Η δολοφονική επίθεση στη Θεσσαλονίκη προκαλεί θλίψη και αποτροπιασμό. Η βία και οι εγκληματικές ενέργειες δεν έχουν καμία θέση στη Δημοκρατία και καταδικάζονται απερίφραστα. Οι δράστες πρέπει άμεσα να οδηγηθούν στη Δικαιοσύνη.

Την ώρα, όμως, που σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος καταδικάζει το έγκλημα και ζητά την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων, ο κ. Μητσοτάκης επέλεξε για ακόμη μία φορά τον δρόμο του διχασμού και της πολιτικής εργαλειοποίησης της τραγωδίας. Είναι τουλάχιστον υποκριτικό να εμφανίζεται ως πολέμιος της τοξικότητας ο πρωθυπουργός που έκανε τη θεωρία των δύο άκρων, τη στοχοποίηση των πολιτικών αντιπάλων και την παραχάραξη της ιστορίας βασικό εργαλείο πολιτικής αντιπαράθεσης. Και κανείς δεν ξεχνά τις μολότοφ στα σπίτια βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ κατά τη συζήτηση για τη Συμφωνία των Πρεσπών, τις σφαίρες σε επιστολή στον Νίκο Κοτζιά και τις αφίσες «wanted» στη Β. Ελλάδα, που δεν καταδίκασε ποτέ η ΝΔ.

Προκλητικός ο μετρ της τοξικότητας φτάνει να εμφανίζεται και ως πολέμιος του διχαστικού λόγου. Όμως, έντεκα χρόνια μετά το δημοψήφισμα του 2015 εξακολουθεί να πολεμά μια κορυφαία στιγμή δημοκρατικής έκφρασης, αξιοπρέπειας και διεκδίκησης της λαϊκής κυριαρχίας απέναντι σε ασφυκτικές εσωτερικές και εξωτερικές πιέσεις. Η αλήθεια είναι ότι ο ελληνικός λαός κράτησε τη χώρα όρθια στην Ευρώπη και στο ευρώ, απέναντι σε όσους χειροκροτούσαν τις πολιτικές της λιτότητας, την «τρόικα εσωτερικού» και το «Γερούν, γερά».

Όσο για την ακρίβεια, ο πρωθυπουργός δεν ανακοίνωσε ούτε ένα μέτρο ανακούφισης. Αντίθετα, πανηγυρίζει γιατί εξασφάλισε ότι οι τιμές θα παραμείνουν στα σημερινά απαράδεκτα υψηλά επίπεδα για άλλους δύο μήνες, παραπέμποντας τις όποιες μειώσεις στον Σεπτέμβριο με υποσχέσεις. Με μια ιδιότυπη «συμφωνία κυρίων» με την αγορά, η κυβέρνηση αφήνει τα καρτέλ να αποκομίσουν ανενόχλητα τα υπερκέρδη της καλοκαιρινής περιόδου, ενώ οι πολίτες συνεχίζουν να πληρώνουν έναν από τους ακριβότερους λογαριασμούς ακρίβειας στην Ευρώπη. Πρόκειται για την επιτομή της αισχροκέρδειας. 

Για τον ΟΠΕΚΕΠΕ επιχείρησε να παρουσιάσει μια εικόνα κανονικότητας, ενώ το σκάνδαλο παραμένει ανοιχτό. Οι αγρότες εξακολουθούν να πληρώνονται με καθυστερήσεις και περικοπές, οι δηλώσεις για τη νέα καλλιεργητική περίοδο δεν έχουν ακόμη ανοίξει, παρότι οι περισσότερες καλλιέργειες έχουν ήδη σπαρεί, και η κυβέρνηση εξακολουθεί να μην απαντά ποιος θα επιστρέψει τα χρήματα που στερήθηκαν οι πραγματικοί παραγωγοί εξαιτίας του γαλάζιου σκανδάλου.

Επιτέλους ας σταματήσει να μιλάει για την υγεία με τόση αλαζονεία. Γράφει για προσλήψεις και εγκαίνια, αλλά δεν λέει πόσοι άνθρωποι χρειάζονται στο ΕΣΥ, ποτέ δεν θίγει το θέμα των πραγματικών αναγκών και κατά πόσο αυτές καλύπτονται, όλα για την επικοινωνία. Αλλά όσοι συνωστίζονται στις εφημερίες των νοσοκομείων καθημερινά, κι όσοι δίνουν αγώνα για τους ασθενείς, ξέρουν καλύτερα και η στιγμή της λογοδοσίας δεν θα αργήσει.

Και ενώ επικαλείται επιλεκτικά διεθνείς εκθέσεις όταν τον εξυπηρετούν, αποσιωπά ότι η τελευταία έκθεση του ΟΟΣΑ καταγράφει κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς, πλήγμα στη λειτουργία του κράτους δικαίου και μια κυβέρνηση που έχει χάσει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας. Δεν είναι τυχαίο. Είναι το αποτέλεσμα μιας εξαετίας σκανδάλων, υποκλοπών, συγκάλυψης, ακρίβειας, ανασφάλειας και αλαζονείας.

Οι πολίτες δεν έχουν ανάγκη από κυριακάτικες ασκήσεις αυτοπροβολής. Έχουν ανάγκη από μια κυβέρνηση που θα δίνει λύσεις στα προβλήματα που η ίδια δημιούργησε.