Η προηγούμενη Π.Γ. ήταν μονόπλευρα προσανατολισμένη στον έλεγχο της κυβέρνησης

1) Η κατάσταση στην Ευρώπη, η πορεία “ολοκλήρωσης” της “ενοποίησής” της και οι προοπτικές αυτής η μιας άλλης ολοκλήρωσης, ο συσχετισμός των πολιτικών δυνάμεων και η επίδραση σε αυτόν από την τακτική του ΣΥΡΙΖΑ, η δυναμική των σχέσεων στο ΚΕΑ και η διαπίστωση των πολιτικών συμμάχων του, η δυναμική του συντονισμού της δράσης των κινημάτων πανευρωπαϊκά, η κατάσταση και η προοπτική της σχέσης και της κοινής δράσης των λαών της Ευρώπης, αν δεν συζητηθούν θα οδηγούμαστε σε πειραματισμούς, ακροβατισμούς και πιθανώς σε νέες διασπάσεις.

Η πολιτική που εφαρμόστηκε από τις δυνάμεις του νεοφιλελευθερισμού (ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ. και οι διάφοροι συγκυβερνώντες μαζί τους) την πενταετία που προηγήθηκε της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ διαμόρφωσε ασφυκτικά πλαίσια για την άσκηση της διακυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους δικούς του συμμάχους (ανεπίστρεπτες καταστροφές στην παραγωγική βάση της χώρας, ισχυρότατες δεσμεύσεις προς τους δανειστές, θεσμική θωράκιση των συντριπτικών αλλαγών στη διανομή του πλούτου προς όφελος των δυνάμεων του πλούτου κ.λπ. κ.λπ.). Οφείλουμε, πέρα από τη διαπίστωση ύπαρξής τους, να απαντήσουμε πώς αυτά επέδρασαν στην άσκηση της διακυβέρνησης και με ποιον τρόπο θα ανατραπούν.

Η κατάσταση της ελληνικής κοινωνίας, το επίπεδο της πολιτικής της συνείδησης μετά και την «καταστροφή» (;) των παλαιών ομαδοποιήσεων και οπαδοποιήσεων, η κατάσταση των κινημάτων, η αποτελεσματικότητά τους και η σχέση τους με την κοινωνία, ο βαθμός διαθεσιμότητας των πολιτών από την ανάθεση να περάσουν στην άμεση εμπλοκή. Η κυβερνητική πρακτική αφενός με την δημιουργία θεσμών και πλαισίων που θα το υποβοηθούν αυτό να συμβεί, αφετέρου με την υπεράσπιση συμφερόντων, ώστε να ενισχύονται οι κοινωνικές συμμαχίες της.

Η εμπειρία και οι προοπτικές από τη συγκυβέρνηση για τις πολιτικές συμμαχίες με δυνάμεις και πέραν του αριστερού τόξου. Οι κίνδυνοι και οι δυναμικές.

Η επίδραση των μεταναστευτικών – προσφυγικών ροών στην χώρα μας και στην Ευρώπη συνολικά

Σίγουρα δεν είναι τα μόνα, αλλά τα κατά τη γνώμη μου απαραίτητο και επείγον να ορίσουν την θεματική ατζέντα.

2) Αυθαίρετα εκτιμάται, και καλούμαι να απαντήσω, η μη αντιστοίχιση του ΣΥΡΙΖΑ με την κοινωνική του βάση. Αυτό οφείλουμε να το διαπιστώσουμε μέσα από ένα μεγάλο πολιτικό άνοιγμα στην κοινωνία, όπως αποφάσισε η Π.Γ. και αυτό το σχέδιο οφείλουμε να υλοποιήσουμε.

Αν στην πρώτη περίοδο (μέχρι την ανάληψη της διακυβέρνησης) αυτό το άνοιγμα σχεδιάστηκε και εφαρμόστηκε με σαφή αποτελεσματικότητα στην πολιτική επιρροή και αντιστοίχιση του κόμματος με την κοινωνία, και αποτυπώθηκε στις αλλεπάλληλες εκλογικές νίκες, στη δεύτερη περίοδο μετά τις 25 Γενάρη η Κ.Ε. και η προηγούμενη Π.Γ. απέτυχαν να δώσουν απαντήσεις στο πώς το κόμμα θα διασυνδέεται σταθερά με την κοινωνία στο σύνολό της, θα την επηρεάζει και θα επηρεάζεται από αυτήν και έτσι θα συνεχίσει να αντιστοιχείται στην κοινωνική και εκλογική του βάση. Κατά τη γνώμη μου γιατί η προηγούμενη Π.Γ. ήταν μονόπλευρα προσανατολισμένη στον έλεγχο του κυβερνητικού έργου και μάλιστα με στρεβλό τρόπο.

3) Ο χρόνος διεξαγωγής του συνεδρίου πρέπει να καθοριστεί από το πόσο είμαστε έτοιμοι στον προσδιορισμό του πλαισίου συζήτησης, από τις πιέσεις της συγκυρίας και την εκτίμηση του κλίματος στην κοινωνία για την θετική της αντίδραση και διάδραση.

Αυτό θα το προσδιορίσει η Π.Γ. στην επόμενη συνεδρίασή της.

* Ο Νίκος Παυλίδης είναι μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ