Αρχεία: Committee Members
Παντελίτσα (Ντέλλα) Βαβουλέ
Γεννήθηκα στα Χανιά της Κρήτης και απο μικρό παιδί συμμετείχα στα κοινά του σχολείου μου, μετέπειτα στο γυμνάσιο, στο Λύκειο και μετέπειτα στο πανεπιστήμιο.
Σε αυτό με καθοδήγησε μέχρι που απεβίωσε, ο δάσκαλος παππούς μου και συγγραφέας, Παντελής Βαβουλές, ο οποίος με δίδασκε να μην μένω αδιάφορη στα δρώμενα της πατρίδας μου αλλά να συμμετέχω με όλες μου τις δυνάμεις, ώστε να μεταβάλλω κάποια αποτελέσματα που θα ήταν εναντίον μου και εναντίον της ζωής άλλων ανθρώπων. Κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος όσο μικρός και αν φαίνεται.
Ως φοιτήτρια,τόσο στην Αυστρία όσο και στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης, συμμετείχα πολιτικά και επώνυμα αγωνιζόμενη για την προστασία του περιβάλλοντος, και συμμετείχα ως εθελόντρια σε κινήματα υποστηριξης των αδύναμων καθώς και στην αρωγή διανομής αγαθών στις φυλακές , μετανάστες και όχι μόνο.
Ερχόμενη στο ΣΗΜΕΡΑ της πατρίδας μου της Ελλάδος και με αυτό το καθεστώς της ΝΔ, παραβιάζονται οι αξίες και τα ιδεώδη του κοινωνικού συνόλου με αυξημένους δείκτες ανεργίας που σημαίνει ότι, μεγάλα ποσοστά του πληθυσμού μας αντιμετωπίζουν προβλήματα διαβίωσης και επιβίωσης. Οι χαμηλοί μισθοί των πολιτών δεν αντισταθμίζουν την ακρίβεια των αγαθών, των υψηλών ενοικίων και των υψηλών μηνιαίων λογαριασμών ενέργειας.
Η παιδική εργασία, ο αναλφαβητισμός, η κακοποίηση και τα εγκληματα κατά των γυναικών και παιδιών, ανατρέπουν τις ισορροπίες του κοινωνικού ιστού.
Η χάραξη κοινωνικής πολιτικής βρίσκεται ακόμα σε πολύ χαμηλό επίπεδο σε σχέση με άλλες ευρωπαικές χώρες.
Η κλιματική αλλαγή, η ρύπανση του περιβάλλοντος, η οικονομική κρίση, η οικονομική δυσχέρεια και η υψηλή εγκληματικότητα είναι τα φλέγοντα θέματα της Ελλάδας.
Πάντα οραματιζόμουν μία Ελλάδα της προόδου, της εξέλιξης , της ευημερίας και της ελπίδας για τους νέους μας. Συνεχίζω να αγωνίζομαι για αυτά όσο περνούν τα χρόνια μου.
Πιστεύω πάντα στο δυναμικό της ελληνικής μας φύσης από την αρχαιότητα, ότι θα τα καταφέρουμε, αρκεί να μείνουμε ενωμένοι και να αγωνιζόμαστε για το κοινό καλό μας, αποφεύγοντας τον ατομικισμό μας, την έλλειψη ομαδικού πνεύματος, την καχυποψία, τον κοματισμό και την ροπή μας προς την ευκολία.
Η αυτογνωσία αποτελεί το κλειδί.
Ο Ελληνας και η Ελληνίδα χρειάζεται να αξιοποιήσει την δημιουργικότητα του και το φιλότιμο του, αποβάλλοντας τις παθογένειες του παρελθόντος για ένα πραγματικά καλύτερο αύριο.
