Τόνισε πως αν σκεφτούμε την πορεία μας, από το κοινωνικό φόρουμ έως τον Δεκέμβρη του 2008 και το αίτημα για κυβέρνηση της Αριστεράς, το κοινό χαρακτηριστικό πάντα ήταν ότι «σκεφτόμασταν αυτό που για τους άλλους φαινόταν αδιανόητο». «Έτσι και σήμερα», τόνισε, «δεν πρέπει να περιοριστούμε στο ρόλο μιας ανθρώπινης διαχείρισης, αλλά να σχεδιάσουμε τις μάχες που θα μας επιτρέψουμε να σπάσουμε την επιτροπεία και να ξανασκεφτούμε το αδιανόητο».

«Κόμμα ενιαίο», εξήγησε, σημαίνει ότι κρινόμαστε πρώτα απ` όλα τη στιγμή της μάχης, αναφέροντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα το δημοψήφισμα, όπου κεντρικά στελέχη είτε δεν τοποθετήθηκαν είτε δεν υποστήριζαν την κεντρικά γραμμή, όπως ανέφερε. Ως προς το «μαζικό κόμμα», είπε ότι για να μαζικοποιηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει τα μέλη να αισθάνονται ότι έχουν λόγο και πως έχει νόημα η συμμετοχή τους. Φέρνοντας παράδειγμα ως προς αυτό, ανέφερε ότι κανείς δεν έχει απαντήσει ‘γιατί ενώ υπήρχε ομόφωνη απόφαση Κεντρικής Επιτροπή και Πολιτικής Γραμματείας ποτέ δεν ψηφίστηκαν οι συλλογικές συμβάσεις`. Ο κ. Ηλιόπουλος μίλησε για την έννοια του δημοκρατικού κόμματος, αναφέροντας πως αυτό σημαίνει ότι η «γραμμή» βγαίνει μέσα από τις διαδικασίες και ότι δεν μπορεί, π.χ., η ηγεσία του ΤΑΙΠΕΔ μέσα από συνεντεύξεις «στα Νέα» να λέει ποια είναι η άποψη της κυβέρνησης για τις ιδιωτικοποιήσεις.

Ο Νάσος Ηλιόπουλος αναφέρθηκε στη δέσμευση της κοινής υπόθεσης της Αριστεράς, επικαλούμενος ως προς αυτό παράδειγμα αριστερής ευρωβουλευτού από την Ιρλανδία η οποία είδε δηλώσει ότι επί χρόνια δεν γνώριζε τον μισθό της από το ευρωκοινοβούλιο καθώς αυτός πήγαινε απ` ευθείας στο κόμμα. Πρόσθεσε ότι στην Ιρλανδία οι αριστεροί πολιτικοί παίρνουν μισθό ίσο με τον μισθό του βιομηχανικού εργάτη.