Συντάκτης: admin

.

βίντεο

.

Σάββατο 1/02/2014 – CINE ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ

Συντρόφισσες
και Σύντροφοι

Επιτρέψτε
μου να ξεκινήσω την εισήγησή μου με μια διαπίστωση, που έχει νομίζω
αποφασιστική σημασία:

Η ανατροπή που
ονειρευτήκαμε, για την οποία παλέψαμε και η οποία θα ξεκολλήσει τη χώρα από το
μνημονιακό βάλτο είναι επί θύραις.

Ο
ΣΥΡΙΖΑ, η δημοκρατία, οι εργαζόμενοι, η νεολαία, θα είναι οι θριαμβευτές των
εκλογικών αναμετρήσεων που έχουμε μπροστά μας.

Και
είναι νομίζω καιρός να μετράμε πια τις δυνάμεις, τις ευθύνες, τις προοπτικές,
τις βλέψεις μας, όχι μόνο με το μέτρο του κόμματος, της προσωπικής διαδρομής,
της θεμιτής φιλοδοξίας.

Αλλά
πρώτα απ’ όλα με το μέτρο του εργαζόμενου λαού και της πατρίδας.

Με
το μέτρο των απαιτήσεων και των προσδοκιών από το ΣΥΡΙΖΑ.  

Γιατί
θα συμφωνήσετε ασφαλώς όλοι ότι δεν έχουμε κανένα περιθώριο και κανένα δικαίωμα
να αποτύχουμε.

Αν
όμως για την πλειοψηφία του λαού μας ο δρόμος του ΣΥΡΙΖΑ είναι η μόνη διέξοδος
από το σημερινό τραγικό αδιέξοδο, για τις δυνάμεις του μνημονίου, της συντήρησης,
της διαπλοκής και της οικονομικής ολιγαρχίας τα πράγματα είναι αλλιώς:

Γι’ αυτούς ένα φάντασμα
πλανιέται πάνω από την Ελλάδα, το φάντασμα του ΣΥΡΙΖΑ.

Δείτε
τον βασικό εκπρόσωπο του παλιού και του φθαρμένου, τον κύριο Σαμαρά.

Ο
φόβος του δεν κρύβεται.

Και
αυτός ο φόβος, που είναι φόβος και των συμφερόντων που εκφράζει, υπαγορεύει σπασμωδικές
κινήσεις, σπασμωδικές πολιτικές, σπασμωδικές τακτικές, σπασμωδική προπαγάνδα.

Όταν
όμως ο πανικός γίνεται πολιτική των κρατούντων, τότε η χώρα μπαίνει στη ζώνη
υψηλού κινδύνου.

Και
ο κίνδυνος που εκπροσωπούν ο κύριος Σαμαράς και οι εταίροι του είναι ακόμα
μεγαλύτερος, γιατί είναι κακομαθημένοι.

Πιστεύουν
και το δείχνουν με κάθε τρόπο ότι η εξουσία τους ανήκει ελέω Θεού -εξ ου και
ανακάτεψαν τελευταία και τον Ύψιστο στην πολιτική διαπάλη.

Πιστεύουν
και το δείχνουν με κάθε  τρόπο ότι η
εξουσία ανήκει στην ιδιότυπη αριστοκρατία τους.

Αλλά
οι βαρονίες, η αριστοκρατία, οι γαλαζοαίματοι της εξουσίας, οι μόνιμοι
επιβήτορες του κράτους, οι αντιπρόσωποι του παλιού και οι εκπρόσωποι της
φθοράς, τελειώνουν.

Και
θα ήθελα εδώ, στην αρχή της εισήγησής μου, να τονίσω τον ειδικό ρόλο της
νεολαίας, των νέων ανθρώπων, στους αγώνες κατά του παλιού, του φθαρμένου, του
σάπιου, του άδικου, που βρίσκονται μπροστά μας.

Για
μας είναι σαφές: Μια ιδιότυπη νεοκτονία βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη
στην Ελλάδα.

Χιλιάδες
νέες και νέοι ξενιτεύονται, μεταναστεύουν, γιατί η πολιτική των μνημονίων τους
εκτοπίζει ουσιαστικά από την πατρίδα τους.

Χιλιάδες
νέες και νέοι ζουν το δράμα της ανεργίας, βλέπουν όλους τους δρόμους
κλεισμένους, πολιορκούνται από τα αδιέξοδα και την απόγνωση.

Χιλιάδες
νέες και νέοι όχι μόνο δεν εκπροσωπούνται, αλλά αντιμετωπίζονται από τη
μνημονιακή κυβέρνηση είτε ως εχθροί, όταν αντιστέκονται και διαδηλώνουν, είτε
ως πελάτες του άθλιου συστήματος που έχει αναδείξει το ρουσφέτι και το μέσο σε
κοινωνικό κανόνα.

Αν
η Ελλάδα θέλει να ελπίζει, αν όλοι μας θέλουμε να ελπίζουμε, αυτή η κατάσταση
πρέπει να ανατραπεί.

Από
τους ίδιους τους νέους πρώτα-πρώτα, γιατί κανένας δεν πρόκειται να τους χαρίσει
τίποτε.

Η
ελληνική νεολαία υπήρξε στην κατοχή, στους δημοκρατικούς αγώνες, στη
δικτατορία, το πιο μαχητικό κομμάτι της μάχης για ψωμί-παιδεία και ελευθερία.

Και
σήμερα καμιά αλλαγή, καμιά ανατροπή δεν νοείται, αν δεν την κάνει κτήμα της,
μαχητικά και αποφασισμένα, η πλειοψηφία των νέων.

Τα
λέμε αυτά όχι γιατί θέλουμε να κολακέψουμε τη νεολαία, να χαϊδέψουμε τα αφτιά
των νέων, να κάνουμε πολιτική δήθεν για τους νέους, αλλά γιατί πιστεύουμε βαθιά
ότι μόνο με τους νέους μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα.

Και
να τα αλλάξουμε όλα για όλους. Και για τους νέους και για τους μεγαλύτερους.

 Και συμβολή στην προσπάθεια αυτή είναι και θα
είναι η συμμετοχή όσο γίνεται περισσότερων νέων στα ψηφοδέλτια του κόμματος
στις εκλογικές αναμετρήσεις.

Και
η παρουσία νέων και ικανών στελεχών μας ως επικεφαλής των συνδυασμών μας σε
κεντρικούς δήμους και περιφέρειες.   

Ψηφοδέλτια
μάχης, ψηφοδέλτια αγώνα, ψηφοδέλτια νίκης και ανανέωσης.

Ψηφοδέλτια
φρέσκου αέρα στη βαριά ομίχλη της πολιτικής μας ζωής.

Ψηφοδέλτια
που δεν έχουν σκοπό μόνο να νικήσουν, αλλά να κινητοποιήσουν, να βάλλουν στη
πρώτη γραμμή το πιο δυναμικό, το πιο ριζοσπαστικό δυναμικό των τοπικών
κοινωνιών.

 

Συντρόφισσες
και σύντροφοι  

 

Πήγε
ο κύριος Σαμαράς πριν λίγα εικοσιτετράωρα στη Βουλή.

Όχι
για να πάρει μέρος στον κοινοβουλευτικό διάλογο, από τον οποίο συστηματικά
κρύβεται, όπως και οι υπουργοί του.

Που
δεν πατάνε πια στη Βουλή παρά μόνο για να ψηφίζουν τα καθ υπαγόρευση νομοσχέδια
της Τρόικας.

Και
μάθαμε μάλιστα πως είναι εξοργισμένος επειδή οι υπουργοί του γράφουν στα παλιά
τους τα παπούτσια τη βουλή, όπως ακριβώς κάνει και ο ίδιος.

Πήγε,
λοιπόν, όχι για τις εργασίες της Βουλής, αλλά για να συμμαζέψει τις συνιστώσες
της κοινοβουλευτικής του ομάδας, η  οποία
αποσυντίθεται κάτω από το βάρος της μνημονιακής πολιτικής. 

Ποινή
εκτίουν οι βουλευτές του -αυτό φαίνεται πια στον καθένα.

Δεν
αντέχουν άλλο, το δηλώνουν ανοιχτά.

Και
τι έκανε ο πρόεδρος της ΝΔ;

Δημόσια
επίδειξη πανικού -αυτό έκανε.

Εξηγούσε
επί 20 λεπτά γιατί δεν μπορεί να συγκυβερνήσει με το ΣΥΡΙΖΑ!

Έβριζε
επί 20 λεπτά την αντιπολίτευση με το γνωστό αχαρακτήριστο ύφος.

“Να
συγκυβερνήσουμε μαζί τους, όπως κάποιοι ονειρεύονται; Βεβαίως όχι”. αποφάνθηκε.

Ποιος
αλήθεια του το ζήτησε; Ποιος τον πιέζει;

Ποιοι
ονειρεύονται τέτοιου είδους ανώμαλα συμπλέγματα;

Τέτοιου
είδους πολιτικές τερατογενέσεις;

Γιατί
δεν τους κατονομάζει;

Ξέρετε
τι σημαίνουν όλα αυτά;

Είχαμε
ένα πρωθυπουργό στα πρόθυρα νευρικής κρίσης.

Ένα
πρωθυπουργό που αμφισβητείται όχι μόνο από την κοινωνία αλλά και από το ίδιο
του το κόμμα.

Ένα
πρωθυπουργό που από τα ισοδύναμα του Ζαππείου κατέληξε στα παντοδύναμα της
Καγκελαρίας.  

Τώρα
έχουμε ένα πρωθυπουργό σε πανικό.

Και
όσο διαβεβαιώνει ότι οι εκλογές θα γίνουν το 2016, τόσο κάνει ορατή την αγωνία
του, ότι οι ευρωεκλογές και οι αυτοδιοικητικές εκλογές θα είναι μια
ολοκληρωτική πολιτική καταστροφή για τα κόμματα της συγκυβέρνησης.

Η
εξαέρωση του ΠΑΣΟΚ αποτελεί τον εφιάλτη του κυρίου Σαμαρά για το δικό του
κόμμα.

Και
έχει δίκιο να φοβάται.

Στην
πραγματικότητα, συντρόφισσες και σύντροφοι, ο κύριος Σαμαράς και οι εταίροι
του:

Αφού
χρεοκόπησαν τη χώρα.

Αφού
έριξαν εκατομμύρια εργαζόμενους και συνταξιούχους στον Καιάδα.

Αφού
θυσίασαν τη μεσαία τάξη για να σώσουν τους τραπεζίτες.

Αφού
οδήγησαν τον λαό μας σε ανθρωπιστική τραγωδία, που το τέλος της δεν φαίνεται
στο βάθος του ορίζοντα της πολιτικής τους.

Τώρα
είναι αδύνατο να χωνέψουν ότι έρχεται η ώρα του λογαριασμού.

Η
ώρα του λαού και του ΣΥΡΙΖΑ.

Ότι
οι μέρες της αφθονίας τόσο των ίδιων, όσο και της ολιγαρχίας που εκπροσωπούν
και εκφράζουν, είναι μετρημένες.

Γιατί
οι μέρες της δικής τους αφθονίας κόστισαν μέρες και νύχτες ανείπωτης φτώχειας
και αγωνίας σε εκατομμύρια ανθρώπους.

Αλλά
δεν τρέφουμε πια αυταπάτες.

Έχει
πλέον αποδειχτεί  ότι  ο κύριος Σαμαράς και οι συνεργάτες του
αντιλαμβάνονται τη δημοκρατία ως υπηρέτρια των επιδιώξεών τους.

Μπορούν
κατά βούληση και για να παρατείνουν την εξουσία τους να την κακοποιούν, να τη
φυλακίζουν, να τη βιάζουν, να την περιορίζουν, να τη λοιδορούν.

Ή
να τη βάζουν να κάνει τη λάντζα στα άπλυτα του μνημονίου.

Έτσι
βλέπουμε ένα καθημερινό και επικίνδυνο παιγνίδι με τους θεσμούς και το Σύνταγμα.

Βλέπουμε
να κάνουν βόλτες με τις ημερομηνίες των εκλογών, ανάλογα με τα κομματικά τους
μικροσυμφέροντα.

Να
ετοιμάζουν όπως έγινε χθες γνωστό, ακόμα και τροπολογία που θα απαγορεύει-
άκουσον, άκουσον- στους ετεροδημότες να ψηφίζουν στις ευρωεκλογές στον τόπο της
κατοικίας τους, όπως ίσχυε μέχρι τώρα.

Τόσο
πολύ πια φοβούνται αυτές τις εκλογές, που σε λίγο μπορεί να σκαρφιστούν και
κανένα νόμο που θα τις καταργήσει.

Βλέπουμε,
επίσης, να εμπλέκουν τον πρόεδρο της Δημοκρατίας στις μίζερες συνομωσίες τους.

Να
αντιμετωπίζουν τη δικαιοσύνη σαν υποχείριο των κατά καιρούς σχεδίων τους.

Να
σέρνουν την εκκλησία στον κομματικό ανταγωνισμό.

Να
ζητούν δημοσίως, οι αθεόφοβοι, όχι μόνο πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων,
αλλά και πιστοποιητικά θρησκευτικής πίστης.

Και
την ίδια στιγμή να αποδύονται ενόψει των εκλογών σε μια ξέφρενη προπαγάνδα
ψεύδους, περί επιτυχιών, τέλους των μνημονίων,  χιλιάδων νέων θέσεων εργασίας.

Και
περί πλεονάσματος φυσικά.

Το
οποίο, όμως, προχθές η Ντόιτσε Βέλε, οι ίδιοι οι Γερμανοί, χαρακτήρισαν
εικονικό.

Ενώ
το ΙΟΒΕ δεν αποκλείει, για μια ακόμη χρονιά, μικρή συρρίκνωση της ελληνικής
οικονομίας και φέτος.  

Μικρή
συρρίκνωση, μεγάλα λόγια.

Θα
μπορούσαμε, σε άλλες περιστάσεις, να μιλάμε για πολιτική κωμωδία, αν ο λαός μας
δεν ζούσε μια κοινωνική τραγωδία.

Αναρωτιέμαι
όμως:

Πιστεύουν
άραγε ότι μπορεί η προπαγάνδα τους να πιάσει τόπο στους καιρούς της καταστροφής
που ζούμε;

Μπορεί
η προπαγάνδα να ταΐσει τους πεινασμένους;

Να
χορτάσει τα παιδιά που υποσιτίζονται ;

Να
ζεστάνει όσους κρυώνουν ;

Να
αποδώσει δικαιοσύνη σε όσους πνίγει το δίκιο ;

Να
περιθάλψει τους αρρώστους που υποφέρουν από την αγριότητα της πολιτικής τους ;

Πιστεύουν,
αλήθεια ότι ο ελληνικός λαός τρώει κουτόχορτο και δεν καταλαβαίνει τη χαώδη
διαφορά ανάμεσα σε αυτά που ζει και αυτά που του  λένε;

Ότι
θα ξεχάσει ποιοι μας κυβερνούσαν τόσα χρόνια;

Θα
ξεχάσει ποιοι οδήγησαν τη χώρα στο σκοτάδι των μνημονίων;  

Θα
ξεχάσει ποιοι τα έφαγαν μαζί;

Τη
Ζήμενς, τα εξοπλιστικά, τα ναυπηγεία, τα υποβρύχια, τις μίζες;

Θα
ξεχάσει τι είναι για τη ΝΔ πρόσωπα όπως ο Λιάπης και ο Τομπούλογλου;

Θα
μπορούσαν ίσως να προσδοκούν τη λήθη, αν όλα αυτά αφορούσαν το χθες.

Δυστυχώς
όμως δεν αφορούν το χθές.

Αφορούν
τη καθημερινότητά μας.

Γιατί
η διαφθορά και η διαπλοκή όχι μόνο δεν τερματίστηκαν με την αρχή της κρίσης,
αλλά γιγαντώθηκαν και συνθλίβουν κυριολεκτικά τη χώρα στα πλοκάμια τους.

Αρκεί
να δούμε τι γίνεται τώρα με το ΤΑΙΠΕΔ.

Πώς
εξελίσσονται τώρα οι ιδιωτικοποιήσεις.

Πόσο
βαθιά στην πολιτική εξουσία έχουν εισχωρήσει τώρα τα τραπεζικά συμφέρονται και
πόσο οι τραπεζίτες διαπλέκονται με μεγάλα ΜΜΕ.

Ας
μη προσδοκούνε λοιπόν ορισμένοι, ότι ο λαός μας θα ξεχάσει.

Δεν
πρόκειται να ξεχάσει.

Γιατί
ξέρει πια ότι ένα φθαρμένο και γερασμένο πολιτικό σύστημα, σε αγαστή συνεργασία
με μια κρατικοδίαιτη και διεφθαρμένη οικονομική ελίτ, οδήγησαν την Ελλάδα και
τους ανθρώπους της στη σημερινή τραγωδία.

Και
εμείς δεν ζητάμε, ούτε υποσχόμαστε εκδίκηση -σε καμιά περίπτωση.

Ζητάμε
μαζί με όλους τους Έλληνες ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.

Και
δεσμευόμαστε για ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.

Και
μιλώντας για δικαιοσύνη, γιατί αλήθεια ταράχτηκαν τόσο σφοδρά από την επίσκεψή
μου στο Συμβούλιο Επικρατείας και στον Εισαγγελέα Εγκλημάτων Διαφθοράς;

Φοβήθηκαν
μήπως επηρεαστούν από μια τέτοια επίσκεψη οι δικαστές;

Ή
κατάλαβαν πόσο αποφασισμένοι είμαστε, με την ψήφο του λαού και με σεβασμό στο
Σύνταγμα και τους νόμους, να συμβάλουμε ώστε να καθίσει κάθε κατεργάρης στον
πάγκο του, όπως λέει ο λαός μας;

Αν
είναι αυτό, τότε σωστά κατάλαβαν.

Και
σωστά φοβούνται όσοι έχουν λόγους να φοβούνται.

Το
πώς καταλαβαίνουν οι ίδιοι τη λαϊκή απαίτηση για δικαιοσύνη δείχνει το πανηγύρι
που έστησαν τις τελευταίες μέρες.

Με
εντολή του κυρίου Σαμαρά, διατυμπανίζουν ότι επιστρέφονται στο δημόσιο και θα
μοιραστούν στους αναξιοπαθούντες 17 εκατομμύρια ευρώ.

Η
χώρα καταστρέφεται, οι άνθρωποι καταστρέφονται, ο χορός των δισεκατομμυρίων
συνεχίζεται, κι αυτοί πανηγυρίζουν γιατί τρεις άνθρωποι, για να ελαφρύνουν τη
θέση τους απέναντι στη δικαιοσύνη, επέστρεψαν μερικά ψίχουλα από το όργιο της
μίζας.    

 Και διαφημίζει ο πρωθυπουργός τον εαυτό του
για τα ψίχουλα αυτά, την ίδια ώρα που γκρεμίζει εκ βάθρων το κοινωνικό κράτος,
την υγεία και την παιδεία.

Όπως
διαφημίζει το πρωτογενές πλεόνασμα.

Τις
νέες ευκαιρίες εργασίας.

Τη
σταθερότητα την οποία ο ίδιος εγγυάται.

Γενικώς
ο κύριος Σαμαράς διαφημίζει, παραλλάσσοντας τη γνωστή ρήση:

Διαφημίζετε,
διαφημίζετε, όλο και κάτι θα μείνει.

Άλλο
πράγμα  φυσικά ποιος πιστεύει πια και
τους διαφημιστές και τον διαφημιζόμενο.

Μπορεί
κάποιοι να τον πίστεψαν στα σόου του Ζαππείου.

Διαψεύστηκαν.

Στις
προεκλογικές του δεσμεύσεις και στους 18 άξονες διαπραγμάτευσης

Διαψεύστηκαν.

Στην
αντίθεσή του στο μνημόνιο και στην πολιτική της κυρίας Μέρκελ.

Διαψεύστηκαν.

Στις
προγραμματικές εξαγγελίες της κυβέρνησής του.

Διαψεύστηκαν.

Ίχνος
αξιοπιστίας δεν απέμεινε πια στον κύριο Σαμαρά.

Αλλά
βέβαια ο κος Σαμαράς και οι επιτελείς του δεν ειδικεύονται μόνο στη διαφήμιση
του εαυτού του και των απατηλών του υποσχέσεων.

Ειδικεύεται
-και μάλιστα με φαντασμογορικά τρυκ- και στη δυσφήμιση των πολιτικών του
αντιπάλων και πρωτίστως του ΣΥΡΙΖΑ.

Στη
δυσφήμιση όσων αντιστέκονται στις πολιτικές του.  

Στη
διαστροφή της αλήθειας, στο ψέμα, στην προπαγάνδα του φόβου, στην κατασκευή του
μύθου μιας σύγχρονης εθνικής μειοδοσίας, που ταυτίζεται πάλι με την Αριστερά.  

Τον
ακούμε κάθε τόσο να επισείει την απειλή του ΣΥΡΙΖΑ, που θέλει να παραδώσει την
κοινωνία στους τρομοκράτες, στους εγκληματίες και τους ξένους.

Ακούσαμε
τον κ. Δένδια να παραπονιέται για το χαμηλό επίπεδο των προσφύγων που έρχονται
στην χώρα μας, προσπαθώντας να γλυτώσουν τον εαυτό τους και τις οικογένειές
τους από τον πόλεμο, την πείνα και την φτώχεια.

Ακούσαμε
τον κ. Βαρβιτισώτη σχεδόν να περηφανεύεται για τον τρόπο με τον οποίο ο πόλεμος
τον οποίο ο ίδιος κατά δήλωσή του έχει κηρύξει στους πρόσφυγες, κατέληξε στα
πνιγμένα παιδιά του Φαρμακονησιού.

Τον
είδαμε να τα βάζει ακόμα και με τον Επίτροπο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του
Συμβουλίου της Ευρώπης.

Και
τέλος είδαμε την επιχείρηση ωμής βίας και καταστολής, με την οποία
αντιμετωπίστηκε μια συμβολική και απολύτως ειρηνική, νεανική διαμαρτυρία.  

Την
ώρα που οι φασίστες της Χρυσής Αυγής, το προηγούμενο Σάββατο, αφέθηκαν εντελώς
ανενόχλητοι να καταλαμβάνουν τον χώρο δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, να επιτίθενται
σε κοινωνικά στέκια και να σπάνε τζάμια σε κατοικίες απλών ανθρώπων.

Το
ξαναλέμε: είναι κρίμα για τη Νέα Δημοκρατία αυτή η κατάντια.

Είναι
κρίμα για τη συντηρητική παράταξη να μετεξελίσσεται σε ένα κακό μίγμα Πολιτικής
Άνοιξης και προδικτατορικής ΕΡΕ.

Σε
ένα κακέκτυπο της ιστορικής παράταξης της μεταπολιτευτικής δεξιάς, που ακυρώνει
κάθε ίχνος πολιτικής και θεσμικής αξιοπρέπειας.

 

Συντρόφισσες
και Σύντροφοι

 

Δεν
πρόκειται να περιγράψω το δράμα που ζει ο λαός μας με τις πολιτικές του
μνημονίου υπό την επίβλεψη του κυρίου Σαμαρά και των εταίρων του.

Ξέρουμε,
όλοι ξέρουν, όλοι καταλαβαίνουμε, όλοι ζούμε την τραγωδία.

Ανθρώπινες
ζωές καταστρέφονται, άνθρωποι πετιούνται στα σκουπίδια, παιδιά μεγαλώνουν σε
απάνθρωπες συνθήκες, εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπινα δράματα συνθέτουν τη
σύγχρονη ελληνική τραγωδία.

Τις μέρες αυτές ο Ελληνικός λαός και ιδιαίτερα οι
μισθωτοί, οι συνταξιούχοι, οι μικροεπαγγελματίες σε μικρές και μεσαίες
επιχειρήσεις, βρίσκονται αντιμέτωποι με μια πρωτοφανή στην αγριότητά της
επίθεση των φορολογικών Αρχών.

Οι σκηνές που διαδραματίζονται στις εφορίες  θυμίζουν Όργουελ και είναι ντροπή για κάθε
πολιτισμένη χώρα.

Χιλιάδες άνθρωποι απειλούνται με φυλακίσεις,
διώξεις, κατασχέσεις, καταστροφή, αφού είναι αδύνατο να ανταποκριθούν στην
τερατώδη φορολογία.

Χιλιάδες επιχειρήσεις οδηγούνται σε λουκέτο.

Να σας ενημερώσω εδώ ότι μπροστά στην κατάσταση αυτή, που δεν μπορεί να
γίνει ανεκτή, σκοπεύουμε να λάβουμε πρωτοβουλίες για τη στοιχειώδη προστασία
των φορολογουμένων από αυτή τη βάρβαρη επέλαση.

Και ταυτόχρονα να πάρουμε μια σειρά από πρωτοβουλίες για να συμβάλουμε στη
διάσωση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που απειλούνται με κλείσιμο.

 

Συντρόφισσες
και σύντροφοι

 

Μπορεί
κανείς μέσα σε τέτοια κατάσταση να περιμένει λύση από κείνους που προκαλούν
αυτή την κοινωνική και εθνική αιμορραγία;

Μπορεί
κανείς να περιμένει ότι η πολιτική της υποτέλειας, του καλού μαθητή, του
φρόνιμου υπηρέτη θα οδηγήσει σε καλύτερες μέρες;

Μπορεί
να περιμένει κανείς κάτι καλό, έστω μια αξιοπρεπή διαπραγμάτευση, από κείνους
που όταν τους διατάζει ο Σόιμπλε, Γιάννη ξέχασέ το, ξεχνούν τα συμφέροντα
του λαού και της χώρας τους;

Όχι
φυσικά.

Δε
μπορούμε παρά να περιμένουμε μόνο τα χειρότερα από αυτή τη κυβέρνηση της
υποτέλειας.

Και
το μόνο αντίδωρο αυτής της υποτέλειας, το πολύ –πολύ να είναι κάποια ψίχουλα
επικοινωνιακής στήριξης των μερκελιστών της Ευρώπης, στους μερκελιστές της
Ελλάδας.

Κι
αυτή, βέβαια, έναντι ανταλλαγμάτων εις βάρος της χώρας.

Ζήτησε,
στις αρχές του Γενάρη, ο κος Σαμαράς από τον κύριο Σούλτς, να μην έρθει στην
Αθήνα η επιτροπή του ευρωκοινοβουλίου που εξετάζει τα έργα και τις ημέρες της
τρόικας.

Για
να μην χαλάσει η φιέστα της ελληνικής προεδρίας.

Και
ο μεν κύριος Σούλτς τους έκανε το χατίρι. Αλλά η φιέστα ήταν παρωδία.

Ευτυχώς
για τον κο Σαμαρά όλα τα μέσα ασχολήθηκαν με  τη δική μου απουσία.

Και
δεν ασχολήθηκαν με την απουσία της συντριπτικής πλειοψηφίας των βουλευτών αλλά
και προσωπικοτήτων της συμπολίτευσης.

Ο
κύριος Σαμαράς δεν μπορεί πια ούτε το κόμμα του να πείσει.

Και
μάλιστα για μια φιέστα που υποτίθεται ότι θα έδινε πόντους στη ΝΔ.

Μετά
την αποτυχημένη φιέστα, όταν η επιτροπή της ευρωβουλής ήρθε στην Αθήνα, ο
πρωθυπουργός συναντήθηκε κατ’ ιδίαν με τον ομοϊδεάτη του, τον Αυστριακό
ευρωβουλευτή κύριο Κάρας.

Και
ο κύριος Κάρας -ποιος ξέρει αν από πρωτοβουλία του, ή για να κάνει το χατίρι
του κυρίου Σαμαρά- του έκανε ένα μικρό δώρο.

Τον
διέψευσε βέβαια και μάλιστα κατηγορηματικά ο Γάλλος σοσιαλιστής συνεισηγητής
του, αλλά τι σημασία έχει η αλήθεια για τον Αντώνη Σαμαρά;

Γιατί
αν είχε σημασία η αλήθεια,

αν
είχε σημασία το σήμερα και το αύριο της χώρας,

αν
είχαν σημασία οι άνθρωποι για τον κύριο Σαμαρά,

τότε
αντί να οργανώνει ανόητα παιγνίδια λέξεων κατά του ΣΥΡΙΖΑ, θα φρόντιζε να
αξιοποιήσει το report
της επιτροπής, που είναι καταπέλτης τόσο για την ουσία της πολιτικής της
τρόικας, όσο και για τα μέσα της επιβολής της.

Και
να απαιτήσει την απομάκρυνση της τρόικας από την Ελλάδα.

Ας
θυμίσω πάντως για άλλη μια φορά στο σημείο αυτό, πως όλη η διαδικασία καταδίκης
της χώρα στο ζόφο των μνημονίων, από τη νέα Βουλή με πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ, δε
θα ξεχαστεί.

Θα
εξεταστεί σε βάθος και αναλυτικά από την Εξεταστική Επιτροπή για το Μνημόνιο,
που θα συγκροτήσουμε.

Τίποτε
και κανένας δεν θα ξεχαστεί.

Αυτή
είναι η υπόσχεσή μας.

Θα
ρίξουμε φως και ψάξουμε τις απαντήσεις στα αναπάντητα ερωτήματα.

Γιατί
μας οδήγησαν στη καταστροφή;

Γιατί
δεν πήραν  χρήματα από τις αγορές;

Γιατί
δέχτηκαν την εμπλοκή του ΔΝΤ;

Τι
έγινε με την αλλοίωση των στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ;

Γιατί
αποδέχτηκαν το εγκληματικό PSI;

Τι
άλλαξε και ο Σαμαράς έγινε εν μια νυκτί από πολέμιος υποστηριχτής του
Μνημονίου;

Θα
ρίξουμε φως σε όλα όσα με ζέση προσπαθούν να κουκουλώσουν.

Ας
είναι βέβαιοι όλοι, αντίπαλοι και φίλοι, ότι θα απαντηθούν όλα τα ερωτήματα, θα
φωτιστούν όλες οι πτυχές και θα αποδοθούν οι ευθύνες εκεί που  υπάρχουν.

Στο
σημείο αυτό θα ήθελα να πω δυο λόγια συντρόφισσες και σύντροφοι για την
υποψηφιότητα μου για την Κομισιόν, που αποτελεί τιμή για μένα προσωπικά και για
το ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι
εντυπωσιακή η μικροψυχία, η εμπάθεια και η διαστροφή με την οποία η
υποψηφιότητα αυτή αντιμετωπίστηκε από τον κύριο Σαμαρά και τους προπαγανδιστές
του.

Ενώ
στην Ευρώπη τόσο η μάχη του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και η συγκεκριμένη υποψηφιότητα,
συναντούν σημαντική απήχηση και ενισχύουν το κίνημα κατά του αυταρχισμού και
της λιτότητας, το ακροδεξιό επιτελείο του κυρίου Σαμαρά δεν φείδεται λάσπης και
συκοφαντίας για να μειώσει τη σημασία της και να την εμφανίσει περίπου ως
αντεθνική πράξη.

Ας
ξεκαθαρίσουμε λοιπόν:

Αυτοί
είναι με την κυρία Μέρκελ και την πολιτική της, που δοκιμάζουν στην πλάτη τους
εκατομμύρια Έλληνες.

Εμείς
είμαστε, στη Γερμανία, με το Die
Linke που προχθές με
ερώτησή του στη γερμανική Βουλή ζήτησε να δοθούν στην Ελλάδα οι πολεμικές
αποζημιώσεις και το κατοχικό δάνειο. Τι θα κάνει ο κ. Σαμαράς και η τραγική
μονταζιέρα του; Μήπως θα καταγγείλουν τους Γερμανούς αριστερούς που αξιώνουν την
καταβολή του κατοχικού δανείου από την κυβέρνησή τους;

ΑΥΤΗ
ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΑΣ

Αυτοί
είναι αγκαζέ με όσους τιμωρούν την Ελλάδα, εμείς είμαστε αγκαλιά με όσους
στέκονται αλληλέγγυοι στην Ελλάδα και στον Ελληνικό λαό.

Και
κάτι ακόμα για το τουρκοκυπριακό κόμμα της αριστεράς, στο οποίο αναφέρεται κάθε
τρεις και λίγο ο κος Σαμαράς.

Εμείς
είμαστε υπερήφανοι που βρισκόμαστε στο ίδιο ευρωπαϊκό κόμμα με αγωνιστές που
έχουν δώσει τη ζωή τους για την επανένωση της Κύπρου.

Που
διώκονται από το τουρκικό καθεστώς και φυλακίζονται.

Οι
μισοί είναι στις φυλακές.

Είμαστε
περήφανοι που αγωνιζόμαστε μαζί για την επανένωση, τη δίκαιη και βιώσιμη λύση
για το Κυπριακό λαό ενάντια στο αυταρχικό καθεστώς της Τουρκικής κατοχής.

Και
στο κάτω κάτω, το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και με τη συμβολή του ΑΚΕΛ και
των ΤουρκοΚυπριακής αριστεράς έχει ξεκάθαρη θέση για το Κυπριακό.

Το
Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, στο οποίο ανήκει η ΝΔ, τι θέση έχει αλήθεια;

Και
τι θέση προτίθεται να πάρει ο κύριος Σαμαράς για το σχέδιο που προωθείται αυτή
τη στιγμή και προβλέπει διχοτόμηση της Κύπρου;

Ας
μας δώσουν απαντήσεις οι κατ επάγγελμα εθνικόφρονες.

Γιατί
κάποιοι άλλοι κατ επάγγελμα εθνικόφρονες, πριν από 40 χρόνια οδήγησαν στη
τραγωδία τον Κυπριακό λαό.

Συντρόφισσες
και σύντροφοι   

Το
επόμενο διάστημα έχουμε να δώσουμε δύο μεγάλες μάχες.

Η
μία είναι η μάχη των ευρωεκλογών.

Η
μάχη αυτή είναι δύο φορές σημαντική.

Πρώτα
από όλα, γιατί στο εσωτερικό της χώρας έχει μεγάλη πολιτική σημασία.

Επί
της ουσίας θα είναι ένα δημοψήφισμα για την Ελλάδα που ξεθεμελιώνεται από τα
Μνημόνια.

Και
ο ελληνικός λαός θα έχει την ευκαιρία με την ψήφο του, να στείλει ένα
συντριπτικό μήνυμα, αντίστασης και αλλαγής. 

Παράλληλα,
υπάρχει η καμπάνια για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Αυτό
το εγχείρημα είναι εξαιρετικά σημαντικό.

Γιατί
συσπειρώνει την ευρωπαϊκή αριστερά και αφυπνίζει κοινωνικές δυνάμεις, ενάντια
στην κυρίαρχη πολιτική που επιβάλλεται σήμερα στην Ευρώπη.

Η
καμπάνια αυτή είναι μια σημαντική ευκαιρία για την Αριστερά.

Να
οργανώσει τα κοινωνικά μέτωπα αντίστασης στην λιτότητα.

Να
συσπειρώσει τους εργαζόμενους και τους λαούς της Ευρώπης.

 Να φέρει στο προσκήνιο την εναλλακτική της
πρόταση.

Εξίσου
πολιτική και κρίσιμη, όμως, θα είναι και η μάχη στις Περιφέρειες και στους μεγάλους
δήμους.  

Μια
μάχη της αλλαγής με τη στασιμότητα, του νέου με το παλιό και φθαρμένο, της
δημοκρατίας με τον αυταρχισμό, της ανατροπής με την υποτέλεια, του πολίτη με
τον υπήκοο.

Μια
μάχη που στην πρώτη γραμμή της θέλουμε να βρεθούν πρόσωπα με κύρος, εντιμότητα,
συνέπεια, φρέσκια σκέψη και διάθεση για δράση.

Μια
μάχη στην οποία θέλουμε να προσελκύσουμε τους νέους ως εκπροσώπους μιας νέας
ριζοσπαστικής αντίληψης για τις τοπικές κοινωνίες και το ρόλο της
αυτοδιοίκησης.

Μια
μάχη στην οποία χωρούν και πρέπει να χωρούν όλοι οι τίμιοι άνθρωποι και
δημοκράτες, χωρίς στείρους διαχωρισμούς, με γνώμονα το καλό του κάθε δήμου και
τη συσπείρωση στη μάχη κατά της πολιτικής των μνημονίων.  

Οι
συνδυασμοί που συγκροτούνται με ενεργό συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ δεν πέφτουν φυσικά
από τον ουρανό.

Είναι
άμεσα συνδεδεμένοι με τα τεράστια κοινωνικά προβλήματα, είναι σε στενή επαφή με
τον κόσμο, και τα ριζοσπαστικά τους προγράμματα έχουν προκύψει από την επαφή
και την αντιπαράθεση με τα πραγματικά προβλήματα.

Γιατί
η αυτοδιοίκηση δεν είναι για εμάς πολιτικό παζάρι, ούτε χώρος ανάδειξης τοπικών
παραγόντων.

Είναι
η πιο άμεση, η πιο φιλική και κοντινή στον πολίτη εξουσία, που έχει τη
δυνατότητα να κινητοποιεί τις τοπικές κοινωνίες για τη λύση των προβλημάτων τους.

 

Συντρόφισσες
και Σύντροφοι

 

Όσο
πιο δυνατοί γινόμαστε και όσο περισσότερο ριζώνουμε στην κοινωνία, τόσο πιο
σκληρές θα είναι οι επιθέσεις που δεχόμαστε.

Για
αυτό πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι.

Σοβαροί
στη δουλειά μας, αυστηροί με τον εαυτό μας, διαβασμένοι, εξοπλισμένοι με αισιοδοξία
και αποφασιστικότητα.

Με
τη συλλογικότητα πάνω από τις προσωπικές φιλοδοξίες.

Με
κριτήριο της κάθε πράξης μας την αλήθεια που ταυτίζεται με το συμφέρον του
πολίτη και της κοινωνίας.

Με
δημοκρατική λογική και κοινωνική ευαισθησία.

Θα
νικήσουμε.

Η
κάλπη της ευρωβουλής, αλλά και αυτή των περιφερειών -όποτε κι αν στηθεί- θα
αποτελέσουν ένα πραγματικό δημοψήφισμα ενάντια στη κυβέρνηση του μνημονίου και
της υποτέλειας που στραγγαλίζει και την αυτοδιοίκηση.

Και
αυτή η νίκη στα δυο αυτά δημοψηφίσματα θα είναι ιστορική θα είναι καταλυτική.

Θα
είναι νίκη του λαού μας, νίκη της αριστεράς, νίκη της δημοκρατίας.  

 

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Χθες είχαμε την ψήφιση από τη Βουλή του τέταρτου μνημονιακού προϋπολογισμού.

Ήταν μια πλήρως αποκαλυπτική συζήτηση.

Αποκάλυψε τη γύμνια και την ένδεια των επιχειρημάτων της κυβερνητικής πλειοψηφίας, την αμηχανία και την αγωνία τους μπροστά στα καταστροφικά αποτελέσματα της πολιτικής τους.

Αποκάλυψε τη συντριπτική υπεροχή σε επιχειρήματα, πρόγραμμα και επεξεργασίες για την έξοδο από τη κρίση του ΣΥΡΙΖΑ έναντι τα μνημονιακής συγκυβέρνησης.

Ο προϋπολογισμός που ψηφίστηκε χτες ούτως ή άλλως δε προβλέπεται να εκτελεσθεί ως έχει αλλά να αναθεωρηθεί με νέα μέτρα όταν θα συμφωνήσουν με τη τρόικα πόσο μεγάλο είναι το δημοσιονομικό κενό για το 2014.

Αυτά είναι τα κακά νέα.

Τα καλά νέα είναι ότι δε θα προλάβουν να τον αναθεωρήσουν αυτοί.

 Θα τον αναθεωρήσουμε εμείς, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, προς όφελος των μισθωτών, των συνταξιούχων, των ανέργων και των αγροτών.

Προς όφελος των μικρομεσαίων και των νέων.

Προς όφελος του κόσμου της εργασίας και του πολιτισμού.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Χθες αργά το βράδυ, είχαμε όμως και μια ακόμα είδηση.

Την αναβολή της έλευσης της τρόικας που θα έρχονταν μετά το Γιουρογκρουπ στις 9 Δεκέμβρη για μετά το καινούργιο χρόνο.

Δε ξέρω αν αυτό σημαίνει και μετά τις χειμερινές εξορμήσεις για σκι, όπως είχε δηλώσει αξιωματούχος των Βρυξελών.

Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι η ενδοτικότητα της κυβέρνησης Σαμαρά τους έχει αποθρασύνει.

Εκβιάζουν πλέον, ανοιχτά και ευθέως τους δανειολήπτες.

Απαιτούν τον πλειστηριασμό της πρώτης κατοικίας.

 Συμπεριφέρονται ως πληρεξούσιος των διεθνών κερδοσκοπικών κεφαλαίων – των αρπακτικών «distress funds».

Απαιτούν ομαδικές απολύσεις σε μια χώρα που η ανεργία ήδη καλπάζει στο 30%.  

Το διευθυντήριο βρυχάται μπροστά στην υποταχτική, μοιραία και άβουλη κυβέρνηση Σαμαρά.

Και όπως χθες στη Βουλή προειδοποιήσαμε, αν η μοιραία και άβουλη κυβέρνηση επιχειρήσει να φτάσει την υποταγή μέχρι τους πλειστηριασμούς, στη πραγματικότητα θα δώσει το πράσινο φως όχι μόνο για να αλλάξουν χέρια οι ιδιοκτησίες αλλά για να αλλάξει χέρια η οικονομία και η χώρα ολόκληρη.

Και αυτό δε πρόκειται να το επιτρέψουμε.

Μετά το καταστροφικό PSI με το οποίο μετέτρεψαν το χρέος προς ιδιώτες σε χρέος προς τους εταίρους, αλλάζοντας και το δίκαιο των ομολόγων και εξασφαλίζοντας τους δανειστές, περιορίζοντας τις δυνατότητες της χώρας.

Μετά το καταστροφικό για τα δημόσια ταμεία και τους μικροομολογιούχους PSI, τώρα ετοιμάζονται για ένα ακόμη έγκλημα.

Το πέρας του κύκλου της εσωτερικής υποτίμησης, της εκποίησης της ιδιωτικής περιουσίας, της εκποίησης των χρεοκοπημένων τραπεζών και της μετατροπής της χώρας σε αποικία χρέους με εξευτελιστικές αμοιβές εργασίας και τρομακτικά ποσοστά ανεργίας.

Και είναι απολύτως φυσιολογικό να φοβάται κανείς ότι αυτοί που μας κυβερνούν είναι έτοιμοι να το διαπράξουν και αυτό το έγκλημα, όταν για το προηγούμενο έγκλημα που διέπραξαν όχι μόνο δεν απολογούνται αλλά παρουσιάζονται απολύτως αμετανόητοι.

Άκουσα χθες τον κ. Σαμαρά να επαίρεται για το PSI.

Που έστειλε στη λαιμητόμο, όχι μόνον τα αποθεματικά, αλλά και τα ρευστά διαθέσιμα των δημόσιων φορέων της χώρας – των Πανεπιστημίων, των δημόσιων νοσοκομείων και των ασφαλιστικών ταμείων.

Και παριστάνουν σήμερα, οι ίδιοι άνθρωποι που ενέκριναν και διεκπεραίωσαν το PSI, πως δεν γνωρίζουν ούτε για το έγκλημα ούτε και το δολοφόνο.

Το ιστορικότερο, όμως, έγκλημα του PSI είναι η καταβύθιση της Κύπρου.

Έστειλαν την Κύπρο στο Μνημόνιο.

Αισθάνεται άραγε και για αυτό περήφανος ο κ. Σαμαράς;

 

Τον άκουσα, επίσης, χθες τον κ. Σαμαρά να επαίρεται διότι η Ελλάδα δεν χρεοκόπησε, παρότι εμείς, δήθεν, κάναμε  ό,τι μπορούσαμε γι` αυτό.

Και αναρωτήθηκα: δεν γνωρίζει ο κ. Σαμαράς ότι στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί;

 

Να του θυμίσω την προεκλογική καμπάνια σύσσωμου του εγχώριου και ευρωπαϊκού κατεστημένου κατά του ΣΥΡΙΖΑ, κυρίως πριν από τις εκλογές της 17ης Ιουνίου, όταν το ΠΑΣΟΚ είχε πια καταρρεύσει.

Το μόνο προεκλογικό επιχείρημα του κου Σαμαρά ήταν ο φόβος της χρεοκοπίας.

Διακινούσε παντού τη μαύρη προπαγάνδα, ως δίλημμα: ΝΔ ή χρεοκοπία και ΝΔ ή δραχμή.

 

Ήταν αυτή η τρομοκρατία που εξώθησε απλούς πολίτες να βάζουν τα λεφτά τους σε σεντούκια και την ολιγαρχία σε μια πρωτοφανή πτήση κεφαλαίων στο εξωτερικό.

 Με αυτήν τη χωρίς όρια ανευθυνότητα του μακιαβελικού: ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, ο κ. Σαμαράς αποσταθεροποίησε, ακόμη πιο πολύ, αυτό που υποτίθεται ότι κόπτονταν να περισώσει.

 Το τραπεζικό σύστημα και τη χώρα.

 

Έχει, άραγε, ξεχάσει ο κ. Σαμαράς τον απροκάλυπτο και ανεύθυνο λαϊκισμό του, όταν χρησιμοποιούσε μικρά παιδιά σε διαφημίσεις, που με την απέραντη αθωότητά τους προέβαλαν σε όλους μας το φόβο τους, ότι η Ελλάδα θα βγει από το ευρώ; 

Θυμάται το «γιατί κύριε»;

Θυμάται την υποστολή της ελληνικής σημαίας από τους ιστούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που διαφήμιζε στα προεκλογικά του σποτ;

Και ύστερα μας κάνει και μαθήματα υπευθυνότητας.

Ο μαέστρος τη κινδυνολογίας, της καταστροφολογίας και του φόβου.

 

Είπε όμως και κάτι ακόμα χθες ο κος Σαμαράς.

Ένα ακόμη μεγάλο διαρκές και επαναλαμβανόμενο ψέμα για τους συμμάχους του ΣΥΡΙΖΑ στην Ευρώπη και ειδικότερα στη Γερμανία.

Ότι δήθεν το αδελφό μας κόμμα εκεί, το κόμμα της αριστεράς δε θέλει το κούρεμα του χρέους και αρνείται τη συζήτηση για τις πολεμικές επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη διαστρέβλωση από αυτήν.

Αν υπάρχει ένα κόμμα με διαρκείς παρεμβάσεις στη Γερμανική Βουλή υπέρ της Ελλάδας και των Ελλήνων.

Αν υπάρχει ένα κόμμα στη Γερμανία που έχει ταχθεί φανερά κατά των μέτρων λιτότητας και υπερ της αναδιάρθρωσης του χρέους.

Αν υπάρχει ένα κόμμα που είχε το θάρρος να μιλήσει ανοιχτά υπέρ της διευθέτησης της υποθέσεις των επανορθώσεων των εγκλημάτων των ναζί ήταν το Die Linke.

Με ψηφίσματα θέσεις και δηλώσεις.

Με τη διαρκή παρουσία των Βουλευτών του στις εκδηλώσεις μνήμης στη Καισαριανή.

Με τις αξέχαστες τοποθετήσεις στο Γερμανικό κοινοβούλιο, όπως αυτή της Βουλευτίνας του που την ώρα που η κα Μερκελ μιλούσε με τα χειρότερα λόγια , είχε το θάρρος να πει τη φράση είμαστε όλοι Έλληνες.

Αυτοί είναι οι δικοί μας σύμμαχοι.

Και είμαστε περήφανοι για αυτό.

Οι δικοί σας ποιοι είναι κε Σαμαρά;

Η κα Μέρκελ.

Ο κος Σόιμπλε.

Ο κος Όλι Ρεν.

Όλοι αυτοί που αντιμετωπίζουν την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό ως παρία της Ευρώπης.

Και οι δικοί μας σύμμαχοι, αποφασίζουν μεθαύριο σε μια ένδειξη τιμής και στήριξης της Ελλάδας και του αγώνα του Ελληνικού λαού για δίκαιη έξοδο από τη κρίση, να στηρίξουν την υποψηφιότητά  ενός Έλληνα, την υποψηφιότητά μου για τη προεδρία της Κομισιόν.

Εσείς αλήθεια κε Σαμαρά τι θα υποστηρίξετε.

Για ποιόν θα καλέσετε τους Έλληνες, τους οπαδούς σας  -αν θα σας έχουν μείνει ως τότε- ποιόν θα τους καλέσετε να στηρίξουν;

Τον εκλεχτό της κας Μέρκελ;

Πείτε την αλήθεια και αφήστε τις υπεκφυγές και τα ψέματα.

 

Αλλά φαίνεται τόσο πολύ τους έχει πειράξει η υποστήριξη της ευρωπαϊκής αριστεράς στην Ελλάδα και στον Ελληνικό λαό, που οργανώνουν άθλιες συκοφαντίες και διαρροές, σαν αυτή που αφορούσε τη Πρόεδρο της GUE, τη Γκάμπι Τζίμερ.

Διαρροές διαστρέβλωσης με τη σφραγίδα του Υπουργείου των Εξωτερικών μάλιστα.

Διαρροές και συκοφαντίες που μας ντροπιάζουν όμως στην Ευρώπη.

 

Αλλά αυτοί δε δίστασαν να ντροπιάσουν έναν ολόκληρο λαό στην Ευρώπη.

Εδώ θα κολλήσουν;

 

Όλα αυτά όμως δείχνουν την αγωνία και το πανικό τους.

Ότι και να κάνουν δε μπορούν να κρύψουν το αυτονόητο.

Είναι οι μοναδικοί πιστοί σύμμαχοι του Μερκελισμού στην Ευρώπη.

Είναι οι μοναδικοί πιστοί σύμμαχοι των κομμάτων και των πολιτικών δυνάμεων που έχουν βάλει στο στόχαστρο την Ελλάδα.

Και καταστρέφουν την Ευρώπη.

 

Εμείς, ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα, η Ευρωπαϊκή Αριστερά σε όλη την Ευρώπη, είμαστε η ελπίδα για μια μεγάλη αλλαγή σε όλη την Ευρώπη.

Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά μας, που δε κρύβεται από τις μονταζιέρες.

 

Είναι με την Ευρώπη των τραπεζών και των αγορών.

Με την Ευρώπη της λιτότητας και του αυταρχισμού.

Είμαστε με την Ευρώπη των λαών, την Ευρώπη της δημοκρατίας, την Ευρώπη της αλληλεγγύης και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Το περίφημο «success story» των κυρίων Σαμαρά- Βενιζέλου είναι το πλαστό πλεόνασμα σε μία χώρα που έχει έλλειμμα κοινωνικό, έλλειμμα δημοκρατίας.

Το δόγμα αυτής της κυβέρνησης είναι λιτότητα και καταστολή.

Σκληρή λιτότητα και σκληρή καταστολή.

Η κυβέρνηση δεν έχει πια κοινωνικούς συμμάχους και υποστηρικτές.

Έχει μόνο επικοινωνιακούς χορηγούς και συμφέροντα που λυσσαλέα δίνει την τελευταία μάχη επιβίωσης.

Προσπαθεί το σύστημα να μείνει ζωντανό.

Με τη μόνη συνταγή που ξέρει. Σκληρή λιτότητα για τους πολίτες, σκληρή καταστολή και ποινικοποίηση των αντιστάσεων, σκάνδαλα και δωράκια στο κατεστημένο.

Ψηφιακές συχνότητες, αυτοκινητόδρομοι, Αστέρας Βουλιαγμένης, ΕΡΤ, ΤΑΙΠΕΔ, είναι μερικά μόνο παραδείγματα για το πώς το οικονομικό κατεστημένο επιχειρεί με νύχια και δόντια να κρατήσει ζωντανό το πολιτικό κατεστημένο της διαφθοράς και της υποτέλειας.

Αν ο τόπος έχει ανάγκη από μία μεγάλη μεταρρύθμιση, αυτή είναι μία και μόνη : Να κάνουμε παρελθόν, να τελειώσουμε σήμερα κιόλας το πολιτικό και οικονομικό σύστημα της διαπλοκής και της διαφθοράς.

Αυτή θα είναι η μεγαλύτερη προσφορά στο τόπο.

Και αυτό μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να το πετύχει.

Γιατί έχει την πολιτική βούληση να το κάνει.

Και γιατί δεν έχει τις εξαρτήσεις που θα τον εμποδίσουν να το κάνει.

 

Προϋπόθεση, όμως, της μεγάλης αλλαγής είναι η δημοκρατία.

Η δημοκρατία παντού. Η δημοκρατία που επιτρέπει και παροτρύνει τον πολίτη να συμμετέχει στα κοινά.

Οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων κατέστησαν τη δημοκρατία όμηρο των δανειστών.

Ζήσαμε κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα.

Αυταρχισμό και αστυνομική βία, που αποτελούν το απαραίτητο συμπλήρωμα της κυβερνητικής πολιτικής.

Προχτές μόλις, έστειλαν τα ΜΑΤ εναντίον των 15χρονων μαθητών που διαδήλωναν στη μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

 

Υπουργοί  απειλούν απεργούς -όπως ο κύριος Γεωργιάδης τους γιατρούς του ΕΟΠΠΥ.

Διώκουν πρυτάνεις, όπως ο κύριος Αρβανιτόπουλος τον πρύτανη του πανεπιστημίου Αθηνών.

 

Εμείς θα σταθούμε δίπλα στους απεργούς. Χωρίς αστερίσκους, χωρίς προϋποθέσεις.

Οι γιατροί και οι πανεπιστημιακοί πρέπει να νικήσουν.

Η νίκη τους δεν αφορά μόνο τα αιτήματά τους.

Μας αφορά όλους.

Όχι μόνο για να μείνει όρθια και η τριτοβάθμια εκπαίδευση και η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας.

Αλλά για να μείνουμε όρθιοι όλοι μας.

Για να μείνει όρθια η κοινωνία. Για ν’ αντέξει ο τόπος.

 

Και κάτι ακόμα :

Μαθαίνουμε ότι μέσα στο πανικό τους για την επερχόμενη συντριπτική τους ήττα, μαγειρεύουν διάφορα εκλογικά συστήματα και εκλογικά σενάρια, με στόχο τη φαλκίδευση της θέλησης του λαού, ενόψει των εκλογικών αναμετρήσεων του 2014.

Η κυβέρνηση ετοιμάζεται να μεταφέρει τις ευρωεκλογές ούτως ώστε να συμπέσουν με τη δεύτερη Κυριακή των εκλογών της αυτοδιοίκησης.

Πρόκειται για πολύ φτηνό τέχνασμα, το οποίο μόνο το φόβο τους μπροστά στην εκλογική ήττα αποδεικνύει.

Διότι γνωρίζουν ότι οι ευρωεκλογές που θα προηγηθούν του δεύτερου γύρου των δημοτικών εκλογών θα είναι ένα ηχηρό χαστούκι στις δυνάμεις του μνημονίου.

Και δε θέλουν να πάνε σε δεύτερο γύρο περιφερειακών με την ήττα των ευρωεκλογών στο κεφάλι.

Γιατί θα σαρωθούν από την τοπική αυτοδιοίκηση.

Επενδύουν και ελπίζουν στην αποχή.

Γιατί γνωρίζουν πως, αλλιώς, θα σημάνουν οι καμπάνες.

Εμείς ελπίζουμε ότι δεν θα φτάσουν μέχρις αυτού του σημείου.

Δε θα φτάσουν στο σημείο της θεσμικής εκτροπής.

Σε κάθε περίπτωση, δε θα το ανεχτούμε.

Αν όμως φτάσουν να ξέρουν ότι θα τους περιμένουμε.

Έτσι κι αλλιώς, ό,τι κι αν σκαρφιστούν, ό,τι κι αν επιχειρήσουν, το ρεύμα του ποταμού δεν γυρίζει πίσω.

Θα πνιγούν στην ωριμότητα και την αποφασιστικότητα του ελληνικού λαού.

 

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Σήμερα είμαστε υποχρεωμένοι όσο ποτέ, να οικοδομήσουμε και να ενισχύσουμε μια μεγάλη συμπαράταξη δυνάμεων που θα φέρει τη μεγάλη νίκη στις επερχόμενες εκλογές.

Την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη. Γιατί όταν σηκώνεται ο λαός ανεβαίνει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι το χρέος μας στην Ιστορία. Στις γενιές που αγωνίστηκαν για τη μεγάλη στιγμή που έρχεται.

Στις γενιές που έρχονται για να δρέψουν τους καρπούς αυτής της δύσκολης αλλά ελπιδοφόρας αναγεννητικής πορείας. 

Είναι δική μας ευθύνη να κάνουμε πράξη την αναπτυξιακή ανασυγκρότηση και την πολιτισμική αναγέννηση της πατρίδας μας.

Να κάνουμε πράξη μια Ελλάδα ανεξάρτητη, κυρίαρχη, δημοκρατική και κοινωνικά δίκαιη.

Με κράτος δικαίου και κοινωνικούς θεσμούς σε λειτουργία.

Με ανοιχτή την πρόσβαση, αλλά και την υποδομή στη γνώση.

Με πανεπιστήμια που να μπορούν να λειτουργούν.

Με ανοιχτή την πρόσβαση, αλλά και την υποδομή στην περίθαλψη και την υγεία.

 Με δημόσια νοσοκομεία που να μπορούν να λειτουργούν.

Για μια Ελλάδα όπου οι πολίτες της δεν θα στερούνται και δεν θα αγωνιούν για τα βασικά αγαθά της ζωής – το ρεύμα, το νερό, τα τρόφιμα, τα φάρμακα.

Όπου ο απόμαχος της ζωής, ο συνταξιούχος, θα ζει με αξιοπρέπεια.

Όπου ο αγρότης, θα καρπώνεται ο ίδιος τον ιδρώτα του – δεν θα είναι ο πλούτος του μεσάζοντα.

Όπου ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας και ο επαγγελματίας δεν θα είναι αιχμάλωτος των ιδιωτικών τραπεζών – θα αναπτύσσει τη δραστηριότητά του με ασφάλεια και προοπτική.

Όπου ο μισθωτός δεν θα βλέπει κάθε χρόνο το εισόδημά του να μειώνεται – από τις περικοπές και την εφορία.

Όπου η μόρφωση των παιδιών δεν θα είναι ασήκωτο βάρος για τη μέση ελληνική οικογένεια – με τη δημόσια εκπαίδευση να απαξιώνεται και την παραπαιδεία να είναι η μόνη επιλογή κι αυτή για λίγους.

Όπου ο νέος και η νέα θα βλέπουν το μέλλον τους με αισιοδοξία στον τόπο μας – όχι στη μετανάστευση και την ξενιτιά.

Η ανοικοδόμηση και η αναγέννηση αυτού του τόπου από την οικονομική, παραγωγική και κοινωνική ερήμωση που έχει προκαλέσει η κυβέρνηση Σαμαρά, δεν είναι υπόθεση ενός μόνο κόμματος ή μιας κυβέρνησης.

Είναι υπόθεση όλου του λαού.

Καμία χώρα δεν ανοικοδομήθηκε μετά από πόλεμο χωρίς τη συστράτευση και τη συμβολή του λαού και των παραγωγικών δυνάμεών της – χωρίς την υπομονή και την επιμονή σύσσωμης της κοινωνίας.

Για αυτό σήμερα απευθύνουμε για άλλη μια φορά, πατριωτικό και δημοκρατικό προσκλητήριο σε όλες τις δημιουργικές δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ παίρνει την πρωτοβουλία και ανοίγει το διάλογο για την Ελλάδα του αύριο.

Ανοίγουμε στο λαό και στη κοινωνία τη συζήτηση για το πρόγραμμα διακυβέρνηση της μεταμνημονιακής Ελλάδας.

Της Ελλάδας της παραγωγικής ανασυγκρότησης και της προκοπής.

Η πρόταση που κατέθεσα στη κοινή συνεδρίαση της ΠΓ με την Επιτροπή Προγράμματος είναι η διοργάνωση θεματικών συνεδρίων όπου θα συναντηθούν οι πιο ζωντανές δυνάμεις της επιστήμης της διανόησης και του πολιτισμού, μαζί με όλους πολίτες.

Με στόχο αυτή η συνάντηση της δημιουργίας και της δημοκρατίας να καταλήξει σε κείμενα θέσεων και διαρκείς επιτροπές.

Και όλοι μαζί να συγκροτήσουν ένα Διαρκές Φόρουμ για τον μετασχηματισμό της κοινωνίας, της οικονομίας και του κράτους.

Για ν’ αλλάξει η μοίρα του λαού και του τόπου.

Στην πραγματικότητα, συγκροτούμε μια πλατιά κοινωνική συμμαχία που σκέφτεται, συζητά και παρεμβαίνει για τη δημοκρατική και προοδευτική διέξοδο από την κρίση, για την παραγωγική ανασυγκρότηση και την πολιτισμική αναγέννηση της πατρίδας μας.

Ο ΣυΡΙΖΑ θα γίνει κυβέρνηση με απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή.

Δεν υπάρχει για αυτό αμφιβολία.

Αλλά, η επόμενη μέρα θα είναι δύσκολη. Θα έχει μεγάλη ανηφόρα.

Θα χρειαστούμε την ευρύτερη δυνατή συστράτευση δυνάμεων.

Των πιο ικανών, των πιο άξιων, των πιο δημιουργικών μυαλών.

Κυρίως, χρειάζεται να ενεργοποιήσουμε το νέο επιστημονικό δυναμικό της χώρας και τους ανθρώπους του πολιτισμού.

Να επενδύσουμε στο άξιο και ικανό ανθρωπινό δυναμικό της χώρας, που σήμερα χάνεται και μεταναστεύει.

 

Άρα, από σήμερα:

– Διευρύνουμε τη συζήτηση για το πρόγραμμα της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ

– Δουλεύουμε στα πρότυπα της επιτροπής προσωπικοτήτων για τις αλλαγές στο πολιτικό σύστημα

– Συγκροτούμε και άλλες  επιτροπές, στα μεγάλα ζητήματα που αποτελούν και τους άξονες της νέου κυβερνητικού προγράμματος:

1.Η Παραγωγική ανασυγκρότηση

2. Η Κοινωνική προστασία από την ανθρωπιστική κρίση

3. Η Ανασυγκρότηση της Δημόσιας Διοίκησης

4. Η πολιτική μας για τη Διαπραγμάτευση του χρέους, τις τράπεζες και τα εργαλεία ρευστότητας

5. Η Πολιτισμική αναγέννηση

6. Οι αλλαγές στο Πολιτικό σύστημα, μια επιτροπή που ήδη υπάρχει.

Όλες αυτές οι επιτροπές συνεδριάζουν με ευθύνη της Επιτροπής Προγράμματος και της Επιτροπής Πολιτικού σχεδιασμού και οργανώνονται σε Θεματικά Συνέδρια.

Σε έναν οργανωμένο και δημιουργικό διάλογο για τη προοδευτική διέξοδο από τη κρίση.

Για τη παραγωγική ανασυγκρότηση και τη πολιτισμική αναγέννηση της πατρίδας μας.

 

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Θα κλείσω με ορισμένες επισημάνσεις το συνέδριο του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, που ξεκινά τη Παρασκευή στη Μαδρίτη.

Στο εκλογικό μας πρόγραμμα τον Μάη του 2012, κάναμε δύο διαπιστώσεις. Πρώτον, ότι η Ευρώπη, υπό τον έλεγχο της συμμαχίας συντηρητικών, φιλελεύθερων και σοσιαλδημοκρατών, μέρα τη μέρα μεταμορφώνεται σ’ ένα μηχανισμό κυριαρχίας του κεφαλαίου.

Αυτή η μεταμόρφωση, όχι μόνο αλλοιώνει τα χαρακτηριστικά της ένωσης, αλλά οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην αναπαραγωγή της κρίσης και στον κλονισμό όλου του οικοδομήματος.

Δεύτερον, ότι αυτή η πολιτική δεν είναι ανίκητη.

Οι λαοί της Ευρώπης, τα εργατικά συνδικάτα, οι Ριζοσπάστες της Αριστεράς, Αριστεροί Σοσιαλιστές, Κομμουνιστές, Αριστεροί Οικολόγοι και κοινωνικά κινήματα όχι μόνο συγκροτούν μέτωπα, αλλά μπορούν να ανατρέψουν αυτή την πολιτική.

Στην πολιτική απόφαση του πρώτου μας συνεδρίου ορθά αναλύσαμε τη δομική κρίση του καπιταλισμού, τη διόγκωση του χρηματοπιστωτικού τομέα, την επικυριαρχία της οικονομικής εξουσίας στην πολιτική και το πολιτικό προσωπικό.

Δική μας επιδίωξη, συντρόφισσες και σύντροφοι, είναι η μεγάλη αλλαγή αυτής της Ευρώπης.

Είναι η ρήξη με την νεοφιλελεύθερη πολιτική που κυριάρχησε τα τελευταία χρόνια, οδηγώντας την Ευρώπη στην μεγαλύτερη οικονομική και κοινωνική κρίση, αλλά και σε κρίση εκπροσώπησης.

Και καταλύτης για τη συγκρότηση του μετώπου της μάχης είναι το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, είναι το κόμμα που με πολύ κόπο, αγώνα και δουλειά χτίστηκε.

Με ψυχή του συντρόφους και συντρόφισσες από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Με κοινή αντίληψη.

Ότι η Ευρώπη είναι το πεδίο των ταξικών συγκρούσεων κα των πολιτικών αντιπαραθέσεων.

Με την αντίληψη ότι η λιτότητα δεν είναι η λύση – είναι η ίδια η κρίση.  Με την αντίληψη ότι η πολιτική αλλαγή και η ανατροπή δεν είναι κάτι που θα έρθει την Δευτέρα Παρουσία, αλλά είναι εφικτή σήμερα.

Και στις εκλογές και στην ανάπτυξη των κοινωνικών κινημάτων και στις εργατικές κινητοποιήσεις και διεκδικήσεις.

Η Ευρώπη παραμένει το κατ’ εξοχήν πεδίο ταξικών συγκρούσεων.

Δικός μας στόχος είναι η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού κινήματος κατά της λιτότητας.

Ενός κινήματος των εργαζομένων, ανεξάρτητα από τη διεύθυνση κατοικίας τους – από το αν ζουν στον ευρωπαϊκό Βορρά ή στο Νότο.

Ενός πολιτικού και κοινωνικού μετώπου που θα παλέψει για μια διαφορετική Ευρώπη, μια Ευρώπη της ειρήνης, της εργασίας, των κοινωνικών δικαιωμάτων και της οικολογίας, της ισότητας ανάμεσα στα φύλα, της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης.

Έχουμε κοινούς στόχους.

Έχουμε κοινό πολιτικό υποκείμενο : Το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.

Έχουμε και κοινό όραμα.

Και όραμά μας είναι μία Ευρώπη ανοιχτή, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική.

Η Ευρώπη της σοσιαλιστικής προοπτικής, όπου οι άνθρωποι και οι ανάγκες τους θα είναι πάνω από τα κέρδη, όπου οι αριθμοί και τα στατιστικά στοιχεία δεν θα μπαίνουν πάνω από την αξιοπρέπεια και την ευημερία των λαών.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Στις επερχόμενες ευρωεκλογές το διακύβευμα δεν είναι μόνο η αλλαγή των συσχετισμών αλλά η ανάγκη για πολιτική αλλαγή και ανατροπή.

Όχι μόνο στην Ελλάδα.

Όχι μόνο στον Νότο της Ευρώπης.

Σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Για την εκπλήρωση αυτού του στόχου είναι απαραίτητο να ενισχυθεί η ευρωπαϊκή αριστερά.

Σήμερα 39 κόμματα δίνουν στις χώρες τους και στην Ευρώπη μία διπλή μάχη.

Η ενίσχυση της αριστεράς και η αφήγηση ενός εναλλακτικού σχεδίου που θα προωθήσει προοδευτικές λύσεις για την κρίση, είναι το δικό μας στοίχημα.

Η αριστερά σε όλη την Ευρώπη θα δώσει τη δική της μεγάλη μάχη.

Πρώτη μάχη να γίνει δύναμη καθοριστική για την ήττα του νεοφιλελεύθερου μοντέλου, της λιτότητας και των μνημονίων.

Δεύτερη μάχη, εξίσου σημαντική, το ανάχωμα στην ακροδεξιά έκρηξη στην Ευρώπη.

Και τις δύο μάχες μόνο η αριστερά μπορεί να τις δώσει.

Σήμερα, οι ίδιοι οι αποστεωμένοι και υποβαθμισμένοι από τους τεχνοκράτες ευρωπαϊκοί θεσμοί αναγκάζονται να παραδεχτούν ότι η ύφεση και η λιτότητα είναι η γενεσιουργός αιτία της ανθρωπιστικής κρίσης και της ανόδου της ακροδεξιάς και του φασισμού.

Η λιτότητα παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα σε όλο τον Νότο, σε όλη την Ευρώπη.

Η έκθεση από τον επίτροπο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης Νιλς Μουίζνιεκς για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε καιρούς κρίσης δεν μασά τα λόγια της.

Παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα στην εργασία, την υγειονομική περίθαλψη, την παιδεία. 

Σε αυτό το πλαίσιο συντρόφισσες και σύντροφοι,

Το ερώτημα είναι μπορούμε να σταματήσουμε στη χώρα μας, στην Ευρώπη όλη, την νεοφιλελεύθερη επίθεση;

Μπορεί η αριστερά να πρωτοστατήσει στις μάχες στο κοινωνικό και θεσμικό επίπεδο απέναντι στην βαρβαρότητα της λιτότητας και της δημοσιονομικής προσαρμογής πάνω στα κοινωνικά ερείπια;

Η απάντηση είναι ναι.

Η αριστερά μπορεί.

Με την πολιτική της και τις συμμαχίες της μπορεί να σταματήσει αυτή την δηλητηριώδη πολιτική που εξαθλιώνει τις κοινωνίες και συνθλίβει τους δημοκρατικούς θεσμούς.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Αυτή η νεοφιλελεύθερη Ευρώπη που πολλαπλασιάζει τις διαιρέσεις ανάμεσα στα κράτη-μέλη της και τους πολίτες της.

Που υψώνει ένα νέο «τείχος του χρήματος» ανάμεσα στον πιστωτικό Βορρά και τον χρεωστικό Νότο.

Είναι άδικη και αντικοινωνική.

 Χρειάζεται ριζική επαναθεμελίωση.

Πρέπει να ξαναβρεί το νήμα του Διαφωτισμού και της δημοκρατίας.  Των προοδευτικών και σοσιαλιστικών παραδόσεων της Ευρώπης.

Χρειάζεται αλλαγή πορείας και έναν νέο πολιτικό προσανατολισμό που θα ακυρώσει τη νεοφιλελεύθερη στρατηγική της.

Και θα ανοίξει το δρόμο στην κοινωνική δικαιοσύνη, στην οικολογική επαγρύπνηση, σε μια ανοιχτή, ανεκτική, δημοκρατική και αυτόνομη Ευρώπη, με φιλειρηνική εξωτερική πολιτική.

Και αυτό δεν μπορούν παρά να το πετύχουν οι δυνάμεις της ανατροπής, οι δυνάμεις της Αριστεράς.

Θα το πετύχουμε εμείς.

Εδώ βρίσκεται και η δική μας ευθύνη. Και σε αυτή την ευθύνη θα ανταποκριθούμε.

 

8 Δεκεμβρίου 2013

1. Στα τέλη του 2013 η Ελλάδα είναι μια χώρα σε εντεινόμενη ανθρωπιστική κρίση. Η προσθετική επιρροή των μνημονιακών μέτρων αυστηρής λιτότητας και εσωτερικής υποτίμησης, οδηγούν την οικονομία σε στάση, την κοινωνία σε απόγνωση, το δημόσιο χρέος σε διόγκωση, τη δημοκρατία σε συρρίκνωση, την καταστολή σε ένταση.

Οι άνεργοι του 2011 και 2012 είναι  οι εξαθλιωμένοι του σήμερα, οι μικρομεσαίοι που έκλεισαν τα μαγαζιά τους είναι οι ανασφάλιστοι του σήμερα, οι νέοι επιστήμονες είναι οι μετανάστες του σήμερα. Εκατομμύρια ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, δεκάδες χιλιάδες νοικοκυριά βρίσκονται χωρίς ρεύμα και θέρμανση, αναγνωρίζεται επίσημα ότι υπάρχουν πεινασμένοι μαθητές, θρηνούμε νεκρούς από ανέχεια, ενώ ελάχιστου μεγέθους φυσικές καταστροφές προκαλούν μέγιστες ανθρώπινες και υλικές απώλειες. Ο φόβος ενός παγερού χειμώνα τρομάζει δεκάδες χιλιάδες άστεγους, κύρια στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη, αλλά και εκατομμύρια ανθρώπους που δεν έχουν ή δυσκολεύονται για να έχουν θέρμανση.

Το επόμενο διάστημα ο ΣΥΡΙΖΑ θέτει ως πρώτη προτεραιότητα την υπεράσπιση των ανθρώπων. Τα μέλη του κόμματος μαζί με χιλιάδες άλλους αγωνιστές και αγωνίστριες οφείλουν να δημιουργήσουν παντού εστίες αντίστασης και αλληλεγγύης και να μπουν μπροστά, σε όποιο σπίτι φτωχού επιχειρήσουν να κόψουν το ρεύμα, σε όποια διαδικασία πλειστηριασμού επιχειρήσουν να κλέψουν τους κόπους μια ολόκληρης ζωής.

 

2. Παρά την ανθρωπιστική κρίση, η κυβέρνηση Σαμαρά εξακολουθεί την ίδια πολιτική. Όχι μόνο δεν αναγνωρίζει τις καταστροφικές συνέπειες της μνημονιακής λαίλαπας, αλλά δρομολογεί και νέες καταστροφές, είτε εφαρμόζοντας εσπευσμένα όσα έχουν ήδη ψηφιστεί, είτε προδιαθέτοντας για την ανάγκη λήψης νέων κάθετων ή οριζόντιων μέτρων, κύρια στο δημόσιο, την υγεία και τις συντάξεις. Πλειστηριασμοί της εφορίας, ακόμη και για ασήμαντα ποσά, κατασχέσεις ακόμη και της πρώτης κατοικίας για χρέη στις τράπεζες ή στα ασφαλιστικά ταμεία, φόροι ακινήτων και γενικά υπερφορολόγηση των γνωστών «υποζυγίων» (μισθωτών και συνταξιούχων), απελευθέρωση των απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα και απολύσεις στο δημόσιο, καταργήσεις οργανισμών κλπ., συνιστούν τη νέα κυβερνητική και τροϊκανή επίθεση.

Ταυτόχρονα, όσο περνάει ο καιρός, γίνεται ολοένα πιο καθαρό ότι οι βαρύτατες θυσίες που επιβάλλουν στο λαό τα Μνημόνια, δεν ανοίγουν την παραμικρή προοπτική εξόδου από την κρίση. Η είσοδος της οικονομίας σε τροχιά πραγματικής ανάπτυξης και η δραστική μείωση της ανεργίας και της φτώχειας έχουν παραπεμφθεί στις ελληνικές καλένδες. Τα Μνημόνια δεν συνιστούν σχέδιο εξόδου από την κρίση, αλλά ένα πρόγραμμα κοινωνικής λεηλασίας, με βάση το οποίο θα πρέπει να κινηθεί η χώρα τις επόμενες δεκαετίες.

Η κυβερνητική επιμονή στο αδιέξοδο, για την κοινωνία, μνημονιακό πρόγραμμα προκαλεί κρίση πολιτικής εκπροσώπησης, αφού πλατιά κοινωνικά στρώματα που παραδοσιακά στήριζαν τα κόμματα του πάλαι ποτέ δικομματισμού, βλέπουν τις βασικές συντεταγμένες της καθημερινότητάς τους να θρυμματίζονται και να αντιμετωπίζουν το φάσμα της εξαθλίωσης. Αυτή η κρίση πολιτικής εκπροσώπησης εντείνει την αστάθεια του πολιτικού-τραπεζικού-μιντιακού συμπλέγματος εξουσίας. Το σύστημα κλυδωνίζεται και αναζητεί στηρίγματα στην αθλιότερη εκδοχή προπαγάνδας (έτσι όπως αυτή εκφράζεται από τη μονταζιέρα και την τηλεοπτική διαπλοκή), στην όξυνση του κρατικού αυταρχισμού (έτσι όπως τον είδαμε π.χ. στην περίπτωση της ΕΡΤ αλλά και των μαθητών, μόλις προχθές), στην τάση defacto ενοποίησης των δύο κυβερνητικών κομμάτων (που ήδη παίρνει σάρκα και οστά σε συνδικάτα και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση),

καθώς και στην αναζήτηση αναχωμάτων στην άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ (έτσι όπως αυτή εκφράζεται από την επιχείρηση συσπείρωσης του δήθεν κεντροαριστερού, ιστορικά φθαρμένου πολιτικού προσωπικού).

Παρά τα ισχυρά πλήγματα που έχει δεχτεί η ναζιστική εγκληματική συμμορία της Χ.Α., εξακολουθεί να καταγράφει σημαντικά δημοσκοπικά ποσοστά. Αυτή η πραγματικότητα καθιστά αδήριτη την ανάγκη να ενεργοποιήσουμε πλήρως το αξιακό και ιδεολογικό φορτίο της Δημοκρατίας και της Αριστεράς και να αντικρούσουμε με επάρκεια τα ρατσιστικά και αντιδημοκρατικά ιδεολογήματα που δημιουργούν ευνοϊκές πολιτικές συνθήκες για την άνοδο του ναζισμού.

 

3. Παρά το γεγονός ότι περισσεύει η ανέχεια και η αγανάκτηση, δεν υπάρχει ένας γενικευμένος κοινωνικός ξεσηκωμός. Ωστόσο, σε όλο αυτό το διάστημα γίνονται κινητοποιήσεις που κεντρικό χαρακτηριστικό τους είναι το πείσμα, η διάρκεια και η κοινωνική συναίνεση που συγκεντρώνουν. Οι αγώνες των καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών, των σχολικών φυλάκων, του διοικητικού και εκπαιδευτικού προσωπικού των ΑΕΙ, των νοσοκομειακών γιατρών, του ΕΟΠΥΥ αλλά και όλων των χώρων Υγείας, των πολιτών στις Σκουριές εκφράζουν όχι μόνο τις επιμέρους ανάγκες των αγωνιζομένων, αλλά και την κοινή ανάγκη να απαλλαγεί η κοινωνία από την ατέρμονη φτώχεια, την Τρόικα και την κυβέρνηση κοινωνικής εξαθλίωσης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίζει ενεργά αυτούς τους αγώνες, συμβάλλει με όλες του τις δυνάμεις στη διαμόρφωση πλατιού ρεύματος ανατροπής, παίρνει πρωτοβουλίες μέσα και έξω από τη Βουλή που διευκολύνουν την ενδυνάμωση του κινήματος αντίστασης και αλληλεγγύης. Η πρόσφατη κοινοβουλευτική πρωτοβουλία για τους πλειστηριασμούς, ήλθε να δεθεί με την αντίστοιχη απόφαση της ΠΓ που τόνιζε πως δεν θα επιτρέψουμε πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας. Είναι μια σωστή και επιβεβλημένη κίνηση, μια επιλογή υπέρ των κοινωνικά αδύναμων που, όπως και η πρόταση μομφής, δυσκολεύει το αντίπαλο πολιτικό σχέδιο, αλλά πρώτα και κύρια αναδεικνύει πως υπάρχει διέξοδος και ελπίδα, άρα και λόγος για να αγωνιζόμαστε.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα εντείνει την πίεσή του ενάντια στην κυβέρνηση και θα συνεχίσει να υπερασπίζεται τους κοινωνικούς αγώνες. Κάθε εφαρμογή νέου μέτρου θα μας βρίσκει απέναντι, στο πλάι της συντριπτικής πλειονότητας του λαού. Στο κινηματικό και συνδικαλιστικό επίπεδο εντείνουμε τις προσπάθειες συντονισμού των αγώνων, αναδεικνύοντας τα κοινά συμφέροντα των πληττομένων, ώστε να μην μπορεί η κυβέρνηση να διαιρεί και να φέρνει την μια κατηγορία απέναντι στην άλλη. Ταυτόχρονα, μέσα στην Βουλή αποκαλύπτουμε τους στόχους τους, φέρνοντας όλους τους βουλευτές προ των συνταγματικών, πολιτικών, ηθικών ευθυνών τους.

 

4. Το αμέσως επόμενο διάστημα θα συμβάλλουμε με όλες μας τις δυνάμεις στη συγκρότηση μιας μεγάλης κοινωνικής συμμαχίας αλληλεγγύης, αντίστασης και ανατροπής. Απευθυνόμαστε στην άλλη Ελλάδα, στην Ελλάδα των πληττόμενων κοινωνικών στρωμάτων, του αγροτικού κόσμου, της εργασίας, των φτωχών, των εκατομμυρίων ανέργων, των ανθρώπων που χάνουν τα σπίτια τους, τις δουλειές τους, την περίθαλψη και τη σύνταξή τους, που μένουν χωρίς ρεύμα. Στους ανθρώπους της διανόησης, της δημιουργίας, της επιστήμης, του πολιτισμού.

Απευθυνόμαστε στην ανυπάκουη Ελλάδα, στην κοινωνία που αντιστέκεται υπερασπιζόμενη τη ζωή και το περιβάλλον, όπως στις Σκουριές…Στην κοινωνία που αγωνίζεται, που υπερασπίζεται το δικαίωμα στην εργασία, όπως οι γιατροί, οι εκπαιδευτικοί, οι  καθαρίστριες, οι σχολικοί φύλακες. Στον κόσμο της παιδείας και της έρευνας, των διοικητικών, των διδασκόντων, των ερευνητών στα δημόσια ΑΕΙ. Στους εργαζόμενους της ενημέρωσης, στους απολυμένους της ΕΡΤ.

Απευθυνόμαστε στην κοινωνία της αλληλεγγύης, στον κόσμο αυτό που δίνει μάχη μέσα από αυτόνομα δίκτυα σε εκατοντάδες γειτονιές και πόλεις, για να μπορούν οι άνθρωποι, έλληνες και μετανάστες, να ζουν με αξιοπρέπεια.

Απευθυνόμαστε στους κοινωνικά αποκλεισμένους, στον «αόρατο κόσμο» των προσφύγων και μεταναστών, των χωρίς χαρτιά και δικαιώματα, των περιθωριοποιούμενων λόγω σεξουαλικής επιλογής (ΛΟΑΤ κοινότητα). Δεσμευόμαστε για την καταπολέμηση των πολλαπλών διακρίσεων με αντιρατσιστικό νόμο και τη θεσμική ισότητα μορφών συμβίωσης τόσο για ετερόφυλα όσο και για ομόφυλα ζευγάρια. 

Απευθυνόμαστε στη νεολαία, που βλέπει να της κλέβουν το μέλλον. Στη νεολαία που εξεγείρεται, που οργανώνει τη δράση της στις σχολές και τα σχολεία και που «ανταμείβεται» με εκφοβισμό και άγρια καταστολή.                  

 

5.  Η αυτοδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ στις επόμενες βουλευτικές εκλογές είναι, με τα σημερινά δεδομένα, ρεαλιστικός στόχος. Είναι όμως αξιακή θέση του ΣΥΡΙΖΑ «η εξουσία στο λαό». Με άλλα λόγια, ο ΣΥΡΙΖΑ προβάλλει ένα εντελώς διαφορετικό μοντέλο διακυβέρνησης, επιδιώκοντας τη συμπαράταξη και την ενεργό συμμετοχή των πιο δημιουργικών τμημάτων της κοινωνίας, αυτών που σήμερα αντιστέκονται στα μνημόνια, των ενεργών πολιτών, των επιστημόνων, της νεολαίας. Η επόμενη μέρα θα χτιστεί μαζί με την κοινωνία. Χρειάζεται να προβάλλουμε το πρόγραμμά μας, πρόγραμμα θετικής διεξόδου από την κρίση και προστασίας της κοινωνίας μέσω της παραγωγικής, κοινωνικής, δημοκρατικής, οικολογικής και πολιτισμικής ανασυγκρότησης της χώρας μας.

Ιδιαίτερη σημασία στην τωρινή συγκυρία έχουν τα 7 σημεία που κατ’ επανάληψη έχουμε προβάλει, δηλαδή:

–       Τα άμεσα μέτρα αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης

–       Οι διαδικασίες ακύρωσης των μνημονίων, διαχείρισης του χρέους με διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του και επαναδιαπραγμάτευσης των δανειακών συμβάσεων

–       Η προστασία της εργασίας, των θεμελιωδών δημόσιων, κοινωνικών αγαθών και του περιβάλλοντος

–       Η αναδιάρθρωση της Δημόσιας Διοίκησης

–       Το μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο πλάνο παραγωγικής ανασυγκρότησης

–       Η πολιτισμική αναγέννηση

–       Η εμβάθυνση της δημοκρατίας και ο δημοκρατικός μετασχηματισμός του πολιτικού συστήματος

Ήδη η Μόνιμη Επιτροπή Προγράμματος και τα τμήματα επεξεργάζονται βαθύτερα το προγραμματικό πλαίσιο του 1ου Συνεδρίου και έχουμε φτάσει σε ικανοποιητικό επίπεδο ωρίμανσης. Η Πολιτική Γραμματεία προτείνει ένα επόμενο σημαντικό βήμα: Όταν οι θέσεις μας θεωρηθούν αρκετά επεξεργασμένες και έχουν την έγκριση των αρμοδίων οργάνων, να ξεκινήσει η διαδικασία της Κομματικής αλλά και της δημόσιας διαβούλευσης με την κοινωνία, (συνδικάτα, κινήματα πολιτών, ενώσεις εργαζομένων, ανέργων, επιστημονικούς φορείς, διανοούμενους, ενεργούς πολίτες κ.ο.κ), όπως άλλωστε έχουμε δεσμευτεί και από το 1ο Συνέδριό μας. Αυτή η διαδικασία της δημόσιας παρουσίασης και διαβούλευσης μπορεί να συμπεριλάβει και θεματικά συνέδρια με τη συμμετοχή όλων των παραπάνω, έτσι ώστε όλοι μαζί να συγκροτήσουν ένα Δημόσιο Φόρουμ για τον μετασχηματισμό της κοινωνίας, της οικονομίας και του κράτους, στην προοπτική μιας πλατιάς κοινωνικής συμμαχίας για την προοδευτική διέξοδο από την κρίση, την παραγωγική ανασυγκρότηση και την πολιτισμική αναγέννηση της πατρίδας μας.

Οι Επιτροπές Αντίστασης σε δήμους και χώρους εργασίας, στην συγκρότηση των οποίων πρέπει να επιμείνουμε, αξιοποιούν αυτές τις επεξεργασίες για τοπική και κλαδική διαβούλευση, για τα περιφερειακά και τοπικά προγράμματα.

 

6. Το 2014 είναι χρόνος αγώνα και ελπίδας. Θέλουμε να γίνει χρόνος της μεγάλης ανατροπής. Αγωνιζόμαστε για να μπει ένα τέλος τώρα. Διεκδικούμε την λαϊκή ετυμηγορία τώρα. Σε κάθε περίπτωση, η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές θα καταδείξει την διογκούμενη αναντιστοιχία της κυβέρνησης με την λαϊκή βούληση. Σε κάθε περίπτωση είναι πρόκριμα ανατροπής.

Στην επόμενη συνεδρίαση της  Κ.Ε. (11 και 12/1/2014) η Κ.Ε. θα συζητήσει  για τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Διεκδικούμε αυτοδιοίκηση, ενεργό συμμέτοχο στην ανασυγκρότηση της χώρας. Έχουμε καθορίσει το πλαίσιο στήριξής μας προς Περιφερειακούς και Δημοτικούς συνδυασμούς. Θέλουμε αυτοί οι συνδυασμοί να εκφράζουν το πλατύ ρεύμα ανατροπής και να νικήσουν.

Η ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει με τον πιο αποφασιστικό τρόπο την αλληλεγγύη και την ολόπλευρη στήριξη του προς το Θανάση Κούρκουλα συντονιστή της Κίνησης “Απελάστε τον Ρατσισμό” και στέλεχος του Κόμματος, ενόψει της 16ης Δεκεμβρίου, οπότε και εκδικάζεται μήνυση σε βάρος του από σεσημασμένο φιλοναζιστή με χαλκευμένο κατηγορητήριο. Η δίωξη αυτή έρχεται μετά την πολύ-μήνυση της Χρυσής Αυγής και την πανηγυρική αθώωση των Σάββα Μιχαήλ και Παναγιώτη Μουτζούρη, τη μήνυση ακροδεξιών κατά του Πέτρου Κωνσταντίνου, αλλά και μηνύσεις από νεοναζί που έχει δεχτεί ξανά στο παρελθόν ο ίδιος ο Θανάσης Κούρκουλας.

Η σκοπιμότητα ενός ακόμα δικαστικού ΄΄ακτιβισμού΄΄ της ακροδεξιάς είναι διπλή. Αφ’ ενός συντηρεί τη στοχοποίηση όσων αντιστάθηκαν στη νεοναζιστική διείσδυση στις γειτονιές της Αθήνας, και δη στον Άγιο Παντελεήμονα. Αφ’ ετέρου, επιδιώκει να διευρύνει μια βιομηχανία διώξεων της ακροδεξιάς σε βάρος πολιτικών αντιπάλων της, δια της οποίας επιχειρείται να αξιοποιηθεί και δικαστικά η θεωρία των δύο άκρων και να κατοχυρωθούν νομικά προηγούμενα ποινικοποίησης του αντιφασιστικού φρονήματος. Το γεγονός ότι οι αστυνομικές και δικαστικές αρχές δεν οδηγούν τόσο εξόφθαλμα κατασκευασμένες υποθέσεις στο αρχείο, αλλά τους επιτρέπουν να φτάσουν μέχρι το ακροατήριο, επισημαίνει ότι και στην περίπτωση του Θανάση Κούρκουλα απαιτείται η εγρήγορση του δημοκρατικού κόσμου, της Αριστεράς και του αντιφασιστικού κινήματος. 

8 Δεκεμβρίου 2013

1.  Η απόφαση της προηγούμενης ΚΕ προσδιορίζει το πλαίσιο της πολιτικής μας δραστηριότητας  για το επόμενο διάστημα. Παρά τις ραγδαίες πρόσφατες εξελίξεις η κατεύθυνση της δράσης μας  διατηρείται στο ακέραιο:

Επιμένουμε στο στόχο της δημοκρατικής ανατροπής της συγκυβέρνησης  των μνημονίων και της προσφυγής στη λαϊκή ετυμηγορία, διότι η περαιτέρω παραμονή αυτής της κυβέρνησης στην εξουσία  εντείνει  το καταστροφικό αδιέξοδο για το λαό και τα χώρα.

Προβάλλουμε το εναλλακτικό προγραμματικό μας πλαίσιο όπως αποφασίστηκε στο συνέδριό μας και εξειδικεύουμε τις προτάσεις μας ανοίγοντας έναν  δημιουργικό διάλογο με τους πολίτες και τους φορείς τους.

Οργανώνουμε τη δράση μας πανελλαδικά με στόχο την συμβολή μας στην  συσπείρωση και κινητοποίηση του λαού μέσα από τις λαϊκές επιτροπές  αγώνα για τα καθημερινά προβλήματα συνδυασμένα  με την κεντρική πολιτική πάλη.

Σχεδιάζουμε και προωθούμε  την αυτοτελή πολιτική δουλειά του κόμματος στους χώρους εργασίας και κατοικίας, αναβαθμίζοντας τον ρόλο των οργανώσεων μελών.

Συμβάλουμε στην ανάπτυξη της πάλης  απέναντι στα μνημόνια και τις αντεργατικές πολιτικές, γνωρίζοντας πολύ καλά  ότι απαιτείται  η σύνδεση του ειδικού με το γενικό και η πολιτικοποίηση της πάλης απέναντι σε μια πολιτική που έχει σαρώσει  το εισόδημα και τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Προετοιμαζόμαστε για τις μάχες που έχουμε μπροστά μας  για τις ευρωεκλογές και τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές.

Με κωδικό τρόπο χρειάζεται να προσανατολιστούμε :

α. Στην ανάπτυξη με συγκεκριμένο τρόπο ενός ενεργού κινήματος, ενός μετώπου ανατροπής «από τα κάτω».

β. Στην ανασυγκρότηση και ενδυνάμωση του συνδικαλιστικού κινήματος.

γ. Στη δράση μας στη νέα γενιά.

δ. Σε πρωτοβουλίες ανάδειξης της πολιτικής και προγραμματικής μας πρότασης.

Όλα τα παραπάνω απαιτούν ισχυρό ΣΥΡΙΖΑ, Οργανώσεις Μελών που λειτουργούν με δημοκρατικό τρόπο, αποφασίζουν, μοιράζουν δουλειά, δρουν ως το Κόμμα στο χώρο ευθύνης τους. Κεντρικά όργανα και τμήματα επεξεργασίας μέσα στη ζωή. Με καθημερινή παρέμβαση και προσανατολισμό στον κεντρικό στόχο. Τα πιο πάνω πρέπει να προωθηθούν με τον χαρακτήρα του επείγοντος.

 

2. Η πολιτική της χώρας βρίσκεται σε ένα μεταίχμιο. Η κυβέρνηση σταθερή στις επιλογές της, παραμένει δέσμια μιας πολιτικής  η οποία διαλύει την κοινωνία οδηγώντας σε απόγνωση εκατομμύρια συμπολίτες μας καταστρέφει  τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας ,αποστερεί τεράστιους πόρους από την  οικονομία και κοινωνία , διατηρεί  στο διηνεκές τη χώρα σε μια παγίδα χρέους και εξάρτησης, υποθηκεύοντας ταυτόχρονα την εθνική και λαϊκή κυριαρχία. Έναντι όλων αυτών, η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου  συνεχίζει και εντείνει την προσπάθεια εξαπάτησης του λαού προβάλλοντας την ψευδαίσθηση ότι τάχα  τα δύσκολα πέρασαν και ότι  ανοίγεται  ένας δρόμος  εξόδου από την κρίση. Το καλοκαίρι έβαζαν ως χρονικό όριο τη μετά τις γερμανικές εκλογές περίοδο. Διαψεύστηκαν πανηγυρικά. Τώρα χρησιμοποιούν ως εθνικό στόχο το «πρωτογενές πλεόνασμα». Η επίκληση των «θυσιών του λαού» είναι ψευδής. Στην πραγματικότητα θυσιάζουν το λαό για χάρη των δανειστών και αυτό το ονομάζουν «λογιστικό πρωτογενές πλεόνασμα». Η έκθεση του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ είναι αποκαλυπτική. Οι διεθνείς οργανισμοί  με τη στάση τους  πιστοποιούν το αντίθετο και κρούουν τον κώδωνα για την μη βιωσιμότητα του χρέους. Η ίδια η πραγματικότητα βοά, η ύφεση  συνεχίζεται, η ανεργία διογκώνεται, η φτώχεια θερίζει.

Τα ψέματα της κυβέρνησης  καταρρίπτονται:

Το μνημόνιο δεν τελειώνει με το πέρας του προγράμματος χρηματοδότησης αφού οι αντιλαϊκές πολιτικές και οι συνέπειές τους θα συνεχίζουν να πληγώνουν την κοινωνία επί πολλά χρόνια ακόμη.

Η ανεργία δεν αντιμετωπίζεται ούτε με ικεσίες για επενδύσεις από το εξωτερικό ούτε με προγράμματα συγκάλυψής της αλλά με μια άλλη οικονομική-αναπτυξιακή  πολιτική  που θα ενεργοποιήσει τις εσωτερικές αναπτυξιακές ικανότητες  της χώρας και θα τονώσει την εσωτερική ζήτηση.

Η ρητορική περί του ότι δεν θα ληφθούν νέα μέτρα  είναι κενή περιεχομένου διότι υπάρχουν ήδη υποχρεώσεις προς υλοποίηση μέσα στο 2014,ενώ προεξοφλείται ήδη η  λήψη «διαρθρωτικών μέτρων»  που θα πλήξουν  εκ νέου  την εργασία 

Το δημοσιονομικό και χρηματοδοτικό κενό  δεν μπορούν να καλυφθούν με λογιστικές αλχημείες και αφήνουν μετέωρο τον προϋπολογισμό του 2014.

Η κυβέρνηση, ωστόσο, δέσμια της θεμελιώδους πολιτικής της στάσης υποτέλειας στην τροϊκανή λογιστική, ούτε μπορεί ούτε θέλει να διεξάγει οποιαδήποτε ουσιαστική διαπραγμάτευση προς την κατεύθυνση αλλαγής της καταστροφικής  πορείας  της χώρας. Αντ’ αυτού επιδίδεται είτε στην επαιτεία  κάποιων “πολιτικών δώρων” από τους ισχυρούς της ΕΕ  είτε επικοινωνιακά τεχνάσματα, όπως το πρόσφατο περί διαπραγματευτικής σκλήρυνσης της κυβέρνησης που στόχο έχουν την ανακοπή της αντικειμενικής  αποσταθεροποίησής της  λόγω της λαϊκής απονομιμοποίησης της πολιτικής της.

 Η προσπάθειά της να αγοράσει πολιτικό χρόνο, μπορεί να εξυπηρετεί  μικροκομματικές επιδιώξεις ή ανάγκες του ελληνικού και ευρωπαϊκού κατεστημένου και της οικονομικής ολιγαρχίας αλλά είναι κατάφωρα σε βάρος του λαού και της χώρας. Η αντίληψη υποταγής της χώρας  που εκφράζεται στο οικονομικό πεδίο, κυρίως απέναντι στη Γερμανία, επεκτεινόμενη στο γεωπολιτικό πεδίο κρύβει μεγάλες παγίδες ένταξης τις χώρας σε άξονες που υπηρετούν τα αμερικανικά συμφέροντα στη περιοχή.

Ειδικά ως προς το τελευταίο οι εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή μας και στον κόσμο αναδεικνύουν τη σημασία, όσο ποτέ πριν, του διεθνισμού της Αριστεράς, την αξία της συμπόρευσης της με τα νέα κοινωνικά κινήματα στο παγκόσμιο και περιφερειακό επίπεδο. Η κίνηση προς έναν πιο πολυπολικό κόσμο, συνδυάζεται με την εκδήλωση νέων οξύτατων διεθνών ανταγωνισμών με μεγάλους κινδύνους για την υπόθεση της Ειρήνης.

Στη γειτονιά μας, κέρδισε έδαφος, με την παρέμβαση της κοινής γνώμης στη Βρετανία και στις ΗΠΑ, η αναζήτηση πολιτικής λύσης της κρίσης στη Συρία, ενώ επικείμενη έναρξη διαλόγου Ιράν – ΗΠΑ θέτει επί τάπητος την ένταση των προσπαθειών για την ανακήρυξη της Μ. Ανατολής σε ζώνη ελεύθερη από πυρηνικά και άλλα όπλα μαζικής καταστροφής, που συνεπάγεται την εγκατάλειψη και από το Ισραήλ του παράνομου πυρηνικού οπλοστασίου.

Υπό το πρίσμα των εξελίξεων αυτών, η απουσία της Ελληνικής Κυβέρνησης από τις πρωτοβουλίες για την ειρήνη στη Μ. Ανατολή, η εμμονή στον ατλαντισμό και η επιλογή αναβάθμισης της στρατιωτική συνεργασίας με το Ισραήλ, βλάπτουν τα εθνικά θέματα της χώρας μας και ακινητοποιούν τις δυνατότητες αναβάθμισης του διεθνούς της ρόλου ως χώρας ευρωπαϊκής, βαλκανικής και μεσογειακής.

 

3. Ο ΣΥΡΙΖΑ  έχει κάνει σαφές προς κάθε κατεύθυνση ότι για την αναγκαία αλλαγή πορείας της χώρας απαιτούνται: η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, η κατάργηση των μνημονίων, η δίκαιη φορολόγηση με βάση τη συνολική περιουσία και τις οικονομικές δυνατότητες και όχι η υπεροφορολόγηση των φτωχών, η αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, η αποκατάσταση της ρευστότητας από ένα δημόσιο τραπεζικό σύστημα, η αναδιάρθρωση και ενίσχυση των κοινοτικών πόρων, η παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας, η απόκρουση των ιδιωτικοποιήσεων και η επαναφορά των επιχειρήσεων και οργανισμών δημοσίων αγαθών υπό δημόσιο έλεγχο, η ενίσχυση  νέων μορφών δημόσιας συλλογικής και κοινωνικής οικονομίας, η πάταξη της διαφθοράς, η δημοκρατική μεταρρύθμιση του κράτους, η αποκατάσταση των δημοκρατικών λειτουργιών που έχουν παραβιαστεί, η εμβάθυνση της δημοκρατίας και της λαϊκής συμμετοχής και άλλες ριζικές και δημιουργικές παρεμβάσεις που περιλαμβάνονται στις προγραμματικές κατευθύνσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Σήμερα τίθεται επιτακτικά το δίλλημα: ή θα παραμείνει η χώρα σε μια ατέρμονη παγίδα χρέους, λιτότητας, υποανάπτυξης, ανεργίας και κοινωνικής διάλυσης ή θα θέσουμε τις βάσεις μιας νέας πορείας ανάκαμψης της χώρας και της κοινωνίας, με όρους προόδου, αλληλεγγύης και συνεργασίας μεταξύ των λαϊκών στρωμάτων και με κατεύθυνση το σοσιαλισμό;

Εμείς στο ΣΥΡΙΖΑ τοποθετούμαστε με σαφήνεια: Σήμερα περισσότερο από ποτέ  η αλλαγή σελίδας στη χώρα πρέπει να γίνει κεντρικό πολιτικό αίτημα, να δημιουργήσει ένα μεγάλο πολιτικοκοινωνικό ρεύμα ανατροπής και ριζικής αλλαγής, να γίνει ο στόχος της κινητοποίησης των εκατομμυρίων  πολιτών που συνθλίβονται από τις μνημονιακές πολιτικές. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η εναλλακτική λύση στη χώρα μας όχι μόνο δεν είναι  δρόμος στρωμένος με ροδοπέταλα αλλά είναι ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα,  που  απαιτεί τη σύγκρουση  με  το νεοφιλελεύθερο  σύστημα και υπόδειγμα σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Είναι η λύση του μέλλοντος,  η μόνη ικανή  να δημιουργήσει  μια ελπιδοφόρα πορεία. Είμαστε πεισμένοι ότι αυτή την δύσκολη επιλογή ρήξης, ριζοσπαστικής κοινωνικής ανασυγκρότησης και προοδευτικής αναδημιουργίας  θα την στηρίξει ο ελληνικός λαός και θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για μια μεγάλη λαϊκή συμμαχία για την προώθησή της .

 

4. Αναμφίβολα το κεντρικό γεγονός του διαστήματος που πέρασε είναι η δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Είναι το τελευταίο γεγονός μέσα σε μια στρατηγική αναβάθμισης της εγκληματικής δράσης της Χρυσής Αυγής. Είχαν προηγηθεί: Πλήθος απρόκλητων επιθέσεων μελών της ΧΑ σε πρόσφυγες και μετανάστες σε συνοικίες της Αθήνας και σε πολλές άλλες περιοχές της χώρας, με αποτέλεσμα σοβαρούς τραυματισμούς και θανάτους των θυμάτων τους, επιθέσεις ταγμάτων  εφόδου σε μικροπωλητές σε δρόμους και λαϊκές αγορές, επιθέσεις σε δομές κοινωνικής πρόνοιας και αλληλεγγύης αξιώνοντας την εξαίρεση προσφύγων και μεταναστών κάθε ηλικίας από τις προσφερόμενες υπηρεσίες, η επίθεση τάγματος εφόδου της Χ.Α. στο Πέραμα, η ηχηρή και βίαιη παρουσία της Χ.Α. στο Μελιγαλά και άλλα επιμέρους γεγονότα σε όλη την Ελλάδα. Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Η οργή του δημοκρατικού κόσμου ξεχύθηκε στους δρόμους. Και ήταν αυτό το κίνημα που μαζί με την διεθνή κατακραυγή, έκαναν δικαιοσύνη και κυβέρνηση να κινηθούν. Οι αποκαλύψεις για την εγκληματική δράση της Χ.Α. είναι γνωστές και δεν έχουν ακόμη τελειώσει. Γνωστά είναι και τα μέτρα που ως τώρα έχουν παρθεί. Ο ΣΥΡΙΖΑ και προηγούμενα και τώρα έδωσε μεγάλες μάχες μέσα στη Βουλή αλλά κυρίως μέσα στο λαό. Η διαχείριση της κατάστασης από το κόμμα και την Κοιν. Ομ.  είναι σωστή και πρέπει να επιμείνουμε.

Χρειάζεται όμως να επισημάνουμε τα εξής:

– Ο ρατσισμός και ο εθνικισμός είναι κεντρικοί ιδεολογικοί άξονες στην αναβίωση του φασιστικού και νεοναζιστικού αποστήματος σήμερα. Οι μνημονιακές κυβερνήσεις, φέρουν τεράστια ευθύνη γιατί υπέθαλψαν με τη ρητορική αλλά και τα έργα τους (βλ. στρατόπεδα κράτησης προσφύγων και μεταναστών χωρίς χαρτιά, διαπόμπευση οροθετικών γυναικών, εθνικιστικές ρητορείες και υστερίες, ακύρωση του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου και τόσα άλλα) και ενίσχυσαν αυτές τις ιδεολογικές κατευθύνσεις.Επιπλέον, στα γενεσιουργά αίτια της ραγδαίας ανάπτυξης της Χ.Α. στη διάρκεια της μνημονιακής τριετίας  πρωτεύοντα ρόλο έπαιξε η αποσάθρωση του δημόσιου βίου και η απαξίωση του πολιτικού συστήματος εξαιτίας της διαφθοράς αλλά και της πρωταρχικής συμβολής του, μέσω των μνημονιακών πολιτικών, στην βίαιη εξαθλίωση του λαού μας και στην καταστροφή κάθε δικτύου προστασίας για τους φτωχούς, αδύναμους και αποκλεισμένους που, σε συνδυασμό με την συστηματική προώθηση από τις κυρίαρχες δυνάμεις μιας νεοφιλελεύθερης κουλτούρας που εκθειάζει την ιδιώτευση, τον ατομικισμό, τον ανταγωνισμό όλων εναντίον όλων  και ποινικοποιεί την αλληλεγγύη και τη συλλογική δράση, άνοιξαν το δρόμο στις φασίζουσες ιδέες και τις νεοναζιστικές ομάδες. Οι τελευταίες, με το προκάλυμμα του «αντισυστημικού» λόγου και τη λογική της αντιποίησης αρχής των κουμπουροφόρων υπέρ των «δικών μας» και εναντίον «των άλλων» απευθύνθηκαν σε ένα τμήμα του πληθυσμού, που αποξενωμένο απ‘ το στοιχειώδες αξιακό φορτίο της δημοκρατίας διακατεχόμενο από τυφλή οργή και επικίνδυνη  άγνοια είδε ως εχθρό τον φτωχό διπλανό του και ανέχθηκε την έξαλλη ναζιστική βία.

– Αρωγός σ’ αυτή την επικίνδυνη κατάσταση υπήρξε η συστηματική ανοχή αν όχι διαφήμιση των χρυσαυγιτών από ΜΜΕ, και η ενεργός υποστήριξη της Χ.Α. από θύλακες εντός του κράτους και από οικονομικά συμφέροντα..   Όλοι αυτοί είδαν την Χ.Α. ως συστημικό βοηθό. Όσο η δράση της αφορούσε σε φτωχούς μετανάστες και αριστερούς την αξιοποιούσαν ως ανάχωμα, υποβάθμιζαν στη δημόσια εικόνα την εγκληματική της δράση, ανέπτυσσαν ιδέες και αφηγήσεις περί 2 άκρων ή αντίθετα περί αξιοποίησης μιας άλλης «καλής» Χ.Α. στη πορεία μιας συντηρητικής κυβερνητικής σταθερότητας. Όλα αυτά κατέρρευσαν με πάταγο όμως δεν χάθηκαν. Η κυβέρνηση είναι αναξιόπιστη μπροστά και σε αυτό το κομμάτι του πληθυσμού, η εξαθλίωση είναι πολύ ισχυρή και «κακός σύμβουλος» και οι φασιστικές ιδέες με την ίδια ή άλλη μάσκα μπορεί και πάλι να βγουν δυνατές.

Τα παραπάνω συμπεράσματα έρχονται να συνδυαστούν με την αύξηση της δύναμης των ακροδεξιών πολιτικών δυνάμεων και σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Ο ρατσισμός και ο εθνικισμός επενδύει στη βάρβαρη πολιτική λιτότητας, προσπαθεί να κερδίσει έδαφος ακριβώς για να υπηρετήσει, όπως το έκανε και προηγούμενα, τις ρίζες του συστήματος.

Από τα παραπάνω προκύπτουν καθήκοντα:

Οφείλουμε να σημάνουμε συναγερμό ανάμεσα στις αριστερές, αντινεοφιλελεύθερες δημοκρατικές δυνάμεις σε Ελλάδα και Ευρώπη. Να επιμείνουμε στην ενότητα και τη συνεργατική δράση του αντιφασιστικού κινήματος που αναδεικνύοντας τις αξίες της δημοκρατίας, της συνεργασίας και της αλληλεγγύης αντικειμενικά έρχεται σε ρήξη με τις πολιτικές ευρωπαϊκής εσωτερικής υποτίμησης, φτωχοποίησης και εξαθλίωσης.

Οφείλουμε να σημάνουμε συναγερμό ανάμεσα στις φιλειρηνικές δυνάμεις και τον κόσμο της διανόησης. Στην Ελλάδα ο συντονισμός αντιφασιστικών κινημάτων, το Ελληνικό Τμήμα του Ευρωπαϊκού Αντιφασιστικού Μανιφέστου, το ALTERSUMMIT πρέπει να δέσουν συναγωνιστικά τη δράση τους με τους συνδικαλιστικούς αγώνες, τις κινητοποιήσεις για την υπεράσπιση των δημοσίων αγαθών και τις αντίστοιχες επιτροπές για την υπεράσπιση των δημοσίων αγαθών και τις αντίστοιχες επιτροπές, το κίνημα  και τις αυτοδιαχειριζομενες δομές αλληλεγγύης..

Ο ΣΥΡΙΖΑ με τον πιο ανοιχτό τρόπο να συνεχίσει και να δυναμώσει τη δράση σε αξιακό, πολιτικό και κινηματικό επίπεδο ώστε να συντριβεί το φασιστικό τέρας που σηκώνει κεφάλι.

Η αντιφασιστική πάλη για να είναι αποτελεσματική πρέπει να  αναπτυχθεί κυρίως από τα κάτω, να συνδεθεί  με την πάλη  κατά των μνημονίων ,με την διεύρυνση της δημοκρατίας, με τον έλεγχο και τον εκδημοκρατισμό των σωμάτων ασφαλείας, του στρατού και της ΕΥΠ, με την αναβάθμιση της βουλής, το σταμάτημα των συνταγματικών παραβιάσεων, την πάταξη της διαφθοράς και  την ακύρωση του φαύλου πολιτικού μνημονιακού συστήματος. Σε κάθε περίπτωση η αντιφασιστική δράση πρέπει να εκτυλιχθεί στο κινηματικό, πολιτικό, ιδεολογικό πεδίο  και να γίνει υπόθεση της νέας γενιάς.

 

5. Το αστικό πολιτικό σύστημα της χώρας, υφίσταται σήμερα έναν ισχυρό –τον ισχυρότερο τα τελευταία 40 χρόνια της ιστορίας μας– κλυδωνισμό, εν δυνάμει επικίνδυνο ακόμη και για τη σταθερότητα της ταξικής του κυριαρχίας. Μπροστά σ’ αυτό το ενδεχόμενο, που συνδέεται με την προοπτική ανόδου της ριζοσπαστικής αριστεράς στην κυβερνητική εξουσία και γνωρίζοντας την έλλειψη εφεδρειών σε πολιτικό προσωπικό αφού το μεγαλύτερο μέρος του έχει  απαξιωθεί μέσα από τη στήριξη των μνημονιακών πολιτικών, απεργάζεται σειρά μεθοδεύσεων για  την επανασταθεροποίηση της εξουσίας του. Εξαιτίας των ραγδαία οξυνόμενων αντιθέσεων και ανταγωνισμών εντός του συστημικού μπλοκ, δεν προκύπτει αυτή τη στιγμή ούτε ενιαίο κέντρο εκπόνησης των μεθοδεύσεων ούτε πλήρως  κατασταλαγμένη στρατηγική. Γι’ αυτό αναφύονται από πολλές πλευρές και συνυπάρχουν πολλά σενάρια. Στο σύνολό τους, εντούτοις, όλοι οι συστημικοί – μνημονιακοί παράγοντες, εντός και εκτός της χώρας, κατανοούν το σοβαρό κίνδυνο  για τα συμφέροντά τους από μια ενδεχόμενη διακυβέρνηση της αριστεράς στην Ελλάδα. Συνεπώς, έχουν κάθε λόγο να μετέλθουν κάθε μέσου  ώστε να εμποδίσουν αυτή την προοπτική. Εκτιμούμε ως πολύ πιθανόν, στο επόμενο διάστημα,  η επίθεση στο μαζικό κίνημα και την  αριστερά να κλιμακωθεί  λαμβάνοντας ακραίες μορφές.

Ταυτόχρονα, σε διάφορους «εκσυγχρονιστικούς» κύκλους εξυφαίνονται  σχέδια  ανασυγκρότησης της κεντροαριστεράς, με μέτωπο κυρίως απέναντι στον δήθεν λαϊκισμό της ριζοσπαστικής αριστεράς. Οι «λύσεις» αυτές, αν και δεν πρέπει να υποτιμηθούν ως εναλλακτική επιλογή του αστικού μπλοκ εξουσίας, δεν  έχουν περιθώρια να ευδοκιμήσουν κι αυτό, όχι μόνον εξαιτίας της καθαρής και σταθερής επιλογής του ΣΥΡΙΖΑ να μείνει αταλάντευτος στο πολιτικό και προγραμματικό πλαίσιο των δεσμεύσεων και επιλογών του, όπως έχει διατυπωθεί από τις προηγούμενες εκλογές μέχρι σήμερα και επικυρωθεί από το 1ο του Συνέδριο και τις μετέπειτα αποφάσεις της Κ.Ε. του.

Όλες αυτές οι «λύσεις» υποτιμούν ή και αγνοούν τη ραγδαία και εκ βάθρων ανατροπή που έχει γίνει στη ζωή των πολιτών, επιδεινώνοντάς την ριζικά και επηρεάζοντας εξίσου τον τρόπο σκέψης τους, παράγοντας βαθιές κοινωνικές διαιρέσεις και αναδεικνύοντας εντέλει μια ολοένα και πιο έντονη πολιτική πόλωση, με ανταγωνιστικά και ασυμφιλίωτα πολιτικά σχέδια, μεταξύ των χώρων που συγκροτούν σήμερα προτάσεις εξουσίας.

Αυτήν ακριβώς την, επικίνδυνη για το μνημονιακό καθεστώς, πραγματικότητα επιχείρησε να συγκαλύψει και να διαστρεβλώσει η, επικίνδυνη για την κοινωνία και τη δημοκρατία, «θεωρία των δυο άκρων». Η «θεωρία των δυο άκρων», την οποία εκπόνησαν και εκφώνησαν με τον πιο επίσημο τρόπο εκπρόσωποι του κατεστημένου και της κυβέρνησης, με προεξάρχοντα τον ίδιο τον πρωθυπουργό, στόχευσε συνειδητά στην τρομοκράτηση και την καταστολή, τόσο στο επίπεδο της ιδεολογίας όσο και της πρακτικής, των κινημάτων και των πολιτών που αντιστέκονται στην αγριότητα της μνημονιακής επίθεσης, στην παραβίαση της δημοκρατίας και τον αυταρχισμό, στο φασισμό και το ρατσισμό. Σήμερα, η «θεωρία των δυο άκρων» έχει υπονομευθεί ως ηγεμονικό ιδεολογικό εργαλείο και έχει χάσει σημαντικό τμήμα των πολιτικών της ερεισμάτων, αλλά δεν πρέπει να υποτιμήσουμε την ανάγκη διαρκούς αντιπαράθεσης με αυτήν.  

Ωστόσο, καθώς η μνημονιακή διακυβέρνηση παραμένει και η κοινωνική καταστροφή σοβεί, αναδεικνύεται ξεκάθαρα η ασυμφιλίωτη αντίθεση των δυο αντίπαλων κόσμων, όπως το συμπυκνώνει και το σύνθημα «Εμείς ή αυτοί»: Από τη μια πλευρά, τη δική μας, ο κόσμος της δημοκρατίας, των λαϊκών αντιστάσεων, των κοινωνικών κινημάτων, της «αλλαγής σελίδας» και της ριζοσπαστικής προοδευτικής προοπτικής που δυναμώνει τη φωνή του, αποδεικνύει ότι είναι όχι μόνον αναγκαίος αλλά και εφικτός, και επιδιώκει να συρρικνώσει την άλλη πλευρά, «αυτούς», το σύμπαν δηλαδή του άγριου καπιταλισμού, της μνημονιακής βαρβαρότητας, της διαφθοράς, του αυταρχισμού και του εκφασισμού των συνειδήσεων και πρακτικών.

Σ’ αυτή τη σύγκρουση, που είναι ιστορικής σημασίας και διεξάγεται, από την πλευρά μας, με απόλυτη διαφάνεια αποκλειστικά στο έδαφος της δημοκρατίας και της δημοσιότητας, δεν υπάρχει έδαφος για «ήπια διαχείριση» από κοινού με τους αντιπάλους.

 

6. Το προηγούμενο διάστημα αναπτύχθηκαν σημαντικοί αγώνες στο χώρο της παιδείας ,της υγείας, της τοπικής αυτοδιοίκησης, στον ιδιωτικό τομέα .Έγιναν και ορισμένες κεντρικές απεργιακές κινήσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ, υλοποιώντας την απόφαση της Κ.Ε. της 1ης Σεπτεμβρίου 2013, συνέβαλλε μέσα από τις δυνάμεις του στο μαζικό κίνημα για το συντονισμό των αγώνων στην κατεύθυνση της δημιουργίας ενός μετώπου για την ανατροπή της μνημονιακής πολιτικής και της κυβέρνησης, με χαρακτηριστικά παλλαϊκού κινήματος. Τα αποτελέσματα ήταν ωστόσο κατώτερα των προσδοκιών μας. Στην έκβαση αυτή έπαιξε ρόλο η γενικότερη συγκρότηση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, με σοβαρότατες ευθύνες της ηγεσίας του, που αντιστρατεύτηκε την προσπάθεια για πανεργατικό – παλλαϊκό ξεσηκωμό με κεντρικοπολιτική κατεύθυνση, χάριν των μικροκομματικών – μικροπαραταξιακών σκοπιμοτήτων της κάθε πλευράς. Παράλληλα, βέβαια, η κρίση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος έχει και βαθύτερα αίτια. Στη διάρκεια της μνημονιακής αλλά και των προηγούμενων διακυβερνήσεων, το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα έχει δεχθεί στρατηγικά πλήγματα, έχει υπονομευτεί σε τεράστιο βαθμό η διαπραγματευτική του ικανότητα και η αξιοπιστία του στα μάτια των εργαζομένων, ενώ η κρίση του ακουμπά όλη την κλίμακα των συνδικάτων, όχι μόνον τις ηγεσίες και απαιτείται μια νέα στρατηγική ανασύνταξής του εκκινώντας από την δράση και τον συντονισμό από τα κάτω στους χώρους δουλειάς και τόπους κατοικίας. Γεγονός είναι ότι στην περίοδο των μνημονίων έγιναν μεγάλοι και πρωτόγνωρα μαζικοί αγώνες με την συμμετοχή των συνδικάτων. Ωστόσο, οι μακροχρόνιες παθογένειες του κυβερνητικού, κομματικού  και εργοδοτικού συνδικαλισμού, οι διαχωριστικές αντιλήψεις μέρους του αριστερού συνδικαλισμού, η εξουθένωση των εργαζομένων εξαιτίας της οικονομικής πολιτικής, της συστηματικής καλλιέργειας του κοινωνικού αυτοματισμού από την πλευρά της εξουσίας, του εκφοβισμού, των απολύσεων και της ραγδαίας αύξησης της ανεργίας, , τέλος δε η αδυναμία αποτελεσματικότητας των αιματηρών αγώνων, έχουν οδηγήσει σε κόπωση σημαντικό τμήμα εργαζομένων, ενώ κερδίζει δυστυχώς έδαφος η λογική της ανάθεσης και της παθητικής αναμονής των πολιτικών εξελίξεων. Σήμερα, αναδεικνύεται επιτακτικά η ανάγκη σύνδεσης της κοινωνικής και πολιτικής πάλης, χωρίς ωστόσο να υποκαθίσταται το κοινωνικό από το πολιτικό, ούτε φυσικά να απομακρύνονται οι εργαζόμενοι από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις και πολύ περισσότερο να παραιτούνται από την πάλη. Η πολιτικοποίηση των εργατικών αγώνων, η ενωτική λογική, η επικοινωνία και εναρμόνιση των «από κάτω» (πρωτοβάθμια σωματεία) με τις ομοσπονδίες και τις ηγεσίες και, παράλληλα, ο σεβασμός της αυτονομίας των μαζικών κινημάτων και των διεργασιών τους, είναι άξονες που χρειάζονται άμεσα εμβάθυνση, επικαιροποίηση και πρακτικές εφαρμογές στο πεδίο της δράσης. Η κατάσταση στο συνδικαλιστικό κίνημα της εργατικής τάξης πρέπει να απασχολήσει με επείγοντα τρόπο όλο το κόμμα και τη νεολαία  με  όρους ενός σχεδίου  ανασυγκρότησής του. Παράλληλα πρέπει να υπάρξει η αμέριστη και κομματικά ανιδιοτελής βοήθεια  ώστε παρά τις μεγάλες δυσκολίες να κινητοποιηθεί συντονισμένα και με σχεδιασμό ιεράρχησης των αναγκών και του επείγοντος, ο κόσμος της εργασίας για τα μεγάλα θέματα: της ανεργίας, της κατάρρευσης των μισθών και των δικαιωμάτων, των απολύσεων, της υπερφορολόγησης, των λαϊκών στρωμάτων και των χαρατσιών, των κόκκινων δανείων και των πλειστηριασμών, της διάλυσης της παιδείας, της υγείας  του συστήματος κοινωνικής ασφάλειας, σε σύνδεση με την ανάγκη ριζικής αλλαγής του οικονομικού και κοινωνικού μοντέλου.

 

7. Σοβαρή παράμετρος στην προσπάθεια  ανατροπής των αντιλαϊκών πολιτικών ,της τρόικας και της συγκυβέρνησης είναι η   οργανωτική  ανάπτυξη ,η μεγαλύτερη σύνδεση του κόμματος με τα λαϊκά προβλήματα  και την κοινωνία η κατάκτηση της πολιτικής , οργανωτικής  και εκλογικής ετοιμότητας ώστε να ανταποκριθούμε στις μάχες του είναι μπροστά μας .Ιδιαίτερο βάρος πρέπει να δοθεί στα προβλήματα και τις κινητοποιήσεις της νεολαίας και σε μορφές πιο μαζικής πολιτικής οργάνωσης της, δημιουργία μαζικών χώρων για την ενωμένη δράση της. Εξαιρετικά κρίσιμο ζήτημα είναι  η ικανότητα συσπείρωσης ευρύτερων δυνάμεων γύρω από την πολιτική του κόμματος. Μέσα από τις αποφάσεις του 1ου Συνεδρίου και της Κ.Ε. αναδεικνύεται η ανάγκη διαμόρφωσης ευρύτατων κοινωνικών και πολιτικών συμμαχιών με κριτήρια, αφενός την απόρριψη του νεοφιλελεύθερου υποδείγματος, των μνημονιακών πολιτικών και του πολιτικού προσωπικού που τα έχει στηρίξει, αφετέρου δε την προάσπιση των εργατικών και λαϊκών διεκδικήσεων, των αντιστάσεων και των κοινωνικών κινημάτων, στο έδαφος των αξιών της δημοκρατίας και της αριστεράς. Έχουν γίνει βήματα αλλά οι απαιτήσεις είναι μεγάλες και πρέπει να  υπάρξει μια ταχύτατη ανασύνταξη .Αυτό αφορά όχι μόνο τις οργανώσεις μελών που πρέπει να  κινηθούν με συγκεκριμένο σχέδιο, με ουσιαστικό διάλογο και κυρίως μέσα από την εξωστρεφή τους δράση. Τα κεντρικά όργανα του κόμματος πρέπει να ενισχύσουν την επιτελικότητα, την πολιτική λειτουργία και αποτελεσματικότητά τους και ιδίως την βοήθεια προς τις οργανώσεις και τα τμήματα του κόμματος. Πρέπει να γίνει απόλυτα σαφές ότι  η πολιτική δουλειά δεν είναι υπόθεση των ανώτερων οργάνων ή των κεντρικών στελεχών  αλλά όλου του κόμματος συνολικά.

8. Στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα χρειάζεται να επικεντρώσουμε στα εξής:

α. Να εκδηλωθεί το αντιφασιστικό φρόνημα αλλά και η αντιμνημονιακή δημοκρατική λαϊκή θέληση. Οι επετειακές εκδηλώσεις (28/10, 17/11 κ.λ.π) να αποκτήσουν το πραγματικό τους περιεχόμενο.

β. Να συμβάλλουμε στην επιτυχία της απεργία στις 6/11.

γ. Να συμβάλλουμε στη διεύρυνση και τον συντονισμό των κινητοποιήσεων με πολιτικό πρόταγμα την δημοκρατική ανατροπή.

δ. Με δική μας πρωτοβουλία και στη βάση του δικού μας προγράμματος να ανοίξουμε μια πλατειά συζήτηση για την «επόμενη ημέρα». Για την παραγωγική, κοινωνική και περιβαλλοντική ανασυγκρότηση. Σ’ αυτή τη συζήτηση αλλά και στην επόμενη μέρα να καλέσουμε να συμβάλλει ο κόσμος της διανόησης, των γραμμάτων, του πολιτισμού και του αθλητισμού, οι συνδικαλιστές, οι αγρότες και οι μικρομεσαίοι σε ένα φόρουμ δημιουργικότητας, δημοκρατίας και έμπνευσης.

ε. Να βοηθήσουμε την συγκρότηση της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ.

Η κατάσταση στη χώρα

Μετά από 3,5 χρόνια άγριας «μνημονιακής» λιτότητας η κοινωνία και η χώρα βρίσκεται μπροστά σε μια καταστροφική πορεία. Η κυβέρνηση Σαμαρά μέσα στο καλοκαίρι πέρασε στην τελική φάση του σχεδίου: επίθεση με όλα τα μέσα απέναντι στην αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου λαού και στη δημοκρατία προς όφελος των εγχώριων οικονομικών ελίτ και των δανειστών. Τελικός στόχος ένας λαός χωρίς δικαιώματα, ένας λαός φτωχός και «φθηνός», ένας λαός χωρίς δημόσια αγαθά, ένας λαός γονατισμένος.

Το περίφημο «success story», όπως ήταν αναμενόμενο, κατέρρευσε. Δεν υπήρξε ποτέ και δεν θα υπάρξει ποτέ για τον ελληνικό λαό. Δεν προβλέπεται να υπάρξει διαφορετική πορεία όσο ο ίδιος ο λαός δεν την επιβάλλει. Η πολιτική της υποταγής του λαού στους οικονομικά ισχυρούς δεν είναι προσωρινή, είναι η «Νέα Ελλάδα» που οραματίζεται και για τις επόμενες γενιές η μνημονιακή παράταξη. Αυτό είναι το μόνο «success story» και αφορά την οικονομική εγχώρια και διεθνή ολιγαρχία. Δεν υπάρχει άλλο σχέδιο για τη μνημονιακή παράταξη. Γι’ αυτό άλλωστε ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει εναλλακτικός δρόμος και εναρμονίζονται με τόση ευκολία με τα διεθνή κέντρα των δανειστών και την ευρύτερη  νεοφιλελεύθερη στρατηγική στην Ευρώπη. Οι διεθνείς συζητήσεις για την αναδιάρθρωση του χρέους, την αποτυχία των μνημονίων στην Ελλάδα, τον προβληματισμό για το μέλλον και τη δημοκρατία στη χώρα μας και στην Ευρώπη συνολικότερα γίνονται με τη χώρα μας πλήρως απούσα. 

Οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι, η πληττόμενη κοινωνική πλειοψηφία, έχουν πλέον συνειδητοποιήσει ότι η «έξοδος στις αγορές» και το «πρωτογενές πλεόνασμα» εξαγγέλλονται για να σηματοδοτήσουν τη συνέχιση της ίδιας πολιτικής, που ρίχνει τα βάρη της κρίσης στις πλάτες τους, και αυξάνει τα προνόμια και τον πλούτο μιας μικρής μειοψηφίας κερδοσκόπων.

Η επίθεση στη δημοκρατία και την ελευθερία με το κλείσιμο της ΕΡΤ έδειξε ότι δεν υπάρχει «κατώφλι» στο πόσο χαμηλά μπορεί να φτάσει η κυβέρνηση. Για τα συμφέροντα της εγχώριας οικονομικής ολιγαρχίας δεν υπάρχει δικαίωμα που να μην καταπατηθεί, δεν υπάρχει τήρηση του συντάγματος, δεν υπάρχει όριο στο πού μπορούν να οδηγήσουν τον ελληνικό λαό. Η νέα «Δημόσια» Τηλεόραση καθρεφτίζει πλήρως την πολιτική παρακμή ενός καθεστώτος που μέρα με τη μέρα γίνεται όλο και πιο ακραία αυταρχικό.

Τα νέα μέτρα:

– Χιλιάδες νέες απολύσεις, διαθεσιμότητες που μέχρι το τέλος του 2013 θα φτάσουν τις 25.000 και από αυτές οι 15.000 τουλάχιστον θα είναι απολύσεις.

– Επιπρόσθετα οι πολίτες βρίσκονται μπροστά σε μια τεράστια φοροεπιδρομή υπό τον μνημονιακό κυβερνητικό στόχο άντλησης 10 δις € έως το τέλος του 2013.

– Κλείσιμο-συγχώνευση νοσοκομείων, διάλυση του ΕΟΠΠΥ, μείωση των παροχών υγείας, μεταφορά μεγάλου μέρους του κόστους της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στους ασφαλισμένους.

– Κατάργηση και συγχώνευση σχολείων με αποτέλεσμα την αδυναμία πολλών γονιών να παράσχουν και τη στοιχειώδη εκπαίδευση στα παιδιά τους, ιδιαίτερα στην περιφέρεια.

– Σταδιακή άρση της αναστολής των πλειστηριασμών της πρώτης κατοικίας το οποίο θα έχει ως αποτέλεσμα εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες να μείνουν χωρίς σπίτι.

– Νέα μείωση συντάξεων ξεκινώντας από 01-01-2014 με εξαφάνιση σχεδόν των επικουρικών και περαιτέρω περικοπή του εφάπαξ.

– Μείωση του κατώτερου μισθού στον ιδιωτικό τομέα, απελευθέρωση και των ομαδικών απολύσεων, κατάργηση 13ου & 14ου μισθού.

– Ιδιωτικοποιήσεις με συνοπτικές διαδικασίες, ιδιαίτερα οργανισμών κερδοφόρων π.χ. Ο.Π.Α.Π. (ουσιαστικά ξεπουλήθηκε) ή οργανισμών με μεγάλη στρατηγική ή κοινωνική σημασία, όπως ΕΥΔΑΠ, ΔΕΗ, ΕΑΣ, κ.ά.

– Κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων σε βάρος των ελεύθερων επαγγελματιών και μικρομεσαίων για χρέη και υποχρεώσεις προς το Δημόσιο αδιάκριτα και ανεξάρτητα από τις δυνατότητές τους και την αντικειμενική αδυναμία τους λόγω εφαρμογής των μνημονιακών πολιτικών να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους.

– Η καταστροφή των εκατοντάδων χιλιάδων μικρομεσαίων επιχειρηματιών από τη βάρβαρη πολιτική κυβέρνησης και τρόικα επιδεινώνει την ήδη τρομακτική ανεργία και υποσκάπτει τις δυνατότητες για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

Την ίδια ώρα και μετά την αυταπόδεικτη αποτυχία του μνημονιακού προγράμματος βάρβαρης λιτότητας έχει ανοίξει η συζήτηση για «νέο δάνειο». Μετά τη δήλωση Σόιμπλε ότι επίκειται νέο δάνειο πάνω στα παλιά δάνεια και νέο μνημόνιο πάνω στα παλιά μνημόνια και νέα μέτρα πάνω στα παλιά ως το 2020, ήρθε η δήλωση του εκπροσώπου της αντιπολίτευσης του SPD, ότι το νέο δάνειο που έρχεται θα είναι και αυτό κολοσσιαίο.

To νέο δάνειο σημαίνει νέα δεσμά, με νέο μνημόνιο και με νέα μέτρα. Σημαίνει το οριστικό τέλος της Ελλάδας ως μιας κυρίαρχης και ανεξάρτητης χώρας. Σημαίνει οριστική μετατροπή της χώρας σε οικονομική αποικία των δανειστών, χωρίς δημόσια περιουσία και δημόσιο- κοινωνικό τομέα. Σημαίνει συνεχιζόμενη μετατροπή της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε Γερμανική Ένωση ή Ένωση των δανειστών.

Η Ελλάδα δε χρειάζεται νέα μνημονιακά δάνεια. Η Ελλάδα χρειάζεται διέξοδο από τη κρίση. Και διέξοδος από τη κρίση σημαίνει πρώτα από όλα διέξοδος από τη καταστροφική πολιτική των μνημονίων της λιτότητας. Δεν πρόκειται τα χρέη των τραπεζών να τα φορτώσουμε στην κοινωνία. Δεν πρόκειται να επιτρέψουμε η χώρα να καταρρεύσει πληρώνοντας 24 δις ευρώ τόκους και τοκοχρεολύσια την επόμενη τριετία, εκμηδενίζοντας ταυτόχρονα τους μισθούς και τις συντάξεις των πολιτών. Δεν πρόκειται να συναινέσουμε στην συνταγματοποίηση της λιτότητας και των πιο βάρβαρων πολιτικών.

Την ίδια στιγμή, η μνημονιακή παράταξη έχει το θράσος να ενοχοποιεί τις απόλυτα δικαιολογημένες κοινωνικές αντιδράσεις στην πολιτική τους ως λαϊκισμό, και να εμφανίζει εαυτόν ως υπερασπιστή του ορθού λόγου και της ηθικής. Την ώρα μάλιστα που η ίδια γιγαντώνει ένα καθεστώς διαπλοκής και διαφθοράς, αναζωπυρώνει κάθε είδους πελατειακό σύστημα, αποθεώνει την έννοια του «κολλητού» και δεν διατηρεί πια ούτε τα προσχήματα στο σφιχταγκάλιασμά της με την παλιά και νέα διαπλοκή.

Η στάση του ΣΥΡΙΖΑ

Η επόμενη περίοδος θα είναι πυκνή σε κοινωνικές διεργασίες και αγώνες και εκτιμούμε ότι οι πολιτικές εξελίξεις θα είναι ραγδαίες. Χρέος του ΣΥΡΙΖΑ, με βάση και την απόφαση του τελευταίου του Συνεδρίου, είναι να συμβάλει στους αγώνες όλων όσων πλήττονται από την μνημονιακή πολιτική, αλλά και να διαμορφώσει τους όρους πολιτικής ανατροπής της μνημονιακής διακυβέρνησης και της συγκρότησης μιας κυβέρνησης της Αριστεράς η οποία θα αλλάξει ριζικά την πορεία της χώρας σε όφελος του λαού.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα σταθεί στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών αγώνων θα σταθεί στο πλευρό των κοινωνικών δυνάμεων που αγωνίζονται για μια ζωή με δημοκρατία και αξιοπρέπεια. Ο ΣΥΡΙΖΑ  θα υπερασπίσει το δικαίωμα του λαού στη δημόσια και δωρεάν υγεία και παιδεία. Θα σταθεί δίπλα στους εκπαιδευτικούς, το ιατρικό, νοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό. Θα συμβάλλει ώστε ο δικός τους αγώνας να γίνει αγώνας όλου του ελληνικού λαού.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα σταθεί ανυποχώρητα ενάντια στις αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις και επικοινωνιακές επιθέσεις της κυβέρνησης. Στηρίζει τους αγωνιζόμενους εργαζόμενους της ΕΡΤ για πραγματική δημόσια ραδιοφωνία και τηλεόραση, για το δικαίωμά τους στην εργασία. Τα μέλη και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα συμμετέχουν στα τηλεοπτικά πολιτικά πάνελ της ψευδομεταβατικής τηλεραδιοφωνικής κυβερνητικής καρικατούρας, την οποία δεν αναγνωρίζουμε ως «δημόσια» και λαμβάνουμε τα αντίστοιχα μέτρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ξεχνά το «μαύρο» στη δημοκρατία και επιμένει στη θέση του πως η κυβέρνηση της Αριστεράς θα αποκαταστήσει τη δικαιοσύνη για όσους αντισυνταγματικά και πραξικοπηματικά η κυβερνητική μνημονιακή αναλγησία απέλυσε από τον δημόσιο τομέα.  

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεσμεύεται ότι η κινητοποίηση των δυνάμεών του θα είναι καθημερινή σε όλα τα μέτωπα, ενώ παράλληλα η πολιτική του δράση, εκφώνηση και φυσιογνωμία θα βρίσκονται σε πλήρη απόσταση από το συστημικό κάδρο, με ενδυνάμωση του ηθικού πλεονεκτήματος του χώρου μας και με τη μεγαλύτερη δυνατή σαφήνεια στις προτάσεις μας.

Πολλοί αγώνες, ένας στόχος: η ανατροπή της κυβέρνησης

Όμως, σήμερα, μετά από μεγαλειώδεις παλλαϊκές κινητοποιήσεις (πλατείες, 28η Οκτωβρίου του 2011, πανελλαδικές απεργίες κοκ), πάμπολλους τοπικούς και επιμέρους εργατικούς αγώνες, τη σαφή καταδίκη της πολιτικής αυτής στις εκλογές του 2012 έχουμε την πείρα να κατανοήσουμε ότι αυτή η πολιτική δεν αναχαιτίζεται τμηματικά. Δεν υπάρχει επιμέρους νίκη που μπορεί να επιτευχθεί, δεν υπάρχει τμήμα των λαϊκών τάξεων που θα γλιτώσει. Το μνημονιακό καθεστώς είναι ανελαστικό σε κάθε λαϊκό αίτημα, γι’ αυτό ο μόνος δρόμος που του μένει είναι ο αυταρχισμός και η περιστολή της δημοκρατίας. Η μνημονιακή παράταξη καταστρατήγησε βάναυσα –κι εξακολουθεί να το κάνει– θεμελιώδεις προϋποθέσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος: τη συνταγματική νομιμότητα, τη δημοκρατική κοινοβουλευτική πρακτική, και κυρίως τη διαρκή εναρμόνιση της πολιτικής με τη λαϊκή βούληση, με την έκφραση του λαϊκού παράγοντα είτε μέσω των εκλογών, είτε μέσω των κινηματικών εκδηλώσεών του.

Επίσης, ό,τι μέχρι σήμερα αποτελούσε μερική ήττα για την κοινωνία και τα κινήματα (μείωση εισοδημάτων, ανεργία, διάλυση ή καταστολή μεγαλειωδών κινητοποιήσεων, ατελέσφοροι αγώνες) από αύριο θα μπορούσε να σημαίνει κατάρρευση της συλλογικής συνείδησης, αποδοχή των τετελεσμένων και στροφή προς συντηρητικές ατομικές λύσεις.

Απέναντι σε αυτή τη νέα κατάσταση ο ΣΥΡΙΖΑ θέτει ως κεντρικό κοινό στόχο όλων των κινητοποιήσεων και των αγώνων σε όλους τους τομείς και για όλα τα ζητήματα την πτώση της κυβέρνησης υπό το βάρος της λαϊκής πίεσης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει τα πάντα ώστε να οικοδομηθεί μια πλατιά λαϊκή ενότητα, ένα παλλαϊκό πολιτικό ρεύμα ανατροπής, αποτέλεσμα της πολιτικοποίησης κάθε επιμέρους αγώνα και κινητοποίησης. Μια πολιτικοποίηση που θα οικοδομηθεί μέσα από ανοιχτές λαϊκές επιτροπές με στόχο την ανατροπή της κυβέρνησης οι οποίες θα μετατρέπουν κάθε επιμέρους αγώνα σε υπόθεση όλης της κοινωνίας συνδράμοντας τους εργαζόμενους που βρίσκονται στο επίκεντρο της σύγκρουσης με την κυβέρνηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ, τα μέλη και οι φίλοι του καλούνται να συμβάλλουν ώστε να συγκροτηθούν λαϊκές επιτροπές υπεράσπισης των δημοσίων αγαθών, ενάντια στις απολύσεις και τις ιδιωτικοποιήσεις σε κάθε πόλη, νομό και περιφέρεια. Ανοιχτές λαϊκές επιτροπές παντού. Επιδίωξή μας είναι να εκπεμφθεί ρητά και πειστικά στην κοινωνία η αποφασιστικότητα του ΣΥΡΙΖΑ για δημοκρατική ανατροπή τώρα.

Όλο το δυναμικό του ΣΥΡΙΖΑ, από την Κοινοβουλευτική Ομάδα και την Κεντρική Επιτροπή, μέχρι την πιο μικρή Οργάνωση Μελών, καθορίζει τη δράση του με βάση την προτεραιότητα αυτή και προχωρά σε μια μεγάλη πολιτική εξόρμηση προς όλο τον λαό. Να προσπαθήσουμε ο αγώνας για την επιβίωση και την αξιοπρέπεια, που άμεσα και πρακτικά υπηρετείται από τις πρωτοβουλίες Κοινωνικής Αλληλεγγύης, τις οποίες με θέρμη υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, να αποτελέσει μέρος του μεγάλου κινήματος ανατροπής.

Η ακύρωση των μνημονίων, η δημοκρατία, η αξιοπρέπεια, η ανεξαρτησία, η ισότητα και η αλληλεγγύη είναι η βάση συγκρότησής τους. Η δημόσια απεύθυνση και οι ανοιχτές συνελεύσεις, η υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών αλλά και κάθε πολίτη που κινδυνεύει και συνθλίβεται από την βάρβαρη πολιτική λιτότητας είναι η βάση λειτουργίας τους. Σ’ αυτές τις επιτροπές μπορούν να συμμετέχουν φορείς αλλά και πρόσωπα. Έχει ιδιαίτερη σημασία να βάλουμε σε κίνηση τις εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που μας στήριξαν με την ψήφο τους στις εκλογές. Ο δικός τους ρόλος είναι καταλυτικός για τη συγκρότηση ενός κινήματος – κύματος ανατροπής. Η συνύπαρξη και η συνεργασία του κόμματός μας με στελέχη συνδικαλιστικών και συνεταιριστικών οργανώσεων, οικολογικών κινημάτων, καθώς και με διανοούμενους, πανεπιστημιακούς και καλλιτέχνες θα ενισχύσει ουσιαστικά το πολιτικό αντιμνημονιακό μέτωπο. Μπορεί να αποτελέσει οργανικό στοιχείο της διεκδίκησης της ηγεμονίας απέναντι στο σύνθετο και πολυπλόκαμο, συνεχώς αναδιαμορφούμενο ακροδεξιάς έμπνευσης μπλοκ των μνημονιακών δυνάμεων, το οποίο εκτείνεται όμως μέχρι σε παραδοσιακές κεντροαριστερές δυνάμεις.

Σήμερα το σύνθημα «ή εμείς ή αυτοί» εκφράζει τον αγώνα για ζωή της μεγάλης πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας. Δεν μπορεί να τους αφήσουμε να καταδικάσουν την κοινωνία στην καταστροφή, την ανεργία, τα λουκέτα και την φτώχεια. Δεν μπορεί να τους αφήσουμε να στερήσουν την πρόσβαση των παιδιών μας στην γνώση και του λαού στην υγεία. Δεν μπορεί να τους αφήσουμε να πάρουν τα σπίτια μας, να πουλήσουν το νερό, να ζουν οι πολίτες χωρίς πρόσβαση στα βασικά αγαθά.

Ήδη μεγάλοι κλάδοι των οποίων τα μέλη βρίσκονται «υπό διωγμό» κινητοποιούνται. Οι εκπαιδευτικοί, οι εργαζόμενοι στο χώρο της υγείας και της Αυτοδιοίκησης ήδη εκδηλώνουν την μεταξύ τους αλληλεγγύη και συντονίζουν τον αγώνα τους. Να συμβάλλουμε στον αγώνα τους, να συμβάλλουμε στη διεύρυνση του συντονισμού τους και να καλύψουμε πολιτικά τις κινητοποιήσεις τους. Ιδιαίτερα τονίζουμε ότι στο βαθμό που η κυβέρνηση επιλέξει τον γνώριμό της αντιδημοκρατικό κατήφορο ο ΣΥΡΙΖΑ θα βρεθεί στο πλευρό των απεργών και θα υπερασπιστεί τον δίκαιο αγώνα τους εναντίον κάθε επιστράτευσης.

Τα κεντρικά διλήμματα της επόμενης περιόδου είναι: «μνημόνιο ή δημοκρατία», «μνημόνιο ή οικονομία των κοινωνικών αναγκών» με τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού να είναι αποφασισμένη να υπερασπιστεί το λαϊκό εισόδημα, τα δικαιώματα, τις ελευθερίες και τη δημοκρατία.

Η ανατροπή της κυβέρνησης αποτελεί τη βασική προϋπόθεση για μια νέα πορεία της χώρας απαλλαγμένη από τα μνημόνια της λιτότητας και της εξαθλίωσης: με διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, με ριζική αναδιανομή εισοδήματος ώστε να αναχαιτιστεί η ανθρωπιστική κρίση και η αναξιοπρεπής διαβίωση, με ένα σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας με κριτήρια τις ανάγκες και τις δυνατότητες του ελληνικού λαού, αύξηση της σταθερής απασχόλησης και του εργατικού και αγροτικού εισοδήματος στήριξης του κοινωνικού κράτους και προστασίας των λαϊκών στρωμάτων. Για να ανοίξει ένας νέος δρόμος κοινωνικής δικαιοσύνης, ισότητας, αλληλεγγύης, δημοκρατίας και αξιοπρέπειας.

Επιγραμματικά αναφέρουμε τις βασικές κατευθύνσεις του προγράμματός μας:

«ακύρωση των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων»,

«επαναδιαπραγμάτευση των δανεικών συμβάσεων με στόχο τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους και το υπόλοιπο με ρήτρα ανάπτυξης»,

«αντιμετώπιση των ελλειμμάτων προτάσσοντας την αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου»,

«αποκατάσταση στα προ μνημονίου επίπεδα των κατώτατων μισθών, συντάξεων, οικογενειακών επιδομάτων και ανεργίας»,

«δημόσια ιδιοκτησία και έλεγχος του τραπεζικού συστήματος»,

«ακύρωση των ιδιωτικοποιήσεων και επαναφορά στο δημόσιο των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας που έχουν ιδιωτικοποιηθεί ώστε να διαμορφωθεί ένας ισχυρός, παραγωγικός και αποτελεσματικός δημόσιος τομέας»,

«ακύρωση των προνομίων της ολιγαρχίας και των πολυεθνικών επιχειρήσεων»,

«μέτρα κατά των ολιγοπωλιακών-μονοπωλιακών δομών»,

«προώθηση της παραγωγικής ανασυγκρότησης με κύρια κριτήρια την κάλυψη των αναγκών της κοινωνίας, την σταθερή εργασία, την κοινωνική ασφάλιση για όλους», κά.

Όσον αφορά το κρίσιμο ερώτημα τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ αν στην εφαρμογή όλων των παραπάνω, υποστεί πιέσεις και εκβιασμούς από την τρόϊκα και ευρωζώνη, η συνεδριακή απόφαση τονίζει με αφετηρία το σύνθημα «καμιά θυσία για το ευρώ», ότι «δεσμευόμαστε να αντιμετωπίσουμε τις ενδεχόμενες απειλές και εκβιασμούς των δανειστών με όλα τα δυνατά όπλα που μπορούμε να επιστρατεύσουμε, ενώ είμαστε ήδη έτοιμοι να αναμετρηθούμε με οποιαδήποτε εξέλιξη, βέβαιοι ότι σε κάθε περίπτωση, ο ελληνικός λαός θα μας στηρίξει».

Η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ για μια πλατιά λαϊκή ενότητα με τη μορφή ενός λαϊκού ρεύματος πολιτικής ανατροπής έχει απέναντί της τη στρατηγική της έντασης και του διχασμού του μνημονιακού καθεστώτος. Η μνημονιακή κυβέρνηση και το ολιγαρχικο-μιντιακό κατεστημένο συνεπικουρούμενοι από παρακρατικά και αντιδημοκρατικά στοιχεία επιχειρούν να διχάσουν τον πληττόμενο λαό και να αποδιαρθρώσουν πλήρως το δημοκρατικό πλαίσιο. Απέναντι στην στρατηγική του διχασμού ο ΣΥΡΙΖΑ αντιπαραθέτει τη στρατηγική της λαϊκής ενότητας. Μια στρατηγική η οποία λαμβάνοντας υπόψη της το ιστορικό μέγεθος των επιχειρούμενων αλλαγών στη φυσιογνωμία της ελληνικής κοινωνίας ενώνει τον λαό καλώντας τον να υπερασπιστεί θεμελιώδεις αξίες όπως η λαϊκή κυριαρχία, η δημοκρατία και η αξιοπρέπεια.  

Η λαϊκή ενότητα δεν οικοδομείται στη βάση της κυρίαρχης λογικής της ικανοποίησης στενών επιμέρους συμφερόντων, αλλά με αίσθημα ευθύνης για το σύνολο της κοινωνίας, για τις μελλοντικές γενιές, απέναντι στην ιστορία. Η ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών και η αντιμετώπιση των εκρηκτικών προβλημάτων διαβίωσης δεν κατανοούνται ως ικανοποίηση επιμέρους συμφερόντων, αλλά ως πράξεις στοιχειώδους αυτοσεβασμού του λαού, ως αυτονόητη κοινή υπόθεση όλων, ως στοιχειώδης ένδειξη ηθικού και πολιτισμικού αναστήματος από τη μεριά της κοινωνίας. Μόνο η νοσηρή λογική του μνημονίου θα μπορούσε να θεωρήσει την αξιοπρεπή σίτιση ενός παιδιού ή την αξιοπρεπή διαβίωση ενός ηλικιωμένου ως ικανοποίηση επιμέρους συμφερόντων. Η λαϊκή ενότητα που επιδιώκει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πρώτα και κύρια μια μεγάλη αλλαγή στις συνειδήσεις των ίδιων των πολιτών, η ενίσχυση της λογικής της συνεργασίας και της αλληλεγγύης, της αίσθησης της κοινής μοίρας, του αλληλοσεβασμού, δηλαδή μια ριζική αλλαγή νοοτροπίας.    

Ο αγώνας για την ανατροπή της απολυταρχίας της αγοράς και την ανάσχεση του φασισμού βασίζεται πλέον και στη δυνατότητά μας να εκπονήσουμε, να προτάξουμε και να πραγματώσουμε μέσα στις γειτονιές και τους χώρους εργασίας μια εναλλακτική αντίληψη για τη ζωή και την κοινωνία – βγαλμένη μέσα από το ίδιο το βίωμα των λαϊκών τάξεων στη βάση του δίπτυχου δημοκρατία και αξιοπρέπεια – πλάι στο αυστηρά πολιτικό μας πρόγραμμα και την κινηματική δράση.

Πολιτικές συγκλίσεις για τη συγκρότηση κυβέρνησης της αριστεράς

Πολιτικό σχέδιο δημοκρατικής ανατροπής σημαίνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αναλαμβάνει την ευθύνη για διακυβέρνηση της χώρας – ακόμη κι αν αυτό καταλήξει σε διεκδίκηση της αυτοδυναμίας στις εκλογές. Ωστόσο, η εκφρασμένη βούλησή μας είναι η συγκρότηση μιας πλατειάς, πλειοψηφικής κοινωνικής συμμαχίας που θα στηρίξει το εγχείρημά μας.

Τα ερωτήματα «με ποιες συμμαχίες θα διαμορφωθεί ένα πλειοψηφικό πολιτικό κίνημα ανατροπής της κυβέρνησης» και «ποιες δυνάμεις θα στηρίξουν κοινοβουλευτικά και μέσα στην κοινωνία την αριστερή κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ» θα πρέπει να τίθενται ενιαία και να επιχειρηθεί να απαντηθούν επίσης ταυτόχρονα.

Εφόσον εκτιμούμε και αναγνωρίζουμε ότι εμβρυουλκός στις εξελίξεις υπήρξαν, και θα είναι και στο αμέσως προσεχές διάστημα, οι κρίσιμες κοινωνικές διεργασίες που συντελούνται στο πεδίο των κοινωνικών αναγκών στο έδαφος της κρίσης, θα πρέπει οι πρωτοβουλίες μας να στοχεύουν, με όρους συναίνεσης και συσπείρωσης δυνάμεων, στο κεντρικό ζήτημα της περιόδου: Είναι επιτακτική ανάγκη η διαμόρφωση ενός πολιτικού κινήματος ανατροπής μέσα από την αναβάθμιση και τη σύγκλιση των επιμέρους κοινωνικών μετώπων και τον συντονισμό των διαμορφούμενων πολιτικών αντιστάσεων.

Η συνεδριακή μας απόφαση για συνεργασία όλων των δυνάμεων από τα αριστερά της σοσιαλδημοκρατίας έως τις δυνάμεις της οικολογίας και αυτές της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς προϋποθέτει δύο παραδοχές οι οποίες αποτελούν κοινό τόπο για όλους μας:

Προϋπόθεση πρώτη είναι, ότι με βάση και την πρόσφατη πολιτική εμπειρία, αυτήν που οδήγησε στις ανατροπές των συσχετισμών στις προηγούμενες εκλογές, η αναφορά μας στο εύρος των πολιτικών δυνάμεων δεν είναι καθόλου στατική, δεν αναφέρεται στερεότυπα μόνο στις σημερινές συγκροτήσεις και σε παγιωμένες αντιλήψεις μέσα στα κόμματα και τις ομάδες αυτού του φάσματος που μας ενδιαφέρει αλλά είναι ανοικτή σε μια δυναμική θετικών διαφοροποιήσεων σε προοδευτική αντιμνημονιακή κατεύθυνση.

Προϋπόθεση δεύτερη είναι, ότι έχουμε συνειδητοποιήσει ότι βρισκόμαστε σε μια παρατεταμένη φάση ριζικής μεταστροφής προς τον ΣΥΡΙΖΑ πολιτών που παραδοσιακά είχαν διαφορετική πολιτική συμπεριφορά, μεταστροφή που παράγεται μέσα από τις δραματικές αλλαγές και αναδιατάξεις, κυρίως στα μεσαία και χαμηλά κοινωνικά στρώματα, αλλά και την εκ νέου επιστροφή στρωμάτων που έχουν από καιρό διαβεί το κατώφλι του αποκλεισμού σε επιλογές που ενισχύουν το σημερινό καθεστώς (υιοθέτηση του κοινωνικού δαρβινισμού, ένταξη στα αναζωπυρωμένα πελατειακά δίκτυα, προσχώρηση στον φασισμό, παθητικότητα και αποχώρηση από την πολιτική κ.ο.κ.). 

Η έκφραση λοιπόν και η συσπείρωση αυτών των νέων δυνάμεων πρέπει να γίνει στο ιδιαίτερο επίπεδο της κινηματικής συμπόρευσης, στο έδαφος των ιδεών και των αξιών της αριστεράς και να μετουσιωθεί σε πολιτική συμμετοχή και στήριξη στο αίτημα της ανατροπής-αλλαγής μέσα από πολιτικές πρωτοβουλίες συνάντησης και συνύπαρξης κατά χώρο.

Αρκεί βέβαια να υπερβούμε συλλογικά παθογένειες που είτε οδηγούν σε δυσανεξία και σε περιχαρακώσεις εντελώς αναντίστοιχες τόσο με τον ανοικτό ενωτικό δημοκρατικό χαρακτήρα του ΣΥΡΙΖΑ όσο και με την εξυπηρέτηση της επιτακτικής ανάγκης για τη διαμόρφωση μιας ευρύτατης κοινωνικής-πολιτικής συμμαχίας, είτε ακόμη σε ηττοπάθεια και συρρίκνωση του πολιτικού, ιδεολογικού και αξιακού φορτίου της ριζοσπαστικής αριστεράς.

Οι πολιτικές και κοινωνικές συγκλίσεις στην κατεύθυνση συγκρότησης μιας κυβέρνησης της Αριστεράς, θα προωθούνται πιο ουσιαστικά όταν στηρίζονται στις τοπικές λαϊκές επιτροπές ανατροπής, με στόχο την ανατροπή της μνημονιακής διακυβέρνησης.   

Εκεί, στην πρώτη γραμμή των συγκρούσεων για την υπεράσπιση της λαϊκής κυριαρχίας, της δημοκρατίας και της αξιοπρέπειας θα κριθούν όλοι. Γιατί, για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται για πολιτικές συγκλίσεις μιας προηγούμενης εποχής – δηλαδή μια στενά πολιτική διεργασία προγραμματικών συγκλίσεων με παραδοσιακούς όρους – αλλά αφορούν την ιστορικού τύπου απόφαση όλων όσων συμμετέχουν να σταθούν απέναντι σε αυτή τη ριζική αλλαγή της φυσιογνωμίας της ελληνικής κοινωνίας και να υπερασπιστούν με αυταπάρνηση θεμελιώδεις αξίες όπως η δημοκρατία και η αξιοπρέπεια του λαού μας. Κρίσιμης σημασίας για την προώθηση του σχεδίου μας είναι η αποφασιστική οργανωτική ανάπτυξη του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί και πρέπει γρήγορα να πολλαπλασιαστεί. Η ΚΕ, με όλες τις ΟΜ, να δουλέψουν γι’ αυτόν τον στόχο.

Πρωτοβουλίες μπροστά στον κρατικό αυταρχισμό και τη φασιστική απειλή

Συγχρόνως και μέσα από τη μάχη ενάντια στις βάρβαρες πολιτικές λιτότητας αλλά και πάνω στις αξίες της δημοκρατίας δυναμώνουμε τον αγώνα εναντίον της φασιστικής απειλής που στη χώρα μας κατά κύριο λόγο εκφράζεται από την Χρυσή Αυγή. Συμβάλλουμε στη συγκρότηση πλατιού αντιφασιστικού κινήματος σε όλες τις γωνιές της χώρας και επιδιώκουμε τον πανευρωπαϊκό αντιφασιστικό συντονισμό με συγκεκριμένη αναφορά στην Ελλάδα. Αυτό το αντιφασιστικό κίνημα χρειάζεται να αναδεικνύει με συγκεκριμένο τρόπο τις αιτίες πάνω στις οποίες εδράζεται η εμφάνιση και ανάπτυξη των ακροδεξιών πολιτικών δυνάμεων, να έχει σαφές μέτωπο εναντίον τους, να αναδεικνύει τις αρχές της Δημοκρατίας, της Ειρήνης και του ουμανισμού.

Η πρόσφατη εξέγερση των έγκλειστων μεταναστών στην Αμυγδαλέζα και οι απώλειες της ζωής νέων ανθρώπων, που φυλακίστηκαν με μόνο έγκλημα ένα διοικητικό παράπτωμα, υπενθυμίζουν ότι τα στρατόπεδα κράτησης και τα κρατητήρια-κολαστήρια πρέπει να κλείσουν άμεσα και να αντικατασταθούν από Ανοιχτά Κέντρα Πρώτης Υποδοχής, για τα οποία η Ελλάδα επιδοτείται από την Ε.Ε. Μακράν του να αποτελούν μεταναστευτική πολιτική ή εγγύηση για την ασφάλεια, στρατόπεδα κράτησης και κρατητήρια εξοικειώνουν την ελληνική κοινωνία με τη λογική του εγκλεισμού, την κρατική ανομία και το θάνατο, προκειμένου να σταλεί το μήνυμα ότι “η χώρα δεν είναι ξέφραγο αμπέλι”. Στο επόμενο διάστημα, ο ΣΥΡΙΖΑ θα πάρει πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση, με μια πανελλαδική καμπάνια διεθνούς εμβέλειας, και σε συντονισμό με ανθρωπιστικές οργανώσεις και κοινωνικούς φορείς που δραστηριοποιούνται στο πεδίο.

Προγραμματική προετοιμασία

Ιδιαίτερη σημασία στην προσπάθεια μας για τη δημοκρατική ανατροπή αποκτά η διαμόρφωση του εκλογικού – κυβερνητικού μας προγράμματος. Στην κατεύθυνση αυτή η εξουσιοδοτημένη επιτροπή προγράμματος προχωράει το έργο της στηριζόμενη στα τμήματα και τα στελέχη μας. Η προγραμματική δουλειά θα οργανωθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να εμπλέκει ενεργά και ουσιαστικά τα μέλη, αλλά και όλους όσοι έχουν διάθεση και γνώσεις για να συμβάλουν στην προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ και του ελληνικού λαού να χαράξουν μια πορεία στη βάση ενός σοβαρού, δημοκρατικού σχεδιασμού με γνώμονα τις ανάγκες και τις δυνατότητες του ίδιου του λαού. Ανάλογα με τις εξελίξεις θα εξεταστεί η διοργάνωση προγραμματικού Συνεδρίου ή Συνδιάσκεψης τους επόμενους μήνες.

Μέτρα για την οργάνωση της δράσης μας στο εργατικό, συνδικαλιστικό και μαζικό κίνημα

1. Να σταλούν συγκεκριμένες κατευθύνσεις προς όλες τις νομαρχιακές για συζήτηση των εργατικών θεμάτων με στόχο την καλύτερη προετοιμασία και οργάνωση για τις μελλοντικές κινητοποιήσεις. 

2. Ανοικτή σύσκεψη των οργανώσεων με συμμετοχή και φίλων του ΣΥΡΙΖΑ, εργαζομένων, απολυμένων για τη συζήτηση και την αντιμετώπιση των γενικότερων προβλημάτων αλλά και των ειδικότερων που παρουσιάζονται σε τοπικό  επίπεδο.

3. Συνεδριάσεις που θα ολοκληρωθούν μέχρι τις 15-20 Σεπτεμβρίου των πολιτικών κινήσεων, ΔΕΚΟ Δημοσίου – Υγείας – Παιδείας με θέμα  απολύσεις, ιδιωτικοποιήσεις, κατάργηση κοινωνικών αγαθών και στήριξη των απεργιακών κινητοποιήσεων που θα αρχίσουν από τα μέσα Σεπτεμβρίου.

4.  Να συγκροτηθεί επιτροπή για τη στήριξη των εργαζομένων της ΕΡΤ και τον συντονισμό του αγώνα τους, με τους κλάδους που αγωνίζονται για τα ίδια αιτήματα.

5. Σε περιοχές όπου καταργούνται νοσοκομεία και σχολεία, απαιτείται συνεδρίαση των κομματικών οργανώσεων και με πρωτοβουλία των συντρόφων να δημιουργηθούν περιφερειακά συντονιστικά με συμμετοχή των τοπικών κοινωνικών φορέων (εργατικό κέντρο, ΕΛΜΕ, νομαρχιακό τμήμα ΑΔΕΔΥ, σύλλογοι νοσοκομείων και άλλα) με στόχο την καλύτερη οργάνωση της τοπικής κοινωνίας και την ανάληψη πρωτοβουλιών για την υπεράσπιση των δημοσίων κοινωνικών αγαθών αλλά και τη δημιουργία κοινωνικής στεφάνης αλληλεγγύης στους απεργούς (π.χ. για την παιδεία: εκπαιδευτικοί-μαθητές, γονείς, τοπικοί φορείς, δημοτικές κινήσεις, κ.λ.π.). Τα συντονιστικά αυτά μπορούν να εξελιχθούν σε μόνιμες επιτροπές αγώνα των κατοίκων που θα διεκδικούν τελικώς όχι μόνο την διατήρηση του σχολείου, του νοσοκομείου ή της υπηρεσίας και του εργοστασίου αλλά σταδιακά να θέσουν θέμα συνολικής ανατροπής των μνημονιακών πολιτικών και της κυβέρνησης.

6. Προετοιμασία του ΣΥΡΙΖΑ πάνω στα θέματα που θα αντιμετωπίσουμε το επόμενο διάστημα και ιδιαίτερα για το θέμα της σταδιακής άρσης της απαγόρευσης των πλειστηριασμών των σπιτιών το οποίο μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης για την αντίδραση των λαϊκών στρωμάτων.  Απαιτείται επικαιροποιημένη πρόταση, απάντηση στην προπαγάνδα της κυβέρνησης (π.χ. εισοδηματικά κοινωνικά κριτήρια) και οργάνωση της αλληλεγγύης και αντίστασης στις περιπτώσεις κατασχέσεων. 

Να μην επιτρέψουμε να χάσει κανένας το σπίτι του οποιοσδήποτε. Η μάχη της πρώτης κατοικίας μπορεί να αποτελέσει αιτία πολέμου για την ελληνική κοινωνία.

7. Ευρεία σύσκεψη των συνδικαλιστών Δικτύου Ριζοσπαστικής Αριστεράς στις αρχές Σεπτεμβρίου με στόχο την οργάνωση των κινητοποιήσεων και τον συντονισμό όλων των συνδικαλιστικών οργανώσεων και για την κινητοποίηση στη Δ.Ε.Θ., που θέλουμε να είναι η μεγαλύτερη που έχει γίνει μέχρι σήμερα, αλλά και για τις κινητοποιήσεις οι οποίες προετοιμάζονται με επίκεντρο την παιδεία, υγεία, Ο.Τ.Α..  Τις ημέρες της Δ.Ε.Θ. μπορούν να γίνουν κινητοποιήσεις και σε άλλα μέρη της Ελλάδας.

8.  Οι κινητοποιήσεις στη Δ.Ε.Θ. στις 7 Σεπτεμβρίου πρέπει να αποτελέσουν σταθμό, έκφραση της οργής και της αντίδρασης και της αποφασιστικότητας  εργαζομένων, ανέργων, συνταξιούχων, ελευθέρων επαγγελματιών για αντίσταση στις πολιτικές της συγκυβέρνησης.  Είναι απαραίτητο ο ΣΥΡΙΖΑ να συμβάλλει με όλες τους τις δυνάμεις για μαζική συμμετοχή αλλά και οι συνδικαλιστές του Δικτύου να παρέμβουν στα συνδικάτα για συμμετοχή όλων των εργαζομένων και για την πολιτικοποίηση των αιτημάτων της κινητοποίησης.

Για την παρουσία μας στη ΔΕΘ

Σε αυτό το πλαίσιο, η παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ στη ΔΕΘ αποτελεί σημαντικό σταθμό της επόμενης περιόδου. Ο ΣΥΡΙΖΑ τα μέλη και οι φίλοι του καλούνται να δώσουν όλες τους τις δυνάμεις για την επιτυχία των κινητοποιήσεων και των πολιτικών μας πρωτοβουλιών.  Τόσο η συμμετοχή στη διαδήλωση των συνδικάτων και των κοινωνικών φορέων, όσο και η παρουσίαση της εναλλακτικής προγραμματικής πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ στη ΔΕΘ είναι γεγονότα κεντρικής σημασίας. Στον αντίποδα μιας κυβέρνηση πλήρως απονομιμοποιημένης, πολιτικά αναξιόπιστης και επικίνδυνης, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εκείνη η δύναμη που απαντώντας στις ανάγκες της κοινωνίας και στηριζόμενη στον ίδιο το λαό και τους αγώνες του, αποτελεί τη μόνη εναλλακτική  λύση που προσφέρει ελπίδα και προοπτική. 

α. Συμμετέχουμε με όλες μας τις δυνάμεις στη διαδήλωση της Θεσσαλονίκης με πανκινητοποίηση των Οργανώσεων της Μακεδονίας, Θράκης, Θεσσαλίας, Ηπείρου, Αθήνας, Πειραιά, Αττικής κ.λ.π.

β. Οργανώνουμε διαδηλώσεις και σε άλλες πρωτεύουσες νομών. Ήδη έχει  εκδοθεί υλικό και αφίσα.

γ. Δίνουμε ιδιαίτερη σημασία στην παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ με επικεφαλής τον Πρόεδρο, στη ΔΕΘ ( ομιλία και συνέντευξη τύπου).

Στόχος μας είναι να αναδείξουμε με συγκεκριμένο τρόπο το προγραμματικό πλαίσιο της κυβέρνησης που διεκδικούμε. Τα άμεσα και μεσοπρόθεσμα μέτρα ανακούφισης, παραγωγικής ανασυγκρότησης και δημοκρατίας όπως τα επεξεργαστήκαμε στο Συνέδριο και όπως έχει προχωρήσει η Μόνιμη Επιτροπή Προγράμματος και τα Τμήματα.

δ. Από τις 2 έως τις 15/9/2013 οργανώνουμε εκδηλώσεις σε όλες τις πρωτεύουσες νομών της Βόρειας Ελλάδας αναδεικνύοντας ιδιαίτερα τις προγραμματικές μας θέσεις ενάντια στη φτώχεια, την ανεργία, για την παραγωγική ανασυγκρότηση και την ανάγκη ανατροπής. 

Το Φεστιβάλ νέων ΣΥΡΙΖΑ

Σημαντικό γεγονός της περιόδου είναι η διοργάνωση του Φεστιβάλ νέων ΣΥΡΙΖΑ 27-29 Σεπτεμβρίου. Του Φεστιβάλ θα προηγηθούν προφεστιβαλικές εκδηλώσεις σε επιλεγμένες πόλεις όλης της χώρας. Είναι η ευκαιρία να δυναμώσουν οι δεσμοί μας με την νεολαία στη κατεύθυνση της πιο ενεργητικής συμμετοχής της στο κίνημα ανατροπής. Το κάλεσμα του Φεστιβάλ και με τη δική μας βοήθεια πρέπει να ακουστεί σε κάθε χώρο εκπαίδευσης, εργασίας και κατοικίας. Να ακουστεί δυνατά ανάμεσα στους ανέργους νέους, στους νέους, επιστήμονες που φεύγουν, στους νέους αγρότες που δουλεύουν χωρίς ανταπόδοση.

Το Φεστιβάλ είναι ένα μεγάλο βήμα για τη συγκρότηση της Οργάνωσης Νέων ΣΥΡΙΖΑ που με βάση τις αποφάσεις του Συνεδρίου πρέπει να έχει ολοκληρωθεί ως το τέλος του 2013.

Για τις εκλογικές μάχες της επόμενης περιόδου

Έχουμε κηρύξει ανένδοτο αγώνα έως ότου καταφέρουμε να φύγει η κυβέρνηση, τα μνημόνια και η τρόικα. Θέλουμε να το πετύχουμε το ταχύτερο. Θέλουμε να το πετύχουμε τώρα. Όλες μας οι δυνάμεις κινούνται προς αυτή τη κατεύθυνση.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα οφείλει να συνδυάσει  μεγάλους εκλογικούς και πολιτικούς στόχους.

1. Να διεκδικήσει με επιτυχία την διακυβέρνηση της χώρας πρωτοστατώντας στους αγώνες του ελληνικού λαού για την ανατροπή της σημερινής κυβέρνησης

2. Να αναδείξει την αυτοδιοίκηση ως δύναμη λαϊκής Εξουσίας και στις εκλογές να  επιβεβαιώσει ο λαός την εμπιστοσύνη του στην  κυβέρνηση της Αριστεράς.

3. Να εργαστεί ώστε να ενισχυθεί η ενότητα της Αριστεράς και των αυτόνομων κινημάτων σε όλη την Ευρώπη και να ενισχυθούν  οι δυνάμεις της Αριστεράς στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο.

 Σε κάθε άλλη περίπτωση αυτές οι μάχες να δείξουν την αναντιστοιχία λαϊκής βούλησης με τη μνημονιακή κυβέρνηση.

Ευρωεκλογές

Οι Ευρωεκλογές συμπίπτουν με μεγάλους  αγώνες των λαών της Ευρώπης εναντίον της  λιτότητας, της ύφεσης και των αντιδημοκρατικών εκτροπών.

Με την προσπάθεια  του κόμματος μας για την ανατροπή της μνημονιακής κυβέρνησης.

Με την ανάληψη της Προεδρίας της Ε.Ε. από την κυβέρνηση της χώρας μας.

Στο διάστημα μέχρι τις Ευρωεκλογές θα πραγματοποιηθούν οι Γερμανικές Εκλογές.

Θα πραγματοποιηθεί τέλος και το Συνέδριο του ΚΕΑ το οποίο προσδοκούμε να είναι ένα ακόμα βήμα για την ενότητα και την ενίσχυση του ρόλου της Ευρωπαϊκής Αριστεράς τόσο στην Ευρώπη, όσο και στο παγκόσμιο Αριστερό κίνημα.

Από την εξέλιξη σε όλα αυτά τα μέτωπα και στο καθένα ξεχωριστά θα εξαρτηθεί και ο συνολικότερος χαρακτήρας της εκλογικής αναμέτρησης.

Το κόμμα θα καταθέσει στο Ελληνικό Λαό  το πολιτικό του σχέδιο αλλά και το σχέδιο της Ευρωπαϊκής Αριστεράς τα οποία θα απαντάνε στο κορυφαίο για σήμερα ερώτημα «Τι Ευρώπη θέλουμε;»,στη κατεύθυνση μιας ριζικής επαναθεμελίωσης.

Το σχέδιο μας αφορά όλους τους πολίτες ,εκτός από μια μειοψηφία που κερδοσκοπεί ακόμα και όταν η οικονομία και η κοινωνία βρίσκονται σε κρίση.

 Αν η κρίση είναι ιδιαίτερα έντονη σε μερικές Ευρωπαϊκές χώρες σε όλες σχεδόν  παρουσιάζονται στοιχεία της κρίσης. Αύξηση της ανεργίας, επίθεση στο κοινωνικό κράτος και τα εισοδήματα των εργαζομένων, περιστολή των δημοκρατικών τους δικαιωμάτων.

 Αυτός είναι ο λόγος που το σχέδιο της Αριστεράς αφορά την μεγάλη πλειοψηφία των λαών της Ευρώπης.

Δυστυχώς στο πολιτικό επίπεδο οι δυνάμεις της Αριστεράς δεν είναι αρκετές για να σηκώσουν το βάρος των αλλαγών που χρειάζονται.

Επιπλέον δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας που σε προηγούμενες ιστορικές περιόδους  βρέθηκαν στην ίδια πλευρά με την Αριστερά, σήμερα έχουν ταυτιστεί με τις συντηρητικές δυνάμεις και υπηρετούν όλες τις νεοφιλελεύθερες επιλογές.

Το  σχέδιο της Αριστεράς πρέπει να γίνει κτήμα ευρύτατων λαϊκών δυνάμεων, ώστε να αναγνωρίσουν την ιδιαιτερότητα τους σ` αυτό και να αγωνιστούν  για την επικράτηση του.

Ο ΣΥΡΙΖΑ να αναδειχθεί πρώτη δύναμη στη μάχη των ευρωεκλογών.

Το ΚΕΑ να πρωτοστατήσει ώστε να διαμορφωθεί ο πολιτικός και κοινωνικός συσχετισμός μέσα και έξω από τους θεσμούς.

Στο ευρωκοινοβούλιο οι βουλευτές μας να διαμορφώσουν ευρεία συναίνεση με κάθε οργανωμένη η αυτόνομη δύναμη πάνω στο προτεινόμενο σχέδιο.

Το ίδιο πρέπει να κάνουν οι εκπρόσωποι της Αριστεράς σε όλα τα κοινοβούλια, σε κάθε τοπική κυβέρνηση, περιφέρεια ή δήμο.

Η μεγάλη δύναμη όμως πρέπει να αναπτυχθεί μέσα στα κινήματα των εργαζομένων, της νεολαίας, των δυνάμεων της διανόησης στα πανεπιστήμια, στους ανθρώπους της τέχνης, στο κίνημα γυναικών αλλά και κάθε ομάδας με ιδιαιτερότητες με ιδιαίτερους θεματικούς προσανατολισμούς και ομάδες κοινωνικά αποκλεισμένες.

Κεντρικό χαρακτηριστικό τους η αναπόδραστη ανάγκη να συντονίσουμε την δράση όλων των ομάδων σε ευρωπαϊκό επίπεδο ώστε να διαμορφώσουμε “ντε φάκτο” τον “Ενιαίο Ευρωπαϊκό δημόσιο δημοκρατικό και κοινωνικό  χώρο”, ενάντια στον κοινωνικό ανταγωνισμό που προωθούν οι ευρωπαϊκές συνθήκες.

Αυτοδιοικητικές εκλογές

Οι αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 θα αποτελέσουν κορυφαία πολιτική μάχη, είτε έχουν προηγηθεί οι βουλευτικές εκλογές, όπως επιδιώκουμε, είτε όχι. Με την έννοια αυτή, η προετοιμασία μας για τις αυτοδιοικητικές εκλογές, εντάσσεται αντικειμενικά στον κεντρικό πολιτικό στόχο που θέτουμε, την ανατροπή της μνημονιακής πολιτικής και της κυβέρνησης και την υλοποίηση ενός σχεδίου κοινωνικής και παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας από μία κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας, από μία κυβέρνηση της Αριστεράς. Και σε όλη αυτή τη διαδικασία, η Αυτοδιοίκηση θέλουμε να είναι πολύτιμος πυλώνας αντίστασης και αλληλεγγύης, αλλά και κοινωνικής και παραγωγικής ανασυγκρότησης, δημοκρατίας και υπεράσπισης της εθνικής ανεξαρτησίας και της λαϊκής κυριαρχίας.

Τον προηγούμενο χρόνο η Αυτοδιοίκηση, ενώ θα έπρεπε να είναι μορφή λαϊκής εξουσίας, υπέστη ακόμα πιο έντονα τις συνέπειες της μνημονιακής πολιτικής, γεγονός που οδήγησε στην ανάπτυξη σημαντικών αγώνων και δημιούργησε ρήγματα στη συνοχή του άλλοτε κραταιού μπλοκ του δικομματισμού. Για το λόγο αυτό, τα κόμματα της συγκυβέρνησης, φοβούμενα την έκφραση της λαϊκής οργής, επιδιώκουν να δώσουν «τοπικό επίχρισμα» στις εκλογές. Σε αυτό το μήκος κύματος, ήδη από τώρα τα αυτοδιοικητικά τους στελέχη προσπαθούν να απεκδυθούν των κομματικών τους «σημαιών» και χρισμάτων, ενώ την ίδια στιγμή οι ηγεσίες ΝΔ και ΠΑΣΟΚ εργάζονται πάνω σε σενάρια διακομματικής συνεργασίας.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο δικός μας στόχος θα πρέπει να είναι ακριβώς η ματαίωση των σχεδίων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για μία «χαλαρή» αυτοδιοικητική ψήφο. Πρέπει να αναδείξουμε ότι πάντοτε, και κυρίως μέσα στα ασφυκτικά πλαίσια που θέτει το μνημόνιο, πολιτικό και αυτοδιοικητικό συμβαδίζουν.

Ο αγώνας μας σήμερα είναι πρώτα απ’ όλα αγώνας επιβίωσης της Αυτοδιοίκησης και στη συνέχεια επαναπροσδιορισμού της σε νέες βάσεις. Δεν επιδιώκουμε τον εξωραϊσμό, αλλά την ανατροπή της βάρβαρης κυρίαρχης πολιτικής, την ανατροπή των συσχετισμών στις τοπικές κοινωνίες και την ανατροπή του σημερινού αυτοδιοικητικού χάρτη της χώρας.

Προχωρούμε στις αυτοδιοικητικές εκλογές με αυτοδιοικητικά σχήματα με αντιμνημονιακά, ριζοσπαστικά, δημοκρατικά, οικολογικά και αντιφασιστικά χαρακτηριστικά, με βάση τον αυτοδιοικητικό λόγο που επεξεργαστήκαμε και τις συλλογικές θέσεις που διαμορφώσαμε, με αιχμή την ανατροπή της πολιτικής των μνημονίων και του Καλλικράτη. Το πρόγραμμά μάς θα αποτελέσει τον άξονα για πλατειά εκλογική συνεργασία, η οποία δεν μπορεί να αφορά ούτε φθαρμένα κόμματα, ούτε αναξιόπιστα πρόσωπα, ούτε μνημονιακού τύπου πολιτικές.

Στις εκλογές αυτές πρέπει να νικήσει ο λαός, να νικήσουν οι δυνάμεις που αντιστέκονται στο σημερινό μονόδρομο της καταστροφής. Πρέπει να δώσουμε τη μάχη με αξιοπρέπεια, αριστερή ανιδιοτέλεια, μυαλό και καρδιά, αλλά να τη δώσουμε έτσι ώστε να ανατρέψουμε συσχετισμούς, προγνωστικά και σενάρια υποδούλωσης και να νικήσουμε. Να διαμορφώσουμε ένα μεγάλο συμπαραταγμένο κίνημα ελευθερίας, δημοκρατίας και αντίστασης σε κάθε περιφέρεια, κάθε δήμο και κάθε γωνιά της χώρας, που θα σαρώσει το παλιό, φθαρμένο δικομματικό σύστημα, θα αντιτάξει στην ιδιοτέλεια, στο ψέμα, στους εκβιασμούς, στους παραγοντισμούς μια άλλη λογική, μια άλλη ηθική, μια άλλη αισθητική για την τοπική αυτοδιοίκηση και τη δημοκρατία που αγκαλιάζει και υπολογίζει όλους τους πολίτες και τον καθένα ξεχωριστά.

 Στην κατεύθυνση αυτή, οι οργανώσεις μας να προχωρήσουν στα παρακάτω:

–    Ενίσχυση των ήδη υφιστάμενων παρατάξεών μας, αναβάθμιση των παρεμβάσεών μας στα τοπικά πράγματα. Δημιουργία αυτοδιοικητικών παρατάξεων, εκεί όπου δεν έχουμε ήδη, με ανοιχτό κάλεσμα.

–    Αναζήτηση συγκλίσεων και συνεργασιών με τοπικές κοινωνικές δυνάμεις, συλλογικότητες, κινήματα κ.λπ., στην κατεύθυνση δημιουργίας ευρύτερων συσπειρώσεων με άξονα την απόρριψη των μνημονίων και του «Καλλικράτη» και την υπεράσπιση του κοινωνικού κράτους, των δημόσιων αγαθών και της δημοκρατίας.

–    Μέσα από τις διαδικασίες αυτές, θα προκύψουν και τα πρόσωπα που είναι κατάλληλοι/-ες για υποψήφιοι/-ες, όχι μόνο Δήμαρχοι και Περιφερειάρχες, αλλά και για όλες τις υπόλοιπες θέσεις του ψηφοδελτίου, επιλογή η οποία θα εγκριθεί από τις οικείες οργανώσεις και όργανα. Ειδικά για τους μεγάλους δήμους, με πληθυσμό πάνω από 60.000, και για τις 13 περιφέρειες, θα ληφθεί ειδική απόφαση της ΚΕ, κατόπιν διαβούλευσης με τις τοπικές οργανώσεις και όπου χρειάζεται με τη σύμφωνη γνώμη τους, βάσει του καταστατικού.

–    Προσπάθεια τα αυτοδιοικητικά μας σχήματα ανά την Ελλάδα να αποκτήσουν μία κοινή και διακριτή ταυτότητα, ως η αυτοδιοικητική έκφραση της ριζοσπαστικής Αριστεράς, με αναφορά στον προγραμματικό αυτοδιοικητικό μας λόγο.

–    Τα αυτοδιοικητικά σχήματα βρίσκονται σε στενή συνεργασία με τους εργαζόμενους σε κάθε δήμο και περιφέρεια, διαμορφώνοντας τους όρους κοινών αγώνων και κοινής εκλογικής αντιπαράθεσης στις μνημονιακές πολιτικές δυνάμεις.

–    Οι αυτοδιοικητικές εκλογές είναι μια καλή ευκαιρία ανάδειξης μιας νέας γενιάς αυτοδιοικητικών στελεχών, τα οποία σε συνεργασία με τα έμπειρα στελέχη μας θα είναι σε θέση να αναδείξουν και να προωθήσουν τις θέσεις μας στην αυτοδιοίκηση.

ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

–    Συνεδρίαση των ΟΜ και των ΝΕ του κόμματος, με θέμα την απόφαση της ΚΕ για την αυτοδιοίκηση.

–    Νέα ειδική συνεδρίαση της ΚΕ για τις αυτοδιοικητικές εκλογές.

–    Συγκρότηση ειδικής επιτροπής από μέλη της ΚΕ και του Τμήματος Αυτοδιοίκησης, που θα αναλάβει την παρακολούθηση της παραπάνω διαδικασίας σε όλη την Ελλάδα, παρέχοντας και την απαραίτητη βοήθεια στις τοπικές οργανώσεις.

–    Οικονομική εξόρμηση, για τις ανάγκες των αυτοδιοικητικών εκλογών.