Διαβάζοντας το κυριακάτικο μήνυμα του κ. Μητσοτάκη αναρωτιέται κανείς σε ποια χώρα νομίζει ότι είναι πρωθυπουργός. Κάνει μονίμως τον ανήξερο και, κυρίως, τον ανεύθυνο.

Οι πολίτες ξέρουν καλά πια τι σημαίνει διακυβέρνηση Μητσοτάκη: κάνει τη ζωή των πολιτών δύσκολη, αλλά ως διά μαγείας δεν φέρει ποτέ καμιά ευθύνη. Λέει ότι «προσπαθεί», αλλά πάντα κάτι γίνεται και δεν τα καταφέρνει.

• Αυτή την εβδομάδα κάνει τη χάρη στους αγρότες να αναφερθεί στις κινητοποιήσεις τους, αλλά μόνο και μόνο για να πει «ό,τι δώσαμε, δώσαμε» και να μην περιμένουν τίποτα από τη συνάντηση της Δευτέρας. Την βρομοδουλειά για τους αγρότες την έκανε ο κ. Γεωργιάδης από την περασμένη βδομάδα που τους συκοφάντησε και τους έβρισε και είπε και το απολύτως τραγικό να κοπούν οι ενισχύσεις, που δεν συμβαίνει σε καμία χώρα του κόσμου.
• Και, φυσικά, για τον Κυριάκο Μητσοτάκη δεν υπάρχει κανένα σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ, ούτε ολιγωρία στην αντιμετώπιση της ευλογιάς που βάζει ταφόπλακα στην ελληνική κτηνοτροφία. Ουδεμία ευθύνη φέρει, ούτε θα την παραδεχτεί ποτέ.
• Ο Κυρ. Μητσοτάκης συμπληρώνει την ανάρτησή του, μεταξύ άλλων, με αναφορά στην ανεργία, τις συλλογικές συμβάσεις, τα προγράμματα (ημι)απασχόλησης. Στον παραμυθένιο του κόσμο, οι εργαζόμενοι ευημερούν. Στον πραγματικό, παλεύουν με τα 13ωρα, τους χαμηλούς μισθούς, τη μερική απασχόληση και την επισφαλή εργασία.
• Ο πρωθυπουργός δεν βρήκε μια λέξη σήμερα για τις διεθνείς εξελίξεις, και ιδίως για τη Γροιλανδία, για την επιθετική πολιτική των ΗΠΑ και του Ντ. Τραμπ προς την Ευρώπη. Είναι ντροπιαστική και επικίνδυνη αυτή η στάση του πρωθυπουργού σε αυτό το ρευστό και δυναμικά μεταβαλλόμενο πεδίο.
• Καμία αναφορά για την ακρίβεια και τα προβλήματα της καθημερινότητας και στον πληθωρισμό.
• Καμία αναφορά για το FIR Αθηνών. Την ίδια στιγμή που ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Άμυνας επενδύουν σε επικοινωνιακά σόου, ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η εικόνα που διαμορφώνεται στις στρατιωτικές σχολές. Καταγράφονται σημαντικά κενά, είτε επειδή ολοένα και λιγότεροι νέοι και νέες τις δηλώνουν, είτε επειδή όσοι εισάγονται παραιτούνται στη συνέχεια. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι ούτε τυχαίο ούτε συγκυριακό. Αντανακλά τις πραγματικές συνθήκες που επικρατούν, τις περιορισμένες προοπτικές που προσφέρονται και το μήνυμα που εκπέμπει συνολικά η Πολιτεία προς τη νέα γενιά. Αν η κυβέρνηση ενδιαφέρεται πραγματικά για την ισχύ και την αξιοπιστία των Ενόπλων Δυνάμεων, οφείλει να εγκαταλείψει τις επικοινωνιακές επιδείξεις και να στραφεί στην ουσία: στο ανθρώπινο δυναμικό, στην εκπαίδευση, στην επαρκή στελέχωση και στις συνθήκες υπηρεσίας. Εκεί κρίνεται η άμυνα της χώρας και όχι στα τηλεοπτικά πλάνα. Το ανθρώπινο δυναμικό είναι ο πραγματικός πολλαπλασιαστής ισχύος. 

Κι αφού κλείνει με Σαββόπουλο: ο Κυρ. Μητσοτάκης κάνει πως δεν καταλαβαίνει, δεν ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει…