
Παράλληλα προβληματισμό προκαλεί το γεγονός ότι, μέχρι σήμερα δεν έχουν προκηρυχθεί ούτε οι μισές από τις είκοσι μία (21) διευθυντικές θέσεις, ενώ για τις υπόλοιπες δεν υπάρχει σαφές χρονοδιάγραμμα.
Την ίδια στιγμή, σε ορισμένες εξ αυτών εξακολουθούν να υπηρετούν, επί σειρά ετών, εργαζόμενοι χωρίς τίτλο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Επιπλέον, ο τρόπος μοριοδότησης των τυπικών προσόντων προβλέπει πρόσθετη βαθμολόγηση για όσους κατέχουν διευθυντική θέση επί πενταετία, γεγονός που δημιουργεί εύλογα ερωτήματα ως προς τη χρονική επιλογή προκήρυξης συγκεκριμένων θέσεων και ενδεχόμενη ευνοϊκή μεταχείριση ήδη υπηρετούντων.
Περαιτέρω, σύμφωνα με πληροφορίες, τίθενται ζητήματα ως προς την εγκυρότητα προϋπηρεσίας σε θέσεις ευθύνης που έχει αποκτηθεί σε γραφεία κομμάτων ή και υπουργών, γεγονός που απαιτεί σαφείς απαντήσεις ως προς τα κριτήρια αναγνώρισης και ελέγχου της.
Διότι εξ όσων γνωρίζουμε, ήδη επελέγη για τη θέση του Διευθυντή Προμηθειών υποψήφιος με τέτοιου είδους προϋπηρεσία και υπάρχουν και άλλοι αντίστοιχοι υποψήφιοι που προαλείφονται για θέσεις ευθύνης, που έχουν ήδη προκηρυχθεί. Μία εξ αυτών μάλιστα είναι η σύζυγος στενού συνεργάτη του Διευθύνοντος Συμβούλου.
Μετά την αλλαγή του οργανογράμματος το 2021, τοποθετήθηκαν σε διευθυντικές θέσεις εργαζόμενοι με αποφάσεις της διοίκησης, χωρίς να διαθέτουν τα απαιτούμενα τυπικά προσόντα.
Οι εν λόγω εργαζόμενοι απέκτησαν έτσι τη δυνατότητα να συμπληρώσουν την απαιτούμενη προϋπηρεσία και, σε ορισμένες περιπτώσεις, να αποκτήσουν εκ των υστέρων τίτλους σπουδών.
Κατόπιν των ανωτέρω,
Ερωτάται ο κ. Υπουργός:
Για ποιον λόγο δεν προκηρύχθηκαν ταυτόχρονα όλες οι διευθυντικές θέσεις της ΣΤΑΣΥ, ώστε να διασφαλιστεί ισότιμη και ενιαία αξιολόγηση των υποψηφίων;
Γιατί εξακολουθούν να κατέχουν διευθυντικές θέσεις εργαζόμενοι χωρίς πανεπιστημιακό τίτλο σπουδών, παρά την έγκριση σχετικού προσοντολογίου;
Υφίσταται πρόθεση χρονικής μετάθεσης των προκηρύξεων, ώστε να ευνοηθούν ήδη υπηρετούντες ως προς τη συμπλήρωση πενταετούς προϋπηρεσίας ή/και την απόκτηση τίτλων σπουδών;
Για ποιον λόγο δεν προβλέφθηκαν εξειδικευμένα ακαδημαϊκά προσόντα σε προκηρύξεις για κρίσιμους τομείς, όπως η Συντήρηση;
Με ποιους μηχανισμούς ελέγχεται και διασφαλίζεται η εγκυρότητα της προϋπηρεσίας σε θέσεις ευθύνης, ιδίως όταν αυτή έχει αποκτηθεί σε πολιτικά ή κυβερνητικά γραφεία;
Οι πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις (υπόθεση Λαζαρίδη, ΟΠΕΚΕΠΕ, παρακολουθήσεις κλπ.) απέδειξαν την αναγκαιότητα πολιτικής ύπαρξης του ΣΥΡΙΖΑ.
Στην Κεντρική Επιτροπή λάβαμε και σχετική απόφαση, για το πως θα πρέπει να υπάρξει η μέγιστη δυνατή συσπείρωση των προοδευτικών δυνάμεων απέναντι στην κυβέρνηση της ΝΔ. Καθοριστικός ο ρόλος του Αλέξη σε όλη αυτή τη διαδικασία.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι μόνο αν ενωθούν όλες οι προοδευτικές δυνάμεις μπορούν να δώσουν κυβερνητική λύση.
Ως ΣΥΡΙΖΑ, επειδή μας αφορά η επόμενη ημέρα και η κυβερνησιμότητα, έχουμε απευθύνει εδώ και πολύ καιρό κάλεσμα ενότητας.
Αυτοί που μας κουνούσαν το δάχτυλο για πατριωτισμό και κατηγορούσαν το ΣΥΡΙΖΑ, είναι αυτοί που έχουν καταπιεί υπόθεση κατασκοπείας σε βάρος ανώτατων αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων, υπουργών κλπ. και δε θέλουν να διερευνηθεί η υπόθεση. Δεν είναι δυνατόν όλο αυτό να περάσει έτσι! Η κυβέρνηση όπως έκανε και με τα Τέμπη, με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ κλπ., έτσι και σε αυτή την περίπτωση προσπαθεί να συγκαλύψει, διότι πίσω από πολλές από αυτές τις υποθέσεις βρίσκονται στελέχη της. Αντί να αφήνουν τη Δικαιοσύνη να επιτελέσει το ρόλο της, προσπαθούν να τη χειραγωγήσουν.
Ομιλία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Σωκράτη Φάμελλου, στο 7ο Διεθνές Συνέδριο Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος
Αξιότιμε πρόεδρε και μέλη της διοίκησης του Οικονομικού Επιμελητηρίου, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα το Οικονομικό Επιμελητήριο για την πρόσκληση και τη συμμετοχή, ακόμα μία χρονιά, σε αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση. Και ψάχνοντας τα κείμενα, επέστρεψα για λίγο – το έλεγα και στον πρόεδρο προηγουμένως – στην περσινή μας συζήτηση, όταν μας είχε καλέσει το Οικονομικό Επιμελητήριο να συναξιολογήσουμε τις – θυμάμαι τη λέξη – «κατακλυσμιαίες» γεωπολιτικές αλλαγές. Ήταν την περίοδο που είχε ξεκινήσει ο «πόλεμος των δασμών», αλλά και η συζήτηση για την «οικονομία του πολέμου» στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Στην τοποθέτησή μου είχα αναφερθεί στους κινδύνους της απομάκρυνσης του δυτικού κόσμου από τις αρχές του ορθολογισμού και της Δημοκρατίας. Και στους κινδύνους από την αποδόμηση των διεθνών οργανισμών και την παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου που συντελούσαν, και δυστυχώς συντελούν ακόμα περισσότερο, σε μια γενικευμένη κρίση ανασφάλειας και σε μεγάλες αβεβαιότητες για το αύριο.
Η σημερινή κρίση στη Μέση Ανατολή και στον Περσικό Κόλπο και το καθοδικό σπιράλ ασφάλειας και οικονομίας, στο οποίο έχει εισέλθει η παγκόσμια ασφάλεια και η παγκόσμια οικονομία, αποδεικνύουν ότι η υφήλιος δεν βρίσκεται απλά σε «αναστάτωση», όπως είναι ο τίτλος της συζήτησης. Αλλά οδεύει στο πιο αρνητικό σενάριο που συζητάγαμε πέρυσι.
Και σε αυτή την παγκόσμια περιδίνηση, δυστυχώς, βρισκόμαστε με μια αδύναμη και ασύντακτη Ευρώπη. Και με μια ακόμη πιο αδύναμη Ελλάδα, με πληγωμένη Δημοκρατία, αδύναμους θεσμούς, φτωχή κοινωνία και χωρίς πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική.
Η καταπάτηση του Διεθνούς Δικαίου και η επιβολή του κανόνα του ισχυρού, πρακτικά η κυριαρχία του τραμπισμού, συνδέεται με ένα μη βιώσιμο οικονομικό μοντέλο.
Περιγράφει ένα ζοφερό μέλλον και για την οικονομία και για την κοινωνία και για το περιβάλλον, για όλους.
Και δεν πρέπει να το αντιληφθούμε όταν φτάσει στη γειτονιά μας, είτε στη γεωπολιτική, είτε στην οικονομία, είτε στην καθημερινότητα. Γι’ αυτό και επιβάλλεται, κατά την άποψη και τη δική μου και συνολικά του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ να πάρουμε θέση, να μιλήσουμε καθαρά, να τοποθετηθούμε και όχι απλά να περιμένουμε σχολιάζοντας -μεγαλόφωνα ή από μέσα μας- και να συνθέσουμε ένα εναλλακτικό σε αυτή την επιλογή, αλλά και βιώσιμο μέλλον.
Η πρώτη προτεραιότητα, συζητώντας για την παγκόσμια αναστάτωση, είναι η πολιτική συζήτηση για την ειρήνη. Γιατί χωρίς ειρήνη δεν υπάρχει ούτε οικονομική ασφάλεια, ούτε πρόοδος, ούτε κοινωνική συνοχή. Και επιμένω ότι είναι επικίνδυνο σε αυτή τη χρονική στιγμή, η κυβέρνηση να επιλέγει να αλλάξει την πάγια εθνική γραμμή που τηρούμε εδώ και δεκαετίες στην εξωτερική πολιτική. Δηλαδή να αρνείται μια εξωτερική πολιτική πολυδιάστατη, ενεργητική και με πρωτοβουλίες και να περιορίζεται στον ρόλο του «δεδομένου συμμάχου» και του «προκεχωρημένου φυλακίου» του κ. Τραμπ.
Αντίθετα, η Ελλάδα οφείλει να αξιοποιήσει μια πολύτιμη θέση, που έχει σήμερα ταυτόχρονα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, αλλά και τη γεωπολιτική της θέση στην Ανατολική Μεσόγειο. Και να αναλάβει πρωτοβουλίες που μαζί με έναν σημαντικό ρόλο για την Ελλάδα, ένα δικό μας κεφάλαιο, θα συμβάλει στην αποκλιμάκωση, την ασφάλεια και την ειρήνη στην περιοχή μας και ευρύτερα. Στο ίδιο πλαίσιο και η Ευρώπη οφείλει το συντομότερο να δομήσει μια στρατηγική αυτονομία έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.
Παρακολουθούμε τη συζήτηση η οποία γίνεται στην Ευρώπη, δεν είναι ακόμα αποτελεσματική. Αλλά η Ευρώπη, αν δεν προχωρήσει σε μια πολιτική ενοποίηση σε όλα τα πεδία και της οικονομίας και της ασφάλειας και των πολιτικών, της διπλωματίας και της κοινωνικής λειτουργίας του κοινωνικού κράτους, θα είναι ακόμα πιο αδύναμη και άρα θα θέτει ερωτήματα στις ίδιες τις κοινωνίες της.
Γιατί η ασφάλεια δεν είναι μόνο η άμυνα. Η ασφάλεια, το γνωρίζετε πολύ καλά, είναι και η ενέργεια, η ασφάλεια είναι και ψηφιακή, είναι και θεσμική, είναι η Δημοκρατία και σαφέστατα είναι και η λειτουργία της κοινωνίας. Αυτήν εκπροσωπεί η Ευρώπη. Χωρίς ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος και παραγωγικό σχέδιο – το οποίο δυστυχώς τα τελευταία χρόνια διαπιστώνω ότι υποχωρεί και στο επίπεδο της ευρωπαϊκής διοίκησης – και χωρίς μια νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας για όλη την Ευρώπη, ούτε η Ελλάδα, ούτε καμία άλλη χώρα δεν θα είναι πραγματικά ασφαλής. Και αυτό δεν μπορεί να γίνει με μια τραμπική επιλογή που είναι οι εξοπλισμοί. Δεν είναι δυνατόν να θυσιάζουμε το κοινωνικό κράτος, και μιλάω για το ευρωπαϊκό κεκτημένο, να θυσιάζουμε τη βιώσιμη ανάπτυξη, να θυσιάζουμε την κλιματική πράσινη μετάβαση για να στηρίξουμε την «οικονομία του πολέμου».
Έχουμε ανάγκη από μια άλλη Ευρώπη, η οποία θα έχει λόγο, αλλά και ισχύ σε έναν πολυπολικό κόσμο και θα έχει ένα συνεκτικό σχέδιο. Ακούσαμε ψήγματά του λίγο πριν, δεν είναι μόνο αυτό, αλλά είναι και αυτό, το θέμα της τεχνητής νοημοσύνης. Ένα σχέδιο το οποίο θα αξιοποιεί την καινοτομία στην ευρωπαϊκή παραγωγικότητα και θα εξασφαλίζει ταυτόχρονα βιωσιμότητα και οικονομίας και περιβάλλοντος. Και δεν θα υποκλίνεται στη συγκέντρωση ισχύος στους μεγάλους πολυεθνικούς ομίλους, που είναι και αυτό ένα μεγάλο θέμα που συζητάμε, που ελέγχουν τον παγκόσμιο ιδιωτικό πλούτο σε κρίσιμους τομείς όπως είναι οι ψηφιακές πλατφόρμες, η ενέργεια και οι χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες. Και επιτυγχάνουν μια εμφανή πλέον μετατόπιση εξουσίας από τη Δημοκρατία προς τα ιδιωτικά κέντρα αποφάσεων. Εμείς θέλουμε μια Ευρώπη, η οποία να ρυθμίζει, να προστατεύει και να εξισορροπεί την ισχύ των αγορών προς όφελος των κοινωνιών.
Σε αυτό το πλαίσιο, ασταθές, αβέβαιο, πείτε το όπως θέλετε, η Ελλάδα βρίσκεται ξανά μπροστά και σε παλιά αδιέξοδα που μας είχαν οδηγήσει σε χρεοκοπία, αλλά και σε νέα ερωτήματα:
Η μείωση του ρυθμού ανάπτυξης, που έχει εξαγγελθεί από την κυβέρνηση επίσημα και στο Μεσοπρόθεσμο, η αύξηση του πληθωρισμού -συζητούσατε και για την ορολογία του πληθωρισμού λίγο πριν- η χαμηλή παραγωγικότητα και αυτή τη συζητήσατε επίσης, αλλά και η αύξηση του ελλείμματος του εμπορικού ισοζυγίου – 14,3% τον Φεβρουάριο, η τελευταία ανακοίνωση – συναντιόνται με την ενεργειακή ανασφάλεια. Την ενεργειακή εξάρτηση που, δυστυχώς, παραμένει και με επιλογές της κυβέρνησης, τη σοβαρή υστέρηση στην κλιματική προσαρμογή, που επιβεβαιώνεται και από καθυστέρηση στους δείκτες του μετριασμού, δηλαδή της μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Με μία πλέον πολύ επικίνδυνη δημογραφική πίεση που συνδέεται με ερήμωση της υπαίθρου και κατάρρευση του πρωτογενούς τομέα και πολύ μεγάλες κοινωνικές ανισότητες.
Η κοινωνία δεν καταλαβαίνει και δεν νιώθει τις επικοινωνιακές εξαγγελίες της κυβέρνησης. Οι αριθμοί δεν λένε σχεδόν τίποτα, όταν η ακρίβεια πιέζει τα νοικοκυριά, όταν μεγαλώνει το ποσοστό του πληθυσμού, που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού, όταν οι μισθοί δεν επαρκούν, τα εισοδήματα -γιατί δεν είναι μόνο των εργαζομένων – και των επαγγελματιών δεν επαρκούν.
Το ιδιωτικό χρέος αυξάνεται και οι μικρομεσαίοι δυσκολεύονται να επιβιώσουν. Όταν, δηλαδή, η πραγματική οικονομία ασφυκτιά και όταν η καθημερινότητα γίνεται δυσκολότερη, τότε οι κυβερνητικοί πανηγυρισμοί μένουν στα χαρτιά.
Το ουσιαστικό όμως ερώτημα, το οποίο δεν μπορεί να απαντήσει η κυβέρνηση και το μεγάλο πρόβλημα που θα έπρεπε να συζητάμε σήμερα, είναι ποιο είναι το παραγωγικό μοντέλο και ποιο είναι το σχέδιο για την οικονομία. Και στην ερώτηση της τεχνητής νοημοσύνης, αλλά επιτρέψτε μου να πω όχι μόνο σε αυτήν.
Γιατί δεν είναι παραγωγικές οι επενδύσεις στα κόκκινα δάνεια, δεν είναι παραγωγικές οι επενδύσεις σε τουρισμό χαμηλής αξίας εργασίας και χαμηλής αμοιβής εργασίας ή οι επενδύσεις μονοσήμαντα σε ένα real estate. Και προφανώς δεν είναι επενδύσεις και οι αμοιβές των συμβούλων. Και απευθύνομαι σε έναν χώρο, που ξέρω ότι υπάρχουν πολλοί και αξιόλογοι σύμβουλοι, αλλά δεν είναι παραγωγική επένδυση η συμβουλοκρατία και το πολύ μεγάλο ποσοστό υπηρεσιών συμβούλων στο δημόσιο μπάτζετ. Και προφανώς δεν είναι και ανάπτυξη τα υπερκέρδη λίγων ομίλων που τα αντλούν από όλη την αγορά ή κάποιες προσωρινές χρηματιστηριακές εκλάμψεις.
Χρειαζόμαστε επενδύσεις με καινοτομία, με υψηλή υπεραξία, το είπατε λίγο πριν, που όμως να αποδίδεται στην εργασία, γιατί έχει αλλάξει ο συσχετισμός απόδοσης κέρδους στη σχέση εργασία – κεφάλαιο. Και αυτό είναι επικίνδυνο για την κοινωνική συνοχή και την πρόοδο της κοινωνίας και για το brain drain.
Και χρειαζόμαστε και μακροπρόθεσμη στόχευση με κοινωνικό πρόσημο. Χρειαζόμαστε, λοιπόν, επενδύσεις οι οποίες να υπηρετούν εθνικούς και κοινωνικούς στόχους. Τις έχουμε σήμερα; Ή έχουμε δήθεν επενδυτές, που με την πλάτη της κυβέρνησης, θέλουν απλά να αξιοποιήσουν το πέρασμα τους για να κάνουν το κράτος εργαλείο ιδιωτικών συμφερόντων; Δεν μπορεί η οικονομία για όλους και όλες εσάς να στηρίζεται στη σχέση εξάρτησης ή σε γνωριμίες, που μπορεί να έχετε με κυβερνητικά στελέχη, που αναπαράγουν οικογενειοκρατία, ρουσφέτι και δυστυχώς μια συνταγή χρεοκοπίας και οικονομικής και κοινωνικής.
Πράγματι, χρειαζόμαστε τεχνολογία, η οποία να ενισχύει την ελληνική παραγωγική βάση και όχι μεταφορά κερδών στο εξωτερικό, που δυστυχώς σε ένα βαθμό γίνεται με τον μαζικό τουρισμό, για να το κρατήσουμε ως σχόλιο στα μοντέλα που έχει επιλέξει η κυβέρνηση.
Να σας πω ένα παράδειγμα για να είμαι σαφής, έξω από τη συζήτηση που άκουσα μέχρι στιγμής, χρειαζόμαστε ενεργειακές επενδύσεις, πράγματι. Ποιος είναι ο στόχος των ενεργειακών επενδύσεων; Να έχουμε φθηνή ενέργεια για την παραγωγή και τα νοικοκυριά. Δεν μπορεί να είναι στόχος των ενεργειακών επιχειρήσεων να έχουν υψηλά κέρδη οι αμερικανικές εταιρείες του LNG, που δεν βοηθούν και στην απεξάρτηση της χώρας από τα ορυκτά καύσιμα. Και, ταυτόχρονα, επειδή δεν έχουμε δίκτυα και αποθήκευση να πετάμε – σύμφωνα με προβλέψεις των επιστημόνων φέτος – φθηνή πράσινη ενέργεια 3,5 τεραβατώρες, ισοδύναμο με 800.000 νοικοκυριά τον χρόνο, στα σκουπίδια. Γιατί δεν έχουμε προωθήσει την αποθήκευση και τα δίκτυα. Αυτό είναι μια απλή πλάτη στον τραμπισμό, επιτρέψτε μου να είμαι καθαρός και να μιλάω ειλικρινά.
Η βιώσιμη ανάπτυξη χρειάζεται σχεδιασμό, όμως ο σχεδιασμός χρειάζεται και Κράτος Δικαίου. Γιατί; Για να μην πάει ο νους σας μόνο στην πολιτική επικαιρότητα, που είναι σωστό, αν πάει. Ο αναπτυξιακός και ο χωροταξικός σχεδιασμός, οι Δασικοί Χάρτες, τα πολεοδομικά σχέδια, ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός είναι ευρωπαϊκό κεκτημένο και συνιστώσες ενός Κράτους Δικαίου. Είναι χαρακτηριστικά ενός αναπτυξιακού κράτους για να ξέρει ο κάθε οικονομικός παράγοντας τι μπορεί να κάνει πού και για πόσο. Υπάρχει αυτό σήμερα στην Ελλάδα μετά από επτά χρόνια κυβέρνησης Μητσοτάκη; Δυστυχώς όχι. Ενώ είχε δρομολογηθεί με την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και σας το λέω έχοντας υπηρετήσει και στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας.
Το οξυγόνο μιας οικονομίας είναι οι θεσμοί διαφάνειας και ισοτιμίας. Αυτό χρειάζεται και ο επιχειρηματίας και ο εργαζόμενος. Σοβαρές επενδύσεις, όμως, δεν μπορούν να προχωρήσουν σε μια χώρα που, επιπλέον των ελλειμάτων του ευρωπαϊκού κεκτημένου, οι θεσμοί αμφισβητούνται, η δικαιοσύνη χειραγωγείται, το Σύνταγμα καταπατείται και δεν υπάρχει διαφάνεια.
Γιατί η εμπιστοσύνη χτίζεται μόνο όταν οι κανόνες ισχύουν για όλους, ακόμα και αν κάποιος ή κάποια μια μέρα βρει τον δρόμο για ένα υπουργικό γραφείο. Σήμερα, με ευθύνη της κυβέρνησης, η θεσμική λειτουργία έχει υποβαθμιστεί. Τα σκάνδαλα και η διαφθορά δημιουργούν αβεβαιότητα, αλλά δυστυχώς πλέον επιβεβαιωμένα και απώλεια εθνικών και ευρωπαϊκών πόρων δισεκατομμυρίων.
Η κατάσταση δεν πάει άλλο και οφείλω να σας μιλήσω καθαρά και ως εκπρόσωπός σας στη Βουλή. Όταν δεν επιτρέπεται στη Βουλή να επιτελέσει τις υποχρεώσεις και τις αρμοδιότητες της, τα δικαιώματα της, όταν δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για υπουργούς αρχειοθετούνται, όταν υπουργοί επιτίθενται στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, όποτε μια δικογραφία αφορά σε υπουργούς της κυβέρνησης, η κατάσταση δεν πάει άλλο.
Και σήμερα άκουσα τον κ. πρωθυπουργό να τολμάει να αναφερθεί σε «παλαιοκομματισμό και τοξικότητα», αναφερόμενος στην αντιπολίτευση.
Για παλαιοκομματισμό μετά από όσα αποκαλύπτονται από τις δικογραφίες για ρουσφέτια και ενδεχομένως παράνομες πράξεις που πρέπει να ελεγχθούν, υπουργών και δεκάδων βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας.
Και την ίδια ώρα υπουργοί να επιμένουν να μας πείσουν και να σας πείσουν, ότι τα ρουσφέτια είναι νόμιμα;
Μιλάει για τοξικότητα ο κ. Μητσοτάκης των αποδεδειγμένων, πλέον με δικαστικές αποφάσεις, «τρολ» και του παράνομα χρηματοδοτούμενου μηχανισμού προπαγάνδας με fake news της «Ομάδας Αλήθειας»;
Όλα αυτά είναι σημάδια μιας βαθιάς κυβερνητικής κρίσης, την οποία είδατε και εσείς με τη δημόσια τοποθέτηση πέντε βουλευτών της πλειοψηφίας, για το μέσα σε εισαγωγικά «επιτελικό κράτος». Και σήμερα έφτασε ο κ. πρωθυπουργός, για να κατευνάσει την εσωκομματική αντίδραση, να κλείσει το μάτι σε όσα στελέχη του ελέγχονται, υποσχόμενος μια θέση στα ψηφοδέλτια.
Εγώ λοιπόν τον ρωτώ:
Σε πόσες δικογραφίες καίγεται ένας βουλευτής ή ένας υπουργός της κυβέρνησης του;
Από τη μια, χρησιμοποιεί το άρθρο 86 για να κρύψει πολλαπλώς, πάρα πολλές φορές, τις ευθύνες ελεγχόμενων υπουργών. Και στην 717 το έχετε δει και στο θέμα των υποκλοπών το έχετε δει και στο θέμα του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ενώ, παράλληλα, θέτει το άρθρο 86 στη συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, με μία πρόταση που δεν το απεξαρτά από την κυβερνητική πλειοψηφία.
Άρα, υποκρισία; Και προσπαθεί να μεταφέρει και σε εμάς και σε όλο το δημοκρατικό κόσμο την ευθύνη για τη συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Αλλά εγώ θέλω να ρωτήσω:
Με πόση αξιοπιστία μπορεί ο πρωθυπουργός να ξεκινήσει τη συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, όταν ο ίδιος βαρύνεται με σοβαρές και πολλαπλές παραβιάσεις του Συντάγματος;
Και αυτό είναι θέμα και οικονομίας. Γιατί είναι Δημοκρατία.
Όταν ο ίδιος επέλεξε το 2019 να παραβιάσει το πνεύμα της προτείνουσας Βουλής και να επιλέξει αλλαγές στη Συνταγματική Αναθεώρηση μόνο με τις ψήφους του κόμματος του, ακόμα και στην επιλογή για μονοκομματικό Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Και τώρα προσπαθεί να μεταφέρει την ευθύνη στην αντιπολίτευση.
Οι διαθέσεις του, όμως, είναι προφανείς και στην πρόταση Συνταγματικής Αναθεώρησης. Προσέξτε, κεντρική πρόταση είναι η ιδιωτικοποίηση σοβαρών δημόσιων λειτουργιών. Αλλά έτσι, η πρόταση του καθηγητή Σάμιτα που άκουσα πριν, «να δίνουμε τη γνώση σε όλα τα παιδιά», δεν θα ισχύει για την ανώτατη εκπαίδευση με τις προτάσεις του πρωθυπουργού.
Ενώ, ταυτόχρονα, βάζει στον στόχο τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων, την ασφάλεια δηλαδή των δημοσίων υπαλλήλων, σε μια περίοδο που πρέπει να συζητήσουμε και για την ασφάλεια όλων των εργαζομένων και των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά και για ανεξάρτητους δημόσιους λειτουργούς, όταν έχουμε σοβαρά θέματα διαφθοράς.
Για εμάς η απάντηση έχει δοθεί. Η Αναθεώρηση του Συντάγματος, μια πολύ σοβαρή διαδικασία, πρέπει να λάβει απάντηση με ισχυρή εντολή από μια προοδευτική πλειοψηφία στην επόμενη Βουλή, στην αναθεωρητική Βουλή δηλαδή, η οποία θα έχει και τη δυνατότητα συγκλίσεων, έτσι ώστε να έχει συναινέσεις άνω των 180 βουλευτών.
Γιατί σε αυτή τη λειτουργία καθεστώτος δεν μπορεί να υπάρχει συναίνεση.
Είναι προφανές, κυρίες και κύριοι, ότι απαιτείται μια διπλή αναγέννηση της χώρας μας. Γι’ αυτό σας ζήτησα νωρίτερα να αναλάβουμε όλοι την ευθύνη μας και να μιλήσουμε καθαρά. Χρειάζεται μια δημοκρατική, αλλά και μια αναπτυξιακή αναγέννηση της χώρας μας. Γιατί μόνο αυτό εξασφαλίζει την πραγματική σταθερότητα, για την οποία πολλές φορές γίνεται συζήτηση και θεωρώ ότι θα γίνει και ενόψει των εκλογών.
Η πραγματική σταθερότητα είναι μια ισχυρή Πολιτεία, που έχει ισχυρή δημοκρατία και ισχυρή οικονομία, ώστε να υπηρετούν μια ισχυρή και ασφαλή κοινωνία.
Το 2026, δυστυχώς, βρίσκει την ελληνική κοινωνία σε μια κατάσταση που δεν μπορεί να κρυφτεί. Να σας αναφέρω ορισμένα στοιχεία επίσημων στατιστικών δεικτών, αφού κατά καιρούς αρέσουν στα κυβερνητικά στελέχη.
Είμαστε δεύτεροι πρωταθλητές σε εργατοώρες, αλλά ταυτόχρονα τελευταίοι στην αγοραστική δύναμη στην Ευρώπη.
Είμαστε δεύτεροι, αρνητικοί πρωταθλητές, στο πλήθος πολιτών που ζουν σε κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού.
Δεύτερη χειρότερη θέση στην Ευρώπη για το μέσο μισθό πλήρους απασχόλησης. Αρνητικοί πρωταθλητές στο κόστος στέγασης.
Όπως καταλαβαίνετε, λοιπόν, η κυβερνητική πολιτική, ενώ είχε διαθέσιμα στην εκκίνηση του 2019 και όρους θεσμικούς, δανειακούς και αποθέματος, εδώ και εφτά χρόνια διαμορφώνει μια πραγματικότητα που είναι ασφυκτική και για τα νοικοκυριά και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Γιατί στην αγορά εργασίας, όσα μαγειρέματα κι αν γίνονται από τη μεριά της αντίστοιχης υπουργικής εκπροσώπησης, η ΕΛΣΤΑΤ και η Eurostat αποδεικνύουν ότι πάνω από το ένα τρίτο των νέων εργαζόμενων είναι σε μερικής απασχόλησης ή εκ περιτροπής εργασία. Και η ανάπτυξη της απασχόλησης δεν συνδέεται με ανάπτυξη των εισοδημάτων, δηλαδή με ποιοτική αναβάθμιση του εργαζόμενου. Αντίθετα, έχουμε εργαζόμενους χωρίς σταθερότητα, χωρίς προοπτική, χωρίς αγοραστική δύναμη, που ψάχνουν τρόπο να φύγουν από τη χώρα.
Τέσσερις λέξεις περιγράφουν τη ζωή της πλειοψηφίας των εργαζομένων: φθηνή εργασία, ακριβή ζωή.
Αυτή είναι η καθημερινότητα του πολίτη που δεν μπορεί να βγάλει τον μήνα, να πληρώσει λογαριασμούς, το νοίκι ή να καλύψει τις υποχρεώσεις του σούπερ μάρκετ. Ο πληθωρισμός – ξανά ακόμη μια φορά αυτή η λέξη στο στόμα μας – ιδιαίτερα στον τομέα των τροφίμων και της στέγασης, επιβαρύνει δραματικά την κατάσταση της καθημερινότητας, επανειλημμένα πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Τα ενοίκια και οι τιμές των κατοικιών αυξάνονται με ρυθμό, που δεν μπορούν να καλυφθούν από τα νοικοκυριά. Και το αποτέλεσμα είναι μία βαθιά στεγαστική κρίση, που επηρεάζει ιδιαίτερα τις νέες οικογένειες.
Κι ενώ τα νοικοκυριά ασφυκτιούν και οι μικρές επιχειρήσεις βρίσκονται μπροστά σε ένα νέο μεγάλο κίνδυνο. Τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία εκτοξεύονται. Δεν είναι στρατηγικοί κακοπληρωτές όλοι και όλες. Είναι επαγγελματίες που προσπαθούν πολλοί από αυτούς και πολλές από αυτές να επιβιώσουν σε ένα περιβάλλον αυξανόμενου κόστους, αλλά και μειωμένης ζήτησης. Γιατί η χαμηλή αγοραστική δύναμη των πολιτών μειώνει τον τζίρο των καταστημάτων και των επιχειρήσεων, δημιουργώντας ένα φαύλο κύκλο ύφεσης.
Αυτή η πίεση μεταφέρεται και σε επισφάλεια εργασίας. Γιατί αυτές οι επιχειρήσεις, η «ραχοκοκαλιά» που λέγαμε κάποτε, της ελληνικής οικονομίας, έχουν και πολύ μεγάλο ποσοστό, για να μην πω την πλειοψηφία, εργαζομένων.
Στον αντίποδα όμως αυτού, το 2025 οι τέσσερις συστημικές τράπεζες κατέγραψαν 4,9 δισεκατομμύρια κέρδη και θα αποδώσουν μερίσματα 2,8 δισεκατομμύρια. Με προκλητικά χαμηλή φορολόγηση σε σχέση με όλους και όλες εσάς, με όλους τους πολίτες. Κέρδη, τα οποία δεν προήλθαν από επενδύσεις στην πραγματική οικονομία, αλλά, δυστυχώς, προήλθαν από τη μεγάλη ψαλίδα επιτοκίων και τις χρεώσεις, τις προμήθειες, παρότι η κυβέρνηση πέρυσι είχε δεσμευτεί ότι νομοθετικά τις μείωσε, κάτι που τελικά αποδεικνύεται ψευδές.
Αντίστοιχα άδικα υπερκέρδη, πολύ πάνω δηλαδή από μία φυσιολογική κερδοφορία, καταγράφουν οι επιχειρήσεις ενέργειας. Δύο δισεκατομμύρια EBITDA η ΔΕΗ το ’25. Τα διυλιστήρια, υπολογίζουμε γύρω στα 700 εκατομμύρια τα υπερκέρδη, πάνω δηλαδή από το αναμενόμενο περιθώριο διύλισης των διυλιστηρίων. Τελικά, όλο αυτό το κόστος ενέργειας και καυσίμων πιέζει την αγορά. Γιατί για την αγορά συζητάμε σήμερα.
Πρακτικά, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αλλά και οι εργαζόμενοι δουλεύουν έτσι ώστε ό,τι περισσεύει, το κέρδος τους, να το διαχειρίζονται σε μια ολιγοπωλιακή αγορά μεγάλα ολιγοπώλια. Και αυτό είναι και για τους αγρότες και για τους εργαζόμενους μια καθαρή κλοπή. Και έχει την ευχή της κυβέρνησης.
Πρακτικά, όλο το κόστος μετακυλίεται στον καταναλωτή. Τελικά, την πληρώνουν πάλι οι καταναλωτές και η αγορά.
Oι επιπτώσεις είναι ορατές και πολύ επικίνδυνες, ιδιαίτερα στον πρωτογενή τομέα, ο οποίος τα τελευταία δύο χρόνια πλέον απειλείται με εξαφάνιση στη χώρα μας. Γιατί έχουμε και στην αγροτική και στην κτηνοτροφική και στην αλιευτική παραγωγή, πολύ μεγάλο κόστος παραγωγής. Καυσίμων, ενέργειας στον μεγαλύτερο βαθμό. Οι παραγωγοί έχουν χάσει πλέον ένα μεγάλο ποσοστό των επιδοτήσεων. Οι τιμές, οι οποίες παίρνουν από την αγορά και τους οποιουσδήποτε, είτε μεσάζοντες, είτε εμπόρους, είναι πολύ χαμηλές. Και, βέβαια, ταυτόχρονα οι καταναλωτές πληρώνουν πολύ υψηλή τιμή στο ράφι. Αυτό αποκαλύπτει και μια δομική στρέβλωση στην αλυσίδα αξίας, στην οποία η κυβέρνηση δεν θέλει να παρέμβει.
Εμείς, επειδή δεν πρέπει να παραμένουμε μόνο στο επίπεδο της κριτικής, έχουμε καταθέσει προτάσεις και στο επίπεδο της καθημερινότητας της οικονομίας, αλλά και στο επίπεδο του αναπτυξιακού σχεδίου.
Μετά και τη στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή, ζητήσαμε συγκεκριμένες αλλαγές στο οικονομικό πεδίο.
Αναστολή του ΦΠΑ για ένα εξάμηνο σε τρόφιμα και φάρμακα, που υπάρχει δημοσιονομικό περιθώριο αποδεδειγμένα πλέον από το θηριώδες πλεόνασμα.
Μόνιμη μείωση του ΦΠΑ σε όλα τα νησιά. Γιατί, αφού μπορεί η μείωση του ΦΠΑ να είναι ευεργετικό μέτρο σε κάποια, θα είναι σε όλα. Μη μας κοροϊδεύει ο υπουργός Οικονομικών.
Μείωση του ειδικού φόρου στα καύσιμα στο χαμηλότερο επίπεδο της Ευρώπης.
Πλαφόν στο κέρδος διύλισης, για λογικά κέρδη των διυλιστηρίων.
Έλεγχο κέρδους στην εφοδιαστική αλυσίδα.
Και ταυτόχρονα, επιστροφή της 13ης σύνταξης, του 13ου και 14ου μισθού.
Συλλογικές συμβάσεις για τους εργαζόμενους.
Μια δημόσια πολιτική στέγης, που θα έχει κοινωνική κατοικία και έλεγχο της αγοράς στέγης και του leasing.
Οφείλω να σας πω ότι ο κ. πρωθυπουργός κρύφτηκε από τη Βουλή και δεν ήρθε να συζητήσουμε γι’ αυτές τις προτάσεις, γιατί πρακτικά δεν έχει λόγο και τρόπο να τις αρνηθεί.
Σε αυτό το πλαίσιο, έχουμε και το Ταμείο Ανάκαμψης, που θα έπρεπε να είναι μια μεγάλη ευκαιρία και δυστυχώς καταλήγει να είναι μια μεγάλη χαμένη ευκαιρία για το μετασχηματισμό της οικονομίας. Γιατί οι εκταμιεύσεις καθυστερούν, γνωρίζετε τις εκθέσεις, δεν απευθύνονται στο σύνολο της πραγματικής οικονομίας, δεν καταλήγουν εκεί, ενώ ένας περιορισμένος αριθμός εταιρειών απορροφά ένα πολύ μεγάλο μέρος των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης.
Όμως, η χώρα, σε σύγκριση και με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, έχει στερηθεί – σας το λέω συγκριτικά και με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης – επενδύσεις στη στέγη, επενδύσεις στην κλιματική προσαρμογή, επενδύσεις στην περιφέρεια και τις υποδομές της και επενδύσεις στην καινοτομία.
Επιπλέον, μαθαίνουμε ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ελέγχει και πώς μοιράστηκαν τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης, ενώ όπως ανέφερα, ο κυβερνητικός σχεδιασμός στο Μεσοπρόθεσμο χτυπάει ένα πολύ ηχηρό καμπανάκι – δεν ξέρω αν το έχετε ακούσει – για μεγάλη μείωση του ρυθμού ανάπτυξης προς το 2028 και 2029.
Κυρίες και κύριοι, όλα τα παραπάνω που σας ανέφερα υποθέτω ότι τα έχετε ακούσει, τα γνωρίζετε, ασχολείστε με τον χώρο αυτό, αλλά δεν είναι αποσπασματικά προβλήματα. Συνθέτουν τη συνολική εικόνα μιας οικονομίας, η οποία στερείται σχεδίου, κοινωνικής ισορροπίας και παραγωγικού βάθους. Αλλά και μιας χώρας, η οποία έχει μεγάλο έλλειμμα περιφερειακής στόχευσης, με αποτέλεσμα πολλές ελληνικές περιφέρειες να είναι στις τελευταίες θέσεις ανάπτυξης της Ευρώπης.
Στον αντίποδα αυτής της επιλογής, εμείς διαπιστώνουμε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά την επικίνδυνη επιλογή των θηριωδών πλεονασμάτων. Το 2025 το πλεόνασμα ήταν 12 δισεκατομμύρια. Περιμένω να μου εξηγήσει η οικονομική επιστήμη για ποιο λόγο έπρεπε να λείψουν 12 δισεκατομμύρια ευρώ από την αγορά. Δεν το συζήτησε ποτέ κανένας από μας, να είναι ελλειμματική η οικονομία, αλλά για ποιο λόγο πρέπει να λείψουν 12 δισεκατομμύρια ευρώ από την αγορά μαζί με τα υπερκέρδη, που σας ανέφερα, τραπεζών και ενέργειας, που επίσης λείπουν από την καθαρή παραγωγή και τις θέσεις εργασίας, λείπουν από το εισόδημα και την αγοραστική δύναμη.
Τα 12 δισεκατομμύρια πλεόνασμα δεν είναι επιτυχία, είναι μειονέκτημα της κυβέρνησης, ιδιαίτερα μέσα σε εξωτερικές συνθήκες ανασφάλειας. Από τη μια μεριά, είναι απόδειξη ότι δημοσιονομικά είναι ανεπαρκής η κυβέρνηση. Άλλο προγραμματισμό είχε κάνει. Και από την άλλη, είναι απόδειξη ότι ήταν υποκριτής ο κ. Μητσοτάκης, όταν μιλούσε για τα πλεονάσματα από τη θέση της αντιπολίτευσης. Και δεν προέρχεται από μια δίκαιη φορολόγηση ανάπτυξης ή των υπερκερδών, όπως θα έπρεπε να είναι, από τις ενέργειες των τραπεζών, αλλά κυρίως από άδικους έμμεσους φόρους, όπως τον ΦΠΑ που πλήττει ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.
Όμως, εδώ θέλω να θέσω ένα ερώτημα και προς τα κυβερνητικά στελέχη: γιατί η κυβέρνηση δεν προχωρά στην μείωση των συντελεστών εμμέσων φόρων; Όπως κάνουν πάρα πολλές ευρωπαϊκές χώρες και όπως προτείνουν και οι εργαλειοθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άρα δεν αντίκειται σε κανέναν κανόνα, αντίκειται στο σχέδιο της κυβέρνησης, γιατί έχει άλλες προτεραιότητες.
Και οι προτεραιότητες είναι προφανείς. Τα σκάνδαλα τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ, με τα γαλάζια στελέχη, οι απευθείας αναθέσεις, οι ιδιωτικοποιήσεις και το ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας, συμπεριλαμβανομένης και της περιουσίας της αυτοδιοίκησης, το ρουσφέτι και η συγκάλυψη, που φτάνει πλέον σε παραβίαση κανόνων δημοκρατίας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ εδώ και ενάμιση χρόνο, μετά από μια αλλαγή σελίδας που κάναμε σαν κόμμα, αντιλαμβανόμενοι και την ανάγκη αξιοπιστίας, αλλά και προτάσεων για να υπερβεί η χώρα σοβαρά ελλείμματα, κατέθεσε μια πρόταση άλλου παραγωγικού σχεδίου.
Δύο είναι οι μεγάλες διαφορές και αυτές θα ήθελα να τις κρατήσετε ως συμπέρασμα.
Το ένα είναι ότι χρειαζόμαστε μια ισχυρή Πολιτεία, που να έχει αναπτυξιακό σχέδιο, περιφερειακό. Αυτό είναι το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Με βάση τις αρχές της βιωσιμότητας, όπως είναι και οι ευρωπαϊκές αποφάσεις, αλλά και με βάση τις δυνατότητες της επιστήμης, όπως συζητούσατε στο προηγούμενο πάνελ.
Η δεύτερη διαφορά μας: πιστεύουμε σε μια οικονομία με πλουραλισμό, που θα έχει τη δυνατότητα πολλών οικονομικών παραγωγών, σε αντίθεση με το σημερινό οικονομικό μοντέλο, που δεν δίνει δυνατότητα σε όλους, αλλά μόνο σε κολλητούς και που βάζει πλάτη μόνο σε ολιγοπώλια και σε καρτέλ. Ας χρησιμοποιήσουμε έναν όρο που είναι της οικονομίας.
Χρειαζόμαστε, λοιπόν, ένα σχέδιο ενίσχυσης της παραγωγικότητας, το οποίο θα προωθεί πράγματι την καινοτομία και την αποκέντρωση και θα προωθεί την παραγωγή προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας στη χώρα μας. Έχουμε το επιστημονικό δυναμικό, δεν το αξιοποιούμε και δυστυχώς οι νέοι επιστήμονες, αλλά όχι μόνο οι επιστήμονες, οι νέοι και οι νέες φεύγουν στο εξωτερικό.
Χρειαζόμαστε, όμως, γι’ αυτό η Πολιτεία να αποφασίσει ότι πρέπει – για να είναι δίκαιο και αναπτυξιακό το κράτος και ισχυρή η Πολιτεία – να ελέγχει και να ρυθμίζει κάποιους τομείς, όπως είναι οι τομείς της ενέργειας και των τραπεζών.
Γι’ αυτό και εμείς προτείνουμε δημόσια ΔΕΗ, για να είναι χαμηλά οι τιμές και να έχουμε δημόσιες υποδομές αποθήκευσης ενέργειας, αλλά χρειαζόμαστε και δημόσιο έλεγχο στο τραπεζικό σύστημα, με πρώτο τον ρόλο του Δημοσίου στην Εθνική Τράπεζα.
Ειδικότερα για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις – συζητούσατε για την τεχνητή νοημοσύνη και την ψηφιακή επανάσταση – για ποιο λόγο στη χώρα μας, επειδή το έχουμε προτείνει, τολμώ να το καταθέσω εδώ ξανά, δεν έχει υπάρξει ένα υποχρεωτικό πρόγραμμα ψηφιακού και ενεργειακού εκσυγχρονισμού όλων των μικρομεσαίων επιχειρήσεων; Η κλιματική ουδετερότητα είναι για λίγους ή είναι μόνο για τίτλους στα δελτία Τύπου του κ. Μητσοτάκη;
Χρειάζεται ένα νέο Εθνικό Ταμείο Ανάκαμψης σε αυτή την κατεύθυνση, που θα έχει ως βασικό αντικείμενο τον ψηφιακό και ενεργειακό εκσυγχρονισμό όλων των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Για μια κυκλική ψηφιακή οικονομία δεν νομίζω ότι υπάρχει άλλη πρόταση στο πεδίο της επιστήμης, είτε της τεχνικής, είτε της οικονομικής, που να είναι βιώσιμη για οποιαδήποτε χώρα. Δεν το έχουμε όμως στη χώρα μας.
Αυτό είναι μεγάλη μεταρρύθμιση, που θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί και από τα παράλογα υπερκέρδη των ενεργειακών και τραπεζικών επιχειρήσεων. Αλλά θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί και από ένα άλλο μίγμα φορολογίας, όπως επί των μερισμάτων. Ας είναι, τουλάχιστον, όσο είναι το μέσο του μέσου πολίτη.
Αυτό θα μπορούσε να στοχεύσει σε ένα δυναμικό οκτακοσίων χιλιάδων επιχειρήσεων. Σκεφτείτε το αναπτυξιακό αποτύπωμα, αλλά και το αποτύπωμα στον χώρο της εργασίας.
Εδώ θα μπορούσαμε, επίσης, να βάλουμε προτεραιότητες αυτά, τα οποία χαρακτήριζαν για χρόνια την Ελλάδα. Την αγροδιατροφική αλυσίδα. Δεν θα επιβιώσει, αλλιώς, ο πρωτογενής τομέας. Και την οικονομία των συνεργασιών, είτε με clustering, με clusters, είτε με συμπράξεις και συνεργατικά σχήματα.
Γιατί οι ενεργειακές κοινότητες είναι έξω, εδώ και επτά χρόνια, από τον προγραμματισμό και τις προτεραιότητες του δικτύου της κυβέρνησης;
Καταλαβαίνω ότι, ιδιαίτερα για το επιχειρείν, θα μπορούσαμε να μπούμε και σε άλλες, πιο λεπτομερείς ρυθμίσεις που ενδιαφέρουν την αγορά.
Αναφέρω ενδεικτικά, ο κατάλογος δεν είναι πεπερασμένος:
Νέα μακροχρόνια ρύθμιση, αυτοματοποιημένη, λόγω της κατακόρυφης αύξησης των χρεών προς το Δημόσιο και τον ΕΦΚΑ. Πρέπει να υπάρχει.
Πραγματική ψηφιοποίηση του Δημοσίου. Δεν μιλάμε για ψηφιοποίηση της γραφειοκρατίας, δηλαδή να παραμένει η έγχαρτη διοίκηση και απλά να σκανάρουμε τα έγγραφα.
Μια σοβαρή φορολογική μεταρρύθμιση, η οποία θα λειτουργεί προωθητικά για τις επιχειρήσεις, αλλά με ενίσχυση του δημοσίου, όχι πάντα με ενδιάμεσους παρόχους για να πληρώνουν περισσότερο κόστος οι επιχειρήσεις.
Και με ένα πολύ μεγάλο ερώτημα που έχουμε σήμερα στην Ελλάδα. Με ενίσχυση της τεχνικής εκπαίδευσης και ανάπτυξη εξειδικευμένου δυναμικού. Έχουμε σοβαρό θέμα και σε αυτόν τον τομέα. Εργατικό δυναμικό, εκπαιδευμένο δυναμικό με καλύτερες αμοιβές.
Όπως καταλαβαίνετε, κυρίες και κύριοι, προτείνουμε ως ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία μια άλλη πολιτική, η οποία θα δίνει έμφαση στην παραγωγή πραγματικών προϊόντων στη χώρα μας, στην ποιότητα της εργασίας και στην αύξηση των αμοιβών. Και αυτή η πολιτική πρέπει και μπορεί να αξιοποιεί ευρωπαϊκούς πόρους με ένα δίκαιο και αποτελεσματικό τρόπο.
Δεν μιλάμε για ένα απλό οικονομικό διακύβευμα. Μιλάμε για ένα βαθιά κοινωνικό, ταυτόχρονα δημοκρατικό διακύβευμα και μια εθνική υπόθεση. Γιατί μια κοινωνία, που διευρύνει τις ανισότητες και περιορίζει τις ευκαιρίες και δεν έχει σχεδιασμό οικονομικό για το μέλλον, υπονομεύει την ίδια τη συνοχή της.
Σας ζητώ, λοιπόν, και σας ζητούμε να συζητήσουμε μαζί για αυτές τις εναλλακτικές επιλογές. Να βρούμε λύσεις, γιατί δεν θέλουμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε φτώχεια και ανασφάλεια.
Οι προτάσεις μας έχουν συνταχθεί με βάση προτάσεις των οικονομικών παραγωγών και των επιμελητηρίων και με τις προτάσεις της επιστήμης. Για να μπορέσουν να δώσουν μια προοπτική, μια διέξοδο, η οποία να είναι και παραγωγική, να είναι και προοδευτική. Να είναι, δηλαδή, δίκαιη και γι’ αυτό να είναι βιώσιμη.
Σε αυτό τον διάλογο, επαναλαμβάνω κλείνοντας, δίνουμε πάρα πολύ μεγάλη σημασία στις επεξεργασίες και τον ρόλο των Επιμελητηρίων, γι’ αυτό και θα ήθελα να ευχαριστήσω ακόμα μια φορά το Οικονομικό Επιμελητήριο για την πρόσκληση και όλους εσάς που είστε εδώ και ακούσατε τις προτάσεις μας.
Σας ευχαριστώ πολύ! Καλή επιτυχία!
We use cookies and similar technologies to improve your experience on our website.
Read our Privacy Policy.
