Την ανάγκη για μια ειλικρινή και σε βάθος συζήτηση για το φαινόμενο της αστεγίας που αποτελεί την πιο ακραία μορφή στεγαστικής κρίσης, ανέδειξε στην τοποθέτησή της στη συζήτηση της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής, η Κατερίνα Νοτοπούλου, βουλεύτρια Α’ Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Με αφορμή τη συζήτηση «Καινοτομία στην Αστεγία» η Κατερίνα Νοτοπούλου τόνισε, πως πραγματική  καινοτομία  θα ήταν να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο αλλά και να αναζητηθούν και αναλυθούν οι βαθύτερες αιτίες που τη γεννούν.

Όπως είπε, αν δεν αντιμετωπιστούν οι βαθύτερες αιτίες που παράγουν αστεγία και δεν υπάρξει μια ριζική αντιμετώπιση στο πρόβλημα που λαμβάνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις, τότε δεν μπορεί να υπάρξει λύση του προβλήματος.

Η Κατερίνα Νοτοπούλου σημείωσε την κυβερνητική αδράνεια της ΝΔ εδώ και 7 χρόνια που δεν έχει καταγράψει πανελλαδικά τον αριθμό των αστέγων, μιλάει για εθνική στρατηγική για την αντιμετώπιση της κρίσης, για τους άστεγους όμως βασίζεται σε μια πιλοτική καταγραφή του 2018 η οποία αφορούσε μόλις 1.618 άτομα σε Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη, και Νέα Ιωνία.  Η χάραξη κοινωνικής πολιτικής απαιτεί επικαιροποιημένα ποσοτικά αλλά και ποιοτικά χαρακτηριστικά ανά πόλη και περιφέρεια, ώστε να ελέγχεται εάν οι εφαρμοζόμενες πολιτικές ανακουφίζουν το πρόβλημα ή, αντίθετα, δημιουργούν νέα αδιέξοδα, υπογράμμισε.

Αναφερόμενη στις αιτίες που γεννούν την αστεγία, η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ υπογράμμισε την ασυδοσία της αγοράς, την παράδοση της πρώτης κατοικίας σε «κοράκια» και servicers αλλά και την εκτόξευση των τιμών των ενοικίων στην Ελλάδα.

Από το 2019 έως σήμερα, η ιδιοκατοίκηση στη χώρα μας μειώθηκε κατά 5%, γεγονός που μεταφράζεται σε απώλεια 390.000 κατοικιών για τα ελληνικά νοικοκυριά την ώρα που στην Ελλάδα:

· το 34% του εισοδήματος των συμπολιτών μας κατευθύνεται σε έξοδα στέγης,

· 1 στα 4 νοικοκυριά αδυνατεί να καλύψει βασικές του ανάγκες.

Όπως τόνισε, αυτό πρακτικά σημαίνει ότι εν δυνάμει άστεγοι είναι πλέον οι μονογονεϊκές οικογένειες, οι νέοι άνθρωποι που εγκλωβίζονται στο παιδικό δωμάτιο, οι συνταξιούχοι, αλλά και χαμηλόμισθοι εργαζόμενοι. Η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο δραματική όταν αφορά ειδικούς πληθυσμούς με ακραία ευαλωτότητα όπως ΑμεΑ, ασθενείς.

Την ίδια ώρα, οι δήθεν επιδοτήσεις της κυβέρνησης αποτελούν «ψίχουλα» με ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτός της επιστροφής δεύτερου ενοικίου με 33 ευρώ μηνιαίως όταν τα ενοίκια έχουν εκτοξευθεί στα 700 ευρώ.

Η Κατερίνα Νοτοπούλου αναφέρθηκε στις καλές πρακτικές των ευρωπαϊκών κρατών, παροτρύνοντας να υιοθετηθούν τέτοιου τύπου πρακτικές που απαιτούν ριζική αλλαγή φιλοσοφίας.

Η αστεγία- όπως τόνισε- δεν λύνεται με διαχειριστικού τύπου παρεμβάσεις, αλλά με ριζική αντιμετώπιση και έμφαση στην πρόληψη.

Γι΄ ακόμη μια φορά, έθεσε την επιτακτική ανάγκη δημιουργίας Κοινωνικής Κατοικίας με τη δημιουργία 10.000 κοινωνικών κατοικιών το χρόνο κατ’ ελάχιστον, μέχρι να φτάσουμε τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ενίσχυση των κοινωνικών δομών, εξατομικευμένη προσέγγιση και φροντίδα κάθε άστεγου και το housing first να γίνει κορωνίδα όπως είναι και στη Φινλανδία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Και φυσικά, προστασία της Α’ κατοικίας.

Μιλώντας ακόμη για το χρήσιμο εργαλείο από τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ του προγράμματος  «Στέγαση και Εργασία» τόνισε πως πρέπει να συνεχιστεί και να ενισχυθεί.

Εξατομικευμένη προσέγγιση και πραγματική επανένταξη δε σημαίνει απλώς  «δίνω τα κλειδιά ενός σπιτιού», αλλά καθιστώ τον άνθρωπο αυτόνομο και ικανό να συντηρήσει τη ζωή του και το σπίτι του, σπάζοντας οριστικά τον φαύλο κύκλο.