Λόγος και πράξη στην κοινωνική αλλαγή

Η μελέτη των προτάσεων για τον προσυνεδριακό διάλογο πανελλαδικά φωτίζει και μεγεθύνει σημεία, ανάλογα με τις γνώσεις και τα ενδιαφέροντα κάθε συντρόφου. Πρόκειται για ολοκληρωμένο πρόγραμμα διακυβέρνησης της χώρας, με όλες τις δυσκολίες που το συνοδεύουν.

Με μια ματιά, φαίνονται τα συγκριτικά μας «μειονεκτήματα», που καλούμαστε να μετατρέψουμε σε πλεονεκτήματα, αυθωρεί και παραχρήμα. Ξεκάθαρο το «τι» χρειάζεται η Ελλάδα και η Ευρώπη, ζητείται το «πώς». Επικαλείται πρωτοτυπία στις Ο.Μ., συνεργατικό πνεύμα, μέσα σε μια κοινωνία μεγαλωμένη και σπουδαγμένη στον ατομικισμό-νεοφιλελευθερισμό. Δύσκολα πράγματα, όχι ακατόρθωτα. Τυχεροί στην ατυχία μας, το ευρωπαϊκό αναπτυξιακό και κοινωνικό μοντέλο απέτυχαν – εξαερώθηκαν. Πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση, με συνειδητοποιημένη εντολή, ανέλαβε τη διεύρυνση της αραχνοειδούς ρωγμής στο νέο πολιτικό μοντέλο.

Εχθροί πολλοί, και ιδιαίτερα τα «οικεία βέλη». Περιμένεις να αντιδράσει οπωσδήποτε ο εξωχώριος και εσωχώριος αστικός συντηρητισμός. Άραγε είναι εύκολη η προσαρμογή, λόγω συμφερόντων, λόγω γνωστικής οκνηρίας; Καθόλου, εντελώς αναμενόμενο! Ύπαρξη όμως εχθρών «αριστερών», η χαρά της Δεξιάς, συγκλίνοντες στο αποτέλεσμα με τον συντηρητισμό, με επίκληση ιδεολογικής καθαρότητας στην ουτοπία, είναι απερίγραπτο! Δεν αναφερόμαστε στους ζηλωτές-εφαπτόμενους του νεοφιλελευθερισμού, της όψιμης Κεντροαριστεράς, όχι, προφανής η συμβολή τους στη διατήρηση του ευρωπαϊκού μεταλλαγμένου κεκτημένου. Μιλάμε γι’ αυτούς που αδυνατούν να καταλάβουν την ευελιξία που χρειάζεται η διαπραγμάτευση, αν στοχεύεις στην ΑΝΑΙΜΑΚΤΗ κοινωνική αλλαγή.

«Όχι! Επανάσταση, λένε! Μα δεν ψηφίστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ για να βγει από την Ευρώπη. Όχι, είπε ψέματα! Χτυπιούνται χέρια-πόδια του παλιμπαιδισμού, στο πάτωμα και στα τραπέζια! Μα ο ρεαλισμός απαιτούσε προσαρμογή, όσο και αν πονάει η παρέκκλιση προγράμματος. Όχι, θα κάτσουμε μακριά να βλέπουμε, αν τα καταφέρετε, μπορεί και να μας ξαναδείτε! Ευχαριστούμε, για τη ΜΗ στήριξη, για τον πολλαπλάσιο αγώνα που θα χρειαστούν οι σύντροφοι μέσα!».

Είναι αυταπόδεικτη η φτωχή επικοινωνιακή πολιτική που χρησιμοποίησε ο χώρος μας. Αγνοήθηκαν οι τεκμηριωμένες προτάσεις των «σοφών», δεν εκπαιδεύτηκαν κατάλληλα τα στελέχη μας στην προσέγγιση του πληθυσμού. Η επιστημονική τεκμηρίωση εφαρμογής έμεινε στα συρτάρια. Τι να πρωτοκάνεις, λένε κάποιοι. Δεκτό, είναι όμως η ώρα. Μετά το ξεκαθάρισμα του δύσοσμου τοπίου στα ΜΜΕ, να προσεγγίσουμε σωστά τους ανθρώπους, λεκτικά, και έμπρακτα.

Τα μοντέλα επικοινωνίας σε περιόδους κοινωνικής αλλαγής δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που χρησιμοποιούνται σε χρόνια πολιτικής σταθερότητας. Από εκεί πηγάζει η προφανής αμηχανία του παλαιοκομματικού κόσμου. Δεν ξέρουν, και ευτυχώς! Εμείς οφείλουμε να ξέρουμε και ξέρουμε, είναι βέβαιο. Μένει να το εφαρμόσουμε έγκαιρα και άμεσα!

Ο ελληνικός πληθυσμός πάσχει, οικονομικά και συναισθηματικά, είναι βαρύ το φορτίο της κρίσης που «ζαλώθηκε». Ζητάει λύσεις, αμφισβητεί, θέλει απτές αποδείξεις, ποιότητα στη ζωή του.

Προέχει η έντιμη πειθώ. Χρειάζονται έντιμοι πομποί μηνυμάτων, όχι ξερόλες αυθεντίες. Τα κατάλληλα μηνύματα με μειονοκεντρικό προσανατολισμό είναι ενδεδειγμένα. Μη μας φοβίζει η νέα ορολογία, αν δεν ξέρουμε ρωτάμε, υπάρχουν ειδικοί επιστήμονες στα απαραίτητα για την εποχή μοντέλα επιρροής και προσέγγισης του πληθυσμού.

Χρειαζόμαστε όλους τους σκεπτόμενους Έλληνες μαζί μας. Μένει να πείσουμε ότι η αμφισβήτηση χρειάζεται κατάλληλο προσανατολισμό. Στη συγκεκριμένη ιστορική συγκυρία δείχνει τη μη αλληλέγγυα Ευρώπη, την ελληνική πραγματικότητα που μας κατέστρεψε και την αριστερίστικη ιδεοληψία του μοναχικού, που «απενίψατο τας χείρας» Πιλάτου.

Τρόπος υπάρχει, απαιτεί όμως μέγιστη προσπάθεια από όλους μας!

* Η Σοφία Αράβου-Παπαδάτου είναι μέλος της Ο.Μ. Λειβαθούς-Κεφαλλονιάς