Συντάκτης: admin

Απόφασης της Κεντρικής Επιτροπής 22-23 Οκτωβρίου 2022

1. Η Ευρώπη αντιμετωπίζει μια πολύπλευρη κρίση, τόσο στο πεδίο της ενέργειας, όσο και σε αυτό της ακρίβειας, με έναν πληθωρισμό ο οποίος καλπάζει, και έχει βαρύτατες συνέπειες για τους πολίτες, ιδιαίτερα τους πιο αδύναμους οικονομικά. Ταυτόχρονα, οι προοπτικές για την ανάπτυξη διαρκώς χειροτερεύουν, επιβαρύνοντας ακόμα περισσότερο την εν εξελίξει κοινωνική κρίση.
Η ενεργειακή κρίση, σοβεί εδώ και μήνες, και το τέλος της δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα, όσο εντείνεται ο πόλεμος στην Ουκρανία. Οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, αναζητούν τρόπους απεξάρτησης από το ρωσικό φυσικό αέριο και μείωσης του κόστους ενέργειας, μέχρι στιγμής κάθε μια ξεχωριστά, αφού η ηγεσία της Ε.Ε. πέραν των διακηρύξεων, δεν έχει λάβει ως τώρα αποφάσεις στην κατεύθυνση μιας συνολικής και συλλογικής λύσης, στη βάση της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών της.
2. Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία συνεχίζεται, τόσο στο πεδίο των μαχών όσο και με τα εκτός διεθνούς νομιμότητας δημοψηφίσματα για την προσάρτηση ουκρανικών επαρχιών στην Ρωσική Ομοσπονδία, ενώ εντείνεται η ουκρανική αντεπίθεση με δυτική στήριξη και στόχο την απελευθέρωση αυτών των περιοχών. Παράλληλα, επιδεινώνεται η πόλωση Ανατολής-Δύσης στο πλαίσιο ενός νέου ψυχρού πολέμου, όπως διαφάνηκε τόσο κατά την πρόσφατη συνάντηση της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας, όσο και κατά τις συναντήσεις του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης και των BRICS. Η Ευρώπη είναι απούσα σε γεωπολιτικό επίπεδο, αδυνατεί να αναδείξει έναν στρατηγικά αυτόνομο ρόλο από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, και δεν λαμβάνει καμία πρωτοβουλία για τον τερματισμό της ρωσικής εισβολής και την επιστροφή στη διπλωματία. Ενώ η Ευρώπη αποδυναμώνεται, κερδισμένες, από την παράταση του πολέμου, σε γεωπολιτικό και οικονομικό επίπεδο, είναι μόνο οι ΗΠΑ και η Κίνα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στηρίζει την πρωτοβουλία Ντράγκι και θεωρεί ότι είναι πλέον επείγουσα ανάγκη, ιδίως ενόψει της Συνόδου G20 στην Ινδονησία, η ΕΕ να αναλάβει διπλωματικές πρωτοβουλίες για τον τερματισμό της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, και να μην αφήσει το συμφέρον της Ευρώπης να εξαρτάται από τα επιθετικά, πολεμικά σχέδια της Ρωσίας και τα οικονομικά συμφέροντα των ΗΠΑ.
Ταυτόχρονα, απέναντι σε αυτή την ασύλληπτη τραγωδία, που έχει ήδη οδηγήσει στην καταστροφή της Ουκρανίας, έχει προκαλέσει χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες, χιλιάδες βιασμούς γυναικών καθώς και γυναικών και παιδιών θυμάτων διακίνησης και εμπορίας, εκατομμύρια ξεριζωμένους και εκτοπισμένους, και στην οποία επικρέμεται ακόμα και η πυρηνική απειλή, είναι απαραίτητη η δημιουργία ενός μεγάλου και πλατιού πανευρωπαϊκού κινήματος υπέρ της ειρήνης, της αλληλεγγύης στον ουκρανικό λαό, του τερματισμού του πολέμου, της απόσυρσης των ρωσικών στρατευμάτων και της επιστροφής στη διπλωματία. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με όλες του τις δυνάμεις θα πρωτοστατήσει με πρωτοβουλίες και δράσεις στη δημιουργία και την ανάπτυξη ενός ισχυρού μαζικού κινήματος Ειρήνης στη χώρα μας και στην Ευρώπη μαζί με το κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Σε αυτήν την κατεύθυνση στηρίζουμε τη συνέχεια των πρωτοβουλιών της Επιτροπής Ειρήνης που συγκροτήθηκε από προσωπικότητες του πολιτισμού, της διανόησης και της πολιτικής.
3. Η ενεργειακή κρίση συνοδεύεται και από μια ραγδαία αύξηση του πληθωρισμού, η οποία τσακίζει τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας και έχει ακόμα βαρύτερες συνέπειες στο εισόδημα των εργαζομένων και των οικονομικά ασθενέστερων στρωμάτων. Ενδεικτικά, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, ο πληθωρισμός στην Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν στο 10 % τον Σεπτέμβριο. Για μια ακόμα φορά η ΕΕ φαίνεται ανίκανη να αντιμετωπίσει μια μεγάλη κρίση. Και οι μέχρι τώρα πρωτοβουλίες της το καταδεικνύουν με σαφήνεια. Θεωρούμε ότι έστω και τώρα πρέπει να πρυτανεύσει η αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών μελών και όχι η λογική των εθνικών λύσεων και του «όποιος αντέξει», όπως φαίνεται να υποστηρίζουν κάποια κράτη με προεξάρχουσα τη Γερμανία..
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει καταθέσει εδώ και καιρό συγκεκριμένες προτάσεις τόσο για την αλλαγή των δημοσιονομικών κανόνων στην ΕΕ, όσο και συνολικά για την κατεύθυνση της Ευρώπης, σε συνεργασία με τις υπόλοιπες αριστερές, προοδευτικές δυνάμεις του ευρωπαϊκού χώρου, οι οποίες, αν υιοθετηθούν, θα οδηγήσουν σε μια κοινωνικά δίκαιη διέξοδο. Στηρίζει την πρωτοβουλία Τζεντιλόνι – Μπρετόν για τη δημιουργία ενός χρηματοδοτικού εργαλείου, βασισμένο στον κοινό δανεισμό, για την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης. Θεωρεί απαραίτητη την έκδοση κοινού ευρωομολόγου που θα στοχεύει στη μείωση του ενεργειακού κόστους και στην χρηματοδότηση στοχευμένων εθνικών παρεμβάσεων.
Όπως και στην προηγούμενη κρίση οι κυρίαρχες δυνάμεις της νεοφιλελεύθερης οικοδόμησης της Ευρώπης, θα προσπαθήσουν να την επιρρίψουν στις πλάτες των εργαζομένων και των μεσοαστικών στρωμάτων. Θα επιχειρήσουν να την εμφανίσουν ως “κρίση ζήτησης” και μέσω της πολιτικής επιτοκίων και της καθήλωσης ή της ανεπαρκούς αύξησης των μισθών να πιέσουν ακόμη περισσότερο τις εργαζόμενες τάξεις. Αφήνοντας όσο το δυνατόν πιο άθιχτα τα κέρδη του κεφαλαίου. Χαρακτηριστικά η πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Λιζ Τρας εξήγγειλε ένα γιγάντιο πρόγραμμα δανεισμού, αντί της αύξησης των φόρων στον πλούτο, στα κέρδη των επιχειρήσεων και στα ανώτερα στρώματα. Το επόμενο διάστημα το ζήτημα της υποκατάστασης των πόρων που θα αφαιρούνται από το ΑΕΠ λόγω της κρίσης με δανεισμό αλλά και με μείωση των εισοδημάτων των εργαζομένων ή αντίθετα με αύξηση των φόρων στον πλούτο και το κεφάλαιο θα είναι το κεντρικό ζήτημα της ταξικής-κοινωνικής σύγκρουσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο και στη χώρα μας. Η αναμέτρηση Δεξιάς-Αριστεράς περνάει από τη φορολογία στον πλούτο και στα κέρδη κι από την υπεράσπιση του εισοδήματος των εργαζομένων. Ειδικά, για χώρες όπως η Ελλάδα με γιγάντιο δημόσιο χρέος, με το συνολικό ύψος των κερδών να βρίσκονται μετά το 2013 πάνω από το μερίδιο των μισθών, με άνιση σχέση μεταξύ άμεσων και έμμεσων φόρων, με συνεχή μείωση του ποσοστού των φόρων που καταβάλλουν τα νομικά σε σχέση με τα φυσικά πρόσωπα, με τεράστια μαύρη οικονομία, με απίστευτα χαμηλό συντελεστή φόρου στα μερίσματα (μόλις 5% όταν ο ευρωπαϊκός μ.ό. είναι 26%!), η φορολογική μεταρρύθμιση, ώστε τα βάρη της κρίσης να πληρώσουν ο πλούτος, τα μεγάλα εισοδήματα και τα ανώτερα στρώματα, είναι μια κρίσιμη πολιτική επιλογή που τέμνει τις πολιτικές δυνάμεις και χαράζει τα πραγματικά όρια μεταξύ συντήρησης και προόδου, κεφαλαίου και δυνάμεων της εργασίας.
4α. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η άνοδος ακροδεξιών, ακόμα και μετα-φασιστικών κομμάτων, οφείλει να προβληματίσει κάθε δημοκρατικό και προοδευτικό πολίτη. Μετά την Ουγγαρία και την Πολωνία, αλλά και την αύξηση των ποσοστών της Λεπέν στη Γαλλία, τα εκλογικά αποτελέσματα στη Σουηδία, κι ακόμα περισσότερο στην Ιταλία, με την ανάδειξη σε πρώτο κόμμα των νεοφασιστών «Αδελφών της Ιταλίας», καθώς και την ανάδειξη γυναικείων στελεχών της ακροδεξιάς στην Γαλλία, στην Ιταλία, στην Γερμανία, στη Δανία και στην Νορβηγία, που μεταξύ των άλλων αποσκοπεί και στον προσεταιρισμό των γυναικείων ψήφων λόγω επισφάλειας της εργασίας, φτώχειας και ισλαμοφοβίας, είναι ένα σήμα συναγερμού για τη δημοκρατία και τις ελευθερίες.
Η αύξηση των ανισοτήτων, η φτωχοποίηση μεγάλων μερίδων του πληθυσμού, η πολιτική εκμετάλλευση της προσφυγικής/μεταναστευτικής κρίσης, όπως και η στροφή σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων στον νεοφιλελευθερισμό και σε «τεχνοκρατικές» λύσεις, είναι κάποιοι από τους παράγοντες που θα μπορούσαν να ερμηνεύσουν τη στροφή προς, δήθεν αντισυστημικούς πολιτικούς σχηματισμούς, αλλά και την αποχή, η οποία διαρκώς αυξάνει τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα στη νέα γενιά.
To φαινόμενο που παρατηρείται σε πολλές εκλογικές διαδικασίες, με την τεράστια αποχή των φτωχότερων και πολυπληθέστερων τμημάτων του πληθυσμού, ενώ η συμμετοχή των πλουσιότερων παραμένει υψηλή, συνιστά μια ιδιόμορφη και επικίνδυνη απόσυρση των λαϊκών τάξεων από την πολιτική, που πλήττει ιδιαίτερα τα αριστερά και προοδευτικά κόμματα. Είναι πρώτιστο καθήκον για τις αριστερές-προοδευτικές δυνάμεις να εκπροσωπήσουν αυθεντικά, να δώσουν ελπίδα και προοπτική και να φέρουν ξανά στην πολιτική και την εκλογική διαδικασία τα πιο φτωχά στρώματα στρώματα του πληθυσμού, τον κόσμο της εργασίας, τους μικρομεσαίους, τους αγρότες και τη νεολαία που βιώνει δραματικά την κρίση και την επισφάλεια.
Μεγάλες είναι και οι ευθύνες της κεντροδεξιάς, η οποία, όχι μόνο συμμαχεί με την ακροδεξιά, όπως στη Σουηδία και στην Ιταλία, αλλά και υιοθετεί, σε πλείστες άλλες χώρες της ΕΕ, την ατζέντα της, «κανονικοποιώντας» τον ακροδεξιό λόγο, τον εθνικισμό και την ξενοφοβία. Ευθύνες έχει όμως και η Αριστερά και η Κεντροαριστερά, σε όλες της τις εκδοχές, που δεν μπόρεσε να συγκροτήσει πειστική εναλλακτική πρόταση με λύσεις στο πρόβλημα των ανισοτήτων.
Για την ανάσχεση αυτής της ακροδεξιάς επέλασης, οι αριστερές, προοδευτικές δυνάμεις, όπως και οι δημοκρατικοί πολίτες, παντού στην Ευρώπη, έχουν την ιστορική ευθύνη να δώσουν με ενότητα και αποφασιστικότητα έναν διμέτωπο, συλλογικό αγώνα, κατά της νεοφασιστικής ακροδεξιάς, αλλά και κατά του νεοφιλελευθερισμού που την τρέφει. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι σημαντικός ο ρόλος του Ευρωπαϊκού Φόρουμ των Αριστερών, Πρασίνων και Προοδευτικών Δυνάμεων, το οποίο διεξάγεται στην Αθήνα, για την ενίσχυση των δεσμών και του διαλόγου μεταξύ των προοδευτικών ομάδων.
4β. Όπως δείχνει και το αποτέλεσμα του α’ γύρου των προεδρικών εκλογών στη Βραζιλία, η ακροδεξιά «ήρθε για να μείνει». Γιατί, παρά την πρώτη θέση που κατέλαβε ο Λούλα, το ποσοστό του ακροδεξιού Μπολσονάρο αποδεικνύει εκ των πραγμάτων το βαθύ ρίζωμα των ακροδεξιών, ρατσιστικών ιδεών στο πολιτικό σκηνικό, και στις δυο όχθες του Ατλαντικού.
4γ. Όπως φέρνει, με τραγικό τρόπο, στο προσκήνιο η εξέγερση στο Ιράν, εκατομμύρια γυναίκες, σε πολλές γωνιές του κόσμου, ζουν υπό διαρκή καταπίεση, στερούμενες ακόμα και στοιχειώδη δικαιώματα και ελευθερίες. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ εκφράζει την αλληλεγγύη και τη συμπαράστασή του στον ηρωικό αγώνα των γυναικών του Ιράν, κατά της καταπίεσης από το θεοκρατικό καθεστώς, και καταδικάζει την βίαιη καταστολή των κινητοποιήσεων.
Απέναντι στην περιστολή και την κατάργηση δικαιωμάτων των γυναικών, και κατακτήσεων του φεμινιστικού κινήματος, όπως αυτό της αυτοδιάθεσης του γυναικείου σώματος, στις ΗΠΑ και σε μια σειρά από ευρωπαϊκές χώρες, έχει συγκροτηθεί ένα νέο, ελπιδοφόρο και δυναμικό φεμινιστικό κίνημα. Αλλά και στη χώρα μας, ισχυροποιείται ένα κίνημα που μάχεται ενάντια στη έμφυλη βία, την άμβλυνση των έμφυλων ανισοτήτων, την πατριαρχία και τον σεξισμό. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στηρίζει ολόπλευρα αυτά τα κινήματα, και οφείλει να βρίσκεται στην πρωτοπορία τους, τόσο σε επίπεδο λόγου όσο και σε επίπεδο πολιτικής πρακτικής και κινηματικής δράσης.
5. Στη χώρα μας, η κυβέρνηση Μητσοτάκη, όχι μόνο δεν αντιμετωπίζει την ενεργειακή κρίση και την κρίση ακρίβειας, αλλά και πολλαπλασιάζει τις επιπτώσεις τους στους οικονομικά ασθενέστερους, και τη μεσαία τάξη. Τη στιγμή που 7 στα 10 νοικοκυριά, αδυνατούν να πληρώσουν το ρεύμα και να αγοράσουν βασικά προϊόντα, η κυβέρνηση συνεχίζει να επιδοτεί την αισχροκέρδεια, δεν κάνει ελέγχους στην αγορά, αρνείται να μειώσει τον ΕΦΚ στα καύσιμα και τον ΦΠΑ στα τρόφιμα. Κρύβεται πίσω από τον διεθνή χαρακτήρα της κρίσης, ενώ το ράλι των αυξήσεων είχε ξεκινήσει στη χώρα μας πριν την έναρξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Πρόκειται για «ακρίβεια Μητσοτάκη», μια ακρίβεια που ενισχύει τα καρτέλ, τους λίγους, ενώ έχει δραματικές επιπτώσεις στην κοινωνία, με ολοένα και περισσότερους πολίτες, μισθωτούς και συνταξιούχους, αλλά και ελεύθερους επαγγελματίες, αυτοαπασχολούμενους και μικρομεσαίες επιχειρήσεις να μην μπορούν να ανταποκριθούν σε βασικές υποχρεώσεις τους.
Τη στιγμή που πολλές ευρωπαϊκές χώρες έχουν λάβει μέτρα, όπως η μείωση φόρων, η ρύθμιση της χονδρικής και λιανικής τιμής του ηλεκτρικού, και πολλές δημόσιες εταιρίες ενέργειας έχουν προχωρήσει σε κινήσεις για τη συγκράτηση των τιμολογίων, η κυβέρνηση Μητσοτάκη αρνείται να υιοθετήσει ακόμα και μέτρα που προτείνει η εργαλειοθήκη της Κομισιόν.
Τη στιγμή που σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπως στη Γαλλία και τη Γερμανία, οι κυβερνήσεις κρατικοποιούν εταιρίες ενέργειας, η κυβέρνηση Μητσοτάκη προχώρησε στην περαιτέρω ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ. Αλλά και στην βίαιη απολιγνιτοποίηση, η οποία οδηγεί σε ακόμα μεγαλύτερη εξάρτηση από το φυσικό αέριο.
Όλα αυτά έχουν δραματικές επιπτώσεις στην κοινωνία. Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια στη χονδρική τιμή ρεύματος, στην τιμή των καυσίμων, αλλά και στην ακρίβεια, με τον πληθωρισμό να φτάνει στο 12,1% τον Σεπτέμβριο, σύμφωνα με τα στοιχεία της της Eurostat.
6. Παρά την εκτόξευση των τιμών στην ενέργεια και τα είδη πρώτης ανάγκης, η νεοφιλελεύθερη, αντιλαϊκή και αντεργατική κυβέρνηση Μητσοτάκη αρνείται να προχωρήσει σε μια σημαντική αύξηση του κατώτατου μισθού καθώς και στη δημιουργία μηχανισμού τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των μισθών. Αντίθετα, καταργεί εργασιακές κατακτήσεις και δικαιώματα, το 8ωρο και τις συλλογικές συμβάσεις, περιστέλλει συνδικαλιστικές ελευθερίες και προωθεί συστηματικά την απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων. Όπως δείχνει έκδηλα και το παράδειγμα της «Μαλαματίνας», βάζει πλάτη στην εργοδοτική αυθαιρεσία, τη στιγμή που η ανεργία αυξάνεται, όπως και το ποσοστό επισφαλών εργαζομένων. Η μαζική ανεργία εξακολουθεί να αποτελεί μείζον κοινωνικό πρόβλημα, με τη χώρα μας στη χειρότερη θέση στην ΕΕ ως προς την γυναικεία, νεανική και μακροχρόνια ανεργία και το φαινόμενο του brain drain να συνεχίζεται αμείωτο.
Αλλά και η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι οποίοι για ψηφοθηρικούς λόγους είχαν γίνει «σημαία» της ΝΔ, για την κατάκτηση της εξουσίας, δεν μένουν ανεπηρέαστοι από την κρίση. Η ακρίβεια και ο πληθωρισμός σε συνδυασμό με την απουσία σοβαρών πολιτικών παρεμβάσεων από την κυβέρνηση την περίοδο της πανδημίας, διαλύουν το εισόδημά τους, οδηγώντας τους στη δημιουργία νέων χρεών, και ναρκοθετούν περαιτέρω τις προοπτικές τους. Την ίδια στιγμή, ο σχεδιασμός του Ταμείου Ανάκαμψης δεν συμπεριλαμβάνει καθόλου τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις καταδεικνύοντας ακόμη περισσότερο τις νεοφιλελεύθερες εμμονές και την παντελή αδιαφορία της κυβέρνησης απέναντι στην μικρομεσαία επιχειρηματικότητα και την κοινωνική πλειοψηφία. Είναι ενδεικτικό ότι, τα πρώτα 500 εκατομμύρια από τα δάνεια του Ταμείου Ανάκαμψης καταλήγουν σε μόλις 13 μεγάλες επιχειρήσεις, και η πλειοψηφία των ελληνικών επιχειρήσεων αποκλείεται και από αυτό το χρηματοδοτικό εργαλείο.
Τα κόκκινα δάνεια, που έχουν αυξηθεί κατά τη διακυβέρνηση της ΝΔ, αποτελούν θηλειά στο λαιμό των νοικοκυριών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, που ταυτόχρονα πιέζονται και από την αύξηση των χρεών στο Δημόσιο. Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ έχει προτείνει επανειλημμένως να υπάρξει ρύθμιση 120 δόσεων, με κούρεμα της βασικής οφειλής.
Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ εν μέσω μνημονίων και σκληρών διαπραγματεύσεων προστάτεψε την πρώτη κατοικία και την επαγγελματική στέγη. Με τον πτωχευτικό νόμο που ψήφισε η ΝΔ καταργήθηκε αυτή η προστασία με αποτέλεσμα αυτήν την στιγμή να υλοποιούνται σωρηδόν πλειστηριασμοί, συμπεριλαμβανομένης πρώτης κατοικίας.
Η κυβέρνηση νομοθέτησε έναν εξωδικαστικό μηχανισμό που δεν έχει καμία δεσμευτικότητα για τις τράπεζες και τα funds, 55.000 πολίτες έχουν ζητήσει ρύθμιση, ενώ από αυτούς μόλις 1.498 έχουν καταφέρει να πάρουν μια ολοκληρωμένη ρύθμιση. Τα funds αυτήν τη στιγμή ελέγχουν με εμπράγματες εξασφαλίσεις, περίπου 700.000 ακίνητα της χώρας, αξίας άνω των 40 δισεκατομμυρίων ευρώ. Πρόκειται για μία τεράστια μεταβίβαση πλούτου στο εξωτερικό. Είναι μία ληστρική πολιτική απέναντι σε πολίτες οι οποίοι δεν είναι “στρατηγικοί κακοπληρωτές”, βρέθηκαν σε οικονομική δυσκολία λόγω αντικειμενικών γεγονότων.
Προειδοποιούμε την κυβέρνηση Μητσοτάκη ότι δεν θα επιτρέψουμε να παρακάμψει την απόφαση του Αρείου Πάγου που απαγορεύει τους πλειστηριασμούς από τις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων (servicers), και θα είναι υπόλογη εάν εγγραφούν οι εγγυήσεις του Ηρακλή ύψους 19 δισ στο δημόσιο χρέος.
7. Στην εξωτερική πολιτική, από πυλώνας σταθερότητας και ασφάλειας, στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων, η Κυβέρνηση επιδιώκει να μετατρέψει την Ελλάδα σε «προκεχωρημένο φυλάκιο» της Δύσης, στη βάση της λογικής του «πιστού και δεδομένου σύμμαχου» του κ Μητσοτάκη. Η Κυβέρνηση προσφέρει τα πάντα, συναινεί στα πάντα και εκθέτει τη χώρα σε νέους κινδύνους. Χωρίς να θέτει όρους και να εξασφαλίζει εγγυήσεις ασφαλείας απέναντι στην Τουρκία, αρκούμενη στην περιστασιακή απόσπαση δηλώσεων από τους εταίρους μας
Στα ελληνοτουρκικά, απέναντι στην κλιμάκωση των επιθετικών δηλώσεων και πρωτοβουλιών του Τούρκου Προέδρου, όπως οι πρόσφατες νέες παράνομες συμφωνίες με τη Λιβύη, η κυβέρνηση της ΝΔ στερείται οποιασδήποτε συγκροτημένης εθνικής στρατηγικής. Το 2021, που η Τουρκία βρισκόταν υπό πίεση σε συνέχεια της εκλογής Μπάιντεν, έχασε μια μεγάλη ευκαιρία να θέσει τον ελληνοτουρκικό διάλογο σε ένα νέο ευρωτουρκικό πλαίσιο. Συναίνεσε, τον Μάιο 2021 στην έναρξη των διαπραγματεύσεων για την αναθεώρηση της Τελωνειακής Ένωσης ΕΕ-Τουρκίας, χωρίς να τις συνδέσει με την προοπτική της προσφυγής στη Χάγη για υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ όπως είχε προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Αντί να επιδιώξει ενεργά την διαμόρφωση ενός συγκροτημένου πλαισίου διαλόγου, με σαφείς κόκκινες γραμμές, ο κ Μητσοτάκης ανήγαγε την απαραίτητη αμυντική θωράκιση της Ελλάδας σε διπλωματική στρατηγική.
Σήμερα, αρνείται να διεκδικήσει έναν νέο πακέτο κυρώσεων – στο πλαίσιο της απόφασης που υιοθετήθηκε τον Ιούνιο του 2019, επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – που θα ενεργοποιηθεί εάν η Τουρκία παραβιάσει την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας. Αρνείται να λάβει αποφάσεις για την επέκταση των χωρικών υδάτων της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο, στο πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για τη Χάγη και την ανάσχεση της τουρκικής επιθετικότητας.
Στην περίπτωση του πολέμου της Ουκρανίας, η χώρα μας θα έπρεπε να πρωτοστατεί σε κάθε διπλωματική κίνηση, σε κάθε προσπάθεια που αποσκοπεί στον τερματισμό του πολέμου και στην απόσυρση των ρωσικών στρατευμάτων. Αντίθετα, και εδώ, η κυβέρνηση Μητσοτάκη, εμπλέκει ενεργά τη χώρα, καθιστώντας την μια από τις πρώτες ευρωπαϊκές χώρες στην αποστολή βαρύ οπλισμού στην Ουκρανία και παραχωρώντας επ’ αόριστον ελληνικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις χωρίς κανένα αντάλλαγμα ή εγγύηση ασφαλείας.
Είναι αναγκαία και επείγουσα μια ριζική στροφή στην εξωτερική πολιτική της χώρας, η οποία οφείλει να έχει ως πρώτη προτεραιότητα τον τερματισμό των τουρκικών προκλήσεων και την πίεση- από τις ΗΠΑ και την ΕΕ- στην τουρκική κυβέρνηση να επιστρέψει στο τραπέζι του διαλόγου και της διπλωματίας, με βάση το διεθνές δίκαιο και τη διεθνή νομιμότητα. Χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ μια επιστροφή στην πολυδιάστατη, ενεργητική και φιλειρηνική εξωτερική πολιτική, όπως αυτή που ακολούθησε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Η ανείπωτη τραγωδία στα Κύθηρα και τη Λέσβο υπογραμμίζει με τον πιο δραματικό τρόπο την ανάγκη μιας βαθιάς αλλαγής. Η χώρα μας θα πρέπει να πάψει να παίζει τον ρόλο της αποθήκης ψυχών, και του προκεχωρημένου φυλακίου μιας Ευρώπης-φρούριο, μια πολιτική που μας βρίσκει κατηγορηματικά απέναντι, όπως φυσικά και η πρακτική των push backs. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει καταδικαστεί για αυτές τις πρακτικές από το Ευρωπαίκό Κοινοβούλιο, ενώ πρόσφατα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταδίκασε την Ελλάδα για τις εγκληματικές ευθύνες των ελληνικών αρχών για την τραγωδία στο Φαρμακονήσι επί κυβέρνησης Σαμαρά, επιδικάζοντας πρόστιμο εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ ως αποζημίωση στους συγγενείς των θυμάτων. Η Τουρκία οφείλει να υλοποιεί τις δεσμεύσεις της, απέναντι στην Ε.Ε., και να πάψει να εργαλειοποιεί το προσφυγικό/μεταναστευτικό. Αλλά και η Ε.Ε, θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της, και να επανασχεδιάσει δραστικά την πολιτική της, αντιμετωπίζοντας το προσφυγικό/μεταναστευτικό ως πανευρωπαϊκό και ευρωτουρκικό ζήτημα, με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο. Είναι απαραίτητο ένα νέο, δίκαιο Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου, μια ευρωτουρκική συμφωνία που να περιλαμβάνει νόμιμες και ασφαλείς διοδούς προς την ΕΕ, με ένα ισχυρό πρόγραμμα επανεγκαταστάσεων που να διέπεται από την αρχή της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών της, καθώς και έναν ευρωπαϊκό μηχανισμό επιστροφών για όσους δεν δικαιούνται άσυλο .
8. Το σκάνδαλο των παράνομων παρακολουθήσεων, τουλάχιστον ενός πολιτικού αρχηγού, του Ν. Ανδρουλάκη, ενός πρώην υπουργού και βουλευτή, του Χρ. Σπίρτζη, κι ενός δημοσιογράφου, του Θ. Κουκάκη, αποτελεί μια πρωτοφανή απόπειρα αντιδημοκρατικής εκτροπής. Η αποκάλυψη ενός σκοτεινού μηχανισμού παρακολούθησης πολιτικών και δημοσιογράφων, η διεύθυνση του οποίου βρίσκεται στο Μέγαρο Μαξίμου, με σκοπό τον έλεγχο της πολιτικής ζωής, αποτελεί μια βόμβα στα θεμέλια των δημοκρατικών θεσμών και του ίδιου του πολιτεύματος.
Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρώπης, θα είχε οδηγήσει στην άμεση πτώση της κυβέρνησης. Αντίθετα, στην Ελλάδα του κ. Μητσοτάκη, αντί για την αποκάλυψη του σκανδάλου, ο ελληνικός λαός παρακολουθεί να εκτυλίσσεται ένα δεύτερο σκάνδαλο μέσα στο σκάνδαλο, αυτό της προσπάθειας συγκάλυψης.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, μη ορρωδώντας προ ουδενός, διέδωσε συστηματικά ψεύδη, προσπάθησε να αποσιωπήσει το σκάνδαλο και με τη βοήθεια των φιλικών τους μέσων, κατασκεύασαν άθλιες και αστείες θεωρίες συνωμοσίας, εμπλέκοντας ακόμα και ξένες μυστικές υπηρεσίες. Έφτασαν στο σημείο να κατηγορήσουν ακόμα και μεγάλα διεθνή μέσα και δημοσιογράφους, επειδή έκαναν τη δουλειά τους . Η κυβέρνηση, απομονωμένη από όλα τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου, με μόνο σύμμαχο τα φιλικά της ΜΜΕ, όταν όλα αυτά έπεσαν στο κενό, και οι αποκαλύψεις συνεχίζονταν, τορπίλισε την Εξεταστική της Βουλής, με μεθοδεύσεις, fast track διαδικασίες, αποκλεισμό όλων των ουσιωδών μαρτύρων, που πρότειναν τα κόμματα της αντιπολίτευσης, προβάλλοντας την δικαιολογία του δήθεν απορρήτου, για να κρυφτεί πίσω του. Δεν θα τα καταφέρουν. Οι πολίτες έχουν πλέον αντιληφθεί ότι κύριος υπεύθυνος για την πρωτοφανή εκτροπή του ελληνικού Watergate είναι ο ίδιος ο Κ. Μητσοτάκης και το καθεστώς που έχει ιδρύσει. Η συστηματική και εξόφθαλμη μέχρι γελοίου προσπάθεια απόσυρσης του θέματος από την επικαιρότητα αποδεικνύει ακριβώς ότι και στα κυβερνητικά επιτελεία αντιλαμβάνονται ότι το θέμα θεωρείται μείζον και παράγει φθορά και πολιτική απομόνωση για την κυβέρνηση. Η προσπάθεια εξαφάνισης του θέματος άλλωστε είναι θεμελιακό κομμάτι της στρατηγικής ανασύστασης του αντισυριζα μετώπου.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει δεσμευθεί από την πρώτη στιγμή, ότι θα αγωνιστεί με κάθε πρόσφορο νόμιμο και κοινοβουλευτικό μέσο για να χυθεί άπλετο φως σε αυτή τη σκοτεινή υπόθεση, για την οποία έχει επιληφθεί το Ευρωκοινοβούλιο και με την οποία ασχολούνται πλέον και οι αρμόδιοι θεσμοί της Ε.Ε. Δεσμευόμαστε ξανά, ότι η επόμενη βουλή, η οποία θα διαθέτει προοδευτική πλειοψηφία, θα συστήσει προανακριτική επιτροπή. Γιατί, ό,τι κι αν λένε τα φιλικά μέσα της ΝΔ περί «τέλους της υπόθεσης των υποκλοπών», η εύρεση των ενόχων, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται, αποτελεί ζήτημα Δημοκρατίας και Δικαιοσύνης.
Σε αυτήν την ακραία αντιδημοκρατική πρόκληση, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ενθαρρύνει την κοινωνική και πολιτική συμπαράταξη για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας και του Κράτους Δικαίου. Με τρόπο συγκροτημένο και συγκεκριμένο, άμεσα θα αναληφθούν πρωτοβουλίες για την ενεργοποίηση του λαϊκού παράγοντα και του κόμματος απέναντι στην αντιδημοκρατική-αυταρχική στροφή της κυβέρνησης.
9. Στον χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, η ως τώρα λειτουργία της πανεπιστημιακής αστυνομίας, η οποία βρίσκει ενάντια σύσσωμη την ακαδημαϊκή κοινότητα, φανερώνει ότι η ίδρυσή της δεν αποσκοπούσε στην προστασία των πανεπιστημιακών χώρων, αλλά στο επικοινωνιακό παιχνίδι της κυβέρνησης να απαξιώσει τα δημόσια πανεπιστήμια και να ενεργοποιήσει συντηρητικά αντανακλαστικά στην κοινωνία, επενδύοντας σε μια ατζέντα βίας και καταστολής. Όπως φαίνεται και από την αλλαγή του επιχειρησιακού σχεδίου σχετικά με τις ΟΠΠΙ, οι οποίες πλέουν περιπολούν «πέριξ» ή «έξω» από τα πανεπιστήμια, το σχέδιό της απέτυχε. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει ήδη δεσμευθεί ότι θα καταργήσει την Πανεπιστημιακή Αστυνομία, και ότι τα 30 εκατομμύρια που σκόρπισε η κυβέρνηση Μητσοτάκη για την ίδρυσή της θα διατεθούν για την κάλυψη των πραγματικών αναγκών της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, σε εξοπλισμό, εργαστήρια, προσλήψεις καθηγητών και διοικητικού προσωπικού.
10. Στο πεδίο της υγειονομικής κρίσης, τα στοιχεία της μελέτης Λύτρα επιβεβαιώνουν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τις εγκληματικές ευθύνες της κυβέρνησης στην αντιμετώπιση της πανδημίας. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, δέσμια των νεοφιλελεύθερων ιδεοληψιών της, αλλά και του σχεδίου της να απαξιωθεί το ΕΣΥ και να ιδιωτικοποιηθεί η Υγεία, έκανε την πολιτική επιλογή να μη στηρίξει τη δημόσια περίθαλψη, επέλεξε να μην ενδυναμώσει δημόσιες δομές με υλικοτεχνική υποδομή και προσωπικό, δεν επιμέρισε το βάρος της φροντίδας για τους ασθενείς με covid και στις ιδιωτικές κλινικές. Όλα τα παραπάνω, είχαν τραγικές συνέπειες για χιλιάδες συμπολίτες μας, διασωληνωμένους εκτός ΜΕΘ. Η «μαύρη» πρωτιά στην Ευρώπη στην υπερβάλλουσα θνησιμότητα διαψεύδει με τον πιο τραγικό τρόπο τους πανηγυρισμούς Μητσοτάκη.
11. Μπροστά σε αυτή τη δραματική κατάσταση για τη χώρα και την κοινωνία, με τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών, να υποφέρει από την ακρίβεια, την ανεργία, την καταπάτηση των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων, τη στεγαστική κρίση, τη βίαιη και υπέρ των μεγάλων συμφερόντων “αξιοποίηση” των δημόσιων χώρων (όπως στο Λόφο Στρέφη και στην επιμονή για χωροθέτηση του σταθμού μετρό στην πλατεία Εξαρχείων με κρεσέντο αστυνομοκρατίας), μόνη λύση είναι η προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία. Μπροστά στα αδιέξοδα που δημιουργεί το εκρηκτικό μείγμα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών επιλογών της κυβέρνησης και η διεθνής συγκυρία, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ να προτάξει μια ρεαλιστική ελπίδα.
Οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με το δικαιότερο εκλογικό σύστημα, αυτό της απλής αναλογικής, που αντικατοπτρίζει πιστά τη βούληση των πολιτών. Η χώρα χρειάζεται μια νέα προοδευτική κυβέρνηση, από την πρώτη κάλπη, με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ πρώτο κόμμα. Με ενεργοποίηση των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που θα τη στηρίξουν από τώρα. Με οργανωμένο διάλογο για τις προγραμματικές δεσμεύσεις και στην κοινωνία και μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων. Για να δοθούν κοινωνικά δίκαιες λύσεις στην πολύπλευρη κρίση που αντιμετωπίζει η χώρα, από την ενεργειακή και οικονομική, μέχρι την κρίση των θεσμών, για τις οποίες υπεύθυνη είναι η κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη.
Η επιμονή και υπομονή που έχουμε επιδείξει εδώ και δύο τουλάχιστον χρόνια, με τις συλλογικές μας αποφάσεις, γύρω από την ανάγκη προοδευτικής συνεργασίας έχει ξεκάθαρα συμβάλλει στο να διευρυνθεί το κομμάτι του εκλογικού σώματος που αντιλαμβάνεται ως ρεαλιστική αυτή την προοπτική.
Μια προοδευτική κυβέρνηση που θα μειώσει τις κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες, θα υλοποιήσει ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης, θα έχει ως πυξίδα την κοινωνική συνοχή, την κοινωνική δικαιοσύνη, θα φέρει την ελπίδα στην καθημαγμένη ελληνική κοινωνία, και ιδιαίτερα στους νέους και τις νέες, που ζουν στην επισφάλεια και την έλλειψη προοπτικής.
Οι προοδευτικές δυνάμεις του τόπου, οφείλουν να πάρουν θέση για το αν μια κυβέρνηση νεοφιλελεύθερων εμμονών και αντιθεσμικών εκτροπών, με τη ΝΔ και τον Κ. Μητσοτάκη μπορεί να απαντήσει στις ανάγκες της μεγάλης πλειοψηφίας της κοινωνίας, και να αντιμετωπίσει με δικαιοσύνη και θεσμική υπευθυνότητα τα μεγάλα προβλήματα της κοινωνίας και του τόπου.
12. Ο Α. Τσίπρας παρουσίασε στη ΔΕΘ ένα συγκεκριμένο, συνολικό, πλήρως κοστολογημένο κυβερνητικό πρόγραμμα, με ριζοσπαστικές και ρεαλιστικές προτάσεις. Ένα πρόγραμμα που δίνει απαντήσεις στα άμεσα και επείγοντα προβλήματα του ελληνικού λαού, και περιγράφει τις αναγκαίες τομές για ένα άλλο, κοινωνικά δίκαιο και οικολογικά βιώσιμο μοντέλο ανάπτυξης, για την ενίσχυση και επέκταση των εργασιακών δικαιωμάτων, για την ενίσχυση των δημόσιων αγαθών και του κοινωνικού κράτους, της δημόσιας, δωρεάν Υγείας, Παιδείας, Πρόνοιας, για τη μεταρρύθμιση των θεσμών, για την καταπολέμηση κάθε μορφής διάκρισης, για τη διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.
Γιατί η ενεργειακή κρίση μπορεί να αντιμετωπιστεί με κοινωνικά δίκαιο τρόπο, με την επανακρατικοποίηση της ΔΕΗ, την φορολόγηση των υπερκερδών, τη δραστική μείωση των λογαριασμών ενέργειας και τη μείωση φόρων στα καύσιμα και τα τρόφιμα.
Γιατί απέναντι στην κρίση ακρίβειας, είναι αναγκαία η ενίσχυση του εισοδήματος για μισθωτούς, μικρομεσαίους επιχειρηματίες, αγρότες, ελεύθερους επαγγελματίες, συνταξιούχους.
Γιατί το κοινωνικό κράτος θα πρέπει να στηριχθεί, τα δημόσια αγαθά της Υγείας και της Παιδείας πρέπει να είναι προσβάσιμα σε όλους και όλες.
Γιατί δεν υπάρχει κοινωνικά δίκαιη ανάπτυξη και παραγωγική ανασυγκρότηση χωρίς εργασιακά δικαιώματα.
Γιατί ο τόπος έχει ανάγκη από ένα ισχυρό δημοκρατικό κράτος, ισχυρούς θεσμούς και πλουραλιστικά ΜΜΕ.
Γιατί οι μητέρες και τα παιδιά πρέπει να στηριχθούν, η χώρα να αποκτήσει επιτέλους στεγαστική πολιτική για όλους και όλες, αλλά ιδιαίτερα για τη νέα γενιά.
Γιατί πρέπει επιτέλους να αλλάξει η διαδικασία πολιτογράφησης.
Το σύνθημα δικαιοσύνη παντού ανταποκρίνεται στην κοινωνική αναγκαιότητα και πρέπει να συνδεθεί με τη σύνοψη και την εξειδίκευση των προγραμματικών στόχων που προσδιορίσαμε στη ΔΕΘ. Το επόμενο διάστημα να αναδείξουμε τις προγραμματικές αιχμές που εκτιμούμε ότι έχουν αντίκρισμα, πυροδοτούν τη δημόσια συζήτηση και κάνουν ευκρινείς τις προγραμματικές διαφορές μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ και ΝΔ.
Προγραμματισμός του Κόμματος
13. Η περίοδος που διανύουμε επιφορτίζει τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με αυξημένες ευθύνες. Οι εκλογές της 15ης Μάϊου και η τεράστια αύξηση των μελών μας ήταν το πρώτο, μεγάλο βήμα για την νέα πορεία του κόμματος. Ο επόμενος στόχος θα πρέπει να είναι η ενεργοποίηση και αξιοποίηση όλων των μελών από τις οργανώσεις.
Θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στη νέα γενιά, η οποία έχει να αντιμετωπίσει, πέρα από τις συνέπειες της πολλαπλής κρίσης, και τις συνέπειες της ιδεολογικής ηγεμονίας του ατομικισμού, της απαξίωσης της κομματικής ένταξης, και της υποχώρησης της συμμετοχής στα κοινά, κάτι που αντικατοπτρίζεται και στο πανευρωπαϊκό φαινόμενο της όλο και πιο αυξημένης αποχής των νέων από τις εκλογές.
Η μάχη των βουλευτικών εκλογών, όποτε και αν γίνουν, προϋποθέτει ένα κόμμα ισχυρό, εξωστρεφές, οργανωμένο, που να παρεμβαίνει σε κάθε πτυχή της κοινωνίας, από τους εργασιακούς χώρους μέχρι τα κινήματα, και από τις γειτονιές μέχρι την αυτοδιοίκηση.
Ιδιαίτερα κρίσιμη την επόμενη περίοδο είναι η ενεργοποίηση του λαϊκού παράγοντα. Τα μεγάλα μέτωπα της ακρίβειας, των εργασιακών δικαιωμάτων, της υπεράσπισης της δημοκρατίας οφείλουν να συνδεθούν με κινητοποιήσεις που μπορούν να συσπειρώσουν έναν ευρύτερο κόσμο του προοδευτικού χώρου. Οι ακτιβιστικές δράσεις σε τοπικό επίπεδο, η επιτυχία της απεργίας της 9ης Νοέμβρη, καθώς και η ανάληψη πρωτοβουλιών και δράσεων αλληλεγγύης αποτελούν προτεραιότητες για το επόμενο διάστημα.
Στο πλαίσιο αυτό τίθεται ένας κεντρικός στόχος και τρία μεγάλα ορόσημα. Ο κεντρικός στόχος είναι η διάχυση του μηνύματος μας για δικαιοσύνη παντού, με ανάλυση των εξαγγελιών του κόμματος για την κυβερνητική μας πολιτική όπως αναπτύχθηκε στη ΔΕΘ. Την ίδια στιγμή και παράλληλα, τα ορόσημα είναι τα εξής. Η απεργιακή κινητοποίηση της 9/11, το τριήμερο εκδηλώσεων για την επέτειο του Πολυτεχνείου και η συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά την ψήφιση του προϋπολογισμού στα μέσα του Δεκέμβρη. Στόχος είναι η δυναμική μας παρουσία και η κινητοποίηση τόσο των μελών μας όσο και ευρύτερων κοινωνικών δυνάμεων.
Επομένως ήδη από σήμερα και το επόμενο διάστημα, προγραμματίζονται ή έχουν ήδη προγραμματιστεί μια σειρά από εξωστρεφείς δράσεις και ανοιχτές εκδηλώσεις με αντικείμενο το κυβερνητικό πρόγραμμα, καθώς και εξορμήσεις για μοίρασμα ενημερωτικού υλικού σε κάθε κοινωνικό χώρο. Ταυτόχρονα, θα ενταθεί η καμπάνια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με την προώθηση του ηλεκτρονικού υλικού του κόμματος.
Οι Ο.Μ. και οι Ν.Ε. θα προγραμματίσουν γενικές συνελεύσεις και συνεδριάσεις με θέμα τις 6 εθνικές προτεραιότητες, που παρουσιάστηκαν από τον Αλέξη Τσίπρα στη ΔΕΘ, την πολιτική ανάλυση των βασικών αξόνων και τον προγραμματισμό των δράσεων των ΟΜ, οι οποίες πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί εντός Οκτωβρίου.
Θα προγραμματιστεί διήμερο δράσης για την ακρίβεια κατά τη διάρκεια του οποίου οι οργανώσεις μας σε πανελλαδικό επίπεδο συντεταγμένα και με την συνδρομή στελεχών του κόμματος (Μέλη ΚΕ και Βουλευτές) θα κάνουν παρεμβάσεις-εξορμήσεις σε εργασιακούς χώρους, σε εμπορικά καταστήματα και σούπερ μάρκετ, σε χώρους νεολαίας. Ταυτόχρονα θα καλούμε για συμμετοχή στη Γενική απεργία της 9/11.
Από το μεσημέρι της 27/10 μέχρι και το απόγευμα της 28/10 και με την ευκαιρία του τριημέρου της 28ης Οκτωβρίου θα γίνουν παρεμβάσεις με μοίρασμα υλικού και κάλεσμα στην Γενική Απεργία, στα διόδια εξόδου της Αττικής (Ελευσίνα και Αφίδνες), στα διόδια της γέφυρας Ρίου Αντιρρίου, στα λιμάνια της Αττικής καθώς και στους σταθμούς υπεραστικών λεωφορείων.
Από τα τέλη Οκτωβρίου μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου, θα διοργανωθούν ημερίδες με την συμμετοχή στελεχών του κόμματος και φορέων της οικονομικής, συνδικαλιστικής και κινηματικής ζωής κάθε περιοχής, στις οποίες θα αναλύονται οι προγραμματικές δεσμεύσεις μας και θα εκκινεί διαβούλευση με τα στελέχη της τοπικής κοινωνίας. Στόχος είναι να καταδειχθεί η διασύνδεση των θέσεων μας με τα κατά τόπους προβλήματα που αντιμετωπίζει κάθε Νομαρχιακή Ενότητα.
Ταυτόχρονα, και σύμφωνα με τις προβλέψεις του νέου καταστατικού του κόμματος, όπως ψηφίστηκε από το τελευταίο συνέδριο, προχωράμε στην ανασυγκρότηση των Τμημάτων της Κ.Ε, με τον ορισμό νέων συντονιστών-τριών καθώς και αναπληρωτών-τριών. Η ΠΓ θα ορίσει τη σύνθεση των Γραμματειών τους. Τα Τμήματα λειτουργούν ως βοηθητικές επιτροπές της ΚΕ για την επεξεργασία των θέσεων του κόμματος ανά θεματική και η λειτουργία τους πρέπει να είναι ανοιχτή σε όλα τα μέλη και τους φίλους του Κόμματος. Η αναβαθμισμένη λειτουργία τους θα συμβάλλει αποφασιστικά στην εμβάθυνση και την εξειδίκευση των θέσεων του Κόμματος.
Παρέμβαση στο συνδικαλιστικό κίνημα
14.Στο πλαίσιο υλοποίησης της στρατηγικής της διεύρυνσης, της ανασυγκρότησης και του ποιοτικού μετασχηματισμού του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ και της αντιστοίχισης της πολιτικής επιρροής του στην κοινωνία και στα μαζικά κινήματα, θέσαμε ως μία από τις βασικές προτεραιότητες την ενίσχυση της παρουσίας και συλλογικής δράσης στους χώρους δουλειάς, στο εργατικό κίνημα και στη συνδικαλιστική εκπροσώπηση.
Στα τρία χρόνια διακυβέρνησης της ΝΔ αγωνιστήκαμε αποφασιστικά, συλλογικά και συντεταγμένα στη Βουλή, στους χώρους δουλειάς και στην κοινωνία ενάντια στις αντεργατικές ρυθμίσεις που επέβαλε η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Βγήκαμε δυναμικά μπροστά στην κορυφαία μάχη ενάντια στον αντεργατικό νόμο Χατζηδάκη, επανασυνδεθήκαμε με το εργατικό κίνημα και σταθήκαμε δίπλα στους εργαζόμενους και στις κινητοποιήσεις τους, με χαρακτηριστικά παραδείγματα την COSCO στο λιμάνι του Πειραιά, τα Λιπάσματα Καβάλας, τα Πετρέλαια Καβάλας, τη ΛΑΡΚΟ, τις τράπεζες, τους διανομείς/ντελίβερι, τη Μαλαματίνα, τα ΕΛΠΕ, ενάντια στις μαζικές απολύσεις και στην καταστολή των απεργιακών κινητοποιήσεων, όπου παραβιάζονται τα δικαιώματα τους, οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας και οι συνθήκες υγείας και ασφάλειας. Στηρίξαμε τον αγώνα των εργαζομένων της ΔΕΗ ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της, καθώς και τον αγώνα των εργαζομένων της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ για την κατοχύρωση του δημόσιου χαρακτήρα τους και του νερού ως δημόσιου αγαθού, που δικαιώθηκε από τις σχετικές αποφάσεις του ΣΤΕ, και αντιταχθήκαμε στην κατάλυση των εργασιακών σχέσεων στις ΔΕΚΟ. Στον δημόσιο τομέα στηρίξαμε τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων ενάντια στην ιδιωτικοποίηση και την εργολαβοποίηση της δημόσιας διοίκησης, που συστηματικά προωθεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη, στην υπονόμευση του ΕΣΥ και της δημόσιας εκπαίδευσης, στην απαξίωση και την πελατειακή άλωση του ΕΦΚΑ και του ΟΑΕΔ.
Στο Συνέδριο μας αναδείξαμε τις προγραμματικές δεσμεύσεις μας για την εργασία και τους εργαζόμενους, τις οποίες εξειδίκευσε ο Πρόεδρος στην ομιλία του στην ΔΕΘ. Επιβεβαιώσαμε ως βασική μας προτεραιότητα την ανάπτυξη οργανικής σχέσης με την κοινωνία και τα κινήματα, και ιδιαίτερα με τον κόσμο της εργασίας, και την αντιστοίχιση της πολιτικής και κοινωνικής επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ με τις οργανωμένες δυνάμεις μας και τις θεσμικές εκπροσωπήσεις στους χώρους εργασίας και το εργατικό κίνημα. Στην Πολιτική Απόφαση και το Καταστατικό του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, όπως ψηφίστηκαν στο Συνέδριο, γίνεται ειδική αναφορά στη σημασία της σχέσης διαλόγου με τα κοινωνικά κινήματα και τον σεβασμό της αυτονομίας τους. Ειδικότερα στο Καταστατικό αναφέρεται ότι «Όλα τα όργανα και οι οργανώσεις του κόμματος εργάζονται για την ανάπτυξη και τη μαζικοποίηση των κινημάτων και ενθαρρύνουν τη συμμετοχή των μελών του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ σε αυτά. Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ εργάζεται ιδιαίτερα για την αναζωογόνηση, τη μαζικοποίηση και τη ριζοσπαστικοποίηση του συνδικαλιστικού κινήματος.»
Σε αυτό το πλαίσιο, προχωράμε στη θεσμική συγκρότηση του Τομέα Συνδικαλιστικού του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ με τη συμμετοχή των συνδικαλιστικών δυνάμεων μας στον Ιδιωτικό και στον Δημόσιο τομέα, με στόχο την στρατηγική επεξεργασία, τον συντονισμό, την ενίσχυση της παρουσίας και της συλλογικής συντεταγμένης δράσης στους χώρους εργασίας, την ανάδειξη των προγραμματικών μας θέσεων για την εργασία και τους εργαζόμενους, την ενοποίηση των συνδικαλιστικών δυνάμεων μας και την συγκρότηση μίας ενιαίας συνδικαλιστικής παράταξης, και την ενίσχυση της εκπροσώπησης στα συνδικαλιστικά όργανα, ενόψει και των επικείμενων συνεδρίων της ΑΔΕΔΥ και της ΓΣΕΕ.
Επιδιώκουμε την ενεργοποίηση και τη συμμετοχή των μελών του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, με έμφαση στα νέα μέλη του κόμματος και της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, στα πρωτοβάθμια σωματεία και στις εκλογικές συνδικαλιστικές διαδικασίες. Οι πρωτοβουλίες αυτές θα ενισχύσουν, θα ανανεώσουν και θα συμβάλουν στη δυναμική του συνδικαλιστικού κινήματος συνολικά σε μία περίοδο που οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα, επισφάλειας και φτωχοποίησης.
Σε αυτήν την κατεύθυνση, συμμετείχαμε με ισχυρή παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ στο συλλαλητήριο της ΔΕΘ, που έλαβε χαρακτήρα μαζικής αντικυβερνητικής διαδήλωσης ενάντια στις πολιτικές που τροφοδοτούν την ενεργειακή κρίση και την ακρίβεια, συρρικνώνουν δραματικά το εισόδημα και την αγοραστική δύναμη των εργαζομένων και υπονομεύουν συστηματικά τις εργασιακές σχέσεις και τα δικαιώματα τους. Στο περιθώριο των κινητοποιήσεων οργανώθηκε με επιτυχία κοινή εκδήλωση των συνδικαλιστικών μας δυνάμεων για την κατάλυση των ΣΣΕ, τον αυταρχισμό και τις διώξεις στους χώρους δουλειάς και εκφράστηκε η συμπαράσταση μας στον αγώνα των απεργών εργαζομένων και απολυμένων της Μαλαματίνα.
Στην 24ωρη γενική απεργία στις 9 Νοέμβρη συμμετέχουμε μαζικά με τις οργανωμένες δυνάμεις μας στους χώρους δουλειάς και στη νεολαία, κινητοποιούμε τις οργανώσεις μας και τα μέλη μας και απευθύνουμε κάλεσμα λαϊκής συμμετοχής, ώστε να καταδικαστεί η αντικοινωνική και αδιέξοδη κυβερνητική πολιτική εις βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας και να εκφραστεί ισχυρό το δημοκρατικό και κοινωνικό αίτημα της πολιτικής και κοινωνικής αλλαγής!

Πολιτική στρατηγική και εκλογική τακτική στις αυτοδιοικητικές εκλογές
Εισαγωγή
Η ριζική αναδιάταξη του κράτους, για την εδραίωση μιας πραγματικής και βαθιάς δημοκρατίας στη χώρα μας, πρέπει να γίνει στην κατεύθυνση της παραγωγής αριστερών, προοδευτικών πολιτικών, του δημοκρατικού προγραμματισμού, της αποκέντρωσης και της ενεργοποίησης των πολιτών τόσο στην διαμόρφωση αυτών των πολιτικών όσο και στην υλοποίηση τους. Η πάγια τακτική των συντηρητικών δυνάμεων, που ώθησε μεγάλο αριθμό συμπολιτών μας στην ιδιώτευση και στην αποστροφή τους στην πολιτική, μπορεί και πρέπει να αντιμετωπισθεί με την θεσμική συμμετοχή τους, στα δύο αυτοδιοικητικά επίπεδα, που πρέπει να ενισχυθούν αναλόγως. Η βασική σύγκρουση μας, με τις δυνάμεις που συγκροτούν διαχρονικά το υπερσυγκεντρωτικό γραφειοκρατικό πελατειακό κράτος έχουν στόχο την κινητοποίηση κάθε πολίτη, την ενημέρωση του, την θεσμοθέτηση της άμεσης συμμετοχής του, με στόχο την ανατροπή της γενικευμένης εκμετάλλευσης των δημοσίων και κοινωνικών πόρων, υπέρ της οικονομικής ολιγαρχίας και την υλοποίηση πολιτικών που εξυπηρετούν την κοινωνία και τις υγιείς παραγωγικές δυνάμεις. Ο ρόλος της αυτοδιοίκησης είναι κρίσιμος και σημαντικός στη μάχη της συνολικής αναδιάταξης του κράτους και της ενεργοποίησης κάθε πολίτη.
Δεσμευτικές δράσεις για την υλοποίηση αυτής της πολιτικής κατεύθυνσης είναι:
• Ο Επανασχεδιασμός του κράτους και η δημιουργία ενός κράτους δικαίου και ισονομίας προυποθέτει την ουσιαστική αποκέντρωση με βάση την πολυεπίπεδη διακυβέρνηση, με αντίστοιχη αλλαγή της συγκρότησης και του ρόλου της Τ.Α.
• Η Aποκέντρωση των κεντρικών κρατικών δομών και αρμοδιοτήτων και ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών, του σχεδιασμού και του προγραμματισμού. Ανασυγκρότηση και νέος ρόλος στην Αυτοδιοίκηση Α και Β βαθμού με πραγματική αποκέντρωση πόρων και αρμοδιοτήτων. Στη χώρα μας το κεντρικό κράτος, ως βασικός ιμάντας αναπαρωγής της εξουσίας, δεν έχει προχωρήσει στο ιστορικό βήμα της ουσιαστικής αποκέντρωσης τοπικών αρμοδιοτήτων και πόρων. Δεν εκπόνησε δεσμευτικά σχέδια σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο και ταυτόχρονα δεν κατόρθωσε να δημιουργήσει τους απαραίτητους και αξιόπιστους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Ο συνολικός επανασχεδιασμός των κεντρικών κρατικών δομών και η αποκέντρωση αποτελεί μία ρηξικέλευθη, ριζοσπαστική και απαραίτητη επιλογή. Οι πολιτικές για την πρωτοβάθμια δημόσια υγεία, για την στήριξη των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και των τοπικών αγορών, για την στήριξη της πρωτογενούς παραγωγής και των βιοτεχνιών, οι πολιτικές για την νέα γενιά και τη στήριξη τους, οι δομές των κοινωνικών υπηρεσιών και της στήριξης των πολιτών, τα Τοπικά Συμβούλια και η θέσπιση των αρμοδιοτήτων και της αυτόνομης λειτουργίας τους, σε συνδυασμό με την ύπαρξη τοπικών δημοψηφισμάτων βρίσκονται στον πυρήνα της δημιουργίας ενός σύγχρονου θεσμικού χάρτη της Τ.Α., που θα απελευθερώσει κρίσιμες δυνάμεις των τοπικών κοινωνιών.
• Το πρόγραμμα εθνικής συνοχής: Καταρτίζεται ολοκληρωμένο πολυταμειακό αναπτυξιακό πρόγραμμα συνοχής για τους ΟΤΑ, προκειμένου να προσεγγίσουν όλες οι περιοχές της χώρας ένα αποδεκτό επίπεδο σύγχρονων συνθηκών διαβίωσης, στον αντίποδα της σημερινής πολιτικής διεύρυνσης των ενδοπεριφερειακών και ενδοδημοτικών ανισοτήτων.
Το πρόγραμμα εθνικής συνοχής, με πόρους από όλα τα υπάρχοντα χρηματοδοτικά μέσα, θα χρηματοδοτεί κάθε ΟΤΑ στους τομείς και στις ενότητες που υστερεί στην κοινωνική πολιτική, στην παραγωγή ενέργειας, στις τοπικές υποδομές που συνέχουν το χώρο σε τοπικό επίπεδο, στη διαχείριση και προστασία του περιβάλλοντος, στη διαχείριση του νερού, των τοπικών συγκοινωνιών, του πολιτισμού, κ.λ.π.
• Η δημιουργία ενός ολοκληρωμένου επιχειρησιακού σχεδίου αποκεντρωμένων δομών υποστήριξης της Τ.Α. και διαδημοτικών υπηρεσιών: Δημιουργούνται αποκεντρωμένοι θεσμικοί φορείς για την τεχνική υποστήριξη της Τ.Α. στα πρότυπα της ΕΕΤΑΑ και διαδημοτικές υπηρεσίες για την επαρκή, αποτελεσματική και εύρυθμη λειτουργία των ΟΤΑ. Πρέπει να οριστεί και να δηλωθεί η κρισιμότητα ενός Δημόσιου Τομέα που θα περιλαμβάνει κρίσιμους τομείς, όπως η Ενέργεια, η Υγεία, η Παιδεία, το Νερό, κρίσιμες υποδομές της χώρας που δεν μπορούν να παραχωρούνται στον ιδιωτικό τομέα, διότι δεν συνάδουν με τη στρατηγική του κέρδους και αφορούν βασικά κοινωνικά αγαθά και υπηρεσίες, που πρέπει να υλοποιούνται σε τοπικό επίπεδο.

Υπάρχουσα κατάσταση – Κύριοι Άξονες της πολιτικής Μητσοτάκη

1. Θεσμικό πλαίσιο
Το βασικό θεσμικό αποτύπωμα της κυβέρνησης της ΝΔ είναι η απόλυτη χειραγώγηση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, σε πολιτικό, κοινωνικό και διαχειριστικό επίπεδο, μέσω των κομματικών απόλυτα στρατευμένων στελεχών της, στην πλειοψηφία των ΟΤΑ. Η θεσμοθέτηση του νέου εκλογικού νόμου, χαρακτηρίζεται από την κατάργηση της πολιτικής αντίληψης συνεργασίας του αυτοδιοικητικού δυναμικού, μέσω της κατάργησης της απλής αναλογικής την οποία και υπερασπιζόμαστε και της εφαρμογής ενός νέου υπερπλειοψηφικού συστήματος, που βασίζεται στον υπερσυγκεντρωτισμό και στην ακύρωση κάθε απόπειρας ενδοδημοτικής αποκέντρωσης. Χάριν της δήθεν κυβερνησιμότητας και της δήθεν αποτελεσματικότητας, ο Ν. 4804/2021 καθιερώνει την αντίληψη του ανεξέλεγκτου Δημάρχου, του «επιτελικού» Δήμου, που λειτουργεί στο πλαίσιο «του ενός ανδρός αρχή», στα χνάρια του αντιδημοκρατικού «Επιτελικού κράτους Μητσοτάκη».
Η αποδόμηση κάθε έννοιας δημοκρατίας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση υλοποιήθηκε με νόμους και τροπολογίες που προβλέπουν την αντιδημοκρατική εκλογή των αυτοδιοικητικών αιρετών με 43% από την 1η Κυριακή, την ακύρωση της δυνατότητας ξεχωριστών τοπικών ψηφοδελτίων στις κοινότητες και τα διαμερίσματα, υπερεξουσίες στις διοριζόμενες από τον δήμαρχο Οικονομικές Επιτροπές, στις διοριζόμενες από τον Δήμαρχο δημοτικές επιτροπές και Διοικητικά Συμβούλια δημοτικών νομικών προσώπων και αποψίλωση των αρμοδιοτήτων των δημοτικών συμβουλίων, μεταβολή του τρόπου συγκρότησης δημοτικών επιτροπών και Δ.Σ. δημοτικών νομικών προσώπων, μεταβολή του τρόπου ανάδειξης αντιδημάρχου δημοτικού συμβουλίου, μεταβολές στο νομοθετικό πλαίσιο ανάδειξης προέδρων κοινοτήτων, κατάργηση της ενδοδημοτικής αποκέντρωσης και κατάργηση των τοπικών δημοψηφισμάτων.
Παρά τις αλλεπάλληλες αποφάσεις του ΣτΕ και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που κρίνουν αντισυνταγματικά τα νομοθετικά εκτρώματα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, σε παράβαση του κυρωμένου Ευρωπαϊκού Χάρτη Τοπικής Αυτονομίας (ΕΧΤΑ), και ότι παραβιάζονται οι αρχές της λαϊκής κυριαρχίας, της ισότητας των όρων του εκλογικού ανταγωνισμού και της ελεύθερης και ανόθευτης εκδήλωσης του λαϊκού φρονήματος όπως απορρέουν από τα άρθρα 1, 4, 5, 51, 52 και 102 του Συντάγματος, η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν σταματά.
Στο πλαίσιο λειτουργίας του «Επιτελικού κράτους Μητσοτάκη» και του σύγχρονου μηχανισμού ολιστικής χειραγώγησης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων οικονομικών συμφερόντων και την συνέχιση της παλαιοκομματικής, νεοφιλελεύθερης πρακτικής της δεξιάς συστηματοποίησε τις κατά παρέκκλιση διαδικασίες των αδιαφανών απευθείας αναθέσεων, της παραχώρησης υπηρεσιών δήμων σε ιδιωτικά συμφέροντα και την εκχώρηση υπηρεσιών, αρμοδιοτήτων και ρουσφετολογικών προσλήψεων στους αναπτυξιακούς οργανισμούς (Ν.4674/2020).
Είναι χαρακτηριστικό πως, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΑΔΗΣΥ), η κυβέρνηση της ΝΔ έκανε μέσα σε λιγότερο από δύο χρόνια απευθείας αναθέσεις ύψους άνω των 7,5 δις ευρώ, με το 90% των συμβάσεων αυτών να έχουν υπογραφεί με τη γενική διαδικασία απευθείας αναθέσεων και όχι με την έκτακτη λόγω κορωνοϊού. Μεγάλο ποσοστό των απευθείας αναθέσεων αφορούν υπηρεσίες, προμήθειες και μελέτες Φορέων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Η κατ’ επανάληψη εξαγγελθείσα από τον ίδιο τον Κ. Μητσοτάκη μεταρρύθμιση της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης και της μεταφοράς αρμοδιοτήτων στην Αυτοδιοίκηση μαζί με τους απαραίτητους πόρους και προσωπικό, ο Ενιαίος Κώδικας Αυτοδιοίκησης, το πόρισμα της επιτροπής Κοντιάδη έμειναν στα «προπαγανιδιστικά λόγια της στιγμής» του κ. Μητσοτάκη.

2. Οικονομικά των ΟΤΑ – Χρηματοδοτικά εργαλεία – Διαχείριση
Η υποχρηματοδότηση των Ο.Τ.Α. αποτελεί μια βασική κατεύθυνση της κυβέρνησης της ΝΔ, η οποία όμως συνοδεύεται από το διαχειριστικό αντιστάθμισμα σε θεσμικό επίπεδο της συντριπτικής πλειοψηφίας των Δεξιών Δημάρχων και Περιφερειαρχών, εξάλειψης κάθε πρόβλεψης διαφάνειας στις δημόσιες συμβάσεις και της απόλυτης καταστρατήγησης της σύνθεσης των οργάνων διοίκησης σύμφωνα με την απόφαση του ελληνικού λαού και τα αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών εκλογών, σε ένα απόλυτα δημαρχοκεντρικό σύστημα, στο πρότυπο του Επιτελικού κράτους Μητσοτάκη.
Οι κατευθυνόμενες αναθέσεις σε συγκεκριμένους αναδόχους και προμηθευτές και η στήριξη τοπικών μέσων μαζικής ενημέρωσης και των μετόχων τους, στο πρότυπο των λιστών Πέτσα κυρίως από τις Περιφέρειες αποδεικνύουν τον κεντρικό έλεγχο και συντονισμό του καθεστώτος Μητσοτάκη και την υποταγή της αυτοδιοίκησης και των αυτοδιοικητικών δυνάμεων, στις πολιτικές και διαχειριστικές σκοπιμότητες του.
Η πολιτική Μητσοτάκη στην ενέργεια, καθώς και η διαρκής όσο και εκρηκτική ακρίβεια έχουν εκτροχιάσει τα ταμεία των δήμων καθιστώντας ορατό, σύμφωνα με τους δημάρχους, τον κίνδυνο πτώχευσης ακόμα και εύρωστων μέχρι πρότινος οικονομικά δήμων. Το έλλειμμα στα ταμεία των ΟΤΑ, που αγγίζει το μισό δις ευρώ και το υπέρογκο ενεργειακό κόστος θέτουν εκτός λειτουργίας τους ΟΤΑ.
Η κυβέρνηση της ΝΔ δίνει την ελάχιστη δυνατή επιδότηση ρεύματος σε Δήμους και Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης-Αποχέτευσης, αφήνοντας την αυτοδιοίκηση «να τα βγάλει πέρα μόνη της» οδηγώντας τη στη χρεωκοπία και την ιδιωτικοποίηση ενώ επέλεξε να την αφήσει εκτός των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης, για να «τακτοποιήσει» τα υπερκέρδη των μεγάλων συμφερόντων.
Οι επιδοτήσεις που έχουν ανακοινωθεί από το Υπουργείο Ενέργειας ελάχιστα ως καθόλου αφορούν Δήμους και ΔΕΥΑ, με κριτήρια που τους θέτουν εκτός επιδότησης. Το πρόγραμμα «Ηλέκτρα» για την ενεργειακή αναβάθμιση των δημοσίων κτιρίων, το οποίο παρέλαβε από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το 2019, θυμήθηκε να το επαναπροκηρύξει, με καθυστέρηση τριών χρόνων. Ο χειμώνας που έρχεται όμως έχει ήδη χαθεί.
Οι ΚΑΠ για τους ΟΤΑ Α’ και Β’ βαθμού, παρά την αύξηση των φορολογικών εσόδων από ΦΠΑ και φόρο εισοδήματος, εμφανίστηκαν μειωμένοι στους τρεις ετήσιους προϋπολογισμούς που έχει καταθέσει μέχρι σήμερα το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης της ΝΔ, καθώς η κυβέρνηση της ΝΔ δεν διέθεσε στην Αυτοδιοίκηση ούτε την αναλογική αύξηση στους ΚΑΠ με βάση τις εισηγητικές εκθέσεις που η ίδια συνέταξε.
Από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας απουσιάζει οποιαδήποτε Περιφερειακή Διάσταση. Στις χιλιάδες σελίδες του προγράμματος δεν υπάρχει η παραμικρή Περιφερειακή αυτοτέλεια ή αυτονομία. Καμιά συμμετοχή της Αυτοδιοίκησης Α’ και Β’ βαθμού στον σχεδιασμό και την απορρόφηση των πόρων του Ταμείου. Οι δήμοι είναι επί της ουσίας εκτός προγράμματος, με πρόβλεψη 700 εκ. ευρώ.
Το ΕΣΠΑ σχεδιάζεται και υλοποιείται χωρίς τη συμμετοχή των Δήμων και το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων σχεδιάστηκε σε ό,τι αφορά έργα τοπικής εμβέλειας χωρίς οι Δήμοι να γνωρίζουν τίποτα. Οι ίδιοι οι Δήμαρχοι δηλώνουν ότι δεν κλήθηκαν σε καμία διαβούλευση για τα ΠΕΠ και πως αποτελεί μια πρωτοφανή νοοτροπία που δεν συνάδει με καμία άλλη Ευρωπαϊκή πρακτική και προσέγγιση. Δεν έχουν ρόλο και λόγο για όσα γίνονται στις πόλεις τους. Το σύνολο των Περιφερειών αντιμετωπίζουν μειώσεις ύψους 80% σε σχέση με τα χρήματα που έπαιρναν επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ από το εθνικό σκέλος του ΠΔΕ.
Πρόγραμμα Αντώνης Τρίτσης: Οι κυβερνητικές παλινωδίες και η προσπάθεια απαξίωσης του Φιλόδημου, ενός χρηματοδοτικού προγράμματος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ που συγκέντρωσε την καθολική αποδοχή των δήμων της χώρας, καθώς ήταν προσαρμοσμένο στις πραγματικές ανάγκες τους και έδωσε τη δυνατότητα να κινηθούν ξεχασμένα έργα βασικών υποδομών, το μόνο πρακτικό αποτέλεσμα που είχαν είναι η καθυστέρηση για πάνω από 2 έτη των εντάξεων των έργων, διαρκείς καθυστερήσεις και δυσλειτουργίες.

3. Στελέχωση των Ο.Τ.Α.
Οι Περιφέρειες και οι Δήμοι παρουσιάζονται μετά την πολύχρονη απαγόρευση προσλήψεων αφυδατωμένοι από έμψυχο δυναμικό, μη διαθέτοντας το απαραίτητο προσωπικό για να ανταποκριθούν στις αρμοδιότητες που τους έχουν ανατεθεί. Η κυβέρνηση όχι μόνο εμφανίζεται απρόθυμη στην πράξη να προβεί σε νέες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, αλλά εσχάτως εκβιάζει μεταξύ άλλων τους Δήμους, συνδέοντας τις απαραίτητες προσλήψεις με τους στόχους μείωσης ενέργειας που καλούνται οι Δήμοι να επιτύχουν τη στιγμή μάλιστα που δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι έφυγαν από τις θέσεις τους λόγω συνταξιοδότησης.
Οι τεχνικές υπηρεσίες, τα πολεοδομικά γραφεία, οι υπηρεσίες καθαριότητας, οι κοινωνικές υπηρεσίες, οι υγειονομικές υπηρεσίες έχουν τεθεί σκόπιμα και απολύτως συνειδητά σε καθεστώς πλήρους απαξίωσης, προχωρώντας σταδιακά σε ιδιωτικοποίηση τους.
Δράσεις και υπηρεσίες, που μπορεί μόνο το Δημόσιο να υλοποιήσει, μεταφέρθηκαν αντισυνταγματικά, σε νομικά μορφώματα όπως οι αναπτυξιακοί οργανισμοί για την μεταφορά τους στον ιδιωτικό τομέα, με διαδικασίες παράνομες και αδιαφανείς, στην συντριπτική τους πλειοψηφία.
Οι υπηρεσίες των Ο.Τ.Α. υποβαθμίζονται καθημερινά. Το στελεχιακό δυναμικό των Ο.Τ.Α. είναι «αόρατο» για την κυβέρνηση και η σκοπιμότητα της απαξίωσης, της εργασιακής υποβάθμισης, της υποστελέχωσης, της παράτασης της εργασιακής ανασφάλειας (π.χ, βοήθεια στο σπίτι) και της μη μεταφοράς γνώσεων σε νέο δυναμικό προκειμένου να μεταφερθούν κρίσιμες αρμοδιότητες σε ιδιώτες έχει πλέον γίνει εμφανές σε κάθε εργαζόμενο στην αυτοδιοίκηση και σε κάθε αυτοδιοικητικό στέλεχος ακόμη και σε όσους ανήκουν στην συντηρητική παράταξη.

4. Αντιμεταρρύθμιση Μητσοτάκη – Τομές και Κύριοι Άξονες της πολιτικής μας
 Κατά τη διάρκεια  της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ μπήκαν οι βάσεις μια νέας μεταρρυθμιστικής προσπάθειας στην Αυτοδιοίκηση, όμως από τα πρώτα πράγματα που έκανε η κυβέρνηση της ΝΔ ήταν να καταργήσει κρίσιμες διατάξεις του νόμου «Κλεισθένη». Έτσι για πρώτη φορά  ένας νόμος καταργήθηκε πριν καν εφαρμοσθεί.
Βασικές διατάξεις του νόμου Κλεισθένη, αλλά και νομοθετικές πρωτοβουλίες   που ακυρώθηκαν, υπονομεύτηκαν ή  δεν είχαν συνέχεια από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, στο πλαίσιο μιας ακραίας νεοφιλελεύθερης αντιμεταρρύθμισης είναι:
• Η κατηγοριοποίηση των δήμων στη βάση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους και η διαμόρφωση νέων κριτηρίων κατανομής των ΚΑΠ.
• Η ενδοδημοτική αποκέντρωση και η ξεχωριστή κάλπη για τα τοπικά συμβούλια.
• Τα τοπικά δημοψηφίσματα.
• Η αποδυνάμωση της Αποκεντρωμένης διοίκησης με στόχο την τελική κατάργηση της.
• Η ίδρυση κεντρικής Αυτοτελούς Υπηρεσίας ελέγχου ΟΤΑ.
• Η παρέμβαση και η αποσαφήνιση των αρμοδιοτήτων ανάμεσα στο κεντρικό κράτος και τους δυο βαθμούς αυτοδιοίκησης.
• Η δυνατότητα διαδημοτικών συνδέσμων στις περιπτώσεις έλλειψης προσωπικού.
• Η θέσπιση της Απλής Αναλογικής.
• Η ενδυνάμωση, η αναβάθμιση και η λειτουργία των υπηρεσιών σε ένα κοινωνικό και δημόσιο πλαίσιο ευθύνης με επαρκή στελέχωση μέσω προσλήψεων μόνιμου και εξειδικευμένου προσωπικού. Στηρίζουμε τις κρίσιμες υπηρεσίες, που αποτελούν τον πυρήνα λειτουργίας των Δήμων, όπως οι υπηρεσίες καθαριότητας, φωτισμού, πρασίνου, οι τεχνικές υπηρεσίες, τα πολεοδομικά γραφεία, στον αντίποδα των κυβερνητικών επιλογών της ΝΔ που σταδιακά τις ιδιωτικοποιεί, μέσα από την σκόπιμη απαξίωση και την υποστελέχωση τους, την ίδρυση των Αναπτυξιακών Οργανισμών και την αντισυνταγματική και παράνομη μεταφορά αρμοδιοτήτων. Ο μεγάλος διαγωνισμός στην καθαριότητα, 8.500 μόνιμων θέσεων εργασίας και η υλοποίηση όλων των ανεφάρμοστων δημόσιων διαγωνισμών πρόσληψης αποτέλεσαν ανάχωμα στα σχέδια ιδιωτικοποίησης της καθαριότητας που προωθούσε η ΝΔ.
• Τα προγράμματα Φιλόδημος και Φιλόδημος 1, που χρηματοδότησαν εκατοντάδες έργα κρίσιμων υποδομών στον πρώτο βαθμό αξίας 2,5 δις. ύστερα από δεκαετίες εγκατάλειψης.
• Το πρόγραμμα  ΑΚΣΙΑ με το οποίο εξυγιάναμε τα οικονομικά αρκετών δήμων. Με την εκτίναξη των έκτακτων χρηματοδοτήσεων μέσω των λογαριασμών «θεομηνίες» και  «Λειψυδρία» καλύψαμε αντίστοιχες ανάγκες.
• Η πρόσθετη ενίσχυση στους μικρούς νησιωτικούς και ορεινούς δήμους.   
• Οι διατάξεις για τα «ένδικα μέσα» βάση της οποίας δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι συμβασιούχοι έβαλαν τέλος στο καθεστώς της εργασιακής τους ομηρίας.
• Η θωράκιση και στήριξη των ΔΕΥΑ που σήμερα βρίσκονται και πάλι στο στόχαστρο της κυβέρνησης με σκοπό την ιδιωτικοποίηση τους.
• Ο σεβασμός της λαϊκής βούλησης και των αρμοδιοτήτων των αυτοδιοικητικών συμβουλίων στον αντίποδα της πολιτικής της κυβέρνησης της ΝΔ, που με μια σειρά αντισυνταγματικές διατάξεις έχει ακυρώσει  σε μεγάλο βαθμό τη δημοκρατική λειτουργία των δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων. Το νεοφιλελεύθερο μοντέλο δήμου Α.Ε. που προβάλει και εφαρμόζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, πλήττει ευθέως τον κοινωνικό  και συμμετοχικό χαρακτήρα της αυτοδιοίκησης. Μέσω των ΣΔΙΤ, των Αναπτυξιακών Οργανισμών και των απευθείας αναθέσεων προωθεί την έμμεση ιδιωτικοποίηση των Δήμων. Η ΝΔ δεν πιστεύει στην αξία της λαϊκής συμμετοχής και παραμένει προσκολλημένη σε μια αντίληψη  υποβαθμισμένης αυτοδιοίκησης χωρίς αρμοδιότητες και αυτοδύναμο ρόλο.
Το πλαίσιο των παραπάνω μεταρρυθμιστικών παρεμβάσεων αποτελεί τη βάση για το προγραμματικό πλαίσιο των πλειοψηφικών και νικηφόρων αυτοδιοικητικών σχημάτων, με στόχο την ανατροπή της σημερινής πραγματικότητας με την υπερίσχυση των ιδεολογικών και πολιτικών αρχών μας στους θεσμούς της άμεσης αντιπροσώπευσης της κοινωνίας και στην επαναφορά της πολιτικής στις πλατιές κοινωνικές δυνάμεις

Η επόμενη μέρα της Αυτοδιοίκησης με μια προοδευτική διακυβέρνηση
Πολιτική στρατηγική – Στόχοι

Τα θεσμικά εκτρώματα που έχει ψηφίσει η Νέα Δημοκρατία, εγκαθιδρύοντας το καθεστώς και την αντίληψη μιας ανεξέλεγκτης αυτοδιοικητικής αρχής, η αντιδημοκρατική εκλογή των αυτοδιοικητικών αιρετών με 43% από τον Α’ γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών, με την προσθήκη πλαφόν ύψους 3% για την είσοδο στο δημοτικό συμβούλιο και η κατάργηση της ενδοδημοτικής αποκέντρωσης, με την κατάργηση των Τοπικών Συμβουλιών και των αρμοδιοτήτων τους έχουν αλλάξει τους όρους και τα χαρακτηριστικά των αυτοδιοικητικών εκλογών και την λειτουργία των Δήμων και των Περιφερειών.
Η συντριπτική πλειοψηφία των Δημάρχων και των Περιφερειαρχών της ΝΔ εντάσσονται στην ίδια πολιτική πελατειακή αντίληψη και στην ίδια διαχειριστική, παλαιοκομματική και αδιαφανή πρακτική με το κόμμα τους τη ΝΔ και το επιτελικό κράτος Μητσοτάκη.
Στόχος μας η ριζική ανατροπή των πολιτικών συσχετισμών στην αυτοδιοίκηση και η αποφασιστική ενίσχυση των δυνάμεων, που βρίσκονται τοποθετημένοι στην αντιδιαμετρική πολιτική αντίληψη του σεβασμού της λαϊκής εντολής, των αρχών της επικουρικότητας και εγγύτητας, της αποκέντρωσης, του δημοκρατικού προγραμματισμού, της διαφάνειας, της λογοδοσίας, της ενεργοποίησης και ουσιαστικής συμμετοχής κάθε πολίτη, της προστασίας των αδύναμων συμπολιτών μας, της δημιουργίας πολιτικών στήριξης του παραγωγικού ιστού, της περιβαλλοντικής διάστασης και των δράσεων αντιμετώπισης της κλιματικής κρίσης, της επίτευξης της κοινωνικής αλληλεγγύης και συνοχής, της στήριξης των νέων ανθρώπων, της ενίσχυσης της γυναικείας ανεξαρτησίας και δημιουργικότητας απέναντι σε κάθε μορφή έμφυλης βίας, της κάλυψης και προστασίας της αναπηρίας. Με αυτές τις αρχές προγραμματικής σύγκλισης, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, θα προχωρήσει στην παρότρυνση συμμετοχής των μελών του και στη στήριξη αυτοδιοικητικών σχημάτων και προσώπων.
Η συμμετοχή των μελών μας και η συνδρομή μας στη συγκρότηση, συμμετοχή και στήριξη πλειοψηφικών και νικηφόρων αυτοδιοικητικών σχημάτων έχει στόχο την ανατροπή της σημερινής πραγματικότητας με την υπερίσχυση των ιδεολογικών και πολιτικών αρχών μας στους θεσμούς της άμεσης αντιπροσώπευσης της κοινωνίας και στην επαναφορά της πολιτικής στις πλατιές κοινωνικές δυνάμεις.
Βρισκόμαστε σε μια περίοδο πολλαπλών κρίσεων που επηρεάζουν την Τοπική Αυτοδιοίκηση και οφείλουν να αλλάξουν λειτουργίες και προτεραιότητες. Η πανδημία ανέδειξε την κρισιμότητα του δημόσιου χώρου και η κλιματική κρίση μας δείχνει ότι οφείλουμε μεταξύ άλλων να αλλάξουμε τον τρόπο που παράγουμε, καταναλώνουμε και μετακινούμαστε. Να αντιταχθούμε στην αυταρχική νεοφιλελεύθερη αντίληψη η οποία αντιμετωπίζει τον Δήμο με όρους ιδιωτικής εταιρείας, αλλοιώνοντας τον πολιτικό ρόλο των δημοτικών αρχών.
Γνωρίζουμε όλοι και οφείλουμε να ενημερώσουμε κάθε πολίτη ότι δεν μπορούμε να προωθήσουμε αποτελεσματικά καμία παραγωγική ανασυγκρότηση, καμία κοινωνική πολιτική, καμία αποκέντρωση χωρίς την ενεργητική στήριξη και συμμετοχή της αυτοδιοίκησης και της δημιουργίας μιας ευρείας προοδευτικής κοινωνικής πλειοψηφίας, μέσα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, που θα υπηρετήσει τις σύγχρονες ανάγκες των πολιτών. Οι σημερινοί συσχετισμοί δε μας το επιτρέπουν.
Η αλλαγή του πολιτικού τοπίου στο χώρο της αυτοδιοίκησης προϋποθέτει ανοιχτά νικηφόρα σχήματα με συγκεκριμένο προγραμματικό πλαίσιο και πολιτική αξιοπιστία στις τοπικές κοινωνίες. Επομένως, η συμμετοχή και στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θα πρέπει να προσανατολιστεί σε παρατάξεις και πρόσωπα, με σαφή προοπτική νικηφόρων αποτελεσμάτων. Από τις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές πρέπει να υπάρχουν προοδευτικές διοικήσεις στους περισσότερους ΟΤΑ , με ισχυρή παρουσία μελών και φίλων του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ.

Η Αυτοδιοίκηση πρέπει να κατακτήσει τη θέση που της αρμόζει, μετά την πλήρη απαξίωση και τη θεσμική κατρακύλα που της επιφύλασσε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Για αυτόν τον λόγο, η προοδευτική κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ και πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα με την εκλογή της θα υλοποιήσει:

• την αποκατάσταση της δημοκρατικής τάξης στο θεσμικό πλαίσιο της Αυτοδιοίκησης, ακυρώνοντας τις αντισυνταγματικές στρεβλώσεις των νομοθετημάτων της ΝΔ. Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ έχει αποδείξει ότι θέλει μία ισχυρή Αυτοδιοίκηση, με ισχυρή λαϊκή νομιμοποίηση, για αυτό θα επαναφέρει όλες τις αρμοδιότητες που αφαιρέθηκαν από τα Συμβούλια, ιδιαίτερα τις κανονιστικές.

• την κατάργηση της αντιδημοκρατικής εκλογής με 43% των Δημάρχων και των Περιφερειαρχών από την πρώτη Κυριακή των εκλογών.

• την επαναφορά της ξεχωριστής κάλπης για τις τοπικές κοινότητες, μια πρόβλεψη του Κλεισθένη που αγκάλιασαν οι τοπικές κοινωνίες σε ολόκληρη τη χώρα και ιδιαίτερα στην Περιφέρεια.

• την κατάργηση του πλαφόν του 3% για την είσοδο στα δημοτικά συμβούλια.

• την άμεση αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης των ΟΤΑ για την κάλυψη των ενεργειακών τους αναγκών, με δεδομένες τις απαιτήσεις που υπάρχουν για την εύρυθμη λειτουργία θεμελιωδών και ενεργοβόρων εγκαταστάσεων για την καθημερινότητα των πολιτών.

• την στήριξη για την συμμετοχή των ΟΤΑ Α’ Βαθμού ώστε να εκμεταλλευτούν τις δυνατότητες που παρέχονται από το καινοτόμο θεσμικό πλαίσιο των Ενεργειακών Κοινοτήτων του Ν. 4513/2018, που εισήγαγε και ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, για τον συμψηφισμό του υπέρογκου ενεργειακού κόστους που καλούνται να πληρώσουν οι Δήμοι, τα νομικά πρόσωπα των Δήμων και τα ευάλωτα νοικοκυριά. Η ενεργειακή και στατική αναβάθμιση των δημόσιων κτιρίων (π.χ. νοσοκομεία, δομές φιλοξενίας, σχολεία) αποτελούν προτεραιότητα για την ασφάλεια των πολιτών και την μείωση του κόστους λειτουργίας των αυτοδιοικητικών οργανισμών.

• την ενίσχυση της τοπικής αυτοδιοίκησης με αναγκαίες χρηματοδοτήσεις και παραχώρηση εξοπλισμού με στόχο την υπεράσπιση ενός μοντέλου διαχείρισης των απορριμμάτων με αποκεντρωμένα χαρακτηριστικά, που θα στηρίζεται κύρια στην ανακύκλωση, στην διαλογή στην πηγή και στις αρχές της κυκλικής οικονομίας.

• την επαρκή αστική κινητικότητα με προτεραιότητα στα ποιοτικά και φθηνά δημόσια ΜΜΜ, στους πεζούς και σε εναλλακτικές μορφές μετακίνησης όπως το ποδήλατο.

• την αξιοποίηση και ενίσχυση του προσωπικού της Αυτοδιοίκησης, τόσο σε επίπεδο μόνιμων προσλήψεων όσο και σε επίπεδο επιμορφώσεων πάνω στις νέες τεχνολογίες που προσφέρει η 4η βιομηχανική επανάσταση.

• την απλοποίηση των διαδικασιών του κράτους με στόχο την κατάργηση της γραφειοκρατίας, βασικού θεσμικού υποστρώματος της διαπλοκής.

• την ριζική αναδιάρθρωση των δημοσίων συμβάσεων παραχώρησης δημοσίων πόρων, καταργώντας το σημερινό αδιαφανές πλαίσιο των απευθείας αναθέσεων και των αναπτυξιακών οργανισμών και δημιουργώντας επαρκείς διαδημοτικές υπηρεσίες και δομές υποστήριξης της τοπικής αυτοδιοίκησης, που λειτουργούν με διαφάνεια.

• τον επανασχεδιασμό του ρόλου και των έργων ΣΔΙΤ, που δεν μπορούν να αποτελούν μηχανισμό μεταφοράς και οικονομικής παράδοσης του δημόσιου τομέα στον ιδιωτικό, ιδιαίτερα στις υπηρεσίες που έχουν αδειοδοτικές αρμοδιότητες και στις κοινωνικές υπηρεσίες και υποδομές. Τα ΣΔΙΤ αποτελούν έσχατη λύση για ανάγκες που δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν από άλλους οικονομικούς πόρους και διαδικασίες και απαιτείται η υποχρεωτική εφαρμογή της πρόβλεψης τεχνοοικονομικής μελέτης των κοινωνικών κριτηρίων και των κοινωνικών προβλέψεων, στους όρους όλων των διαγωνιστικών διαδικασιών ΣΔΙΤ και παραχωρήσεων, με δικλείδες διασφάλισης του δημόσιου ελέγχου.

• την έμπρακτη αναπτυξιακή ενίσχυση των ΟΤΑ, με ουσιαστική συμμετοχή των Δήμων και των Περιφερειών στα χρηματοδοτικά εργαλεία ως προϋπόθεση για να υπάρξει δίκαιη ανακατανομή και κατανομή των πόρων, με σωστή ιεράρχηση και προτεραιοποίηση των αναγκών, με βάση τις τοπικές ιδιαιτερότητες και τις διαπεριφερειακές και ενδοδημοτικές ανισότητες.

• την προστασία, διεύρυνση και αναβάθμιση των δημόσιων χώρων και την καθολική προσβασιμότητα σε αυτούς στον αντίποδα του περιορισμού τους σε κάθε έκφανση του (πράσινο, αθλητισμός, πολιτισμός).

• τον ανασχεδιασμό και την αποτελεσματική λειτουργία κοινωνικών υπηρεσιών που αποτελούν προϋπόθεση για μια τοπική αυτοδιοίκηση που θα υπηρετεί πραγματικά τους πολίτες. Δεν χρειαζόμαστε μόνο ένα δίχτυ ασφαλείας που έρχεται σχεδόν πάντα εκ των υστέρων να περιορίσει τις κοινωνικές απώλειες αλλά για μια σύγχρονη αντίληψη για την συμμετοχή των μηχανισμών αλληλεγγύης και των δημόσιων δομών κοινωνικής προστασίας και στήριξης, σε μια συμπεριληπτική καθολική και δίκαιη ανάπτυξη. Μια πολιτική που θα βάζει φρένο στις σύγχρονες μορφές φτώχειας, στους κοινωνικούς αποκλεισμούς, στην έκρηξη της έμφυλης βίας και της βίας κάθε μορφής.

Επιδιώκουμε έναν ειλικρινή και αναλυτικό διάλογο με τους ανθρώπους της Αυτοδιοίκησης, προκειμένου να καταλήξουμε σε ένα ολοκληρωμένο ρεαλιστικό σχέδιο νόμου, για μια ουσιαστική προοδευτική μεταρρύθμιση του κράτους σε όλα τα επίπεδα, κατανοώντας ότι δεν μεταρρυθμίζεται το επιμέρους χωρίς μεταρρύθμιση του όλου. Η πρόταση μας για ανακατανομή αρμοδιοτήτων, πόρων και εξουσιών μεταξύ των τριών αιρετών πολιτειακών θεσμών αποτελεί προϋπόθεση για μια μεγάλη ριζοσπαστική προοδευτική μεταρρύθμιση, που θα αλλάξει το ρόλο του κράτους και θα το προσανατολίσει στην εξυπηρέτηση των κοινωνικών αναγκών και των πλατιών κοινωνικών στρωμάτων.

Τέλος, ενόψει των επόμενων Αυτοδιοικητικών εκλογών και με αυτονόητο τον σεβασμό στην αυτονομία των αυτοδιοικητικών κινήσεων, βασικό πρόταγμα του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ είναι η νίκη των αριστερών, δημοκρατικών προοδευτικών δυνάμεων έναντι της σημερινής κυριαρχίας της δεξιάς, συντηρητικής παράταξης. Στην κατεύθυνση αυτή, είναι κρίσιμη η επιλογή και η υποστήριξη υποψηφίων ευρείας αποδοχής και νίκης είτε αυτοί προέρχονται από τον κομματικό, είτε από τον ευρύτερο χώρο της κεντροαριστεράς είτε από συμπολίτες μας που συμφωνούν στην αυτοδιοικητική μας κατεύθυνση και στην πλειοψηφία του πλαισίου αρχών που αναφέραμε παραπάνω. Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, όπως και οι υπόλοιπες δυνάμεις του προοδευτικού δημοκρατικού χώρου, έχει την ευκαιρία και ταυτόχρονα αντιμετωπίζει την πρόκληση να συνεργαστεί πολιτικά, να συγκλίνει προγραμματικά και να βγάλει την Αυτοδιοίκηση από τα μεγάλα σημερινά αδιέξοδα. Απαιτείται προσεκτικά σχεδιασμένη, στιβαρή και αποτελεσματική συνεργασία, βασισμένη επί πραγματικών δεδομένων και ειλικρινών συγκλίσεων.

Εκλογική τακτική – Δομές ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ
Το χρονικό όριο για την οριστική αποσαφήνιση των επιλογών μας για την μεγάλη πλειοψηφία των ΟΤΑ α’ και β’ βαθμού πρέπει να είναι ο Γενάρης του 2023.
Για την κάλυψη των πολιτικών και οργανωτικών αναγκών προτείνουμε τη δημιουργία δικτύου Τοπικής Αυτοδιοίκησης, τουλάχιστον 130 μελών, που θα συντονίζει το Σ.Ο. Αυτοδιοικητικών θεμάτων της Π.Γ. του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ και θα συμμετέχουν τα μέλη του τμήματος Αυτοδιοίκησης, υπεύθυνοι για κάθε περιφέρεια, τουλάχιστον σε αντιστοιχία με τις χρεώσεις του Οργανωτικού Γραφείου, και υπεύθυνοι που θα αναλάβουν την χρέωση έως τριών Δήμων. Η στελέχωση του δικτύου θα γίνει με απόφαση της Π.Γ. του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, έπειτα από εισήγηση του Σ.Ο. Αυτοδιοικητικών θεμάτων και προτάσεις των μελών της Κ.Ε.
Οι συμμετέχοντες στο δίκτυο Αυτοδιοίκησης θα έχουν ασυμβίβαστο με την υποψηφιότητα τους στις εθνικές εκλογές ή στις διακριτές υποψηφιότητες του Δημάρχου και του Περιφερειάρχη. Οι γεωγραφικές υπευθυνότητες των μελών του δικτύου έχουν ασυμβίβαστο με τις υποψηφιότητες σε κάθε Δήμο ή Περιφέρεια, που αναλαμβάνουν.
Άμεσα θα πρέπει να ληφθούν πρωτοβουλίες που δημιουργούν κλίμα συνεργασίας και συμπόρευσης με τις προοδευτικές δυνάμεις και όσους μπορούν να συμπορευτούν σε προγραμματική βάση με την πλειοψηφία των βασικών αρχών, που διατυπώθηκαν παραπάνω.
Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν η κατάθεση ψηφισμάτων και η πρόκληση αποφάσεων των Δημοτικών και Περιφερειακών Συμβουλίων για κρίσιμα ζητήματα που αφορούν την πρακτική του καθεστώτος Μητσοτάκη και απασχολούν την κοινωνία όπως: οι υποκλοπές, η ακρίβεια, η ενεργειακή πολιτική, η κατάργηση των τοπικών συμβουλίων, η κατάργηση των τοπικών δημοψηφισμάτων, κλπ.
Κάθε υπεύθυνος από το δίκτυο σε συνεργασία με την ΟΜ και τις δημοτικές παρατάξεις μας εκεί που υπάρχουν, καθώς και εκλεγμένα μέλη μας στα αυτοδιοικητικά συμβούλια επιδιώκει τη μέγιστη δυνατή διεύρυνση και τη δημιουργία άλλων αυτοδιοικητικών σχημάτων με προγραμματικούς άξονες τις θέσεις για τον ρόλο και τον χαρακτήρα της αυτοδιοίκησης (δημαρχοκεντρικό σύστημα, διαφάνεια, ιδιωτικοποιήσεις, κα) καθώς και τα τοπικά προβλήματα έτσι όπως αυτά αξιολογούνται από τις τοπικές κοινωνίες και τις δυνάμεις μας. Η δημιουργία και υποστήριξη μιας ευάριθμης αυτοδιοικητικής ομάδας συντρόφων, συντροφισσών που θα στελεχώσει με αξιώσεις εκλογής τα ψηφοδέλτια που θα στηρίξουμε αποτελεί βασικό μέλημα μας, με απαραίτητη τη λήψη συγκεκριμένων δράσεων και πρωτοβουλιών ανάδειξης των υποψηφιοτήτων μας στις τοπικές κοινωνίες. Εκεί που δεν υπάρχουν αυτοδιοικητικά σχήματα που στηρίζουμε δημιουργούμε άμεσα ομάδες στις οποίες συμμετέχουν όλοι οι αιρετοί μέλη και φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, ανεξάρτητα από τη στάση τους στις προηγούμενες εκλογές, οι οποίοι επεξεργάζονται την τακτική μας στον συγκεκριμένο δήμο. Στόχος μας δεν είναι η καταγραφή κομματικών δυνάμεων, αλλά η δημιουργία αυτοδιοικητικών σχημάτων νίκης.
Στο πλαίσιο αυτό προσεγγίζουμε και το ζήτημα των επικεφαλής των αυτοδιοικητικών σχημάτων, οι οποίοι θα πρέπει να πληρούν τόσο το κριτήριο της πολιτικής αξιοπιστίας και αναγνωρισιμότητας στις τοπικές κοινωνίες, όσο και το ζήτημα της σωστής συνεργασίας και επικοινωνίας με τον χώρο μας. Μας ενδιαφέρει το πλαίσιο της πολιτικής συναντίληψης και όχι η κομματική ταυτότητα.
Επιδίωξη είναι να υπάρξει η μεγαλύτερη δυνατή συσπείρωση, ομοθυμία και συμμετοχή στις αυτοδιοικητικές εκλογές και τις αντίστοιχες αποφάσεις να λαμβάνουν οι τοπικές ΟΜ με τη συνδρομή των ΝΕ και των κεντρικών οργάνων. Την τελική πολιτική ευθύνη και απόφαση έχει η ΚΕ σύμφωνα πάντα με όσα αναφέρονται στα αντίστοιχα άρθρα του καταστατικού μας.
Πάγια θέση του χώρου μας είναι ότι οι αυτοδιοικητικές εκλογές επειδή αφορούν καίρια και άμεσα το πολιτικό και διοικητικό σύστημα της χώρας είναι βαθύτατα πολιτικές, όπως άλλωστε σε όλες τις χώρες της ΕΕ, και αποδεικνύουν την ειλικρίνεια και συνέπεια προθέσεων, θέσεων και συμπεριφορών των πολιτικών δυνάμεων. Δεν μπορούν και δεν πρέπει να αποτελούν πεδίο άσκησης κομματικών μηχανισμών. Πρέπει να αποσκοπούν στην κινητοποίηση των τοπικών κοινωνιών, οι δε αυτοδιοικητικές παρατάξεις να είναι θεσμοί ενεργούς συμμετοχής των πολιτών στη βάση προγραμματικών συγκλίσεων και συμφωνιών και όχι κομματικών προταγμάτων. Γι αυτό οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, τα μέλη του, συμμετέχουν, στηρίζουν πολιτικά αλλά δεν επιδιώκουν να ελέγξουν οργανωτικά τις αυτοδιοικητικές κινήσεις. Δεν δημιουργούμε αμιγώς κομματικές παρατάξεις που με την προσθήκη κάποιων ανένταχτων βαφτίζονται ανεξάρτητες. Στην ίδια κατεύθυνση είναι θεμιτό αλλά δεν αποτελεί προτεραιότητα μας να επιβάλλουμε κομματικά μέλη ως επικεφαλής των αυτοδιοικητικών σχημάτων. Η πολιτική υποστήριξη θα είναι εμφανής στις τοπικές κοινωνίες με τη συμμετοχή στελεχών μας. Οι άλλες μορφές που τυχόν επιλεγούν (όπως ανακοινώσεις τοπικών οργανώσεών μας ή κεντρικές του κομματικού μας φορέα), θα πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο συμφωνίας με τις αντίστοιχες αυτοδιοικητικές παρατάξεις. Επίσης, ανάλογα την περίπτωση θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο της μη πολιτικής υποστήριξης σε συγκεκριμένη παράταξη, αλλά της ανακοίνωσης στήριξης των υποψήφιων μελών μας.
Για την γρήγορη και αποτελεσματική υλοποίηση των διαδικασιών προτείνεται η δημιουργία ολιγομελών εκλογικών ομάδων σε επίπεδο Νομαρχιακών Επιτροπών και ΟΜ με τοπικά μέλη ΚΕ και άλλα στελέχη, γνώστες του θέματος της αυτοδιοίκησης, που δεν θα είναι υποψήφιοι. Η ένταξη και ουσιαστική συμμετοχή στις προβλεπόμενες διαδικασίες των υπαρχόντων βουλευτών είναι αυτονόητη και σημαντική.

Διαδικασίες
Η πολιτική και οργανωτική δουλειά στην πορεία προς τις αυτοδιοικητικές εκλογές προϋποθέτει την έγκαιρη υλοποίηση των διαδικασιών μας και την ύπαρξη ικανού χρόνου για τα στελέχη, τα μέλη και τους φίλους που θα συμμετέχουν στα αυτοδιοικητικά σχήματα και ταυτόχρονα την συντεταγμένη, τεκμηριωμένη και δημοκρατική λειτουργία μας, σε όλα τα οργανωτικά επίπεδα του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ. Σε αυτό το πλαίσιο προτείνονται οι ακόλουθες διαδικασίες και δράσεις:
1. Η ολοκλήρωση της καταγραφής, που έχει ήδη ξεκινήσει
2. Η συγκρότηση του Τμήματος και του Δικτύου Αυτοδιοίκησης, με τις αντίστοιχες θεματικές και γεωγραφικές χρεώσεις
3. Η άμεση συγκρότηση των Δημοτικών και Περιφερειακών συντονιστικών επιτροπών, που προβλέπονται από το καταστατικό
4. Η διεξαγωγή ενημερωτικών συνεδριάσεων σε κάθε περιφέρεια και ΝΕ, με τη συμμετοχή των Συντονιστικών οργάνων ΝΕ και ΟΜ, των εκλεγμένων μελών μας στα αντίστοιχα αυτοδιοικητικά Συμβούλια.
5. Η διερεύνηση συνεργασιών και η ανάληψη πρωτοβουλιών που δημιουργούν κλίμα συνεργασίας και συμπόρευσης σε προγραμματική βάση
6. Η σύγκλιση συνεδριάσεων Ο.Μ., ΝΕ, Δημοτικών και Περιφερειακών Σ.Ε. Επιτροπών για συλλογή προτάσεων αυτοδιοικητικών σχημάτων και του/της επικεφαλής τους
7. Η πολιτική αξιολόγηση και η χρήση δημοσκοπικών εργαλείων για την επιλογή των υποψηφίων, με ευθύνη της Επιτροπής Αυτοδιοικητικού Σχεδιασμού της ΠΓ του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ.
8. Η απόφαση στήριξης των αυτοδιοικητικών συνδυασμών και υποψηφίων των Περιφερειών, καθώς και  των μεγάλων Δήμων από την Κ.Ε., έπειτα από στενή συνεργασία του Δικτύου Αυτοδιοίκησης με τα αντίστοιχα όργανα και Οργανώσεις Μελών. Σε περίπτωση που κριθεί από την Επιτροπή Αυτοδιοικητικού Σχεδιασμού της ΠΓ του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ η αναγκαιότητα ανακοίνωσης στήριξης πριν την συνεδρίαση της ΚΕ, εξουσιοδοτείται η ΠΓ για την λήψη και την ανακοίνωση της απόφασης. Τέλος, στους μικρότερους Δήμους, κατ’ εξαίρεση   και σύμφωνα με το καταστατικό, αφού εξαντληθούν όλες οι απαιτούμενες συναινετικές διαδικασίες στα συλλογικά μας όργανα, θα αποφασίζει η Κ.Ε, ως ύστατη αναγκαία επιλογή.
9. Η δημιουργία δομών για την στήριξη των υποψήφιων μελών μας
10. Η διοργάνωση μαζικών εκδηλώσεων και η παρουσία των υποψηφίων μας σε ΜΜΕ

Ομιλία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, Αλέξη Τσίπρα, στο κλείσιμο της συνεδρίασης της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος

Πρώτα απ’ όλα να πω ότι ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα Κεντρική Επιτροπή, σε μια κρίσιμη στιγμή. Όλες οι ομιλίες, όλες οι τοποθετήσεις κινήθηκαν πάνω στο πλαίσιο μιας κοινής αγωνίας για όσα δύσκολα έχουμε μπροστά μας, σε όλους τους τομείς.

Τόσο στον τομέα της πολιτικής μάχης, που γνωρίζουμε ότι δεν θα είναι μια εύκολη υπόθεση, όσο και στα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα τα οποία διογκώνονται και στα οποία καλούμαστε όχι μόνο να ζητάμε την εξουσιοδότηση της ψήφου για να λυθούν όταν θα γίνουν οι εκλογές, αλλά να είμαστε δίπλα στους πολίτες, στους ανθρώπους που  περνούν μεγάλες δυσκολίες, για ν’ ανοίξουμε τον δρόμο, είτε μέσα από παρεμβάσεις αλληλεγγύης είτε μέσα από αντιστάσεις και διεκδικήσεις για την αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών.

Η πρώτη μου λοιπόν παρατήρηση στο κλείσιμο αυτής της διήμερης συνεδρίασης της Κεντρικής Επιτροπής είναι μια εξομολόγηση, ας το πω έτσι.  Άκουσα την αγωνία όλων σας. Συντρόφισσες και σύντροφοι, το δύσκολο δεν θα είναι να κερδίσουμε τις εκλογές. Το δύσκολο θα είναι να διαχειριστούμε το χάος που θ’ αφήσουν πίσω οι «άριστοι» που διαχειρίστηκαν για τρία χρόνια τις τύχες της χώρας, της οικονομίας και της κοινωνίας.

Η πορεία του κ. Μητσοτάκη, και θέλω ν’ αναφερθώ περισσότερο στο κλείσιμό μου σ’ αυτό που ονομάζει δικό του γήπεδο δήθεν, το γήπεδο της οικονομίας. Όχι μονάχα τα ζητήματα της ακρίβειας, των ανισοτήτων, των κοινωνικών αντιθέσεων, τα καθαρά μεγέθη τα οικονομικά.

Η διακυβέρνηση Μητσοτάκη στην Ελλάδα θυμίζει πολύ τη διακυβέρνηση Μάκρι στην Αργεντινή (2015-2019). Πρόεδρος της Αργεντινής, νεοφιλελεύθερος, φέρελπις, ήρθε να χτυπήσει τον αριστερό λαϊκισμό, έτσι έλεγαν εκεί. Και τον υποδέχθηκαν οι αγορές με ζουρνάδες και νταούλια, με πανηγυρισμούς.

Επί τρία χρόνια μάλιστα είχε καταφέρει, διότι ήταν ικανός και αυτός εξαιρετικά στην επικοινωνιακή πολιτική, να δημιουργήσει μια εικόνα για την Αργεντινή που δεν είχε καμία σχέση με τις επιδόσεις τις οικονομικές και τις κοινωνικές. Αυτά όμως έχουν κοντά ποδάρια. Διότι εντάξει, οι αγορές εμπιστεύονται περισσότερο αυτούς οι οποίοι φαίνονται ή κάνουν τη βρώμικη δουλειά για λογαριασμό της κερδοσκοπίας, κάποιων funds.

Όταν όμως έρχεται ο  λογαριασμός, ακόμα και οι αγορές δεν μπορούν να μην κοστολογήσουν το αποτέλεσμα. Το 2019 λοιπόν, η Αργεντινή βρέθηκε με τρομακτικούς δείκτες, επέστρεψε σε συνθήκες μη δανεισμού, χρεοκοπίας,  16 εκατομμύρια πολίτες στην πείνα και στη φτώχεια, κοινωνική εξαθλίωση, ανεργία. Σας θυμίζει κάτι αυτό;

Πάμε να δούμε τι έχουν καταφέρει στην οικονομία αυτοί οι οποίοι αυτοπαρουσιάζονται ως «άριστοι» και με υψηλή διαχειριστική ικανότητα. Τι έχουν κάνει λοιπόν στην οικονομία; Και, μάλιστα, αυτοί που κατηγορούν εμάς. Όταν ανακοινώσαμε τις προγραμματικές μας θέσεις στα μέσα του Σεπτέμβρη, ποια ήταν η απάντηση του υπουργού Οικονομικών, του κ. Σταϊκούρα: Ότι το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ θα μας φέρει ξανά σε μνημόνια. Αυτά δεν μας είπαν;

Ποιοι κατηγορούν εμάς: Αυτοί που οδήγησαν τη χώρα στα μνημόνια και τη χρεοκοπία. Εμάς που ξεπλύναμε τα άπλυτα δεκαετιών και καταφέραμε με τη δική μας διαχειριστική ικανότητα όχι μόνο να βγάλουμε τη χώρα από τη διεθνή επιτροπεία και τα μνημόνια, αλλά να ρυθμίσουμε το δημόσιο χρέος που, αν δεν είχε ρυθμιστεί, η χώρα θα ήταν ακόμα σε μνημόνια. Και να αφήσουμε και 37 δισεκατομμύρια στα δημόσια Ταμεία.

Όταν τότε αυτοί μας έλεγαν -η προπαγάνδα τους ποια ήταν, να τα θυμόμαστε αυτά και να τα λέμε και στον ελληνικό λαό, να σηκώνουμε το γάντι της αντιπαράθεσης στο πεδίο της οικονομίας. Βλέπω ότι πολλοί από εμάς που μας εκπροσωπούν στα Μέσα Ενημέρωσης, αφήνουν στην άκρη αυτό το πεδίο. Κακώς το αφήνουμε στην άκρη.

Τι μας έλεγε ο Μητσοτάκης όταν βγαίναμε από τα μνημόνια; Ότι μπαίνουμε σε  τέταρτο. Τέταρτο μνημόνιο δεν έλεγε; Και ποια ήταν η γραμμή του τότε; Να πάμε σε πιστοληπτική γραμμή στήριξης. Αυτά δεν έλεγε; Αν δεν υπήρχε αυτό το περιβόητο μαξιλάρι, για το οποίο έχει υπάρξει κριτική γόνιμη ότι θα μπορούσε να ήταν μικρότερο, αλλά δεν υπήρχε, η χώρα θα ήταν ξανά αν όχι σε μνημόνιο, σε γραμμή στήριξης από την περίοδο της πανδημίας.

Και τώρα μας λένε, αυτοί το φτιάξανε κι αυτό. Όπως μας λέμε ότι εμείς βάλαμε τη χώρα στα μνημόνια. Αυτή είναι μια κατ’ εξοχήν ακροδεξιάς αντίληψης επικοινωνιακή πολιτική, γκεμπελική θα έλεγε κανείς. Κατ’ εξοχήν την αξιοποίησε ο Τραμπ στις ΗΠΑ. Πάνε ν’ αντιστρέψουν με χυδαίο τρόπο την πραγματικότητα.

Για να δούμε, όμως, τι ακριβώς έχουν  κάνει αυτοί τα τρία και πλέον χρόνια που κυβερνάνε; Πρώτα απ’ όλα, είναι αλήθεια ότι βρέθηκαν σε τελείως διαφορετικές συνθήκες, αλλά αυτό έχει δυο όψεις. Εμείς βρεθήκαμε σε συνθήκες όπου ίσχυε το Σύμφωνο Σταθερότητας και οι δημοσιονομικοί περιορισμοί του πλεονάσματος 3%. Αυτοί βρέθηκαν στην περίοδο της πανδημίας όπου η δημοσιονομική συνθήκη δεν υπήρχε, Σύμφωνο Σταθερότητας δεν υπάρχει.

Υπάρχει η λεγόμενη ρήτρα διαφυγής. Και, μάλιστα, η προτροπή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι να δαπανηθούν όσα χρήματα είναι απαραίτητα την περίοδο της πανδημίας για να στηριχθεί το δημόσιο σύστημα υγείας και η οικονομία. Ας αφήσουμε λοιπόν στην άκρη το τι έκαναν με την Υγεία. Αρνητικά ρεκόρ παντού, στους θανάτους. Τι έχουν κάνει με την ακρίβεια. Αρνητικά ρεκόρ στην ενεργειακή κρίση.

Πάμε να δούμε στην οικονομία. Έδωσαν 50 δισ. Βγήκα εγώ και είπα κάποια στιγμή ότι αν εμείς είχαμε να κυβερνήσουμε όχι για να μαζέψουμε 37 δισ. από τα άδεια Ταμεία μας που έδωσαν, αλλά είχαμε τη δυνατότητα να δαπανήσουμε πάνω από 50 δισ., θα στηρίζαμε την κοινωνία. Θα το καταλάβαινε η κοινωνία αυτό. Θα το καταλάβαιναν τα χαμηλά στρώματα, η μεσαία τάξη.

Πού έδωσαν αυτά τα χρήματα; Τα έδωσαν σ’ αυτούς που πραγματικότητα είχαν ανάγκη; Ή για άλλη μια φορά με πελατειακά κριτήρια μοίρασαν χρήματα;

Τα συμπεράσματα ας τ’ αφήσουμε να τα κρίνουν αυτοί οι οποίοι αισθάνονται και είναι πράγματι μικρομεσαίοι, μεσαία τάξη και οι οποίοι παραπλανήθηκαν, εξαπατήθηκαν στις εκλογές του 2019.

Πάμε όμως να δούμε πιο συγκεκριμένα αποτελέσματα: 10ετές ομόλογο. Να δούμε τ’ αποτελέσματα των «αρίστων». 5,1% το 10ετές. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι οι αγορές έχουν γίνει ξανά απαγορευτικές για την ελληνική οικονομία. Αυτό σημαίνει.

Όταν έπεφταν τα 10ετή ομόλογα το 2019, γιατί ακριβώς εμείς είχαμε αφήσει τη χώρα σε 8 συνεχόμενα τρίμηνα ανάπτυξης μετά από μια 10ετία ύφεσης, με ρυθμισμένο το χρέος και με 37 δισ. μαξιλάρι, γι` αυτό έπεφταν. Και γιατί υπήρξαν και οι παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αμέσως μετά.

Τι μας έλεγαν οι «άριστοι»; Ότι δεν έχει να κάνει με τη δουλειά του ΣΥΡΙΖΑ ούτε με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, αλλά ήταν το «Μητσοτάκης effect». Ο Μητσοτάκης τα έριχνε τα ομόλογα. Τώρα που έχουν πάει στον θεό, δεν τ’ ανεβάζει ο Μητσοτάκης, τ’ ανεβάζει η διεθνής συγκυρία. Λοιπόν, αυτή είναι η πραγματικότητα στα ομόλογα.

Πάμε παρακάτω. Επενδυτική βαθμίδα: Ποιος ήταν ο βασικός στόχος που ο ίδιος ο Μητσοτάκης έθεσε από τις εκλογές του 2019 όταν άφησε τα παραμύθια περί 4ου μνημονίου και περί πιστοληπτικής γραμμής και καταστροφής 100 δισ. που έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ. Σε 18 μήνες, έλεγε «γιατί είμαι άριστος, ικανός, τεχνοκράτης, έχω διαχειριστική ικανότητα, θα βάλω τη χώρα σε επενδυτική βαθμίδα». 18 μήνες, δηλαδή στο τέλος του ’20.

Πέρασαν οι 18 μήνες, είπε «εντάξει, δεν πρόλαβα στο τέλος του ’20, αρχές του ’21 θα μπούμε στην επενδυτική βαθμίδα». Πέρασε και το ’21. «Το ’22 θα μπούμε στην επενδυτική βαθμίδα». Περνάει και το ’22, μας είπε αρχές του ’23. Τώρα βλέπει ότι θα πάει στις εκλογές στο τέλος και προφανώς δεν θα έχουμε μπει. Κάποια στιγμή μέσα στο ’23.

Να σας πω εγώ ποια είναι η πραγματικότητα; Δεν υπάρχει περίπτωση να μπούμε σ’ επενδυτική βαθμίδα. Και δεν υπάρχει περίπτωση να μπούμε σ’ επενδυτική βαθμίδα, διότι η πολιτική του κ. Μητσοτάκη είναι μια αποτυχημένη πολιτική. Δεν φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ γι` αυτό που κυβερνούσε πριν από 3,5 χρόνια. Αυτός που κυβερνάει τώρα 3,5 χρόνια τι έχει κάνει;

Η νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική δεν είναι μόνο άδικη κατάφορα σε επίπεδο κοινωνικό, είναι και αποτυχημένη σε επίπεδο οικονομικό. Δείτε τι γίνεται σήμερα στη Μεγάλη Βρετανία, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η κυβέρνηση της Λιζ Τρας, εξαναγκάζεται σε παραίτηση μέσα σε 23 μέρες. Εξευτελίζονται. Γιατί όμως εξαναγκάζεται σε παραίτηση; Γιατί πήγε να εφαρμόσει ένα ακραία νεοφιλελεύθερο σχέδιο, ακραίας μείωσης των φόρων στους πλούσιους και, φυσικά, λεηλασίας των φτωχών.

Ακόμα λοιπόν και αυτό το σχέδιο που κάποτε οι αγορές θα το έβλεπαν με θετικό τρόπο, στις σημερινές συνθήκες της κρίσης και της ρευστότητας, ούτε αυτές δεν μπορούν να το αντέξουν. Και οδήγησαν οι αγορές την Τρας στην παραίτηση και τη Βρετανία στον εξευτελισμό. Το πρόγραμμα Μητσοτάκη είναι πρόγραμμα Μάκρι Αργεντινής και πρόγραμμα Τρας Βρετανίας. Αυτό είναι το πρόγραμμά τους.

Πάμε να δούμε τι άλλα σημαντικά πράγματα έχουν κάνει με τη διαχειριστική τους ικανότητα στη ΔΕΗ. Μην ξεχνάμε τη ΔΕΗ, μην ξεχνάμε αυτό το θαύμα το οικονομικό. Που μας κατηγορούσαν εμάς ότι διαλύσαμε τη ΔΕΗ όταν εμείς είχαμε  καταφέρει να μειώσουμε κατά 1 δισ. τον δανεισμό της και να κρατήσουμε επί 4,5 χρόνια χωρίς ούτε ένα ευρώ αύξηση σε όλους τους λογαριασμούς και μάλιστα με μεσοσταθμική μείωση κατά 12,5%.

Και τι έκαναν, τι έχουν κάνει τώρα οι «άριστοι»; Καταρχάς δρομολόγησαν μια διαδικασία ιδιωτικοποίησης,  πρωτοφανή. Μια διαδικασία ιδιωτικοποίησης που μπροστά της, αυτό που ετοίμαζε ο Σαμαράς ήταν αστείο πράγμα. Ο Σαμαράς τουλάχιστον προέβλεπε να πάρουμε και για τη μικρή ΔΕΗ για το Δημόσιο Ταμείο.

Αυτοί μέσα από μια αύξηση  μετοχικού κεφαλαίου που ήταν στημένη, το Ελληνικό Δημόσιο  έβαλε πάνω από 100 εκατομμύρια ευρώ για να χάσει το 17% της ΔΕΗ, της σημαντικότερης ενεργειακής επιχείρησης στη χώρα, αυτής που θα μπορούσε να κρατήσει την κοινωνία μπροστά στην επερχόμενη, όλοι το βλέπαμε, ενεργειακή κρίση.

Και ποια είναι τώρα τα οικονομικά αποτελέσματα της ΔΕΗ που το έκανε αυτό; Αύξηση χρέους -παρουσιάζω στοιχεία, τα είπα και στη Βουλή, που αφορούν τους ισολογισμούς της για το α’ εξάμηνο του 2022, από τον Γενάρη του ’22 μέχρι τις 31 Ιουνίου, αύξηση χρέους 355 εκατομμύρια. Μείωση στο Ταμείο, 635 εκατομμύρια, μείωση αποθεματικού. Σύνολο δανείων,  4,3 δισ. Καθαρές ταμειακές ροές, μείον 1,3 δισεκατομμύρια.

Αν δεν είχε πωληθεί ο ΑΔΜΗΕ, θα είχε εξαϋλωθεί το Ταμείο της ΔΕΗ με τη διαχείριση των «αρίστων». Τι όμως κάνουν πάρα πολύ καλά αυτοί οι «άριστοι»; Αυξάνουν τους μισθούς τους, δίνουν μπόνους στους εαυτούς τους και, ταυτόχρονα, προχωρούν σε εκτεταμένα και διαρκή προγράμματα επαναγοράς ιδίων μετοχών στο Χρηματιστήριο -έμμεση χειραγώγηση Χρηματιστηρίου λέγεται αυτό- προκειμένου να κρατάνε τεχνηέντως υψηλά την τιμή της ΔΕΗ.

Αυτά κάνουν οι «άριστοι». Θα παίξουμε κάποια στιγμή λοιπόν στο γήπεδό τους; Εμείς λοιπόν διαχειριστήκαμε με εντιμότητα αλλά και με σωφροσύνη τα δύσκολα δημόσια οικονομικά και φέραμε αυτά τ’ αποτελέσματα: βγάλαμε τη χώρα από τα μνημόνια, ρυθμίσαμε το χρέος, αφήσαμε στα Δημόσια Ταμεία. Αυτοί τι έχουν κάνει;

Και πάμε να δούμε τι έχουν κάνει και στις τράπεζες. Το τεράστιο θέμα, που είναι και οικονομικό και κοινωνικό ταυτόχρονα. Έδωσαν 19 δισεκατομμύρια εγγυήσεις στο περιβόητο σχέδιο «Ηρακλής». Για να γίνει τι; Για να πάρουν τα funds δια μέσω των λεγόμενων servicers τα κόκκινα δάνεια στο μισό της αξίας και να κάνουν πλειστηριασμούς για να τα πουλήσουν περισσότερο και να κερδίσουν.

Και το ερώτημα είναι: Γιατί πριν προχωρήσει αυτή η διαδικασία, να μη δίνεται η δυνατότητα να ερωτηθεί ο ιδιοκτήτης, αν μπορεί με μια εύλογη ρύθμιση, παραπάνω από το μισό να πω εγώ, να δώσει και κάτι παραπάνω, να μπορέσει να κρατήσει το σπίτι του; Γιατί χωρίς ρύθμιση να ζητά η τράπεζα από τον ιδιοκτήτη το 150% ή το 200% της αξίας και να δίνεις τα funds τη μισή ή στα 3/5;

Όταν ήμασταν εμείς κάτω από τη σκληρή επιτροπεία το ’15 –και τα λέω αυτά διότι πρέπει να είμαστε περήφανοι γι` αυτά που πετύχαμε κάτω από τις πιο σκληρές συνθήκες, τις απειλές-  όταν ήμασταν εμείς το ’15, η τρόικα ήρθε να μας επιβάλλει μια νομοθετική διαδικασία, να νομοθετήσουμε, ήταν μέσα στα πλαίσια για να προχωρήσουν οι αξιολογήσεις, να μπορούν να παίρνουν κόκκινα δάνεια οι servicers.

Εμείς όμως ψηφίσαμε, μέσα από σκληρή διαπραγμάτευση, έναν νόμο ο οποίος νόμος προέβλεπε και προβλέπει να μπορεί να προχωρήσει η διαδικασία εκποίησης δανείων στους servicers μόνο υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρχουν συγκεκριμένα στάδια για τη ρύθμιση των δανείων αυτών με τους ιδιοκτήτες. Τι έκανε όταν ήρθε η Νέα Δημοκρατία; Έφτιαξε το σχέδιο «Ηρακλής» και προχώρησε στη διαδικασία των πλειστηριασμών. Αλλά επειδή προφανώς ο νόμος  που εμείς ψηφίσαμε το ’15 δεν τους έκανε, διότι προέβλεπε στάδια ρυθμίσεων, πήγαν να προχωρήσουν τη διαδικασία μ’ έναν νόμο του 2003.

Ένας νόμος που δεν προβλέπει υποχρεωτικά στάδια ρυθμίσεων και δίνει πλήρη φορολογική απαλλαγή σε όλες τις πράξεις που διενεργούν τα funds. Να μην καταβάλλεται δηλαδή φόρος υπεραξίας στην πώληση, να μην πληρώνεται ΦΠΑ, να μην υποβάλλεται φόρος για τους τόκους που εισπράττονται από την εξυπηρέτηση των δανείων.

Αντιθέτως, ο νόμος του ’15 προβλέπει ότι κάθε πράξη και κάθε ενέργεια φορολογείται. Γι` αυτό επέλεξαν, κυβέρνηση και funds, το πλαίσιο του 2003, για να κάνουν πλειστηριασμούς και να βγάζουν εύκολα χρήμα. Ποια είναι τ’ αποτελέσματα σε νούμερα; 44.000 πλειστηριασμοί προβλεπόμενοι στο 2022. Έχουν γίνει πάνω από 30.000. Είναι τρεις φορές περισσότεροι απ’ ό,τι έγιναν το ’21. Αλλά ούτε 3 στους 100 ιδιοκτήτες δεν κατάφεραν να μπουν σε καθεστώς ρύθμισης.

Αυτή είναι η εικόνα σήμερα. Δε μιλάνε τα μέσα γι` αυτή την εικόνα, οφείλουμε όμως εμείς να την ξέρουμε αυτή την εικόνα. Και όποτε βγαίνουμε στα Μέσα να μην απαντάμε στο γνωστό ερώτημα «ναι, αλλά τι γίνεται με τις δημοσκοπήσεις και πώς και τι». Εδώ τα προβλήματα, τα στοιχεία, τα δεδομένα, οι αριθμοί. Θ’ απαντήσει κανένας σ’ αυτά τα δεδομένα;

Έλα όμως, που ο κλέφτης, λέει, τον πρώτο χρόνο χαίρεται. Υπήρξαν προσφυγές, ο Άρειος Πάγος έβγαλε απόφαση ότι είναι παράνομο να διεξάγεται αυτή η διαδικασία, διότι ο νόμος του 2003 έχει ένα κενό. Ποιο είναι το κενό; Δεν υπήρχαν τότε funds και servicers. Άρα λοιπόν όλη αυτή η διαδικασία, είναι μια διαδικασία η οποία είναι εκτός νομιμότητας.

Και έρχεται τώρα η κυβέρνηση και άφηνε μέχρι προχθές ανοιχτό το αν θα φέρει τροπολογία για να νομιμοποιήσει αυτή τη διαδικασία. την προηγούμενη εβδομάδα. Κάτω από την πίεση, και τη δική μας πίεση, ο κ. Σταϊκούρας είπε ότι δεν θα φέρει τροπολογία.

Θέλω σήμερα να δώσουμε μια προειδοποίηση προς την κυβέρνηση. Να μην τολμήσει καν να φέρει στη Βουλή οποιαδήποτε τροπολογία, και κυρίως ν’ αναλάβει τις ευθύνες της σ’ αυτό το τεράστιο κοινωνικό θέμα. Την ερχόμενη Τετάρτη θα μάθουμε, απ’ ό,τι φαίνεται, επίσημα, την εκτίμηση της Eurostat σε σχέση με τις εγγυήσεις των 19 δισεκατομμυρίων ευρώ, εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου για το σχέδιο «Ηρακλής», για να γίνεται όλη αυτή ή διαδικασία.

Προειδοποιώ τον κ. Μητσοτάκη: Αν οι εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου εγγραφούν στο δημόσιο χρέος, αν δηλαδή με τη δική του ατζαμοσύνη ο «άριστος», φεσώσουν τον ελληνικό λαό με σχεδόν 20 δισεκατομμύρια ευρώ  για να παίρνουν τα funds κοψοχρονιά τα σπίτια της  μεσαίας τάξης που υποτίθεται ότι θα στήριζε, θα πρέπει όχι μόνο να λογοδοτήσει, αλλά να σταματήσει τώρα οποιαδήποτε διαδικασία.

Τα χρήματα του ελληνικού λαού, και μάλιστα αυτά που φορτώνονται στο δημόσιο χρέος, να γίνουν εγγυήσεις όχι για εκποιήσεις ακινήτων, αλλά για ρυθμίσεις με τους ιδιοκτήτες και για κοινωνική κατοικία που σήμερα ο μέσος πολίτης δεν μπορεί να βρει να νοικιάσει σπίτι!

Αυτά είναι, συντρόφισσες και σύντροφοι, τα κρίσιμα μεγάλα θέματα, τα οποία οφείλουμε να τ’ αναδείξουμε στον δημόσιο λόγο μας, με τρόπο επιθετικό. Και, επαναλαμβάνω, έχοντας απόλυτη εμπιστοσύνη και περηφάνια στο πώς εμείς διαχειριστήκαμε και πώς αυτοί διαχειρίζονται τα δημόσια οικονομικά. Γι` αυτό σας λέω ότι το πρόβλημα δεν είναι αν θα κερδίσουμε, αλλά τι θα διαχειριστούμε.

Να πω δυο λόγια για τα θέμα της εξωτερικής πολιτικής. Θέλω να υπερασπιστώ την αναφορά της δήλωσης της Κεντρικής Επιτροπής στα ελληνοτουρκικά. Γιατί; Όπως καλωσόρισα την Παρασκευή και την αναφορά του Ευρωπαϊκού Φόρουμ στα ελληνοτουρκικά, όπου καταδικάζονται σαφώς οι επιθετικές ενέργειες της Τουρκίας προς την Ελλάδα και την Κύπρο.

Και νομίζω ότι σ’ αυτό που λέμε στην απόφαση, τίθενται οι βάσεις για μια νέα πρότασή του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία σ’ αυτά  τα θέματα, αντίστοιχης μ’ αυτή που κάναμε το 2021, που χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία για τη χώρα.

Το 2021 είχαμε προτείνει τη διασύνδεση της Χάγης με την έναρξη των διαπραγματεύσεων που ανακοινώθηκαν το Μάιο της ίδιας χρονιάς, για την τελωνειακή ένωση Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας. Δυστυχώς, ο κ. Μητσοτάκης, υπέγραψε την έναρξη αυτών των διαπραγματεύσεων χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Και έτσι πιστεύω ότι χάσαμε μια πολύτιμη ευκαιρία.

Δεν αξιοποίησε μια περίοδο δηλαδή, όπου η Τουρκία πιεζόταν τότε από την εκλογή Μπάιντεν. Είχε ανακαλέσει το Oruc Reis, το Barbarossa και τα άλλα ερευνητικά πλοία. Δεν αξιοποίησε αυτή την περίοδο προκειμένου η Ελλάδα να παλέψει και να διεκδικήσει ένα συγκροτημένο πλαίσιο ελληνοτουρκικού διαλόγου, υπό την πίεση και τη στήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αποφάσισε τότε ο πρωθυπουργός να επενδύσει στο αφήγημα της δήθεν απομονωμένης Τουρκίας και έτσι χάθηκε μια ευκαιρία. Διότι ο κ. Μητσοτάκης, προφανώς όπως πάντοτε η συντηρητική παράταξη, δεν έχουν ούτε την ευελιξία ούτε τη δυνατότητα να προχωρήσουν και να πάρουν το ρίσκο της επίλυσης διεθνών προβλημάτων. Ποτέ. Δεν παίρνουν ποτέ την ευθύνη.

Αρέσκονται στο να λένε κορώνες, στο να λένε μεγάλα λόγια, αλλά δυστυχώς πάντοτε, η ιστορία το έχει αποδείξει, επί των ημερών τους, η εξωτερική πολιτική της χώρας, επιδεινώνεται. Και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Σήμερα βρισκόμαστε εδώ που βρισκόμαστε. Έχουμε μια Τουρκία η οποία σταδιακά απεκατέστησε τις σχέσεις της με την Ευρωπαϊκή Ένωση και βεβαίως μια Τουρκία η οποία μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία, διεκδικεί να έχει και ρόλο ειρηνοποιού, άκουσον-άκουσον, και διαμεσολαβητή.

Θεωρώ λοιπόν ότι εμείς, ως κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δεν πρέπει να έχουμε μονάχα κάποιες θέσεις αρχής, αλλά κι ένα σχέδιο πάνω στο τραπέζι που θα υποδεικνύει πώς εμείς θα διαχειριστούμε σε λίγους μήνες που θ’ αναλάβουμε τη διακυβέρνηση της χώρας.

Δεν γίνεται να συνεχίζουν άλλοι και όχι η Ελλάδα να  έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων για τις εξελίξεις στην περιοχή. Δε γίνεται να έχει η Τουρκία την πρωτοβουλία να υπογράφει νέα μνημόνια  με τη Λιβύη, με την ανοχή των ΗΠΑ και η Ελλάδα ν’ ακολουθεί το δόγμα του πιστού και δεδομένου συμμάχου και να μην παίρνει τίποτα.

Ούτε γίνεται να εξαντλείται η εξωτερική πολιτική της χώρας στην απόσπαση δηλώσεων από τον έναν ή τον άλλο αξιωματούχο ή ν’ αρκούμαστε σε μια ταξιδιωτική διπλωματία να το πω έτσι, όπου λέμε τις θέσεις μας σε διάφορες χώρες, επιδιώκοντας να κερδίσουμε το blame game με τον Τούρκο Πρόεδρο. Γιατί αυτός ο δρόμος είναι ολισθηρός. Και απ’ αυτή τη διαδικασία, μόνο κέρδος δεν μπορεί να έχει η χώρα. Και όποιοι βλέπουν την εξωτερική πολιτική ή τα ελληνοτουρκικά ως ένα πεδίο πρόσκαιρων επικοινωνιακών κερδών στην εσωτερική πολιτική σκακιέρα, πλανώνται οικτρά.

Πρώτον, διότι ποτέ δεν ξέρεις πώς αυτή η κλιμάκωση της ρητορικής έντασης μπορεί να εξελιχθεί. Δεύτερον, είναι ανεύθυνο εθνικά να παίζει κανείς με τη φωτιά. Θεωρώ λοιπόν πολύ σημαντικό που σήμερα, με την απόφασή μας δίνουνε ένα σαφές μήνυμα: ζητάμε την επέκταση των χωρικών υδάτων στην Ανατολική Μεσόγειο.

Προσέξτε, δεν είναι casus belli, είναι η Ανατολική Μεσόγειος. Είναι κυριαρχικό μας δικαίωμα. Ένα απολύτως σαφές μήνυμα άσκησης της κυριαρχίας μας, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Και διευκρινίζουμε ότι αυτό πρέπει να γίνει στο πλαίσιο μιας συγκεκριμένης στρατηγικής, που να ανοίγει τις συνομιλίες για οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας με όλες τις όμορες χώρες μας στην Ανατολική Μεσόγειο.  Με την Αίγυπτο, σε συνέχεια της ήδη υφιστάμενης συμφωνίας, με τη Λιβύη, την Κύπρο και ναι, και με την Τουρκία, με προοπτική, τι; Την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Διότι αυτή η προοπτική είναι η μόνη  που μπορεί να δώσει διέξοδο σ’ ένα κλιμακούμενο αδιέξοδο σήμερα. Να επεκτείνουμε λοιπόν τα χωρικά μας ύδατα, όπως έχουμε δικαίωμα να πράξουμε, και να επιδιώξουμε ένα διάλογο οριοθέτησης στην Ανατολική Μεσόγειο με σαφείς κόκκινες γραμμές.

Αυτό είναι ένα σοβαρό πλαίσιο και άσκησης των δικαιωμάτων μας βάσει του Διεθνούς Δικαίου αλλά, επιτρέψτε μου, και πίεσης της Τουρκίας με τη βοήθεια των εταίρων μας, προκειμένου να τερματίσει τις προκλήσεις και να επιστρέψει στο διάλογο και τη διπλωματία. Και παράλληλα βεβαίως, να συνδέσουμε εκ νέου τη Χάγη με την αναθεώρηση της τελωνειακής ένωσης.

Άκουσα  κάποιους αγαπημένους συντρόφους να θέτουν ένα θέμα. Για να μη μιλάω γενικά, άκουσα τον αγαπημένο μου το σύντροφο, τον Θοδωρή Δρίτσα να με ρωτάει αν έχω πρόβλημα ή αντίρρηση ή θεωρώ ανέξοδο φραξιονισμό το να καταγράφονται διαφορετικές απόψεις σε κρίσιμα ζητήματα. Όχι Θοδωρή, δεν έχω καθόλου αυτή την άποψη και το ξέρεις. Άλλα είναι τα θέματα τα οποία μας προβληματίζουν όλους. Αλλά μιας και ετέθη από πολλούς συντρόφους το ζήτημα αυτό, εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα με τη διατύπωση διαφορετικής άποψης σε κρίσιμα θέματα στρατηγικής.

Το μόνο που θέλω να θέσω ως προβληματισμό σε όλους μας, έχει να κάνει με το γεγονός ότι μια από τις βασικές αιτίες, αυτό είναι κριτική, ας μου επιτραπεί, άποψη λέω, είναι κριτική όχι στη διαδικασία ή στο γιατί υπάρχει άποψη, είναι κριτική σε αυτή καθαυτή την επιλογή να διατυπωθεί μια άποψη που, κατά τη γνώμη μου, αποπροσανατολίζει τη βασική συζήτηση σήμερα. Όχι ότι δεν είναι εύλογο να υπάρχει ή δεν νομιμοποιείται.

Ένα από τα βασικά προβλήματα  που πιστεύω έχει το κόμμα μας και είναι σημαία επικοινωνιακή των πολιτικών μας αντιπάλων, είναι το ζήτημα της αξιοπιστίας. Τι μας λένε; Μας λένε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ λέει πολλά πράγματα αλλά, όταν έρχεται στη διακυβέρνηση, αυτά τα πράγματα δεν τα υλοποιεί.  Είναι μια συνέχεια του «έξω οι βάσεις και το ΝΑΤΟ» του Ανδρέα Παπανδρέου, της δεκαετίας του ’80.

Και προσέξτε: ορισμένα πράγματα έχουν τη σημειολογία τους και την αξία τους. Εμείς ναι, υλοποιήσαμε το σχέδιό μας του ’14 το ’15, γιατί δώσαμε μια μάχη, μια σύγκρουση σκληρή. Και κερδίσαμε όσα περισσότερα μπορούσε να κερδίσει η χώρα και η ελληνική κοινωνία απ’ αυτή τη σκληρή σύγκρουση με τους δανειστές.

Στην εξωτερική πολιτική δεν κάναμε αυτό. Στην εξωτερική πολιτική εφαρμόσαμε το πρόγραμμά μας και είμαστε υπερήφανοι γι` αυτό. Γιατί φέραμε τη Συμφωνία των Πρεσπών, μεταξύ όλων των άλλων, και φτάσαμε πολύ κοντά και σε επίλυση και το θέμα του Κυπριακού.

Νομίζω ότι είμαστε περήφανοι και γιατί ελληνοτουρκικές σχέσεις την περίοδο εκείνη, δεν είχαμε ούτε το Oruc Reis να γίνεται ποστάλι στο Αιγαίο ούτε αυτή την ακραία ρητορική που έχουμε σήμερα και να είμαστε σε μια λογική κλιμάκωσης της έντασης, αδιέξοδης. Προσέξτε λοιπόν: η Συμφωνία των Πρεσπών, μη γελιόμαστε, μην κοροϊδεύουμε τον κόσμο, βασίστηκε σ’ ένα πράγμα: Είχε ως προϋπόθεση, την ένταξη της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ.

Το αγαπήσαμε το ΝΑΤΟ εμείς ποτέ; Όχι. Αλλά πολύ ευθέως και πολύ ρητώς και πολύ σαφώς είπαμε στους βόρειους γείτονές μας ότι «αν αυτή είναι η επιλογή σας, μετά χαράς να μπείτε». Και δώσαμε τη μάχη και μέσα στη Βουλή και κερδίσαμε και οριακά μια πλειοψηφία, βλέπω εδώ τον  Σπύρο Δανέλλη, ήταν βουλευτής άλλου κόμματος. Και όχι μόνο, και ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος.

Δεν μπορεί λοιπόν σήμερα, όταν έρχονται δυο χώρες οι οποίες δεν είναι χώρες που είναι στο μαλακό υπογάστριο της Ρωσίας και ν’ αποτελούν casus belli, γιατί εκεί, για τη Γεωργία, για τη Μολδαβία, έχουμε άλλη θέση. Αλλά έρχονται δυο χώρες, ευρωπαϊκές χώρες, μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και σου λένε «θέλουμε να μπούμε στο ΝΑΤΟ, το κακό ΝΑΤΟ». Θέλουν. Ακόμα και η Αριστερά τους στηρίζει εκεί.

Εμείς λοιπόν που δώσαμε τη μάχη για να μπει η Βόρεια Μακεδονία και να έχουμε τη Συμφωνία των Πρεσπών, θα βγούμε και θα πούμε «όχι, η Ελλάδα πρέπει ν’ ασκήσει βέτο;». Γιατί αυτό λέμε.

Και έρχομαι στο θέμα της αξιοπιστίας σύντροφοι, γιατί είναι πολύ κρίσιμο το θέμα της αξιοπιστίας. Διότι κάθε φορά, όταν λέμε κάτι, ιδίως τώρα που πηγαίνουμε κοντά στις εκλογές, πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας, όχι ότι δουλεύουμε όλοι μαζί σ’ ένα σχέδιο, απλά να είμαστε δεύτερο κόμμα και να διατυπώνουμε τις ωραίες μας απόψεις, αλλά ότι θα είμαστε κυβέρνηση αύριο.

Όταν λοιπόν αύριο θα είμαστε κυβέρνηση, αγαπημένε μου σύντροφε Θοδωρή, και είσαι εσύ υπουργός, θ’ ασκήσεις βέτο στο Υπουργικό Συμβούλιο για να βγει η χώρα και να πει «βέτο στην ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ», όταν το επιθυμεί αυτό το σύνολο του Κοινοβουλίου; Κακώς το επιθυμούν, ναι, κακώς, το επιθυμούν όμως.

Πρέπει λοιπόν να έχουμε στο μυαλό μας ότι η θέση και η στάση μας και η πρότασή μας πρέπει να είναι μια θέση και στάση η οποία πρέπει να κρίνεται από πάρα πολλά φίλτρα. Κι επειδή είμαι βέβαιος ότι δεν θα ασκούσες ή δεν θ’ ασκήσεις βέτο στο επόμενο Υπουργικό Συμβούλιο. Θεωρώ ότι καλό είναι να μείνει ως καταγραφή αυτή η άποψη, αλλά να μην προχωρήσουμε σε περαιτέρω διαιρέσεις περί όνου σκιάς. Αυτή είναι η άποψή μου.

Αυτοδιοίκηση, δυο λόγια μόνο: Πρώτον, σήμερα διαβάζω στις εφημερίδες ότι η κυβέρνηση σκέφτεται να μεταθέσει το χρόνο των αυτοδιοικητικών εκλογών. Και θέλω να υπάρξει ένα σαφές μήνυμα κι ένα σαφές ερώτημα από εδώ, το οποίο πρέπει να μετατραπεί και σε ερώτημα επίσημο, προς τον υπουργό των Εσωτερικών. Δε μπορεί να μεταφέρεις τα goal post όπως εσύ επιθυμείς.

Άρα πρέπει να μας πει η κυβέρνηση πότε θα γίνουν οι εκλογές οι αυτοδιοικητικές. Αν σκέφτεται μετάθεση ή θα τηρήσει το χρονοδιάγραμμα το οποίο έχει αποφασιστεί. Υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι ζητούν να πάνε οι εκλογές λέει μαζί με τις ευρωεκλογές διότι δεν πρόλαβαν να κάνουν έργο. Μάλιστα. Θεμιτό να λένε ότι δεν πρόλαβαν.

Αλλά εν πάση περιπτώσει, εδώ πρέπει να υπάρχει ένα κράτος που λειτουργεί με κάποιους κανόνες. Άρα, να μας απαντήσει ο κ. Μητσοτάκης και ο υπουργός Εσωτερικών πότε θα γίνουν οι εκλογές οι αυτοδιοικητικές, είναι κρίσιμο.

Δεύτερον, εμείς τι κάνουμε; Νομίζω ότι είναι σαφές και ορθώς ειπώθηκε ότι ο βασικός μας στόχος είναι αυτό που έγινε ανάγκη σήμερα για την κοινωνία, για τον τόπο, η πολιτική αλλαγή, που θα έχει γίνει όταν θα γίνουν οι αυτοδιοικητικές εκλογές, να βαθύνει, να ριζώσει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Είναι κρίσιμη η Τοπική Αυτοδιοίκηση, ιδίως σε μια εποχή κρίσης για την κοινωνία και κοινωνικής αδικίας, κοινωνικών ανισοτήτων.

Άρα, ο στόχος μας πρέπει να είναι ένας. Ακούστηκε εδώ: Το βράδυ των αυτοδιοικητικών εκλογών, να μην είναι ο χάρτης  μπλε όπως ήταν το ’19, αλλά να ο χάρτης κόκκινος, άντε κοκκινοπράσινος. Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος.  Να μιλάμε ειλικρινά εδώ!

Άρα, στόχος είναι η πολιτική αλλαγή στην Αυτοδιοίκηση, άρα να φτιάξουμε ψηφοδέλτια από τώρα που θα κερδίσουν τους εκπροσώπους της Δεξιάς που έχουν ασκήσει μια τετραετία τώρα, αποτυχημένη πολιτική στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Δεν χρειάζεται να μιλήσω με παραδείγματα. Δείτε τι γίνεται εδώ στην Αττική τουλάχιστον και στην Αθήνα.

Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος. Καλώς ή κακώς, έχουμε ένα νομοθετικό πλαίσιο που λέει ότι με 43% την πρώτη Κυριακή βγαίνει ο Δήμαρχος. Άρα, πρέπει τα σχήματα τα οποία εμείς θα οικοδομήσουμε, να μπορούν να κερδίσουν από την πρώτη Κυριακή. Αυτό πρέπει να είναι ο στόχος.

Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι δε συνιστώ και δεν ενθαρρύνω στις οργανώσεις μας και στους ανθρώπους που θα δουλέψουν για να πετύχουμε αυτό τον στόχο, να κάνουν ούτε βήμα πίσω στο προγραμματικό πλαίσιο στις αρχές και στις αξίες μας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Αλλά στο ζήτημα των προσώπων οφείλουμε να είμαστε πιο διαλλακτικοί.

Και οφείλουμε να είμαστε πιο διαλλακτικοί, γιατί έχουμε την εμπειρία του 2019 και του 2014. Και τι λέει αυτή η εμπειρία:  Λέει ότι όλοι μαζί χειροκροτούσαμε τις αποφάσεις των οργάνων της Κεντρικής Επιτροπής, αλλά όταν πήγαινε να εφαρμοστεί στον τόπο μας, λέγαμε «όχι, εδώ υπάρχει ιδιαιτερότητα, να εφαρμοστεί στο διπλανό Δήμο, εδώ έχουμε ένα παιδί εξαιρετικό που θα πάει πάρα πολύ καλά».

Πράγματι, το παιδί ήταν εξαιρετικό, εξαιρετικός σύντροφος ή συντρόφισσα, αλλά δεν πήγαμε καλά ρε παιδιά…. Δεν πήγαμε. Θα το αξιολογήσουμε αυτό; Ή θα πούμε ότι έφταιγε η συγκυρία, ας πούμε, κάθε φορά;

Άρα λοιπόν, να κάνουμε δυο βήματα πίσω ενδεχομένως από φιλοδοξίες, θεμιτές θα πω εγώ, να ενισχύσουμε τα ψηφοδέλτια ώστε να έχουμε όσο το δυνατόν περισσότερους μέσα στα Δημοτικά Συμβούλια, τα Περιφερειακά Συμβούλια  και να συγκροτήσουμε ψηφοδέλτια νίκης. Τι να κάνουμε τώρα; Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος, ψηφοδέλτια νίκης.

Αν πιστεύουμε στη γραμμή του Συνεδρίου για προοδευτική διακυβέρνηση, δεν μπορεί να μην πιστεύουμε και στη γραμμή για προοδευτικές διοικήσεις στους Δήμους και στις Περιφέρειες.

Το συνδικαλιστικό κίνημα: Είναι αυτονόητο ότι πρέπει να υπάρξει ενότητα στη δράση των συντρόφων μας. Εδώ πρέπει να υπάρχει ενότητα στη δράση του συνδικαλιστικού κινήματος, όχι ενότητα στη δράση των συντρόφων μας. Αυτονόητο είναι αυτό.

Και ξεκινάμε από ένα μεγάλο disadvantage. Ο ΣΥΡΙΖΑ του 32% και του 36%, παλαιότερα, στον συνδικαλισμό έχει πολύ χαμηλά ποσοστά, όταν η μεγάλη πλειοψηφία της εργατικής τάξης, δε, μας δίνει τα ποσοστά μας στις εκλογές, 32%, μας δίνει 40%, 45%. Άρα πιστεύω ότι θα πρέπει όλοι να ομονοήσουμε, να υπάρξουν διεργασίες.

Και θέλω να συγχαρώ τη Μαριλίζα, έχει κάνει μια εξαιρετική δουλειά. Θα κριθούμε σύντομα, θα κριθούμε στις εκλογές στην ΑΔΕΔΥ, που πρέπει να βάλουμε στόχο εκεί, εκεί μπορούμε να είμαστε πρώτη δύναμη αν κάνουμε σωστές συμμαχίες και θα κριθούμε και στις εκλογές στη ΓΣΕΕ. Δεν μπορούμε εκεί να είμαστε πρώτη δύναμη, είναι αλήθεια.

Έχουν δίκιο όσοι σύντροφοι θέτουν και ζητήματα δομικά για τα προβλήματα των Συνδικάτων και για τη ΓΣΕΕ, αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να έχουμε μια νέα ΓΣΕΕ αν δεν αλλάξουν πρώτα οι συσχετισμοί μέσα σ’ αυτό το συνδικαλιστικό κίνημα, το προβληματικό. Πρέπει πρώτα εκεί να δώσουμε τη μάχη.

Νομίζω, λοιπόν, ότι πρέπει να προχωρήσουμε έτσι, να ενθαρρύνουμε όλους τους συντρόφους μας σ’ αυτή τη γραμμή, να ενώσουμε δυνάμεις, ν’ αναδείξουμε  τα κύρια και να προσπαθήσουμε στη βάση, για ένα διοικητικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, όλα τα σφυριά όλων μας, πρέπει να βαράνε σ’ ένα στόχο: 9 Νοέμβρη. Μια μεγάλη κινητοποίηση πρέπει να είναι αυτή. Λαϊκή κινητοποίηση που θα δώσει το στίγμα ότι η κοινωνία δεν είναι νεκρή. Ότι αναπνέει  κι ότι υπάρχει προοπτική διεκδίκησης και αγώνα.

Μ’ αυτό λοιπόν κλείνω και λέγοντας και  κάτι ακόμα:  Ο κ. Μητσοτάκης εμφανίζει τον εαυτό του ως παράγοντα σταθερότητας του πολιτικού συστήματος. Ο κ. Μητσοτάκης είναι παράγοντας αποσταθεροποίησης του πολιτικού συστήματος. Αυτό είναι.

Γιατί είναι παράγοντας αποσταθεροποίησης; Όχι μόνο γιατί διαλύει την οικονομία, την κοινωνία, τα οικονομικά μεγέθη της Τρας και του Μάκρι, αλλά και γιατί έχει βγει κι έχει πει ένα πράγμα: Ότι δε θα είναι νικητής, δε μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση στις επόμενες εκλογές. Το έχει παραδεχθεί, το έχει πει ανοιχτά.

Και όχι μόνο ότι δε θα σχηματίσει, ότι δε θα επιδιώξει και να σχηματίσει, ακόμα και αν είναι πρώτος. Το έχει πει. Γιατί το έχει πει; Γιατί δε μπορεί. Δεν μπορεί πια με το ΚΙΝΑΛ, ο θύτης με τα θύματα και δε μπορεί ή δεν του επιτρέπεται, αν και θα το ήθελε, με τον ακροδεξιό Βελόπουλο.

Από τη στιγμή λοιπόν που τα έχει πει όλα αυτά ευθαρσώς, τι ζητά ο κ. Μητσοτάκης από τον ελληνικό λαό στις επόμενες εκλογές; Ζητά να τον ψηφίσει στις δεύτερες. Ζητά δηλαδή να οδηγήσει τη χώρα σε μια διαδικασία διπλής εκλογικής αναμέτρησης. Και μάλιστα, απ’ ό,τι ακούγεται, μέσα στην καρδιά του καλοκαιρού, στην καρδιά της τουριστικής περιόδου.

Λέμε λοιπόν: οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους. Και τους καλούς αντιπάλους. Οι εκλογές πρέπει να γίνουν σε χρονική περίοδο η οποία δεν θα δημιουργεί σοβαρά ζητήματα σε σχέση με την οικονομική και κοινωνική λειτουργία.

Εμείς λέμε να γίνουν αύριο. Δεν θέλει να γίνουν αύριο; Να γίνουν  σε χρονική περίοδο όχι προφανώς καταμεσής του καλοκαιριού με προφανή στόχο να μη μπορούν να πάνε οι νέοι άνθρωποι που θα είναι στις εποχές εργασίες, μπας και διασωθεί!

Αλλά προσέξτε ποια είναι η ουσιώδης διαφορά: Εμείς λέμε εκλογές αύριο ή εν πάση περιπτώσει, το συντομότερο δυνατό, που θα δώσουν τη δυνατότητα την επόμενη μέρα να συγκροτηθεί κυβέρνηση.

Λέμε κυβέρνηση από τις πρώτες εκλογές. Με νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και προοδευτική συνεργασία!

Ο κ. Μητσοτάκης λέει «και δεύτερη και τρίτη αν χρειαστεί, όσες εκλογές, μέχρι εγώ να παραμείνω στην καρέκλα του πρωθυπουργού».  Είναι απερχόμενος, το έχει καταλάβει κι ο ίδιος. Ας μην ταλαιπωρεί την κοινωνία, την οικονομία και τη χώρα..

Γι` αυτό λοιπόν, τα φέρνει έτσι η ζωή, τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι παράγοντας πολιτικής σταθερότητας, και ο κ. Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία παράγοντας πολιτικής αποσταθεροποίησης.

Σας ευχαριστώ. 

Φωτογραφία: ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ/EUROKINISSI