Η κυβέρνηση υποτιμά και ειρωνεύεται τους καλλιτέχνες

Ο αποκλεισμός φορέων από τη διαδικασία της ακρόασης των εξωκοινοβουλευτικών προσώπων κατά τη συνεδρίαση για την επεξεργασία του ν/σ του Υπουργείου Παιδείας για την ΑΣΠΤ, εγείρει σοβαρά ζητήματα ως προς την αξιοπιστία της διαδικασίας τόνισε μιλώντας στη 2^η και στην 3^η συνεδρίαση της Επιτροπής της Βουλής, η Κατερίνα Νοτοπούλου, βουλεύτρια και ειδική αγορήτρια της Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ επανέλαβε την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ κατά την πρώτη συνεδρίαση, για απόσυρση του νομοσχεδίου και συζήτηση από την αρχή καθώς πρόκειται για ένα κρίσιμο νομοσχέδιο που αφορά αιτήματα δεκαετιών του καλλιτεχνικού κόσμου και δεν μπορεί να αποκλείονται οι ίδιοι οι άνθρωποι που τους επηρεάζει άμεσα.

Από το «τζάμπα πέθανε» στο «το πρόβλημα είναι, ποιος θα πληρώσει το χιλιάρικο;»

Έντονη ήταν η αντίδραση της Κ. Νοτοπούλου στο ύφος των υπουργών, με επίκεντρο τις δηλώσεις του κ. Φωτήλα ο οποίος δήλωσε χαρακτηριστικά: «Άκουσα για τα δίδακτρα. Το έχω πει και πάλι, μην είμαστε φθηνοί στα πίτουρα και ακριβοί στο αλεύρι (…..) ήρθε η σκέψη του ΕΑΠ, του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου, που μπορεί κάποιος να κάνει τη δουλειά εξ αποστάσεως. Έτσι, λοιπόν, θα μπορεί ο κύριος Καραγιώργης, για παράδειγμα, που το βράδυ παίζει θέατρο, στις 18.00’ να είναι στο καμαρίνι του, να ανοίξει το laptop του, να πατήσει το «presents» και στο διάστημα που χρειάζεται, αν είναι 1, αν είναι 1,5, αν είναι 2 – θα το δούμε, δεν έχει τελειώσει εδώ, αλλά σε αυτό που θα είναι – να μπορεί να τελειώσει και να πάρει εκείνο που δικαιούται. Και το πρόβλημα σε όλο αυτό είναι, ποιος θα πληρώσει το χιλιάρικο; Να είμαστε λίγο σοβαροί, έτσι;»

Η Κ. Νοτοπούλου τόνισε:

«Μετά το τζάμπα πέθανε ακούσαμε τώρα και για το χιλιάρικο! Είναι δυνατόν να λέτε σε ηθοποιούς που αμείβονται με 20-60 ευρώ ανά παράσταση και αγωνίζονται να ζήσουν τις οικογένειές τους με 800 ευρώ τον μήνα, “τι είναι και το χιλιάρικο;”».

Ίδρυση Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών (ΑΣΠΤ)

Αναλύοντας τα άρθρα του επίμαχου νομοσχεδίου τόνισε πως παρά τις επικοινωνιακές προσπάθειες της κυβέρνησης να το παρουσιάσει ως μια «ιστορική τομή» όπου «δεν υπάρχει χαμένος», η πραγματικότητα που προκύπτει από τη μελέτη του νομοσχεδίου αλλά και τα δεκάδες υπομνήματα που έχουν καταθέσει οι εμπλεκόμενοι φορείς, είναι ότι δεν πρόκειται για μια πραγματική ανωτατοποίηση, αλλά για διατήρηση της υποβάθμισης εκεί ακριβώς όπου βρίσκεται το κρίσιμο επίδικο.

Είναι ένα υβρίδιο, ούτε καθαρά ανώτατο, ούτε καθαρά ανώτερο, αλλά μια διοικητική κατασκευή που θα παράγει νέα αβεβαιότητα τόνισε ενώ μέσω των μεταβατικών ρυθμίσεων, διαμορφώνεται ένα πλαίσιο που οδηγεί στη σταδιακή παύση των υφιστάμενων ανώτερων κρατικών σχολών, με ορίζοντα το 2029, χωρίς να έχει προηγουμένως διασφαλιστεί ένα πλήρες και αξιόπιστο νέο σύστημα με αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός εκπαιδευτικού και θεσμικού κενού.

Παρά τη ρητορική περί αναβάθμισης, οι τίτλοι σπουδών παραμένουν στο Επίπεδο 5, ενώ οι «ακαδημαϊκοί διάδρομοι» αποτελούν λαβύρινθο και μεταθέτουν το βάρος στον ίδιο τον απόφοιτο που καλείται να επαναλάβει μέρος των σπουδών του για να αποκτήσει αναγνώριση.

Για το Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης η Κατερίνα Νοτοπούλου αφού εξήρε το έργο του εδώ και 111 χρόνια υπογράμμισε πως επιθυμία είναι να διασφαλιστεί ότι το έργο αυτό θα συνεχιστεί και θα αναβαθμιστεί, εξέφρασε όμως έντονη ανησυχία καθώς διαπιστώνεται – όπως είπε-  ότι στο προτεινόμενο νομοσχέδιο συνυπάρχουν, χωρίς ουσιαστική διασύνδεση, δύο παράλληλοι θεσμοί –η Ακαδημία και το ίδιο το Ωδείο– περιοριζόμενοι σε κοινή χρήση υποδομών, χωρίς να αποσαφηνίζεται ρητά ότι το Ωδείο διατηρεί την αρμοδιότητα απονομής τίτλων σπουδών, όπως προβλέπεται για τις ΑΣΜΕ.

Το Ωδείο, οφείλει να διατηρηθεί ως έχει, τόνισε, με πρόβλεψη παράλληλης λειτουργίας ενός τριτοβάθμιου Τμήματος που δεν θα επηρεάζει την υφιστάμενη δομή του. «Παράλληλα, το Βασιλικό Διάταγμα του 1957, που διέπει τη λειτουργία του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης και αποτελεί έως σήμερα το βασικό κανονιστικό πλαίσιο για το σύνολο των ωδείων της χώρας, χρήζει άμεσου εκσυγχρονισμού, χωρίς ωστόσο να προβλέπεται σχετική μέριμνα στο παρόν νομοσχέδιο.»

Για το Διεθνές Απολυτήριο, επανέλαβε τη ρητή αντίθεση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ σε οποιαδήποτε προσπάθεια εισαγωγής κατόχων Διεθνούς Απολυτηρίου στη δημόσια Τριτοβάθμια Εκπαίδευση με διαφορετικό τρόπο, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν θα γίνει ανεκτή η δημιουργία συστήματος «δύο ταχυτήτων».

Η Κατερίνα Νοτοπούλου ανέδειξε δύο ακόμη κρίσιμα ζητήματα που αποδεικνύουν τον αποσπασματικό χαρακτήρα της νομοθέτησης της κυβέρνησης.

Όπως υπογράμμισε το χρόνιο ζήτημα της αντιστοίχισης των πτυχίων ΤΕΙ με τα πανεπιστημιακά παραμένει σκόπιμα άλυτο παρά τη σπουδαιότητα του θέματος. Κατήγγειλε ότι η κυβέρνηση, παρά τον μεγάλο αριθμό θιγόμενων αποφοίτων, αρνείται να δώσει ουσιαστική λύση, ενισχύοντας την εικόνα μιας ατελούς και πρόχειρης νομοθέτησης.

Τέλος, αναφέρθηκε στο υπόμνημα του πανελλήνιου συλλόγου διδακτόρων του δημοσίου, σχετικά με την αφαίρεση του άρθρου για τους εντεταλμένους διδάσκοντες από το νομοσχέδιο ίδρυσης ΑΣΠΤ.

Ο αποκλεισμός των δημοσίων υπαλλήλων κατόχων διδακτορικού από τη διδασκαλία, είναι «αδικαιολόγητος» και στερεί από χιλιάδες επιστήμονες τη δυνατότητα εξέλιξης, την ώρα που βιώνουν την υπηρεσιακή απαξίωση και κάλεσε την ηγεσία του Υπουργείου να εισάγει άμεσα σχετική ρύθμιση στο τρέχον νομοσχέδιο, ζητώντας ένα σαφές και δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα που θα βάζει τέλος στον επαγγελματικό αποκλεισμό των επιστημόνων του δημόσιου τομέα.