Παρέμβαση του Νίκου Παππά, κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και βουλευτή Β3 Νότιου Τομέα Αθηνών, στη Διακοινοβουλευτική Διάσκεψη για την ευρωπαϊκή οικονομική διακυβέρνηση, που πραγματοποιείται στις Βρυξέλλες

Στις εργασίες της Διακοινοβουλευτικής Διάσκεψης για την ευρωπαϊκή οικονομική διακυβέρνηση, που πραγματοποιείται στις Βρυξέλλες, παρενέβη ο Νίκος Παππάς, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και βουλευτής Β3 Νότιου Τομέα Αθηνών. Στην πρώτη του τοποθέτηση, τόνισε: «Ο ευρωπαϊκός προϋπολογισμός είναι στο 1%, του ευρωπαϊκού ΑΕΠ, ενώ θέλουμε να ανταγωνιστούμε δυνάμεις με 20% ομοσπονδιακό προϋπολογισμό, όπως οι ΗΠΑ. Με τέτοιο ύψος προϋπολογισμού πώς μπορούμε να μιλήσουμε για τόσο μεγάλους στόχους;».

Αναφερόμενος στους νέους ίδιους πόρους, υπογράμμισε ότι δεν επιλύουν το δομικό πρόβλημα: «Προφανώς πρέπει να βρεθούν ίδιοι πόροι. Λύνουν το πρόβλημα του όγκου του προϋπολογισμού; Προφανώς, όχι». Προειδοποίησε, δε, για πιθανές επιπτώσεις στη συνοχή, σημειώνοντας ότι «οι πρώτοι υπολογισμοί δείχνουν πως η Ελλάδα μπορεί να φτάσει να καταβάλει 4% του προϋπολογισμού, από 1,32% μέχρι σήμερα». 

Επικαλούμενος τις εκθέσεις Λέτα και Ντράγκι, επεσήμανε το χάσμα φιλοδοξιών και πόρων: «Ο Ντράγκι μίλησε για ανάγκη περίπου 6 τρισεκατομμυρίων επενδύσεων και η “απάντηση” είναι τετρακόσια δισεκατομμύρια -15 φορές λιγότερο». Κάλεσε δε την Ευρώπη να κινηθεί έγκαιρα: «Πριν από λίγα χρόνια το ευρωομόλογο ήταν απαγορευμένο. Σήμερα συζητάμε το ύψος του κοινού δανεισμού. Ας μην περιμένουμε ακόμη μία κρίση για να κάνουμε αυτό που τότε θα θεωρούμε αυτονόητο».

Στη δεύτερη παρέμβασή του για τα Εθνικά και Περιφερειακά Σχέδια Εταιρικής Σχέσης, ο Ν. Παππάς τόνισε: «Όπως διαπιστώνεται από τις τοποθετήσεις, δεν υπάρχει ενθουσιασμός για το σχέδιο το οποίο προτείνεται. Και η προοπτική της ριζικής αλλαγής και της ακύρωσης είναι αυτή που θα πρέπει να προωθηθεί». Έθεσε, επίσης, την ανάγκη δημοκρατικού ελέγχου: «Εάν κρίνω από το κλίμα της αίθουσας, είναι κρίσιμο να έχουν λόγο στον σχεδιασμό τα κοινοβούλια. Δεν είναι δυνατόν η εκτελεστική εξουσία να απολαμβάνει από την αρχή μέχρι το τέλος την εκτέλεση του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού».

Συμπλήρωσε πως «η μετάβαση από το προηγούμενο σύστημα πολιτικής συνοχής στα Εθνικά και Περιφερειακά Σχέδια Εταιρικής Σχέσης δεν είναι απλά διοικητική μεταρρύθμιση, είναι αλλαγή φιλοσοφίας, αλλαγή προσέγγισης […] περνάμε σε ένα ενιαίο εθνικό σχέδιο το οποίο “καταπίνει” και την Κοινή Αγροτική Πολιτική και την πολιτική συνοχής με λογική οροσήμων, παρόμοια με το RRF. Και πρέπει να σας πω ότι είχαμε κακή εμπειρία με το Ταμείο Ανάκαμψης, δεν υπήρξε καμία απολύτως διαβούλευση. Άρα, δεν θα θέλαμε στο σύνολο του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού να έχουμε τέτοιου τύπου συμπτώματα. Ο ρόλος των περιφερειών πρέπει να προστατευτεί». 

Κλείνοντας, σημείωσε: «Θέλουμε η συνοχή να γίνει εθνική υπόθεση ή να παραμείνει δομική ευρωπαϊκή υπόσχεση; Θέλουμε ένωση ανθεκτική και δημοκρατική ή απλά εθνική αρμοδιότητα;».