Η Επανάσταση του 1821 υπήρξε ταυτόχρονα, η αφετηρία για την αποσύνθεση και τη σταδιακή διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και το ορόσημο για την Εθνική Παλιγγενεσία και τη συγκρότηση του νέου ελληνικού κράτους.

Τότε, ο συσχετισμός δυνάμεων ήταν δυσμενής για τους Έλληνες επαναστάτες. Η οθωμανική αυτοκρατορία ήταν ισχυρή μεν, συγχρόνως όμως και ο «μεγάλος ασθενής». Τη διέσωζε η αμοιβαία εξισορρόπηση των συμφερόντων των μεγάλων δυνάμεων της εποχής που συγκροτούσαν την «Ιερά Συμμαχία», διασφαλίζοντας το αντιδραστικό status quo.

Εδώ και πολλά χρόνια, η Τουρκία ακολουθεί επιθετική πολιτική έναντι της χώρας μας, ευρύτερα του Ελληνισμού, αλλά και άλλων χωρών, στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής, και όχι μόνον, χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα, κατά παράβαση της διεθνούς νομιμότητας και των διεθνών συνθηκών. 

Με αυτό τον τρόπο, επιδιώκει το γεωστρατηγικό, γεωπολιτικό και γεωοικονομικό έλεγχο ευρύτερων περιοχών, ώστε να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο, καθιστάμενη κυρίαρχη περιφερειακή δύναμη.

Σ΄ αυτό το πλαίσιο, επιχειρεί να εκμεταλλευτεί και το σημερινό διεθνές και ευρωπαϊκό, αβέβαιο, ασταθές και πλέονπολεμικό περιβάλλον.

Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, παραβιάζοντας το διεθνές δίκαιο, τις διεθνείς συνθήκες και συνακόλουθα τη διεθνή νομιμότητα, έχουν επιτεθεί απρόκλητα στο Ιράν. Η κατάσταση αυτή εγκυμονεί ευρύτερους κινδύνους για την ανθρωπότητα, αφού μάλιστα οι επιτιθέμενοι επιδιώκουν να εμπλέξουν και άλλες δυνάμεις στον «παραλογισμό» του πολέμου.

Η Ελλάδα θα έπρεπε να ασκεί πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική:

Να πρωταγωνιστεί στην υπόθεση της Ειρήνης και της εφαρμογής του Διεθνούς Δικαίου, «να μη σύρεται» σε πόλεμο-σε πολέμους, εν προκειμένω από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ,, ως πρόθυμος, δεδομένος και υποτελής σύμμαχος-«προκεχωρημένο φυλάκιο της Δύσης» και. να ενσωματώνει σε όλες τις γεωστρατηγικές, γεωπολιτικές και γεωοικονομικές παραμέτρους τις ελληνικές θέσεις και τα εθνικά συμφέροντα, έχοντας ενεργό παρουσία στο περιφερειακό και ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.

Στο εσωτερικό, είναι αναγκαίες η ενίσχυση της εθνικής ενότητας, η διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής, και η αμυντική θωράκιση της χώρας.

Εν κατακλείδι, ο εορτασμός της εθνικής επετείου αποτελεί ευκαιρία επανασύνδεσης με το νήμα της Ιστορίας και αναστοχασμού για τη θέση και την προοπτική της πατρίδας μας.