Ο κ. Μητσοτάκης αφιέρωσε ακόμη ένα κυριακάτικο μήνυμα σε πλατφόρμες, εφαρμογές, κυβερνητικές παρουσιάσεις, δημοσιογραφικού τύπου σχολιασμό των διεθνών εξελίξεων και πανηγυρισμούς.

Αφού ο ίδιος χαιρετίζει την αποκλιμάκωση των διεθνών τιμών του πετρελαίου μετά τη συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου με το Ιράν, ας απαντήσει στους πολίτες: Πότε θα δουν τη μείωση αυτή στις αντλίες; Πότε θα δουν χαμηλότερο κόστος μεταφορών, χαμηλότερο κόστος στην εφοδιαστική αλυσίδα και τελικά χαμηλότερες τιμές στο ράφι τη στιγμή που οι ίδιες οι πλατφόρμες της κυβέρνησης καταδεικνύουν τις πρακτικές καρτελοποίησης; Ή μήπως οι διεθνείς κρίσεις χρησιμοποιούνται για να δικαιολογούνται οι αυξήσεις, αλλά οι διεθνείς αποκλιμακώσεις δεν αρκούν ποτέ για να μειωθούν οι τιμές;

Αφού ο ίδιος πανηγυρίζει για το anakainisi.apps.gov.gr ας εξηγήσει στους πολίτες και τα νέα ζευγάρια πως  το ανώτατο όριο επιχορήγησης των 300 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο ανταποκρίνεται στο πραγματικό κόστος μιας πλήρους ανακαίνισης σήμερα; Μιλά για στεγαστική πολιτική, ενώ η Ελλάδα καταγράφει από τα υψηλότερα ποσοστά στεγαστικής επιβάρυνσης στην Ευρώπη. Ο ίδιος ο κεντρικός τραπεζίτης, ο κ. Στουρνάρας δήλωσε πως «δεν λύνεις πρόβλημα προσφοράς με επιδοτήσεις στη ζήτηση» αναφορικά με το στεγαστικό ζήτημα. Απαιτούνται ενέργειες ενίσχυσης της κοινωνικής κατοικίας, δραστικός περιορισμός της βραχυχρόνιας μίσθωσης και πολιτικών εξασφάλιση στέγης μέσω δημόσιων πολιτικών.

Αφού ο ίδιος υποβαθμίζει το ζήτημα της αντιπυρικής προστασίας, σε ιδιωτικό πρόβλημα θα έπρεπε πειστικά να μας ενημερώσει τώρα, στην αρχή του καλοκαιριού αν η κυβέρνηση επιμένει στο ίδιο μοντέλο διαχείρισης των πυρκαγιών που οδήγησε στις καταστροφές των τελευταίων ετών; Έγινε κάποια ουσιαστική αποτίμηση των αστοχιών ή θεωρεί ότι η συζήτηση για την πολιτική προστασία εξαντλείται στους καθαρισμούς οικοπέδων και στην ατομική ευθύνη των πολιτών; Παρεμπιπτόντως, αναμένουμε ακόμα απαντήσεις για το γαλάζιο σκάνδαλο στις πολεοδομίες, αλλά και για τους λόγους παραίτησης δύο εμπλεκόμενων Γενικών Γραμματέων.

Αφού ο ίδιος πανηγυρίζει για τις επιτυχίες του στα εργασιακά ζητήματα, θα δώσει επαρκείς απαντήσεις στα αιτήματα των εργαζόμενων στον κλάδο τουρισμού – επισιτισμού, αλλά και στους οικοδόμους, για τις συλλογικές συμβάσεις, την ασφάλεια, το 13ωρο, την εργοδοτική αυθαιρεσία, την εργασιακή ζούγκλα που αναδεικνύουν προκηρύσσοντας απεργίες;

Αφού ο ίδιος παριστάνει τον παρατηρητή των διεθνών εξελίξεων ας μας εξηγήσει αν η χωρίς όρια ταύτιση με την κυβέρνηση Νετανιάχου υπηρετεί την ελληνική εξωτερική πολιτική ή απλώς εκθέτει τη χώρα διεθνώς; Και πώς γίνεται ακόμη και οι πιστότεροι σύμμαχοι του Ισραήλ, όπως οι ΗΠΑ, να ασκούν κριτική στις επιλογές του με αφορμή τη συμφωνία με το Ιράν, ενώ η ελληνική κυβέρνηση επιμένει να λειτουργεί ως ο πιο πρόθυμος συνήγορός του;    

Τέλος, αφού επιλέγει να κάνει αναφορά στη μέρα του πατέρα ας απαντήσει πότε θα παρουσιάσει η κυβέρνηση μια πραγματικά ολοκληρωμένη πολιτική για το δημογραφικό; Πώς συμβιβάζονται οι πανηγυρισμοί με το γεγονός ότι η χώρα μετρά πλέον εκατοντάδες χιλιάδες περισσότερους θανάτους από γεννήσεις τα τελευταία χρόνια; Πότε ακριβώς θα δούμε πολιτικές που θα επιτρέπουν στους νέους ανθρώπους να κάνουν οικογένεια, αντί να αναβάλλουν διαρκώς αυτό το δικαίωμα λόγω ακρίβειας, στεγαστικής κρίσης και εργασιακής ανασφάλειας;

Η χώρα χρειάζεται μια κυβέρνηση που να μπορεί να αντιμετωπίσει τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας και όχι έναν πρωθυπουργό που κάθε Κυριακή γράφει μια έκθεση αυτοθαυμασμού και διαστρέβλωσης της πραγματικότητας.