Συνέδριο πράξης και όχι θεωρίας

Το 2ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, είναι το πρώτο συνέδριο κόμματος της Αριστεράς που βρίσκεται στην κυβέρνηση και όχι στον ασφαλή χώρο της αντιπολίτευσης και της διαμαρτυρίας.

Σε αυτό θα συμμετέχουν σαν σύνεδροι πρωθυπουργός και υπουργοί, γενικοί γραμματείς υπουργείων, διοικητές δημόσιων οργανισμών και άλλοι κρατικοί λειτουργοί.

Από όλους αυτούς και αυτές είναι φυσικό να περιμένουμε να μη μιλήσουν περί ανέμων και υδάτων αλλά να κάνουν συγκεκριμένο απολογισμό της δουλειάς τους, να πουν τι κατάφεραν τι δεν κατάφεραν, ποια ήταν τα εμπόδια που αντιμετώπισαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους και τι προτείνουν ώστε στο μέλλον να μην υπάρξουν παρόμοια εμπόδια.

Και όλοι εμείς οι υπόλοιποι, που θα αφήσουμε 4 μέρες τις δουλειές μας, που θα ξοδευτούμε για είναι έρθουμε στο Τάε Κβον Ντο από νησιά και απόμακρες περιοχές θα πρέπει να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους και να απαιτήσουμε να γίνει ένα συνέδριο της ουσίας και της πράξης και κυρίως να διασφαλίσουμε την υλοποίηση όσων αποφασιστούν.

Δεν ξέρω αν θα εκλεγώ σύνεδρος, δεν ξέρω αν θα μπορέσω να μιλήσω στο συνέδριο, γι’ αυτό και με την ευκαιρία αυτού του σημειώματος θέλω να πω κάποια πράγματα με το όνομά τους, αναλαμβάνοντας την ευθύνη των λεγομένων μου:

1. Δεν μπορεί να συνεχιστεί η απουσία επαφής και αλληλοενημέρωσης υπουργείων και κομματικών οργανώσεων για βασικά θέματα (π.χ. ο υπουργός μεταναστευτικής πολιτικής να μην αισθάνεται την ανάγκη να ενημερωθεί από τη Ν.Ε. Λέσβου για το προσφυγικό στο νησί και να αρκείται σε -εκ των πραγμάτων- μονομερή ενημέρωση από “θεσμικούς” παράγοντες και από ΜΚΟ).

2. Δεν μπορεί να συνεχίζεται να υπάρχουν υπουργεία και κρατικοί οργανισμοί που να μη σηκώνουν το τηλέφωνο και να μην απαντούν σε αιτήματα των νομαρχιακών επιτροπών του κόμματος (χαρακτηριστική περίπτωση ο γ. γραμματέας Αθλητισμού).

3. Δεν μπορεί η Ν.Ε. και ο τοπικός βουλευτής να έχουν μεσάνυχτα και να πληροφορούνται από τοπικούς δημοσιογράφους ή και από τελείως άσχετα άτομα τις επισκέψεις υπουργών στην περιοχή ευθύνης τους (συνέβη πριν από μερικές βδομάδες με τον σ. Κουρουμπλή).

4. Δεν μπορεί να δρομολογούνται βασικά έργα υποδομών στην περιοχή ευθύνης μιας νομαρχιακής επιτροπής και να μη μπαίνει στον κόπο το αρμόδιο υπουργείο να ενημερώνει την οργάνωση ή ακόμα χειρότερο να τα προχωράει κόντρα στην άποψή της.

5. Δεν μπορεί να αποσπάται σε βουλευτικό γραφείο πρόσωπο, που δεν έχει καμία σχέση με το κόμμα, που δεν έχει κάποια ιδιαίτερα προσόντα, πλην του ότι είναι στενός συγγενής του βουλευτή και όταν αυτό επισημαίνεται “αρμοδίως” οι υπεύθυνοι της Κοινοβουλευτικής Ομάδας να το κάνουν γαργάρα.

6. Δεν μπορεί να συνεχίζεται η φημολογία ότι μόνο ένα ποσοστό των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ είναι εντάξει στις οικονομικές του υποχρεώσεις προς το κόμμα και να μη παίρνονται μέτρα για συμμόρφωση των υπολοίπων ή να μην αναφέρονται τα ονόματα των “φραγκοφονιάδων” βουλευτών.

Δυστυχώς θα μπορούσα να αναφέρω και αρκετά άλλα «στραβά», αλλά δεν με παίρνει ο χώρος.

Χρόνια στο «κουρμπέτι» και έχοντας ζήσει πολλά κομματικά συνέδρια δεν τρέφω αυταπάτες ότι αυτές οι κομματικές διαδικασίες λύνουν τέτοια προβλήματα.

Γιατί το πρόβλημα βρίσκεται στην ανθρώπινη φύση και στη συνείδηση του καθενός και της καθεμιάς.

Στον ενάμιση χρόνο αριστερής διακυβέρνησης είδαμε υπουργούς και άλλους κυβερνητικούς παράγοντες, ευτυχώς όχι πολλούς, που δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τις πρακτικές και το στιλ των προκατόχων τους, της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ.

Και αντίθετα (και ευτυχώς) γνωρίσαμε και ζήσαμε πολλούς και πολλές, πραγματικά διαμάντια, με συνέπεια και σεμνότητα, με εργατικότητα και στοχοπροσήλωση, με δημοκρατικότητα και συντροφική συμπεριφορά, που τιμούν τη λέξη και την ιδέα «ΑΡΙΣΤΕΡΑ».

Ας ελπίσουμε ότι το ισοζύγιο θα γέρνει όλο και περισσότερο προς αυτή τη δεύτερη κατηγορία των άξιων συντρόφων και συντροφισσών.

Για τον σοσιαλισμό του 21ου αιώνα σίγουρα θα μιλήσουν άλλοι…

 
* Ο Βασίλης Τεντόμας είναι αναπληρωτής συντονιστής της Ν.Ε. Λέσβου του ΣΥΡΙΖΑ