Απάντηση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στον Πιερρακάκη για τη συνέντευξή του στην ΕΦΣΥΝ

Ο κ. Πιερρακάκης σε συνέντευξή του στην Εφημερίδα των Συντακτών παραδέχεται ότι οι τράπεζες πρέπει «να κάνουν περισσότερα για την οικονομία και την κοινωνία». Παραδέχεται ότι το κόστος ζωής αυξάνεται και ότι οι πολίτες χρειάζονται μεγαλύτερη προστασία. Παραδέχεται, τελικά, ότι υπάρχει δυνατότητα για περισσότερες παρεμβάσεις. Αλλά η κυβέρνηση επιμένει στις ίδιες επιλογές: χαμηλή φορολογία στα μερίσματα, ασυλία στα υπερκέρδη, υψηλοί έμμεσοι φόροι, άρνηση της 13ης σύνταξης και πρόωρη αποπληρωμή φθηνού δημόσιου χρέους. Το ζήτημα δεν είναι αν υπάρχουν δυνατότητες. Είναι ποιος πληρώνει και ποιος ωφελείται. Η ΝΔ έχει κάνει την επιλογή της. Ο ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ έχει καταθέσει τη δική του, συγκεκριμένη εναλλακτική.

Η συνέντευξη του υπουργού Οικονομικών στην ΕΦΣΥΝ είναι αποκαλυπτική ακριβώς επειδή επιβεβαιώνει ότι η συζήτηση για τον δημοσιονομικό χώρο δεν έχει κλείσει. Το «2,2 δισ. και ούτε ένα ευρώ παραπάνω» δεν αποτελεί φυσικό νόμο ούτε ευρωπαϊκή απαγόρευση. Υπάρχουν πολιτικές επιλογές για πρόσθετα έσοδα και παρεμβάσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ έχει προτείνει φορολόγηση των υπερκερδών τραπεζών και ενέργειας και των πολύ υψηλών μερισμάτων, ώστε να χρηματοδοτηθούν κοινωνικές και αναπτυξιακές πολιτικές.

Το ίδιο ισχύει για την ακρίβεια. Ο υπουργός αναγνωρίζει την πίεση στα νοικοκυριά, αλλά η κυβέρνηση επιμένει στην επιδότηση της ακρίβειας αντί να παρεμβαίνει στις τιμές. Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ είναι μείωση των έμμεσων φόρων, με προσωρινό μηδενισμό του ΦΠΑ σε βασικά τρόφιμα και φάρμακα και μείωση του ΕΦΚ στα καύσιμα. Καμία ευρωπαϊκή απαγόρευση δεν εμποδίζει τη χώρα να μειώσει τον ΕΦΚ όσο παραμένει πάνω από τα ευρωπαϊκά ελάχιστα όρια.

Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η αναφορά στις τράπεζες. Μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης της ΝΔ, ο υπουργός Οικονομικών ζητά από τις τράπεζες «να κάνουν περισσότερα». Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση διατηρεί τη φορολογία των μερισμάτων στο 5%, ενώ νοικοκυριά και μικρομεσαίες επιχειρήσεις πληρώνουν ακριβό χρήμα και αντιμετωπίζουν περιορισμένη πρόσβαση στη χρηματοδότηση. Χρειάζεται πραγματικός ανταγωνισμός, ισχυρός δημόσιος τραπεζικός πυλώνας και κατεύθυνση πιστώσεων στην πραγματική οικονομία.

Στο δημόσιο χρέος, επίσης, η κυβέρνηση αποφεύγει το κρίσιμο ερώτημα: ποιο χρέος αποπληρώνει πρόωρα και με ποιο κόστος; Η πρόωρη εξόφληση φθηνών θεσμικών δανείων πρέπει να συγκρίνεται με το κόστος του νέου δανεισμού και με τις μελλοντικές χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας. Η διαχείριση του χρέους χρειάζεται να υπηρετεί τη μείωση του πραγματικού κόστους εξυπηρέτησης και όχι έναν επικοινωνιακό στόχο πρόωρων αποπληρωμών.

Στη στέγη, η απάντηση δεν μπορεί να εξαντλείται στον εξωδικαστικό και σε επιδοτήσεις που τροφοδοτούν τις ήδη υψηλές τιμές. Η Ελλάδα χρειάζεται κοινωνική κατοικία. Ο ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ προτείνει την αξιοποίηση του ΕΦΚΑ και της Αναπτυξιακής Τράπεζας ως δημόσιων επενδυτών, ώστε να αποκτηθούν στεγαστικά χαρτοφυλάκια και ακίνητα και να δημιουργηθεί μεγάλο απόθεμα κατοικιών με προσιτό, ρυθμιζόμενο ενοίκιο.

Και όταν ο υπουργός μιλά για την ανάγκη να μετατραπούν οι ευρωπαϊκές αποταμιεύσεις σε παραγωγικές επενδύσεις, ανοίγει μια συζήτηση που εμείς θέτουμε ήδη: γιατί οι ελληνικές υποδομές θεωρούνται κατάλληλη επένδυση για ξένα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά ταμεία, αλλά όχι για τα ελληνικά; Τα ασφαλιστικά ταμεία μπορούν, με αυστηρούς κανόνες ασφάλειας και απόδοσης, να αποκτήσουν ενεργότερο επενδυτικό ρόλο σε υποδομές και παραγωγικά περιουσιακά στοιχεία.

Αυτή είναι τελικά η πραγματική διαφορά. Η κυβέρνηση αναγνωρίζει τα προβλήματα αλλά προστατεύει τις επιλογές που τα αναπαράγουν. Υπάρχει άλλος δρόμος: φορολόγηση υπερκερδών και πολύ υψηλών μερισμάτων, μείωση έμμεσων φόρων, 13η σύνταξη, δημόσιος τραπεζικός πυλώνας, κοινωνική κατοικία και δημόσια επενδυτικά εργαλεία. Δημοσιονομικές δυνατότητες υπάρχουν. Το ερώτημα είναι για ποιους χρησιμοποιούνται.