Κατά τη συζήτηση του Κρατικού Προϋπολογισμού, οικονομικού έτους 2026, ο Βουλευτής Μαγνησίας, Τομεάρχης Υποδομών & Μεταφορών, Ναυτιλίας & Νησιωτικής Πολιτικής του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – Π.Σ., Αλ. Μεϊκόπουλος τόνισε ότι η κυβέρνηση δεν αξιοποιεί τα συμπεράσματα της προηγούμενης χρονιάς για να διαμορφώσει αποτελεσματικές πολιτικές, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τον τομέα των μεταφορών, και ιδιαίτερα το σιδηροδρομικό δίκτυο.

Όπως επεσήμανε, το αποτύπωμα του Υπουργείου Μεταφορών για το 2025 δεν συνιστά αναβάθμιση αλλά συντήρηση της υποβάθμισης.

Οι πολίτες συνεχίζουν να βιώνουν καθυστερήσεις, απαρχαιωμένες υποδομές και υπηρεσίες που δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες μιας σύγχρονης χώρας. Παράλληλα, κρίσιμοι θεσμοί ασφάλειας, όπως η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας και η Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων, παραμένουν χωρίς ουσιαστική ενίσχυση, ακόμη και μετά την τραγωδία στα Τέμπη.

Την ώρα που ο ελληνικός σιδηρόδρομος βρίσκεται στη σοβαρότερη κρίση αξιοπιστίας και ασφάλειας των τελευταίων δεκαετιών, η κυβέρνηση επέλεξε να διαθέσει 828.000 ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης για επικοινωνιακή καμπάνια προβολής, μια «μεταρρύθμιση» που δεν έχει ακόμα υλοποιηθεί.

Την ίδια στιγμή, η Θεσσαλία παραμένει σε καθεστώς ανυπαρξίας έργων αποκατάστασης, ενώ ο κεντρικός άξονας της χώρας διακόπτεται επαναλαμβανόμενα και επιβάτες εγκλωβίζονται.

Ιδιαίτερο βάρος έδωσε στο σύστημα γεωεντοπισμού που σχεδιάζεται να εγκατασταθεί στον σιδηρόδρομο μέσω δωρεάς της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών, ύψους 2,5 εκατ. ευρώ, το οποίο χαρακτήρισε «πολυεπίπεδο σκάνδαλο υπό εξέλιξη».

Ο Βουλευτής ανέδειξε σειρά σοβαρών θεσμικών και τεχνικών προβλημάτων, που συνθέτουν μια εικόνα προφανούς παρέκκλισης από τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές και από τις αρχές χρηστής διαχείρισης. Συγκεκριμένα ανέφερε τα εξής:

«Το προωθούμενο σύστημα δεν ανήκει σε κανένα αναγνωρισμένο ευρωπαϊκό ή διεθνές πλαίσιο ασφάλειας σιδηροδρομικών μεταφορών και δεν μπορεί να πιστοποιηθεί.

Επειδή δεν μπορεί να πιστοποιηθεί από κανέναν σιδηροδρομικό φορέα στην Ευρώπη και διεθνώς, δεν μπορεί να γίνει δημόσιος διαγωνισμός και εισάγεται μέσω δωρεάς. Η επιλογή της δωρεάς λειτουργεί ως μηχανισμός απευθείας ανάθεσης σε συγκεκριμένο ανάδοχο.

Στη σύμβαση, μάλιστα, αναφέρεται ότι η κεραία του συστήματος πρέπει να απέχει τουλάχιστον 30 εκατοστά από άλλες κεραίες ή συστήματα, επιβεβαιώνοντας τις προειδοποιήσεις μας για πιθανή τεχνική παρεμβολή στα υπόλοιπα πιστοποιημένα συστήματα του δικτύου.

Αν και η εγκατάσταση καλύπτεται από τη δωρεά, όλα τα βάρη μετά την εγκατάσταση (δορυφορικές συνδέσεις, συντήρηση, τεχνική υποστήριξη) περνούν στο Ελληνικό Δημόσιο μετά τους πρώτους μήνες λειτουργίας. Οι φορολογούμενοι, δηλαδή, θα πληρώνουν εσαεί ένα σύστημα που δεν είναι πιστοποιημένο και δεν αποτελεί μέρος των ευρωπαϊκών προτύπων.

Οι εταιρείες που εμφανίζονται στη σύμβαση ως προμηθευτές είναι οι ίδιες που είχαν συνεργαστεί με τον αρμόδιο υπουργό σε προηγούμενη θητεία του στο υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, στο Κτηματολόγιο, για να εντοπίζονται ακίνητα. Αυτό ενισχύει την υπόνοια ότι το έργο δεν σχεδιάστηκε για να καλύψει ανάγκη της ασφάλειας, αλλά για να εξυπηρετήσει συγκεκριμένους οικονομικούς φορείς.

Η ουσία είναι απλή και ξεκάθαρη: Ένα απαραίτητο σύστημα ασφάλειας (σηματοδότηση, τηλεδιοίκηση, ETCS) παραμένει ημιτελές, ενώ ένα μη απαραίτητο σύστημα προωθείται επειγόντως, χωρίς πιστοποίηση, χωρίς διαγωνισμό και με μελλοντικό κόστος για το Δημόσιο.

Καταλήγοντας, τόνισε ότι «κάπως έτσι προϋπολογίζει η Νέα Δημοκρατία ένα καραμπινάτο σκάνδαλο για τη νέα χρονιά. Ίσως το πρώτο για το 2026».