Σημεία από την τοποθέτηση της αναπληρώτριας εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Νατάσας Γκαρά, στον τηλεοπτικό σταθμό Mega News και στον δημοσιογράφο Γιάννη Μούτσιο

Ο νόμος που συζητάμε, που η ποινή μετατράπηκε από κακούργημα σε πλημμέλημα,  είναι σε ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο με ευρωπαϊκή οδηγία. Αλλά ποτέ δεν φανταζόμασταν ότι θα έχουμε μια κυβέρνηση σαν του Κυριάκου Μητσοτάκη, που είτε θα αφήνει κενά στα ζητήματα ασφάλειας της χώρας -και μάλιστα υψηλών προσώπων, όπως του αρχηγού του Στρατού ή του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, του αρχηγού της Αστυνομίας ή και του μισού υπουργικού συμβουλίου- ή ότι θα στήσει ένα παρακράτος μέσα στο Μαξίμου. Εδώ έχουμε μια πάρα πολύ σοβαρή υπόθεση. Είναι άλλο ένα σκάνδαλο, αλλά είναι και μια πάρα πολύ σοβαρή υπόθεση που πλήττει στον πυρήνα του το κράτος δικαίου.

Προσπαθεί η κυβέρνηση να μας πει ότι η υπόθεση αφορά τέσσερις ιδιώτες και δεν αφορά την κυβέρνηση, δεν αφορά το πολιτικό σύστημα, δεν αφορά την ασφάλεια ουσιαστικά του κράτους και των πολιτών. Ωστόσο, δεν είναι έτσι τα πράγματα. Μιλάμε για τον κ. Λαβράνο, για παράδειγμα, ο οποίος έχει καταδικαστεί. Ο κ. Λαβράνος είχε προσωπικές και επιχειρηματικές σχέσεις και συναλλαγές όλο το προηγούμενο διάστημα με τον κ. Δημητριάδη. Μιλάμε για ένα σύστημα που παρακολουθούσε τους ίδιους ανθρώπους που παρακολουθούσε και η ΕΥΠ, που είναι υπό την εποπτεία και τον έλεγχο του πρωθυπουργού, με δική του εντολή.

Και μιλάμε ουσιαστικά για μία υπόθεση που, αν δεν έχει γίνει με εντολή του Μαξίμου και του Κυριάκου Μητσοτάκη ή στενών συνεργατών του, τότε πρέπει να μας ανησυχεί ακόμη περισσότερο, γιατί εντοπίζονται ζητήματα εθνικής ασφάλειας. Είναι αδιανόητο ένας πρώην -ίσως και νυν, δεν το ξέρουμε ακόμη- πράκτορας του ισραηλινού στρατού να παρακολουθεί το μισό υπουργικό συμβούλιο και τον αρχηγό του στρατεύματος της χώρας μας και να μην ανοίγει μύτη. 

Ο κ. Μητσοτάκης, αν και προκλήθηκε, εκ των πραγμάτων, και από την απόφαση του Πλημμελειοδικείου, αλλά προκλήθηκε και κατά τη συζήτηση με τον κ. Ανδρουλάκη, δεν βρήκε να πει μισή κουβέντα για να ενημερώσει τον ελληνικό λαό. Και όλοι αυτοί οι οποίοι θίχτηκαν, που παρακολουθούνταν ουσιαστικά και ήταν στο περιβάλλον του κ. Μητσοτάκη, δεν είχαν το άγχος και την αγωνία να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη για να διερευνηθεί γιατί παρακολουθούνταν από ξένους πράκτορες και εταιρείες του Ισραήλ. Όλα αυτά δεν δημιουργούν ερωτήματα; Για όλα αυτά δεν πρέπει ο πρωθυπουργός της χώρας να ενημερώσει το Κοινοβούλιο και τους Έλληνες πολίτες;

Είναι μία πάρα πολύ σοβαρή υπόθεση που πλέον μπορεί να απασχολήσει ακόμη περισσότερο τον κόσμο, όσο θα βγαίνουν και νέα στοιχεία γι’ αυτή. Τα ζητήματα δημοκρατίας, υπεράσπισης δικαιωμάτων, υπεράσπισης κράτους δικαίου και κυρίως ασφάλειας και εθνικής ασφάλειας αφορούν όλο τον κόσμο. Μπορεί να μην εκφράζεται με έντονο ή με ενθουσιώδη τρόπο, αλλά είναι ζητήματα που, κυρίως στην Ελλάδα, που έχει παράδοση στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων και του δημοκρατικού πλαισίου, απασχολούν τον κόσμο. Πόσο μάλλον όταν έρχεται ξανά μία απόφαση, μετά από σκάνδαλα υπέρογκων αναθέσεων, σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, σκάνδαλο με τα καρτέλ, σκάνδαλο στην ενέργεια, σκάνδαλα παντού. Και από μία κυβέρνηση που βλέπουμε εντέλει ότι όχι μόνο δεν αφήνει και δεν λύνει τα χέρια της Δικαιοσύνης να κάνει τη δουλειά της, αλλά προσπαθεί να συγκαλύψει κάθε πτυχή κάθε υπόθεσης. 

Γι’ αυτό και το πάνδημο αίτημα από τον λαό είναι αλήθεια και δικαιοσύνη σε όλους τους τομείς. Γι’ αυτό οι πλατείες θα είναι γεμάτες για τα τρία χρόνια από το έγκλημα των Τεμπών.