Κόμμα – Κυβέρνηση κοινωνικά γειωμένη

Πρέπει να ισορροπήσουμε το επιθυμητό με τον ρεαλισμό, τον ιδεολογικό οραματικό λόγο με την πολιτική πρακτική.

Σε έναν σκληρό, ασύμμετρο πόλεμο χρηματοπιστωτικής ασφυξίας κρατήσαμε τη χώρα πριν από την οικονομική κατάρρευση, πριν από εμφυλιοπολεμικές καταστάσεις, με μεγάλες απώλειες όμως στο κόμμα και στην κυβέρνηση.

Η συμφωνία, το Μνημόνιο, δεν είναι το κυβερνητικό πρόγραμμά μας, ούτε είναι ιδιοκτησία της Αριστεράς. Στόχος, η στήριξη των οικονομικά αδύνατων με το παράλληλο πρόγραμμα στην Παιδεία, την Υγεία, την αλληλεγγύη, δράσεις που έχουν αποτελέσματα στην κοινωνία και φαίνονται.

Η απλή αναλογική, η συνταγματική αναθεώρηση, ο νόμος για τα ΜΜΕ και οι ρυθμιστικοί κανόνες, ο έλεγχος των λιστών Λαγκάρντ και Μπόργιανς, η παραχώρηση εκ μέρους της πολιτείας δημόσιων χώρων και ακίνητης περιουσίας στην Αυτοδιοίκηση, η μεταρρύθμιση στην Παιδεία, την Υγεία, τα νομοθετήματα για τη Δημόσια Διοίκηση κ.λπ.

Το κλειδί για την οριστική έξοδο από τα Μνημόνια είναι η στροφή προς την ανάπτυξη της χώρας. Και φυσικά η απομείωση και ρύθμιση του χρέους.

Η ανάπτυξη πρέπει να συνδεθεί με την παραγωγική ανασυγκρότηση, την ενίσχυση των μικρών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, την αλλαγή του οικονομικού μοντέλου της χώρας που σήμερα κυριαρχείται από τον τριτογενή τομέα και χαμηλής ποιότητας υπηρεσίες. Η στροφή στην ποιότητα, στην ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα και των νέων τεχνολογιών.

Δημιουργία θέσεων σταθερής και μόνιμης απασχόλησης με κατοχυρωμένες εργασιακές σχέσεις και δικαιώματα.

Το κόμμα μας, μετά την ψήφιση του Μνημονίου αλλά και τη διάσπαση, βρίσκεται σε μια συνεχή αμηχανία, πολιτική και οργανωτική, οι σύντροφοι πολλές φορές νιώθουν ότι δεν έχουν κανένα ρόλο να επιτελέσουν μέσα στις οργανώσεις τους, αλλά και οι ίδιες οι συζητήσεις στις Ο.Μ. έχουν ως κύριο θέμα τον σχολιασμό του κυβερνητικού έργου, θετικά είτε αρνητικά και όχι στην παραγωγή πολιτικής και πρότασης.

Αλλά και η κοινωνία λειτουργεί με τη λογική ανάθεσης, είναι απούσα από τις διαδικασίες συμμετοχής και δράσεις, εκτός από τα κινήματα αλληλεγγύης. Έχει γίνει χρόνια συνείδηση που πρέπει εμείς να αλλάξουμε.

Πρέπει να δημιουργήσουμε θεσμούς συμμετοχής των πολιτών.

Να επαναδιακηρύξουμε τις αρχές του 1ου Συνεδρίου και να εμμείνουμε στη θέση μας «επανίδρυση της Ε.Ε. με κεντρικό στόχο την υπεράσπιση του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου».

Θέσπιση μορφών άμεσης δημοκρατίας και συμμετοχής, λογοδοσίας και κοινωνικού ελέγχου. Στην Τοπική Αυτοδιοίκηση να καταργηθεί το σχέδιο «Καλλικράτης», ένα μοντέλο που αποξένωσε τον πολίτη, μια νεοφιλελεύθερη αντίληψη για λιγότερο κράτος.

Τη νομοθέτηση νέου καταστατικού χάρτη για την Αυτοδιοίκηση με αρχές: Αποκέντρωση – συμμετοχή – τοπική αυτονομία – οικονομική αυτοτέλεια των ΟΤΑ – δημοκρατικός και κοινωνικός έλεγχος – ενίσχυση αναπτυξιακού ρόλου Τ.Α.

Αξιοποίηση Κοινωνικής Οικονομίας και Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας.

Και θεσμούς όπως: τοπικά δημοψηφίσματα, ο συμμετοχικός προϋπολογισμός, που θα επιτρέπουν στους πολίτες να μετέχει στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.

Να αποκτήσουν οι πολίτες συνείδηση συμμετοχής και όχι ανάθεσης. Απλή αναλογική σε όλες τις εκλογές διαδικασίες γενικών εκλογών και εκλογών για Α’ και Β’ βαθμού.

Ο συντονισμός κυβέρνησης και Κοινοβουλευτικής Ομάδας, οι βουλευτές έχουν τη δυνατότητα -και την υποχρέωση- να λειτουργούν ως συνδετικοί κρίκοι μεταξύ κυβέρνησης και τοπικών κοινωνιών.

Σύνδεση βουλευτών με Οργανώσεις Μελών, αφενός θα έχουν αντίληψη των τοπικών ή περιφερειακών θεμάτων και είναι σε θέση να τα κοινωνήσουν προς τα πάνω και αφετέρου προωθούν προς τις οργανώσεις τούς σχεδιασμούς και τις αποφάσεις της κυβέρνησης.

Η Κεντρική Επιτροπή με την επικουρία της Κ.Ο. να αποκτήσει ουσιαστικό ρόλο, καλύτερη και συχνή επικοινωνία με τις οργανώσεις.

Θεσμοθέτηση της αντιπροσώπευσης όλων των οργανώσεων -και κυρίως της Περιφέρειας- στην Κεντρική Επιτροπή, δηλαδή να εκλέγονται αντιπροσωπευτικά από όλη την Ελλάδα και κάθε Ο.Μ. να ψηφίζει υποψήφιους της Περιφερειακής Ενότητας που τους γνωρίζει.

Από κάθε Περιφερειακό Συντονιστικό και Νομαρχιακή Επιτροπή να μεταφέρονται άμεσα στην ΚΠΕ οι προβληματισμοί και οι αποφάσεις των οργάνων και αντίστροφα.

Κόμμα ζωντανό που θα ελέγχει την κυβέρνηση και θα τη βοηθάει με την ιδεολογική του ζωντάνια. Θα εμπλουτίζει τον προβληματισμό και θα διορθώνει τα λάθη που μοιραία γίνονται. Έχουμε διανύσει πολύ δρόμο από τότε που ήμασταν ένα μικρό κόμμα διαμαρτυρίας. Να συμμαχήσουμε με νέες δυνάμεις και στο εσωτερικό και στην Ευρώπη που έχουν τον ίδιο στόχο με εμάς. Το ίδιο όραμα για δίκαιη ανάπτυξη, κοινωνική αλληλεγγύη, ισχυρή δημοκρατία.

Έξοδο από την κρίση με όρθια την κοινωνία.

* Ο Βασίλης Κουτσοβασίλης είναι δημοτικός σύμβουλος στον Άγιο Δημήτριο Αττικής