Ο κ. Μητσοτάκης ξεχνά να αναφερθεί -και όχι τυχαία- στα στοιχεία για τον πληθωρισμό. Τον Απρίλιο, ο πληθωρισμός στην Ευρωζώνη ήταν 3% ενώ στην Ελλάδα εκτοξεύτηκε στο 4,6%, 50% ταχύτερα, δηλαδή, στην Ελλάδα από ό,τι την Ευρωζώνη. Ο πληθωρισμός δεν είναι ούτε ένα φυσικό ούτε ένα ουδέτερο φαινόμενο. «Βοηθά» την κυβέρνηση στην παραγωγή δημοσιονομικών υπερπλεονασμάτων χάρη στα πληθωριστικά έσοδα από τους υψηλούς συντελεστές ΦΠΑ κι από τη μη τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας, και δίνει την ευκαιρία στην κυβέρνηση να διανέμει κάποιες (εκλογικά στοχευμένες) παροχές. Αφετέρου, αναδεικνύεται στον βασικό μηχανισμό αναδιανομής εισοδήματος σε βάρος της μισθωτής εργασίας και υπέρ των κερδών.  Εδώ βρίσκεται και η απάντηση στην απορία γιατί η κυβέρνηση επιμένει να μην κάνει τίποτα για να αντιμετωπίσει την ακρίβεια: Γιατί κάποιους συμφέρει και κερδίζουν πολλά από αυτό.

Καμία αναφορά δεν έγινε στο κυριακάτικο μήνυμά του και για την καταπάτηση του Κράτους Δικαίου από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Τζαβέλλα. Έχοντας υπογράψει ο ίδιος την επισύνδεση 11 στόχων του Predator, αρνήθηκε να διερευνήσει όχι μόνο αν υπήρχε ενιαίο κέντρο ΕΥΠ-Predator αλλά και τη δική του εμπλοκή στο σκάνδαλο των υποκλοπών. Δεν μπορεί να είναι ανεκτό από την ελληνική Δικαιοσύνη από την Πολιτεία ελεγκτής και ελεγχόμενος να συμπίπτουν. Δεν είναι άλλωστε τυχαίες οι δημόσιες τοποθετήσεις κορυφαίων συνταγματολόγων και προσωπικοτήτων  όπως Παυλόπουλος, Ράμμος, Σωτηρέλης, Κοντιάδης, Δρόσος, Καμτσίδου, Μενουδάκος, που κατακεραύνωσαν με δημόσιες παρεμβάσεις τους αυτή την μεθόδευση, αλλά και το Διοικητικό Συμβούλιο του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, που ζήτησε την παραίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Τζαβέλλα. Πόσο θεσμικό έρεβος κ.Μητσοτάκη; Πόσος κυνισμός; Τι ένοχη σιωπή είναι αυτή;

Ούτε κουβέντα και για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και για το Επιτελικό Κράτος, για το οποίο πλέον του ασκούν δριμεία κριτική βουλευτές και πρώην υπουργοί της συμπολίτευσης. Λογικό: «Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί».

Σε ό,τι αφορά τους πανηγυρισμούς του κ. Μητσοτάκη για το ζήτημα της στέγασης, οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Τα ενοίκια έχουν κυριολεκτικά εκτοξευθεί, με το κόστος να έχει αυξηθεί από το 2019 μέχρι σήμερα σε ποσοστά που κυμαίνονται από το 35% μέχρι το 55%, με τις περιοχές της Αττικής να βρίσκονται στα υψηλότερα επίπεδα. Επιπλέον, σύμφωνα με τη Eurostat, τα ελληνικά νοικοκυριά δαπανούν περίπου το 35% του εισοδήματος τους για ενοίκια, το οποίο φέρνει την Ελλάδα στη θλιβερή πρωτιά των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και σε ό,τι έχει να κάνει με την ιδιοκατοίκηση, ενώ το 2019 βρισκόταν στο 75%, πλέον βρίσκεται στο 63%. Ποιον νομίζει, λοιπόν, ότι μπορεί να κοροϊδέψει ο κ. Μητσοτάκης;

Από ‘κει και πέρα, δεν προκαλεί καμία έκπληξη η αναφορά του κ. Μητσοτάκη στο παράρτημα του πανεπιστημίου της Λευκωσίας, το οποίο επισκέφτηκε πρόσφατα. Είναι γνωστή η ιδεοληψία του πρωθυπουργού για την ιδιωτικοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και της μετατροπής των φοιτητών και των φοιτητριών σε πελάτες κολλεγίων αμφιβόλου προελεύσεως. Ο κ. Μητσοτάκης, μάλιστα, τολμά να κάνει λόγο για τη Νομική σχολή του συγκεκριμένου ιδρύματος, όταν μία από τις πρώτες κινήσεις που έκανε η κυβέρνηση του ήταν να κλείσει τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Πατρών, που είχε ιδρυθεί επί των ημερών της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, με το… ακλόνητο επιχείρημα ότι δεν χρειάζεται τέταρτη Νομική Σχολή στη χώρα. Και αμέσως μετά, έδωσαν άδεια σε τρεις ιδιωτικές, εκ των οποίων οι δύο κόπηκαν από την Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης. Αυτή είναι η «αριστεία» τους.

Όσο για την «προστασία» των δανειοληπτών, υπενθυμίζουμε ότι Ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία ζητά εδώ και μήνες πλαφόν στις τραπεζικές χρεώσεις και στα επιτόκια, ζητά προστασία των δανειοληπτών, ζητά εφαρμογή της ευρωπαϊκής Οδηγίας 2023/2225. Τι έκανε η κυβέρνηση; Αρνήθηκε να εφαρμόσει ακόμα και τα υποχρεωτικά μέτρα που προβλέπει η ευρωπαϊκή νομοθεσία. Μέτρα για τον περιορισμό υπερβολικών επιτοκίων. Μέτρα για περιορισμό τραπεζικών χρεώσεων, μέτρα για έλεγχο του συνολικού κόστους δανεισμού, μέτρα διαφάνειας και ουσιαστικής προστασίας των καταναλωτών. Η ίδια η Οδηγία αναφέρει ότι τα κράτη-μέλη οφείλουν να λαμβάνουν μέτρα για την πρόληψη της «καταχρηστικής ή υπερβολικά υψηλής τιμολόγησης της πίστωσης» μέσω ανώτατων ορίων σε επιτόκια, ΣΕΠΠΕ και συνολικό κόστος πίστωσης.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη προστάτευσε το τραπεζικό καρτέλ. Χρειάστηκε η Κομισιόν να κινήσει διαδικασία επί παραβάσει κατά της Ελλάδας. Χρειάστηκε η απειλή ευρωπαϊκού δικαστηρίου, για να συζητήσει η κυβέρνηση έστω ένα μόνο μέτρο υπέρ των δανειοληπτών. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι σαφής: «Η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει διαδικασίες επί παραβάσει αποστέλλοντας προειδοποιητική επιστολή … στην Ελλάδα … λόγω μη κοινοποίησης της πλήρους μεταφοράς της Οδηγίας για την καταναλωτική πίστη (Οδηγία (ΕΕ) 2023/2225)».