Στη σημερινή ραδιοφωνική του συνέντευξη στον Alpha, με τους Τ. Χατζή και Α. Νέγκα, ο Τομεάρχης Διαφάνειας και βουλευτής Χανίων Παύλος Πολάκης αναφέρθηκε στο κοινοβουλευτικό ρεκόρ που κατέχει με τις 13 άρσεις ασυλίας που έχουν ζητηθεί εις βάρος του, από τις οποίες οι περισσότερες είναι για συκοφαντική δυσφήμιση. Παράλληλα τόνισε, ότι στην ουσία πρόκειται για πολιτικές διώξεις που σχετίζονται με τις αποκαλύψεις του για τη διασπάθιση Δημόσιου χρήματος, με το ΚΕΕΛΠΝΟ να κατέχει εξέχουσα θέση σε αυτές.

Ο κ. Πολάκης υπογράμμισε ότι η τελευταία αίτηση άρσης ασυλίας του, αφορά σε δήθεν επηρεασμό της Δικαιοσύνης και αυτό γιατί αυτοβούλως προσήλθε να καταθέσει στοιχεία για την υπεράσπιση των συμφερόντων του Δημοσίου στην υπόθεση των 23 παράνομων προσλήψεων του ΚΕΕΛΠΝΟ, προκειμένου να αναδείξει τη ζημιά των 250.000 € που υπέστη ο οργανισμός. Σημείωσε δε ότι,  από τις 23 παράνομες προσλήψεις, οι 13, ενώ είχαν δηλωθεί ότι θα απασχολούνταν στο ΚΕΕΛΠΝΟ, στην πραγματικότητα απασχολούνταν στο γραφείο του κ. Άδωνι Γεωργιάδη.

Σχετικά με τη λειτουργία της δικαιοσύνης στη χώρα μας, ο Π. Πολάκης θυμίζοντας την υπόθεση Siemens η οποία σέρνεται για 16 χρόνια ανέφερε χαρακτηριστικά ότι:  «Ο τρόπος να μην δικάζεται κανένας διεφθαρμένος στην Ελλάδα είναι η καθυστέρηση».

Σε πολιτικό επίπεδο, ξεκαθάρισε ότι παραμένει στον ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίο θεωρεί το μόνο ελπιδοφόρο πυρήνα μιας νέας προοδευτικής κυβερνητικής προσπάθειας. Υπογράμμισε δε ότι τα κόμματα αποτελούν συλλογικές πολιτικές εκφράσεις κοινωνικών δυνάμεων και όχι προσωπικά εγχειρήματα. Για τη νέα μόδα των επιτροπών τεχνοκρατών, σοφών ή ειδικών ανέφερε χαρακτηριστικά: Οι τεχνοκράτες και οι ειδικοί είναι για να σου κάνουν τις λεπτομερειακές ρυθμίσεις πολιτικών επιλογών που παίρνουν οι πολιτικοί και τα κόμματα μέσα από συνεδριακές διαδικασίες. Για παράδειγμα, το αν θα  κάνω την επιλογή να δώσω 13ο και 14ο  μισθό αναδιανέμοντας το υπερπλεόνασμα του έτους που φτάνει τα 9 δις ευρώ και όχι να ξεπληρώσω πρόωρα χρέος, είναι πολιτική και όχι τεχνοκρατική επιλογή. 

Ιδεολογικά, διαφοροποιήθηκε από τη λογική του «δημοκρατικού καπιταλισμού», τονίζοντας ότι στηρίζει μια στρατηγική βαθιών κοινωνικών αλλαγών με προοπτική μια κοινωνία ελεύθερων και συνεταιρισμένων παραγωγών, μέσα από μια κυβερνώσα Αριστερά με σαφές πρόγραμμα και άμεσες παρεμβάσεις υπέρ της κοινωνικής πλειοψηφίας.

«Χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ δεν πάμε πουθενά», ανέφερε χαρακτηριστικά, καλώντας τις δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις να τοποθετηθούν επί συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών που αφορούν στην αναδιανομή του πλούτου, στον δημόσιο έλεγχο στρατηγικών τομέων και στη στήριξη της κοινωνίας.