Skip to main content

Θεματική Ενότητα: Φεμινιστική Πολιτική

Ανακοίνωση του Τμήματος Φεμινιστικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

“Έπεσε”!

Όχι δεν έπεσε, δεν ήταν ατύχημα. Ήταν ακόμη μια γυναικοκτονία, ήταν άλλο ένα έγκλημα έμφυλης βίας.

Η δολοφονία της 31χρονης στον Κολωνό δείχνει για μια ακόμη φορά την αδυναμία της πολιτείας να προστατεύσει τις γυναίκες από την έμφυλη βία.

✊Ως εδώ

✊Καμία άλλη γυναικοκτονία

✊Τέλος στην έμφυλη βία

✊Καμία γυναίκα μόνη

Με εισηγητές Κουντουρά–Αρβανίτη: Αναθεωρείται η Οδηγία για την προστασία των θυμάτων σε όλη την ΕΕ – Έκθεση ζητά εναρμονισμένο ορισμό του βιασμού στη βάση της συναίνεσης

Με ευρεία πλειοψηφία υπερψηφίστηκε την Τετάρτη σε κοινή συνεδρίαση των Επιτροπών Ισότητας (FEMM) και Πολιτικών Ελευθεριών (LIBE) η κοινή Έκθεση, η οποία καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να υποβάλει νομοθετική πρόταση για τη θέσπιση εναρμονισμένου ορισμού του βιασμού που να βασίζεται ρητά στη συναίνεση, θεμελιωμένου στη σωματική αυτονομία, τη σεξουαλική ακεραιότητα και την ισότητα των φύλων.

Η Έκθεση τονίζει ότι η μελλοντική νομοθεσία της ΕΕ οφείλει να είναι πλήρως ευθυγραμμισμένη με τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, η οποία καθορίζει το δεσμευτικό ευρωπαϊκό πρότυπο για τους ορισμούς του βιασμού που βασίζονται στη συναίνεση. Αντιμετωπίζει τον βιασμό ως μορφή έμφυλης βίας που συνδέεται με δομικές ανισότητες εξουσίας και με την κουλτούρα του βιασμού, ακόμη και όταν αυτή εκδηλώνεται μέσω στερεοτύπων, ενοχοποίησης των θυμάτων ή κανονικοποίησης της σεξουαλικής βίας.

Παράλληλα, οι δύο Επιτροπές ενέκριναν και την προσωρινή συμφωνία από το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων για την αναθεώρηση της Οδηγίας 2012/29/ΕΕ σχετικά με τα δικαιώματα, την υποστήριξη και την προστασία των θυμάτων εγκληματικότητας, ενισχύοντας ουσιαστικά το ευρωπαϊκό πλαίσιο προστασίας. Σκιώδεις εισηγητές της Ομάδας LEFT στη συγκεκριμένη Έκθεση ήταν οι Ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Έλενα Κουντουρά (FEMM) και Κώστας Αρβανίτης (LIBE).

Η αναθεωρημένη Οδηγία διευκολύνει τα θύματα να καταγγέλλουν ένα έγκλημα, να έχουν πρόσβαση σε υποστήριξη μέσω γραμμών βοήθειας, να λαμβάνουν συνδρομή από εξειδικευμένες υπηρεσίες και να ενημερώνονται με σαφήνεια για τα δικαιώματά τους, δίνοντας ενισχυμένη βαρύτητα στην έμφυλη βία.

Βασικές βελτιώσεις της αναθεωρημένης Οδηγίας:

-Ισχυρότερη πρόσβαση στη δικαιοσύνη, με σαφέστερα δικονομικά δικαιώματα

-Ενισχυμένα δικαιώματα των θυμάτων καθ’ όλη τη διάρκεια της ποινικής διαδικασίας

-Βελτιωμένες εγγυήσεις προστασίας δεδομένων και εμπιστευτικότητας

-Ασφαλείς δίαυλοι καταγγελίας σε κλειστά ιδρύματα, όπως οίκοι φροντίδας, νοσοκομεία και εγκαταστάσεις κράτησης

-Κατοχυρωμένο δικαίωμα επανεξέτασης, που επιτρέπει στα θύματα να αμφισβητούν κρίσιμες αποφάσεις

-Γραμμές βοήθειας και ηλεκτρονικά συστήματα καταγγελίας σε επίπεδο ΕΕ

-Ενισχυμένες διατάξεις για τη νομική συνδρομή

-Ενισχυμένο δικαίωμα ακρόασης σε όλα τα στάδια της ποινικής διαδικασίας

Όσον αφορά τα θύματα που είναι υπήκοοι τρίτων χωρών, τα κράτη μέλη οφείλουν να διασφαλίζουν ότι, ανεξαρτήτως καθεστώτος διαμονής, δεν αποθαρρύνονται από την καταγγελία ενός εγκλήματος και αντιμετωπίζονται χωρίς διακρίσεις. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να τους χορηγούν αυτόνομη άδεια διαμονής, σύμφωνα με το εθνικό τους δίκαιο.

Επιπλέον, και σε ευθυγράμμιση με την Οδηγία για τη βία κατά των γυναικών, το διατακτικό μέρος του κειμένου προβλέπει τη διασφάλιση της πρόσβασης σε υπηρεσίες σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας (SRH) και της παροχής σχετικής ενημέρωσης στα θύματα σεξουαλικής βίας.

Στην αιτιολογική σκέψη, οι δύο ευρωβουλευτές της LEFT πέτυχαν να συμπεριληφθεί διατύπωση που διευκρινίζει ότι οι υπηρεσίες υγείας μπορεί να περιλαμβάνουν, «όπου είναι νομικά διαθέσιμες σε συγκεκριμένο κράτος μέλος και σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, επείγουσα αντισύλληψη, θεραπεία προφύλαξης μετά από έκθεση (post-exposure prophylaxis), εξετάσεις για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα και πρόσβαση σε άμβλωση». Είναι η πρώτη φορά που ο όρος «άμβλωση» αναφέρεται ρητά σε Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Δήλωση του εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Κώστα Ζαχαριάδη

Τα θεμελιώδη ατομικά και ανθρώπινα δικαιώματα ούτε επερωτώνται ούτε τίθενται σε δημόσια διαβούλευση.

Η αυτοδιάθεση του γυναικείου σώματος είναι κατάκτηση αγώνων και διεκδικήσεων δεκαετιών.

Στην Ελλάδα και στην Ευρώπη μόνο η ακροδεξιά αμφισβητεί αυτή την κατάκτηση.

Ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η προστασία τους και η διεύρυνσή τους, είναι το πιο βασικό θεμέλιο για έναν πιο δίκαιο κόσμο.

Εκδήλωση του Κώστα Αρβανίτη, αντιπροέδρου της πολιτικής ομάδας της Αριστεράς (Left) στο ΕΚ με θέμα τις γυναικοκτονίες: Γυναικοκτονίες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: 8+1 Ιστορίες και το Αίτημα για Νομική Αναγνώριση

Συγγενείς θυμάτων έφεραν τις φωνές των γυναικών στις Βρυξέλλες, ζητώντας αναγνώριση της γυναικοκτονίας και ουσιαστικά μέτρα πρόληψης και προστασίας.

Τις γυναικοκτονίες και την έμφυλη βία ως αποτέλεσμα βαθιά ριζωμένων ανισοτήτων και διαχρονικής κρατικής αποτυχίας στην πρόληψη, την προστασία και τη δικαιοσύνη ανέδειξε η εκδήλωση “Γυναικοκτονίες: 8+1 Ιστορίες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο”, που διοργάνωσε και συντόνισε ο Αντιπρόεδρος της Αριστεράς (The Left) και ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Αρβανίτης, σε συνεργασία με τον Μη Κερδοσκοπικό Οργανισμό «Γίνε Άνθρωπος».

Κεντρικά μηνύματα της εκδήλωσης ήταν ότι οι φωνές των θυμάτων μπορούν να σώσουν άλλες γυναίκες, εφόσον ακουστούν έγκαιρα και οδηγήσουν στη χάραξη των αναγκαίων πολιτικών, και ότι καμία γυναίκα που ζητά προστασία δεν πρέπει να εγκαταλείπεται μόνη ή αβοήθητη από τις αρμόδιες αρχές.

Μέσα σε έντονα φορτισμένο συναισθηματικά κλίμα, η εκδήλωση ανέδειξε τις ανθρώπινες ιστορίες πίσω από τους αριθμούς και έφερε στο προσκήνιο τα κενά στη νομοθεσία, την απουσία ολοκληρωμένων πολιτικών πρόληψης και την επιτακτική ανάγκη για τη νομική αναγνώριση των γυναικοκτονιών ως διακριτό έγκλημα.

Η πολιτική οφείλει να έρθει στο ύψος των απαιτήσεων και να δώσει λύσεις πέρα από μικροκομματικές ή άλλες σκοπιμότητες, ανέφερε ο Κώστας Αρβανίτης, τονίζοντας ότι οι γυναικοκτονίες δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά αλλά αποτέλεσμα ανισοτήτων, ανοχής και αποτυχιών στην πρόληψη και προστασία. Ως εισηγητής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την επόμενη Έκθεση για το Κράτος Δικαίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο Κ. Αρβανίτης είπε ότι στόχος της εκδήλωσης είναι η αναγνώριση του όρου «γυναικοκτονία» σε ευρωπαϊκό επίπεδο και η ένταξή του στην έκθεση για το τρέχον έτος.

Στην εκδήλωση, που συγκέντρωσε οικογένειες θυμάτων, ευρωβουλευτές και κοινωνικούς φορείς, δόθηκε φωνή σε όσες δεν γύρισαν σπίτι τους· σε όσες έχασαν τη ζωή τους επειδή ήταν γυναίκες. Οι συμμετέχοντες τόνισαν ότι η γυναικοκτονία δεν είναι τυχαίο έγκλημα, αλλά η πιο ακραία μορφή έμφυλης βίας, που απαιτεί πολιτική δράση, εκπαίδευση των αρχών και θεσμική αναγνώριση.

Στην εκδήλωση μίλησαν συγγενείς θυμάτων γυναικοκτονιών, μεταφέροντας εμπειρίες, μαρτυρίες και αιτήματα δικαιοσύνης:

  • «Όταν περιμένουμε από τις γυναίκες να φτάσουν στο σημείο της καταγγελίας για να τις πιστέψουμε, πολλές δεν προλαβαίνουν. Η Γαρυφαλλιά δεν πρόλαβε», τόνισε η Αλεξάνδρα Μάκου, μητέρα της Γαρυφαλλιάς Ψαρράκου, που δολοφονήθηκε από τον σύντροφό της ενώ έκανε διακοπές στη Φολέγανδρο. «Όπως αναγνωρίζουμε τα εγκλήματα με ρατσιστικό κίνητρο, έτσι πρέπει να ονομάζουμε και τα εγκλήματα λόγω φύλου, για να μπορούμε να τα δούμε, να τα καταγράψουμε και να τα προλάβουμε», πρόσθεσε, ζητώντας τη θεσμική αναγνώριση της γυναικοκτονίας και κοινό ευρωπαϊκό πλαίσιο πρόληψης, καταγραφής και ευθύνης.
  •  «Ο χωρισμός δεν είναι προστασία· είναι η περίοδος υψηλότερου κινδύνου για τις γυναίκες, κι όμως κανένας μηχανισμός δεν ενεργοποιείται για να τις προστατεύσει», είπε η Ελένη Κρεμαστιώτη, μητέρα της Ερατούς Μανωλακέλλη, που δολοφονήθηκε από τον πρώην σύζυγό της, ενώ είχε προσπαθήσει να φύγει αναζητώντας προστασία. Ζήτησε ευρωπαϊκές πολιτικές που να αφαιρούν όπλα όταν υπάρχει ρήξη και απειλή και που να προστατεύουν τα παιδιά των δολοφονημένων γυναικών. «Κανείς γονιός δεν πρέπει να ζει με το φόβο ότι η κόρη ή η γυναίκα του θα σκοτωθεί επειδή πήρε την απόφαση να φύγει από έναν βίαιο σύντροφο», τόνισε.
  • «Η Πολυξένη δεν δολοφονήθηκε μόνο από έναν άντρα. Δολοφονήθηκε από ένα σύστημα που του έδωσε όπλο, δεν τον αφαίρεσε από την υπηρεσία, δεν τον αξιολόγησε ως επικίνδυνο, δεν προστάτευσε τη γυναίκα του. Και μετά τη δολοφονία της, άφησε πίσω δύο παιδιά», τόνισε η Αγγελική Μπέρδου, μητέρα της Πολυξένης Μπέρδου, που δολοφονήθηκε από τον σύντροφό της μέσα στο σπίτι της. Ζήτησε να θεσπιστεί ευρωπαϊκό πλαίσιο υποχρεωτικής αφαίρεσης όπλων από ένστολους όταν υπάρχουν ενδείξεις ενδοοικογενειακής βίας, απειλών ή σοβαρών συγκρούσεων. Να υπάρξει ανεξάρτητος μηχανισμός ελέγχου και καταγγελιών για ένστολους, ώστε η βία να μη θάβεται μέσα στην ιεραρχία. Να καθιερωθεί υποχρεωτική ψυχοκοινωνική αξιολόγηση όσων φέρουν όπλο στο πλαίσιο της υπηρεσίας τους — ουσιαστική και επαναλαμβανόμενη. Επίσης, τόνισε την ανάγκη να αναγνωριστούν τα παιδιά των θυμάτων γυναικοκτονίας ως θύματα κρατικής αποτυχίας, με μακροχρόνια ψυχολογική και οικονομική στήριξη.
  • Η Ρόζα Φωτιάδου, μητέρα της Σοφίας Σαββίδου, που δολοφονήθηκε επειδή βρισκόταν με την Πολυξένη Μπέρδου την ώρα της γυναικοκτονίας, τόνισε πως «όταν η έμφυλη βία αντιμετωπίζεται ως ιδιωτική υπόθεση, όταν λέμε “είναι θέμα του ζευγαριού”, τότε εκθέτουμε ολόκληρη την κοινωνία σε κίνδυνο». Επισήμανε ότι η έμφυλη βία δεν είναι μόνο ζήτημα δικαιωμάτων· είναι ζήτημα δημόσιας ασφάλειας και ζήτησε να αντιμετωπίζεται ως δυνητικός κίνδυνος για τρίτους, όχι μόνο για το άμεσο θύμα. Ζήτησε μηχανισμούς έγκαιρης απομάκρυνσης και αφοπλισμού επικίνδυνων προσώπων, πριν η βία ξεφύγει από τον «ιδιωτικό» χώρο, και να στηριχθούν τα παιδιά των δολοφονημένων γυναικών ως θύματα έμφυλης βίας με ουσιαστική και μακροχρόνια φροντίδα.
  • «Η γυναικοκτονία της κόρης μου δεν ήταν αποτέλεσμα τύχης. Ήταν αποτέλεσμα αδράνειας», είπε η Κατερίνα Κώτη, μητέρα της Ντόρας Ζαχαριά, που δολοφονήθηκε από τον πρώην σύντροφό της λίγες μέρες μετά τον χωρισμό, τονίζοντας ότι πρέπει να σταματήσει η αντιμετώπιση του φόβου των γυναικών ως υπερβολή. «Ο φόβος της κόρης μου ήταν βάσιμος. Απλώς δεν τον άκουσε κανείς». Ζήτησε να αναγνωριστεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο το stalking και η ψηφιακή παρακολούθηση ως σοβαροί δείκτες επικινδυνότητας, να θεσπιστούν υποχρεωτικά πρωτόκολλα αντίδρασης όταν μια γυναίκα καταγγέλλει ψηφιακή παρακολούθηση και να δημιουργηθούν ευρωπαϊκά μητρώα επαναλαμβανόμενης έμφυλης βίας.
  • Τα παιδιά των γυναικοκτονιών δεν είναι «παράπλευρες απώλειες». Είναι και αυτά θύματα, δήλωσε η Τζέσικα (Στεφανία) Ντανάι, κόρη της Ενκελέιντα, που δολοφονήθηκε από πρώην σύντροφό της. «Σήμερα βρίσκομαι εδώ όχι μόνο για τη μητέρα μου, αλλά για όλα τα παιδιά που έμειναν πίσω», τόνισε, ζητώντας δράση για την προστασία των θυμάτων έμφυλης βίας. Η μητέρα είχε καταγγείλει τις απειλές που δεχόταν στην αστυνομία. Η προηγούμενη μέρα είχε εκδικαστεί το αυτόφωρο για την υπόθεσή της. «Οι καταγγελίες όταν δεν συνοδεύονται από αξιολόγηση κινδύνου, ενημέρωση του θύματος και άμεση προστασία, δεν αρκούν», επισήμανε.
  • Για τη διαδοχική αποτυχία του κράτους – πριν τη δολοφονία (προειδοποιήσεις και πρόληψη), κατά τη διάρκεια (αντιμετώπιση του εγκλήματος) και μετά (στήριξη της οικογένειας) – μίλησαν ο Γιάννης Τοπαλούδης και η Κούλα Αρμουτίδου, γονείς της Ελένης Τοπαλούδη, που δολοφονήθηκε στη Ρόδο και η σορός της πετάχτηκε στη θάλασσα.

    Η γυναικοκτονία δεν ξεκινά τη στιγμή του θανάτου. Ξεκινά πολύ νωρίτερα – στη σιωπή, στην ανοχή, τόνισε η Κούλα Αρμουτίδου, που μίλησε για την «αθέατη τραγωδία» που ξεκίνησε για την οικογένεια μετά τη δολοφονία της Ελένης. «Αυτό που έχουμε ονομάσει οικογενειοκτονία. Γιατί όταν δολοφονείται μια γυναίκα, δεν πεθαίνει μόνο εκείνη. Πεθαίνει η οικογένειά της λίγο-λίγο».

    Η μητέρα της Ελένης επισήμανε την τριπλή αδράνεια και αποτυχία του Κράτους: πριν – γιατί δεν έμαθε να βλέπει τη βία ως προειδοποίηση, κατά – γιατί δεν στάθηκε καθαρά απέναντι στο έγκλημα, και μετά – γιατί εγκατέλειψε τις οικογένειες. «Αν δεν αλλάξει ριζικά ο τρόπος που το κράτος και η Ευρώπη αντιμετωπίζουν τη βία κατά των γυναικών – πριν, κατά τη διάρκεια και μετά – τότε θα συνεχίσουμε να μετράμε όχι μόνο δολοφονημένες γυναίκες, αλλά και οικογένειες που δεν έμαθαν ποτέ πώς να ξαναζούν».

    «Τα τελευταία λόγια της Ελένης μας πριν την πετάξουν στη θάλασσα ήταν “θα σας βρει ο πατέρας μου”», είπε ο Γιάννης Τοπαλούδης, πατέρας της Ελένης, και ζήτησε την καθιέρωση του όρου «γυναικοκτονία», όχι για διαφορετική ποινή, αλλά για ηθική, κοινωνική και πολιτική αναγνώριση των εγκλημάτων κατά γυναικών λόγω φύλου, καθώς και την καθιέρωση του όρου «οικογενειοκτονία». Τονίζοντας ότι η οικογένειά βιώνει καθημερινή ψυχική δολοφονία μέσα στις δικαστικές αίθουσες, επισήμανε ότι χρειάζεται πραγματικά ανεξάρτητη δικαιοσύνη, όχι δικαιοσύνη της πολιτικής και των πολιτικών. «Κάθε 10 λεπτά δολοφονείται μια γυναίκα και πρέπει να δράσουμε άμεσα», τόνισε. Ο πατέρας της Ελένης Τοπαλούδη απαίτησε μηχανισμούς στήριξης των οικογενειών των θυμάτων και πρόληψης της έμφυλης βίας τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο.

    Με τη φράση «το περιπολικό δεν είναι ταξί» ξεκίνησε τη μαρτυρία της η Δέσποινα Καλλέα, μητέρα της Κυριακής Γρίβα, που δολοφονήθηκε έξω από το αστυνομικό τμήμα, ενώ είχε ζητήσει βοήθεια. Το περιπολικό είναι μέσο προστασίας· η κόρη της δολοφονήθηκε παρά το γεγονός ότι ζήτησε βοήθεια και το κράτος ήταν παρόν, αλλά ανίκανο να παρέχει ασφάλεια. Η υπόθεση της Κυριακής Γρίβα «αποκαλύπτει ένα κενό αντίληψης: ότι η έμφυλη βία δεν αντιμετωπίζεται ως άμεση απειλή ζωής. Αντιμετωπίζεται ως ενόχληση μέχρι να γίνει έγκλημα. Και τότε είναι αργά».

    Ζήτησε από την Ευρώπη να θεσπίσει δεσμευτικά πρωτόκολλα αξιολόγησης κινδύνου για έμφυλη βία, εκπαίδευση αστυνομικών ώστε να αναγνωρίζουν τον φόβο ως ένδειξη επικείμενης απειλής, και υποχρεωτική παρέμβαση/συνοδεία όταν γυναίκες ζητούν προστασία. «Αν η Ευρώπη θέλει να μιλά για ανθρώπινα δικαιώματα, ας ξεκινήσει από το πιο βασικό: καμία γυναίκα που ζητά προστασία δεν πρέπει να φεύγει μόνη».

    Ο Εμμανουήλ Αθανασίου, ξάδελφος της Έφης Τσιχλάκη, μίλησε για τη δολοφονία της ξαδέλφης του και κυρίως για τη δικαστική μάχη, την οποία χαρακτήρισε ένα από τα μεγαλύτερα δικαστικά σκάνδαλα της χώρας. Αναφέρθηκε σε αίσχος στα δικαστήρια, όπου η οικογένεια κλήθηκε να αποδείξει ότι η Έφη δολοφονήθηκε, καθώς είχαν αποφασίσει σε πρώτο βαθμό ότι αυτοκτόνησε, και στη συνέχεια βρέθηκε αντιμέτωπη με πλήθος απειλών και δολοφονία χαρακτήρα, λόγω των διασυνδέσεων του δράστη με πανίσχυρη οικογένεια της χώρας. Τόνισε ότι η πολιτική και δικαστική εξουσία στέλνουν μήνυμα ατιμωρησίας σε ολόκληρη την Ευρώπη, όταν οι δολοφόνοι, που δεν δείχνουν μεταμέλεια, παραμένουν εκτός φυλακής.

    Οι μαρτυρίες ανέδειξαν κοινό μοτίβο: ατιμωρησία, καθυστερήσεις, θεσμικά κενά και κοινωνική ανοχή που συνοδεύει τις υποθέσεις έμφυλης βίας. Στην εκδήλωση συμμετείχαν επίσης θεσμικοί εκπρόσωποι, νομικοί και ειδικοί επιστήμονες, που έριξαν φως στη διαρθρωτική διάσταση του φαινομένου και στις προκλήσεις στην απονομή δικαιοσύνης και στην προστασία των θυμάτων.

    Ήταν γυναίκες, αυτό ήταν το σφάλμα των 100 και πλέον γυναικών που δολοφονήθηκαν από το 2020 έως το 2025, τόνισε η Ξένη Δημητρίου, Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου επί τιμή. Στην εξαιρετική της τοποθέτηση υπογράμμισε πως «Οι κοινωνίες που αποφεύγουν να ονομάσουν τις δολοφονίες των γυναικών ως γυναικοκτονίες υποκρύπτουν ανοχή στην έμφυλη βία και φέρουν πατριαρχικά χαρακτηριστικά ».

    Έκανε λόγο για τις επείγουσες συστάσεις της GREVIO για τη συμμόρφωση της Ελλάδας στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. «Το ’26 η GREVIO θα ελέγξει την Ελλάδα και φοβάμαι ότι στους λίγους μήνες που απομένουν δεν θα γίνουν πολλά πράγματα» είπε και πρόσθεσε πως η GRENIO βλέπει με καχυποψία τον νόμο για τη συνεπιμέλεια.

    «Καλέσαμε δικαστές και αστυνομικούς να τους εκπαιδεύσουμε. Η απάντηση ήταν εμείς εκπαιδεύουμε δεν εκπαιδευόμαστε» είπε για να τονίσει την απροθυμία των αρχών να εκπαιδευτούν ενώ χαρακτήρισε την εφαρμογή του ήδη υπάρχοντος πλαισίου «άδειο πουκάμισο».

    Η Έλενα Κουντουρά τόνισε ότι η γυναικοκτονία αποτελεί την πιο ακραία μορφή έμφυλης βίας και παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επισημαίνοντας ότι η Ευρώπη οφείλει να την αναγνωρίσει νομικά ώστε να διασφαλιστεί η πρόληψη και η προστασία των θυμάτων.

    Η Έλενα Κουντουρά, Ευρωβουλεύτρια ΣΥΡΙΖΑ και μέλος της Επιτροπής FEMM, τόνισε ότι η γυναικοκτονία είναι η πιο ακραία μορφή έμφυλης βίας και παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και ότι η Ευρώπη οφείλει να την αναγνωρίσει νομικά για να επιτραπεί η πρόληψη και η προστασία των θυμάτων. Υπογράμμισε ότι η έλλειψη ενιαίου ευρωπαϊκού ορισμού οδηγεί σε υποκαταγραφή και ατιμωρησία, ενώ η σωστή καταγραφή και η συλλογή στοιχείων είναι κρίσιμες για την ανάπτυξη αποτελεσματικών πολιτικών πρόληψης.

    Η Έλενα Κουντουρά ανέλυσε τα βήματα που έχουν γίνει σε ευρωπαϊκό επίπεδο μέσα από τη δική της δουλειά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με στόχο να αναγνωριστεί η γυναικοκτονία ως νομικός όρος και να αντιμετωπιστεί η έμφυλη βία. 

    Η ελληνίδα ευρωβουλεύτρια  κατέθεσε δύο ερωτήσεις στην Κομισιόν και στο Συμβούλιο ζητώντας κοινό ευρωπαϊκό ορισμό της γυναικοκτονίας και ενιαία συλλογή δεδομένων. Η απάντηση της Κομισιόν αναγνώρισε τη σημασία της νομικής αναγνώρισης, χωρίς όμως ουσιαστικά αποτελέσματα, ενώ η ίδια δεσμεύτηκε να συνεχίσει τις παρεμβάσεις της για πλήρη αναγνώριση του εγκλήματος και επαρκή μέτρα προστασίας των γυναικών.

    Ως εισηγήτρια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πέτυχε να κυρωθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, το πρώτο διεθνώς δεσμευτικό νομικό κείμενο για την αντιμετώπιση της έμφυλης βίας. Ωστόσο, όπως είπε, πρέπει η Ευρώπη και τα κράτη-μέλη να επενδύσουν άμεσα σε ουσιαστικά μέτρα, χωρίς να υπολογίζουν ότι το κόστος επιβαρύνει τον προϋπολογισμό, διότι τα μέτρα αυτά σώζουν ζωές. «Πρέπει να εκπαιδευτούν τα αγόρια να σέβονται τις γυναίκες – τη μητέρα τους, την αδερφή τους, την κόρη τους, τη σύντροφό τους – και τα κορίτσια να μη φοβούνται να πουν όχι», κατέληξε.

    Η Δρ. Κέλλυ Ιωάννου, Καθηγήτρια Εγκληματολογίας και Πρόεδρος της ΜΚΟ «Γίνε Άνθρωπος», τόνισε ότι στην καρδιά κάθε γυναικοκτονίας υπάρχει μια κραυγή που δεν ακούστηκε, αποτέλεσμα σιωπής και θεσμικής αδράνειας, με δομές που μένουν στα χαρτιά και απουσία συστηματικής καταγραφής και πρωτοκόλλων αξιολόγησης κινδύνου. Πολλές φορές, γυναίκες με παιδιά κοιμούνται σε αυτοκίνητα επειδή «δεν υπάρχουν θέσεις» σε δομές. Υπογράμμισε ότι δεν υπάρχουν «απρόβλεπτες», αλλά αχαρτογράφητες γυναικοκτονίες και ότι η έμφυλη βία εκδηλώνεται πλέον και στον ψηφιακό χώρο μέσω παρακολούθησης και παρενόχλησης, λειτουργώντας ως προθάλαμος φυσικής βίας. Εκεί, αντί να αναχαιτίζεται ο δράστης, ζητείται από τις γυναίκες να «προσέχουν τη διαδικτυακή τους συμπεριφορά», μεταφέροντας την ευθύνη στο θύμα.

    Η Μαρία Ρεπούση, Καθηγήτρια Ιστορίας ΑΠΘ και Διευθύντρια του Ινστιτούτου «Νίκος Πουλαντζάς», ανέλυσε τις γυναικοκτονίες ως ακραία μορφή έμφυλης βίας και μισογυνισμού. Τόνισε ότι η νομική αναγνώριση της γυναικοκτονίας και η ευρωπαϊκή συνεργασία είναι απαραίτητες για την πρόληψη και την απόδοση δικαιοσύνης. Αναφέρθηκε στη «σφαγή του Μόντρεαλ» ως χαρακτηριστικό παράδειγμα μαζικής γυναικοκτονίας, τονίζοντας ότι οι δολοφονίες γυναικών αποτελούν την ακραία μορφή έμφυλης βίας και εκφράζουν σχέσεις εξουσίας ανάμεσα στα φύλα.

    Υπογράμμισε ότι οι γυναικοκτονίες δεν εξαρτώνται μόνο από κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες, αλλά από δομικές κοινωνικές ανισότητες, σεξισμό και πατριαρχικές σχέσεις. Η έμφυλη βία δεν είναι μεμονωμένο φαινόμενο, αλλά επαναλαμβανόμενο, οικουμενικό και διαχρονικό, επηρεάζοντας όλες τις γυναίκες και τα κορίτσια. Τόνισε ότι η νομική αναγνώριση της γυναικοκτονίας δεν λύνει από μόνη της το πρόβλημα, αλλά είναι κρίσιμη για την απονομή δικαιοσύνης, την πρόληψη και την προστασία των θυμάτων.

    Ο ρόλος του φεμινιστικού κινήματος και η ευθύνη των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης βρέθηκαν στο επίκεντρο της παρέμβασης της Φωτεινής Λαμπρίδη, δημοσιογράφου του tvxs.gr. Όπως επισήμανε, το φεμινιστικό κίνημα έχει συμβάλει καθοριστικά στην ορατότητα της έμφυλης βίας και στην κατοχύρωση του όρου «γυναικοκτονία», απέναντι σε μια δημόσια σφαίρα που συχνά τον αντιμετωπίζει με ειρωνεία ή αμηχανία. Παράλληλα, ανέδειξε τις σοβαρές ευθύνες των ΜΜΕ, τονίζοντας ότι μέρος της δημοσιογραφικής κάλυψης εξακολουθεί να αναπαράγει αφηγήσεις που δικαιώνουν τον δράστη και μετατοπίζουν την ευθύνη στο θύμα, μέσα από πομπώδεις τίτλους, εκτενή και συχνά αχρείαστα ρεπορτάζ και τη χρήση φωτογραφιών που ενισχύουν τον κιτρινισμό. Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρθηκε και στην εκπομπή «Παρατηρητήριο Σεξισμού», ένθετο της εκπομπής «Άλλη Διάσταση», ως μια προσπάθεια κριτικής αποτύπωσης και ανάδειξης των σεξιστικών στερεοτύπων στον δημόσιο λόγο.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν πολλοί συνάδελφοι ευρωβουλευτές, η Ελεονώρα Μελέτη (ΝΔ/ ΕΛΚ), η προσωπική κατάθεση της οποίας συγκίνησε τους παρευρισκόμενους, ο Σάκης Αρναούτογλου (S&D/ΠΑΣΟΚ), ο Νίκος Παππάς (Left), η Μαρία Ζαχαρία (Mη εγγεγραμμένη/Πλεύση Ελευθερίας) και ο Λουκάς Φουρλάς (ΔΗΣΥ/ΕΛΚ), τους οποίους ευχαριστούμε.

Έλενα Κουντουρά: Σημαντική κατάκτηση στα δικαιώματα των γυναικών η υιοθέτηση του ψηφίσματος για την πρόσβαση σε νόμιμη και ασφαλή άμβλωση στην ΕΕ

Η Ευρωβουλευτής Έλενα Κουντουρά, μέλος της Επιτροπής των Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων FEMM, στήριξε το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που υιοθετήθηκε με πλειοψηφία στην Ολομέλεια στο Στρασβούργο, και αφορά το δικαίωμα πρόσβασης κάθε γυναίκας στην ΕΕ σε ασφαλή και νόμιμη άμβλωση, ανεξαρτήτως σε ποια χώρα ζει στην ΕΕ και της οικονομικής της δυνατότητας.

Σε δήλωσή της η Έλενα Κουντουρά τονίζει ότι:

«Είναι  μία σημαντική κατάκτηση για τα δικαιώματα των γυναικών, για την οποία δώσαμε αγώνα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και συνιστά σπουδαία νίκη των προοδευτικών δυνάμεων.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ανταποκρίθηκε και έστειλε ένα δυνατό μήνυμα,  ως η φωνή των πολιτών. Τα ανθρώπινα δικαιώματα πρέπει να αποτελούν κορυφαία προτεραιότητα και να γίνονται σεβαστά από όλες τις  χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.»

Το ψήφισμα με τίτλο «H φωνή μου, η επιλογή μου» (Μy Voice, My Choice), ως μία πρωτοβουλία των πολιτών της ΕΕ, με περισσότερες από 1,12 εκατ. υπογραφές, είχε ως στόχο να οδηγήσει στην επίλυση των εμποδίων που αντιμετωπίζει μια γυναίκα σήμερα στη διακοπή κύησης, ανάλογα με το εάν ζει σε χώρα όπου απαγορεύονται οι αμβλώσεις ή δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να καλύψει το κόστος της ιατρικής πράξης και των  μετακινήσεων. Το ψήφισμα ζητά βελτίωση της πρόσβασης σε περίθαλψη άμβλωσης μέσω ενός εθελοντικού χρηματοδοτικού μηχανισμού που πρέπει να συσταθεί και για το οποίο η Κομισιόν πρέπει να απαντήσει στο πρώτο τρίμηνο του 2026.

Γραπτή παρέμβαση Έλενας Κουντουρά στην Ολομέλεια

Σε γραπτή της παρέμβαση στην Ολομέλεια, η  Έλενα Κουντουρά  δήλωσε ότι η  πρόσβαση σε ασφαλή και νόμιμη άμβλωση θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται ως αυτονόητο και αδιαπραγμάτευτο ανθρώπινο δικαίωμα.

Είναι ανεπίτρεπτο, τόνισε, γυναίκες που ζουν σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση να στιγματίζονται ή να εξωθούνται σε επικίνδυνες -ακόμη και για τη ζωή τους- πρακτικές, χωρίς πρόσβαση σε αξιόπιστη και ασφαλή ιατρική φροντίδα. Και είναι απαράδεκτο ότι γυναίκες εξαναγκάζονται να ταξιδεύουν σε γειτονικές χώρες προκειμένου να λάβουν την απαραίτητη ιατρική περίθαλψη.

Αυτό συνιστά παραβίαση της αρχής της ισότητας και των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και αποτελεί κρατική μορφή έμφυλης βίας.

Οφείλουμε να στηρίξουμε έμπρακτα τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού χρηματοδοτικού μηχανισμού για τη στήριξη των κρατών-μελών που επιλέγουν να παράσχουν καθολική πρόσβαση σε τέτοιες υπηρεσίες,

Και καλούμε την Επιτροπή να ενσωματώσει ειδικό πυλώνα για τα σεξουαλικά και αναπαραγωγικά δικαιώματα, στην ετήσια Έκθεση για το Κράτος Δικαίου, ώστε να διασφαλίζεται η συστηματική παρακολούθηση, η λογοδοσία και η συμμόρφωση των κρατών μελών με τα θεμελιώδη δικαιώματα και τις αρχές της Ένωσης.»

Σημειώνεται ότι η Έλενα Κουντουρά έχει αγωνιστεί στην πρώτη γραμμή, ήδη από την προηγούμενη θητεία ως εισηγήτρια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην έκθεση για τον αντίκτυπο της ενδοσυντροφικής βίας και των δικαιωμάτων επιμέλειας στις γυναίκες και τα παιδιά, με σειρά παρεμβάσεων για τη στήριξη των δικαιωμάτων σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας των γυναικών και κοριτσιών.

Στην τρέχουσα θητεία, υποστήριξε σθεναρά τις θέσεις για τα δικαιώματα των γυναικών και κοριτσιών, ως εισηγήτρια της πολιτικής της ομάδας από την Επιτροπή FEMM στους τριλόγους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με το Συμβούλιο για τη συμπερίληψη των δικαιωμάτων αυτών για τα θύματα σεξουαλικής βίας, στην επίτευξη της προσωρινής συμφωνίας με το Συμβούλιο, στο πλαίσιο της επικείμενης αναθεώρησης της ευρωπαϊκής Οδηγίας για τα δικαιώματα των θυμάτων εγκληματικών ενεργειών.

Όλγα Γεροβασίλη στη Βουλή: O κάθε ένας και η κάθε μία από εμάς, με την ιδιότητά του και με τις δυνάμεις του, να καταστήσουμε τις γυναίκες ασφαλείς και ισότιμες στην πράξη

Εισαγωγική παρέμβαση εκ μέρους του προεδρείου της Βουλής, της Όλγας Γεροβασίλη Δ’ Αντιπροέδρου της Βουλής των Ελλήνων και βουλευτή Άρτας του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, για την επετειακή αναφορά στην Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ως γνωστόν η σημερινή ημέρα είναι αφιερωμένη στην εξάλειψη της βίας κατά των Γυναικών, μετά από σχετική απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.

Βίας κάθε είδους: Λεκτικής, Σωματικής, Ψυχολογικής, Συναισθηματικής ακόμη και Οικονομικής. Βίας άμεσης αλλά και έμμεσης. Βίας που γεννούν οι κοινωνικές συνθήκες.

Γιατί η βία κατά των γυναικών είναι διάχυτη πολύ πριν φτάσουμε στη σωματική βία και στη γυναικοκτονία.Και επαναλαμβάνω γυναικοκτονία, γιατί πρέπει να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους.

Όπως δήλωσε πρόσφατα η Επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κα Λαμπίμπ: «Η γυναικοκτονία, που είναι το χειρότερο από τα εγκλήματα, δεν αποτελεί την αρχή της βίας κατά των γυναικών.

Η βία ξεκινά από τη χρήση στερεοτύπων, από την κουλτούρα της πατριαρχίας και από έναν τρόπο θεώρησης του κόσμου των γυναικών ως δεύτερης κατηγορίας.»

Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία της UΝ Women και του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών για τα Ναρκωτικά και το Έγκλημα (UNODC), εκτιμάται ότι 85.000 γυναίκες και κορίτσια σκοτώθηκαν σκόπιμα παγκοσμίως το 2023, ή μία γυναίκα κάθε 10 λεπτά. Από αυτές, περίπου το 60% δολοφονήθηκε από συντρόφους ή μέλη της οικογένειας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η βία κατά των γυναικών, η γυναικοκτονία είναι μια ακραία μορφή διάκρισης λόγω φύλου και παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.Αν και έχουν γίνει βήματα, νομίζω ακόμη στην Ελλάδα δεν έχουμε ξεπεράσει το δόκιμο ή μη του όρου γυναικοκτονία.

Στην γειτονική Ιταλία, πάντως, η γυναικοκτονία ήδη έχει θεσμοθετηθεί ως έγκλημα,«Γυναικοκτονία», όχι απλά ανθρωποκτονία.

Έγκλημα ειδεχθές κι όχι έγκλημα πάθους ή έγκλημα τιμής. Έγκλημα που συχνά συμβαίνει και μέσα στην οικογένεια ή στη «συντροφική», κατά τα λοιπά, σχέση.

Χρειάζεται αλλαγή κουλτούρας, χρειάζεται πρόληψη και εκπαίδευση.

Χρειάζονται, όμως, και επιχειρησιακές δομές με δυνατότητα άμεσης παρέμβασης.

Με το π.δ. 37/2019 ιδρύθηκαν τα Τμήματα Ενδοοικογενειακής Βίας στην Ελληνική Αστυνομία σε όλη την Ελλάδα και είχα τη χαρά να ηγηθώ η ίδια εκείνης της Πρωτοβουλίας.Ήταν μια πρωτοβουλία σημαντική, όμως, σήμερα, πολλά μένουν να γίνουν ακόμη.

Με αφορμή τη σημερινή ημέρα και από αυτό το βήμα που μας δίνεται σήμερα, ας δεσμευτούμε, ο κάθε ένας και η κάθε μία με την ιδιότητά του και με τις δυνάμεις του να καταστήσουμε τις γυναίκες ασφαλείς και ισότιμες στην πράξη.

Σας ευχαριστώ.

Έλενα Ακρίτα: Όταν η πατριαρχία ονομάζεται «σχέση αγάπης»

Δήλωση της τομεάρχη Δικαιωμάτων & Ισότητας και Βουλευτή Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, Έλενας Ακρίτα σχετικά με τη δήλωση της 40χρονης γυναίκας μετά τον άγριο ξυλοδαρμό στο Κορωπί


Η 40χρονη γυναίκα από το Κορωπί, που μετά τον άγριο ξυλοδαρμό δήλωσε ότι «έχει σχέση αγάπης» με τον κακοποιητή της, δεν είναι απλώς ένα μεμονωμένο περιστατικό. Είναι η τραγική αντανάκλαση μιας κοινωνίας που μαθαίνει τις γυναίκες να υπομένουν, να δικαιολογούν, να σωπαίνουν. 

Η υποταγή εδώ αυτή είναι το απότοκο μιας πατριαρχίας που εκπαιδεύει τα θύματα να αντιμετωπίζουν ως κανονικότητα την βία, την κακοποίηση ακόμα και τον θάνατο. Από μικρές, οι γυναίκες μαθαίνουν ότι η «αγάπη» σημαίνει θυσία, ανοχή, συγχώρεση — ακόμη κι όταν πληγώνει.

Ο φόβος, η κοινωνική ντροπή, η οικονομική εξάρτηση, αλλά και η εσωτερικευμένη πεποίθηση πως «ο άνδρας έχει τον έλεγχο», τις κρατούν δέσμιες του βασανιστή τους. Η δήλωσή της 40χρονης δεν εκφράζει συναίσθημα· εκφράζει υποταγή στην ισόβια αιχμαλωσία. Όμως η αγάπη στον δυνάστη δεν είναι υποταγή: είναι το άλλο πρόσωπο της πατριαρχίας.

Συνάντηση της Κατερίνας Νοτοπούλου με τη Γενική Γραμματέα Ισότητας Φύλων: Άμεση ανάγκη για συνέχιση του Δικτύου Δομών Αντιμετώπισης της Έμφυλης Βίας

Συνάντηση με τη Γενική Γραμματέα Ισότητας Φύλων, κα Πατσογιάννη, είχε σήμερα η βουλεύτρια Α΄ Θεσσαλονίκης και Τομεάρχης Κοινωνικής Συνοχής και Πρόνοιας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, Κατερίνα Νοτοπούλου.

Στο επίκεντρο της συνάντησης βρέθηκε η άμεση ανάγκη να διασφαλιστεί η συνέχιση του Δικτύου Δομών για την Αντιμετώπιση της Έμφυλης Βίας, καθώς χιλιάδες γυναίκες σε όλη τη χώρα στηρίζονται καθημερινά από τις υπηρεσίες αυτές – δομές φιλοξενίας, συμβουλευτικά κέντρα και γραμμές υποστήριξης.

Η κα Νοτοπούλου έθεσε με έμφαση το ζήτημα στη Γενική Γραμματέα, επισημαίνοντας τον κίνδυνο να χαθεί κοινωνικό έργο 14 ετών, εξαιτίας της κυβερνητικής αδράνειας και της έλλειψης σταθερής χρηματοδότησης.

«Η κυβέρνηση οφείλει να διασφαλίσει τη βιωσιμότητα, τη χρηματοδότηση και τη στελέχωση των Δομών. Δεν είναι απλώς υποχρέωση — είναι ζήτημα ζωής και αξιοπρέπειας», τόνισε χαρακτηριστικά.

Η κα Πατσογιάννη δεσμεύτηκε πως θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για την εξεύρεση λύσης, ώστε να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη συνέχιση της λειτουργίας των Δομών.

Μέχρι αυτό να γίνει πράξη, η Κατερίνα Νοτοπούλου δήλωσε τη στήριξή της στο Σωματείο Εργαζομένων, που δίνει έναν δίκαιο αγώνα για τα δικαιώματα των γυναικών και των ίδιων των εργαζόμενων στις Δομές.

Η Κατερίνα Νοτοπούλου έθεσε ακόμη το θέμα της ανάγκης εναρμόνισης των πολιτικών ισότητας και αντιμετώπισης της έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας, με τις συστάσεις της GREVIO, στο πλαίσιο της εφαρμογής της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης. 

Δήλωση της Έλενας Ακρίτα για την επίθεση βασανιστή με πιρούνι σε έγκυο

Δεν ήταν «οικογενειακό επεισόδιο». Ήταν απόπειρα δολοφονίας. Ένας άντρας που πίστεψε ότι έχει δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω στη γυναίκα του. Ένα πιρούνι — εργαλείο του φαγητού — έγινε όπλο μαζικού μίσους. Εκατοντάδες χτυπήματα στο πρόσωπο μιας 37χρονης γυναίκας. 

Δεν ήταν η «κακιά στιγμή», ήταν πατριαρχική αγριότητα. Γιατί όταν λέμε έμφυλη βία, δεν εννοούμε απλώς ένα επίδικο περιστατικό. Εννοούμε μία διαχρονική δομή εξουσίας που επιτρέπει στον θύτη να πιστεύει ότι έχει το “δικαίωμα” να καταστρέψει το σώμα της γυναίκας — κατά το δοκούν, με όπλο το πιο καθημερινό εργαλείο.

Η γυναίκα δεν γλίτωσε από τύχη — επέζησε γιατί πάλεψε. Κι η κοινωνία οφείλει να παλέψει μαζί της. Όχι άλλη σιωπή, όχι άλλη συγκάλυψη. Η έμφυλη βία δεν είναι ακραία εξαίρεση. Είναι ο καθρέφτης μιας κοινωνίας που ακόμα ανέχεται τους θύτες και αμφισβητεί τα θύματα.

Αίτημα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για άμεση σύγκληση της Επιτροπής Ισότητας – Η κυβέρνηση οφείλει να λογοδοτήσει για την οπισθοδρόμηση στις πολιτικές ισότητας των φύλων

Οι βουλεύτριες του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, Κατερίνα Νοτοπούλου, Έλενα Ακρίτα και Πόπη Τσαπανίδου, στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου κατέθεσαν αίτημα για άμεση σύγκληση της Επιτροπής με αντικείμενο την παρουσίαση και συζήτηση της Ετήσιας Έκθεσης 2024 της Γενικής Γραμματείας Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, σχετικά με την ισότητα των φύλων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Η Έκθεση αναδεικνύει ότι, παρά την πρόοδο των προηγούμενων ετών, οι έμφυλες ανισότητες επιμένουν, ενώ η κυβέρνηση της ΝΔ έχει εγκαταλείψει ουσιαστικά τις πολιτικές ενίσχυσης της ισότητας και στήριξης των δομών τοπικής δράσης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ τονίζει ότι η ισότητα των φύλων αποτελεί πυλώνα δημοκρατίας και κοινωνικής δικαιοσύνης και πως η Τοπική Αυτοδιοίκηση μπορεί να λειτουργήσει ως μοχλός αλλαγής, υπό την προϋπόθεση ύπαρξης πολιτικής βούλησης και θεσμικού συντονισμού.

Οι βουλεύτριες του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ζητούν να προσκληθούν στη συνεδρίαση όλοι οι συναρμόδιοι φορείς (Γ.Γ. Ισότητας, ΚΕΔΕ, ΕΝΠΕ, Συνήγορος του Πολίτη, ΕΕΤΑΑ) για να παρουσιαστούν τα ευρήματα και να τεθούν σαφείς δεσμεύσεις για την ενίσχυση των τοπικών πολιτικών ισότητας και την αντιμετώπιση των διακρίσεων σε κάθε επίπεδο διακυβέρνησης.

Αναλυτικά το αίτημα:

Αθήνα, 9 Οκτωβρίου 2025

ΠΡΟΣ : κα Αντωνίου Μαρία
Πρόεδρο της
Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου

Κοινοποίηση: κ. Κακλαμάνη Νικήτα
Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων


ΘΕΜΑ: Αίτημα σύγκλησης της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για την ισότητα των φύλων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση – Παρουσίαση της Ετήσιας Έκθεσης 2024 της Γενικής Γραμματείας Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.


Αξιότιμε κ. Πρόεδρε,
Με την παρούσα επιστολή, παρακαλούμε όπως μεριμνήσετε για τη σύγκληση της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, βάσει του άρθρου 36 του Κανονισμού της Βουλής, με αντικείμενο την παρουσίαση και συζήτηση της Ετήσιας Έκθεσης 2024 της Γενικής Γραμματείας Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Γ.Γ.Ι.Α.Δ.) για την ισότητα των φύλων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Επειδή
η ισότητα των φύλων αποτελεί θεμελιώδη αρχή της Δημοκρατίας και βασικό άξονα των πολιτικών για την κοινωνική συνοχή, την ανάπτυξη και τη βιώσιμη διακυβέρνηση σε τοπικό επίπεδο.
Επειδή
η Τοπική Αυτοδιοίκηση διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην εφαρμογή πολιτικών ισότητας, στην πρόληψη και αντιμετώπιση των έμφυλων διακρίσεων, καθώς και στην προώθηση της συμμετοχής των γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων.


Επειδή
σύμφωνα με την πρόσφατη Ετήσια Έκθεση 2024 της Γ.Γ.Ι.Α.Δ., που διεξήχθη για όγδοη συνεχή χρονιά σε επίπεδο Δήμων και Περιφερειών:
– το 84,6% των Δήμων διαθέτει τουλάχιστον ένα αρμόδιο όργανο ή ειδικευμένο στέλεχος για ζητήματα ισότητας,
– το 93,7% αναγνωρίζει ότι οι γυναίκες αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα όπως ανεργία, εργασιακή ανισότητα και έμφυλη βία,
– το 44% των Δήμων που δεν διαθέτουν δομές παραπέμπουν περιστατικά στο Δίκτυο Δομών της Γ.Γ.Ι.Α.Δ.,
– ενώ το 94,4% των Ο.Τ.Α. δηλώνει ότι γνωρίζει την Ευρωπαϊκή Χάρτα Ισότητας των Φύλων στις Τοπικές Κοινωνίες.
Επειδή
τα παραπάνω στοιχεία αποτυπώνουν πρόοδο αλλά και συνεχιζόμενες ανισότητες που απαιτούν θεσμική παρακολούθηση και πολιτικό συντονισμό.
Αιτούμεθα όπως:
Α) Μεριμνήσετε για τη σύγκληση της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, με αντικείμενο την παρουσίαση και ανάλυση των πορισμάτων της ως άνω Έκθεσης.

Β) Κατά τη συνεδρίαση να προσκληθούν να συμμετάσχουν οι εξής φορείς και οργανισμοί:
– Γενική Γραμματεία Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας
– Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ)
– Ένωση Περιφερειών Ελλάδας (ΕΝΠΕ)
– Συνήγορος του Πολίτη – Κύκλος Ισότητας των Φύλων
– Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
– Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ)
– Εκπρόσωποι ΟΤΑ με βέλτιστες πρακτικές πολιτικών ισότητας
– Ακαδημαϊκοί και εμπειρογνώμονες σε ζητήματα τοπικής ισότητας των φύλων

Τα μέλη – Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ
στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου

Νοτοπούλου Αικατερίνη

Ακρίτα Έλενα

Τσαπανίδου Πόπη



Κατερίνα Νοτοπούλου: Η κυβέρνηση οφείλει να διασφαλίσει τη συνέχιση του Δικτύου Δομών για την Αντιμετώπιση της Έμφυλης Βίας – Δεν θα επιτρέψουμε να χαθούν 14 χρόνια κοινωνικού έργου

Συνάντηση με την Πρόεδρο του Πανελλήνιου Σωματείου Εργαζομένων στο Δίκτυο των Δομών της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων, κ. Βάσια Μπάκου, είχε την Παρασκευή 3/10,  η βουλεύτρια Α΄ Θεσσαλονίκης, Τομεάρχης Πρόνοιας και Κοινωνικής Συνοχής και Μέλος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου του ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ, Κατερίνα Νοτοπούλου.

Αντικείμενο της συνάντησης αποτέλεσε η επικίνδυνη εκκρεμότητα στη χρηματοδότηση του Δικτύου Δομών για την αντιμετώπιση της έμφυλης βίας, που λειτουργεί αδιάλειπτα επί σχεδόν 14 χρόνια, καθώς και η εργασιακή ανασφάλεια των εκατοντάδων εργαζομένων που υπηρετούν με διαδοχικές συμβάσεις, ορισμένου χρόνου.

Η Πρόεδρος του Σωματείου ενημέρωσε τη βουλεύτρια ότι, παρά τις επαναλαμβανόμενες κυβερνητικές εξαγγελίες, δεν έχει ακόμη εξασφαλιστεί η συνέχιση της χρηματοδότησης του Δικτύου, μετά την 31 Δεκεμβρίου 2025, οπότε λήγουν οι τρέχουσες συμβάσεις, ενώ δεν υπάρχει κανένα σχέδιο βιωσιμότητας για τις υπάρχουσες δομές και το εξειδικευμένο προσωπικό τους.

Η κ. Νοτοπούλου υπογράμμισε πως η λειτουργία των 44 Συμβουλευτικών Κέντρων, των 20 Ξενώνων Φιλοξενίας και της 24ωρης Γραμμής SOS 15900 αποτελεί κομβική υποχρέωση του κράτους απέναντι στις γυναίκες – θύματα έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας, στο πλαίσιο της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης, που η Ελλάδα έχει κυρώσει με τον Ν. 4531/2018.

«Η κυβέρνηση γνώριζε εδώ και χρόνια το χρονοδιάγραμμα λήξης των ευρωπαϊκών προγραμμάτων, αλλά δεν φρόντισε να εξασφαλίσει τη συνέχεια των Δομών. Η αδιαφορία αυτή ισοδυναμεί με εγκατάλειψη των γυναικών και των παιδιών που βρίσκουν καταφύγιο στις δομές αυτές. Δεν θα επιτρέψουμε να χαθεί ένα έργο 14 ετών που σώζει ζωές», τόνισε η Κατερίνα Νοτοπούλου.

Η βουλεύτρια υπενθύμισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ έχει ήδη αναδείξει κοινοβουλευτικά το ζήτημα στο παρελθόν, καλώντας την κυβέρνηση να προχωρήσει σε άμεσες ενέργειες για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας των Δομών.

Επανέλαβε τη δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ για:
– Άμεση διασφάλιση της συνέχισης της χρηματοδότησης του Δικτύου μέσω ΕΣΠΑ τουλάχιστον έως το 2027.
– Ένταξη των Δομών στον κρατικό προϋπολογισμό, ώστε να εξασφαλιστεί η θεσμική και οικονομική τους βιωσιμότητα.
– Διατήρηση του εξειδικευμένου προσωπικού, που με αυταπάρνηση στηρίζει χιλιάδες γυναίκες σε όλη τη χώρα.

«Η ισότητα των φύλων δεν είναι σύνθημα, είναι υποχρέωση της Πολιτείας. Η διάλυση των δομών κατά της έμφυλης βίας θα ήταν πλήγμα για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα», κατέληξε η κ. Νοτοπούλου.