Η σημερινή ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη είχε έναν και μόνο στόχο: να πετύχει την προεκλογική συσπείρωση του κομματικού του ακροατηρίου, γνωρίζοντας ότι δεν θα μπορέσει να μείνει για καιρό ακόμα γαντζωμένος στην πρωθυπουργική καρέκλα. Η εικόνα των δελφίνων στο συνέδριο αλλά και οι ηχηρές απουσίες το επιβεβαιώνουν.

Όσο κι αν προσπαθεί να κατευνάσει την κοινωνική δυσαρέσκεια, όσο κι αν προσπαθεί να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, όσο κι αν παρουσιάζει ωραιοποιημένη την πραγματικότητα, ο κ. Μητσοτάκης δεν μπορεί να φτιασιδώσει όσα οι πολίτες ζουν στην καθημερινότητά τους: η ακρίβεια καλπάζει, το πραγματικό εισόδημα συρρικνώνεται, η στεγαστική κρίση είναι εκρηκτική, τα καρτέλ κάνουν πάρτι κι εκείνος κάνει τον τροχονόμο συμφερόντων και προσπαθεί να κουκουλώσει τα σκάνδαλα των ημετέρων.

Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι ο Κυρ. Μητσοτάκης απέφυγε επιμελώς οποιαδήποτε αναφορά στις δικογραφίες που φτάνουν διαρκώς από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, αλλά αναφέρθηκε στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της παράταξής του. Για να είσαι ευρωπαϊστής, πρέπει να σέβεσαι τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και να λογοδοτείς όταν απαιτείται. Όχι να κρύβεσαι και να εκτοξεύεις λάσπη εναντίον τους.

Τώρα που η κομματική γυμναστική τελείωσε, ας θυμίσουμε στον κ. Μητσοτάκη ότι τα προβλήματα της κοινωνίας παραμένουν. Η αλαζονική του στάση και οι μεγαλόστομες διακηρύξεις του δεν μπορούν να αντιστρέψουν το κυρίαρχο, πλέον, αίτημα για πολιτική αλλαγή για ανατροπή του περιεχομένου της πολιτικής του.

Αυτή είναι η πρόκληση για όλους μας, να τελειώνουμε με τη σημερινή κατάσταση που πάει πίσω τη χώρα, που την καθιστά ουραγό σε όλους τους κοινωνικούς δείκτες, που κάνει σύνθημα την Ελλάδα του 2030 αλλά δεν μπορεί να υποστηρίξει κανένα περιεχόμενο σε έναν ρευστό και δυναμικά μεταβαλλόμενο κόσμο.