Δήλωση της Τομεάρχη Πρόνοιας και Κοινωνικής Συνοχής της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ και Βουλευτή Α‘ Θεσσαλονίκης Κατερίνας Νοτοπούλου

Στο Κυριακάτικο μήνυμά του ο πρωθυπουργός, αναπαράγει τους πανηγυρισμούς της Υπουργού Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας για την πανελλαδική επέκταση του προγράμματος «Νταντάδες της Γειτονιάς», σε μια προσπάθεια να κρύψει τις ελλείψεις σε κοινωνικές δομές και υποδομές.  Με «δόλωμα» την επέκταση του προγράμματος και «τυράκι» τα 500 ευρώ, ο πρωθυπουργός επιχειρεί γι ακόμη μια φορά να διασκεδάσει τις εντυπώσεις επικοινωνιακά για να καλύψει την αποτυχία της κυβέρνησής του, στη δημιουργία ενός ισχυρού δικτύου δημόσιων βρεφονηπιακών σταθμών και στην επαρκή, καθολική κάλυψη των αιτήσεων vouchers για δημοτικούς και ιδιωτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς και ΚΔΑΠ, ΚΔΑΠ-ΑμεΑ, ενώ εξακολουθεί να αγνοεί τις συστάσεις ειδικών,  που κάνουν λόγο για υποβάθμιση της προσχολικής αγωγής και αντι-παιδαγωγικό πλαίσιο.

Εμείς γι’ ακόμη μια φορά, επισημαίνουμε ότι η ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη ενός βρέφους/νηπίου απαιτεί οργανωμένο περιβάλλον, επιστημονικό προσωπικό και κοινωνικοποίηση. Η κυβέρνηση επιλέγει την απομόνωση του παιδιού σε ένα δωμάτιο, βαφτίζοντας το επίδομα «πρόνοια»

Αντί να επενδύσει σε ένα ισχυρό δίκτυο Δημόσιων Βρεφονηπιακών Σταθμών, η κυβέρνηση μετακυλίει την ευθύνη του κράτους στην ελληνική οικογένεια.

Η στήριξη της οικογένειας και της γυναικείας απασχόλησης δεν μπορεί να εξαντλείται σε αποσπασματικά επιδόματα. Απαιτεί ισχυρές δημόσιες δομές, σταθερό θεσμικό πλαίσιο και ουσιαστικές πολιτικές φροντίδας.

Επιμένουμε σε

Καθολική κάλυψη όλων των αιτήσεων για βρεφονηπιακούς σταθμούς.

Μόνιμο προσωπικό και τέλος στην εργασιακή ομηρία των συμβασιούχων.

Σύγχρονες δημόσιες δομές και όχι επιδόματα “φιλοδωρήματα”.

Η κοινωνική πολιτική δεν ασκείται με “νταντάδες” έκτακτης ανάγκης, αλλά με ισχυρές δημόσιες δομές.

Η στήριξη της γυναίκας και της οικογένειας δεν εξαντλείται σε κυριακάτικα post στα social media, ούτε σε επικοινωνιακές φιέστες.

Εμείς λέμε όχι στη διαιώνιση των αδυναμιών του κοινωνικού κράτους και απαιτούμε την ουσιαστική ενίσχυσή του. Η κοινωνική πολιτική κρίνεται στις δομές και στις προσλήψεις, όχι σε αποσπασματικά προγράμματα «μπαλώματα» με ημερομηνία λήξης.