“Μιλάμε για προϋπολογισμό φτωχοποίησης της μεσαίας τάξης, περιθωριοποίησης των ευάλωτων και αδύναμων, συρρίκνωσης του κοινωνικού κράτους”, παρατήρησε, μεταξύ άλλων η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Ρένα Δούρου κατά την ομιλία της στην Ολομέλεια της Βουλής για τον Προϋπολογισμό του 2026 της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Αυτός ο προϋπολογισμός “δεν πρόκειται να αλλάξει τη διαπίστωση της Eurostat ότι οι μισθοί στην Ελλάδα βρίσκονται στην προτελευταία θέση των χωρών της Ευρωζώνης, μπροστά μόνο από τη Βουλγαρία.

Ούτε θα αυξήσει την αγοραστική δύναμη των πολιτών που είναι 30% κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο”. “Χρειάζεται μια νέα κυβέρνηση, ένας άλλος προϋπολογισμός, για μια νέα πολιτική”.

Προϋπολογισμός διαιώνισης των ανισοτήτων στη Δυτική Αθήνα

“Μιλάμε για έναν προϋπολογισμό διαιώνισης των ανισοτήτων στη Δυτική Αθήνα. Με τους πολίτες για παράδειγμα να μην έχουν δικαίωμα σε αξιοπρεπή υγεία εξαιτίας της υποστελέχωσης και της υποχρηματοδότησης που αποφασίζει η κυβέρνηση”, παρατήρησε η Ρένα Δούρου, φέρνοντας, στον τομέα του ΕΣΥ, το παράδειγμα του Αττικού νοσοκομείου: “ελλείψεις σε προσωπικό και εξοπλισμό, πολλαπλασιασμός των ράντζων και κλειστών αιθουσών χειρουργείων, μισθοί φτώχειας στους ανθρώπους του ΕΣΥ”. “Ίδια εικόνα υποβάθμισης και στις δομές της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Η περίπτωση του Κέντρου Υγείας Αιγάλεω με κρίσιμα κενά για τη λειτουργία του, αποτυπώνει την απαξίωση της ΠΦΥ σε όλη τη Δυτική Αθήνα”.

Τα ίδια ισχύουν και για δημόσια σχολεία από το Ίλιον ως το Περιστέρι. “Εκπαιδευτικοί και γονείς καταγγέλλουν καταργήσεις σχολείων, συγχωνεύσεις τάξεων, κενά εκπαιδευτικών, μη λειτουργία ολοήμερων, σοβαρές ελλείψεις στην Παράλληλη Στήριξη, ακατάλληλα κτίρια χωρίς συντήρηση”.

Υπουργείο Εξωτερικών, φτωχός συγγενής ξανά!

Η ίδια πρόσθεσε ότι αυτός ο προϋπολογισμός “δεν απαξιώνει μόνο το ΕΣΥ και τη δημόσια παιδεία, αλλά και την εξωτερική πολιτική, το Υπουργείο Εξωτερικών που “λειτουργεί στο πλαίσιο του δεδομένου και προβλέψιμου συμμάχου ως … φτωχός συγγενής, με έναν προϋπολογισμό που απαξιώνει σε θεσμικό και ουσιαστικό επίπεδο, το ανθρώπινο δυναμικό του”. Και αυτό σήμερα σε ένα διεθνές περιβάλλον “αμφισβήτησης των συνόρων, υποκατάστασης του διεθνούς δικαίου από το δίκαιο της ισχύος και επιστροφής του πυρηνικού εφιάλτη”. Όταν η Ευρώπη “80 χρόνια μετά από την ήττα του φασισμού και το τέλος του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, χαρακτηρίζεται από την άνοδο της ακροδεξιάς και στροφή προς τη στρατιωτικοποίηση, με την ηγεσία της ΕΕ και τις κυβερνήσεις χωρών όπως η Γερμανία ή η Γαλλία αλλά και η Βρετανία, να προετοιμάζουν τις κοινωνίες για στρατιωτική σύγκρουση εντός της δεκαετίας!”

Συμφωνίες χωρίς καθαρή εθνική στρατηγική μόνο για επικοινωνία

“Αυτός ο καχεκτικός, κατώτερος των περιστάσεων προϋπολογισμός του ΥΠΕΞ εναρμονίζεται πλήρως με την επικίνδυνη για τα συμφέροντα της Ελλάδας εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης: χωρίς καθαρή εθνική στρατηγική, χωρίς εθνική στόχευση”.

Ως παράδειγμα της χωρίς εθνική στρατηγική εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης, η Ρένα Δούρου έφερε τις πρόσφατες ενεργειακές συμφωνίες: “από την κυβέρνηση έχουμε μόνο προπαγάνδα, θριαμβολογία κι επικοινωνία. Καμία επίσημη ενημέρωση της βουλής, του ελληνικού λαού για το περιεχόμενο των συμφωνιών, για το τι αποκομίζει, αν αποκομίζει η χώρα μας. Γιατί το τι αποκομίζουν οι ξένες εταιρείες, είναι σαφές. Ποιο όμως είναι το αποτύπωμα των συμφωνιών αυτών για την Ελλάδα που προσφέρει τους ενεργειακούς της πόρους προς εκμετάλλευση σε ξένες εταιρείες; Κατά πόσο ωφέλιμες θα είναι οι συμφωνίες για την χώρα μας;” Η ίδια έθεσε το ερώτημα “γιατί η Ελλάδα να μην διαχειρίζεται τους δικούς της ενεργειακούς πόρους πχ κατά το πρότυπο της Νορβηγίας που έχει δημιουργήσει ειδικό Ταμείο; Γιατί δεν γίνεται πραγματικός δημόσιος διάλογος για τις συμφωνίες αυτές;”

Όταν εξωτερική πολιτική γίνεται η εξυπηρέτηση του δόγματος Τραμπ

Στηλιτεύοντας τη “σιγή ασυρμάτου” που επέβαλε η κυβέρνηση, η Ρ. Δούρου παρατήρησε ότι “η σημερινή εξουσία όχι μόνο δεν έχει αξιοποιήσει τη θέση του ΜΜΜ στο ΣΑ του ΟΗΕ, όχι μόνο εδώ και έξι χρόνια δεν έχει αναλάβει καμία πρωτοβουλία για τα Βαλκάνια, την Ανατολική Μεσόγειο, το Κυπριακό, όχι μόνο δεν έχει ιδρύσει κάποιον διεθνή ή περιφερειακό θεσμό αλλά αντίθετα, από το 2019 ως σήμερα έχει ακυρώσει όλες τις διεθνείς πρωτοβουλίες και τα σχήματα συνεργασίας της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, με τον Αλέξη Τσίπρα Πρωθυπουργό και τον Νίκο Κοτζιά ΥΠΕΞ”. Η Τομεάρχισσα Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ, υπογράμμισε ότι η κυβέρνηση έχει πλέον υποκαταστήσει την “αδράνεια της εξωτερικής πολιτικής, με την υποτέλεια στην αμερικανική κυβέρνηση και την εξυπηρέτηση του επικίνδυνου δόγματος Τραμπ”, προκαλώντας “τη δυσαρέσκεια και τις επικρίσεις της Κίνας, μόνιμου μέλους του ΣΑ του ΟΗΕ που οι άξονες της εξωτερικής της πολιτικής είναι το απαραβίαστο των συνόρων και η εδαφική ακεραιότητα – και ο νοών νοείτω, για το Κυπριακό και όχι μόνο…”