Το φυλλάδιο της Νεολαίας

Φυλλάδιο του ΣΥΡΙΖΑ για τις Βουλευτικές Εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου 2015

Σκέψου πόσοι και πόσες έχουμε μείνει σε αυτή τη χώρα. Να αντέχουμε, να την ψάχνουμε, να προσπαθούμε να βγάλουμε άκρη σε αυτό το μέρος που εμείς και οι προηγούμενοι από μας, αντιμετωπιστήκαμε σαν προσωπικό υπό εκκαθάριση σε επιχείρηση που βάζει λουκέτο. Σε αυτή τη χώρα που για τις κυβερνήσεις, οι νέοι και οι νέες ήταν αόρατοι. Στη χώρα που οι κάτω των 30 ψάχνουν μόνο την απόδραση από το μέρος που γεννήθηκαν και έζησαν αλλά δεν τους επιτράπηκε ποτέ να ζήσουν και να δημιουργήσουν πραγματικά.

Αυτή η γενιά, στα χρόνια της λιτότητας βρήκε φωνή. Μια φωνή για να την ακούσουν αυτοί που για χρόνια την αγνοούσαν αλλά και αυτοί που έφυγαν έξω και προσδοκούν μια μέρα να γυρίσουν. Μια φωνή από το μέλλον. Ένα μέλλον χαράς και αξιοπρέπειας, στιγμές του οποίου ζήσαμε τον περασμένο Γενάρη, όταν τα δύο κόμματα που έθαψαν την ελπίδα της νεολαίας, θάφτηκαν κάπου στα συντρίμμια της λιτότητας. Ή τον Ιούλη στο δημοψήφισμα, όταν μετά στο ζόφο και την τρομοκρατία, ήρθε το χαμόγελο στα πρόσωπα μας βλέποντας τις κατεβασμένες φάτσες όλων όσων έραβαν κοστούμια για να επανέλθουν στα γνωστά λημέρια της εξουσίας.

Γι΄ αυτές τις εικόνες, γι΄ αυτό το μέλλον είμαστε ακόμα εδώ. Ξέρουμε πολύ καλά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ που στηρίχθηκε στη δύναμη και τη δίψα κάθε νέου ανθρώπου για αλλαγή, έδωσε μια πρώτη μάχη χωρίς να πετύχει τη νίκη που ελπίζαμε. Όμως, η χαραμάδα της ελπίδας για μια νέα ζωή, είναι ακόμα ανοιχτή.

Ξέρουμε επίσης ότι ο παλιός κόσμος είναι ακόμα εδώ. Τον βλέπουμε κάθε μέρα στα κανάλια και τα προεκλογικά talk shows, να σκούζει εναντίον όσων αμφισβήτησαν την κυριαρχία του και τους μονοδρόμους που έφτιαξε η άοκνη προσπάθεια σαράντα χρόνων. Τον ακούμε να μιλάει τη γλώσσα των αριθμών και να μη νοιάζεται για ζωές. Τον ακούμε να μιλάει τη γλώσσα του μίσους απέναντι στους εξαθλιωμένους και τους φτωχούς, απέναντι στους πνιγμένους στα νερά του Αιγαίου. Τον ακούμε να φωνάζει ότι η ελπίδα πέθανε: Τα κεφάλια μέσα, η παρένθεση έκλεισε, η ζωή θα συνεχιστεί όπως την ξέρατε.

Στις 20 Σεπτέμβρη έχουμε μια δυνατότητα. Έχουμε τη δυνατότητα να στείλουμε οριστικά στα σκουπίδια της ιστορίας όλους αυτούς τους τύπους που διψάνε για την παλινόρθωση του παλιού κόσμου. Εμείς, όσοι και όσες από τη γενιά μας αντέχουμε και θέλουμε να ζήσουμε αλλιώς, δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ακόμα το όπλο στα χέρια μας για να μην αφήσουμε τόσο γρήγορα, τα κοράκια να μας νικήσουν. Ο δρόμος που έχουμε μπροστά μας είναι μακρύς. Για να τον περπατήσουμε πρέπει να μην μας κρατάει τίποτα πίσω, όσο θόρυβο και αν κάνει.

Το μέλλον διαρκεί πολύ. Μας αρκεί να διαρκέσει ένα λεπτό παραπάνω από τη δίψα του παλιού κόσμου να μας κλείσει ξανά στην απόγνωση.