Σημεία από τις παρεμβάσεις του εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Κώστα Ζαχαριάδη, στην τηλεόραση του Mega

Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Κώστας Ζαχαριάδης, συμμετείχε σήμερα, Τρίτη 17/2/26, στην εκπομπή «Κοινωνία ώρα Mega» με τους δημοσιογράφους Ιορδάνη Χασαπόπουλο και Ανθή Βούλγαρη, και μεταξύ άλλων επισήμανε:

Για τη συμφωνία έρευνας για υδρογονάνθρακες

Βλέπω μια υπερβολή, γιατί, τι έγινε χθες; Ξεκίνησε μια διαδικασία για να ψάξουμε αν υπάρχουν υδρογονάνθρακες. Οπότε λέω για όσους θέλουν να πανηγυρίσουν για τους υδρογονάνθρακες, να τους βρούμε πρώτα και μετά αν θέλουν οι άνθρωποι να πανηγυρίσουν. Αλλά τους ισχυρισμούς ότι γινόμαστε ενεργειακός κόμβος κ.τ.λ., ενώ απλώς ξεκινάμε τις έρευνες, τους βρίσκω λίγο υπερβολικούς. Και σημειώνω ότι εφόσον βρεθούν υδρογονάνθρακες, για να εξορυχθούν θα χρειαστούν αρκετά χρόνια

Για το αν αυτή η συμφωνία αποτελεί απάντηση στην Τουρκία και στο τουρκολιβυκό μνημόνιο

Δεν είμαι υπέρ του να βάζουμε τοποτηρητή στα ζητήματα του διεθνούς δικαίου μία εταιρεία υδρογονανθράκων. Γιατί η ίδια εταιρεία η οποία υπέγραψε μαζί μας χθες, υπογράφει και με την Τουρκία για άλλες περιοχές. Άρα, η εξωτερική πολιτική και η διπλωματία είναι ένα χωριστό κεφάλαιο από τα ενεργειακά. Δεν πρέπει να μπερδεύονται, γιατί μετά μπορεί να γίνουν συμψηφισμοί, ότι η εταιρεία είναι εδώ, είναι μεγάλη, μην τους στεναχωρήσουμε, μην τα χαλάσουμε κτλ. Άρα χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή.

Δεν πρέπει να μπερδεύουμε τις εξορύξεις με τα ζητήματα του διεθνούς δικαίου. Γιατί όταν μπαίνουν οικονομικοί κολοσσοί σε αυτές τις ιστορίες, ο στόχος της κάθε Chevron δεν είναι η διαφορά μας με την Τουρκία και το τουρκολιβυκό σύμφωνο που είναι άθλιο και παράνομο, είναι να βγάλει κέρδη από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Θέλει μεγάλη προσοχή γιατί μετά δεν πάμε στην ισχύ του διεθνούς δικαίου, αλλά στην ισχύ του χρήματος και των ενεργειακών δρόμων, που μπορεί για τη χώρα μας να μην είναι το πιο συμφέρον.

Ένα ακόμα ερώτημα είναι το εξής: Εφόσον η κυβέρνηση βλέπει την πιθανότητα να εξορυχθούν υδρογονάνθρακες, γιατί χαμήλωσε το ποσοστό του δημοσίου στα ΕΛΠΕ, δηλαδή στην HelleniqQ; Γιατί μείωσε την πιθανότητα να έχει περισσότερα κέρδη το δημόσιο ταμείο;

Και ένα τελευταίο θέμα: Στην πρώτη θητεία του ο κ. Μητσοτάκης, πριν την εκλογή Τραμπ, έλεγε ότι θέλει να είναι «πράσινος», ότι δεν θέλει πετρέλαιο,  ότι το φυσικό αέριο είναι ένα καύσιμο μετάβασης. Βλέπουμε αυτή την ατζέντα τώρα να υποχωρεί – κι όχι μόνο στην Ελλάδα, στην Ευρώπη συνολικά – και να μετατοπίζεται σιγά σιγά σε μία λογική εξορύξεων, αυτό που λέει ο Τραμπ «drill baby, drill». Είναι μία ευρύτερη συζήτηση, αλλά μια τέτοια στρατηγική για την Ευρώπη και για τον κόσμο, άρα και για την Ελλάδα, δεν είναι καλή. Απομακρυνόμαστε από το στόχο της κλιματικής ουδετερότητας, της απεξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα, της αλλαγής του ενεργειακού μείγματος και στην κατανάλωση και στην παραγωγή.

Για τις ανακατατάξεις στο πολιτικό σύστημα

Είναι σαφές ότι το πολιτικό σύστημα στη χώρα μας είναι σε μετάβαση, περνάει ραγδαίες ανακατατάξεις. Αυτό που είδαμε στις εκλογές του 2023 δεν θα υπάρχει στις επόμενες εκλογές, είτε γίνουν στο τέλος του 2026 είτε στις αρχές του 2027. Σε αυτή τη διαδικασία μετάβασης, θα πρέπει αυτό που αποκαλούμε «πολιτικό προσωπικό» να κινηθεί με βάση αρχές και αξίες, ώστε να μην ευτελίζει και να μην εξευτελίζει ούτε το παρελθόν του, ούτε την πολιτική του ύπαρξη και υπόσταση, για να μπορέσει να συγκροτηθεί ένα πολιτικό σύστημα το οποίο θα έχει αξιοπιστία και φερεγγυότητα.

Έχει σπάσει ένας βασικός δεσμός μεταξύ πολιτικού συστήματος και κοινωνίας. Και είναι πρώτα απ’ όλα ψυχολογικός. Ο πολίτης αισθάνεται ότι δεν τον εκπροσωπεί κάποιος. Αισθάνεται ότι όταν αλλάζει ψήφο δεν αλλάζει η ζωή του, η καθημερινότητά του. Αισθάνεται μια απόσταση. Βλέπει, για παράδειγμα, όπως λέγαμε, τον κ. Παναγόπουλο είκοσι χρόνια στη ΓΣΕΕ και τώρα ο κ. Στουρνάρας πάει κι αυτός για τρίτη θητεία στην Τράπεζα της Ελλάδας. Αλλά η αντίληψη της ισοβιότητας και της αιωνιότητας σε μια πολιτική καρέκλα ή διαχειριστική, είναι μια βαθιά συντηρητική αντίληψη. Στην Ελλάδα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να κάνει δυο θητείες. Στις Ηνωμένες Πολιτείες ο πρόεδρος μπορεί να έχει δυο τετραετίες. Όμως για κεντρικό τραπεζίτη στην Ελλάδα μπορούμε να πάμε στα 18 χρόνια. Είναι σωστή πρόταση να μπει ένα όριο στις δυο θητείες του διοικητή της ΤτΕ και δεν είναι θέμα προσωπικά για τον κ. Στουρνάρα, ισχύει για τον οποιονδήποτε.